Παρασκευή, 25 Δεκεμβρίου 2009

Νίκολας Γκιλλέν: Ένα τραγούδι για τον Στάλιν

Ένα τραγούδι για τον Στάλιν
Νίκολας Γκιλλέν
Στάλιν, Αρχηγέ,
Που για προστάτη τον Τσάνγκο και απάγκιο τον Οχούν έχεις.(1)
Στο πλευρό σου ελεύθεροι άνθρωποι τραγουδάνε καθώς περπατούν:
Οι ασιάτες, αναπνέουν με πνευμόνια ηφαιστείου,
Οι μαύροι, με άσπρα μάτια και μαύρα κατράμι γένια,
Οι λευκοί, με πράσινα μάτια και άσπρα γένια
Στάλιν, Αρχηγέ.
Ο χάρτης της Ευρώπης από πέτρα και κάρβουνο τρέμει.
Χίλιοι αιώνες καταρρέουν και κυλάνε κενοί
Βόρειοι και Νότιοι άνεμοι σαν κανόνια φυσάνε
Κεφάλια και κομμένα κεφάλια σχηματίζουν κλοιό
Η θάλασσα σαν μια λίμνη από πίσσα φλέγεται.
Στόματα που μέχρι ψες τραγουδούσαν για την Αλήθεια και το Καλό
Σήμερα στέκονται τέσσερα μέτρα κάτω από το χώμα σε βαθύ ύπνο…
Στάλιν, Αρχηγέ.
Αλλά το μέλλον είναι ριζωμένο, ανυψώνοντας τις ελπίδες
Εκεί στην κόκκινη γη όπου το ψωμί είναι γλυκό
Και αγέρωχα στήθη, οπλισμένα με ένα μόνο τραγούδι,
Φυλάνε και θα φυλάνε από των κορακιών τα φτερά
Εκεί στον παγωμένο σου ουρανό από φυτίλι και μπαρούτι
Στάλιν, Αρχηγέ.
Ένα βάζο μανόλιες, η λουλουδένια καρδιά
του Βούδα, κάνει την εκστατική του χειρονομία(2)
Μια ήπειρος στρέφεται προς την Ιαπωνική Θάλασσα
Μια τεράστια συμμαχία από αίμα από την Σιβηρία στην Κεϋλάνη
Και από την Σμύρνη στην Καντόνα
Αφρικάνικα ταμπούρλα ηχηρά χτυπούν
Στέλνουν το μήνυμα τους πάνω από τις ζούγκλες και τις ερήμους,
Δυνατότερα και από το μεταλλικό βρυχηθμό του λιονταριού
Υψώνοντας το θυελλώδες μέτωπο στο Βουνό Πιτζίνχα(3)
Η Αμερική φωνάζει τα πούμα και τους αλιγάτορες
Ετοιμάζει τις μηχανές και τους σιδηροδρόμους
Ο τυφλός Γερμανός θα δει μίσος παντού:
Το περιστέρι, το αεροπλάνο,
Τα ράμφη των πουλιών,
Ένα απέραντο αγανακτισμένο ποτάμι ζωής
Με δηλητηριασμένα βέλη που οι κυκλώνες τα κουβαλάνε
Και θα βρουν το στόχο τους…
Στάλιν, Αρχηγέ,
Που για προστάτη τον Τσάνγκο και απάγκιο τον Οχούν έχεις.(1)
Στο πλευρό σου ελεύθεροι άνθρωποι τραγουδάνε καθώς περπατούν:
Οι ασιάτες, αναπνέουν με πνευμόνια ηφαιστείου,
Οι μαύροι, με άσπρα μάτια και μαύρα κατράμι γένια,
Οι λευκοί, με πράσινα μάτια και άσπρα γένια
Στάλιν, Αρχηγέ,
Οι λαοί ξυπνάνε, και στο πλευρό σου παρελαύνουν!

Σημειώσεις:
(1) Ο Τσάνκο και ο Οχούν είναι δυο θεοί της Αφρικανικής πολυθεϊστικής θρησκείας. Είναι μέρος της Αφροαμερικάνικης κουλτούρας της Καραϊβικής. Αντιπροσωπεύουν τον Κεραυνό/Πόλεμο και το Νερό/Αγάπη αντίστοιχα.
(2) Αναφορά στην κουλτούρα της Άπω Ανατολής που πλέκεται ποιητικά με την παγκόσμια αντίσταση στα στρατεύματα Χίτλερ και την ιμπεριαλιστική Ιαπωνία. Η στροφή αναφέρεται στους λαούς της Ασίας και κυρίως την Κίνα.
(3) Το Πιτσίνχα είναι ένα από τα ηφαίστεια των Άνδεων. Από έχει πάρει και το όνομα της η αντίστοιχη περιοχή του Ισημερινού στην οποία βρίσκεται και το Κίτο, η πρωτεύουσα της χώρας σε υψόμετρο 2.850 μ. Η στροφή αναφέρεται στους λαούς της Αμερικής.

Μετάφραση από τα Ισπανικά στα Αγγλικά: Alfonso Casal από τον έκδοση του Εκδοτικού Οίκου Κουβανικής Λογοτεχνίας στην Αβάνα, 1985, σ. 226-227

Μετάφραση από τα αγγλικά: Μ.Μ.

Ο Νίκολας Γκιλλέν (10/6/1902-16/6/1989) είναι ένα από τους μεγαλύτερους Κουβανούς ποιητές και ένας από του σημαντικότερους ισπανόφωνους ποιητές. Υπήρξε μέλος του ΚΚ Κούβας από τη δεκαετία του 1930. Είναι ο γνωστότερος εκπρόσωπος της «poesνa negra» («μαύρης ποίησης») η οποία προσπάθησε να συνθέσει στοιχεία από την κουλτούρα των μαύρων και των λευκών. Το 1961 ανακηρύχτηκε Εθνικός Ποιητής της Κούβας.

Το ποίημα αυτό προδημοσιεύτηκε στην συλλογή «Ποιητική προσφορά της Κούβας στη Σοβιετική Ένωση», Εθνικό Αντιφασιστικό Μέτωπο, 1942. Έχει δημοσιευτεί επίσης σε μια ανθολογία μαζί με το «Ισπανία, ποίημα σε τέσσερις αγωνίες και μια ελπίδα» -αφιερωμένο στον Ισπανικό Εμφύλιο και άλλα ποιήματα.

Δεν υπάρχουν σχόλια: