Ο αντιδραστικός ιταλός «ιστορικός» ιδεών Enzo Traverso

Ο αντιδραστικός ιταλός «ιστορικός» ιδεών Enzo Traverso: προκλητικό φερέφωνο του Joseph Göbbels και του χιτλερικού Ναζι-φασισμού

Τα χονδροειδή ΨΕΥΔΗ για: «ΚΑΤΥΝ» – «μαζικούς βιασμούς Γερμανίδων απ’ τους στρατιώτες του Κόκκινου Στρατού»

Ο αντιδραστικός ιταλός «ιστορικός» ιδεών και πολιτικός «επιστήμονας» Enzo Traverso, που μαθήτευσε σε αντιδραστικές αστικές θεωρίες αλλά και κοντά στον τροτσκιστή Michael Löwy – θαυμαστής του γερμανού φιλο-χιτλερικού ιστορικού Ernst Nolte (χαρακτηριστικός ο υπότιτλος του βιβλίου) – αφού υπερασπίζει την αντιδραστική αστική θεωρία περί «ολοκληρωτισμού» σε διάφορα έργα του, μιλάει για «ολοκληρωτική δικτατορία όπως εκείνη του Στάλιν», για «εγκλήματα του Στάλιν», «δίκες», «στρατόπεδα», «εκτοπίσεις», «σταλινική δικτατορία», κλπ. (Enzo Traverso: ΔΙΑ ΠΥΡΟΣ ΚΑΙ ΣΙΔΗΡΟΥ, Περί του ευρωπαϊκού εμφυλίου πολέμου 1914-1945, σελ. 353, Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου, Αθήνα 2013) και κλαψουρίζει ότι «σπάνιζαν στην Ευρώπη, οι αντιφασίστες που ήταν πρόθυμοι να καταγγείλουν τα εγκλήματα του Στάλιν» (σελ. 348) και λυπάται που η διαβόητη αντιδραστική θεωρία του «ολοκληρωτισμού» αντιμετωπίστηκε με «σοβαρή επιφύλαξη» (σελ 349), της οποίας όμως «οι θεωρητικοί του ολοκληρωτισμού είχαν ασφαλώς κατανοήσει τη δεσποτική φύση του σταλινικού καθεστώτος» (σελ 349), δεν διστάζει να περάσει επιπλέον και σε μια προκλητική δυσφήμηση της Αντιφασιστικής πάλης των λαών με: α. την απόδοση του μαζικού εγκλήματος των Χιτλερικών στρατευμάτων στο ΚΑΤΥΝ στον Κόκκινο Στρατό (σελ. 187), και β. τους δήθεν «μαζικούς βιασμούς Γερμανίδων απ’ τους στρατιώτες του Κόκκινου Στρατού» (σελ. 151).

Έτσι μετατρέπει τον εαυτό του σε προκλητικό φερέφωνο του Joseph Göbbels και απολογητή του χιτλερικού Ναζι-φασισμού, αναλαμβάνοντας συνειδητά την προώθηση της δυσφήμισης της Αντιφασιστικής πάλης των χωρών του αντι-Χιτλερικού Συνασπισμού (ΣΟΒ. ΕΝΩΣΗ-ΗΠΑ-ΑΓΓΛΙΑ) (περιοριζόμαστε μόνο σ΄αυτά τα δυο, επειδή αποτελούν, ως γνωστόν, τα πιο προσφιλή θέματα όλων των αντιδραστικών φιλο-Χιτλερικών ιστορικών και όχι μόνο).

Πρώτο μεγάλο ΨΕΥΔΟΣ: μαζικό έγκλημα στο ΚΑΤΥΝ

Για το μαζικό έγκλημα της σφαγής των 11.000 Πολωνών Αξιωματικών στο δάσος του ΚΑΤΥΝ κοντά στο Smolensk, το Σεπτέμβρη του 1941, που διέπραξαν τα Χιτλερικά στρατεύματα, ο ιταλός αντιδραστικός «ιστορικός» μας «πληροφορεί»(!) γράφοντας: «ορισμένα εγκλήματα πολέμου των Σοβιετικών, όπως η σφαγή των πολωνών αξιωματικών στο Κατίν, αποδόθηκαν στους γερμανούς, παρόλο που η αλήθεια για το τραγικό αυτό επεισόδιο ήταν γνωστή σε όλους τους παράγοντες της δίκης» (σελ.187), χωρίς βέβαια να παραθέτει απολύτως κανένα στοιχείο. Ο Traverso διαστρεβλώνει έτσι πλήρως και προκλητικά τα ιστορικά γεγονότα με στόχο τη συνειδητή κατασυκοφάντηση της πάλης ΟΛΩΝ των δυνάμεων της αντι-Χιτλερικής συμμαχίας (ΣΟΒ.΄ΕΝΩΣΗ-ΗΠΑ-ΑΓΓΛΙΑ) και ολόκληρου του ένοπλου Αντιφασιστικού-κομμουνιστικού κινήματος της Ευρώπης, ενώ ταυτόχρονα αθωώνει το Χιτλεροφασισμό. Εδώ ψεύδεται ΔΙΠΛΑ επειδή:

πρώτο, ο παραπάνω ισχυρισμός αποτελεί χοντροειδέστατο ΨΕΥΔΟΣ, αφού – σε πλήρη αντίθεση με τον ισχυρισμό του Traverso – το σύνολο δηλ. ΟΛΑ τα μέλη της τότε προσωρινής αντι-Χιτλερικής συμμαχίας (ΣΟΒ.΄ΕΝΩΣΗ-ΗΠΑ-ΑΓΓΛΙΑ), γνώριζαν (όπως σίγουρα το γνωρίζει και ο ίδιος ο Traverso) από την ΠΡΩΤΗ στιγμή και καθόλη τη διάρκεια του πολέμου (αλλά και αργότερα «όλοι οι παράγοντες της δίκης») και ήταν ΟΛΟΙ πεπεισμένοι – κι’ αυτό το διακήρυξαν τότε δημόσια – ότι το αποτρόπαιο μαζικό έγκλημα της σφαγής των Πολωνών αξιωματικών στο ΚΑΤΥΝ διαπράχτηκε απ’ τα Χιτλερικά στρατεύματα (πάνω σ’ αυτό το ζήτημα υπάρχουν ΟΛΕΣ οι δημόσιες τοποθετήσεις των τότε συμμάχων). Αυτή είναι η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ που κονιορτοποιεί τα μυθεύματα του Traverso.

δεύτερο, αποκρύβει – ψευδόμενος προφανώς – από τους αναγνώστες του ο αντιδραστικός φιλο-Χιτλερικός Traverso, ότι η σημερινή ψευδής εκδοχή του για το έγκλημα του ΚΑΤΥΝ, είναι παμπάλαια και πασίγνωστη, ακριβέστερα: είναι η ΨΕΥΔΗΣ εκδοχή του υπουργού προπαγάνδας της Χιτλερικής Γερμανίας Joseph Göbbels που την πρωτο-διατύπωσε στις 14 Απρίλη 1943 (Τετάρτη) (GOEBBELS TAGEBÜCHER, aus den Jahren 1942-43 Herausgegeben von LOUIS P. LOCHNER, ATLΑNTIS VERLAG ZÜRICH 1948, σελ. 298) δηλ. μετά τη συντριβή των Χιτλερικών στρατευμάτων στο STALINGRAD, με στόχο να διασπάσει την αντι-Χιτλερική συμμαχία, να προκαλέσει σύγχυση στο χώρο της και να τονώσει το καταρρακωμένο ηθικό των γερμανών στρατιωτών μετά τη συντριπτική ήττα. Επαναπροβάλλοντας σήμερα συνειδητά την πασίγνωστη ΨΕΥΔΗ ΕΚΔΟΧΗ του Göbbels, ο Traverso μετατρέπει τον εαυτό του σε όψιμο φερέφωνο-προπαγανδιστή του Joseph Göbbels και απολογητή του Χιτλερικού Ναζι-φασισμού.

Δεν θα ασχοληθούμε περισσότερο εδώ με αυτό το θέμα (λεπτομερέστερα αργότερα), θα σημειώσουμε μόνο ότι στα υλικά της Δίκης της Νυρεμβέργης αναφέρεται: «το Σεπτέμβρη του 1941 δολοφονήθηκαν 11.000 αιχμάλωτοι πολέμου Πολωνοί αξιωματικοί στο δάσος του ΚΑΤΥΝ κοντά στο Smolensk… η γερμανική διοίκηση και οι Αρχές Κατοχής διέταξαν την περίοδο 1941-1943 την εκτέλεση των αιχμαλώτων πολέμου» (DER PROZESS GEGEN DIE HAUPTKRIEGSVERBRECHER VOR DEM INTERNATIONALEN MILITÄRGERICHTSHOF, NÜRENBERG 14. NOVEMBER 1945 – 1. OKTOBER 1946 VERÖFFENTLICHT IN NÜRENBERG, DEUTSCHLAND 1947, Bd. I, s. 58).

Επιπλέον διαβάζοντας κανείς προσεχτικά τις σχετικές σημειώσεις των GOEBBELS TAGEBÜCHER, διαπιστώνει, παρά τις πολύ προσεγμένες διατυπώσεις του, μέσα και πίσω απ’ τις γραμμές, ότι το έγκλημα στο ΚΑΤΥΝ διαπράχθηκε απ’ τα Ναζι-φασιστικά στρατεύματα (στην περίπτωση του ΚΑΤΥΝ θα επανέλθουμε επειδή και στον ελληνικό χώρο υπάρχουν, πέρα των ανοιχτά φασιστικών-Ναζι-φασιστικών, ανάλογες φιλο-Χιτλερικές δυνάμεις και προπαγανδιστές του Joseph Göbbels με «δημοκρατικό αριστερό» προσωπείο, με πρωτοστατούντες τους Χρ.Κεφαλή-Θ.Γιαλκέτση-Β.Αυγτζίδη).

Δεύτερο μεγάλο ΨΕΥΔΟΣ: «μαζικοί βιασμοί Γερμανίδων απ’ τους στρατιώτες

του Κόκκινου Στρατού» (σελ. 34)

Σ’ άλλο σημείο του βιβλίου του διατυπώνει το δεύτερο χοντροειδέστατο ψεύδος γράφοντας: «είναι γνωστό ότι η είσοδος των Ρώσων στο Βερολίνο συνοδεύτηκε από έναν παροξυσμό βίας, με συνοπτικές εκτελέσεις και λεηλασίες στην καταστραμμένη πόλη. Σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις, ενενήντα χιλιάδες γυναίκες έπεσαν θύματα βιασμού» (σελ. 151).

Πριν από αυτό το απόσπασμα παραθέτει τμήματα κειμένων κατασκευασμένων προβοκατόρικων προκηρύξεων που καλούσαν σε «εκδίκηση» τον Κόκκινο Στρατό – χωρίς να επιβεβαιώνονται από κανένα στοιχείο – αναφέροντας και το όνομα του Ilja Ehrenburg, εννοώντας μάλλον το λαθεμένο και απαράδεκτο άρθρο του με τίτλο «Φτάνει πια !» που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό του Κόκκινου Στρατού «Roter Stern» (11 Απρίλη 1945)

Δυο εντελώς σύντομες παρατηρήσεις:

πρώτο, χωρίς κανένα απολύτως αποδεικτικό στοιχείο, «διαπιστώνονται» ως δεδομένα πλέον και υπαρκτά γεγονότα(!): ο «παροξυσμός βίας», «συνοπτικές εκτελέσεις και λεηλασίες» αλλά και ότι «ενενήντα χιλιάδες γυναίκες έπεσαν θύματα βιασμού». Από πού προκύπτουν ΟΛΑ αυτά; Προφανώς από πουθενά: η μόνη «απόδειξη»(!) είναι εκείνο το «περίφημο» «είναι γνωστό»(!!!) στην αρχή της παραγράφου (!) που «παράγει» όλα τα φανταστικά γεγονότα που αναφέρει – απερίγραπτο για «ιστορικό», μα και ακραίας πρωτοφανούς ανοησίας «σκέψη»(!).

Δεύτερο, ο Traverso αποσιωπά ότι ήδη το «Roter Stern» του Κόκκινου Στρατού σε κύριο άρθρο στις 9 Φλεβάρη 1945, αναφέρεται, ότι ο Κοκκινος Στρατός δεν έχει στόχο την εκδίκηση του γερμανικού λαού, αλλά τη συντριβή του Χιτλερικού Στρατού και του γερμανικού Ναζι-φασισμού και ότι «η εκδίκησή μας δεν είναι τυφλή» σημειώνοντας, μεταξύ άλλων: «Οφθαλμός αντί οφθαλμού, οδόντας αντί οδόντος είναι μια παλιά ρήση. Αλλά δεν πρέπει κανείς να την παίρνει κατά γράμμα. Αν οι γερμανοί λεηλάτησαν και ατίμασαν γυναίκες μας, αυτό δεν σημαίνει ότι εμείς πρέπει να πράξουμε το ίδιο. Αυτό δεν ήταν ποτέ έτσι και ποτέ δεν θα είναι έτσι. Οι στρατιώτες μας δεν θα επιτρέψουν κάτι τέτοιο, όχι από συμπόνια προς τον εχθρό, αλλά από αίσθημα προσωπικής αξιοπρέπειας. Ξέρουν ότι κάθε παραβίαση της στρατιωτικής πειθαρχίας βλάπτει μόνο το νικηφόρο Κόκκινο Στρατό… Η εκδίκησή μας δεν είναι τυφλή. Ο θύμος μας δεν είναι παράλογος … Σε μια κρίση οργής είναι κανείς ικανός να καταστρέψει ένα εργοστάσιο στο κατακτημένο εχθρικό έδαφος – μια φάμπρικα που μπορεί να είναι για μας αξιόλογη. Μια τέτοια στάση ωφελεί μόνο τον εχθρό».

Αυτό το άρθρο του «Roter Stern» φαίνεται να μην το γνωρίζει ο «μεγάλος ιστορικός» (χαρακτηριστικό του επιπέδου κατάρτισής του σ’ αυτό το θέμα).

Εκείνο όμως που σίγουρα γνωρίζει – εφόσον αναφέρεται στον Ehrenburg – και το αποσιωπά συνειδητά είναι το άρθρο-απάντηση στις λαθεμένες και απαράδεκτες απόψεις του Ehrenburg («Φτάνει πια !», 11 Απρίλη 1945) του G.F.Alexandrow, κορυφαίου ιδεολόγου θεωρητικού της ΚΕ του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβ. Ένωσης (Μπολσεβίκων), στο οποίο αποκρούονται και απορρίπτονται οι αδικαιολόγητες υπερβολές που περιέχονται στο άρθρο του Ehrenburg και στο οποίο δίνεται εκ νέου η επίσημη και σαφέστατη επαναστατική γραμμή του Κόμματος για τη στάση του Κόκκινου Στρατού απέναντι στο γερμανικό λαό. Και ακριβώς αυτό το άρθρο της «Πράβδα» (14 Απρίλη 1945) με τίτλο «Υπεραπλουστεύει ο Έρενμπουργκ» – το ΜΟΝΟ που δίνει την Κομματική γραμμή για τη στάση του Κόκκινου Στρατού – ΔΕΝ αναφέρει καθόλου ο φιλο-Χιτλερικός ιταλός Enzo Traverso που παριστάνει τον «ιστορικό», το αποσιωπά – σκόπιμη ΑΠΟΣΙΩΠΗΣΗ με συγκεκριμένη επιδίωξη και σκοπό: το διασυρμό, τη δυσφήμηση και κατασυκοφάντηση του Κόκκινου Στρατού, αθωώνοντας ταυτόχρονα ή στην καλύτερη περίπτωση εξομοιώνοντας τα στυγερά μαζικά εγκλήματα του Χιτλερικού Ναζι-φασισμού με τα υποτιθέμενα «εγκλήματα» του Κόκκινου Στρατού δηλ. τα ανύπαρκτα «εγκλήματα» των απελευθερωτών των Ευρωπαϊκών λαών της προσωρινής αντι-Χιτλερικής συμμαχίας (ΣΟΒ. ΕΝΩΣΗ-ΗΠΑ-ΑΓΓΛΙΑ). Το ότι αποσιωπά σκόπιμα το άρθρο του G.F.Alexandrow επιβεβαιώνεται και από το βιβλίο του Antony Beevor: Βερολίνο, η Πτώση, Αθήνα 2004, σελ. 286, το οποίο ο Traverso παραθέτει στη σελίδα 151 για την περίπτωση των δήθεν «βιασμών των Γερμανίδων». Στη σελίδα 286 ο Antony Beevor αναφέρει το άρθρο του G.F.Alexandrow, και έτσι με την αποσιώπησή του ο Traverso αναδεικνύεται σε «ιστορικό» απατεωνίσκο ολκής.

Όλα αυτά όμως δεν εκπλήσσουν, αφού ο ίδιος ο Traverso ανήκει στην κατηγορία αντιδραστικών αστών «ιστορικών» που ως κύρια αποστολή τους έχουν, εδώ και δεκαετίες, την κατασυκοφάντηση και κατεδάφιση του μεγάλου κύρους του Αντιφασισμού του πρώτου μισού του 20ού αιώνα της Γ΄Κομμουνιστικής Διεθνούς, ή όπως ο ίδιος γράφει: «η νέα ανάγνωση της ιστορίας του 20^ού αιώνα, μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, δε θα μπορούσε να χαριστεί στην αντιφασιστική παράδοση» (σελ.22).

Για πληρέστερη πληροφόρηση της αντιφασιστικής-κομμουνιστικης νεολαίας αλλά και για την αποκατάσταση της ιστορικής ΑΛΗΘΕΙΑΣ αναδημοσιεύομε το άρθρο του G.F.Alexandrow.

Διαβάστε Περισσότερα »

Το αποτρόπαιο έγκλημα του Katyn: τα χιτλερικά στρατεύματα δολοφονούν χιλιάδες πολωνούς

Εφημερίδα Ανασύνταξη Αρ. Φύλ. 257 1-15 Σεπτέμβρη 2007

Αναδημοσιεύουμε την πρώτη αντίδραση της τότε Σοβιετικής κυβέρνησης από το «Ριζοσπάστη» και σε επόμενο σημείωμα θ’ αναφερθούμε σ’ ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα των ναζιφασιστικών στρατευμάτων που το Υπουργείο Προπαγάνδας των ΝΑΖΙ, με επικεφαλής τον Γκαίμπελς, το απέδωσε στον Κόκκινο Στρατό.

ΧΙΤΛΕΡΙΚΕΣ ΑΤΙΜΙΕΣ

Το Σοβιετικό Γραφείο Πληροφοριών με ανακοινωθέν του αποδείχνει κατά τρόπο αναμφισβήτητο ότι τους πολωνούς αιχμάλωτους στο Σμολένσκ μαζί με άλλους σοβιετικούς πολίτες στην υποχώρηση του Σοβιετικού στρατού τους θανάτωσαν οι χιτλερικοί. Τώρα η χιτλερική προπαγάνδα αποδίδει τα ανήκουστα αυτά εγκλήματα στις σοβιετικές αρχές.

Σχετικά με τις αντισοβιετικές ενέργειες της πολωνικής κυβέρνησης του Σικόρσκυ η «Πράβντα» γράφει ότι το πολωνικό υπουργείο ενισχύει τον εχτρό της Πολωνίας Χίτλερ και ότι οι τέτοιοι πολωνοί συνεργάτες του Χίτλερ θα δώσουν λόγο για τις πράξεις τους αυτές. Όσο για τον πολωνικό λαό, αυτός όπως και όλοι οι λαοί, βαδίζουν χέρι με χέρι, γράφει η «Πράβντα» και αγωνίζονται μαζί ενάντια στη χιτλερική βαρβαρότητα.

«Ριζοσπάστης», 1 Μάη 1943

ΧΙΤΛΕΡΙΚΕΣ ΑΤΙΜΙΕΣ ΚΑΙ Ο ΦΑΣΙΣΤΑΣ ΣΙΚΟΡΣΚΥ

Καθεστώς ατιμίας και εγκλήματος ο χιτλερισμός, μόλις πήρε την εξουσία στα 1933 έκαψε το Ράιχσταγ μέσα στο Βερολίνο για να ενοχοποιήσει τους κομμουνιστές. Με έγκλημα εγκαινίασε την πολιτική του εξουσία και όλη η ύπαρξή του είναι σειρά από φρικώδη εγκλήματα ενάντια στους λαούς, ώσπου έριξε όλη την ανθρωπότητα στη φοβερή ανθρωποσφαγή. Τώρα οι αμερικάνοι και τα εκατομμύρια των ευρωπαίων ορθώνονται ενάντιά του σαν εκδικητικές ερινύες και τρίζει το καθεστώς του εγκλήματος. Και ο φασισμός με λύσσα γυρεύει να φοβίσει τους λαούς και να τους πάρει στην υπηρεσία του, πότε με τον μπαμπούλα του Μπολσεβικισμού, πότε με την αγγλοαμερικάνικη πλουτοκρατία και άλλοτε με τους εβραίους. Τη φαρμακερή του χολή την ξερνάει κυρίως ενάντια στη Σοβ. Ένωση γιατί εκεί βλέπει τον πιο φοβερό του εχτρό. Και η μια συκοφαντική εκστρατεία ακολουθεί την άλλη. Απ’ τον ίδιο οχετό της φασιστικής ατιμίας βγήκαν οι βρωμιές του Μανωλέα. Τώρα διατυμπανίζουν τους τάφρους του Κατίν με τους πολωνούς αξιωματικούς που τους σκότωσαν οι ίδιοι. Για μια-δυο μέρες μίλησαν και για τάφρους στην Οντέσσα με νεκρούς Ρουμάνους. Μα βρήκαν σκόπιμο φαίνεται να σκούξουν μόνο για τους Πολωνούς. Και οι ίδιοι δημοσιεύουν περιγραφές, γράφουν άρθρα, τα τηλεγραφούν, καταρτίζουν επιτροπές, σκηνοθετούν έρευνες, βγάζουν πορίσματα και τα διαλαλούν για να κλονίσουν το κύρος της Σοβ. Ένωσης, την αγάπη και την πίστη των λαών στην απελευθερεύτρα χώρα. Μα όλος ο κόσμος ξέρει ότι μόνο οι φασίστες είναι ικανοί για τέτοια εγκλήματα. Εμείς οι Έλληνες έχουν μεγάλη πείρα για το φασισμό-χτήνος. Μας σκότωσαν, μας πέθαναν απ’ την πείνα εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες. Τα γυναικόπαιδα βγάνουν σπαρακτικές κραυγές, σ’ όλη τη χώρα. 40 χιλιάδες εβραίους της Σαλονίκης τους εξοντώνουν. Απ’ τα Πυρηναία ως τη Σοβ. Ένωση η Ευρώπη είναι σφαγείο. Το αίμα αχνίζει. Παντού πτώματα και στημένες κρεμάλες. Και οι Ούννοι, που το καθεστώς και η δράση τους αποτελεί ατίμωση για το ανθρώπινο γένος, στρατολογούν καθάρματα και πεντοφαλαγγίτες για να αποδώσουν σ’ άλλους τα δικά τους εγκλήματα και για να δικαιολογήσουν καινούργια. Και τώρα βρέθηκε η πολωνική κυβέρνηση Σικόρσκυ. Είναι απ’ το ίδιο σόι των φασιστών και από καιρό διακηρύχνει τις ιμπεριαλιστικές της βλέψεις προς τη Σοβ. Ουκρανία και Λευκορωσία. Στο τέλος του περασμένου Φλεβάρη η Σοβιετική κυβέρνηση καυτιρίασε αυτή την ψευτοκυβέρνηση Σικόρσκυ γιατί «δεν αναγνωρίζουν τα κυριαρχικά δικαιώματα του Ουκρανικού και Μπελορωσσικού λαού» και τόνισε ότι ο Ατλαντικός χάρτης δίνει το δικαίωμα και σ’ αυτό το λαό «να ζήσει ελεύτερος και ανεξάρτητος στο έδαφός του». Η κυβέρνηση Σικόρσκυ, για να εκβιάσει τη Σοβιετική κυβέρνηση, παίζει το παιγνίδι του Χίτλερ υιοθετεί και συνδαυλίζει τις αντισοβιετικές του ατιμίες σχετικά με τους αξιωματικούς που σκότωσαν οι ίδιοι οι γερμανοί. Έτσι η Σοβ. Κυβέρνηση διέκοψε τις σχέσεις με την πεμπτοφαλαγγίτικη αυτή κυβέρνηση. Παραθέτουμε ολόκληρη τη νότα της Σοβιετικής Κυβέρνησης:

Νότα

της Σοβ. Κυβέρνησης περί απόφασης διακοπής σχέσεων με την Πολωνική Κυβέρνηση.

Την 25η Απρίλη τρέχοντος έτους ο λαϊκός επίτροπος επί των Εξωτερικών ο Β. Μολότωβ επέδωσε στον Πολωνό απεσταλμένο κ. Ρώμερ Νότα της Σοβ. Κυβέρνησης με το ακόλουθο περιεχόμενο:

«Κύριε Απεσταλμένε

Κατόπιν εξουσιοδότησης της Κυβέρνησης της ΕΣΣΔ έχω την τιμήν να φέρω εις γνώσιν της Πολωνικής Κυβέρνησης τ’ ακόλουθα. Τη διαβεβαίωση της Πολωνικής Κυβέρνησης διά τις σχέσεις με την ΕΣΣΔ που έγινε τον τελευταίο καιρό, η Σοβ. Κυβέρνηση την θεωρεί τελείως ως μη φυσιολογική (παράτυπη) που διαταράζει όλους τους κανόνες και τα όρια στις αμοιβαίες σχέσεις ανάμεσα στα δυο συμμαχικά κράτη.

Η εχθρική στάση προς τη Σοβ. Κυβέρνηση συκοφαντική εκστρατεία που άρχισαν οι γερμανοί φασίστες με το ζήτημα των από τους ίδιους διαπραχθέντων φόνων πολωνών αξιωματικών στην περιοχή Σμολένσκ στο κατεχόμενο από τα γερμανικά στρατεύματα έδαφος, υποστηρίχθει εξ αρχής από την Πολωνική Κυβέρνηση και με κάθε τρόπο υποδαυλίζεται από τον πολωνικό τύπο. Η Πολωνική Κυβέρνηση όχι μόνο δεν απέκρουσε την ελεεινή συκοφαντία κατά της ΕΣΣΔ, μα ούτε καν θεώρησε αναγκαίο να απευθύνει προς τη Σοβ. Κυβέρνηση μια οιαδήποτε ερώτηση ή διευκρίνιση για το ζήτημα αυτό. Οι χιτλερικές αρχές αφού διέπραξαν το τερατώδες έγκλημα κατά των πολωνών αξιωματικών, παίζουν την ανακριτική κωμωδία, στη διεξαγωγή της οποίας μεταχειρίζονται μερικά της εκλογής των πολωνικών κυβερνητικοφασιστικών στοιχείων της κατεχόμενης Πολωνίας όπου όλοι βρίσκονται κάτω από το πέλμα της χιτλερικής τρομοκρατίας και όπου ο έντιμος πολωνός δεν μπορεί να πει λέξη. Για την ανάκριση εκλήθη παρά της πολωνικής κυβέρνησης, όπως και παρά της χιτλερικής κυβέρνησης, ο Διεθνής Ερυθρός Σταυρός ο οποίος είναι υποχρεωμένος κάτω από τις συνθήκες της φασιστικής τάξης, με τις ομαδικές εχτελέσεις του άμαχου πληθυσμού να λάβει μέρος στην ανακριτική αυτή κωμωδία, με σκηνοθέτη της το Χίτλερ. Είναι αυτονόητο πως παρόμοια «ανάκριση» πραγματοποιημένη συν τοις άλλοις πίσω από την πλάτη της Σοβ. Κυβέρνησης δεν μπορεί να προκαλέσει εμπιστοσύνη σε ανθρώπους έστω και λίγο τίμιους. Το γεγονός πως η εχθρική εκστρατεία κατά της Σοβ. Ένωσης άρχισε ταυτόχρονα στο γερμανικό και πολωνικό τύπο και διεξάγεται σ’ ένα και το αυτό πλάνο, το γεγονός αυτό δεν αφήνει αμφιβολία ότι μεταξύ του εχθρού των συμμάχων Χίτλερ και της πολωνικής κυβέρνησης υπάρχει επαφή και συνεννόηση για τη διεξαγωγή της εχθρικής αυτής εκστρατείας. Την εποχή που οι λαοί της Σοβ. Ένωσης χύνουν το αίμα των σε τραχείς αγώνες με τη χιτλερική Γερμανία και με σκληρές μάχες κατορθώνουν τη συντριβή και την ήττα του κοινού εχτρού του Ρωσσικού και του Πολωνικού λαού και την απελευθέρωση όλων των φιλελεύθερων δημοκρατικών χωρών, η Πολ. κυβέρνηση, για να εξευμενίσει την τυρρανία του Χίτλερ, καταφέρνει το προδοτικό χτύπημα κατά της Σοβ. Ένωσης. Η Σοβ. κυβέρνηση γνωρίζει πως η εχθρική αυτή εκστρατεία κατά της Σοβ. Ένωσης διεξάγεται από την πολωνική κυβέρνηση η οποία αποβλέπει, με τη χρησιμοποίηση της χιτλερικής συκοφαντίας, να ασκήσει πίεση κατά της Σον. κυβέρνησης με σκοπό να τις αποσπάσει εδαφικές παραχωρήσεις και να σφετεριστεί μέρος της σοβ. Ουκρανίας, της σοβ. Λευκορωσίας και της σοβ. Λεττονίας. Όλα αυτά τα γεγονότα υποχρεώνουν τη σοβιετική κυβέρνηση να αναγνωρίσει πως η σημερινή κυβέρνηση της Πολωνίας βρίσκεται στο δρόμο της συνεργασίας με την χιτλερική Κυβέρνηση, ανέστειλε στην ουσία τις συμμαχικές σχέσεις με την ΕΣΣΔ και πήρε θέση εχθρική στις σχέσεις με τη Σοβ. Ένωση.

Βάσει όλων αυτών η Σοβιετική Κυβέρνηση απεφάσισε να διακόψει τις σχέσεις με την Πολωνική Κυβέρνηση.

Ευαρεστηθείτε να δεχθείτε κύριε απεσταλμένε τα διαβεβαιώσεις της βαθειάς μου εκτιμήσεως».

Β. ΜΟΛΟΤΩΒ

«Ριζοσπάστης», 10 Μάη 1943

Διαβάστε Περισσότερα »

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΚΑΤΙΝ

«ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ», ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΑΠΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, 12.03.1952, ΠΟΛΩΝΙΑ

Μπροστά από μερικούς μήνες η αμερικανική προπαγάνδα προβοκατόρικα άρχισε να μιλά και να συκοφαντεί τη ΣΕ για το ζήτημα της δολοφονίας των αιχμαλώτων Πολωνών αξιωματικών, που κατέσφαξαν οι χιτλερικοί εγκληματίες στο δάσος του Κατίν στα 1941.

Με την χρεωκοπημένη αυτή με μέθοδο της προβοκατόρικης προπαγάνδας θέλουν να κρύψουν και να δικαιολογήσουν στα μάτια όλου του κόσμου τα φοβερά εγκλήματα που διαπράττουν αυτοί σήμερα στη Κορέα, ακόμα θέλουν να καλλιεργήσουν το μίσος και να εξασθενίσουν την αδιάρρηκτη φιλία του πολωνικού και Σοβιετικού λαού.

Για το σκοπό μάλιστα αυτό συγκρότησαν «ειδική επιτροπή της βουλής των αντιπροσώπων για την εξέταση της υπόθεσης Κατίν». Ποια είναι όμως η υπόθεση Κατίν;

Το Κατίν είναι το δάσος όπου οι χιτλερικοί στα 1941 δολοφόνησαν 11 χιλιάδες πολωνούς αξιωματικούς. Βρίσκεται 15 χιλιομ. από το Σμόλενσκ κοντά στο χωριό Κοζε Γκούρι, 200 μέτρα μακριά από το δρόμο που πάει για το Βιτέμσκ (σ.τ.ε: πόλη της σημερινής Λευκορωσίας). Στο δάσος αυτό βρίσκονται οι ομαδικοί τάφοι 11 χιλ. αιχμαλώτων πολέμου – Πολωνών αξ/ων.

Το απαίσιο αυτό έγκλημα οι χιτλερικοί δολοφόνοι θέλησαν προβοκατόρικα να το φορτώσουν στις πλάτες των ρώσων.

Ήταν η περίοδος του χειμώνα 1942-43 που η κατάσταση στα μέτωπα χειροτέρευε για τους γερμανούς, ενώ η ενότητα ανάμεσα στους συμμάχους δυνάμωνε.

Ο Γκαίμπελς τότε για να συκοφαντήσει τη ΣΕ κατέφυγε στη προβοκάτσια εκμεταλλευόμενος τα εγκλήματα που οι ίδιοι γερμανοί διέπραξαν στο δάσος Κατίν. Έτσι στα 1943 το γερμανικό ραδιόφωνο, όπως και το αμερικάνικο σήμερα, άρχισε να κατηγορεί τη ΣΕ ότι αυτή είναι εκείνη που διέπραξε το έγκλημα σε βάρος των 11 χιλ. αξιωματικών στο δάσος Κατίν στα 1940. Υπολόγιζε πως θα κατόρθωνε έτσι ν’ ανάψει τη φωτιά του μίσους ανάμεσα στους πολωνούς και ρώσους, κι ακόμα ότι θα μπορέσει να καλύψει τα δικά του εγκλήματα.

Όμως τα γεγονότα διέψευσαν και τον προκάτοχο των αμερικάνων Γκαίμπελς αλλά διαψεύδουν και τους σημερινούς απογόνους του Γκαίμπελς, αμερικάνους ιμπεριαλιστές.

Με την απελευθέρωση των εδαφών αυτών 1944, συγκροτήθηκε ειδική επιτροπή από σοβιετικούς επιστήμονες γιατρούς και στρατιωτικούς για να εξετάσει την υπόθεση του δάσους Κατίν.

Η επιτροπή λεπτομερειακά εξέτασε την όλη υπόθεση Κατίν, και εξέδωσε ανακοινωθέν με όλες τις λεπτομέρειες της εκτέλεσης των πολωνών αξ/κων απ’ τους χιτλερικούς. Το ανακοινωθέν αναφέρει

Προτού να καταληφτεί το Σμόλενσκ απ’ τους γερμανούς καταχτητές οι αιχμάλωτοι πολέμου αξ/κοι και στρατιώτες πολωνοί, δούλευαν στο δυτικό μέρος της επαρχίας και έφτιαχναν ή επιδιόρθωναν δρόμους.

Όταν οι γερμανοί αιφνιδιαστικά επιτεθήκαν δημιουργήθηκε τέτοια κατάσταση που στάθηκε αδύνατο στους ρώσους έγκαιρα να μεταφέρουν τα στρατόπεδα αιχμαλώτων κι έτσι όλοι οι αιχμάλωτοι πολέμου πολωνοί, καθώς και μέρος της φρουράς και του υπηρετικού προσωπικού αιχμαλωτίστηκαν, απ’ τους γερμανούς.

Σε συνέχεια το ανακοινωθέν παραθέτει στοιχεία του Β. Βιετοσκίκουφ διοικητή του στρατοπέδου Ν. 1 που μιλάει ότι στάθηκε αδύνατη η μεταφορά του στρατοπέδου, της δασκάλας Μαρία Αλιγαντρόβνα που το 1941 με τη κατοχή των γερμανών έβλεπε τους πολωνούς να δουλεύουν στο δρόμο, της Αλιξέγιεβνα, Μηχαήλοβα και Κονιαχοφόκα που δούλευαν στην υπηρεσία των γερμανών και ήταν αυτόπτες μάρτυρες στην εκτέλεση των πολωνών αξ/κων. Ακόμα πλήθος άλλων μαρτύρων που αναφέρει το ανακοινωθέν διαπιστώνουν το απαίσιο έγκλημα που διέπραξαν οι γερμανοί το φθινόπωρο του 1941.

Η επιτροπή επί τόπου ανέσκαψε τους μαζικούς τάφους και έκανε λεπτομερειακή εξέταση στα πτώματα. Βρέθηκαν γράμματα με ακριβείς διευθύνσεις που έφεραν ημερομηνίες Απρίλη Μάη και Ιούνη 1941.

Η εξέταση των ιατροδικαστών διαπίστωσε ότι το έγκλημα έγινε το φθινόπωρο του 1941. Στα χέρια της επιτροπής βρίσκεται σημειωματάριο με 17 σελίδες ιδιόχειρα γραμμένο από τον Μεσαγκίνα Ρώσο δικηγόρο του Σμόλενσκ, προδότη που είχε τοποθετηθεί απ’ τους γερμανούς δήμαρχος της πόλης. Το σημειωματάριο αυτό έπεσε στα χέρια των Ρώσων με την απελευθέρωση του Σμόλενσκ. Στη σελίδα 10 με ημερομηνία 15 Αυγούστου 1941 είναι γραμμένα.

«Όλοι οι πολωνοί αιχμάλωτοι πολέμου να κρατηθούν και να οδηγηθούν στην διοίκηση»

Στη σελίδα 15 (χωρίς ημερομηνία) :

«Αν κυκλοφορεί ανάμεσα στο πληθυσμό φήμη για τον τουφεκισμό των αιχμαλώτων πολέμου πολωνών στο Κόζε Γκούρα (Ούμνοφ).»

Από το σημειωματάριο βγαίνει ότι στις 15 Αυγούστου 1941 οι αιχμάλωτοι πολέμου – Πολωνοί βρίσκονταν ακόμα στην περιοχή Σμόλενσκ και δεύτερο ότι οι γερμανικές αρχές τους φυλάκισαν. Ακόμα φαίνεται ότι η γερμανική διοίκηση φοβούμενη μήπως ο πληθυσμός έμαθε για τα εγκλήματα που διέπραξε, έδωσε ειδικές οδηγίες για να ελεγχτεί η πιθανότητα αυτή.

Ο Ούμνοφ, που αναφέρεται στο σημειωματάριο ήταν επικεφαλής της Ρούσικης αστυνομίας στο Σμόλενσκ στους πρώτους μήνες της κατοχής.

Στα γενικά συμπεράσματα που παραθέτει το ανακοινωθέν μεταξύ των άλλων αναφέρεται :

Τις μαζικές εκτελέσεις των πολωνών αιχμαλώτων πολέμου – στο δάσος Κατίν τις έκανε το γερμανικό πολεμικό γραφείο που καλύπτονταν κάτω απ’ το όνομα «Επιτελείο του 537 εργατικού τάγματος» επικεφαλής του οποίου ήταν ο αντισυνταγματάρχης Άρνες.

Αυτή την περιβόητη «υπόθεση Κατίν» που πριν από 8 χρόνια ξεσκεπάστηκε σαν τερατώδικο ψέμα του Γκαίμπελς, η αμερικάνικη κυβέρνηση που σ’ όλο αυτό το διάστημα σιωπούσε, πάει πάλι σήμερα να τη ξαναφέρει στην επιφάνεια. Κι αυτό γιατί ποτέ άλλοτες οι αμερικάνοι δεν αισθάνονταν την γυμνή ανάγκη να αποσπάσουν την προσοχή των λαών απ’ τις σκοτεινές τους πράξεις, και τα ανήκουστα εγκλήματα που αυτοί οι σύγχρονοι βάρβαροι, παραβιάζοντας όλες τις αρχές του διεθνούς δικαίου και της ανθρώπινης ηθικής, διαπράττουν στην Κορέα χρησιμοποιώντας ενάντια στον ειρηνικό πληθυσμό το απαγορευμένο βακτηριολογικό όπλο. Οι προβοκάτορες αμερικάνοι στα χαμένα σχίζουν τα ρούχα τους, προσπαθώντας να δικαιολογήσουν τους χιτλερικούς εγκληματίες πολέμου, τους ίδιους υπεύθυνους για το φρικιαστικό έγκλημα του Κατίν, βγάζοντάς τους απ’ τις φυλακές και χρησιμοποιώντας τους για την ανασύσταση της νέας Βέρμαχτ.

Πάνω στη υπόθεση αυτή το πρακτορείο «Τας» δημοσίευσε το παρακάτω ανακοινωθέν:

«Το υπουργείο των εξωτερικών των ΕΠΑ στις 25 του Φλεβάρη 1952 έστειλε στο σοβιετικό πρεσβευτή στις ΕΠΑ Πιντούσκιν επιστολή του Μέρντεν προέδρου της επιτροπής της βουλής των αντιπροσώπων για την λεγόμενη εξέταση της “υπόθεσης Κατίν” Στην επιστολή επισυνάπτεται απόφαση της βουλής των αντιπροσώπων του κογκρέσου της 18 Σεπτέμβρη 1951. Στη επιστολή του ο Μέρντεν τονίζει ότι επιθυμεί να πάρει απ’ τη Σ. Κυβέρνηση κάποια “στοιχεία” για το ζήτημα της δολοφονίας των αιχμαλώτων πολωνών αξιωματικών που κατέσφαξαν οι χιτλερικοί εγκληματίες στο δάσος του Κατίν στα 1941.

Η πρεσβεία επιστρέφει με το παρόν την επιστολή του Μέρντεν που παρέλαβε απ’ το υπουργείο των εξωτερικών μαζί με τη συνημμένη απόφαση της βουλής των αντιπροσώπων της 18 του Σ/βρη 1951 σαν ντοκουμέντο που παραβιάζει τις γενικά παραδεγμένες αρχές των διεθνών σχέσεων και προσβάλει τη Σ.Ε. Η πρεσβεία υπενθυμίζει ότι:

1. Το ζήτημα του εγκλήματος του Κατίν είχε εξεταστεί ακόμα από το 1944 από ειδική επιτροπή και διαπιστώθηκε ότι η υπόθεση Κατίν είναι έργο των χιτλερικών εγκληματιών όπως είχε δημοσιευτεί στον τύπο της 26 του Γενάρη του 1944.
   
2. Ενάντια στη διαπίστωση αυτή της ειδικής επιτροπής η κυβέρνηση των ΕΠΑ δεν εξέφρασε καμιά επιφύλαξη 8 ολόκληρα χρόνια ως τον τελευταίο καιρό.
   

Η πρεσβεία θεωρεί απαραίτητο να δηλώσει σχετικά ότι η ανακίνηση του ζητήματος για το έγκλημα του Κατίν 8 ολόκληρα χρόνια ύστερα απ’ τη διαπίστωση της ειδικής επιτροπής έχει μοναδικό σκοπό να συκοφαντήσει τη ΣΕ και ν’ αποκαταστήσει έτσι τους χιτλερικούς εγκληματίες που έχουν καταδικαστεί απ’ την παγκόσμια κοινή γνώμη.

Στο παρόν επισυνάπτεται το παραπάνω αναφερόμενο πόρισμα της ειδικής επιτροπής για το έγκλημα του Κατίν»

Η πολωνική επίσης κυβέρνηση έκανε δηλώσεις για την προσπάθεια αυτή των αμερικάνων τονίζοντας:

«Ο πολωνικός λαός με αγανάκτηση στιγματίζει την κυνική προβοκάτσια των αμερικάνων ιμπεριαλιστών, που καπηλεύονται τον τραγικό θάνατο των χιλιάδων πολωνών στο Κατίν.

Ο Πολωνικός λαός ξέρει καλά ποιος ήταν ο δολοφόνος του και ποιος ο ελευθερωτής και συμπαραστάτης του. Χαμένες είναι οι προσπάθειες των Αμερικάνων εμπρηστών του πολέμου να μολύνουν την αδιάρηχτη φιλία που ενώνει τον πολωνικό λαό με τους λαούς της Σοβιετικής Ένωσης, το ίδιο χαμένες όπως ήταν και οι προσπάθειες του Χίτλερ.».

Διαβάστε Περισσότερα »