«Έφυγε» ο σύντροφος Osman

Ο τούρκος σύντροφος Osman μας είναι γνωστός από τη συχνή συμμετοχή του στις διεθνείς Συσκέψεις των μαρξιστικών-λενινιστικών Κομμάτων και Οργανώσεων (ICMPLO). Υπήρξε μεταφραστής αλλά και δραστήριος αγωνιστής. Πάντα ενεργούσε με διεθνιστικό πνεύμα στις επαφές και ανταλλαγές με τα αδελφά Κόμματα και Οργανώσεις. Ήταν πάντα ανοιχτός, ζωντανός, δραστήριος και μαχητικός κομμουνιστής.

Παρακάτω δημοσιεύεται η ανακοίνωση της Συντονιστικής Επιτροπής της ICMPLO:

Στη μνήμη του συντρόφου Osman

Η λυπηρή είδηση του θανάτου του συντρόφου Osman μας προκαλεί θλίψη.

Οι κομμουνιστές της Τουρκίας, οι προλετάριοι επαναστάτες, που αγωνιζόμαστε στα Κόμματα και Οργανώσεις μέλη της ICMPLO, όλοι εμείς χάνουμε τη συμβολή και την αποφασιστικότητα ενός αξιόλογου αγωνιστή.

Ο σύντροφος Osman ήταν μέλος του Κόμματος Εργασίας Τουρκίας (ΕΜΕP), ήταν δραστήριος μαχητής και ένας ηγέτης που έδρασε για το μεγάλο καθήκον να οργανωθεί η εργατική τάξη και οι λαοί της Τουρκίας, ένας κομμουνιστής που αφιέρωσε τις ικανότητες και το χρόνο του για την οικοδόμηση του Κόμματος, ένας προλετάριος επαναστάτης, που αντιμετώπισε την καταπίεση με θάρρος και αποφασιστικότητα.

Από τις αρχές της ίδρυσης της ICMPLO μπορούσαμε να βασιζόμαστε στις εξαίρετες διεθνιστικές του συμβολές, οι οποίες, ως μέλος του Κόμματός του, εκφράζονταν στις προσπάθειές του για το δυνάμωμα της ενότητας των κομμουνιστών σε διεθνή κλίμακα.

Ο Osman ήταν ένας αδελφικός και αλληλέγγυος σύντροφος, συνένωνε στον τρόπο σκέψης και δράσης του τις αρετές ενός πιστού και επίμονου προλετάριου επαναστάτη, εκπλήρωνε τα καθήκοντά του με χαρά και μοιράζονταν με τους άλλους τον ενθουσιασμό του για την οργάνωση της επανάστασης. Εμείς, τα Κόμματα και Οργανώσεις μέλη της ICMPLO εκφράζουμε στους ηγέτες και στα μέλη του EMEP τα συλλυπητήριά μας και την αλληλεγγύη μας, εκφράζουμε τα συναισθήματά μας στους συγγενείς του, στη συντρόφισσά του και στα παιδιά του.

Εκτιμούμε το παράδειγμα που μας έδωσε ο Osman, τη δράση του, την αφιέρωση των ικανοτήτων του, τη μαχητικότητα και τον ενθουσιασμό του στην πάλη για τη διεθνή επανάσταση, την υπόθεση του κομμουνισμού.

Ιούλης 2019

Συντονιστικής Επιτροπής της διεθνούς Σύσκεψης των μαρξιστικών-λενινιστικών Κομμάτων και Οργανώσεων – ICMPLO

Διαβάστε Περισσότερα »

Η εισβολή της Τουρκίας στην κουρδική περιοχή Αφρίν

Του Σεϊτ Αλντογάν - Δημοσιογράφου

Από τότε που άρχισε ο πόλεμος στη Συρία, το τουρκικό καθεστώς είχε ανακοινώσει αρκετές φορές ότι «οι ελεύθερες κουρδικές περιοχές είναι κόκκινη γραμμή της Τουρκίας».
Οι κατακτήσεις και η ενδυνάμωση του κουρδικού κινήματος στη Συρία, προκαλούσαν μόνιμο πονοκέφαλο στην Αγκυρα και η κυβέρνηση της Τουρκίας απαιτούσε από το ΝΑΤΟ και τους στρατηγικούς συμμάχους της, να συμβάλλουν ώστε να δημιουργηθεί μια ουδέτερη ζώνη ασφαλείας στα σύνορα Συρίας-Τουρκίας

Και ο φόβος του Τουρκικού καθεστώτος δεν ήταν αβάσιμος: Μια ελεύθερη κουρδική περιοχή στη Συρία, που θα κατείχε 590 χιλιόμετρα, ήταν ένα γεγονός το οποίο τρόμαζε την κυβέρνηση της Αγκυρας.

Εχοντας εξασφαλίσει την υποστήριξη της Ρωσίας, η Τουρκία βρήκε την ευκαιρία για εισβολή. Την ευνοούσαν απόλυτα οι συνθήκες που επικρατούσαν.
Η Αμερική είχε ξεκινήσει την δημιουργία ενός νέου στρατού στην Συρία. Σύμφωνα με τους σχεδιασμούς των ΗΠΑ, οι Κούρδοι θα αναλάμβαναν τον έλεγχο σε όλο το μήκος στα σύνορα Τουρκίας-Συρίας. Μια προοπτική που θα άλλαζε τις στρατηγικές ισορροπίες στην περιοχή προς όφελος του αμερικανικού ιμπεριαλισμού.


Η πιθανή αυτή εξέλιξη δημιουργούσε έντονο προβληματισμό και ανησυχία στο καθεστώς της Μόσχας.
Το Κρεμλίνο, λοιπόν, έδωσε το πράσινο φως στην Τουρκία, για μια στρατιωτική εισβολή στην Κουρδική περιοχή του Afrin.
Οι στοχεύσεις της Ρωσίας αποσκοπούσαν απ’ την μια να ματαιώσει τους αμερικάνικους σχεδιασμούς και από την άλλη να αποκτήσει τις δυνατότητες να επιβάλλει μια λύση στο Κουρδικό που θα εξυπηρετούσε τα δικά της γεωστρατιωτικά σχέδια.
Ετσι η Ρωσία απέσυρε τις στρατιωτικές της δυνάμεις απ’ την περιοχή Αφρίν ανοίγοντας το δρόμο για την εισβολή του τουρκικού στρατού.

Διαρκή επιδίωξη του καθεστώτος της Αγκυρας είναι να δημιουργήσει μία ζώνη ασφαλείας στα σύνορά της με βάθος 50 χιλιόμετρα.

Με την εισβολή αυτή δεν επηρεάζονται οι ισορροπίες στο εσωτερικό της Συρίας. Οξύνονται όμως οι τριβές μεταξύ Αμερικής και Ρωσίας που επιθυμούν να έχουν κυρίαρχο ρόλο στην περιοχή. 

Από την άλλη, η επίθεση του τουρκικού καθεστώτος στο Κουρδιστάν της Συρίας στην ουσία σημαίνει ότι ανοίγονται καινούργια πολεμικά μέτωπα στο εσωτερικό και εξωτερικό της Τουρκίας. Εχουμε δηλαδή μια επίθεση ενάντια σ’ ολόκληρο τον κουρδικό λαό και τα αποτελέσματα αυτής της εισβολής δεν θα αργήσουν να φανούν.

 Αναφέροντας τις πρώτες εκτιμήσεις γι’ αυτή την επιλογή του καθεστώτος της Αγκυρας μπορεί να συμπεράνουμε:

- Η Τουρκία συνεχίζει την επεκτατική πολιτική στην περιοχή

- Ο Ερντογάν θα χρησιμοποιήσει την εισβολή για τη νομιμοποίηση του σουλτανικού καθεστώτος, που επιθυμεί,  δημιουργώντας περισσότερες εθνικιστικές και ρατσιστικές καταστάσεις.
 Ήδη έχει αναθεωρήσει το Σύνταγμα, αποκτώντας υπερεξουσίες, ενώ θέλει να καθιερώσει τις φασιστικές πρακτικές του, με το προσχηματικό επιχείρημα ότι η χώρα βρίσκεται σε πόλεμο.

Είναι γνωστό ότι ύστερα απ’ την απόπειρα πραξικοπήματος έχει καταργηθεί η Βουλή στην Τουρκία και ο Ερντογάν ελέγχει όλη την εξουσία με προεδρικά διατάγματα.
Η εισβολή αυτή και το σκηνικό που δημιουργείται, τον βοηθάει να συνεχίζει και να παγιώνει αυτή την πολιτική.

Σ’ αυτή την κατεύθυνση, ο Ερντογάν, έχει δημιουργήσει κατάσταση πόλωσης στο εσωτερικό της Τουρκίας, κάτι που τον διευκολύνει να συσπειρώνει τους οπαδούς του και να καλλιεργεί ψυχροπολεμικό κλίμα.
Εκτός αυτού, ο Τούρκος ηγέτης, έχει σύμμαχο του όλες τις συντηρητικές και φασιστικές δυνάμεις της χώρας, οι οποίες δηλώνουν ότι θα συμμαχήσουν στις εκλογές μαζί του.
Αξιοσημείωτο είναι επίσης ότι στο εθνικιστικό αυτό δηλητήριο συμπαρατάσσετε και το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα.

Την τεράστια προπαγάνδα του Ερντογάν και της κυβέρνησής του, ανέλαβαν να διεκπεραιώσουν τα ΜΜΕ της Τουρκίας που είναι απόλυτα ελεγχόμενα από το καθεστώς. Εκτός από ελάχιστες εφημερίδες και περιοδικά, τα υπόλοιπα ΜΜΕ παραληρούν καθημερινά με κραυγαλέους τίτλους του τύπου «Αλλάχ Αλλάχ έρχεται ο στρατός του Μωάμεθ».
Οι πόλεις της Τουρκίας έχουν γεμίζει με αφίσες οι οποίες θα μπορούσαν να ανταγωνιστούν τα έργα επιστημονικής φαντασίας του Hollywood και παρουσιάζουν τον Ερντογάν θριαμβευτή του πολέμου που ξεκίνησε.

Παράλληλα για τα λαϊκά στρώματα της Τουρκίας η κατάσταση είναι δραματική και δεν υπάρχει καμιά ένδειξη ότι αυτή η κατάσταση θα αναστραφεί σύντομα.

- Στην Τουρκία αυξάνεται η κρατική τρομοκρατία και διαρκώς διογκώνονται οι φασιστικές πρακτικές. Ο Ερντογάν έχει ανακοινώσει επανειλημμένες φορές ότι δεν θα ανεχτεί οποιαδήποτε αντιπολίτευση. Ακόμα πιο σαφής είναι η τελευταία δήλωση που έκανε για την εισβολή στο Αφρίν: «όσοι τολμήσουν να βγουν στους δρόμους να ξέρουν ότι η αστυνομία θα βρεθεί στο σβέρκο τους και θα τους λιώσουμε».
Είναι περιττό να υπενθυμίσουμε ότι ήδη έχει απαγορευτεί σ’ όλη την Τουρκία και το Κουρδιστάν κάθε είδος εκδηλώσεις και διαμαρτυρίες για την πολεμική επιχείρηση στο Αφρίν. Κάθε απόπειρα καταδίκης της εισβολής, αντιμετωπίζεται με αστυνομική και δικαστική δίωξη.

Μπροστά σ' αυτά τα δεδομένα, είναι άμεση αναγκαιότητα στην Τουρκία και στο Κουρδιστάν, οι λαοί να δυναμώσουν ακόμα περισσότερο τον αγώνα τους για ελευθερία και δημοκρατία.
Η πολιτική του δικτάτορα δεν πρέπει να γίνει αποδεκτή απ’ τους λαούς, μειονότητες, εργαζόμενους και απ’ όλα τα καταπιεσμένα στρώματα.


Το κόμμα Εργασίας έδωσε στην δημοσιότητα μια σχετική ανακοίνωση, καταδικάζοντας την εισβολή στρατιωτικών δυνάμεων στην Κουρδική περιοχή του Afrin, καλώντας παράλληλα τους λαούς της Τουρκίας να εντείνουν τον αγώνα για δημοκρατικά και κοινωνικά δικαιώματα.

Στην ανακοίνωσε τονίζεται ότι αυτή η εξέλιξη, συμβάλλει στην ένταση της εχθρότητας ανάμεσα στους λαούς της περιοχής, ενώ παράλληλα οδηγεί το καθεστώς της Αγκυρας σε μεγαλύτερες πολεμικές εμπλοκές.
Το πρόσχημα της εισβολής με την επίκληση της απελευθέρωσης της περιοχής Αφρίν, δεν έχει καμιά βάση, αφού είναι μια περιοχή που κυβερνιέται δημοκρατικά, υπογραμμίζεται στην ανακοίνωση.

Η εισβολή των Τούρκικων στρατιωτικών δυνάμεων, αποτέλεσμα διαπραγμάτευσης με το καθεστώς της Μόσχας, πέρα από τις νέες εκατόμβες νεκρών, εντάσσεται και στον ανταγωνισμό των μεγάλων δυνάμεων για τον έλεγχο της περιοχής.
Η πολεμική ενέργεια των Τούρκων, εκτός απ’ τα πρωτοφανή οφέλη για το καθεστώτος της Αγκυρας, δίνει και την δυνατότητα στους Ρώσους να αποκτήσουν πρωτεύοντα ρόλο και να καθορίσουν σύμφωνα με τα συμφέροντα τους. τις εξελίξεις στην Συρία.

Είναι φανερό ότι η εισβολή οδηγεί την χώρα σε μεγαλύτερους κινδύνους. Η πραγματική απειλή δεν είναι οι Κούρδοι που πολεμούν το ISIS και τους υπόλοιπους τζιχαντιστές, τονίζεται στην ανακοίνωση του Κόμματος Εργασίας. Η πραγματική απειλή προέρχεται από τους ιμπεριαλιστές και τους ντόπιους συνεργάτες του οι οποίοι δημιουργούν πολέμους και εχθρότητα ανάμεσα στους λαούς της περιοχής, συμπληρώνει.

Το κόμμα του Ερντογάν έχοντας την αμέριστη υποστήριξη από το κόμμα της «Εθνικής Δράσης» (Γκρίζοι λύκοι) βομβαρδίζει και εισβάλλει σ’ αυτή την περιοχή, όχι γιατί θεωρεί ότι απειλείται η Τουρκία, αλλά γιατί το καθεστώς της Αγκυρας φοβάται τις συνέπειες που θα υπάρξουν από την δημιουργία Κουρδικής επικράτειας στην Συρία, αναφέρετε μεταξύ άλλων στην ανακοίνωση του κόμματος Εργασίας με την κατακλείδα της να τονίζει: «Εμείς ως Κόμμα Εργασίας καλούμε τον Τουρκικό λαό, τους εργάτες και εργαζόμενους, όλες τις μειονότητες που ζούνε στην χώρα, να αγωνιστούμε ενάντια στην εισβολή, εντείνοντας τον αγώνα μας για να επικρατήσει δημοκρατία στην χώρα μας».

Αναδημοσίευση από tsak-giorgis.blogspot.com

Διαβάστε Περισσότερα »

Για την άρση των κυβερνητικών διαταγμάτων και για τον τερματισμό της κατάστασης εκτάκτου ανάγκης!

Στην Τουρκία η κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, που επιβλήθηκε απ’ την κυβέρνηση Ερντογκάν μετά την απόπειρα πραξικοπήματος τον τελευταίο χρόνο με το πρόσχημα «του αγώνα κατά των πραξικοπηματιών», εφαρμόζεται ακόμα σήμερα πλήρως. Τα ως τώρα κυβερνητικά διατάγματα δείχνουν, ότι αυτός ο «αγώνας» δεν περιορίζεται μόνο στους πραξικοπηματίες – ο Ερντογκάν ονόμασε το πραξικόπημα «δώρο θεού» – αλλά η κατάσταση έκτακτης ανάγκης πραγματοποιήθηκε και ως ένα αντιπραξικόπημα ενάντια στις προοδευτικές δημοκρατικές και επαναστατικές δυνάμεις στη χώρα. Είναι ολοφάνερο, ότι η κυβέρνηση Ερντογκάν θέλει να επιβάλλει την κατάσταση εκτάκτου ανάγκης ως κανονική κατάσταση ή τουλάχιστον  να την παρέτεινε ώσπου να εγκαθιδρυθεί πλήρως η προεδρική κυβέρνηση, για να νομιμοποιήσει τις αυθαίρετες πράξεις του, επειδή ο Ερντογκάν απαλλάσσεται από κάθε ευθύνη.

Ως ευρωπαϊκά μέλη της ICMLPO απαιτούμε την άρση όλων των κυβερνητικών διαταγμάτων έκτακτης ανάγκης, τα οποία οδήγησαν στην απόλυση 5000 καθηγητών Πανεπιστημίου και εκατοντάδων χιλιάδων υπαλλήλων, στη σύλληψη δεκάδων χιλιάδων, καθώς και στο κλείσιμο πολλών δεκάδων εφημερίδων, περιοδικών και καναλιών τηλεόρασης-ραδιοφώνου. Συμπαραστεκόμαστε στους αγώνες των δημοκρατικών δυνάμεων της Τουρκίας, που απαιτούν τον τερματισμό της κατάστασης εκτάκτου ανάγκης, και συμμετέχουμε στις καμπάνιες για την επίτευξη αυτού του σκοπού.

Γερμανία, Ιούνης 2017

Κομμουνιστικό Κόμμα Εργατών Δανίας (APK)
Κομμουνιστικό Κόμμα Εργατών Γαλλίας (PCOF)
Οργάνωση για την κατασκευή του Κομμουνιστικού Κόμματος Εργατών της Γερμανίας (Arbeit Zukunft)
Κίνηση για την Ανασύνταξη του ΚΚΕ (1918-55)
Κομμουνιστική πλατφόρμα - για το Κομμουνιστικό Κόμμα του Προλεταριάτου της Ιταλίας
Κομμουνιστικό Κόμμα Ισπανίας (Μαρξιστικό-Λενινιστικό) (PCE/ ML)
Κόμμα Εργασίας Τουρκίας (EMEP)

Διαβάστε Περισσότερα »

1 χρόνος συμφωνία ΕΕ - Τουρκίας - 1 χρόνος στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών σε όλη τη χώρα

Αυτό το μήνα συμπληρώθηκε ένας χρόνος από την κατάπτυστη συμφωνία ΕΕ - Τουρκίας, που κύριο στόχο είχε τον έλεγχο της «μεταναστευτικής ροής» από τις πρώην και νυν εμπόλεμες ζώνες στην Ευρώπη. Η συμφωνία αυτή που πολυδιαφημίστηκε από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και τα αστικά ΜΜΕ ως «μεγάλη επιτυχία» (βλ. «μια σημαντική διπλωματική νίκη και επιτυχία», δηλώσεις Α. Τσίπρα μετά τη Σύνοδο Κορυφής στις 18/3/2016), μέσα σε ένα χρόνο κατέληξε να είναι ο κύριος άξονας της πολλαπλής στυγνής εκμετάλλευσης των μεταναστών, ακόμα και μέσω της διασπάθισης των χρημάτων των λαών της Ευρώπης.
 

Στο χρόνο αυτό που μεσολάβησε, χιλιάδες πνίγηκαν στα νερά της Μεσογείου προσπαθώντας να διαφύγουν κυρίως από τις εμπόλεμες ζώνες της Συρίας και της Λιβύης, όπου πλέον τα κράτη έχουν καταστραφεί εξαιτίας των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων στις οποίες συμμετέχουν και τα ισχυρότερα κράτη της ΕΕ. Ο φράχτης του Έβρου (γνωστός ως «φράχτης του αίσχους» του φασίστα Α. Σαμαρά) όχι μόνο δεν έπεσε (όπως μάλλον περίμεναν όσοι στήριξαν τον ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές τον Ιανουάριο του 2015), αλλά παράλληλα ανεγέρθηκαν νέοι σε πολλά σημεία της διαδρομής των μεταναστών προς την Ευρώπη (βλ. Ισπανία, Ουγγαρία κλπ.). Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ (Τσίπρα - Καμμένου, πρόθυμα ανδρείκελα των ιμπεριαλιστών), αλλά και ο ίδιος ο πρωθυπουργός υποτιμά τη νοημοσύνη του λαού μας λέγοντας ότι «η ιδέα του να πέσει ο φράχτης μονομερώς και να έρχονται οι πρόσφυγες από τον Έβρο φαίνεται καλή ιδέα για κάποιους που δεν έχουν ιδέα» (5/11/2015), αναδεικνύοντας ως δήθεν μεγάλο κίνδυνο τα ναρκοπέδια του Έβρου, που όμως, θεωρητικά τουλάχιστον, έχουν αποναρκοθετηθεί πολλά χρόνια τώρα μέσω Ευρωπαϊκών προγραμμάτων που έτρεξαν γι' αυτό το σκοπό.
 

Παράλληλα η συμφωνία ΕΕ - Τουρκίας ανέδειξε ένα ακόμα «εμπόρευμα», τους μετανάστες. Τα χρήματα των λαών της Ευρώπης διασκορπίστηκαν σε μεγάλες κατασκευαστικές εταιρίες που αναλάμβαναν να διαμορφώσουν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης των μεταναστών, για τα οποία έχουν επινοηθεί διάφοροι ευφάνταστοι τίτλοι όπως πχ «κέντρα φιλοξενίας». Αν κρίνει κανείς από τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης σε αυτά, την ανεπάρκεια των εγκαταστάσεων και την έλλειψη φροντίδας σε ευπαθείς ομάδες των μεταναστών τότε το μόνο συμπέρασμα είναι ότι τα χρήματα αξιοποιήθηκαν για τη δημιουργία συνθηκών που θα μετατρέψουν τους μετανάστες σε εν δυνάμει χειραγωγίσιμη μάζα, που θα ενταχθεί στον καταμερισμό εργασίας με ιδιότυπο τρόπο προς όφελος των καπιταλιστών. Μεγάλοι κερδισμένοι ήταν ΜΚΟ του εσωτερικού και εξωτερικού (που ξεφύτρωσαν σαν «μανιτάρια» σε όλη τη χώρα), οι οποίες βασιζόμενες στα συγκεκριμένα κονδύλια και στην μαζική ανεργία που μαστίζει τους λαούς της Ισπανίας, της Ιταλίας και της Ελλάδας και εκμεταλλευόμενοι την προσπάθεια των ανεξάρτητων δομών αλληλεγγύης, παρουσίαζαν και παρουσιάζουν «έργο» μηδαμινό μπροστά σε αυτά που εισέπραξαν. Το συγκεκριμένο είδος διαφθοράς είναι, κατά κύριο λόγο, εισαγόμενο, κάτι που η ΕΕ και η ΚΟΜΙΣΙΟΝ γνωρίζουν πολύ καλά και αφήνουν να διαιωνίζεται.
Ενώ το 2015 η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ άφηνε να εννοηθεί ότι θα κλείσει το βασικό στρατόπεδο συγκέντρωσης στην Αμυγδαλέζα, τελικά, κάτω από την πίεση των Ευρωπαϊκών ιμπεριαλιστικών κρατών και με την ομόφωνη προθυμία της - από γεννησιμιού αντιδραστικής - ντόπιας αστικής τάξης και όλων ανεξαιρέτως των αστικών κομμάτων, προχώρησε στο άνοιγμα παρόμοιων στρατοπέδων σε όλη τη χώρα. Όλως τυχαίως δίπλα σε πολλά από αυτά τα στρατόπεδα δημιουργήθηκαν ειδικές οικονομικές ζώνες (βλ. περιοχές όπου τα εργατικά δικαιώματα και το εργατικό δίκαιο της χώρας δεν ισχύει) για την στυγνή εκμετάλλευση των μεταναστών, επιβεβαιώνοντας έτσι την εκτίμησή μας για την ταξική και, κατ' επέκταση, ιμπεριαλιστική φύση των μέτρων.
 

Μια άλλη πτυχή της συμφωνίας αυτής ήταν το βάθεμα της στρατιωτικής εξάρτησης από την ιμπεριαλιστική Γερμανία, η οποία στα πλαίσια της Frontex, ανέλαβε να «περιφρουρεί» τα χερσαία και θαλάσσια σύνορα της χώρας, πάντα υποστηρικτικά στο ΝΑΤΟ. Με αυτό το τρόπο Γερμανοί και Αμερικανοί «λύνουν και δένουν» στα σύνορα του Έβρου ή στο Αιγαίο.
 

Η συμφωνία ΕΕ - Τουρκίας και ο κατ' επέκταση αποκλεισμός των μεταναστών από την κοινωνία (μιας και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης βρίσκονται συνήθως εκτός οικισμών και πόλεων) αποτελεί μία μεγάλη χαμένη ευκαιρία για το εργατικό κίνημα και την εργατική τάξη πιο συγκεκριμένα. Με εμπειρίες στυγνής εκμετάλλευσης σε βάρος Ελλήνων μεταναστών στο εξωτερικό, αλλά πολύ περισσότερο με την συσσωρευμένη πείρα από τη μαζική μετανάστευση και εκμετάλλευση στη χώρα μας μεταναστών από το πρώην «Ανατολικό μπλοκ», την Αλβανία, την Γιουγκοσλαβία, το Κουρδιστάν, το Ιράκ, το Μπαγκλαντές κλπ. τα ρεφορμιστικά συνδικάτα και οι συνδικαλιστικές ενώσεις θα έπρεπε να είχαν καταρτίσει ολοκληρωμένο σχέδιο απορρόφησής τους εντός του συνδικαλιστικού κινήματος και των δομών του. Έτσι ώστε πρώτον, να μην αποτελέσουν άθελά τους δούρειο ίππο των εργασιακών δικαιωμάτων των ντόπιων εργατών και δεύτερον, οργανωμένοι και ενωμένοι με την εργατική τάξη της χώρας (που διαρκώς γερνά) να αποτελέσουν την ελπίδα για την αγωνιστική ανάταση του εργατικού κινήματος της χώρας και ανάκτησης των εργασιακών δικαιωμάτων που χάθηκαν πρόσφατα.

• Για τη συμφωνία ΕΕ - Τουρκίας διαβάστε εδώ
• Για τη στάση των αστικών κομμάτων και το διαχωρισμό πρόσφυγα - μετανάστη εδώ

Διαβάστε Περισσότερα »

Τουρκία: Ολοταχώς προς σουλτανικό καθεστώς

Σεΐτ Αλντογάν*

 

Στις 16 Απρίλη στην Τουρκία θα γίνει δημοψήφισμα για αλλαγή πολιτεύματος. Καταργείται ο Πρωθυπουργός και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας γίνεται ο επικεφαλής της κυβέρνησης με απεριόριστο κύρος. Ταυτόχρονα, οποιαδήποτε στιγμή μπορεί να καταργήσει την κυβέρνηση, να αποφασίσει για εκλογές. Σχεδόν όλο το δικαστικό σώμα, οι διοικήσεις των Πανεπιστημίων και η διοίκηση άλλων κρατικών υπηρεσιών διορίζεται απ’ τον Πρόεδρο. Απ’ την άλλη, μπορεί να κυβερνά με προεδρικά διατάγματα. Με λίγα λόγια ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας γίνεται το παν και καταργείται η λαϊκή βούληση.

Κατά τη γνώμη του Ερντογάν, της κυβέρνησης και του κεφαλαίου, η Τουρκία χρειάζεται μια τέτοια αλλαγή για «ανάπτυξη, σταθερότητα, κοινωνική ειρήνη» κ.α. Οι μηχανές της μαύρης προπαγάνδας δουλεύουν στο φουλ. Ο Ερντογάν κατηγορεί οποιαδήποτε αντιπολίτευση που θα ψηφίσει ΟΧΙ ότι είναι «τρομοκράτες, εθνικοί προδότες, ξένος δάκτυλος και συμφέροντα». Ύστερα απ’ τις απαγορεύσεις και τις διώξεις, το 95% των ΜΜΕ ελέγχεται απ’ τον Ερντογάν και την κυβέρνηση. Ακόμα και το χασμουρητό τους διαδίδεται με ζωντανές εκπομπές. Απ’ την άλλη όμως, σχεδόν σε καθημερινή βάση απαγορεύονται όλες οι διαδηλώσεις υπέρ του ΟΧΙ, έχουμε συλλήψεις και διώξεις.

Ο λογαριασμός είναι απλός. Εάν κερδίσουν στο δημοψήφισμα σημαίνει ότι ο Ερντογάν θα είναι ο σουλτάνος στις εκλογές του 2019 με την εφαρμογή 5+5 δηλ. ο Ερντογάν μέχρι τα 75 του χρόνια θα είναι ο σουλτάνος. Εάν καταφέρει να κερδίσει άλλη μία εκλογική αναμέτρηση πάει στα 80. Δηλ. μέχρι το 2035 εξασφαλίζεται η προεδρία και  κυβέρνηση του Ερντογάν. Γι’ αυτό το ‘ορεκτικό’ σχέδιο η μερίδα του κεφαλαίου που εκπροσωπεί ο Ερντογάν τρίβει τα χέρια της από χαρά.

Το 2002 ο αριθμός των δισεκατομμυριούχων σε δολάρια ήταν μόλις 6. Σήμερα έχουν ξεπεράσει τους 40. Το 2008 ο βασικός μισθός στην Τουρκία ήταν 410 δολάρια και σήμερα είναι 390. Δηλ. μέσα στα χρόνια που κυβέρνησε ο Ερντογάν συσσωρεύτηκε μεγάλο κεφάλαιο δημιουργώντας πολύ μεγάλο πλούτο στα χέρια λίγων. Εκατομμύρια εργάτες και εργαζόμενοι ζουν σε μεσαιωνικές συνθήκες, όπου εκτός των δημοσίων υπηρεσιών έχει καταργηθεί σχεδόν το 8ωρο. Εφαρμόζονται τα σχέδια του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας, απ’ το ελαστικό ωράριο έως τις ιδιωτικοποιήσεις – εργολαβίες. Κάθε δυνατή παρέμβαση των εργαζομένων απαγορεύεται με δικαστικές αποφάσεις και επιστράτευση.

Απ’ την άλλη μεριά αυτή η κατάσταση συνοδεύεται απ’ την πολιτική κατάσταση στην Τουρκία. Γίνονται συλλήψεις των συνδικαλιστών και εκλεγμένων εκπροσώπων του λαού, απαγορεύονται ΜΜΕ που δεν είναι στο πλευρό τους, βομβαρδίζονται πόλεις, χωριά και περιοχές, διώκονται δημόσιοι υπάλληλοι, καταργούνται δικαιώματα με προεδρικά διατάγματα. Μπορεί να φανταστεί κανείς τι θα γίνει όταν θα αποκτήσει το νόμιμο σουλτανικό καθεστώς.

Το καθεστώς προχωρεί συνεχώς στην συντηρητικοποίηση της κοινωνίας χρησιμοποιώντας κάθε είδος ισλαμικού φονταμενταλισμού, τουρκικού εθνικισμού. Το τελευταίο χρονικό διάστημα ο Ερντογάν και η κυβέρνηση της Άγκυρας ανοίγουν μέτωπο παντού και επενδύουν πάνω σ’ αυτό. Η ένταση στα Ίμια, η στρατιωτική παρέμβαση στη Συρία και οι τριβές που ανοίχτηκαν τις τελευταίες μέρες με τις ευρωπαϊκές  χώρες και την κοινή γνώμη αυτών. Εδώ και μέρες σύσσωμη η κυβέρνηση και ο Ερντογάν κάνουν καθημερινές ανακοινώσεις ενάντια στη Γερμανία, Ολλανδία, Αυστρία κ.α. και τους κατηγορούν για ναζισμό και φασισμό. Δηλ. ξεχνούν το φασισμό που υλοποιούν αλλά ανακαλύπτουν φασισμό στην Ευρώπη κατηγορώντας τους ότι τα δημοκρατικά δικαιώματα και οι κατακτήσεις έχουν καταργηθεί. Φυσικά δεν χρειάζεται να πούμε τη στιγμή που κάνουν αυτές τις ανακοινώσεις τί γίνεται στην Τουρκία και το Κουρδιστάν.

Είναι φανερό πως ο Ερντογάν ανοίγοντας αυτό το μέτωπο με τις ευρωπαϊκές χώρες, προσπαθεί να συσπειρώσει τις ψήφους εκατομμυρίων Τούρκων και Κούρδων μεταναστών που ζουν σ’ αυτές τις χώρες. Ταυτόχρονα αποκτάει δυνατότητα να κάνει προπαγάνδα περί ελευθερίας και δημοκρατίας που δεν υπάρχει στη χώρα του.

Η στάση  που κρατούν οι χώρες της Ευρώπης μέχρι ένα σημείο ευνοεί αυτή τη συσπείρωση. Γι’ αυτό ο Ερντογάν δήλωσε ότι, το ΟΧΙ τους εμείς το μετατρέπουμε σε ΝΑΙ.

Έχει σχεδόν ένα μήνα για το δημοψήφισμα. Ο Ερντογάν επενδύει στην κρατική τρομοκρατία και στην προπαγάνδα περί θρησκείας και έθνους. Όμως αυτή τη στιγμή τα στοιχεία δείχνουν ότι η μεγάλη μερίδα της κοινωνίας, των εργατών, εργαζομένων δεν δέχονται αυτή την αλλαγή. Μέσα το μέτωπο αυτό είναι και μια σημαντική μερίδα των δεξιών -φιλελευθέρων κομμάτων, οι αντίπαλοι ισλαμιστές του Ερντογάν, κεμαλιστές κ.α. Καταρχήν το κυβερνών κόμμα, σε καθημερινή σχεδόν βάση χτυπάει και στο καρφί και στο πέταλο αλλά δεν μπορεί να εξηγήσει την ανάγκη για αλλαγή του πολιτεύματος. Ακόμα και η δεξιά βάση αναρωτιέται, αφού η κυβέρνηση έχει πλειοψηφία και μπορεί να κάνει τα πάντα, τότε γιατί η αλλαγή του πολιτεύματος, γιατί η κατάργηση της Βουλής;

Ο Ερντογάν και η κυβέρνηση αντιλαμβάνεται αυτή τη μεγάλη αντίδραση του κόσμου γι’ αυτό αυξάνουν την ένταση, την πίεση και την τρομοκρατία. Πολλές φορές μπορεί κανείς να βγάλει συμπέρασμα απ’ τις επιφυλακτικές δηλώσεις τους. Όπως εάν δεν βγει το ΝΑΙ η Τουρκία πάει προς «εσωτερικό πόλεμο», «αστάθεια», «πολιτική κρίση» κ.α. Είναι περιττό να πούμε ότι όλη η αριστερά και το κουρδικό κίνημα κάνουν ένα ηρωικό αγώνα υπέρ του ΟΧΙ παρ’ όλη την τρομοκρατία.

Απέχουμε ένα μήνα απ’ το δημοψήφισμα και για την συγκυρία της Τουρκίας αυτό είναι μεγάλο χρονικό διάστημα. Περιμένουμε ενδεχομένως μεγάλες προβοκάτσιες, κρατική τρομοκρατία, απειλές, συλλήψεις και εντάσεις καθώς και μεγάλη νοθεία την ώρα του δημοψηφίσματος. Με λίγα λόγια θα χρησιμοποιήσουν κάθε μέσον και τρόπο για να κερδίσουν το δημοψήφισμα.

*Δημοσιογράφος, ανταποκριτής της Εβρενσέλ στην Αθήνα/Ελλάδα

Αναδημοσίευση από pandiera.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Διπλά επικίνδυνες οι φιλο-«Χρυσαυγήτικες» εθνικιστικές «παράτες» των ακραίων εθνικιστών πατριδοκάπηλων «υπερπατριωτών» ΚΑΜΜΕΝΟΥ-ΒΙΤΣΑ, κλπ. στο Καστελόριζο

Διπλά επικίνδυνες οι φιλο-«Χρυσαυγήτικες» εθνικιστικές «παράτες» των ακραίων εθνικιστών πατριδοκάπηλων «υπερπατριωτών» ΚΑΜΜΕΝΟΥ-ΒΙΤΣΑ, κλπ. στο Καστελόριζο

Ανεύθυνες τυχοδιωκτικές ενέργειες στην υπηρεσία των σχεδίων αποσταθεροποίησης της περιοχής των αμερικανών ιμπεριαλιστών

Να σταματήσει η προκλητική διαφήμιση της Ναζι-φασιστικής «Χρυσής Αυγής» από την κρατική ΕΡΤ

Οι γελοίες αλλά πρώτα απ’ όλα προκλητικές και ακραίου τυχοδιωκτισμού «παράτες» των υπερεθνικιστών – «υπερπατριωταράδων» πατριδοκάπηλων με επικεφαλής τους ΚΑΜΜΕΝΟ-ΒΙΤΣΑ του υπουργείου Εθνικής Άμυνας (υπουργός-αναπληρωτής υπουργός αντίστοιχα) στο Καστελόριζο προκάλεσαν και προκαλούν έντονη και βαθειά ανησυχία στις αντιφασιστικές-αντιιμπεριαλιστικές και φιλειρηνικές δυνάμεις του τόπου, «παράτες»-φιέστες απέναντι στις οποίες δεν μπορούν παρά να εκφράσουν την πλήρη αντίθεσή τους, απορρίπτοντάς τες αποφασιστικά και καταδικάζοντάς τες απερίφραστα.

Κι’ αυτό είναι εντελώς αναγκαίο γιατί, πέραν της φαιδρής πλευράς περί «κατατρομοκράτησης» του ακραίου εθνικιστή φασιστοειδούς Τ. Ερντογκάν που με την προκλητική ρητορική του αμφισβητεί τα σύνορα της χώρας, οι όποιες προκλήσεις των ακραίων εθνικιστικών-σοβινιστικών κύκλων της αντιδραστικής αστικής τάξης της Τουρκίας καθόλου δεν αντιμετωπίζονται με ανόητες και επικίνδυνες εθνικιστικές «παράτες»-φιέστες τύπου Καστελόριζου. Αυτές κατά πρώτον δεν αποκλιμακώνουν την ένταση, αλλά αντίθετα τροφοδοτούν και προκαλούν ακόμα μεγαλύτερη τεχνητή ένταση αλλά και επικίνδυνη όξυνση με τους γνωστούς κινδύνους και κατά δεύτερο καθίστανται πολύ περισσότερο επικίνδυνες όταν γίνονται σε μια στιγμή όξυνσης των ενδο-ιμπεριαλιστικών αντιθέσεων στην περιοχή και συνεχίζονται οι πολεμικές συγκρούσεις σε σειρά χώρες, όταν η Τουρκία βρίσκεται σε κατάσταση αποσταθεροποίησης και περνάει βαθειά εσωτερική κρίση την οποία προσπαθεί να «εξάγει» στην περιοχή του Αιγαίου και όταν οι αμερικανοί ιμπεριαλιστές – τα αφεντικά των ΚΑΜΜΕΝΟΥ-ΒΙΤΣΑ και των Ναζι-φασιστών της «Χρυσής Αυγής» – κινούνται μόνιμα, αυτή την περίοδο, σε σαφή τροχιά αποσταθεροποίησης ολόκληρης της περιοχής για την προώθηση των σχεδίων τους και την υπεράσπιση των συμφερόντων τους, τότε μια ενδεχόμενη αποσταθεροποίηση δεν μπορεί παρά να αποβεί καταστροφική για όλους τους λαούς της περιοχής.

Γι’ αυτό πρώτιστο καθήκον των λαών της περιοχής, μαζί και του ελληνικού λαού, είναι να αντιταχθούν αποφασιστικά στις τυχοδιωκτικές ακραίες εθνικιστικές αντιδραστικές δυνάμεις των χωρών τους, που βρίσκονται άμεσα στην υπηρεσία των σχεδίων και ενεργειών διαφόρων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και πρώτα απ’ όλα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού.

Ο ελληνικός λαός δεν πτοείται ούτε τρομάζει μα ούτε και τρομοκρατείται απ’ την επιθετική τυχοδιωκτική εθνικιστική ρητορική του φασιστοειδούς Ερντογάν, όμως πρέπει αποφασιστικά να καταδικάσει την ανάλογη εθνικιστική ρητορική των Ναζι-φασιστικών, φασιστικών και εθνικιστικών κύκλων της χώρας και ακόμα περισσότερο τις τυχοδιωκτικές ενέργειες των διαφόρων ανεύθυνων και επικίνδυνων εθνικιστών όπως οι πρόσφατες «παράτες» τους, χωρίς να ξεχνιούνται εκείνες του παρελθόντος απ’ τις οποίες δεν μας χωρίζουν πολλά χρόνια: της γνωστής «περίπτωσης Οτσαλάν» και ιδιαίτερα της «κρίσης στα Ίμια» όταν ένας ανόητος εθνικιστής κουφιοκεφαλάκιας, ο τότε δήμαρχος Καλύμνου Δ.Διακομιχάλης ύψωσε την ελληνική σημαία στη Μικρή Ίμια στις 25 Γενάρη 1996, εν αγνοία της τότε ελληνικής Κυβέρνησης, λες και τα Ίμια δεν ήταν ως τότε ελληνικό νησί και «έγινε»(!) ελληνικό τη στιγμή της τοποθέτησης της ελληνικής σημαίας σ’ αυτό. Οι τότε τυχοδιωκτικές εθνικιστικές ενέργειες απ’ τις δυο πλευρές οδήγησαν τις δυο χώρες παραλίγο σε πολεμική σύγκρουση, που ευτυχώς αποφεύχθηκε.

Τόσο οι τότε όσο και οι σημερινές τέτοιας μορφής επικίνδυνες τυχοδιωκτικές ενέργειες-ψευτολεονταρισμοί διαφόρων θρασύδειλων και ολωσδιόλου ανεύθυνων ακραίων εθνικιστών κουφιοκεφαλάκηδων αντιστρατεύονται τα συμφέροντα των δυο λαών και είναι σαφώς ενταγμένες στα επιθετικά-αποσταθεροποιητικά σχέδια των αμερικανών ιμπεριαλιστών στην περιοχή και εξυπηρετούν αποκλειστικά τα συμφέροντά τους.

Τον τυχοδιωκτισμό των εθνικιστών ΚΑΜΜΕΝΟΥ-ΒΙΤΣΑ ακολούθησαν οι βουλευτές των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, Ένωσης Κεντρώων και της Ναζι-φασιστικής «Χρυσής Αυγής», ενώ τα άλλα κόμματα αρνήθηκαν να συμμετάσχουν στις γελοίες, ανόητες αλλά και επικίνδυνες εθνικιστικές «παράτες» (δεν ενδιαφέρουν εδώ οι λόγοι).

Διέρρευσε στον τύπο ότι ο ακραίας γελοιότητας υπερεθνικιστής, κλασική περίπτωση ανικανότητας και ανευθυνότητας, αλλά και επικίνδυνος τυχοδιώκτης έξαλλος «τουρκοφάγος» φασιστοειδές Π.ΚΑΜΜΕΝΟΣ – δίπλα στους αναρίθμητους ως τώρα τυχοδιωκτισμούς – είχε κάνει πρόταση να συνεδριάσει(!) η «Επιτροπή Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής» στο Καστελόριζο και όλα τα κόμματα της Αντιπολίτευσης (πλην «Χ.Α.») διαφώνησαν και απέρριψαν την πρόταση, μαζί και ο Πρόεδρος της «Επιτροπής» βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Κώστας Δουζίνας, που αντέδρασε ορθότατα, απορρίπτοντας-ματαιώνοντας τη συνεδρίαση της «Επιτροπής» στο Καστελόριζο, και δε συμμετείχε στην εθνικιστική κουστωδία. Σωστή υπήρξε η στάση και η αντίδραση των «53+» του ΣΥΡΙΖΑ που κατήγγειλε την επίσκεψη στο Καστελόριζο, τονίζοντας ορθά πως «οι ψευτο-λεονταρισμοί και οι παράτες δεν μπορούν να αποτελούν τον ενδεδειγμένο τρόπο άσκησης εξωτερικής πολιτικής και άμυνας». Αντίθετα η «Αυγή» κράτησε μια ακραία όσο και γελοία εθνικιστική στάση σε σχόλιό της με τον ανόητο τίτλο «Ούτε «ΚΙΧ»»(!!!) («Αυγή» 6/12/2016) δεν έβγαλε ο Ερντογάν, «φοβούμενος» τους «μεγάλους στρατάρχες» ΚΑΜΜΕΝΟ-ΒΙΤΣΑ-Κασιδιάρη (μ΄αυτή τη σειρά τους παρουσίασε η «Α» δίπλα στο σχόλιό της, απ’ τη φωτογραφία έλειπε μόνο η Αγ.ΒΑΡΒΑΡΑ) «που βρέθηκαν στο Καστελόριζο, δίπλα στην Τουρκία», διερωτώμενη «ευφυώς» εθνικιστικά-τυχοδιωκτικά: «είναι τυχαίο;»(!!!). Άφθαστος αντιδραστικός αστικός εθνικισμός και απίστευτη γελοιότητα (φαίνεται πως τη στιγμή της επίσκεψης ο Ερντογάν «έτρεμε κρυμμένος στην αγκαλιά του Μωάμεθ», περιμένοντας να αποχωρήσουν απ’ το Καστελόριζο οι «μεγάλοι στρατάρχες» για να «κάνει ΚΙΧ»!!!).

Ο δε «στρατάρχης» ΒΙΤΣΑΣ (ΣΥΡΙΖΑ) στην εκπομπή της ΕΡΤ1,12/12/2016, ώρα 19.30 είχε «τα κακά του χάλια», αδυνατώντας να απαντήσει σε ερωτήσεις των παρόντων δημοσιογράφων επαναλάμβανε διαρκώς «να δούμε τα πράγματα σε βάθος», κλπ., κλπ.

Ας σημειωθεί, ότι ο αντιδραστικός αστικός εθνικισμός, κυριαρχεί σε μικρό ή μεγάλο βαθμό σ’ όλα τα κόμματα που εκπροσωπούνται στο σημερινό ελληνικό Κοινοβούλιο. Απ’ αυτή την άποψη χαρακτηριστική είναι η στάση της ηγεσίας του σοσιαλδημοκρατικού «Κ»ΚΕ. Στο σχόλιο του «Γραφείου Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ» («Ρ»,6/12/2016, σελ.4), που αναφέρεται στην επίσκεψη στο Καστελόριζο, ΔΕΝ καταδικάζεται ο αντιδραστικός αστικός εθνικισμός ούτε παρουσιάζεται η εκεί επίσκεψη ως εθνικιστική ενέργεια.

Στην εθνικιστική φιέστα-«παράτα» στο Καστελόριζο των ΚΑΜΜΕΝΟΥ-ΒΙΤΣΑ συμμετείχαν τα μέλη της «Επιτροπής Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων» Ελένη Αυλωνίτου (ΣΥΡΙΖΑ), Ιωάννης Δέδες (ΣΥΡ.), Νίνα Κασιμάτη (ΣΥΡ.), Γιώργος Ντζιμάνης (ΣΥΡ.), Δημήτρης Ρίζος (ΣΥΡ), ο Κωνσταντίνος Κατσίκης (ΑΝΕΛ), ο Ιωάννης Σαρίδης (Ενωση Κεντρώων), οι Κασιδιάρης («Χρυσή Αυγή»), Παππάς («Χ.Α.») και Αϊβατίδης («Χ.Α.»). Παρόντες στο Καστελόριζο ήταν οι αρχηγοί ΓΕΕΘΑ, Ευάγγελος Αποστολάκης, και ΓΕΣ, Βασίλης Τελλίδης.

ΚΑΜΜΕΝΟΣ-ΒΙΤΣΑΣ «ξεπλένουν» προκλητικά τους υπόδικους Ναζι-φασίστες της εγκληματικής «Χρυσής Αυγής» και νομιμοποιούν τη δολοφονική δράση των Χιτλερικών «ταγμάτων εφόδου»

Το δεύτερο ζήτημα – δίπλα στο παραπάνω του ακραίου τυχοδιωκτισμού που είναι πρώτο, σημαντικότερο και σοβαρότερο, γιατί εκφράζει πρωτοφανή ανευθυνότητα και εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους – της εθνικιστικής φιέστας στο Καστελόριζο είναι το προκλητικό «ξέπλυμα» των υπόδικων Χιτλερικών φυρερίσκων της «Χρυσής Αυγής»απ’ τους ΚΑΜΜΕΝΟ-ΒΙΤΣΑ δηλ. απ’ την κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Σωστά επισημαίνεται στο κείμενο-καταγγελία της κίνησης των «53+» (ΣΥΡΙΖΑ): «η επίσκεψη της κυβέρνησης μαζί με τους νεοναζί της Χρυσής Αυγής στα ακριτικά νησιά ξεπλένουν ένα υπόδικο κόμμα με εγκληματική δράση».

Οι αντιφασιστικές δυνάμεις της χώρας καταγγέλλουν αποφασιστικά και καταδικάζουν έντονα αυτό το επαίσχυντο αλλά πρωτίστως επικίνδυνο ξέπλυμα των δολοφόνων Ναζι-φασιστών της εγκληματικής «Χρυσής Αυγής», επειδή πρώτο, νομιμοποιεί πολιτικά το εγκληματικό Ναζι-φασιστικό μόρφωμα, δεύτερο, αθωώνει τους υπόδικους φυρερίσκους, τρίτο, νομιμοποιεί τη δολοφονική δράση των Χιτλερικών «ταγμάτων εφόδου», τέταρτο, ενθαρρύνει τη διάδοση του Ναζι-φασισμού σε ευρύτερα στρώματα της κοινωνίας, πέμπτο, συμβάλλει και προσδίδει αληθοφάνεια στις πατριδοκάπηλες, πολεμοκάπηλες και μιλιταριστικές τους απόψεις, τον εθνικισμό, ρατσισμό, αντισημιτισμό, κλπ., έκτο, ενισχύει τις γενικότερες προσπάθειες κύκλων του μεγάλου κεφαλαίου που απαιτεί αν όχι να αθωωθούν, τουλάχιστον «να πέσουν στα μαλακά» οι φυρερίσκοι της «Χρυσής Αυγής», ώστε η εγκληματική αυτή δολοφονική οργάνωση να χρησιμοποιείται ως μαχητική ΔΥΝΑΜΗ-ΟΜΑΔΑ ΚΡΟΥΣΗΣ στις επιθέσεις του μεγάλου κεφαλαίου ενάντια στους αγώνες της εργατικής τάξης.

Στην ύπαρξη ισχυρής παρέμβασης κύκλων του μεγάλου κεφαλαίου σ’ όλα τα κόμματα του κοινοβουλίου οφείλονταν και η παρελκυστική τακτική και καθυστέρηση να αποσταλούν στην αστική Δικαιοσύνη τα απαραίτητα στοιχεία από τη βουλή ώστε να αρχίσει εγκαίρως η έναρξη της δίκης.

Για τα δυο παραπάνω σοβαρά ζητήματα, πέραν των πρωτοστατούντων ΚΑΜΜΕΝΟΥ-ΒΙΤΣΑ, την ευθύνη φέρνει συνολικά και αποκλειστικά η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και σε πρώτη γραμμή ο Πρωθυπουργός.

Διαβάστε Περισσότερα »

EMEP: Βήμα – Βήμα· Στροφή Προς την Διχτατορία

Η αποτυχημένη προσπάθεια στρατιωτικού πραξικοπήματος που ενορχηστρώθηκε από το αποκαλούμενο “Κίνημα Gülen” - την φιλο-Αμερικάνικη Ισλαμική οργάνωση που μοιράστηκε την εξουσία μαζί με την κυβέρνηση του ΑΚΠ για 10 χρόνια – ονομάστηκε “δώρο από τον θεό” από τον Τούρκο πρόεδρο Ταγίπ Ερντογιάν.

Αμέσως μετά το τσάκισμα του πραξικοπήματος ακολουθήθηκε κήρυξη του κράτους έκτακτης ανάγκης. (OHAL). Το OHAL έδωσε την δυνατότητα στην κυβέρνηση να παίρνει διοικητικές και πολιτικές αποφάσεις και να εισηγείται ρυθμιστικές νομοθεσίες χωρίς την ανάγκη δικαστικής και/ή κοινοβουλευτικής έγκρισης.

Υπό την ηγεσία του Προέδρου Ταγίπ Ερντογιάν, η κυβέρνηση εξέδωσε έκτακτα διατάγματα (KHKs) τον ένα μετά το άλλο· οδηγώντας σε διαθεσιμότητα και απόλυση δεκάδες χιλιάδες αξιωματικούς του στρατού και της αστυνομίας, δικαστές, εισαγγελείς και δημοσίους υπαλλήλους. Περίπου 40.000 κόσμος, συμπεριλαμβανομένης επίσης της σύλληψης ακαδημαϊκών και δασκάλων. Ο αριθμός των φυλακισμένων δημοσιογράφων ανέβηκε σε επίπεδο ρεκόρ των 140. Ταυτόχρονα, απελευθερώθηκαν 37 χιλιάδες μικροεγκληματίες επειδή δεν υπήρχε αρκετός χώρος στις φυλακές. Ενώ η κυβέρνηση αρχικά ισχυρίστηκε ότι οι απολύσεις και οι συλλήψεις έγιναν μόνο ενάντια στους συνωμότες του πραξικοπήματος του κινήματος Gülen, αμέσως έγινε καθαρό ότι στόχος ήταν επίσης οι δημοκράτες και οι σοσιαλιστές. Με ένα μόνο διάταγμα, απολυθήκαν πάνω από 10 χιλιάδες εκπαιδευτικοί, όλοι μέλη του Eğitim-Sen (Συνδικάτο Εργαζομένων στην Εκπαίδευση και την Επιστήμη). Η μεγάλη πλειοψηφία τους ήταν δημοκράτες, σοσιαλιστές και υποστηρικτές του εθνικού κινήματος των Κούρδων.

Μετά την απόπειρα πραξικοπήματος, οι παραβιάσεις των δικαιωμάτων και των ελευθεριών – παραδοσιακά ανεπαρκή στην Τούρκικη πολιτική δημοκρατία – αυξήθηκαν· αναστάλθηκαν οι αστικοί νόμοι και αντικαταστάθηκαν από την αυθαίρετη συμπεριφορά της εκτελεστικής εξουσίας της κυβέρνησης. Αντικαθιστώντας την νομιμότητα με το κράτος έκτακτης ανάγκης και του καθεστώτος διαταγμάτων έκτακτης ανάγκης και υποβιβάζοντας την δικαιοσύνη σε εκτελεστικό όργανο μέσω ειδικών δικαστηρίων και με διορισμό νέων δικαστών και εισαγγελέων, ο Ερντογιάν και το ΑΚΠ προσπαθούν να εγκαθιδρύσουν μια φασιστική διχτατορία ενός προσώπου, ενός κόμματος.

Η κυβέρνηση έκδωσε αντισυνταγματικά και παράνομα διατάγματα, ενώ σύμφωνα με τον νόμο μπορούσε να εκδώσει τέτοια που είναι συνταγματικά και σχετίζονταν με τα γεγονότα που οδήγησαν στην κήρυξη κράτους έκτακτης ανάγκης. Με την βοήθεια αυτών των διαταγμάτων που στόχευαν στους επικριτές του ΑΚΠ, απαγορευτήκαν οι διαδηλώσεις, έκλεισαν οι αντικαθεστωτικές εφημερίδες, τα περιοδικά, οι ραδιοφωνικοί σταθμοί και τα τηλεοπτικά κανάλια· κατασχεθήκαν τα περιουσιακά στοιχεία τους και ο εξοπλισμός τους.

Εισέβαλε η αστυνομία στους δήμους που έχουν επικεφαλής το HDP, το τρίτο μεγαλύτερο κόμμα στο κοινοβούλιο με 40 βουλευτές και εκπροσωπώντας το Κουρδικό Δημοκρατικό Κίνημα και συνελήφθησαν πάνω από 20 δήμαρχοι. Διορίστηκαν διοικητικά συμβούλια στις θέσεις τους χωρίς δημόσια ψηφοφορία.

Τελικά, ένα σύνολο 10 βουλευτών του HDP – συμπεριλαμβανομένων των προέδρων του κόμματος – φυλακίστηκαν. Την ίδια στιγμή, συνελήφθησαν επίσης 10 ανώτερα στελέχη της εφημερίδας Τζουμχουριέτ – που ιδρύθηκε 93 χρόνια πριν, με την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας και πολιτικά προσκείμενη τα τελευταία χρόνια με την σοσιαλδημοκρατία.

Έντυπα που υπεράσπιζαν την επαναστατική γραμμή της εργατικής τάξης – όπως τα Hayatın Sesi TV, Evrensel Kültür (περιοδικό πολιτισμού και τέχνης), Özgürlük Dünyası (περιοδικό πολιτικής θεωρίας), Tiroj (δίγλωσσο Κουρδο-Τουρκικό περιοδικό πολιτισμού) ήταν ανάμεσα στους τηλεοπτικούς σταθμούς και στα έντυπα που έκλεισαν από την κυβέρνηση.

Αντισυνταγματικά, χωρίς να σπάει την συνεργασία του με το ΑΚΠ για περίπου δυο χρόνια και συγκεντρώνοντας όλη την εκτελεστική εξουσία στα χέρια του, ο ντεφάκτο πρόεδρος Ερντογιάν προσπαθεί να αλλάξει το σύνταγμα σύμφωνα με την προαναφερθείσα κατάσταση και πιέζοντας για προεδρικό σύστημα.

Επί πλέον, ενώ επιμένει σε εξωτερική πολιτική βασισμένη στον επεκτατισμό και τον φανατικό πόλεμο, φιλικός με τις Ισλαμικές τρομοκρατικές ομάδες, η υπό τον Ερντογιάν κυβέρνηση κάνει παραπέρα βήματα. Τα τελευταία πέντε χρόνια, υποστήριξε ακραίες Ισλαμικές συμμορίες στην Συρία και τις οργανώσεις τους, για την ανατροπή του καθεστώτος Άσαντ. Σε μια νέα προσπάθεια, η Τουρκιά εξαπέλυσε στρατιωτική επιχείρηση στην Βόρεια Συρία στα τέλη του καλοκαιριού, προχωρώντας αρχικά στην υποστήριξη μερικών χιλιάδων Ισλαμιστών τρομοκρατών ενόπλων. Η επέμβαση έγινε με πρόσχημα τον αγώνα ενάντια στον ΙΣΙΣ, αλλά ο κύριος στόχος της ήταν οι Σύριοι Κούρδοι. Η Τουρκία, μαζί με τις Ισλαμικές συμμορίες, ελέγχει / εισβάλει σε μια έκταση περίπου 2000 τετραγωνικών χιλιομέτρων, που εκτείνεται από τον Ευφράτη ποταμό μέχρι το Κουρδικό καντόνι της Αφρίν, περιλαμβάνοντας πόλεις και κωμοπόλεις όπως την Γιαραμπλούς. Σήμερα, η κυβέρνηση ακολουθεί την προπαγάνδα κατάχτησης της al-Bab. Όμως, μπήχτηκε ένα καρφί στον Τούρκικο τροχό λόγω της υποστήριξης των ΗΠΑ στις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις – ο στυλοβάτης των οποίων είναι οι Κουρδικές Μονάδες Λαϊκής Προστασίας ( YPG) – στην επιχείρηση για την απελευθέρωση της “πρωτεύουσας” του ΙΣΙΣ, Ράκα· και η υποστήριξη της Ρωσίας στο καθεστώς Άσαντ, στην προσπάθειά της να καταλάβει το al-Bab λόγω της στρατηγικής του σημασίας ως πύλης για το Χαλέπι.

Η κυβέρνηση ΑΚΠ, ενώ πολεμά τα PYD (Δημοκρατικό Ενιαίο Κόμμα Συρίας) συγκρούεται επίσης με την Ιρακινή κυβέρνηση λόγω της στρατιωτικής της παρουσίας στην Ιρακινή πόλη Μπασίκα· το Ιράκ ζητά την απόσυρση των Τουρκικών δυνάμεων. Η Τουρκική Πολεμική Αεροπορία βομβαρδίζει τακτικά το Βόρειο Ιράκ, ισχυριζόμενη ότι επιτίθεται σε στρατόπεδα του ΠΚΚ.

Τα τελευταία χρόνια, η πολιτική της Τουρκίας σε σχέση με την Συρία και του Ιράκ άλλαξε πάρα πολύ· όπως επίσης είναι παγωμένες οι σχέσεις με τις ΗΠΑ και την ΕΕ, λόγω της πεποίθησης της Τουρκίας ότι υποστήριξαν την προσπάθεια πραξικοπήματος στις 15 Ιουλίου.

Μετά την συμφωνία της Τουρκίας να σταματήσει την μετανάστευση από την Συρία, το Ιράκ και το Αφγανιστάν και η ΕΕ να πληρώσει στην Τουρκία τρία δισεκατομμύρια Ευρώ, όπως επίσης να δώσει στους Τούρκους πολίτες βίζα ελεύθερων μετακινήσεων μέσα στην ΕΕ, και οι δυο πλευρές δεν κατάφεραν να τηρήσουν τις υποσχέσεις τους και οι σχέσεις ανάμεσα στην Τουρκία και την ΕΕ είναι τεταμένες. Η κυβέρνηση του ΑΚΠ ισχυρίζεται ότι θα περιμένει δυο μήνες παραπάνω πριν να ακυρώσει την συμφωνία και ότι θα προχωρήσει σε δημοψήφισμα για το αν θα γίνει μέλος της ΕΕ λόγω της κριτικής της στην Τουρκιά· η ΕΕ, επικαλούμενη την φυλάκιση δημοσιογράφων και άλλων, άρχισε να μιλά για σταμάτημα των συνομιλιών για την ιδιότητα μέλους της Τουρκίας.

Από την ίδρυσή της, η Τουρκία είχε στενές οικονομικές, εμπορικές και χρηματοπιστωτικές σχέσεις με την Δύση και πολύ ισχυρούς στρατιωτικούς δεσμούς με τις ΗΠΑ· για αυτό ακριβώς είναι αναμφίβολα πολύ δύσκολο για την Τουρκία ως μέλος του ΝΑΤΟ να αλλάξει τον “άξονά” της ή το “αφεντικό” της. Όμως, ο Πρόεδρος Ερντογιάν, έχοντας επισκεφτεί πρόσφατα το Πακιστάν, δήλωσε ” ... γιατί όχι; Θα βοηθήσει την Τουρκιά να μην έχει πρόβλημα” με το ζήτημα να γίνει μέλος της Οργάνωσης Συνεργασίας της Σαγκάης.

Εκτός από την πολιτική και τα βήματα που έγιναν από την κυβέρνηση του ΑΚΠ, ούτε η Τουρκική οικονομία δεν προχωρά στην σωστή κατεύθυνση. Ο ρυθμός ανάπτυξης μειώθηκε τα τελευταία τέσσερα χρόνια, αυξάνοντας το έλλειμμα και την ανεργία. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία η ανεργία είναι στο 11% αλλά ο πραγματικός αριθμός είναι μεγαλύτερος· Πρόσφατα το δολάριο αυξήθηκε 10 % έναντι της Τουρκικής Λίρας· σαν να υποτιμήθηκε η Τούρκικη Λίρα και έχασε 10 % της άξιας της. Η κυβέρνηση μειώνει τα επιτόκια και αυξάνει την διαθέσιμη πίστωση σε μια προσπάθεια να τονώσει την οικονομία αλλά σε όλους τους τομείς βασιλεύει η αποτελμάτωση – κυρίως στους τομείς της οικοδομής και της κλωστοϋφαντουργίας. Σηκώνει το “κεφάλι” της η οικονομική κρίση που δεν περιορίζεται και δεν αρχίζει αναγκαστικά από τον χρηματοπιστωτικό τομέα και αυτό είναι το μαλακό υπογάστριο του ΑΚΠ.

Παρά όλες τις απαγορεύσεις και την αστυνομική καταπίεση, συνεχίζονται οι απεργίες σε επίπεδα χώρων δουλειάς. Οι δυνάμεις της εκτελεστικής εξουσίας συνεχώς αυξάνονται· οι σπουδαστές διαδηλώνουν ενάντια στην απόφαση να διορίζονται οι πανεπιστημιακοί πρυτάνεις από τον Πρόεδρο. Οι δικηγόροι και οι διανοούμενοι διαδηλώνουν για να καταδικάσουν την φυλάκιση των συναδέλφων τους. Προχωρά η ενότητα για την Δημοκρατία με τις συνιστώσες των δημοκρατικών, σοσιαλιστικών, σοσιαλδημοκρατικών και Κουρδικών κινημάτων, συμπεριλαμβανομένου του κόμματός μας για την οργάνωση στη συνέχεια μιας σειράς συναντήσεων.

Εκδίδονται νέα περιοδικά στην θέση των άλλων.

Είναι το μέλλον της Τουρκίας να προχωρήσει σε μια φασιστική διχτατορία ενός ανθρώπου; O αγώνας για την δημοκρατία και την λευτεριά θα πλατύνει και θα δυναμώσει για να πραγματοποιήσει νέες επιτυχίες; αυτό θα το καθορίσουν οι διαστάσεις του αγώνα και το επίπεδο οργάνωσης. Φυσικά η διεθνής υποστήριξη και αλληλεγγύη θα είναι μεγάλη βοήθεια για το τελική έκβαση του αγώνα.

Κόμμα Εργασίας (ΕΜΕΠ) Τουρκίας

Διεθνές Γραφείο

Διαβάστε Περισσότερα »

Πολιτική του Ερντογάν: επεκτατισμός, πόλεμος και απειλές

Το τελευταίο χρονικό διάστημα όλες οι δηλώσεις του Ερντογάν περιλαμβάνουν πολέμους, απειλές αλλά και πολιτική επεκτατισμού. Φυσικά μερικά από αυτά μπορούμε να τα δούμε μέσα στο πλαίσιο του αντιπερισπασμού για εσωτερική κατανάλωση αλλά και στην επεκτατική επιθυμία του τουρκικού κεφαλαίου.

Είναι γνωστό ότι ο Ερντογάν μετέτρεψε την απόπειρα πραξικοπήματος σε ευκαιρία και εξαπέλυσε επίθεση σε κάθε αντιπολίτευση. Καταρχήν σήμερα δεν μπορούμε να μιλήσουμε για μία εκλεγμένη κυβέρνηση. Όλες οι αποφάσεις βασίζονται στον ειδικό νόμο έκτακτης ανάγκης και δεν υλοποιείται ούτε το Τουρκικό Σύνταγμα που κληρονομήθηκε απ’ τη χούντα των στρατηγών της 12^ης Σεπτέμβρη. Πάνω από 100.000 απολύσεις, δεκάδες χιλιάδες προφυλακίσεις, κλείσιμο 80 καναλιών, εφημερίδων, περιοδικών κ.λπ., προφυλάκιση νόμιμων εκλεγμένων δημάρχων, απαγορεύσεις διάφορων σωματείων κ.α. είναι αποτέλεσμα του πολέμου που έχει ανοίξει ο Ερντογάν ενάντια στους αντιπάλους αλλά και το κίνημα.

Στην εξωτερική πολιτική η κατάσταση δεν είναι διαφορετική. Η Τουρκία μπαίνει όλο και περισσότερο δυναμικά στον πόλεμο που συνεχίζεται στη Συρία και την ευρύτερη περιοχή. Ήδη ο τουρκικός στρατός βρίσκεται στη Συρία και το Ιράκ. Όπως δείχνουν οι πληροφορίες οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις πραγματοποιούν και επιχειρήσεις σ’ αυτές τις χώρες. Κάθε κίνηση που κάνει η Τουρκία στην περιοχή είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη και αξίζει να θυμηθούμε ότι τις τελευταίες μέρες ο τουρκικός στρατός έχει σημαντικές απώλειες έπειτα από τις στρατιωτικές επιχειρήσεις των δυνάμεων του Ασαντ. Καταρχήν, ο στόχος της Τουρκίας είναι να προχωρήσει σε εισβολή σε Σεράμπλους και Μπασίκα. Όμως αυτό το σχέδιο δεν μπορεί να υλοποιηθεί χωρίς την έγκριση της Αμερικής και της Ρωσίας.

Η κυβέρνηση της Άγκυρας έχει έρθει αντιμέτωπη με την αμερικάνικη πολιτική σε διάφορα θέματα για τη Μέση Ανατολή και συνεχίζει να κάνει κινήσεις που στόχο έχουν την αλλαγή των ισορροπιών. Απ’ τη μία συνεργάζεται με τη Ρωσία, απ’ την άλλη ζητά απ’ το ΝΑΤΟ και την Αμερική να την υποστηρίξουν στο θέμα της ζώνης ασφαλείας και στο κουρδικό. Οι επικίνδυνες κινήσεις της Τουρκίας δεν περιορίζονται μόνο στη Συρία και το Ιράκ αλλά και στην ευρύτερη περιοχή. Είναι γνωστή η πολιτική που αναγγέλθηκε απ’ την Άγκυρα για το Αιγαίο, την Κύπρο και τη Συνθήκη της Λωζάννης. Η Τουρκία προσπαθεί να τεθούν προς αμφισβήτηση όλες οι διεθνείς συμφωνίες στην περιοχή και επενδύει στην αστάθεια. Η ενδεχόμενη αλλαγή των ισορροπιών με αλλαγή των συνόρων σημαίνει: πρώτον, σε μακρύ χρονικό διάστημα την αμφισβήτηση των τουρκικών συνόρων λόγω του κουρδικού ζητήματος και δεύτερον, την απαίτηση μεριδίου από το τουρκικό κεφάλαιο. Ο Ερντογάν με την τυχοδιωκτική πολιτική του προσπαθεί να προλάβει τις εξελίξεις για να βγει κερδισμένος.

Φαίνεται πως η Άγκυρα περιμένει πολλά απ’ την εκλογή του Τραμπ . Εάν τα προεκλογικά λεγόμενα του Τραμπ υλοποιηθούν ως αμερικανική εξωτερική πολιτική σημαίνει ισχυροποίηση της Τουρκίας ως «στρατηγικός σύμμαχος» της Αμερικής. Η κυβέρνηση της Άγκυρας φαίνεται πως έχει προσδοκίες προς αυτή την κατεύθυνση, να παίξει δηλ. δυνατά το χαρτί του εργολάβου των ΗΠΑ.

Βέβαια η εξωτερική πολιτική χρησιμοποιείται ταυτόχρονα για εσωτερική κατανάλωση. Καταρχήν ο Ερντογάν μπορεί να φαίνεται ισχυρός (πράγματι αυτή τη στιγμή είναι ισχυρός) όμως οι εσωτερικές και εξωτερικές εξελίξεις περιορίζουν συνεχώς τις δυνατότητες του. Ο εξωτερικός τυχοδιωκτισμός και η οικονομική κρίση που φαίνεται πως δυναμώνει όλο και περισσότερο θα οδηγήσει σε μεγαλύτερες αδυναμίες.

Το 2015 η επένδυση του ξένου κεφαλαίου στην Τουρκία ήταν μόλις 37 δις. δολάρια , όταν το 2014 ήταν 51 δις. δολάρια. Ο κατασκευαστικός τομέας ήδη βρίσκεται σε κρίση ενώ το δολάριο και το ευρώ βρίσκεται συνεχώς σε άνοδο που ανά πάσα στιγμή μπορεί να οδηγήσει στην έκρηξη της φούσκας. Μέχρι πριν ένα μήνα ο Ερντογάν και η κυβέρνησή του δήλωναν συνεχώς ότι η Τουρκία είναι μία «ισχυρή οικονομική χώρα» και δεν θα επηρεαστεί απ’ την κρίση. Όμως εδώ και μία εβδομάδα το οικονομικό επιτελείο της Τουρκίας πραγματοποιεί συνεχώς συνελεύσεις ενώ η κυβέρνηση δεν κρύβει την ανησυχία της. Μάλιστα, ο Ερντογάν κάλεσε τον κόσμο αντί για δολάριο να αγοράσει χρυσό. Ενώ απ’ την άλλη ο πρωθυπουργός Γιλντιρίμ κάλεσε τον κόσμο που έχει δολάρια στα χέρια του να τα καταθέσουν και να αγοράσουν λίρες. Αυτές είναι κινήσεις εντυπωσιασμού και δεν έχουν καμία σχέση με τα μέτρα που μπορούν να περιορίσουν την κρίση.

Το τουρκικό καθεστώς τις τελευταίες μέρες λέει συχνά ότι εάν χρειαστεί η Τουρκία θα διαλέξει τον άλλο πόλο της Σαγκάης. Κι αυτό είναι μία κίνηση εντυπωσιασμού. Να υπενθυμίσουμε ότι το 48,5% των εξαγωγών της Τουρκίας γίνεται προς τις χώρες της ΕΕ και μόλις το 3% προς τις χώρες της συμφωνίας της Σαγκάης. Η άνοδος του δολαρίου και του ευρώ τις τελευταίες μέρες έχει κοστίσει πάνω από 50 δις. λίρες στην τουρκική οικονομία. Αυτό σημαίνει 15 δις. δολάρια.

Φαίνεται πως τις επόμενες μέρες οι κινήσεις του Ερντογάν και της κυβέρνησής του θα είναι η αλλαγή του Συντάγματος και η αλλαγή του πολιτεύματος . Τις επόμενες μέρες θα κινηθούν οι διαδικασίες προς αυτή την κατεύθυνση με στόχο να τελειώσουν με την αλλαγή του πολιτεύματος πριν σκάσει η οικονομική κρίση και πριν βυθιστεί στο βάλτο της Συρίας .

Παρόλο που δεν είναι θέμα του κειμένου, πρέπει να τονίσουμε ότι ο ηρωικός αγώνας του κουρδικού και τουρκικού λαού, των μειονοτήτων, εργατών και εργαζομένων πολεμά και αντιστέκεται ενάντια στο καθεστώς της Άγκυρας. Αναμφισβήτητα τον καθοριστικό ρόλο θα παίξει ο λαϊκός παράγων.

Καμία κυβέρνηση και κανένα καθεστώς δεν είναι ισχυρό μπροστά στη δύναμη του λαού.

*Ο Σεϊτ Αλντογάν είναι Ανταποκριτής της ημερήσιας εφημερίδας «Evrensel»

Πηγή: iska.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Αλληλεγγύη στο λαό της Τουρκίας υπερασπίζοντας τα δημοκρατικά του δικαιώματα!

Παρατηρούμε με προβληματισμό την επιθετική και πολεμοχαρή πολιτική της Τουρκίας, τόσο στο εσωτερικό της όσο και στο εξωτερικό. Η κυβέρνηση του AKP (Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης) και ο αρχηγός της Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στρέφονται προς το στραγγαλισμό της ελευθερίας απειλώντας όλες τις πολιτικές και τις ατομικές ελευθερίες, ειδικά την ελευθερία της γνώμης και του τύπου.

Το αποτυχημένο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου, αποτέλεσε “θεόσταλτο δώρο” για τον Ερντογάν, ακριβώς όπως το αποκάλεσε ο ίδιος. Το χρησιμοποίησε ώστε να επιταχύνει την εγκαθίδρυση ενός μόνο κόμματος και μίας μονοπρόσωπης δικτατορίας.

Το καθεστώς εκτάκτου ανάγκης, το οποίο επιβλήθηκε μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα, χρησιμοποιήθηκε για να καταπνίξει κάθε αντίθεση κατά των αντιδραστικών πολιτικών, επιταχύνοντας την εγκαθίδρυση του προεδρικού καθεστώτος του Ερντογάν, ώστε να συγκεντρώσει κάθε δύναμη στα χέρια του.

Αυτό επίσης σημαίνει ότι, ο Ερντογάν αρχίζει να επιτίθεται στις Κουρδικές δημοκρατικές δυνάμεις εντός της Τουρκίας καθώς επίσης και εκτός των συνόρων της. Επί πλέον, επιτίθεται σε δημοκρατικούς τηλεοπτικούς σταθμούς που δικαίως καταγγέλλουν την αντιδραστική αυτή πολιτική, ειδικότερα δε στον τηλεοπτικό σταθμό των εργατών Hayatin Sesi. Σήμερα, δεκάδες τηλεοπτικοί και ραδιοφωνικοί σταθμοί καθώς και εφημερίδες έχουν απαγορευθεί. Δεκάδες δημοσιογράφων έχουν φυλακιστεί. Οι βασικές ελευθερίες χιλιάδων συνδικαλιστών ακτιβιστών καταστρέφονται. Το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης ολόκληρης της αντιπολίτευσης καταπατείται.

Διακηρύσσουμε την αλληλεγγύη μας σε όλους τους αγώνες που απειλούνται με καταπίεση λόγω του καθεστώτος εκτάκτου ανάγκης και των “νομοθετικών-διαταγμάτων”!

Απαιτούμε αποφασιστικά την υπεράσπιση όλων των δημοκρατικών δικαιωμάτων!

Κάνουμε έκκληση σε όλους τους δημοκράτες, συνδικαλιστές, δημοσιογράφους και ακτιβιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους, να απαιτήσουν ελευθερία για τον Τουρκικό τύπο, να απαιτήσουν την άνευ καταπίεσης λειτουργία των μέσων ενημέρωσης και την απελευθέρωση όλων των φυλακισμένων δημοσιογράφων!

Οκτώβριος, 2016

Διεθνής συνδιάσκεψη Μαρξιστικών-Λενινιστικών Κομμάτων και Οργανώσεων

Διαβάστε Περισσότερα »

Κόμμα Εργασίας Τουρκίας: Η 10 Οκτωβρίου δεν είναι μόνο μέρα μνήμης, είναι επίσης μέρα αγώνα!

Χάσαμε 101 φίλους, από τους οποίους 16 ήταν μέλη του κόμματός μας, στο μακελειό στις 10 Οκτώβρη στην Άγκυρα. Τα αιτήματα που επαναλαμβάνονταν ρυθμικά εκείνη την Μαύρη Μέρα – δουλειά, ειρήνη και δημοκρατία – ακόμα διατηρούν την επείγουσα ανάγκη τους και την σπουδαιότητά τους.

Το μακελειό στην Άγκυρα συνέβη σε μια περίοδο υψηλής έντασης στην χώρα μας και στη Μέση Ανατολή. Η επεκτατική Νέο – Οθωμανική εξωτερική πολιτική της Κυβέρνησης ΑΚΠ στην Συριά και στην Μέση Ανατολή επιδείνωσε τον πόλεμο και η φανατική της και εθνικιστική πολιτική της πόλωσαν και διέσπασαν τις μάζες, τόσο ώστε να εξαλείψουν τα σκληρά κερδισμένα δικαιώματα της εργατικής τάξης. Ο βομβαρδισμός στο Reyhanlı στο Hatay ήταν αποτέλεσμα της πολιτικής για την Συριά της κυβέρνησης του ΑΚΠ. Επιπλέον, απορρίπτοντας τα αποτελέσματα των κοινοβουλευτικών εκλογών που έγιναν στις 7 Ιούνη 2015, οι κυρίαρχες τάξεις αποφάσισαν να προκηρύξουν νέες εκλογές. Η κυβέρνηση ανέτρεψε επίσης και το τραπέζι διαπραγμάτευσης με τους Κούρδους της Τουρκίας. Υπό αυτές τις συνθήκες, χιλιάδες λαού συγκεντρώθηκαν στην Άγκυρα για να ζητήσουν ειρήνη και δημοκρατία· 101 διαδηλωτές σκοτώθηκαν μπροστά στον σιδηροδρομικό σταθμό της Άγκυρας.

Βομβιστικές επιθέσεις στην Ινσταμπούλ, στο Gaziantep και στην Άγκυρα ακολούθησαν του μακελειού. Οι πολιτική του πολέμου της κυβέρνησης εφαρμόζονταν επίμονα μέσα και έξω από τα Τουρκικά σύνορα, έχοντας σαν αποτέλεσμα των απώλεια μεγάλου αριθμού ανθρώπινων ζωών. Εκτός από τις βομβιστικές επιθέσεις της τελευταίας χρονιάς, η Τουρκία ήταν μάρτυρας μιας αποτυχημένης απόπειρας πραξικοπήματος. Μετά από αυτό, η κυβέρνηση που αποκάλεσε το αποτυχημένο πραξικόπημα “δώρο του Θεού” ενορχήστρωσε ένα αυτοπράξικοπημα or self-coup. Ως μέρος της επιχείρησης εκκαθάρισης: απολύθηκαν περίπου 100 χιλιάδες εργαζόμενοι του δημόσιου τομέα· ένας τεράστιος αριθμός ανθρώπων συνελήφτηκαν· διαφωνούντα τηλεοπτικά κανάλια, εφημερίδες και ραδιοφωνικοί σταθμοί έκλεισαν.

Η 10η Οκτωβρίου δεν είναι μόνο μέρα πένθους για τις απώλειές μας. Όσο κυριαρχεί το πολιτικό κλίμα που προκάλεσε αυτό το μακελειό, η 10η Οκτώβρη θα είναι μέρα αγώνα για την δημοκρατία και το να πληρώσουν αυτά που οφείλουν οι ένοχοι αυτού του μακελειού. Είναι η κυβέρνηση που δημιουργεί αυτή την ατμοσφαίρα.

Η απαγόρευση των εκδηλώσεων στις 10 του Οκτώβρη είναι απαράδεκτη. Παρά αυτές τις προσπάθειες, η αλήθεια θα βγει στην επιφάνεια και οι ένοχοι θα πληρώσουν. Θα αγωνιστούμε με επίμονη για αυτό όσο χρόνο και αν πάρει.

Όπως εκθέτονται στα ντοκουμέντα που είδαν το φως της ημέρας μετά το μακελειό, η πιθανότητα ενός μακελειού ήταν γνωστή στις δυνάμεις ασφάλειας. Η πάλη για την αποκάλυψη αυτής της αληθείας θα συνεχιστεί. Η πάλη για την ποινική δίωξη και τις καταδίκες των αξιωματούχων όλων των επιπέδων – μυστικής υπηρεσίας, αστυνομίας κλπ – που είναι υπεύθυνοι για αυτό το μακελειό θα συνεχιστεί.

Έχουμε δώσει υπόσχεση στους γενναίους φίλους που χάθηκαν στις 10 Οκτώβρη: θα παλέψουμε με πάθος για δημοκρατία, ειρήνη και λευτεριά. Σε μια περίοδο που ιδρύθηκε γρήγορα το φασιστικό καθεστώς του ΑΚΠ. Η δίκη της 10ης Οκτωβρίου θα είναι πεδίο όπου θα αγωνιστούμε για δημοκρατία και για να πληρώσουν με νόμιμους τρόπους οι ένοχοι αυτού του μακελειού.

Σε μια περίοδο που η χώρα είναι μπλεγμένη στο Συριακό τέλμα· που συνεχίστηκαν συγκρούσεις και μακελειά μέσα από τα σύνορα της Τουρκίας· που η καταστολή και η αστυνομική βία εντείνονται στην χώρα μας· δεν είναι μόνο πολιτικό μας καθήκον να διευρύνουμε την πάλη για δημοκρατία και ειρήνη αλλά επίσης και υποχρέωση για τους φίλους μας που χάσαμε στις 10 του Οκτώβρη.

Καλούμε όλες τις δυνάμεις της εργασίας, της ειρήνης και της δημοκρατίας να ενωθούν για αυτό το σκοπό. 

Selma Gürkan
Πρόεδρος του Εργατικού Κόμματος

Διαβάστε Περισσότερα »

Κόμμα Εργασίας Τουρκίας: Απόσυρση από την Συρία για να Τελειώσει ο Πόλεμος!

Ο βομβαρδισμός της Γιαραμπλούς που είχε στόχο τον ΙΣΙΣ, μετά από την επίθεση σε Κουρδικό γάμο στο Γκαζιάντεπ που κόστισε τη ζωή σε 54 ανθρώπους, δείχνουν ότι η κυβέρνηση δεν έμαθε τίποτα από τα αποτελέσματα της πολιτικής της στη Συρία. Ο αναπληρωτής πρωθυπουργός Νουμάν Κουρτουλμούς είχε δηλώσει : “Αυτό που υφίσταται σήμερα η Τουρκιά είναι αποτέλεσμα της πολίτικης για την Συρία”. Όμως, αυτό δεν οδήγησε την κυβέρνησή του να παρατήσει το ρόλο της να ρίχνει λάδι στη φωτιά στον πόλεμο στη Συρία.

Από την αρχή, η κυβέρνηση είπε ακριβώς: “Δυτικά του Ευφράτη είναι η κόκκινη γραμμή μας”, “Η δημιουργία Κουρδικού κράτους στην Βόρεια Συρία δεν μπορεί να επιτραπεί”, “Πρέπει να δημιουργηθεί μια ουδέτερη ζώνη στα σύνορα” και προσπάθησε όσο μπορούσε να ανασχεδιάσει τον χάρτη της Συρίας για να ταιριάζει στα συμφέροντά της· αυτή η εξωτερική πολιτική έφτασε στο τέλος της σε κάθε περίπτωση, αλλά η Τούρκικη κυβέρνηση δεν υποχώρησε από την θέση της ως αναφορά την Συρία.

Παρ’ όλα αυτά, τα σχέδια που έγιναν στην Άγκυρα δεν πραγματοποιήθηκαν· οι Δημοκρατικές Συριακές Δυνάμεις περάσαν την κόκκινη γραμμή, πάρθηκε η Manjib και πολιορκήθηκαν τα περίχωρα της Jarablus. Τις τελευταίες δυο μέρες επισκέπτεται την Τουρκία αντιπροσωπεία των ΗΠΑ, η επίσκεψη του Μπαρζανί, η προβλεπόμενη επίσκεψη του Πούτιν, το πραξικόπημα που επιχειρήθηκε, η επιστροφή του Gülen, η σφαγή στον γάμο, η υπόθεση Zarrab· αυτά είναι ενδείξεις των χαρτιών που μοιράστηκαν στο τραπέζι για διαπραγματεύσεις και της πολυμέτωπης βρώμικης διπλωματίας που εφαρμόστηκε για την επιτυχία των σκοπών της στη Συρία.

Παρ' όλα αυτά, η στρατηγική που δημιουργήθηκε έξω από τα σύνορα της Συρίας δεν θα πετύχει. Οι εκπρόσωποι της κυβέρνησης θα συνεχίσουν να κάνουν τα ίδια λάθη ενώ δηλώνουν “κάναμε λάθος”. Αυτό που βλέπουμε σήμερα δεν είναι τίποτα παρά μια διαφορετική έκδοση της ίδιας πολιτικής.

Η Συριακή πολιτική της κυβέρνησης του ΑΚΠ δεν έφερε τίποτα άλλο παρά φτώχεια και θάνατο στους λαούς της περιοχής. Η υποστήριξη που πήρε από τις ένοπλες δυνάμεις των Τζιχαντιστών έφερε τον πολέμο μέσα στα σύνορά μας. Το αποτέλεσμα της Κουρδοφοβικής κυβέρνησης ήταν χάος μέσα στα σύνορα της Συρίας και ερήμωση του τόπου.

Η Τουρκία πρέπει να πάρει τα χέρια της από την Συρία, να σταματήσει να υποστηρίζει τις ένοπλες συμμορίες και να μη κάνει συμφωνίες με τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, οι οποίες θα συνεχίσουν το λουτρό αίματος στην περιοχή. Η Τούρκικη επιμονή για έλεγχο μέρους της Συρίας, για επέμβαση στον χάρτη της περιοχής και προσπάθεια δημογραφικών σχεδιασμών σημαίνουν συνεχιζόμενο όλεθρο και για τους Τούρκικους και για τους Συριακούς πληθυσμούς.

Ο μόνος τρόπος καταπολέμησης αυτών των πολιτικών του πόλεμου είναι η ενότητα του λαού και των εργαζομένων για ειρήνη και δημοκρατία. Αυτή η ανάγκη εκδηλώθηκε αμείλικτα όσο πλησιάζει η Μέρα Ειρήνης στις 21 Σεπτεμβρίου.

Πρέπει να εγκαταλειφθούν οι πολιτικές του πολέμου, πρέπει να σταματήσουν οι επιθέσεις στα Συριακά εδάφη· πρέπει να κλείσουν τα σύνορα στις ένοπλες αντιδραστικές δυνάμεις, οι ιμπεριαλιστές πρέπει να σταματήσουν να επεμβαίνουν στην περιοχή!

Αυτός είναι ο τρόπος για να μη γίνει λάθος στην Συρία και για την προστασία της χώρας μας από τις συνέπειες τέτοιου λάθους.

Selma Gürkan
Πρόεδρος

Διαβάστε Περισσότερα »

Evrensel: ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΟΥΜΕ ΝΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΥΜΕ

Αγαπητοί Φίλοι και Συνάδελφοι,

Όπως είναι καλά γνωστό, συνέβη ένα αποτυχημένο πραξικόπημα στην Τουρκιά στις 15 Ιουλίου 2016. Αμέσως μετά αυτή την προσπάθεια πραξικοπήματος , στις 22 Ιουλίου, ο πρόεδρος Ρετσέπ Ταγίπ Ερντογιάν κήρυξε Κατάσταση Έκτακτης Ανάγκης, που δίνει στο υπουργικό συμβούλιο την εξουσία να θεσπίζει διατάγματα με την ισχύ νόμου. Ο Πρωθυπουργός Μπιναλί Γιλντιρίμ επιβεβαίωσε ότι αυτά τα διατάγματα θα στόχευαν μόνο τους συνωμότες και δεν θα έθιγαν κανένα άλλο κόμμα με αντιδημοκρατικό τρόπο. Όμως, η χώρα μας όπου το Σύνταγμα στην πραγματικότητα αναστάλθηκε, κυβερνιέται με έκτακτα διατάγματα που προέρχονται από το στόμα του πρόεδρου Ερντογιάν.

Τους τελευταίους 4 μήνες, δεκάδες τηλεοπτικά κανάλια, εφημερίδες, πρακτορεία ειδήσεων και εκδοτικοί οίκοι έκλεισαν. Εκατοντάδες δημοσιογράφοι τέθηκαν υπό κράτηση και συνελήφθησαν· τους αφαιρέθηκαν οι δημοσιογραφικές κάρτες, τους απαγορεύτηκε να φύγουν από την χώρα. Συγγραφείς που αγωνίζονται για ειρήνη και δημοκρατία όπως ο Ασλί Ερντογιάν και Νεσμίγιε Αλπάϊ φυλακίστηκαν. Ακούμε από τις φυλακές για κακοποίηση και βασανιστήρια. Όλα αυτά συμβαίνουν χωρίς διαφανείς νομικές διαδικασίες, χωρίς να δείχνουν κανένα αξιόπιστο στοιχείο αλλά μόνο με δήθεν και αυθαίρετες κατηγορίες ότι “έχουν σχέση με τους συνωμότες και τρομοκρατικές οργανώσεις.”

Το τελευταίο έκτακτο διάταγμα δημοσιεύτηκε στις 29 Οκτώβρη 2016, κλείνοντας δυο πρακτορεία ειδήσεων και δέκα εφημερίδες και τρία περιοδικά συμπεριλαμβανόμενου ενός περιοδικού πολιτισμού και τέχνης το Εvrensel Kültür, μια εφημερίδα πολιτικής θεωρίας την Özgürlük Dünyası και τα δυο περιοδικά 25 χρόνων και του 10 χρόνων δίγλωσσο Κουρδο-Τουρκικό περιοδικό Tîroj. Αυτά τα περιοδικά ανήκουν στην εταιρία Doğa Basın Yayın μέσω της οποίας πραγματοποιούμε την εκδοτική μας δράση. Στις 30 Οκτωβρίου 2016, η κυβερνητικοί αξιωματούχοι συνοδευόμενοι από αστυνομικές δυνάμεις και με εξοπλισμένα αυτοκίνητα ήρθαν και σφράγισαν το γραφείο των περιοδικών μας. Όλοι οι τραπεζικοί λογαριασμοί και το ενεργητικό της εταιρείας μπλοκαρίστηκαν. Κατά συνέπεια, η δραστηριότητα του εκδοτικού οίκου στην πραγματικότητα σταμάτησε αυθαίρετα και παράνομα.

Ιδρυμένος το 1988, ο Εκδοτικός Οίκος Εβρενσέλ παρήγαγε 700 βιβλία συμπεριλαμβάνοντας μυθιστόρημα, μη μυθιστόρημα, παιδική και νεανική ενήλικη λογοτεχνία. Είχε εμπορικές σχέσεις με αξιοσέβαστους εκδότες από διάφορες χώρες. Εντάχθηκε στις πιο σημαντικές διεθνείς οργανώσεις της εκδοτικής βιομηχανίας όπως η Frankfurt Book Fair και η Bologna Children’s Book Fair. Τώρα όλες οι εκδοτικές δραστηριότητές μας είναι υπό απειλή.

Είμαστε ενάντια στην Κατάσταση Έκτακτης Ανάγκης και όλες τις αντιδημοκρατικές της πρακτικές. Θέλουμε την αναγνώριση της ελευθερίας μας της σκέψης και της έκφρασης. Η δουλειά του εκδότη είναι να διαδίδει σκέψεις και όνειρα· θέλουμε να κάνουμε την δουλειά μας χωρίς καμιά καταπίεση, χωρίς καμιά απειλή και κίνδυνο.

Και παρά όλη την καταπίεση δηλώνουμε:

Βρισκόμαστε ακόμα στον εκδοτικό μας οίκο· δεν σταματάμε την δουλειά!

Κάνουμε έκκληση για αλληλεγγύη!

Διαβάστε Περισσότερα »

Έκκληση στην κοινή γνώμη από ομάδα Κούρδων και Τούρκων πολιτικών προσφύγων

Προς κοινή γνώμη

Το καθεστώς της Άγκυρας εξαπολύει τεράστιες επιθέσεις με αφορμή την απόπειρα πραξικοπήματος και τρομοκρατίας ενάντια στους λαούς της Τουρκίας.

Τελευταία πράξη του καθεστώτος της Άγκυρας είναι η σύλληψη 12 βουλευτών του κουρδικού κόμματος HDP. Το καθεστώς μετατρέποντας σε ευκαιρία την απόπειρα πραξικοπήματος έχει καταργήσει οποιαδήποτε αστικά δημοκρατικά δικαιώματα. Εκατοντάδες χιλιάδες κόσμος έχει απολυθεί απ’ τη δουλειά του, εκατοντάδες δημοσιογράφοι είναι στις φυλακές, κοντά στα 80 κανάλια, ραδιοφωνικοί σταθμοί, ημερήσιες εφημερίδες, περιοδικά έχουν απαγορευτεί και σε πάρα πολλούς δήμους έχουν διοριστεί επίτροποι. Ολη η Τουρκία βρίσκεται σε γύψινο κλοιό αστυνομοκρατίας ενώ στο Κουρδιστάν συνεχίζονται τεράστιες επιχειρήσεις. Η τουρκική Βουλή παίρνει αποφάσεις με προεδρικά διατάγματα έχοντας ως αφορμή το νόμο ειδικής έκτακτης ανάγκης και εφαρμόζει φασιστικές μεθόδους και πολιτική.

Μία απ’ τις τελευταίες ανακοινώσεις του πρωθυπουργού της Τουρκίας Γιλντιρίμ ήταν: «ή στην Τουρκία θα εφαρμοστεί προεδρικό πολίτευμα ή η Τουρκία πάει προς διαμελισμό της τουρκικής δημοκρατίας». Η ανακοίνωση αυτή δείχνει ότι το καθεστώς της Άγκυρας δεν θα διστάσει να προχωρήσει σε επικίνδυνη πόλωση με αποτέλεσμα τη σφαγή των λαών.

Καλούμε την κοινή γνώμη, τα πολιτικά κόμματα και οργανώσεις, τα συνδικάτα και τους δημοκρατικούς φορείς να δείξουν την αλληλεγγύη και τη συμπαράστασή τους εδώ και και τώρα με τους λαούς της Τουρκίας.

Μία ομάδα Κούρδων και Τούρκων πολιτικών προσφύγων

Διαβάστε Περισσότερα »

Τελευταία πράξη του καθεστώτος της Άγκυρας - Έκλεισε το κανάλι “HAYAT”

Το καθεστώς του Ερντογάν εξαπολύει επίθεση προς πάσα κατεύθυνση για να εξασφαλίσει τη δικτατορία του. Η τελευταία του πράξη ήταν να κλείσει  12 τηλεοπτικά κανάλια και 11 ραδιοφωνικούς σταθμούς. Μέσα σ’ αυτά είναι και το κανάλι ”Hayat”. Το καθεστώς δεν αντέχει την πολυφωνία και ισοπεδώνει κάθε αντιπολίτευση.

Το κανάλι “Hayat” εκπέμπει εδώ και χρόνια και αποτελεί τη φωνή των εργατών, εργαζομένων, καταπιεσμένων λαών, μειονοτήτων, γυναικών, νέων και δημοκρατικών φορέων καθώς με την προσπάθεια αυτών των δυνάμεων είχε δημιουργηθεί και συντηρούνταν απ’ αυτές.

Στις 28/09/2016 με εντολή του Πρωθυπουργού της Τουρκίας Μπιναλί Γιλντιρίμ το ΕΣΡ ακύρωσε την άδεια του καναλιού.

Να υπενθυμίσουμε πως μετά το νόμο έκτακτης ανάγκης που τέθηκε σε εφαρμογή μετά την απόπειρα πραξικοπήματος ο απολογισμός είναι: 40.000 προσαγωγές, 20.000 προφυλακίσεις, 80.000 απολύσεις, κλείσιμο 45 εφημερίδων, 35 ραδιοφωνικών σταθμών, 30 τηλεοπτικών καναλιών, 15 περιοδικών, 29 εκδοτικών οίκων και 3 ειδησεογραφικών πρακτορείων. Έγιναν προσαγωγές 100 δημοσιογράφων ενώ 37 απ’ αυτούς κρίθηκαν προφυλακιστέοι. Να υπενθυμίσουμε ακόμα ότι σε 28 δήμους διορίστηκαν Επίτροποι.

Το κλείσιμο του “Hayat” προκάλεσε τεράστια αντίδραση στα συνδικάτα, τους δημοκρατικούς φορείς, σύσσωμα τις αριστερές οργανώσεις και τα κόμματα αλλά και διεθνείς αντιδράσεις.

Καλούμε τη δημοκρατική κοινή γνώμη να δείξει την συμπαράσταση και αλληλεγγύη προς τον διωκόμενο λαό, τους εργάτες και εργαζόμενους της Τουρκίας.

Σεϊτ Αλντογάν
Ανταποκριτής της εφημερίδας Evrensel και του καναλιού Hayat

Διαβάστε Περισσότερα »

Οι λαοί της Τουρκίας δεν είναι αναγκασμένοι να διαλέξουν είτε την δικτατορία των πραξικοπηματιών είτε την δικτατορία της κλίκας του Ερντογάν

Του Σεϊτ Αλντογάν - Δημοσιογράφος της καθημερινής Τουρκικής εφημερίδας Εβρενσέλ 

Όπως γράφαμε και χτες με τα μέχρι τώρα υπαρκτά στοιχεία, οι στρατιωτικές δυνάμεις που πρόσκεινται στους Κεμαλικούς καθώς και στον Φετουλάχ Γκιουλέν προχώρησαν στην απόπειρα αποτυχημένου πραξικοπήματος στην Τουρκία.
Τις αιτίες που οδήγησαν στην αναποτελεσματικότητα αυτής της ενέργειας θα τις διατυπώσουμε αναλυτικά σε άλλη μας ανάρτηση και τώρα θα κάνουμε μια πρώτη προσέγγιση για την νέα πολιτική κατάσταση που διαμορφώνεται τώρα στην Τουρκία.

Εισαγωγικά μόνο να προσθέσουμε ότι δεν ήταν τυχαία η επιλογή της ημερομηνίας εκδήλωσης της απόπειρας πραξικοπήματος.
Τις αμέσως επόμενες μέρες θα υπήρχε συνεδρίαση του ανώτατου συμβουλίου του στρατού το οποίο με επικεφαλής τον Ερντογάν θα αποφάσιζε ριζικές αλλαγές στην ηγεσία του στρατού. Στην ουσία επρόκειτο να ακολουθήσει μια «σφαγή» ανώτατων αξιωματικών που είχαν εκδηλώσει αντιπολιτευτικές διαθέσεις.
Το αποτυχημένο πραξικόπημα έδωσε το άλλοθι στον Τούρκο πρόεδρο να συντομεύσει και να μεγεθύνει αυτή του την επιδίωξη κάτι που τόνισε και στις δηλώσεις του από το αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης: «Έχουμε σκοπό, πάντα με τη βοήθεια του θεού, να καθαρίσουμε τις ένοπλες δυνάμεις της χώρας». 

Είναι ξεκάθαρο επίσης ότι η εκδήλωση απόπειρας στρατιωτικού πραξικοπήματος ήταν το αποκορύφωμα μιας διαμάχης μεταξύ μερίδων των κυριάρχων τάξεων της Τουρκίας η οποία έχει αρκετή διάρκεια, αλλά τα δυο τελευταία χρόνια έχει οξυνθεί στον μέγιστο βαθμό.
Τηρουμένων των αναλογιών θα μπορούσαμε να λέγαμε ότι και σ’ αυτή την περίπτωση είχαμε άλλη μια επιβεβαίωση της γνωστής ρήσης του  Κλαούζεβιτς ότι ο «πόλεμος είναι απλώς η συνέχιση της πολιτικής με άλλα μέσα».

Να μην παραλείψουμε να αναφέρουμε πάντως ότι η λέξη «πραξικοπηματίας» έχει μια τεράστια αρνητική φόρτιση μέσα στους λαούς της Τουρκίας κι αυτό εξ αιτίας των σκληρών δικτατοριών που έζησαν στο παρελθόν. (Ας μην ξεχνάμε ότι οι λαοί της Τουρκίας έχουν βιώσει πέντε βάρβαρες δικτατορίες προϊόν στρατιωτικών πραξικοπημάτων τα τελευταία εβδομήντα χρόνια).

Σ’ αυτά τα δεδομένα να προσθέσουμε επίσης ότι ο «σουλτάνος» προκειμένου να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα της μερίδας της αστικής τάξης που εκπροσωπεί και για να αποκτήσει απόλυτο έλεγχο της πολιτικής και οικονομικής ζωής της χώρας όχι απλώς έχει ρθει σε ρήξη με την καθεστηκυία εσωτερική και εξωτερική τουρκική πολιτική, αλλά έχει δημιουργήσει και μια πρωτοφανή πόλωση μέσα στα Τουρκική κοινωνία.

Δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητη και μια τεράστια αντίφαση που παρακολουθήσαμε με την εκδήλωση του αποτυχημένου στρατιωτικού πραξικοπήματος και αυτή έχει σχέση με την παρέμβαση του λαϊκού παράγοντα.
Το να παρακολουθείς τεράστιες λαϊκές μάζες, οι οποίες δεν είχαν κοινό πολιτικό προσανατολισμό, να διαδηλώνουν εναντίον των επίδοξων πραξικοπηματιών υπερασπιζόμενοι την «δημοκρατία» του Ερντογάν και απ’ την άλλη οι ίδιες μάζες να συλλαμβάνουν –και σε κάποιες στιγμές να λιντσάρουν- στρατιωτικούς, όταν μέχρι χτες κάθε ένστολος ενέπνεε φόβο ή σεβασμό στην τουρκική κοινωνία είναι κάτι που δεν έχει προηγούμενο στην Τουρκική ιστορία.

Σίγουρα οι εξελίξεις στην πολιτική σκηνή της Τουρκίας το επόμενο χρονικό διάστημα θα είναι καταιγιστικές. Το αποτυχημένο πραξικόπημα θα οδηγήσει σε ένα πιο αυταρχικό καθεστώς δίνοντας λαβή στον Ερντογάν να υλοποιήσει πιο σύντομα τις επιδιώξεις του που δεν είναι άλλες από την αλλαγή συντάγματος και ουσιαστικά αλλαγή πολιτεύματος.
Το επόμενο βήμα του καθεστώτος της Αγκυρας είναι να κλείσει όλους τους ανοιχτούς λογαριασμούς που έχει σε κάθε κατεύθυνση και να τσακίσει κάθε αντιπολίτευση που υπάρχει.

Σήμερα ο Τούρκος πρωθυπουργός Μπινάλι Γιλντιρίμ, προφανώς ευχαριστημένος από τις τελευταίες εξελίξεις, σε συνέντευξη που παραχώρησε έκανε λόγο ότι «σήμερα είναι γιορτή της δημοκρατίας», αφού «ανετράπη το πραξικόπημα από τον λαό, που αγκαλιάζει και πιστεύει την δημοκρατία».
Αυτή όμως είναι η εικονική πραγματικότητα, που θέλει να παρουσιάσει το τουρκικό καθεστώς.  

Η ανακοίνωση του Κόμματος Εργασίας, βάζει τα πράγματα στην θέση τους:

«Στην Τουρκία συχνά έχουν γίνει πραξικοπήματα  και απόπειρες πραξικοπημάτων. Κάθε φορά το τίμημα είναι ζωές πολιτών, φυλακίσεις απαγορεύσεις, καταπίεση.
Οι κυρίαρχες τάξεις πάντα προσπαθούν και με κάθε μέσο να πνίξουν τις απαιτήσεις των λαϊκών μαζών για ισότητα δημοκρατία και ελευθερία.
Σήμερα ο πρόεδρος της δημοκρατίας Ταγίπ Ερντογαν και η κυβέρνηση του έχουν ακριβώς αυτό τον σκοπό.

Επιπλέον θα χρησιμοποιήσουν την απόπειρα του πραξικοπήματος για να υλοποιήσουν πιο σύντομα τα σχέδια τους.
Ο Ερντογάν κάλεσε τους ψηφοφόρους του να κατέβουν στους δρόμους. Φαίνεται ότι προσπαθούν να χρησιμοποιήσουν και το λαϊκό παράγοντα στην παραπέρα φασιστικοποίηση του καθεστώτος που θα προχωρήσουν.

Είναι φανερό ότι οι λαοί της Τουρκίας δεν είναι αναγκασμένοι να διαλέξουν είτε τη δικτατορία των πραξικοπηματιών είτε τη δικτατορία που θέλει να επιβάλλει η κλίκα του Ερνογάν.

Η πραγματική σωτηρία του λαού είναι στον αγώνα για λαϊκή δημοκρατία».

Αναδημοσίευση από: http://tsak-giorgis.blogspot.gr/2016/07/blog-post_250.html

Διαβάστε Περισσότερα »

EMEP: Οι λαοί δεν έχουν να επιλέξουν ανάμεσα σε ένα στρατιωτικό πραξικόπημα και σε μια προσωποπαγή μονοκομματική δικτατορία

Κόμμα Εργασίας Τουρκίας  - EMEP
 

Οι λαοί δεν έχουν να επιλέξουν ανάμεσα σε ένα στρατιωτικό πραξικόπημα και σε μια προσωποπαγή μονοκομματική δικτατορία

Η απάντηση είναι η προστασία των δημοκρατικών δικαιωμάτων και των πολιτικών ελευθεριών, ο αγώνας για τη λαϊκή δημοκρατία.

Το κυρίαρχο πολιτικό τοπίο στην Τουρκία είναι γεμάτο με συχνές απόπειρες και επιτυχημένα στρατιωτικά πραξικοπήματα. Το κόστος αυτών ήταν πάντα αμέτρητοι θάνατοι, βασανιστήρια, διώξεις και βιαιότατες επιθέσεις κατά των δικαιωμάτων και των ελευθεριών.

Οι προσπάθειες για να πνίξει τις εκκλήσεις των καταπιεσμένων και εκμεταλλευόμενων λαών, για δημοκρατία και ελευθερίες, με στρατιωτικά πραξικοπήματα και με μια συνακόλουθη κυρίαρχη πολιτική δεν είναι κάτι νέο.

Οι απόπειρες στρατιωτικού πραξικοπήματος δεν είναι και δεν θα μπορούσε να είναι το αντίδοτο στην προσωποπαγή μονοκομματικής πολιτική που επιδιώκει σήμερα ο Tayyip Erdoğan και η κυβέρνηση του AKP. Επιπλέον, αυτές οι προσπάθειες θα χρησιμοποιηθούν ως βάση για την ταχύτερη και πιο βίαιη εφαρμογή αυτών των πολιτικών.

Ο Ερντογάν και η κυβέρνηση του ΑΚΡ, καλώντας τους υποστηρικτές τους έξω στους δρόμους «κατά των συνωμοτών», θα επιχειρήσει να χρησιμοποιήσει αυτή την κατάσταση για να αποκαταστήσουν την κλωνισμένη φήμη τους - το αποτέλεσμα των οπορτουνισμών και της ασυνεπούς εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής - και να εφαρμόσουν τις αντιδραστικές και φασιστικές τους επιδιώξεις. Οι εικόνες με τις της αιωρούμενες λεπίδες πριονιών και τα σπαθιά, μια συγκρουσιακή στάση που θυμίζει Ισλαμικό Κράτος (IS), είναι ενδεικτικά αυτής της κατάστασης.
 

Είναι σαφές ότι οι πολίτες της Τουρκίας που είναι διαφορετικών εθνικοτήτων και πεποιθήσεων, συμπιέζονται σε μια θέση μεταξύ σφύρας και άκμονος, δεν μπορούν να εγκλωβιστούν σε μια επιλογή μεταξύ ενός στρατιωτικού πραξικοπήματος και μιας προσωποπαγούς μονοκομματικής δικτατορίας.

Η μόνη επιλογή και ο δρόμος προς την απελευθέρωση του λαού είναι η δημιουργία μιας Τουρκίας που είναι πραγματικά κοσμική και δημοκρατική.

Η διέξοδος από αυτή την αντιδημοκρατική πολιορκία είναι η διαφύλαξη των δημοκρατικών δικαιωμάτων και των πολιτικών ελευθεριών. Η λύση είναι ο αγώνας για τη λαϊκή δημοκρατία.

Selma Γκιουρκάν
Πρόεδρος
Κόμμα Εργασίας

Διαβάστε Περισσότερα »

Εξελίξεις σε Τουρκία

Η Ολομέλεια μας πραγματοποιήθηκε λίγες μέρες μετά τη βάρβαρη σφαγή στην Άγκυρα, στην οποία 103 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους οι οποίοι διαδήλωναν για δουλειά, ειρήνη και δημοκρατία, ενώ εκατοντάδες τραυματίστηκαν.

Μεταξύ αυτών που σκοτώθηκαν, θρηνούμε 16 γενναίους συντρόφους του αδελφού μας Κόμματος της Τουρκίας, συμπεριλαμβανομένου και ενός μέλους της Κεντρικής Επιτροπής.

Η 21η Ολομέλεια της Διεθνούς Σύσκεψης Μαρξιστικών-Λενινιστικών Κομμάτων και Οργανώσεων (ICMLPO) στέλνει τα θερμά της συλλυπητήρια στο Κόμμα Εργασίας της Τουρκίας και των οικογενειών εκείνων των συντρόφων που σκοτώθηκαν, και εύχεται ταχεία ανάρρωση σε όλους τους τραυματίες.

Αποτίουμε φόρο τιμής στη μνήμη των συντρόφων μας που σκοτώθηκαν σε αυτή την επίθεση, καθώς και σε όλα τα θύματα αυτού του αποτρόπαιου εγκλήματος.

Το παράδειγμά τους, το θάρρος και τα ιδανικά τους θα ζουν πάντα στον αγώνα μας και ενισχίουν την αποφασιστικότητά μας να αγωνιστούμε για μια νέα κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση των εργαζομένων και καταπίεση των λαών.

Συντρόφισσες και σύντροφοι, ο μεγάλος αριθμός των μελών του αδελφού μας Κόμματος που σκοτώθηκαν στην επίθεση δεν είναι τυχαίος. Ο πολιτικός σκοπός της σφαγής στην Άγκυρα είναι σαφής: να επιτεθεί στην πιο πρωτοπόρα δύναμη, τα πιο αποφασισμένα μέλη των εργαζομένων, στο λαϊκό και δημοκρατικό κίνημα στην Τουρκία, να χτυπήσει την ηγεσία, προκειμένου να τρομοκρατηθούν τις μάζες.

Ξέρουμε ποιος είναι πολιτικά υπεύθυνος για την άνανδρη επίθεση στις 10 Οκτωβρίου: είναι το αντιδραστικό και μιλιταριστικό καθεστώς του Ερντογάν, ο οποίος μετά τις φασιστικές επιθέσεις και προβοκάτσιες σε Djarbakir και Surug πήγε την πρόκλησης και την αντιπαράθεσης σε ανώτερο επίπεδο με τον πόλεμο και την φασιστική τρομοκρατία, προκειμένου να μην χάσει την εξουσία.
Αυτή η άγρια επίθεση σηματοδοτεί την αρχή του τέλους του Ερντογάν, του κόμματός του και της κυβέρνησής του. Η εργατική τάξη και ο τούρκικος και κουρδικός λαός θα δώσουν την απάντηση σε εκείνους που ευθύνονται για τη σφαγή.

Οι εργαζόμενοι και οι λαοί της Τουρκίας δεν θα σταματήσουν τον αγώνα τους από τρομοκρατικές και φασιστικές προκλήσεις, δεν θα παραδοθούν στην πολιτική του πολέμου της κυβέρνησης που οδηγεί τη χώρα στην καταστροφή και το χάος.

Η αντίδραση των εργαζομένων και των λαϊκών μαζών μετά την σφαγή ήταν ενιαία και αποφασιστική. Σε πολλά εργοστάσια, χώρους δουλειάς και πόλεις κατήγγειλαν δυναμικά την κακόφημη πολιτική του καθεστώτος.

Στη καμίνι της πάλης ενάντια στην αντιδραστική κυβέρνηση του ΑΚΡ προετοιμάζεται το μέλλον μιας δημοκρατικής, προοδευτικής και σοσιαλιστικής Τουρκίας.

Εκφράζουμε για άλλη μια φορά τους στενούς διεθνιστικούς μας δεσμούς με τους εργαζόμενους και τους λαούς της Τουρκίας και του Κουρδιστάν. Εκφράζουμε την αμέριστη αλληλεγγύη μας στον αγώνα τους. Καταδικάζουμε έμπρακτα την πολιτική του πολέμου και του τρόμου της αντιδραστικής τουρκικής κυβέρνησης και απαιτούμε το τερματισμό αυτής της πολιτικής και την τιμωρία των δραστών και των ηθικών αυτουργών των σφαγών.

Συμπαραστεκόμαστε στο αδελφό μας Κόμμα , το ΕΜΕΡ, τους ηγέτες και τα μέλη του, και εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στον αγώνα που διεξάγουν στη χώρα τους για μια αληθινή δημοκρατία, την υπεράσπιση των εθνικών δικαιωμάτων και την κοινωνική αλλαγή.

Ζήτω η πάλη των Τούρκων και Κούρδων εργαζομένων και των λαών!

Ζήτω το Κόμμα Εργασίας της Τουρκίας!

Η 21η Ολομέλεια της Διεθνούς Σύσκεψης Μαρξιστικών-Λενινιστικών Κομμάτων και Οργανώσεων (ICMLPO)

Διαβάστε Περισσότερα »

Ανακοίνωση του Κόμματος Εργασίας (Τουρκία) για την βομβιστική επίθεση σε Ειρηνική διαδήλωση

Σήμερα, η ειρηνική διαδήλωση που διοργανώθηκε από τέσσερις μεγάλες συνδικαλιστικές οργανώσεις στην Άγκυρα έγινε στόχος δύο βομβιστικών επιθέσεων. Δύο βόμβες εξερράγησαν μέσα στις μάζες που μαζεύονταν να διαδηλώσουν στην πλατεία στις 10 π.μ. το πρωί κοντά στο σιδηροδρομικό σταθμό της Άγκυρας.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της κυβέρνησης ο αριθμός των νεκρών ανέρχεται σε 86 και 186 άνθρωποι τραυματίστηκαν.

9 από τα μέλη μας Κόμματος, συμπεριλαμβανομένου ενός μέλους της Κεντρικής Επιτροπής μας είναι νεκροί και 30 από τους συντρόφους μας είναι τραυματίες.

Στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 7 του Ιούνη το κυβερνών ΑΚΡ χάσει μέρος της ψήφου του και δεν έχει λάβει ικανό αριθμό βουλευτών να σχηματίσει κυβέρνηση πλειοψηφίας. Το ΑΚΡ αρνήθηκε να συνάψει συμμαχία με τα άλλα κόμματα, εμπόδισε προσπάθειες να δημιουργήσουν μια κυβέρνηση και εξασφάλισε μία ακόμη εκλογική αναμέτρηση που θα διεξαχθεί την 1η Νοεμβρίου. Επιπλέον, τελειώνοντας την πενταετή διαπραγματεύση του με το κουρδικό πολιτικό κατεστημένο, το ΑΚΡ άρχισε να τρομοκρατεί τις κουρδικές περιοχές με στρατιωτικές και αστυνομικές δυνάμεις. Λόγω της πολιτικής τρομοκρατίας του ΑΚΡ πάνω από 1.000 στρατιώτες, αστυνομικοί, οι αντάρτες και άμαχοι (μεταξύ των οποίων γυναίκες, ηλικιωμένοι και παιδιά) έχουν σκοτωθεί τους τελευταίους τρεις μήνες.

Μέσα από την εκστρατεία τρόμου του στις κουρδικές περιοχές, το ΑΚΡ προσπαθεί να φέρει το ποσοστό του HDP - το οποίο έλαβε 13% των ψήφων και 80 βουλευτές στις τελευταίες εκλογές - κάτω από το όριο του 10% και ως εκ τούτου και πάλι να αναδειχθεί το πλειοψηφόν κυβερνών κόμματος στην Τουρκία.

Πρόσφατα, οι δυνάμεις που βρίσκονται ενάντια στην τρομοκρατική πολιτική του ΑΚΡ και απαιτούν μια ειρηνική επίλυση του κουρδικού ζητήματος προσπαθούν να κάνουν τη φωνή τους να ακουστεί μέσα από δραστηριότητες και εκδηλώσεις. Η σημερινή διαδήλωση οργανώθηκε από τα DISK (Επαναστατική Συνομοσπονδία Συνδικάτων), KESK (Δημόσια Συνομοσπονδία Συνδικάτων), TMMOB (Ένωση Τουρκικού Εμπορικού Επιμελητηρίού Αρχιτεκτόνων και Επιμελητηρίου Μηχανικών) και TTB (Τουρκικό τμήμα των Γιατρών). Μαζί με τα μέλη αυτών των τεσσάρων συνδικάτων, στη διαδήλωση συμμετείχαν επίσης το HDP και το EMEP, καθώς και μια σειρά από κόμματα, πολιτικές οργανώσεις και ομάδες.

Καταδικάζουμε απερίφραστα την επίθεση και να επαναλάβει το γεγονός ότι οι επιθέσεις αυτές δεν μπορούν να μας σταματήσει.

Κόμμα Εργασίας (EMEP), Τουρκία
10 Οκτώβρη 2015

Διαβάστε Περισσότερα »