Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2017

Ενισχύσεις

  • Σύντροφοι από Κέρκυρα προσφέρουν στην ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ το
    ποσό των 50 ευρώ για τα 20χρονά της
  • Σύντροφοι από Ήπειρο προσφέρουν στη μνήμη των
    αγωνιστών ανταρτών του ΔΣΕ (με αφορμή τα 70 χρόνια απ’ τη
    συγκρότησή του) το ποσό των 50 ευρώ στην ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ
Διαβάστε Περισσότερα »

Κυκλοφορεί η εφημερίδα Ανασύνταξη 429Β (Δεκέμβρης 2016)

Διαβάστε Περισσότερα »

Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2017

ΝΑ ΠΩΣ «ΤΙΜΗΣΑΝ» ΟΙ ΧΡΟΥΤΣΩΦΙΚΟΙ ΤΟΥΣ ΜΑΧΗΤΕΣ ΤΟΥ ΔΣΕ - Η περίπτωση του Γ. Λύρα

Ας αναφερθούν εδώ μόνο δύο απ' τις πάμπολλες περιπτώσεις εξοντωτικών διώξεων που δεν προέρχονται από μαρτυρίες της φιλοζαχαριαδικής πλευράς, αλλά αντίθετα από την αντίπαλη αντιζαχαριαδική όχθη οι οποίες αφορούν την εξόντωση δύο αλύγιστων επαναστατών κομμουνιστών και μαχητικών αντιπάλων του χρουστσοφικού ρεβιζιονισμού.
Η μία περίπτωση είναι εκείνη του συντρόφου ΓΙΩΡΓΟΥ ΛΥΡΑ, ο οποίος, όπως μας πληροφορεί ο Δ. Βλαντάς, «σε μία συνέλευση μελών του ΚΚΕ στο Βουκουρέστι, για την ανάλυση των αποφάσεων της περιβόητης "ολομέλειας" της ΚΕ του ΚΚΕ του Μάρτη 1956. Ο Γιώργος Λύρας είπε στον Παρτσαλίδη. "Εσύ μας πρόδωσες και τώρα πάλι θέλεις να είσαι ηγέτης μας. Υπήρξαν αστοί πολιτικοί και στρατιωτικοί παράγοντες, που μετά την αποτυχία τους αυτοχτόνησαν. Εσύ δεν έχεις τον ανδρισμό ούτε ν' αυτοχτονήσεις;" Αποτέλεσμα: ο Λύρας εξοντώθηκε.»(ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΒΛΑΝΤΑΣ: «ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ – ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ», ΤΕΤΑΡΤΟΣ ΤΟΜΟΣ, ΙΟΥΝΗΣ 1976, Αθήνα, σελ. 111).

Ακολουθεί η μαρτυρία της Μ. Λαζαρίδου:

«Στις φυλακές της Ρουμανίας πέρασε τις τελευταίες μέρες του το 1959 ο Γεώργιος Λύρας, πληρώνοντας με την ζωή του τις διαφωνίες που είχε σχετικά με την γραμμή του ΚΚΕ. Ο Λύρας είχε έρθει, από την Ελλάδα, από την σκληρή παρανομία, στο Βουκουρέστι μετά το 1954. Τα χρόνια της παρανομίας είχαν υποσκάψει την υγεία του, ήταν άρρωστος, φυματικός. Είχε δική του γνώμη για την παράνομη δουλειά στην Ελλάδα, την οποία εξέθεσε στο ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ και την υπερασπίστηκε με πολύ θάρρος, πράγμα που δεν άρεσε στην καθοδήγηση του Κόμματος. Τότε άρχισαν τα κομματικά και διοικητικά μέτρα εναντίον του, όπως και εναντίον του Σάκη Στρατή (δασκάλου Θεσσαλονικιού), που συμφωνούσε με τις γνώμες του Λύρα.
Στο Βουκουρέστι ο Γεώργιος Λύρας είχε γραφτεί φοιτητής στη Σχολή της Ιστορίας. Σε συνέλευση όλων των Ελλήνων φοιτητών, πολιτικών προσφύγων στη Ρουμανία, όπου έπρεπε να εκλέξουμε υπεύθυνο, εκλέχτηκε σχεδόν παμψηφεί ο Γεώργιος Λύρας τον οποίο εμείς οι φοιτητές προτείναμε, και όχι ο προταθείς από την καθοδήγηση του Συλλόγου των Πολιτικών Προσφύγων της Ρουμανίας. Αυτό όμως δεν άρεσε στην ΚΕ του ΚΚΕ, που ζήτησε την επέμβαση του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ρουμανίας.
Έγινε καινούργια συνέλευση στην οποία παραβρέθηκε η Λύδια Λαζαρέσκου, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚ Ρουμανίας, υπεύθυνη για τους Έλληνες. Η Λυδία Λαζαρέσκου μας τόνισε: «Με ποιο δικαίωμα ψηφίσατε άλλον και όχι αυτόν, που πρότεινε ο Πρόεδρος του Συλλόγου; Αν δεν συμμορφωθείτε στις προτάσεις μας θα πάρουμε διοικητικά μέτρα εναντίον σας». (Διοικητικά μέτρα σήμαιναν αποβολή από το Πανεπιστήμιο, στέρηση δικαιώματος για δουλειά, μέχρι φυλάκιση).
Όλο αυτό το διάστημα εγώ έγραφα τα όσα διαδραματίζονταν στη συνέλευση, χωρίς να πάρω το λόγο. Τότε ο προεδρεύων Τάκης Λειβαδάς (ψευδώνυμο Νικολάου), διορισμένος από την ΚΕ του ΚΚΕ Πρόεδρος του Συλλόγου των Ελλήνων Πολιτικών Προσφύγων της Ρουμανίας απευθύνθηκε σε μένα προσωπικά:
«Η συντρόφισσα Κοντογιώργη δεν παίρνει το λόγο, όμως κρατά σημειώσεις. Της ζητούμε να μιλήσει».
Τον κοίταξα στα μάτια και σιώπησα. Να μιλήσω ενάντια στο Λύρα δεν μπορούσα. Να τον υπερασπισθώ σήμαινε να χάσω τις σπουδές μου, ήμουν στον τελευταίο χρόνο, να μη βρω πουθενά δουλειά και να πεινάσουν τα ανήλικα παιδιά μου. Είχα τώρα εκτός από τον Ανταίο και το μικρό μου κοριτσάκι, που γεννήθηκε στο Βουκουρέστι. Χρειάστηκε τρομερή δύναμη για να κρατήσω αυτή τη στάση της σιωπής.
Η ΚΕ του ΚΚΕ ζήτησε από το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ρουμανίας να πάρει μέτρα ενάντια στον Λύρα.
Τον Γεώργιο Λύρα τον απέβαλαν από τη Σχολή, του στέρησαν το δικαίωμα για δουλειά και τον φυλάκισαν. Μαζί του φυλακίστηκε και ο Σάκης Στρατής, καθένας σε ξεχωριστό κελί. Οι συνθήκες σ’ αυτές τις φυλακές ήταν απάνθρωπες. Οι φυλακισμένοι ήταν υποχρεωμένοι να στέκονται όρθιοι από τις 6 η ώρα το πρωί μέχρι τις 10 το βράδυ. Οι φύλακες από το παραθυράκι τους παρακολουθούσαν συνέχεια. Αν τολμούσαν να καθίσουν λίγο στο τσιμεντένιο τους κρεβάτι, για τιμωρία, τους έβαζαν γυμνούς σ’ ένα βαρέλι με καρφιά γύρω-γύρω. Τους υποχρέωναν να μένουν σ' αυτό το βαρέλι 24 ώρες. Το κατατσακισμένο κορμί δεν άντεχε να στέκεται όρθιο τόσες ώρες, λύγιζε. Τότε τα καρφιά χώνονταν στο κορμί και το βαρέλι γέμιζε αίματα. Σε ένα τέτοιο βαρέλι έβαλαν και τον φυματικό Λύρα.
Τον Λύρα 20 μέρες πριν από τον θάνατό του τον αποφυλάκισαν. Τον αποφυλάκισαν ετοιμοθάνατο, για να μην πεθάνει στη φυλακή. Στο νοσοκομείο, στο Ιάσιο, όπου πήγαν τον Λύρα, τον φύλαγε ένας Ρουμάνος αστυνομικός, που δεν επέτρεπε σε κανέναν να τον επισκεφθεί.
Διαβάστε Περισσότερα »

70 χρόνια απ’ τη συγκρότηση του ένδοξου ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΕΛΛΑΔΑΣ (ΔΣΕ)

Οι τωρινές υποκριτικές δημαγωγικές αναφορές των «Κ»ΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ στο ΔΣΕ για ΨΗΦΟΥΣ και οι άγριες εξοντωτικές ΦΑΣΙΣΤΙΚΕΣ διώξεις ολόκληρων δεκαετιών σε βάρος των δεκάδων χιλιάδων ανταρτών του ΔΣΕ στις ρεβιζιονιστικές χώρες του παλινορθωμένου καπιταλισμού

Εμείς οι λίγοι εν ζωή σταλινικοί-ζαχαριαδικοί αντάρτες των ΕΛΑΣ-ΔΣΕ αλλά και ο ελληνικός λαός γίναμε μάρτυρες των τωρινών υποκριτικών δημαγωγικών αναφορών στο ΔΣΕ των ηγεσιών των δυο σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων («Κ»ΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ), μέσα απ’ τις στήλες των ρεφορμιστικών εφημερίδων «Ριζοσπάστη», «Αυγής», κλπ., μ’ αφορμή τα 70 χρόνια από τη συγκρότηση του ΔΣΕ στη βάση της Απόφασης του επαναστατικού ΚΚΕ, μ’ επικεφαλής το ΝΙΚΟ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ, στη 2η Ολομέλεια (12 Φλεβάρη 1946). Έναν ΔΣΕ με τον οποίο η προδοτική χρουστσοφική ρεβιζιονιστική τους κατεύθυνση ΔΕΝ έχει καμία απολύτως σχέση, επειδή ευθύς εξαρχής απ’ τη συγκρότησή τους στη διαβόητη παρασυναγωγή της «6ης Ολομέλειας» (Μάρτης 1956) αρχικά ως νέο ενιαίο «Κ»ΚΕ(1956) δηλ. ένα αστικό, σοσιαλδημοκρατικού τύπου, κόμμα ειρηνικός δρόμος», κλπ.), και μετά τη διάσπαση το 1968 σε «Κ»ΚΕ και «Κ»ΚΕεσ. βρέθηκαν και τα δυο σε ανοιχτή και πλήρη ΡΗΞΗ με τις επαναστατικές παραδόσεις του σταλινικού-ζαχαριαδικού ΚΚΕ. Ακόμα δεν έχουν καμία σχέση με το ΔΣΕ, επειδή η δεξιά οπορτουνιστική κατεύθυνσή τους – συνέχεια της δεξιάς οπορτουνιστικής γραμμής του ΣΙΑΝΤΟΥ – ήταν αντίθετη και κατά της διεξαγωγής αντάρτικου μετά την προδοσία της ΒΑΡΚΙΖΑΣ και προφανώς της έναρξης του Β’ αντάρτικού (1946-1949), συνεπώς κατά της συγκρότησης του ΔΣΕ, μα κυρίως και πρώτα απ’ όλα επειδή καταπολέμησαν με «φωτιά και σίδερο» – μετά το θάνατο-ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ(δηλητηρίαση-γιατροί) του ΙΩΣΗΦ ΣΤΑΛΙΝ – ολόκληρες δεκαετίες τους δεκάδες χιλιάδες αντάρτες του ΔΣΕ στις τότε ρεβιζιονιστικές χώρες του παλινορθωμένου καπιταλισμού, με ΠΡΩΤΟ τον εμπνευστή, οργανωτή και καθοδηγητή του ΔΣΕ ΝΙΚΟ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ.
Έτσι εμείς οι αντάρτες του ΔΣΕ υποχρεωνόμαστε να δηλώσουμε ανοιχτά, καταγγέλλοντας τους ρεφορμιστές ηγέτες και των δυο σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων πως: ΑΝΤΙ να υποκρίνονται τους «φίλους» του ΔΣΕ και να επιδίδονται σε δημαγωγικές αναφορές για ΨΗΦΟΥΣ πρέπει να ΑΠΟΛΟΓΗΘΟΥΝ-ΛΟΓΟΔΟΤΗΣΟΥΝ στην εργατική τάξη, τη νεολαία και τον ελληνικό λαό για τις μαζικές ΦΑΣΙΣΤΙΚΕΣ εξοντωτικές διώξεις σε βάρος δεκάδων χιλιάδων ανταρτών των ΕΛΑΣ-ΔΣΕ και του ΗΓΕΤΗ μας στη Σοβιετική Ένωση των ΧΡΟΥΣΤΣΟΦ-ΜΠΡΕΖΝΙΕΦ και τις άλλες ρεβιζιονιστικές χώρες, γιατί ο ΔΣΕ ΔΕΝ ήταν τα «τσουγγάρια» των Γράμμου-Βίτσι-Κλέφτη-Μουργκάνας, αλλά οι γενναίοι ηρωικοί αντάρτες του ΔΣΕ (μαχήτριες-μαχητές) που υπεράσπισαν και δόξασαν τις θρυλικές κορυφές των διαφόρων βουνών της χώρας απ’ την Κρήτη ως τη Θράκη, ενώ χιλιάδες ήρωές του, αδέλφια μας συμμαχητές, έμειναν για πάντα σ’ αυτές τις περήφανες βουνοκορφές που εμείς υπερασπίσαμε και ποτίσαμε με το αίμα μας.
Πριν γίνει μια εντελώς σύντομη αναφορά στις πολύχρονες, ολόκληρων δεκαετιών, μαζικές ΦΑΣΙΣΤΙΚΕΣ εξοντωτικές διώξεις των χιλιάδων ανταρτών του ΔΣΕ, επιβάλλεται να υπενθυμιστεί ότι τα ηγετικά στελέχη της δικιάς τους δεξιάς οπορτουνιστικής κατεύθυνσης, δέχτηκαν υποχρεωτικά την πρόταση του ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ στη 2η Ολομέλεια του ΚΚΕ (12 Φλεβάρη 1946) για έναρξη και οργάνωση της ένοπλης πάλης με την οποία όπως αποδείχτηκε δεν συμφωνούσαν, αφού στην πράξη δεν εφάρμοσαν την επαναστατική γραμμή του κόμματος για μαζική ανάπτυξη του ΔΣΕ (Βαφειάδης κλπ. αλλά και οι οπορτουνιστικές καθοδηγήσεις Αθήνας-Θεσσαλονίκης κλπ.), επομένως ήταν και κατά της συγκρότησης του ΔΣΕ, στον οποίο υποκριτικά αναφέροντα τα «Κ»ΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ.
Το σαμποτάζ ανάπτυξης του ΔΣΕ είχε ως αποτέλεσμα να μην συγκεντρωθούν οι απαραίτητες στρατιωτικές δυνάμεις. Ακριβώς αυτό το σαμποτάζ ανάπτυξης του ΔΣΕ του Βαφειάδη αλλά και το δικό τους σαμποτάζ η δεξιά διορισμένη οπορτουνιστική ηγεσία ΚΟΛΙΓΙΑΝΝΗ «βάφτισε», τον Απρίλη του 1956, «15μηνη καθυστέρηση» του αντάρτικου, επαναπροβάλλοντας εκ νέου το γνωστό ΜΥΘΟ του προδότη ΒΑΦΕΙΑΔΗ, τον οποίο ο ίδιος ο αποστάτης ΚΟΛΙΓΙΑΝΝΗΣ είχε καταδικάσει στην 3η Συνδιάσκεψη («3η Συνδιάσκεψη του ΚΚΕ 10-14/10/1950», σελ. 166-167, εκδ. «Γλάρος», Αθήνα 1988). Σήμερα η υπηρέτρια του κεφαλαίου σοσιαλδημοκράτισσα ΠΑΠΑΡΗΓΑ επαναλαμβάνει, διαστρεβλώνοντας επαίσχυντα τα ιστορικά γεγονότα για να συκοφαντήσει το ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ, τον ίδιο μύθο του καθοδηγητή της ΚΟΛΙΓΙΑΝΝΗ περί «καθυστέρησης έναρξης της δράσης του ΔΣΕ», φτάνοντας μάλιστα στο σημείο να ισχυριστεί ότι τάχα «στη 2η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ 12-15 Φλεβάρη 1946» ΔΕΝ αποφασίστηκε η έναρξη της ένοπλης πάλης, με πρώτη επαναστατική πράξη την ένοπλη επίθεση στο Αστυνομικό τμήμα Λιτοχώρου, αλλά πως δήθεν «περιεχόμενο της ένοπλης πάλης ήταν η λαϊκή αυτοάμυνα»(!) («Ριζοσπάστης» 29-30.10.2016, σελ. 20-21).
Μετά την υποχώρηση του ΔΣΕ, το κόμμα τους, το χρουστσοφικό σοσιαλδημοκρατικό αστικό «Κ»ΚΕ (1956), απ’ το οποίο προέρχονται τα σημερινά ρεφορμιστικά κόμματα («Κ»ΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ), κατάγγειλε ανοιχτά το 1957 τον επαναστατικό ένοπλο αγώνα του ΔΣΕ ως «τυχοδιωκτικό»(!) («7η Ολομέλεια» 1957): «Αριστερίστικη, τυχοδιωκτική γραμμή του Ζαχαριάδη στην περίοδο του ένοπλου αγώνα 1946-1949»), ενώ ήδη απ’ το Σεπτέμβρη του 1955 είχαν εγκαινιαστεί οι μαζικές ΦΑΣΙΣΤΙΚΕΣ εξοντωτικές διώξεις των δεκάδων χιλιάδων ανταρτών των ΕΛΑΣ-ΔΣΕ (πάνω από 95% στην Τασκένδη και στις άλλες χώρες 85-90%) απ’ τους «σοβιετικούς» χρουστσοφικούς ρεβιζιονιστές όλων των Ανατολικών χωρών, σε στενή συνεργασία και τις υποδείξεις-απαιτήσεις των ελάχιστων ελλήνων ρεβιζιονιστών, μ’ απαρχή την ΤΑΣΚΕΝΔΗ (περιοριζόμαστε μόνο στην ηρωϊκή πρωτεύουσα του Ουζμπεκιστάν):
– επίθεση, στις 9 προς 10 Σεπτέμβρη 1955, των ελάχιστων «μαύρων» ελλήνων χρουστσοφικών (περίπου 250)στα γραφεία της ΚΟΤ Τασκένδης στην 7η Πολιτεία με την καθοδήγηση της KGB (Σαάκοφ),
– πολλές εκατοντάδες συλλήψεις ανταρτών του ΔΣΕ απ’ την Αστυνομία, ρίχνοντάς τους στα ΦΑΣΙΣΤΙΚΑ μπουντρούμια των ΧΡΟΥΣΤΣΟΦ-ΜΠΡΕΖΝΙΕΦ της Τασκένδης,
– παραπομπή σε στημένες τρομοκρατικές ΦΑΣΙΣΤΙΚΕΣ Χρουστσοφικές δίκες «δίκες σε στρατοδικεία κατοχικής και εμφυλιοπολεμικής περιόδου» (Δ.ΒΥΣΣΙΟΣ) και καταδίκες (Φλεβάρης 1956) με νόμους για χούλιγκανς-αλήτες, με προειλημμένες Αποφάσεις, ανταρτών των ΕΛΑΣ-ΔΣΕ, μεταξύ των οποίων και σειρά συντρόφων μας αξιωματικών του ΔΣΕ (διοικητών μεραρχιών, ταξιαρχιών, ταγμάτων, λόχων, κλπ.) όπως και του επιφανούς στρατηγού του ΔΣΕ που τσάκισε δυο φορές στη Μουργκάνα τα μοναρχοφασιστικό στρατό, υποστράτηγου ΓΙΩΡΓΗ ΚΑΛΙΑΝΕΣΗ, που όταν ο «σοβιετικός» υποστράτηγος Σλανέβσκυ του ζήτησε να υπογράψει δήλωση υποταγής στο χρουστσοφισμό, ο περήφανος σύντροφός μας, του πέταξε οργισμένος τα χαρτιά μπροστά στα «μούτρα» του, λέγοντάς του σε έντονο ύφος: «αρνούμαι να το υπογράψω. Το ΚΚΕ, δεν μ’ έμαθε να υπογράφω Δηλώσεις μετανοίας και αποκήρυξης του Κομμουνισμού» – στημένες δίκες στις οποίες παρέλασαν «στρατιές» ψευδομαρτύρων σοβιετικών χρουστσοφικών και των ελάχιστων «μαύρων» ελλήνων χρουστσοφικών της Τασκένδης. Ο σύντροφος ΒΥΣΣΙΟΣ, πολιτικός επίτροπος της 103 ταξιαρχίας του ΔΣΕ, που καταδικάστηκε σ’ αυτές τις στημένες δίκες και εξορίστηκε στη Σιβηρία, δίνει σε μια μόνο σειρά τη φασιστική χρουστσοφική τρομοκρατία εκείνης της περιόδου: «οι πρώτες ανακρίσεις στη διοίκηση της Αστυνομίας θύμιζαν κατοχική περίοδο στην Ελλάδα» (Δ.ΒΥΣΣΙΟΣ: «Ανοιχτή επιστολή προς τον Μ.Ν.Πονομαριόφ, πρώην υπεύθυνο του τμήματος Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ του ΚΚΣΕ», Ιανουάριος 1991). Ανάλογες μαζικές εξοντωτικές ΦΑΣΙΣΤΙΚΕΣ διώξεις έγιναν και στις άλλες καπιταλιστικές πλέον χώρες της Ανατολικής Ευρώπης.
– οι καταδικασμένοι επαναστάτες κομμουνιστές σταλινικοί-ζαχαριαδικοί σύντροφοί μας εξορίστηκαν στη συνέχεια στη Σιβηρία και άλλοι έμειναν στα μπουντρούμια των χρουστσοφικών φυλακών Τασκένδης (Καλιανέσης, Βύσσιος, Φράγκος, Μακρής, κλπ.),
– 1956 απομόνωση-σύλληψη του εκλεγμένου Γραμματέα του ΚΚΕ ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ, γκανγκστερική απαγωγή και εκτόπισή του στο Μπόροβιτς και μετά το 1962 στο Σουργκούτ της Σιβηρίας, εμπνευστή, οργανωτή και καθοδηγητή του ΔΣΕ (στο ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ δε στέρησαν μόνο την ιδιότητα του πολιτικού πρόσφυγα αλλά και το όνομά του, επιβάλλοντάς του βίαια το ψευδώνυμο «Νικολάι Νικολάεβιτς Νικολάε» και στα έγγραφά τους τον αποκαλούσαν «Αντικείμενο»),
– Εξαπόλυση μαζικού ΦΑΣΙΣΤΙΚΟΥ πογκρόμ διώξεων δεκάδων χιλιάδων ανταρτών του ΔΣΕ, που κράτησε ολόκληρες δεκαετίες,
– εκδίωξη πολλών εκατοντάδων συντρόφων απ’ τα σχολεία, ζητώντας τους πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων υποταγής στο χρουστσοφικό ρεβιζιονισμό (20ο Συνέδριο- «6η Ολομέλεια») και αποκήρυξης των ΣΤΑΛΙΝ-ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ,
– μόνιμη καθιέρωση του επαίσχυντου ΦΑΣΙΣΤΙΚΟΥ πιστοποιητικού κοινωνικών φρονημάτων για τα παιδιά και εγγόνια των σταλινικών-ζαχαριαδικών για να σπουδάσουν στα ανώτερα και ανώτατα Ιδρύματα,
– εκδίωξη-απόλυση απ’ τη δουλειά των σταλινικών- ζαχαριαδικών,
– πρωτοφανής χαφιεδισμός και μόνιμη παρακολούθηση των ανταρτών των ΕΛΑΣ-ΔΣΕ και διαρκείς προσκλήσεις στην Ασφάλεια,
– νέες συλλήψεις, το Σεπτέμβρη του 1962, πολλών δεκάδων ανταρτών των ΕΛΑΣ-ΔΣΕ και εξορία για πολλά χρόνια στη Σιβηρία, κρατώντας τους σε εξοντωτικές συνθήκες, (οι συλλήψεις και καταδίκες συνεχίστηκαν τα επόμενα χρόνια και οι σύντροφοί μας εξορίστηκαν στη Σιβηρία). Ο ΑΛΕΞΗΣ ΠΑΡΝΗΣ μας πληροφορεί ακόμα για σχέδιο μαζικής εξόντωσης χιλιάδων ζαχαριαδικών μεταφέροντάς τους στη Σιβηρία (έτρεξε ο ίδιος στο Ναζίμ Χικμέτ για βοήθεια που του κανόνισε ραντεβού με τον Πολεβόϊ), μεταφορά που τελικά δεν πραγματοποιήθηκε: «έφτασε στ’ αυτιά μου η ζοφερή πληροφορία ότι εκεί στην Τασκέντη η Διεύθυνση Σιδηροδρόμων, με εντολή «άνωθεν», είχε καταστρώσει σχέδιο μαζικής αστραπιαίας μεταφοράς των «ζαχαριαδικών» με τους οικογένειές τους (ήταν πάνω από 7.000 ψυχές) στις απόκοσμες περιοχές της Σιβηρίας» (ΑΛΕΞΗΣ ΠΑΡΝΗΣ: «ΓΕΙΑ ΧΑΡΑ ΝΙΚΟΣ», σελ. 194, εκδ. «Καστανιώτη», Αθήνα 2011).
– οι εξοντωτικές ΦΑΣΙΣΤΙΚΕΣ διώξεις οδήγησαν πολλούς συντρόφους μας σε πρόωρο θάνατο (Κώστας Ράφτης-Νεμέρτσικας, Γιώργος Μακρής, Παύλος Τομπουλίδης, κλπ.κλπ.),
– ο Κώστας Κυργιάννης-Λακαρέας, αντισυνταγματάρχης πολιτικός επίτροπος της 159 επίλεκτης ταξιαρχίας του Σουλίου, κλείστηκε, πέρα απ’ την πολύχρονη εξορία στη Σιβηρία, για χρόνια στο Ψυχιατρείο, απαιτώντας απ’ αυτόν να αποκηρύξει τους ΣΤΑΛΙΝ-ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ, φασιστική μέθοδος-πρακτική που δεν είχε επινοήσει ούτε ο Χιτλερικός Ναζι-φασισμός,
– αφαίρεση της ιδιότητας του πολιτικού πρόσφυγα σε πολλούς συντρόφους μας αντάρτες του ΔΣΕ,
– παραχώρηση ειδικών ταυτοτήτων, ώστε να μην μπορούν να απομακρυνθούν απ’ την πόλη της Τασκένδης,
– Ξυλοδαρμοί και βασανιστήρια,
– πολλοί σύντροφοι μας εξοντώθηκαν απ’ τις Φασιστικές χρουστσοφικές διώξεις («σοβιετικών» και ελλήνων), με κορυφαία περίπτωση τη ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ, τον Αύγουστο του 1973, του αγαπημένου μας καθοδηγητή και ήρωα του λαού μας ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ απ’ τη σοσιαλ-φασιστική κλίκα των ΜΠΡΕΖΝΙΕΦ-ΦΛΩΡΑΚΗ, μετά 17 χρόνια εξορίας, στο Σουργκούτ Σιβηρίας.
Έτσι την ίδια ιστορική περίοδο ζήσαμε και βρεθήκαμε μπροστά σ’ ένα υπαρκτό «παράδοξο», από πρώτη ματιά, αλλά εξηγήσιμο φαινόμενο: στην Ελλάδα οι αντιφασίστες και κομμουνιστές βασανίζονταν και κρατούνταν στις φυλακές και στα στρατόπεδα συγκέντρωσης του μοναρχοφασισμού, στην καπιταλιστική Σοβιετική Ένωση των ΧΡΟΥΣΤΣΟΦ-ΜΠΡΕΖΝΙΕΦ και στις άλλες καπιταλιστικές Ανατολικο-ευρωπαϊκές χώρες, χιλιάδες αντάρτες των ΕΛΑΣ-ΔΣΕ ζούσαν σε καθεστώς μόνιμης ΦΑΣΙΣΤΙΚΗΣ τρομοκρατίας και αστυνομοκρατίας, ενώ πολλές δεκάδες βρίσκονταν εξόριστοι στη Σιβηρία και στους τόπους εξορίας των άλλων χωρών – φαινόμενο που αναπόφευκτα συνόδευε τη σταδιακή παλινόρθωση του καπιταλισμού σε αυτές τις χώρες. Χαρακτηριστική από αυτή την άποψη είναι η απάντηση του ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ – τον καιρό της φασιστικής Χούντας στην Ελλάδα (πρώτη εβδομάδα του Οκτώβρη 1967) στις απειλές του θρασύδειλου αρχιτραμπούκου της Τασκένδης Κ.ΤΣΟΛΑΚΗ («Κ»ΚΕ) όταν τον επισκέφτηκε στο Σουργκούτ: «δηλαδή έχουμε Παττακό στην Ελλάδα και Παττακό στην Τασκένδη;» (Κ.ΚΑΡΑΝΙΚΟΛΑΣ: «Μια λευκή σελίδα του ΚΚΕ», σελ. 152, εκδ. «Νικολαϊδη», Αθήνα 1986).
Αυτά είναι ελάχιστα απ’ τα μεγάλα ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ που διέπραξαν οι χρουστσοφικοί ρεβιζιονιστές,( «σοβιετικοί» και έλληνες), με ΠΡΩΤΟ και χειρότερο την παλινόρθωση του καπιταλισμού στη Σοβιετική Ένωση (πρωτοστατούντος του ρεβιζιονιστικού-σοσιαλδημοκρατικού πλέον χρουστσο-μπρεζνιεφικού ΚΚΣΕ) και τις άλλες Ανατολικο-ευρωπαϊκές χώρες, για τα οποία πρέπει να ΑΠΟΛΟΓΗΘΟΥΝ-ΛΟΓΟΔΟΤΗΣΟΥΝ στην εργατική τάξη και τον ελληνικό λαό οι σημερινοί ηγέτες των «Κ»ΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ, επειδή οι διορισμένοι σοσιαλδημοκράτες ηγέτες στο νέο αστικό «Κ»ΚΕ (1956) και μετά το 1968 σε δυο σοσιαλδημοκρατικά κόμματα («Κ»ΚΕ και «Κ»ΚΕεσ.) υπεράσπισαν επίσης μαχητικά χωρίς επιφυλάξεις και στήριξαν άμεσα δραστήρια την παλινόρθωση του καπιταλισμού στη Σοβιετική Ένωση της περιόδου των ΧΡΟΥΣΤΣΟΦ-ΜΠΡΕΖΝΙΕΦ και τώρα οι ίδιοι που πρωτοστάτησαν στην ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ του Σοσιαλισμού-κομμουνισμού των ΛΕΝΙΝ-ΣΤΑΛΙΝ, «θέλουν»(!) τάχα και πάλι «σοσιαλισμό»(!), εξαπατώντας τους κομμουνιστές, την εργατική τάξη, τη νεολαία και τον ελληνικό λαό.
Γι’ αυτό εμείς οι επαναστάτες κομμουνιστές σταλινικοί-ζαχαριαδικοί αντάρτες των ΕΛΑΣ-ΔΣΕ καλούμε τους σημερινούς ρεφορμιστές ηγέτες και των δυο σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων («Κ»ΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ) να ανοίξουν τους «ΦΑΚΕΛΟΥΣ», που υπάρχουν στα Αρχεία τους, των ΦΑΣΙΣΤΙΚΩΝ διώξεων των δεκάδων χιλιάδων ελλήνων κομμουνιστών στην καπιταλιστική Σοβιετική Ένωση και στις άλλες χώρες του παλινορθωμένου καπιταλισμού, και πρώτα απ’ όλα το «ΦΑΚΕΛΟ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ».


***

Ο Δ. Γόντικας στο βήμα της εκδήλωσης («Ρ», 1/11/2016, σελ. 12)

Το ακραία δημαγωγικό, ψηφοθηρικού χαρακτήρα, σύνθημα «ΤΙΜΑΜΕ ΤΟΥΣ ΜΑΧΗΤΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΜΑΧΗΤΡΙΕΣ ΤΟΥ ΔΣΕ», πίσω και πάνω απ' το κεφάλι του σοσιαλδημοκράτη Γόντικα - προερχόμενο ακριβώς απ' τους αδίστακτους διώκτες των ανταρτών του ΔΣΕ - ξεπερνάει κάθε όριο προκλητικότητας. Εδώ η υποκρισία, ο κυνισμός και ο πρωτοφανής πολιτικός αμοραλισμός δεν γνωρίζουν όρια - δείγματα του πιο ακραίου αστικού εκφυλισμού των ντόπιων χρουστσοφικών σοσιαλδημοκρατών ηγετών, λακέδων του κεφαλαίου. «Ξέχασαν» πολύ γρήγορα ότι οι ίδιοι υπήρξαν οι εμπνευστές και καθοδηγητές των διώξεων (δηλ. οι Κολιγιαννο-Παρτσαλο-Φλωρακο-Τσολάκηδες, μαζί με τα αφεντικά τους της κλίκας των Χρουστσόφ - Μπρέζνιεφ). Αυτοί πρωτοστάτησαν στις φασιστικές διώξεις των δεκάδων χιλιάδων ανταρτών του ΔΣΕ, που οδήγησαν πολλούς επαναστάτες κομμουνιστές σταλινικούς - ζαχαριαδικούς σε φυσική εξόντωση, με πρώτη και κορυφαία περίπτωση τη δολοφονία του Ν. ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ.

***

ΝΑ ΠΩΣ «ΤΙΜΗΣΑΝ» ΤΟΥΣ ΜΑΧΗΤΕΣ ΤΟΥ ΔΣΕ

Ας αναφερθούν εδώ μόνο δύο απ' τις πάμπολλες περιπτώσεις εξοντωτικών διώξεων που δεν προέρχονται από μαρτυρίες της φιλοζαχαριαδικής πλευράς, αλλά αντίθετα από την αντίπαλη αντιζαχαριαδική όχθη οι οποίες αφορούν την εξόντωση δύο αλύγιστων επαναστατών κομμουνιστών και μαχητικών αντιπάλων του χρουστσοφικού ρεβιζιονισμού.
Η μία περίπτωση είναι εκείνη του συντρόφου ΓΙΩΡΓΟΥ ΛΥΡΑ, ο οποίος, όπως μας πληροφορεί ο Δ. Βλαντάς, «σε μία συνέλευση μελών του ΚΚΕ στο Βουκουρέστι, για την ανάλυση των αποφάσεων της περιβόητης "ολομέλειας" της ΚΕ του ΚΚΕ του Μάρτη 1956. Ο Γιώργος Λύρας είπε στον Παρτσαλίδη. "Εσύ μας πρόδωσες και τώρα πάλι θέλεις να είσαι ηγέτης μας. Υπήρξαν αστοί πολιτικοί και στρατιωτικοί παράγοντες, που μετά την αποτυχία τους αυτοχτόνησαν. Εσύ δεν έχεις τον ανδρισμό ούτε ν' αυτοχτονήσεις;" Αποτέλεσμα: ο Λύρας εξοντώθηκε.»(ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΒΛΑΝΤΑΣ: «ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ – ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ», ΤΕΤΑΡΤΟΣ ΤΟΜΟΣ, ΙΟΥΝΗΣ 1976, Αθήνα, σελ. 111).

Ακολουθεί η μαρτυρία της Μ. Λαζαρίδου:


«Στις φυλακές της Ρουμανίας πέρασε τις τελευταίες μέρες του το 1959 ο Γεώργιος Λύρας, πληρώνοντας με την ζωή του τις διαφωνίες που είχε σχετικά με την γραμμή του ΚΚΕ. Ο Λύρας είχε έρθει, από την Ελλάδα, από την σκληρή παρανομία, στο Βουκουρέστι μετά το 1954. Τα χρόνια της παρανομίας είχαν υποσκάψει την υγεία του, ήταν άρρωστος, φυματικός. Είχε δική του γνώμη για την παράνομη δουλειά στην Ελλάδα, την οποία εξέθεσε στο ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ και την υπερασπίστηκε με πολύ θάρρος, πράγμα που δεν άρεσε στην καθοδήγηση του Κόμματος. Τότε άρχισαν τα κομματικά και διοικητικά μέτρα εναντίον του, όπως και εναντίον του Σάκη Στρατή (δασκάλου Θεσσαλονικιού), που συμφωνούσε με τις γνώμες του Λύρα.
Στο Βουκουρέστι ο Γεώργιος Λύρας είχε γραφτεί φοιτητής στη Σχολή της Ιστορίας. Σε συνέλευση όλων των Ελλήνων φοιτητών, πολιτικών προσφύγων στη Ρουμανία, όπου έπρεπε να εκλέξουμε υπεύθυνο, εκλέχτηκε σχεδόν παμψηφεί ο Γεώργιος Λύρας τον οποίο εμείς οι φοιτητές προτείναμε, και όχι ο προταθείς από την καθοδήγηση του Συλλόγου των Πολιτικών Προσφύγων της Ρουμανίας. Αυτό όμως δεν άρεσε στην ΚΕ του ΚΚΕ, που ζήτησε την επέμβαση του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ρουμανίας.
Έγινε καινούργια συνέλευση στην οποία παραβρέθηκε η Λύδια Λαζαρέσκου, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚ Ρουμανίας, υπεύθυνη για τους Έλληνες. Η Λυδία Λαζαρέσκου μας τόνισε: «Με ποιο δικαίωμα ψηφίσατε άλλον και όχι αυτόν, που πρότεινε ο Πρόεδρος του Συλλόγου; Αν δεν συμμορφωθείτε στις προτάσεις μας θα πάρουμε διοικητικά μέτρα εναντίον σας». (Διοικητικά μέτρα σήμαιναν αποβολή από το Πανεπιστήμιο, στέρηση δικαιώματος για δουλειά, μέχρι φυλάκιση).
Όλο αυτό το διάστημα εγώ έγραφα τα όσα διαδραματίζονταν στη συνέλευση, χωρίς να πάρω το λόγο. Τότε ο προεδρεύων Τάκης Λειβαδάς (ψευδώνυμο Νικολάου), διορισμένος από την ΚΕ του ΚΚΕ Πρόεδρος του Συλλόγου των Ελλήνων Πολιτικών Προσφύγων της Ρουμανίας απευθύνθηκε σε μένα προσωπικά:
«Η συντρόφισσα Κοντογιώργη δεν παίρνει το λόγο, όμως κρατά σημειώσεις. Της ζητούμε να μιλήσει».
Τον κοίταξα στα μάτια και σιώπησα. Να μιλήσω ενάντια στο Λύρα δεν μπορούσα. Να τον υπερασπισθώ σήμαινε να χάσω τις σπουδές μου, ήμουν στον τελευταίο χρόνο, να μη βρω πουθενά δουλειά και να πεινάσουν τα ανήλικα παιδιά μου. Είχα τώρα εκτός από τον Ανταίο και το μικρό μου κοριτσάκι, που γεννήθηκε στο Βουκουρέστι. Χρειάστηκε τρομερή δύναμη για να κρατήσω αυτή τη στάση της σιωπής.
Η ΚΕ του ΚΚΕ ζήτησε από το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ρουμανίας να πάρει μέτρα ενάντια στον Λύρα.
Τον Γεώργιο Λύρα τον απέβαλαν από τη Σχολή, του στέρησαν το δικαίωμα για δουλειά και τον φυλάκισαν. Μαζί του φυλακίστηκε και ο Σάκης Στρατής, καθένας σε ξεχωριστό κελί. Οι συνθήκες σ’ αυτές τις φυλακές ήταν απάνθρωπες. Οι φυλακισμένοι ήταν υποχρεωμένοι να στέκονται όρθιοι από τις 6 η ώρα το πρωί μέχρι τις 10 το βράδυ. Οι φύλακες από το παραθυράκι τους παρακολουθούσαν συνέχεια. Αν τολμούσαν να καθίσουν λίγο στο τσιμεντένιο τους κρεβάτι, για τιμωρία, τους έβαζαν γυμνούς σ’ ένα βαρέλι με καρφιά γύρω-γύρω. Τους υποχρέωναν να μένουν σ' αυτό το βαρέλι 24 ώρες. Το κατατσακισμένο κορμί δεν άντεχε να στέκεται όρθιο τόσες ώρες, λύγιζε. Τότε τα καρφιά χώνονταν στο κορμί και το βαρέλι γέμιζε αίματα. Σε ένα τέτοιο βαρέλι έβαλαν και τον φυματικό Λύρα.
Τον Λύρα 20 μέρες πριν από τον θάνατό του τον αποφυλάκισαν. Τον αποφυλάκισαν ετοιμοθάνατο, για να μην πεθάνει στη φυλακή. Στο νοσοκομείο, στο Ιάσιο, όπου πήγαν τον Λύρα, τον φύλαγε ένας Ρουμάνος αστυνομικός, που δεν επέτρεπε σε κανέναν να τον επισκεφθεί.
Διαβάστε Περισσότερα »

Κυριακή, 15 Ιανουαρίου 2017

ΔΕΛΤΙΟ 2015

ΔΕΛΤΙΟ 2015 by Εφημερίδα Ανασύνταξη on Scribd

Το Δελτίο του Ομίλου Φίλων Προβολής του Έργου των Ι.Β. Στάλιν & Ν. Ζαχαριάδη. Τα πιο πρόσφατα Δελτία μπορείτε να προμηθευτείτε από την Κίνηση για Ανασύνταξη του ΚΚΕ 1918-55 ή σε δημόσιες παρεμβάσεις του Ομίλου.
Διαβάστε Περισσότερα »

Κυριακή, 8 Ιανουαρίου 2017

ΝΙΚΟΣ ΤΕΜΠΟΝΕΡΑΣ (1954-1991)

ΝΙΚΟΣ ΤΕΜΠΟΝΕΡΑΣ (1954-1991)
26 χρόνια από τη στυγερή δολοφονία του

Ο Νίκος Τεμπονέρας

Στις 9 Γενάρη συμπληρώθηκαν 26 χρόνια από την άγρια στυγερή δολοφονία του αντιφασίστα αριστερού καθηγητή Νίκου Τεμπονέρα, μέλους της Πολιτικής Επιτροπής του Εργατικού Αντιιμπεριαλιστικού Μετώπου (ΕΑΜ) από φασίστες τραμπούκους της ΟΝΝΕΔ και συγκεκριμένα απ’ τον Γιάννη Καλαμπόκα, στέλεχος της φασιστικής ΟΝΝΕΔ, πρόεδρο της ΟΝΝΕΔ Πάτρας και εκλεγμένο δημοτικό Σύμβουλο με το συνδυασμό Ν. Νικολόπουλου.
Η δολοφονία του αγωνιστή καθηγητή συνέβηκε κατά τη διάρκεια του αγώνα των μαθητών ενάντια στις μεταρρυθμίσεις που ήθελε να προωθήσει η αντιδραστική κυβέρνηση Μητσοτάκη με υπουργό Παιδείας τον Β. Κοντογιαννόπουλο.
Οι μαθητές είχαν τότε καταλάβει τα Σχολεία σ’ ολόκληρη τη χώρα και συμμετείχαν κατά δεκάδες χιλιάδες στα συλλαλητήρια ενάντια στα κυβερνητικά μέτρα.
Η αντιδραστική κυβέρνηση Μητσοτάκη εκπόνησε και εφάρμοσε σχέδιο να σπάσει τις καταλήψεις σε όλη τη χώρα, χρησιμοποιώντας ως δύναμη κρούσης τις φασιστικές ορδές της ΟΝΝΕΔ. Μια από αυτές τις δολοφονικές συμμορίες με πάνω από 30 τραμπούκους, με επικεφαλής το Γ. Καλαμπόκα επιτέθηκε στους καταληψίες μαθητές και τους καθηγητές, χτυπώντας ο Καλαμπόκας με σιδηρολοστό το Νίκο Τεμπονέρα στο κεφάλι. Ο στυγερός δολοφόνος Καλαμπόκας δεν αρκέστηκε μόνο σε ένα χτύπημα αλλά όταν ήταν σωριασμένος στο έδαφος ο Τεμπονέρας του κατάφερε και άλλα χτυπήματα πολτοποιώντας το κεφάλι του.
Την ίδια μέρα έγιναν σε όλη τη χώρα μεγάλα συλλαλητήρια για τη δολοφονία του αγωνιστή καθηγητή Νίκου Τεμπονέρα στα οποία κυριαρχούσαν τα συνθήματα «Δεν περνάει ο φασισμος», «Κάτω η κυβέρνηση των δολοφόνων», «Ένας στο χώμα, χιλιάδες στον αγώνα», «Τεμπονερα ζεις, εσύ μας οδηγείς», «Μ’ αγώνες τιμάμε τους νεκρούς μας», κ.λπ.
Η αντιδραστική κυβέρνηση Μητσοτάκη χτύπησε τότε βάρβαρα με τα ΜΑΤ και την αστυνομία τις διαδηλώσεις των μαθητών. Το αποτέλεσμα της βάρβαρης φασιστικής επίθεση των ΜΑΤ στην Αθήνα ήταν εκατοντάδες τραυματίες μαθητές και 5 νεκροί που παγιδεύτηκαν σε κτίριο που πήρε φωτιά από τα δακρυγόνα των ΜΑΤ.
Τότε γνωστός αντιστασιακός, προσκείμενος στο χρουστσοφικό «Κ»ΚΕ, σωστά σημείωνε (1/2/91): « η παλιά ΕΡΕ και η Νέα Δημοκρατία έχουν τον ίδιο νουνό, ο ίδιος σιδηρολοστός σύντριψε το κρανίο του Γρηγόρη Λαμπράκη το 1963 και προχτές το κρανίο του Νίκου Τεμπονέρα», και ακριβώς αυτή τη σωστή άποψη-εκτίμηση έχει εγκαταλείψει-προδώσει η υπηρέτρια του κεφαλαίου σοσιαλδημοκράτισσα Α. Παπαρήγα και τους ρεφορμιστές ηγέτες του «Κ»ΚΕ δεν ήταν κόμμα μοναρχοφασιστικό αλλά αντίθετα ήταν κόμμα «δημοκρατικό», που επιπλέον είχε «αποβάλλει τον ακραίο αντικομμουνισμό» («Ρ» 12/6/2005, σελ 5).
Από τότε η ηρωική μορφή του Νίκου Τεμπονέρα ανυψώθηκε σε διαχρονικό σύμβολο της πάλης των φοιτητών-μαθητών κατά των αντιδραστικών μέτρων στην Παιδεία και σε σύμβολο της πάλης της νεολαίας κατά της φασιστικής Δεξιάς με κεντρικό σύνθημα «Ο Τεμπονέρας ζει, αυτός μας οδηγεί».
Διαβάστε Περισσότερα »

Σάββατο, 31 Δεκεμβρίου 2016

Περίοδος Χρουστσόφ 1954-1964

Το 2002 εκδόθηκε το βιβλίο του κομμουνιστή Βασίλη Κ. Μπουφίδη "ΣΟΒΙΕΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ" από το οποίο αναδημοσιεύουμε ορισμένα αποσπάσματα.

"Κατά την ηρωική και ανορθωτική πορεία της Σοβιετικής Ένωσης, αμέσως μετά τη λήξη του εμφυλίου πολέμου, υπήρξαν σκληρές εσωτερικές αντεπαναστατικές δυνάμεις με διάφορες μορφές, που ξεκινούσαν από τα σαμποτάζ και τις δολοφονίες, τις συκοφαντίες και τον δυσμενή επηρεασμό των εργατών και των αγροτών αναφορικά με τις αδυναμίες, τις δυσκολίες και το μέλλον του σοσιαλιστικού συστήματος. Τις αντεπαναστατικές αυτές δυνάμεις ο Λένιν και ο διάδοχος του Στάλιν τις αποκάλυψαν και κατά το μεγαλύτερο μέρος τους τις εξουδετέρωσαν σύμφωνα με τους σοβιετικούς νόμους. Οι μεγαλύτεροι όμως κίνδυνοι ελλόχευαν μέσα στα σπλάχνα, μέσα στα ανώτερα κλιμάκια και επιτελεία του κομμουνιστικού κόμματος και του κρατικού μηχανισμού, όπου οι ξένες μυστικές υπηρεσίες, με τους αποστάτες και εξωμότες του κόμματος, μπορούσαν να απλώνουν τα πλοκάμια τους και να δρουν. Οι περιπτώσεις προδοσίας από μεγάλα στελέχη του κόμματος την περίοδο 1920-1940, με τις δίκες Ζηνόβιεφ, Καμένεφ, Μπουχάριν και Τουχατσέφσκι, είναι χαρακτηριστικές. Μεγαλύτερες όμως είναι οι προδοσίες - που οδήγησαν και στην ανατροπή των σοσιαλιστικών καθεστώτων - μετά το 20ο προδοτικό συνέδριο των Χρουστσόφ, Μπρέζνιεφ και του πρωτοπροδότη Γκορμπατσόφ, όπου από τους προδότες και εξωμότες του κόμματος άρχισε το ροκάνισμα όλων των προσπαθειών του σοβιετικού λαού για άνοδο, πρόοδο και στερέωση του σοβιετικού κράτους.

Μετά τη δολοφονία του Στάλιν, στην κορυφαία ηγετική ομάδα του κόμματος, που αποτελούνταν από τους Γκαγκάνοβιτς, Μπέρια, Μπουλγκάνιν, Μολότοφ, Μαλένκοφ, Σουσλόφ, Σεπίλοφ και Πιατακόφ, βρέθηκε και ο Χρουστσόφ, ο οποίος από γλοιώδης κόλακας του Στάλιν μετατράπηκε σε αρχιραδιούργο και καταχθόνιο αντεπαναστάτη, μπόρεσε και έστρεψε τον έναν εναντίον του άλλου από τους ηγέτες του κόμματος, τους δίχασε και τελικά τους έσπρωξε στον πολιτικό τους τάφο. Από χοιροβοσκός που ήταν στη νεαρή του ηλικία, πέρασε στην επανάσταση το 1917 και πολέμησε τις αντεπαναστατικές δυνάμεις του Ντενίκιν, ανέβηκε γρήγορα όλα τα σκαλιά της κομματικής ιεραρχίας βοηθούμενος από τον ευεργέτη του Γκαγκάνοβιτς και τον ίδιο τον Στάλιν, που τον έκανε γραμματέα της οργάνωσης της Μόσχας και για ένα μικρό διάστημα και κομματικό εισαγγελέα, όπου από το πόστο του αυτό μπόρεσε να εκδικηθεί τους προστάτες και ευεργέτες του και το σοσιαλιστικό κράτος, σπιλώνοντας και ενοχοποιώντας άξια στελέχη του κόμματος φτάνοντας μέχρι το έγκλημα, για να τα φορτώσει μετά στον Στάλιν με άτιμο τρόπο.

Στις 27 Μαρτίου του 1958 αναλαμβάνει πρόεδρος της κυβέρνησης αντικαθιστώντας τον παραιτηθέντα Μπουλγκάνιν, ενώ παραμένει και γενικός γραμματέας του κόμματος κατέχοντας δυο θέσεις-κλειδιά από τις οποίες ξεκίνησε το έργο της προδοσίας του και της ανατροπής. Παρ' όλες αυτές τις προαγωγές και επιδαψιλεύσεις, θα 'λεγε κανείς, που του έκαναν από λάθος τους μεγάλο οι οπαδοί της πολιτικής του Στάλιν, ο Χρουστσόφ μισούσε βαθύτατα τους ευεργέτες του Γκαγκάνοβιτς και Στάλιν.

Όμως, το προσωπικό προς το Στάλιν μίσος του Χρουστσόφ ήταν βαθύτατο και αβυσσαλέο, ήταν ένα" θεριό που κατασπάραζε τη μοχθηρή και μαύρη ψυχή του Ουκρανού βουκόλου που ζητούσε εκδίκηση, εκτός των άλλων, και από το γεγονός ίσως ότι ο σοφός και δίκαιος Στάλιν αρνήθηκε στο γιο Χρουστόφ να καταλάβει υψηλή θέση αφού δεν είχε τα ανάλογα προσόντα, πολύ δε περισσότερο όταν ο γιος Χρουστσόφ, όντας αξιωματικός του κόκκινου στρατού, πέρασε στους Γερμανούς και όταν ξαναπιάστηκε από τους Σοβιετικούς δικάστηκε, καταδικάστηκε και εκτελέστηκε, παρά τις εκκλήσεις του Χρουστσόφ να του δοθεί χάρη. Μισούσε θανάσιμα τον στρατάρχη Στάλιν, που σε μια κομματική γιορτή του είπε: "Σήκω Ουκρανέ να χορέψεις γκοπάκ" και φαίνεται προσβάλθηκε για την απτάλικη εμφάνιση κλόουν που είχε. Μισούσε θανάσιμα τον μεγάλο στρατάρχη Στάλιν ο Χρουστσόφ, που εφάρμοζε την πολιτική της ίσης μεταχείρισης και αξιοποίησης των Σοβιετικών πολιτών, τον μισούσε θανάσιμα που πολεμούσε τις διακρίσεις, την προβολή, την υπερεπαναστατικότητα και το νεποτισμό.

Σε αντίθεση με τον μικρόψυχο, χαμερπή και σατανικό Χρουστσόφ, ο Στάλιν υπήρξε και υπερήφανος πατέρας, κομμουνιστής και μεγάλος πατριώτης. Είχε δυο γιους που πολεμούσαν στο μέτωπο, τον Βασίλη και τον Γιάκοβο. Ο Γιάκοβο, βαριά τραυματισμένος, αιχμαλωτίστηκε από τους Γερμανούς και ο ίδιος ο Χίτλερ ζήτησε από τον Στάλιν να τον ανταλλάξει με το στρατάρχη φον Πάουλους, διοικητή της 6ης στρατιάς του Στάλινγκραντ, που αιχμαλωτίστηκε από ένα δεκαεπτάχρονο Ρώσο παρτιζάνο, ή με δυο άλλους Γερμανούς στρατηγούς. Υπόδειγμα ακεραιότητας και δικαιοσύνης, όπως ήταν ο Στάλιν, αρνήθηκε και τις δυο προτάσεις του Χίτλερ, παρά την απειλή του να εκτελέσει τον Γιάκοβο, απαντώντας: "Όλοι οι Ρώσοι αιχμάλωτοι είναι παιδιά μου και η εκτέλεση του Γιάκοβο από τους Γερμανούς θα είναι τιμή του γιου μου και τιμή μας".

Ο μεγάλος γιος του Στάλιν, ο Βασίλη, συνταγματάρχης της αεροπορίας, με γράμμα του ζήτησε από τον πατέρα του Στάλιν χρήματα και ο πατέρας, μακριά από διακρίσεις, του απάντησε: "Όπως μου είναι γνωστό, το συσσίτιο στις μονάδες της αεροπορίας είναι υπεραρκετό, ούτε ιδιαίτερη στολή προβλέπει ο κανονισμός του κόκκινου στρατού για τον γιο του Ιωσήφ Στάλιν".

...................

Η αντεπανάσταση που άρχισε από το 1956 από τον δόλιο και μισητό Χρουστσόφ, συνεχίστηκε με τον προδότη Μπρέζνιεφ και ολοκληρώθηκε με τον αρχιπροδότη και πρωτοπροδότη των τελευταίων αιώνων Μιχαήλ Γκορμπατσόφ. Όλες οι μεγάλες πολιτιστικές κατακτήσεις, τα μεγάλα επιτεύγματα στη βιομηχανία, τη γεωργία και την οικονομία, η κατάκτηση του διαστήματος, έπρεπε να παρουσιαστούν σαν ασήμαντα, έπρεπε να κατασυκοφαντηθούν, να αμαυρωθούν, έπρεπε να εκφυλιστεί η κομμουνιστική αγωγή και αρετή, έπρεπε να πέσουν χαμηλά η ηθική και η ιδεολογία, η τιμή και η αξιοπρέπεια του Σοβιετικού πολίτη (Αποστολόπουλος). Όλοι αυτοί οι αγώνες και οι προσπάθειες κατευθύνονταν από σοφούς και ιδεολόγους αρχηγούς, όπως ο Λένιν και ο Στάλιν, που καλλιέργησαν την ευγενή άμιλλα μεταξύ των εργαζομένων στην παραγωγή και μ' αυτές τις υποδομές και την κομμουνιστική αγωγή και ηθική, το 1975 η Σοβιετική Ένωση έγινε η πρώτη πετρελαιοπαραγωγός χώρα στον κόσμο, όπως και στην εξόρυξη άνθρακα, στην παραγωγή χάλυβα, ορυκτών λιπασμάτων, καθώς και στην παραγωγή τρακτέρ, μηχανών ντίζελ και ηλεκτραμαξών (Σοβ. Εγκυκλοπαίδεια).

Και βέβαια, η πρόοδος αυτή θα ήταν ακόμα πιο εντυπωσιακή, αν ο Χρουστσόφ και ο Μπρέζνιεφ στη δεύτερη δεκαετία του... ήταν λιγότερο επιπόλαιοι και οπορτουνιστές απέναντι στον ιμπεριαλισμό, αν ήταν κομμουνιστές με λίγο σεβασμό προς το φυσικό περιβάλλον και στις αρχές του Μαρξισμού. Εάν η βασική τους κατεύθυνση, όπως επί Στάλιν, ήταν η ποιότητα της δουλειάς των επιχειρήσεων, η σωστή καθοδήγηση για τη μείωση του κόστους παραγωγής των προϊόντων με την αυξημένη παραγωγικότητα της εργασίας και την ταυτόχρονη μείωση των τιμών, τότε δεν θα έπεφτε ποτέ η Σοβιετική Ένωση, γιατί ασφαλώς παραγωγικές δυνάμεις και παραγωγικές σχέσεις δεν συγκρούονταν. Οι Χρουστσόφ και Μπρέζνιεφ αντικατέστησαν όλες αυτές τις σοσιαλιστικές αρχές, δομές και κριτήρια με το κέρδος της καπιταλιστικής επιχείρησης, που σταδιακά εξαφάνισε το στόχο της σχεδιασμένης σοσιαλιστικής παραγωγής και προχώρησαν μέχρι την κατάργηση της κοινωνικής ιδιοκτησίας και αναγνώριση της ατομικής ιδιοκτησίας το 1987 από τον πρωτοπροδότη και αρχιχαλαστή της σοβιετικής πατρίδας Γκορμπατσόφ.

...................

...Ο Χρουστσόφ και ο Μπρέζνιεφ τουφέκισαν την πίστη στον σοσιαλισμό, ανέβηκαν στην καθοδηγητική πυραμίδα και τα μαγάρισαν όλα, για να καταδειχτεί ότι τα αξιώματα και οι τίτλοι, χωρίς την πίστη στα ιδανικά του Μαρξισμού, μόνο συμφορές φέρνουν στους λαούς".

Αρ. Φύλ. 150 15-31 Γενάρη 2003
Διαβάστε Περισσότερα »

Παρασκευή, 30 Δεκεμβρίου 2016

Κυκλοφορεί η Τελέσιλλα τεύχος 64-65

"Τελέσιλλα" από το Ελληνικό Φεμινιστικό Δίκτυο Αλληλοπληροφόρησης ,αλληλεγγύης και δραστηριοποίησης των Γυναικών
 
Περιοδικό ¨Τελέσιλλα¨ τεύχος 64-65.

Δεκέμβριος 2016
Διαβάστε Περισσότερα »

Τρίτη, 27 Δεκεμβρίου 2016

22η Ολομέλεια της Διεθνούς Σύσκεψης των Μαρξιστικών-Λενινιστικών Κομμάτων και Οργανώσεων (2016)

Πραγματοποιήθηκε η 22η Ολομέλεια της Διεθνούς Σύσκεψη των Μαρξιστικών-Λενινιστικών Κομμάτων και Οργανώσεων (ICMLPO) στην Κοπενχάγη της Δανίας με συμμετοχή της Κίνησης για Ανασύνταξη του ΚΚΕ 1918-55.
Η Σύσκεψη ενέκρινε πολιτική ανακοίνωση και 6 ψηφίσματα.
Στην Σύσκεψη συμμετείχαν τα εξής κόμματα και οργανώσεις:

1. Κομμουνιστικό Κόμμα Αλβανίας
2. Οργάνωση για την οικοδόμηση του Κομμουνιστικού Κόμματος Εργατών Γερμανίας
3. Επαναστατικό Κομμουνιστικό Κόμμα Άνω Βόλτας (Μπουρκίνα Φάσο)
4. Επαναστατικό Κομμουνιστικό Κόμμα - Βραζιλία   
5. Κομμουνιστικό Κόμμα Κολομβίας (μαρξιστικό-λενινιστικό)   
6. Κομμουνιστικό Κόμμα Εργατών Δανίας
7. Μαρξιστικό Λενινιστικό Κομμουνιστικό Κόμμα Ισημερινού
8. Κομμουνιστικό Κόμμα Ισπανίας (Μαρξιστικό-Λενινιστικό)
9. Κομμουνιστικό Κόμμα Εργατών Γαλλίας
10. Κίνηση για την Ανασύνταξη του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας (1918-1955)
11. Οργάνωση Επαναστατικής Δημοκρατίας της Ινδίας
12. Κομμουνιστική Πλατφόρμα για το Κομμουνιστικό Κόμμα του προλεταριάτου της Ιταλίας
13. Δημοκρατικός Δρόμος - Μαρόκο
14. Κομμουνιστικό Κόμμα Μεξικό (μαρξιστικό-λενινιστικό)
15. Μαρξιστική-Λενινιστική Οργάνωση Νορβηγίας Revolusjon
16. Κομμουνιστικό Κόμμα Περού (μαρξιστικό-λενινιστικό)
17. Κομμουνιστικό Κόμμα Εργατών - Δομινικανή Δημοκρατία
18. Κόμμα των Εργατών - Τυνησία
19. Κόμμα Εργασίας Τουρκίας
20. Μαρξιστικό Λενινιστικό Κομμουνιστικό Κόμμα Βενεζουέλας
Διαβάστε Περισσότερα »

Δευτέρα, 26 Δεκεμβρίου 2016

ΑΣ ΕΚΦΡΑΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΑΣ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΕΣ ΚΑΙ ΤΗ ΝΕΟΛΑΙΑ ΤΗΣ ΒΡΑΖΙΛΙΑΣ ΠΟΥ ΜΑΧΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΩΝ ΤΗΣ ΕΚΦΡΑΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΤΟΥΣ

Η 22η Διάσκεψη της CIPOML που έγινε στη Δανία, δηλώνει την αμέριστη αλληλεγγύη της προς τις ογκούμενες διαμαρτυρίες της εργατικής τάξης και της νεολαίας της Βραζιλίας για να απορρίψουν τον κοινοβουλευτικό ελιγμό που επιβάλλεται από το πιο αντιδραστικό Εθνικό Κογκρέσο σε όλη την ιστορία της Βραζιλίας, το οποίο ανταποκρίνεται στα άθλια συμφέροντα της Ομοσπονδίας Βιομηχανιών της Πολιτείας του Σάο Πάολο και της ολιγαρχίας του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου. Η κατάσταση αυτή ενδυνάμωσε την καταγγελία ότι, ο σαφής στόχος τους είναι να φορτώσουν στις πλάτες της εργατικής τάξης το τρομερό βάρος της τρέχουσας οικονομικής κρίσης που διαβρώνει το θνήσκον καπιταλιστικό οικονομικό σύστημα.
Αυτό είναι απολύτως εμφανές σε όλα τα μέτρα που έχουν ληφθεί από την παράνομη, αντεθνική, διεφθαρμένη κυβέρνηση που έχει ορατές τάσεις προς το φασισμό, στο διάστημα πέντε μηνών της ύπαρξής της.

Η κυβέρνηση του Michel Temer που ενεπλάκη στο πραξικόπημα έχει ήδη καταργήσει την αποκλειστικότητα της PETROBRAS στην εξερεύνηση του αργού πετρελαίου στα βαθιά νερά της θάλασσας "Upresal", εμφυτεύει «Το σχολείο χωρίς κόμμα» σε όλο το βασικό και δευτεροβάθμιο σύστημα που δεν θα είναι πλέον υποχρεωτικό και δωρεάν, καθώς και στην πανεπιστημιακή εκπαίδευση.

Επιπλέον, η Βουλή των Αντιπροσώπων στις 11 Οκτωβρίου ενέκρινε το σχέδιο της τροποποίησης του Συντάγματος (PEC 241), το οποίο καταργεί την υποχρέωση της κυβέρνησης της Βραζιλίας για τα επόμενα 20 χρόνια για την αύξηση του κρατικού προϋπολογισμού στον τομέα της υγείας, της εκπαίδευσης και της κοινωνικής βοήθειας.

Ως εκ τούτου, δεν θα υπάρξει αύξηση των μισθών για τους δασκάλους και τους γιατρούς, ούτε σύμβαση για άλλους δημόσιους υπαλλήλους, με στόχο να υπονομεύσει τις δημόσιες υπηρεσίες και να δικαιολογήσει την ιδιωτικοποίηση αυτών των βασικών υπηρεσιών.

Αυτό το τεράστιο ποσό χρημάτων θα πάει στους τραπεζίτες μέσω του διεστραμμένου μηχανισμού της πληρωμής για το δημόσιο χρέος που φτάνει ήδη στο αστρονομικό ποσό των R$ 3 τρισεκατομμυρίων 936 δισεκατομμυρίων 680 εκατομμυρίων, 962 χιλιάδων και 32 ρεάλ.
Το αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης θα είναι μια πραγματική κοινωνική καταστροφή, με περισσότερα από 12 εκατομμύρια άνεργους εργάτες, αριθμός που αυξάνεται κάθε μέρα, και με 800 σχολεία σε κατάληψη από τους μαθητές της δευτεροβάθμιας. Για το λόγο αυτό, σε ένδειξη διαμαρτυρίας τα κύρια κεντρικά συνδικάτα, τα δύο μέτωπα της κοινωνικής κινητοποίησης - «Η Λαϊκή Βραζιλία» και οι «Λαός χωρίς φόβο» - το Αριστερό Κόμμα και οι Οργανώσεις, κάνουν έκκληση για γενική απεργία στις 11 Νοεμβρίου.

Ευχόμαστε κάθε επιτυχία σε αυτές τις ημέρες, για την πλούσια παράδοση του αγώνα των ανθρώπων της Βραζιλίας που μόνο με την κινητοποίηση και την οργάνωση μπορούν να ανατρέψουν την κυβέρνηση Temer και να εμποδίσουν αυτή την τραγωδία, και με αυτόν τον τρόπο να ανοίξουν το δρόμο για τη εγκαθίδρυση της λαϊκής εξουσίας και του σοσιαλισμού, το μοναδικό σύστημα που θα είναι σε θέση να επιλύσει αποτελεσματικά τα προβλήματα της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης που διαρκούν αρκετούς αιώνες.
Οκτώβριος 2016

22η ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΑΣΚΕΨΗΣ
ΤΩΝ ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΩΝ-ΛΕΝΙΝΙΣΤΙΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ

Διαβάστε Περισσότερα »

Σάββατο, 24 Δεκεμβρίου 2016

Ψήφισμα για την Κολομβία

Τα Kόμματα και οι Oργανώσεις που συμμετέχουν στην XXII Διεθνή Ολομέλεια προέβησαν σε λεπτομερή καταγραφή της Κολομβιανής πραγματικότητας, ιδιαίτερα των δραστηριοτήτων για την ειρήνη που πραγματοποιούνται σήμερα σε αυτή τη χώρα.

Η Διάσκεψή μας θέλει να εκμεταλλευτεί αυτή την ευκαιρία για να επαναλάβει την αμέριστη υποστήριξή της προς την εργατική τάξη, τους εργάτες και το λαό της Κολομβίας, στον αγώνα τους για την επίτευξη μιας πραγματικής ειρήνης με κοινωνική δικαιοσύνη.

Τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος

Γνωρίζοντας το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος που πραγματοποιήθηκε στις 2 Οκτωβρίου, επισημαίνουμε το υψηλό ποσοστό αποχής που καταγράφηκε στη χώρα. Επί συνόλου 34.899.945 εγγεγραμμένων στους εκλογικούς καταλόγους της Κολομβίας, μόνο 13.066.047 ψηφοφόροι, που αντιπροσωπεύουν το 37,43%, πήγε στις κάλπες. Μαζί με την αποχή, που έφτασε το 62,57%, τα αποτελέσματα δείχνουν την πολύ χαμηλή υποστήριξη που είχε το ΝΑΙ, που έλαβε μόνο 6.377.482 ψήφους (περίπου 18,27%), καθώς και το ΟΧΙ με 6.431.376 ψήφους (περίπου 18,42%). Τα στοιχεία αυτά αντανακλούν την πολύ χαμηλή υποστήριξη της κυβέρνησης, καθώς και την απόρριψη των συμφωνιών που έχουν υπογραφεί από την κυβέρνηση του Juan Manuel Santos με τις FARC-EP (Ένοπλες Επαναστατικές Δυνάμεις της Κολομβίας). Τα άκυρα και λευκά ψηφοδέλτια, τα οποία είναι πάνω από 257.000, είναι επίσης μια έκφραση της διαφωνίας και της διαμαρτυρίας ενάντια στην πολιτική της ειρήνης που ήθελε η κυβέρνηση.

Για τη Διάσκεψή μας, ούτε ο Santos, επικεφαλής του ΝΑΙ, ούτε ο Álvaro Uribe Vélez, ο αρχηγός του ΟΧΙ, απέκτησαν την υποστήριξη και την απαραίτητη νομιμοποίηση για να συνεχίσουν να υποβάλλουν στο κράτος τις προτάσεις και τις πολιτικές που υπερασπίζονται. Τονίζουμε τα αποτελέσματα της σύγκρουσης, την εκφρασθείσα βούληση του λαού να απορρίψει την " Pax Romana “, καθώς επίσης και την απαίτηση και τη δέσμευσή του με τις δημοκρατικές αλλαγές που θα επιτρέψουν την υπέρβαση της αδικίας και του κοινωνικού αποκλεισμού που χαρακτηρίζουν το καθεστώς της Κολομβίας.

Αφού δεν έχουν υιοθετηθεί οι συμφωνίες της Αβάνα, και αναγνωρίζοντας τη βαθιά επιθυμία λαού της Κολομβίας για ειρήνη με κοινωνική δικαιοσύνη, η Διάσκεψή μας υπογραμμίζει την υποχρέωση που έχει η κυβέρνηση του Juan Manuel Santos να παρέχει σε όλες τις οργανώσεις και τις κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις, τις απαραίτητες εγγυήσεις για την ανάπτυξη ενός ευρέως εθνικού διαλόγου προκειμένου να συζητηθεί χωρίς εμπόδια η διέξοδος από τις κοινωνικές, οικονομικές, πολιτικές και τις ένοπλες συγκρούσεις που αυτό το έθνος ζει για πολλά χρόνια.

Αισιόδοξοι για τα βήματα που πρέπει να ληφθούν, χαιρετίζουμε τις δραστηριότητες και τις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας που απλώνονται σε όλη τη χώρα, απαιτώντας από την κυβέρνηση να μην μειώσει το διάλογο, ούτε και τους ορισμούς για την ειρήνη στην Κολομβία με ό, τι συμφωνήθηκε από την κυβέρνηση, τα κόμματα της Εθνικής Ενότητας, το Δημοκρατικό Κέντρο και τις FARC-EP. Εκφράζουμε την υποστήριξή μας στις δημοκρατικές, κοινωνικές και πολιτικές οργανώσεις που αγωνίζονται γι' αυτή την προοπτική, προκειμένου να επεκτείνουν τις συζητήσεις σε όλη την εξέγερση, συμπεριλαμβανομένων και των ELN και EPL, καθώς και όλες τις κοινωνικές, λαϊκές και πολιτικές οργανώσεις της χώρας, σε μια ξεκάθαρη κατανόηση ότι η ειρήνη είναι ένα θέμα που αφορά και δεσμεύει το σύνολο του Κολομβιανού έθνους.

Υποστηρίζουμε την πρόταση για την υλοποίηση μιας Εθνικής Συντακτικής Συνέλευσης με ένα ευρύ δημοκρατικό χαρακτήρα που θα αναλάβει το έργο για την έγκριση ενός Νέου Πολιτικού Συντάγματος και μαζί με αυτό τις βάσεις της ειρήνης με κοινωνική δικαιοσύνη που διεκδικούν οι πλειοψηφίες της Κολομβίας.

Το Nobel στον Santos

Μπροστά στη διεθνή κοινότητα, εκφράζουμε την ανησυχία μας για τις αλλοπρόσαλλες αποφάσεις της Νορβηγικής Επιτροπής Νόμπελ για την ειρήνη στον κόσμο. Με τον ίδιο τρόπο που εκφράσαμε την σαφέστατη απόρριψή μας για την απονομή του Νόμπελ Ειρήνης στον Ομπάμα, σε αυτή την περίπτωση απορρίπτουμε το βραβείο που ο Juan Manuel Santos θα λάβει τον Δεκέμβριο του τρέχοντος έτους με την ίδια αιτιολόγηση.

Ο κύριος Santos δεν μπορεί να επιδείξει ούτε τη διαχείριση της ειρήνης, ούτε συγκεκριμένα αποτελέσματα σε αυτό το θέμα: η δέσμευσή του με το Πεντάγωνο, η ιμπεριαλιστική στρατηγική του αγώνα ενάντια στην παγκόσμια τρομοκρατία και η πολιτική της εθνικής ασφάλειας που εφαρμόζονται στην Κολομβία και τη Λατινική Αμερική. Για αυτό δεν θα είναι ποτέ σε θέση να εκπροσωπήσει ως ηγέτης την ειρήνη των λαών μας.

Οι υπερασπιστές του εν λόγω βραβείου ξεχνούν ότι ο κ. Santos, στη θητεία του ως Αναπληρωτής Υπουργός Εθνικής Άμυνας στην κυβέρνηση του Alvaro Uribe Vélez, ήταν υπεύθυνος του λεγόμενου «ψευδώς θετικό»: προώθησε τις παραστρατιωτικές ομάδες, τα περίφημα «chuzadas» (παράνομη υποκλοπή των επικοινωνιών) στο Ανώτατο Δικαστήριο και την επίθεση στην κυριαρχία των χωρών. Ξεχνούν επίσης την κατασταλτική δράση κατά του λαού στα χρόνια στα οποία ενήργησε ως αρχηγός του κράτους και της κυβέρνησης της Κολομβίας. Τις συνεχείς παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου. Τις τυφλές βομβιστικές επιθέσεις, τις εκτός μάχης δολοφονίες των ηγετών των ανταρτών, καθώς και την εξαφάνιση περισσότερων από εκατό λαϊκών ηγετών κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης του. Επιπλέον, ξεχνούν επίσης τη σύνδεση των Κολομβιανών ενόπλων δυνάμεων με επικεφαλής τον Santos, με το ΝΑΤΟ, καθώς και τις δράσεις του με την ομάδα των συμμάχων του κατά του Ιράκ και της Συρίας τα τελευταία χρόνια. Για τη Διάσκεψή μας ένας εγκληματίας πολέμου, όπως ο Santos δεν θα ειδωθεί από τους εργαζόμενους και τους λαούς σαν υπερασπιστής και αγωνιστής της ειρήνης.

Η υποστήριξη και η αλληλεγγύη μας

Τέλος, σύμφωνα με τα ζητήματα που συζητήθηκαν, η ICMLPO εκφράζει την υποστήριξη και την αλληλεγγύη της με την πολιτική δράση που το Κομμουνιστικό Κόμμα Κολομβίας (μαρξιστικό-λενινιστικό) και ο Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός (EPL) αναπτύσσουν μαζί με την εργατική τάξη και το λαό, ενάντια στη φασιστικοποίηση και για την κατάκτηση της δημοκρατικής διαφάνειας και της ειρήνης με κοινωνική δικαιοσύνη.

22η ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΑΣΚΕΨΗΣ ΤΩΝ ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΩΝ-ΛΕΝΙΝΙΣΤΙΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ (ICMLPO)

Δανία, Οκτώβριος του 2016
Διαβάστε Περισσότερα »

Παρασκευή, 23 Δεκεμβρίου 2016

Αλληλεγγύη με την Ένωση Εκπαιδευτικών του Ισημερινού (UNE)

Από τη Διεθνή Διάσκεψη των Μαρξιστικών-Λενινιστικών Κομμάτων και Οργανώσεων, εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στην Εθνική Ένωση των Εκπαιδευτικών του Ισημερινού (UNE), τον μεγαλύτερο συνδικαλιστικό οργανισμό δασκάλων του Εκουαδόρ ο οποίος, στην πάνω από 72 χρόνια ιστορία του, έχει παίξει ένα πολύ σημαντικό ρόλο στην κατάκτηση των δικαιωμάτων και των ελευθεριών του λαού και στάθηκε ακλόνητος ενάντια στις πιο αποτρόπαιες δικτατορίες που έχει ζήσει ο Ισημερινός.
Σήμερα, όπως ακριβώς και χθες, η UNE υπόκειται σε παρενοχλήσεις και διώξεις από την αντίδραση που πήρε σάρκα και οστά στην κυβέρνηση του Rafael Correa, η οποία ξεσκεπάστηκε ως υπηρέτης που υπερασπίζεται τα συμφέροντα του ιμπεριαλισμού και των νέων ομάδων πλουσίων που δημιουργήθηκαν από την πολιτική του εκσυγχρονισμού του καπιταλισμού: μια κυβέρνηση που έχει κάνει ένα από τα πιο αντιδραστικά σχέδια για τη διάλυση ενός θεσμού μεγάλου δημοκρατικού κύρους, παράδοσης αγώνα και μακράς ιστορίας.
Η UNE έχει γίνει υποκείμενο των αντιδραστικών πολιτικών του Correa και του κόμματος Alianza Pais, διότι έχει αποδείξει στην πράξη ότι είναι συνεπής και αταλάντευτη στην υπεράσπιση των λαϊκών συμφερόντων: η UNE, διατηρώντας πάντα ταξική πολιτική ανεξαρτησία, και όντας ένα ηθικό προπύργιο μπροστά σε δικτατορίες και ψευδο-δημοκρατικές κυβερνήσεις, έρχεται πάντα σε αντίθεση με τα σχέδια της εμβάθυνσης των νεοφιλελεύθερων πολιτικών της ιδιωτικοποίησης της εκπαίδευσης και της ευελιξίας της εργασίας και αγωνίζεται για τα δικαιώματα των εκπαιδευτικών, των μαθητών και του λαού. Για αυτούς τους λόγους έχει την υποστήριξη και την αλληλεγγύη των κύριων συνδικάτων του Ισημερινού και την συμπάθεια και υποστήριξη πολλών συνδικαλιστικών οργανώσεων των εκπαιδευτικών σε διεθνές επίπεδο.
Από κάθε ένα από τα χαρακώματα μας, απευθύνουμε τους χαιρετισμούς και την ενθάρρυνσή μας, έτσι ώστε ο μαχόμενοι εκπαιδευτικοί και ο λαός του Ισημερινού ν' αναπτύξουν την ανεξαρτησία τους, οικοδομώντας τη λαϊκή ενότητα που η εργατική τάξη και ο λαός του Ισημερινού απαιτούν για την αναδόμηση της νέας Μητέρας Πατρίδας και του σοσιαλισμού.

Ζήτω ο αγώνας των δασκάλων και του λαού του Ισημερινού!
Ζήτω η διεθνιστική αλληλεγγύη!

Οκτώβριος 2016
22η ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗΣ ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΩΝ-ΛΕΝΙΝΙΣΤΙΚΩΝ ΚΟΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ
Διαβάστε Περισσότερα »

Πέμπτη, 22 Δεκεμβρίου 2016

Προκλήσεις ενός πολεμοκάπηλου ακραίου εθνικιστή-ρατσιστή

Αντιπαράθεση ΗΠΑ – ΚΙΝΑΣ
Προκλήσεις ενός πολεμοκάπηλου ακραίου εθνικιστή-ρατσιστή  

Το φασιστοειδές Ντόναλντ Τραμπ, χωρίς ακόμα να έχει αναλάβει τα καθήκοντα ως νέου προέδρου των ΗΠΑ, φρόντισε να προκαλέσει την Κίνα, λέγοντας ότι θα επανεξετάσει την πολιτική της «μιας Κίνας», ερχόμενος σε τηλεφωνική επαφή–συνομιλία, στις 2 Δεκέμβρη, με την πρόεδρο της Ταϊβάν Τσάϊ Ινγκ-Γουέν με σαφή πρόθεση την εγκατάλειψη της παλιότερης, από το 1979, αναγνώρισης μόνο μίας Κίνας από τις ΗΠΑ.
Αργότερα, στις 11 Δεκέμβρη, σε συνέντευξή του στην εκπομπή FOX News Sunday δήλωσε: «καταλαβαίνω πλήρως την πολιτική για τη «μία Κίνα», αλλά δεν βλέπω το λόγο για τον οποίο θα πρέπει να μας δεσμεύει, εκτός κι αν καταλήξουμε σε συμφωνία για άλλα θέματα, μεταξύ αυτών και το εμπόριο». «Δεν επιθυμώ η Κίνα να μου υπαγορεύει τι θα κάνω, κι αυτό ήταν ένα τηλεφώνημα για μένα».
Είναι φανερό, ότι ο Τραμπ προχωρεί σε κλιμάκωση της έντασης στις σχέσεις των ΗΠΑ με την Κίνα, που τον τελευταίο καιρό έχουν οξυνθεί.
Βέβαια, τις δηλώσεις του Τραμπ δεν άφησε αναπάντητες η Κίνα. Εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών δήλωσε πως εάν οι ΗΠΑ παραβιάσουν-εγκαταλείψουν την παλιότερη θέση τους πρέπει να γνωρίζουν ότι «το θέμα της Ταϊβάν αφορά την κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα της Κίνας, συνδέεται με τα θεμελιώδη συμφέροντα της Κίνας και ο σεβασμός της αρχής της μοναδικής Κίνας αποτελεί το θεμέλιο μιας υγιούς και κανονικής ανάπτυξης των σινο-αμερικάνικων σχέσεων», ενώ σε σχόλιο της εφημερίδας «People’s Daily» του ΚΚ Κίνας ο Τραμπ χαρακτηρίζεται «αγαθό σαν παιδί στα ζητήματα διπλωματίας».
Αντίδραση στις δηλώσεις Τραμπ σημειώθηκε και από το Υπουργείο Εξωτερικών της Γαλλίας, ενώ ο υπουργός βιομηχανίας δήλωσε σχετικά με αυτό το ζήτημα, ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση «δεν μπορεί να παραμείνει απλός θεατής». Τη Γαλλία ακολούθησε η Γερμανία, που δια στόματος Μέρκελ, διαβεβαίωσε ότι αυτή δεν πρόκειται να αλλάξει την πολιτική της «ενιαίας και μιας Κίνας».
Οι σχέσεις μεταξύ ΗΠΑ – ΚΙΝΑΣ κλιμακώνονται και οξύνονται, προφανώς, σε διπλωματικό επίπεδο, η πορεία θα δείξει αν συμβεί το ίδιο και στην πράξη, μετά την επίσημη ανάληψη των καθηκόντων του Τραμπ, κάτι που καθόλου δεν αποκλείεται στα πλαίσια της σημερινής όξυνσης των ενδοιμπεριαλιστικών αντιθέσεων.
Διαβάστε Περισσότερα »

Τετάρτη, 21 Δεκεμβρίου 2016

Ανασύνταξη 428Β (Νοεμβρης 2016)

ΤΟΥΡΚΙΑ: ΡΑΓΔΑΙΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ

- Κόμμα Εργασίας Τουρκίας: Απόσυρση από την Συρία για να Τελειώσει ο Πόλεμος!

- Κόμμα Εργασίας Τουρκίας: Η 10 Οκτωβρίου δεν είναι μόνο μέρα μνήμης, είναι επίσης μέρα αγώνα!

- Evrensel: ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΟΥΜΕ ΝΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΥΜΕ

- Τελευταία πράξη του καθεστώτος της Άγκυρας - Έκλεισε το κανάλι “HAYAT”

- Έκκληση στην κοινή γνώμη από ομάδα Κούρδων και Τούρκων πολιτικών προσφύγων

ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΣΤΗ ΝΟΤΙΑ ΚΟΡΕΑ

- Κυβερνητική κρίση στη Νότια Κορέα
- Εφημερίδα των Κορεατών στις ΗΠΑ απαιτεί την παραίτηση της Παρκ Γκέουν-χε
- Νοτιοκορεάτικη εφημερίδα ζητάει να παραιτηθεί η Παρκ Γκέουν-χε
- Ο πρόεδρος του KCTU καταδικάζει τα κυβερνητικά εγκλήματα
- Η Rodong Sinmun ερμηνεύει την ομιλία της Παρκ Γκέουν-χε σχετικά με την «προβοκάτσια του
Βορρά» ως πρελούδιο πολέμου κατά της ΛΔΚ

- Ανακοίνωση του Δημοκρατικού Δρόμου, μετά το θάνατο του Μόχσιν Φίκρι
- Πολιτική Διακήρυξη των Μαρξιστικών – Λενινιστικών Κομμάτων και Οργανώσεων της Λατινικής Αμερικής (2016)
- Πραγματοποιήθηκε σύσκεψη των Μαρξιστικών-Λενινιστικών Κομμάτων και Οργανώσεων (2016)
- Τα κόμματα που συμμετείχαν στην 22η Διεθνή Σύσκεψη των Μαρξιστικών-Λενινιστικών Κομμάτων και Οργανώσεων
- Τελική Διακήρυξη της 25ης Διεθνούς Κατασκήνωσης της Αντιφασιστικής και Αντι-ιμπεριαλιστικής Νεολαίας 
- Οι εκθέσεις των αντιπροσώπων στη 25η Διεθνή Κατασκήνωση
- ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ! ΛΕΝΙΝ-ΣΤΑΛΙΝ: Για τη Μεγάλη Οχτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση
- ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ Για τη δράση ανάμεσα στις γυναίκες
- Μαρτυρία Κ. Κάππου για την ταχτική του “Κ”ΚΕ στο Πολυτεχνείο το ‘73
- Κηδεία Χρίστου Μπίστη
Διαβάστε Περισσότερα »

Τρίτη, 20 Δεκεμβρίου 2016

Διπλά επικίνδυνες οι φιλο-«Χρυσαυγήτικες» εθνικιστικές «παράτες» των ακραίων εθνικιστών πατριδοκάπηλων «υπερπατριωτών» ΚΑΜΜΕΝΟΥ-ΒΙΤΣΑ, κλπ. στο Καστελόριζο

Διπλά επικίνδυνες οι φιλο-«Χρυσαυγήτικες» εθνικιστικές «παράτες» των ακραίων εθνικιστών πατριδοκάπηλων «υπερπατριωτών» ΚΑΜΜΕΝΟΥ-ΒΙΤΣΑ, κλπ. στο Καστελόριζο

Ανεύθυνες τυχοδιωκτικές ενέργειες στην υπηρεσία των σχεδίων αποσταθεροποίησης της περιοχής των αμερικανών ιμπεριαλιστών

Να σταματήσει η προκλητική διαφήμιση της Ναζι-φασιστικής «Χρυσής Αυγής» από την κρατική ΕΡΤ
Οι γελοίες αλλά πρώτα απ’ όλα προκλητικές και ακραίου τυχοδιωκτισμού «παράτες» των υπερεθνικιστών – «υπερπατριωταράδων» πατριδοκάπηλων με επικεφαλής τους ΚΑΜΜΕΝΟ-ΒΙΤΣΑ του υπουργείου Εθνικής Άμυνας (υπουργός-αναπληρωτής υπουργός αντίστοιχα) στο Καστελόριζο προκάλεσαν και προκαλούν έντονη και βαθειά ανησυχία στις αντιφασιστικές-αντιιμπεριαλιστικές και φιλειρηνικές δυνάμεις του τόπου, «παράτες»-φιέστες απέναντι στις οποίες δεν μπορούν παρά να εκφράσουν την πλήρη αντίθεσή τους, απορρίπτοντάς τες αποφασιστικά και καταδικάζοντάς τες απερίφραστα.
Κι’ αυτό είναι εντελώς αναγκαίο γιατί, πέραν της φαιδρής πλευράς περί «κατατρομοκράτησης» του ακραίου εθνικιστή φασιστοειδούς Τ. Ερντογκάν που με την προκλητική ρητορική του αμφισβητεί τα σύνορα της χώρας, οι όποιες προκλήσεις των ακραίων εθνικιστικών-σοβινιστικών κύκλων της αντιδραστικής αστικής τάξης της Τουρκίας καθόλου δεν αντιμετωπίζονται με ανόητες και επικίνδυνες εθνικιστικές «παράτες»-φιέστες τύπου Καστελόριζου. Αυτές κατά πρώτον δεν αποκλιμακώνουν την ένταση, αλλά αντίθετα τροφοδοτούν και προκαλούν ακόμα μεγαλύτερη τεχνητή ένταση αλλά και επικίνδυνη όξυνση με τους γνωστούς κινδύνους και κατά δεύτερο καθίστανται πολύ περισσότερο επικίνδυνες όταν γίνονται σε μια στιγμή όξυνσης των ενδο-ιμπεριαλιστικών αντιθέσεων στην περιοχή και συνεχίζονται οι πολεμικές συγκρούσεις σε σειρά χώρες, όταν η Τουρκία βρίσκεται σε κατάσταση αποσταθεροποίησης και περνάει βαθειά εσωτερική κρίση την οποία προσπαθεί να «εξάγει» στην περιοχή του Αιγαίου και όταν οι αμερικανοί ιμπεριαλιστές – τα αφεντικά των ΚΑΜΜΕΝΟΥ-ΒΙΤΣΑ και των Ναζι-φασιστών της «Χρυσής Αυγής» – κινούνται μόνιμα, αυτή την περίοδο, σε σαφή τροχιά αποσταθεροποίησης ολόκληρης της περιοχής για την προώθηση των σχεδίων τους και την υπεράσπιση των συμφερόντων τους, τότε μια ενδεχόμενη αποσταθεροποίηση δεν μπορεί παρά να αποβεί καταστροφική για όλους τους λαούς της περιοχής.
Γι’ αυτό πρώτιστο καθήκον των λαών της περιοχής, μαζί και του ελληνικού λαού, είναι να αντιταχθούν αποφασιστικά στις τυχοδιωκτικές ακραίες εθνικιστικές αντιδραστικές δυνάμεις των χωρών τους, που βρίσκονται άμεσα στην υπηρεσία των σχεδίων και ενεργειών διαφόρων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και πρώτα απ’ όλα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού.
Ο ελληνικός λαός δεν πτοείται ούτε τρομάζει μα ούτε και τρομοκρατείται απ’ την επιθετική τυχοδιωκτική εθνικιστική ρητορική του φασιστοειδούς Ερντογάν, όμως πρέπει αποφασιστικά να καταδικάσει την ανάλογη εθνικιστική ρητορική των Ναζι-φασιστικών, φασιστικών και εθνικιστικών κύκλων της χώρας και ακόμα περισσότερο τις τυχοδιωκτικές ενέργειες των διαφόρων ανεύθυνων και επικίνδυνων εθνικιστών όπως οι πρόσφατες «παράτες» τους, χωρίς να ξεχνιούνται εκείνες του παρελθόντος απ’ τις οποίες δεν μας χωρίζουν πολλά χρόνια: της γνωστής «περίπτωσης Οτσαλάν» και ιδιαίτερα της «κρίσης στα Ίμια» όταν ένας ανόητος εθνικιστής κουφιοκεφαλάκιας, ο τότε δήμαρχος Καλύμνου Δ.Διακομιχάλης ύψωσε την ελληνική σημαία στη Μικρή Ίμια στις 25 Γενάρη 1996, εν αγνοία της τότε ελληνικής Κυβέρνησης, λες και τα Ίμια δεν ήταν ως τότε ελληνικό νησί και «έγινε»(!) ελληνικό τη στιγμή της τοποθέτησης της ελληνικής σημαίας σ’ αυτό. Οι τότε τυχοδιωκτικές εθνικιστικές ενέργειες απ’ τις δυο πλευρές οδήγησαν τις δυο χώρες παραλίγο σε πολεμική σύγκρουση, που ευτυχώς αποφεύχθηκε.
Τόσο οι τότε όσο και οι σημερινές τέτοιας μορφής επικίνδυνες τυχοδιωκτικές ενέργειες-ψευτολεονταρισμοί διαφόρων θρασύδειλων και ολωσδιόλου ανεύθυνων ακραίων εθνικιστών κουφιοκεφαλάκηδων αντιστρατεύονται τα συμφέροντα των δυο λαών και είναι σαφώς ενταγμένες στα επιθετικά-αποσταθεροποιητικά σχέδια των αμερικανών ιμπεριαλιστών στην περιοχή και εξυπηρετούν αποκλειστικά τα συμφέροντά τους.
Τον τυχοδιωκτισμό των εθνικιστών ΚΑΜΜΕΝΟΥ-ΒΙΤΣΑ ακολούθησαν οι βουλευτές των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, Ένωσης Κεντρώων και της Ναζι-φασιστικής «Χρυσής Αυγής», ενώ τα άλλα κόμματα αρνήθηκαν να συμμετάσχουν στις γελοίες, ανόητες αλλά και επικίνδυνες εθνικιστικές «παράτες» (δεν ενδιαφέρουν εδώ οι λόγοι).
Διέρρευσε στον τύπο ότι ο ακραίας γελοιότητας υπερεθνικιστής, κλασική περίπτωση ανικανότητας και ανευθυνότητας, αλλά και επικίνδυνος τυχοδιώκτης έξαλλος «τουρκοφάγος» φασιστοειδές Π.ΚΑΜΜΕΝΟΣ – δίπλα στους αναρίθμητους ως τώρα τυχοδιωκτισμούς – είχε κάνει πρόταση να συνεδριάσει(!) η «Επιτροπή Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής» στο Καστελόριζο και όλα τα κόμματα της Αντιπολίτευσης (πλην «Χ.Α.») διαφώνησαν και απέρριψαν την πρόταση, μαζί και ο Πρόεδρος της «Επιτροπής» βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Κώστας Δουζίνας, που αντέδρασε ορθότατα, απορρίπτοντας-ματαιώνοντας τη συνεδρίαση της «Επιτροπής» στο Καστελόριζο, και δε συμμετείχε στην εθνικιστική κουστωδία. Σωστή υπήρξε η στάση και η αντίδραση των «53+» του ΣΥΡΙΖΑ που κατήγγειλε την επίσκεψη στο Καστελόριζο, τονίζοντας ορθά πως «οι ψευτο-λεονταρισμοί και οι παράτες δεν μπορούν να αποτελούν τον ενδεδειγμένο τρόπο άσκησης εξωτερικής πολιτικής και άμυνας». Αντίθετα η «Αυγή» κράτησε μια ακραία όσο και γελοία εθνικιστική στάση σε σχόλιό της με τον ανόητο τίτλο «Ούτε «ΚΙΧ»»(!!!) («Αυγή» 6/12/2016) δεν έβγαλε ο Ερντογάν, «φοβούμενος» τους «μεγάλους στρατάρχες» ΚΑΜΜΕΝΟ-ΒΙΤΣΑ-Κασιδιάρη (μ΄αυτή τη σειρά τους παρουσίασε η «Α» δίπλα στο σχόλιό της, απ’ τη φωτογραφία έλειπε μόνο η Αγ.ΒΑΡΒΑΡΑ) «που βρέθηκαν στο Καστελόριζο, δίπλα στην Τουρκία», διερωτώμενη «ευφυώς» εθνικιστικά-τυχοδιωκτικά: «είναι τυχαίο;»(!!!). Άφθαστος αντιδραστικός αστικός εθνικισμός και απίστευτη γελοιότητα (φαίνεται πως τη στιγμή της επίσκεψης ο Ερντογάν «έτρεμε κρυμμένος στην αγκαλιά του Μωάμεθ», περιμένοντας να αποχωρήσουν απ’ το Καστελόριζο οι «μεγάλοι στρατάρχες» για να «κάνει ΚΙΧ»!!!).
Ο δε «στρατάρχης» ΒΙΤΣΑΣ (ΣΥΡΙΖΑ) στην εκπομπή της ΕΡΤ1,12/12/2016, ώρα 19.30 είχε «τα κακά του χάλια», αδυνατώντας να απαντήσει σε ερωτήσεις των παρόντων δημοσιογράφων επαναλάμβανε διαρκώς «να δούμε τα πράγματα σε βάθος», κλπ., κλπ.
Ας σημειωθεί, ότι ο αντιδραστικός αστικός εθνικισμός, κυριαρχεί σε μικρό ή μεγάλο βαθμό σ’ όλα τα κόμματα που εκπροσωπούνται στο σημερινό ελληνικό Κοινοβούλιο. Απ’ αυτή την άποψη χαρακτηριστική είναι η στάση της ηγεσίας του σοσιαλδημοκρατικού «Κ»ΚΕ. Στο σχόλιο του «Γραφείου Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ» («Ρ»,6/12/2016, σελ.4), που αναφέρεται στην επίσκεψη στο Καστελόριζο, ΔΕΝ καταδικάζεται ο αντιδραστικός αστικός εθνικισμός ούτε παρουσιάζεται η εκεί επίσκεψη ως εθνικιστική ενέργεια.
Στην εθνικιστική φιέστα-«παράτα» στο Καστελόριζο των ΚΑΜΜΕΝΟΥ-ΒΙΤΣΑ συμμετείχαν τα μέλη της «Επιτροπής Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων» Ελένη Αυλωνίτου (ΣΥΡΙΖΑ), Ιωάννης Δέδες (ΣΥΡ.), Νίνα Κασιμάτη (ΣΥΡ.), Γιώργος Ντζιμάνης (ΣΥΡ.), Δημήτρης Ρίζος (ΣΥΡ), ο Κωνσταντίνος Κατσίκης (ΑΝΕΛ), ο Ιωάννης Σαρίδης (Ενωση Κεντρώων), οι Κασιδιάρης («Χρυσή Αυγή»), Παππάς («Χ.Α.») και Αϊβατίδης («Χ.Α.»). Παρόντες στο Καστελόριζο ήταν οι αρχηγοί ΓΕΕΘΑ, Ευάγγελος Αποστολάκης, και ΓΕΣ, Βασίλης Τελλίδης.

ΚΑΜΜΕΝΟΣ-ΒΙΤΣΑΣ «ξεπλένουν» προκλητικά τους υπόδικους Ναζι-φασίστες της εγκληματικής «Χρυσής Αυγής» και νομιμοποιούν τη δολοφονική δράση των Χιτλερικών «ταγμάτων εφόδου»
Το δεύτερο ζήτημα – δίπλα στο παραπάνω του ακραίου τυχοδιωκτισμού που είναι πρώτο, σημαντικότερο και σοβαρότερο, γιατί εκφράζει πρωτοφανή ανευθυνότητα και εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους – της εθνικιστικής φιέστας στο Καστελόριζο είναι το προκλητικό «ξέπλυμα» των υπόδικων Χιτλερικών φυρερίσκων της «Χρυσής Αυγής»απ’ τους ΚΑΜΜΕΝΟ-ΒΙΤΣΑ δηλ. απ’ την κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Σωστά επισημαίνεται στο κείμενο-καταγγελία της κίνησης των «53+» (ΣΥΡΙΖΑ): «η επίσκεψη της κυβέρνησης μαζί με τους νεοναζί της Χρυσής Αυγής στα ακριτικά νησιά ξεπλένουν ένα υπόδικο κόμμα με εγκληματική δράση».
Οι αντιφασιστικές δυνάμεις της χώρας καταγγέλλουν αποφασιστικά και καταδικάζουν έντονα αυτό το επαίσχυντο αλλά πρωτίστως επικίνδυνο ξέπλυμα των δολοφόνων Ναζι-φασιστών της εγκληματικής «Χρυσής Αυγής», επειδή πρώτο, νομιμοποιεί πολιτικά το εγκληματικό Ναζι-φασιστικό μόρφωμα, δεύτερο, αθωώνει τους υπόδικους φυρερίσκους, τρίτο, νομιμοποιεί τη δολοφονική δράση των Χιτλερικών «ταγμάτων εφόδου», τέταρτο, ενθαρρύνει τη διάδοση του Ναζι-φασισμού σε ευρύτερα στρώματα της κοινωνίας, πέμπτο, συμβάλλει και προσδίδει αληθοφάνεια στις πατριδοκάπηλες, πολεμοκάπηλες και μιλιταριστικές τους απόψεις, τον εθνικισμό, ρατσισμό, αντισημιτισμό, κλπ., έκτο, ενισχύει τις γενικότερες προσπάθειες κύκλων του μεγάλου κεφαλαίου που απαιτεί αν όχι να αθωωθούν, τουλάχιστον «να πέσουν στα μαλακά» οι φυρερίσκοι της «Χρυσής Αυγής», ώστε η εγκληματική αυτή δολοφονική οργάνωση να χρησιμοποιείται ως μαχητική ΔΥΝΑΜΗ-ΟΜΑΔΑ ΚΡΟΥΣΗΣ στις επιθέσεις του μεγάλου κεφαλαίου ενάντια στους αγώνες της εργατικής τάξης.
Στην ύπαρξη ισχυρής παρέμβασης κύκλων του μεγάλου κεφαλαίου σ’ όλα τα κόμματα του κοινοβουλίου οφείλονταν και η παρελκυστική τακτική και καθυστέρηση να αποσταλούν στην αστική Δικαιοσύνη τα απαραίτητα στοιχεία από τη βουλή ώστε να αρχίσει εγκαίρως η έναρξη της δίκης.
Για τα δυο παραπάνω σοβαρά ζητήματα, πέραν των πρωτοστατούντων ΚΑΜΜΕΝΟΥ-ΒΙΤΣΑ, την ευθύνη φέρνει συνολικά και αποκλειστικά η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και σε πρώτη γραμμή ο Πρωθυπουργός.
Διαβάστε Περισσότερα »

Δευτέρα, 19 Δεκεμβρίου 2016

Κυκλοφορεί η εφημερίδα Ανασύνταξη 428Β (Νοεμβρης 2016)

ΤΟΥΡΚΙΑ: ΡΑΓΔΑΙΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ

- Κόμμα Εργασίας Τουρκίας: Απόσυρση από την Συρία για να Τελειώσει ο Πόλεμος!

- Κόμμα Εργασίας Τουρκίας: Η 10 Οκτωβρίου δεν είναι μόνο μέρα μνήμης, είναι επίσης μέρα αγώνα!

- Evrensel: ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΟΥΜΕ ΝΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΥΜΕ

- Τελευταία πράξη του καθεστώτος της Άγκυρας - Έκλεισε το κανάλι “HAYAT”

- Έκκληση στην κοινή γνώμη από ομάδα Κούρδων και Τούρκων πολιτικών προσφύγων

ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΣΤΗ ΝΟΤΙΑ ΚΟΡΕΑ

- Κυβερνητική κρίση στη Νότια Κορέα
- Εφημερίδα των Κορεατών στις ΗΠΑ απαιτεί την παραίτηση της Παρκ Γκέουν-χε
- Νοτιοκορεάτικη εφημερίδα ζητάει να παραιτηθεί η Παρκ Γκέουν-χε
- Ο πρόεδρος του KCTU καταδικάζει τα κυβερνητικά εγκλήματα
- Η Rodong Sinmun ερμηνεύει την ομιλία της Παρκ Γκέουν-χε σχετικά με την «προβοκάτσια του
Βορρά» ως πρελούδιο πολέμου κατά της ΛΔΚ

- Ανακοίνωση του Δημοκρατικού Δρόμου, μετά το θάνατο του Μόχσιν Φίκρι
- Πολιτική Διακήρυξη των Μαρξιστικών – Λενινιστικών Κομμάτων και Οργανώσεων της Λατινικής Αμερικής (2016)
- Πραγματοποιήθηκε σύσκεψη των Μαρξιστικών-Λενινιστικών Κομμάτων και Οργανώσεων (2016)
- Τα κόμματα που συμμετείχαν στην 22η Διεθνή Σύσκεψη των Μαρξιστικών-Λενινιστικών Κομμάτων και Οργανώσεων
- Τελική Διακήρυξη της 25ης Διεθνούς Κατασκήνωσης της Αντιφασιστικής και Αντι-ιμπεριαλιστικής Νεολαίας 
- Οι εκθέσεις των αντιπροσώπων στη 25η Διεθνή Κατασκήνωση
- ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ! ΛΕΝΙΝ-ΣΤΑΛΙΝ: Για τη Μεγάλη Οχτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση
- ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ Για τη δράση ανάμεσα στις γυναίκες
- Μαρτυρία Κ. Κάππου για την ταχτική του “Κ”ΚΕ στο Πολυτεχνείο το ‘73
- Κηδεία Χρίστου Μπίστη





Διαβάστε Περισσότερα »

Πέμπτη, 15 Δεκεμβρίου 2016

ICMLPO: Aνακοίνωση για τον θάνατο του Φιντέλ Κάστρο

Την 1η Ιανουαρίου του 1959, η κουβανική επανάσταση θριάμβευσε. Πολλά χρόνια αντάρτικου αγώνα που έγινε στα βουνά του Νησιού, θαρραλέοι αγώνες της εργατικής τάξης, της νεολαίας και του λαού που αναπτύχθηκαν στις πόλεις, κατέληξαν στη νίκη. Ενενήντα μίλια από τον ιμπεριαλισμό των Γιάνκηδων, οι Κουβανοί επαναστάτες έσπασαν τη θεωρία της «γεωγραφικής μοιρολατρίας» σύμφωνα με την οποία, λόγω της εγγύτητας των Ηνωμένων Πολιτειών, δεν ήταν δυνατό να κάνουν την επανάσταση στη Λατινική Αμερική.

Τα επιτεύγματα της Επανάστασης, η αγροτική μεταρρύθμιση, η εθνικοποίηση όλων των Αμερικανικών επιχειρήσεων, η εξάλειψη του αναλφαβητισμού, η υγειονομική περίθαλψη και η εκπαίδευση, ενέπλεξαν τις εργαζόμενες μάζες και τη νεολαία: όλα αυτά ξύπνησαν την αλληλεγγύη των εργαζομένων και των λαών του κόσμου, ιδιαίτερα της Λατινικής Αμερικής. Έδειξαν το δρόμο της ένοπλης επαναστατικής πάλης. Αλλά επίσης εξαπέλυσαν το μίσος της διεθνούς αντίδρασης, τα πολεμικά επεισόδια των Ηνωμένων Πολιτειών, την εισβολή στο Playa Giron (Κόλπος των Χοίρων) και εκατοντάδες τρομοκρατικές ενέργειες, το εμπορικό εμπάργκο για πάνω από σχεδόν εξήντα χρόνια, το οποίο απέτυχε λόγω της ηρωικής αντίστασης του κουβανικού λαού και των επαναστατών.

Οι ηρωικές πράξεις των εργατών, των αγροτών και της κουβανικής νεολαίας ήταν ικανές να αναπτύξουν και να οδηγήσουν στη νίκη με την ήττα της τυραννίας και τη θέσπιση της Λαϊκής Εξουσίας. Πέτυχε στην προώθηση των επιτευγμάτων, των κοινωνικών και οικονομικών μετασχηματισμών, αντιστάθηκε και ξεπέρασε όλα τα είδη των επιθέσεων από τον ιμπεριαλισμό και την αντίδραση. Όλο αυτό ήταν δυνατό λόγω του σχηματισμού και της σφυρηλάτησης ενός επαναστατικού κόμματος, του Κινήματος της 26ης Ιουλίου, το οποίο ήταν ικανό να υιοθετήσει σωστές και έγκαιρες κατευθυντήριες γραμμές, οι οποίες ήταν σε θέση να οδηγήσουν τις κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις στον αγώνα και τη νίκη. Μεταξύ των μελών της επαναστατικής διοίκησης ήταν πολλοί πολιτικοί και στρατιωτικοί ηγέτες, ο Camilo Cienfuegos , ο Che , ο Frank Pais , ο Raul Castro . Ανάμεσα σε όλους αυτούς, ο Kομαντάντε FIDEL CASTRO ξεχώρισε ως ο ηγέτης, ο οποίος συμμετείχε ενεργά και άμεσα από τις πρώτες μάχες, παίζοντας το ρόλο του οργανωτή, του υπεύθυνου στρατηγικής, δημοφιλής ηγέτης και αρχηγός του κράτους.

Οι κοινωνικές επαναστάσεις είναι έργο των μαζών, αλλά δεν θα ήταν δυνατές χωρίς την καθοδήγηση των επαναστατών ηγετών που αναδύονται μέσα στη έξαψη της μάχης, αλλά φτάνουν σε διαστάσεις που καθορίζουν την πορεία και την εξέλιξη των διαδικασιών.
Οι εργάτες και οι αγρότες, η νεολαία, οι επαναστάτες, το Κίνημα της «26ης Ιουλίου», οι επαναστάτες διοικητές και ο Κομαντάντε Fidel Castro οδήγησαν μια λαϊκή επανάσταση που έγινε σε μια μικρή χώρα που αντιμετώπισε την ισχυρότερη δύναμη στον πλανήτη και ήταν σε θέση να αντισταθεί.

Ο Fidel Castro πέθανε έχοντας εκπληρώσει τα καθήκοντα και τις αρμοδιότητές του. Τα λόγια και οι πράξεις του σε όλη τη μακρά ζωή του ως πολεμιστή, θα αντέξουν, αποτελούν τη μαρτυρία του θάρρους και της επιμονής ενός λαού, εκφράζουν τις πεποιθήσεις και τη δέσμευση ενός επαναστάτη.
Τα Μαρξιστικά Λενινιστικά Κόμματα και οι Οργανώσεις που έχουν ενσωματωθεί στο ICMLPO εκφράζουν τα κομμουνιστικά τους συναισθήματα προς την εργατική τάξη, το λαό  και τους Κουβανούς επαναστάτες.

Νοέμβρης του 2016
Συντονιστική Επιτροπή της Διεθνούς Διάσκεψης των Μαρξιστικών-Λενινιστικών Κομμάτων και Οργανώσεων, ICMLPO
Διαβάστε Περισσότερα »