Κυριακή, 1 Δεκεμβρίου 2019

ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΣΛΑΒΟΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ ΓΙΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ

ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΣΛΑΒΟΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ ΓΙΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ
ΠΡΩΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ «ΗΛΙΝΤΕΝ» ΑΠΡΙΛΗΣ 1952
Αναδημοσιεύεται σ’ αυτό το φύλλο ένα πρώτο τμήμα της «Εισήγησης» του ΠΑΝΤΕΛΗ ΒΑΪΝΑ που διαβάστηκε στο «ΠΡΩΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ «ΗΛΙΝΤΕΝ» ΑΠΡΙΛΗΣ 1952» για να γνωρίσουν οι νεότεροι αγωνιστές: α) τη μαρξιστική γραμμή του επαναστατικού ΚΚΕ 1918-1955, με επικεφαλής το μεγάλο κομμουνιστή ηγέτη ΝΙΚΟ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ, στο Σλαβομακεδόνικο ζήτημα, και β) τους ένδοξους επαναστατικούς αγώνες του Σλαβομακεδόνικου λαού, σε πλήρη ΑΝΤΙΘΕΣΗ με τη ΔΙΠΛΗ, εθνικιστικού χαρακτήρα, ΠΡΟΔΟΣΙΑ της ρεβιζιονιστικής-σοσιαλδημοκρατικής ηγεσίας ΦΛΩΡΑΚΗ, κατά τη διάρκεια της στρατιωτικοφασιστικής δικτατορίας – συμφωνία ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ-ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ-ΦΛΩΡΑΚΗ, μ’ εντολή, προφανώς, των πιο ακραίων εθνικιστικών-σοβινιστικών κύκλων του τόπου: 1) απαγόρευση ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ των Σλαβομακεδόνων ανταρτών των ΕΛΑΣ-ΔΣΕ, και 2) κήρυξη ως ΑΝΥΠΑΡΚΤΗΣ της Σλαβομακεδόνικης μειονότητας (ΦΛΩΡΑΚΗΣ: «για το ΚΚΕ μακεδονική μειονότητα δεν υπάρχει» «Ρ» 16/9/1988, σελ.3), που εκφράστηκε-υλοποιήθηκε στη «μεταπολίτευση» με την υπουργική απόφαση: «Κοινή Απόφαση υπουργών Εσωτερικών και Δημόσιας Τάξης», Αθήνα 29.12.1982, Αρθ. Πρωτ. 106841 ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ-ΣΚΟΥΛΑΡΙΚΗ (όπως έχει αποκαλύψει-ΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙ, το 1995, ο ΚΩΝ/ΝΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: (βλέπε «Πρόλογο» Κ.ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ σε Θ.ΣΚΥΛΑΚΑΚΗ: «Στο όνομα της Μακεδονίας», σελ. 3-4, Αθήνα 1995 και Αποσπάσματα «ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ» Νο 446 Ιούνη-Ιούλη-Αύγούστου 2018, σελ. 2).
Η τότε ΔΙΠΛΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ της Σλαβομακεδόνικης μειονότητας βρήκε τη συνέχεια και το αποκορύφωμά της στην ακραία εθνικιστική σύμπραξη της σημερινής εθνικιστικής ηγεσίας του «Κ»ΚΕ, στην ΙΔΙΑ ΑΚΡΙΒΩΣ ΚΟΙΝΗ ΑΚΡΑΙΑ ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΗ θέση-στάση ΑΠΟΡΡΙΨΗΣ-ΚΑΤΑΨΗΦΙΣΗΣ της ΔΙΜΕΡΟΥΣ «Συμφωνίας των Πρεσπών» (ανεξάρτητα απ’ τις όποιες παραπλανητικές φλυαρίες) με ΠΡΟΣΧΗΜΑ τα γνωστά ΜΥΘΕΥΜΑΤΑ περί ΔΗΘΕΝ ύπαρξης στη «Συμφωνία των Πρεσπών» «σπερμάτων αλυτρωτισμού» με τα «απαράδεκτα περί «μακεδονικής γλώσσας» και «μακεδόνων πολιτών» («Ρ»19/12/2018,σελ.2). Κινήθηκαν σφιχταγκαλιασμένα, συγκροτώντας ΚΟΙΝΟ ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ επιθετικό μέτωπο ΚΑΤΑ της «Συμφωνίας»: Ναζι-φασιστική Χιτλερική «Χρυσή Αυγή», φασιστική-εθνικιστική-ρατσιστική ΝΔ (με ισχυρή Ναζι-φασιστική πτέρυγα ΒΟΡΙΔΗ-ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ, κλπ.), τα εθνικιστικά ΚΙΝΑΛΈν.Κεντρώων-ακραίο εθνικιστή ΛΕΒΕΝΤΗ, ΑΝΕΛ-ακραίο εθνικιστή θρησκόληπτο φασιστοειδές Π.ΚΑΜΜΕΝΟ, τους Ναζι-φασίστες ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗ και ΜΠΑΛΤΑΚΟ-Δ.ΚΑΜΜΕΝΟ, Φ.ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗ, κλπ., φθάνοντας ως την ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΗ ηγετική σοσιαλδημοκρατική ομάδα των ΠΑΠΑΡΗΓΑ-ΜΑΪΛΗ-ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑ του «Κ»ΚΕ (αλλά και άλλων ακραίων εθνικιστών ΛΑΦΑΖΑΝΗ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ, κλπ.) και την Εκκλησιαστική Αντίδραση.
Αλλά και επιπλέον με τις γνωστές, ακραίου εθνικιστικού μίσους και επιθετικότητας, κινητοποιήσεις της ηγεσίας του «Κ»ΚΕ κατά της τότε πΓΔΜακεδονίας (=Βόρειας Μακεδονίας) και του λαού της, αναδεικνυόμενη έτσι αντικειμενικά-υποκειμενικά σε πρωτοπορία της εθνικιστικής Αντίδρασης του τόπου, μα και την ακραία επαίσχυντη εθνικιστική ομιλία του ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑ στη Βουλή.
Ο ακραίος επιθετικός αντιδραστικός αστικός ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ της ηγεσίας του «Κ»ΚΕ στην περίπτωση της «Συμφωνίας των Πρεσπών» ΔΕΝ μπορούσε να μην ικανοποιήσει και ενθουσιάσει τη φασιστική και Ναζι-φασιστική Αντίδραση με τον εκπρόσωπο της Ναζι-φασιστικής πτέρυγας της ΝΔ Μ.ΒΟΡΙΔΗ να δηλώνει στην «Ομιλία» του στη Βουλή (25/1/2019) κατά τη συζήτηση για την κύρωση της «Συμφωνίας»: «ο κύριος Τσίπρας είναι ένας και μοναδικός. Ένας και μοναδικός, ο οποίος – προσέξτε – συνεχίζει την παράδοση του μακεδονισμού της Αριστεράς. Δεν τη συνέχισε το ΚΚΕ. Ήρθε σήμερα το ΚΚΕ, άλλαξε την πολιτική του θέση από τότε, μίλησε για άλλες ιστορικοπολιτικές συγκυρίες και εμφανίστηκε ο Τσίπρας να το μαλώνει γιατί δεν είναι σε εκείνη τη θέση… είστε κυβέρνηση εθνικής μειοδοσίας… είστε πιο Σκοπιανοί απ’ τους Σκοπιανούς… ».
Η «Συμφωνία των Πρεσπών» ΔΕΝ έλυσε τα δυο εκρεμούντα σημαντικότατα ζητήματα: της επιστροφής των εν ζωή Σλαβομακεδόνων ανταρτών των ΕΛΑΣ-ΔΣΕ και των οικογενειών τους στην πατρίδα τους και εκείνο της αναγνώρισης της υπαρκτής Σλαβομακεδόνικης μειονότητας στη χώρα μας.

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΟΥ σ. ΠΑΝΤΕΛΗ ΒΑΪΝΑ
Αγαπητοί σύντροφοι και συντρόφισσες,
Σήμερα πραγματοποιούμε το Συνέδριο των σλαβομακεδόνων του Αιγαίου, που με μεγάλη χαρά το περίμενε ο λαός μας. Το Συνέδριο αυτό εχει αποφασιστική σημασία γιατί θα μελετήσει και θα συνοψίσει τους απελευθερωτικούς επαναστατικούς αγώνες του λαού μας και θα χαράξει την παραπέρα πορεία μας στην πάλη για τη λευτεριά.
Σύντροφοι και συντρόφισσες,
Ο μακεδόνικος λαός έχει μια πλούσια ιστορία. ‘Εχει λαμπρές επαναστατικές παραδόσεις, που αρχίζουν απ την περίοδο της τουρκοκρατίας. Ο μακεδόνικος λαός είναι σλαβικός λαός, που αποτελεί ξεχωριστό έθνος, με δικά του γνωρίσματα και ιδιότητες. ‘Έχει όλα τα στοιχεία που συγκροτούν ένα έθνος: Κοινότητα στη γλώσσα, στο έδαφος, στην οικονομική ζωή, στην ψυχοσύνθεση που εμφανίζεται στην κοινότητα της κουλτούρας. Στη μακρόχρονη περίοδο της μαύρης τούρκικης σκλαβιάς δεν υποκύπτει μα παλαίβει για τη ζωή του, για την εθνική του υπόσταση. Η δημιουργία λεύτερων εθνικών κρατών στα Βαλκάνια επέδρασε βαθιά στο μακεδονικο λαό. ΄Ολο και περισσότερο ωριμάζει η ιδέα για την εθνική απελευθέρωση της Μακεδονίας. Το 1895 ιδρύεται η εθνικοαπελευθερωτική οργάνωση ΒΜΡΟ (Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση) που κάτω απ την ηγεσία των σοσιαλιστών Γκότσε Ντέλτσεφ, Νικόλα Κάρεφ, Γιάννε Σαντάνσκ και άλλων γίνεται εκφραστής των πόθων του μακεδονικου λαού για λεύτερη, ανεξάρτητη, δημοκρατική Μακεδονία. Η Ντελτσεφική ΒΜΡΟ οργανώνει το λαό και τον οδηγεί στην επανάσταση του ‘Ηλιντεν. Γράφονται λαμπρές σελίδες ηρωισμού και αυτοθυσίας. Καρπός της επανάστασης ειναι η δημοκρατία του Κρούσεβο.
Η επανάσταση του Ήλιντεν, παρά την ήττα της, είναι μια μεγαλειώδικη εποποιία στην ιστορία του μακεδόνικου λαού, που τον εμπνέει σ’ ολους τους κατοπινούς εθνικούς και κοινωνικούς του αγώνες.
Το μακεδονικο λαό στους αγώνες του τον παραστέκει και ενισχύει ηθικά ο αδελφός σλάβικος ρούσικος λαός, που βοηθάει στην απελευθέρωση των άλλων βαλκανικών λαών, θυσιάζοντας εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά του.
Μα η ιμπεριαλιστική Γερμανία, Γαλλία, Αυστρουγγαρία και ιδιαίτερα η Αγγλία δεν ήθελαν τη δημιουργία Ανεξάρτητου μακεδονικου κράτους, γιατί προτιμούσαν τη διατήρηση της οθωμανικής αυτοκρατορίας.
Η γεωγραφική θέση της Μακεδονίας την κάνει σημείο συνάντησης και σύγκρουσης των συμφερόντων των Βαλκανικών αστοτσιφλικάδικων καθεστώτων, ιδιαίτερα των μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων.
Είναι στο σταυροδρόμι Ανατολής και Δύσης. Αυτό συνετέλεσε στο να μη αφεθεί ο μακεδόνικος λαός να ρυθμίσει την τύχη του. Από τη σύγκρουση των παραπάνω παραγόντων χτυπήθηκε η ενότητα του μακεδόνικου λαού και οι πόλεμοι του 1912-13 οδήγησαν στην κατάχτηση, στο κομμάτιασμα της Μακεδονίας και στο μοίρασμά της ανάμεσα στην Ελλάδα, Σερβία καί Βουλγαρία, όπου κυβερνούσαν μοναρχικά αντιδραστικά καθεστώτα. Και εδώ πρωτοστάτησε η ιμπεριαλιστική Αγγλία.
Ο μακεδόνικος λαός που βοήθησε στο διώξιμο των τούρκων αντί λευτεριά, δέχτηκε στο σβέρκο του καινούργιους καταχτητές. Η εδαφική και οικονομική ενότητα διασπάται και η ενιαία πάλη του μακεδόνικου λαου των τριών κομματιών της Μακεδονίας εμποδίζεται και ανακόπτεται. Η ίδια η ζωή υπαγορεύει την ανάγκη προσαρμογής της πάλης του πάνω στις καινούργες συνθήκες. Η νίκη της σοσιαλιστικής επανάστασης στη Ρωσία συντέλεσε στην ανάπτυξη του δημοκρατικού κινήματος και στις βαλκανικές χώρες. Η λύση του εθνικού ζητήματος στη ΣΕ, η πολιτική προστασίας των καταπιεζομένων εθνοτήτων και η πατροπαράδοτη συμπάθεια του μακεδόνικου λαού προς το μεγάλο αδελφικό ρούσικο λαό, τον βοήθησαν να δει το σωστό δρόμο. Ο μοναδικός σωστός δρόμος που έπρεπε να ακολουθήσουν οι μακεδόνες στην πάλη για τη λευτεριά τους ήταν η συνένωση των δυνάμεών τους με τις δημοκρατικές και προοδευτικές δυνάμεις της κάθε χώρας (Ελλάδας, Βουλγαρίας, Σερβίας) που με επικεφαλής τα ΚΚ παλαίβουν για τη δημοκρατία και το σοσιαλισμό, όπου θα έβρισκε τη σωστή του λύση και το μακεδόνικο ζήτημα. Αυτό το δρόμο ακολούθησε ο μακεδόνικος λαός και στα τρία κομμάτια της Μακεδονίας για την εθνική και κοινωνική απελευθέρωσή του.

ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΣΛΑΒΟΜΑΚΕΔΟΝIΚΟΥ ΛΑΟΥ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ
Στη Μακεδονία του Αιγαίου, το αστοτσιφλικάδικο καθεστώς της Ελλάδας άσκησε πολιτική άγριας εθνικής, πολιτικής και κοινωνικής καταπίεσης σε βάρος του σλαβομακεδόνικου λαού.
Η μη αναγνώριση τoυ σλαβομακεδόνικου λαού σαν εθνότητα,ο αναγκαστικός εκπατρισμός, ο βίαιος εξελληνισμός, η πολιτική «διαίρει και βασίλευε», η εξαγορά και διαφθορά συμπληρώνουν την εικόνα.
Μα ο αδούλωτος λαός μας κάτω απ’ αυτές τις εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες, συνεχίζει τον αγώνα για απελευθέρωση, χέρι με χέρι με τον εργαζόμενο λαό της Ελλάδας, που κάτω απ' την καθοδήγηση του ΚΚΕ παλαίβει για το δημοκρατικό μετασχηματισμό της.
Το ΚΚΕ, σε αντίθεση με όλα τα αστικοτσιφλικάδικα κόμματα είναι το μόνο κόμμα που αναγνώρισε επίσημα την ύπαρξη της σλαβομακεδόνικης εθνικής μειονότητας και στάθηκε στο πλευρό της. Ακόμα από το 1924 σε απόφασή του διακήρυξε το δικαίωμα του σλαβσμακεδόνικου λαού για αυτοδιάθεση μέχρι και αποχωρισμό, υιοθέτησε το σύνθημα για ενιαία και ανεξάρτητη Μακεδονία, πάλαιψε για την ισότητα και αδελφότητα ανάμεσα στον ελληνικό και σλαβομακεδόνικο λαό και με συνέπεια αγωνίστηκε και αγωνίζεται για τα δικαιώματά του, δίνοντας πολλές θυσίες σε μέλη και στελέχη του.
Η πολιτική αυτή του ΚΚΕ βοήθησε τους σλαβομακεδόνες να δουν καλύτερα τη διαφορά που υπάρχει ανάμεσα στις ελληνικές πλουτοκρατικές μερίδες και τον ελληνικό λαό, και να συνδέσουν τον αγώνα τους με τον αγώνα του δημοκρατικού ελληνικού λαού. Ενωμένοι οι δυο λαοί πάλαιψαν ενάντια στο αστικοτσιφλικάδικο καθεστώς της Ελλάδας, ενάντια στη μοναρχοφασιστική διχτατορία του Μεταξά, το λυσσασμένο αυτό εχθρό των σλαβομακεδόνων. Και αργότερα, πάλι ενωμένοι, αντιμετώπισαν αποτελεσματικά την εισβολή του Μουσσολίνι, και υπεράσπισαν την κοινή υπόθεση, έχοντας σαν οδηγό το γράμμα του αρχηγού του λαου σ. Ν. Ζαχαριάδη.

ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗ ΧΙΤΛΕΡΟΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ
Παρά την ηρωϊκή αντίσταση ενάντια στους Ιταλούς επιδρομείς η Ελλάδα, εξαιτίας και της προδοσίας της βασιλομεταξικής κλίκας, υποδουλώθηκε απ’ τους χιτλεροφασίστες άρπαγες. Ο λαός στη διάρκεια της κατοχής όλο και περισσότερο γνωρίζει τον ωμό καταχτητή. Το άρπαγμα της περιουσίας, τα καθημερινά μπλόκα, οι συλλήψεις, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, οι εκτελέσεις και κρεμάλες έκαμαν και αυτούς τους καθυστερημένους και παρασυρμένους να βλέπουν όλο και καθαρότερα. Ωριμάζει η ιδέα για την αντίσταση.
Τό δρόμο της πάλης, τον δείχνει και πάλι το ΚKE, συνεπής κήρυκας της αδελφότητας και συνεργασίας των δυο λαών.
Ο μακεδονικος λαός, οργανωμένος απ’ το ΕΑΜ, ξεσηκώνεται και, χέρι με χέρι με τον ελληνικό λαό, παλαίβει για την επιβίωση και απελευθέρωση της Ελλάδας, τη Δημοκρατία, τη δική του λευτεριά. Στον αγώνα του αυτόν εμπνέεται και εμψυχώνεται άπ το Μεγάλο Πατριωτικό πόλεμο της ΣΕ, προστάτριας όλων των λαών. Χιλιάδες παιδιά του μέσα απ’ τις γραμμές του ΕΛΑΣ πολεμούν τον καταχτητή και απελευθερώνουν μια σειρά σλαβομακεδόνικες περιοχές. Στην πάλη για τη λευτεριά πέφτουν πολλά εκλεχτά παιδιά του, οι Λάζο Τερπόφσκι, Τάσος Καρατζας, Στόιαν Τσότσοφ και άλλοι. Ο σλαβομακεδόνικος λαός δημιουργεί την αυτοδιοίκησή του, τη Λ. Δικαιοσύνη, δικά του σχολειά, βγάζει δικές του εφημερίδες, μιλά λεύτερα τη γλώσσα του και αναπτύσσει την εθνική του ζωή. Με αυτές τις καταχτήσεις του το εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα του λαου μας φουντώνει ακόμα περισσότερο. Μα και αυτή την περίοδο παρουσιάστηκε καινούργιος έχθρός, η τιτική κλίκα, που ήθελε το σλαβομακεδόνικο κίνημα να το υποτάξει στους δικούς της μεγαλοσέρβικους σκοπούς, που ήταν η προσάρτηση της Μακεδονίας του Αιγαίου στηΓιουγκοσλαβία.
Από το 1943 ανάπτυξε μια υπονομευτική, διασπαστική δουλιά μέσα στό σλαβομακεδόνικο απελευθερωτικό κίνημα. Χρησιμοποίησε τα πιο τυχοδιωχτικά και διαφθαρμένα στοιχεία σαν τους Πάσκαλ Μητρόφσκι, Δημάκη, Κεραμιτζήεφ, Πειοφ, Τουρούντζα κλπ. και με τη βοήθειά τους, κατόρθωσε να παρασύρει πολλούς σλαβομακεδόνες μαχητές και αξιωματικούς του ΕΛΑΣ ως την ένοπλη σύγκρουση με τον ΕΛΑΣ και το πέρασμά τους στη Γιουγκοσλαβία του Τίτο, προκαλώντας σύγχιση και κρίση στο κίνημά μας.
Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΟ Β'. ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΟΛΕΜΟ
Ο Σοβιετικός Στρατός, αφού σύντριψε τις χιτλεροφασιατικές ορδές στην πατρίδα του, με τη νικηφόρα προέλασή του, και με τη συμβολή των εθνικών απελευθερωτικών κινημάτων απελευθέρωσε τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και τα Βαλκάνια. Με τη διακήρυξη των συμμάχων στη Γιάλτα για αυτοδιάθεση των λαών και με την πάλη του ενάντια στους χιτλεροφασίστες, ο μακεδόνικος λαός πίστευε και περίμενε την εθνική και κρατική αποκατάστασή του. Αυτή όμως εμποδίστηκε απτην Αγγλική επέμβαση στην Ελλάδα, και από την τιτική προδοσία στη Γιουγκοσλαβία.

ΣΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΙΡΙΝ
Με τη νίκη της ΛΔ στη Βουλγαρία, που οφείλεται στους αγώνες του βουλγάρικου και μακεδόνικου λαού και τη βοήθεια της ΣΕ, ο μακεδόνικος λαός του Πίριν, μέσα στα πλαίσια της λαοκρατούμενης Βουλγαρίας απόχτησε τη λευτεριά του. Σε αδιάσπαστη ενότητα με το βουλγάρικο λαό, χτίζει το σοσιαλισμό και παλαίβει με συνέπεια μέσα απ’ τις γραμμές του παγκόσμιου δημοκρατικού στρατοπέδου, για την ειρήνη και τη δημοκρατία, σε όλο τον κόσμο.

Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΤΟΥ ΒΑΡΔΑΡΗ ΚΑΙ Η ΤΙΤΙΚΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ
Ο αδερφός λαός της Μακεδονίας του Βαρδάρη και οι άλλοι λαοί της Γιουγκοσλαβίας με τη βοήθεια του ελευθερωτή Σοβιετικου Στρατού και με το δικό τους αγώνα που τους στοίχισε πολλές θυσίες, λευτερώθηκαν απ’ τους φασίστες καταχτητές. Οι λαοί της Γιουγκοσλαβίας δόθηκαν ολόψυχα στον αγώνα για ην εθνική τους λευτεριά, για τη λαϊκή δημοκρατία, και μπήκαν στο δρόμο για μια λεύτερη εθνική δημοκρατική ζωή και ανάπτυξη. ‘Ομως η προδοτική τιτική συμμορία στέρησε τους λαούς της Γιουγκοσλαβίας από όλες τις εθνικοαπελευθερωτικές δημοκρατικές καταχτήσεις και τους ξαναυποδούλωσε. Αναβίωσε τον καπιταλισμό και την εκμετάλλευση στην πόλη και στο χωριό, δημιουργώντας την τιτική πλουτοκρατία από έμπιστους ληστές του περιβάλλοντός της.
Οικονομικός μαρασμός, ανεργία, ακρίβεια, πείνα, πολεμικά εργα, αντί ειρηνική ανοικοδόμηση της χώρας, είναι η μια πλευρά της σημερινής Γιουγκοσλαβίας.
Στρατοκρατία, γενιτσαροκρατία του γκεσταπίτη Ράγκοβιτς, τρομοκρατία, καταδιώξεις, φυλακές, στρατόπεδα συγκέντρωσης, καταναγκαστικά έργα, βασανιστήρια, δολοφονίες είναι μια άλλη πλευρά της.
Μεγαλοσερβοκρατία, κατάργηση της ισοτιμίας ανάμεσα στις εθνότητες και κατάργηση της ανεξαρτησίας της χώρας, με το ολοκληρωτικό ξεπούλημά της στους αμερικανοάγγλους ιμπεριαλιστές, συμπληρώνουν την εικόνα της προδομένης Γιουγκοσλαβίας. Τέτιο είναι το καθεστώς και στη Μακεδονία του Βαρδάρη, όπου, επί πλέον, ο μεγαλοσέρβικος σωβινισμός, με τους τιτικούς πράχτορες του Κολισέφσκι, Ουζούνοφσκι, Βλάχοφ, Μοϋσοβ και άλλους, συστηματικά προσπαθεί να σβήσει καθετί το μακεδόνικο. Έκσερβίζει τη μακεδονική γλώσσα. Επίσης παραμορφώνονται τα μακεδόνικα λαϊκά τραγούδια και η μακεδόνικη εκπολιτιστική πνευματική δημιουργία από τους μεγαλοσέρβους σωβινιστές δασκάλους και καθηγητές, που πλημμύρισαν τα σχολειά, θέατρα κλπ. της Μακεδονίας. Έτσι είναι φανερό ότι η Μακεδονία του Βαρδάρη είναι υπουδουλωμένη στους τιτικούς και τους αμερικανοάγγλους ιμπεριαλιστές.
Η τιτική συμμορία, εκμεταλλευόμενη το εθνικό μακεδόνικο ζήτημα ακόμα από την περίοδο του αντιχιτλερικού απελευθερωτικού αγώνα, χάλκευε τις αλυσίδες της σκλαβιάς για το μακεδόνικο λαό του Πίριν και του Αιγαίου, με σκοπό να προσαρτήσει και αυτά τα δυό κομμάτια της Μακεδονίας στην καπιταλιστική Σερβία, με το σύνθημα «ενιαία Λ. Δημοκρατία της Μακεδονίας». Τη σωβινιστική υπονομευτική δράση εκείνης της περιόδου τη συνέχισε μετά την απελευθέρωση απ’ το χιτλερικό ζυγό με άλλες μορφές και μέθοδες. Στη Μακεδονία του Αιγαίου με τις οργανώσεις ΝΟΦ-ΝΟΜΣ-ΑΦΖ και στή Μακεδονία του Πίριν με τους αναρίθμητους, ειδικά εκπαιδευμένους απ’ την … τιτικούς πράχτορες, που έστειλε για υπονομευτική και προπαγανδιστική δράση στη ΛΔ της Βουλγαρίας. Η προδοσία της τιτικής συμμορίας δεν περιορίζεται εδώ. Απ’αρχή όργανο του Αγγλικου και αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, επεξέτεινε τη δράση της σ’όλες τις γειτονικές χώρες και ενάντια και στη ΣΕ. Αφού ξέκοψε τη Γιουγκοσλαβία από το στρατόπεδο του σοσιαλισμού, απ’ τη ΣΕ, προσπάθησε ν’ αποσπάσει και τη Βουλγαρία με τον Τράιτσε Κοστόφ, την Ουγγαρία με το Ράικ, την Αλβανία με τον Κότσε Τζότζε, να τις συσπειρώσει στην τιτική Γιουγκοσλαβία, να τις θέσει κάτω από την αμερικανοαγγλική επιροή και εξάρτηση και να τις στρέψει τελικά ενάντια στις ΛΔ και την απελευθερώτρια ΣΕ. Ο Τίτο με την αντιπαράθεση αυτή προς τη ΣΕ πρόδοσε τους μακρόχρονους δεσμούς αίματος των σλάβικων λαών με το μεγάλο ρούσικο λαό. Πέρασε ανοιχτά στο ιμπεριαλιστικό στρατόπεδο, έδεσε τη Γιουγκοσλαβία με πολεμικό σύμφωνο με το αμερικανοαγγλικό μπλοκ και τη μετέτρεψε σε κέντρο κατασκοπείας και προγεφύρωμά τους για το άναμμα του πολέμου ενάντια στις χώρες της Λ Δ και τη ΣΕ.
Ο λαός μας και ηχώρα μας πλήρωσε με πολύ αίμα αυτή την κατασκοπευτική υπονομευτική δράση της τιτικής σπείρας. Απ το 1943 οι πράχτορες Τέμπο, Ντίζε, Ουζούνοφσκι, Ντέαν και πολλοί άλλοι συνεχώς υπονομεύουν και διασπούν τον αγώνα του σλαβομακεδόνικου λαού για απελευθέρωση.
Με τους ντόπιους πράχτορες τους Μητρόφσκι, Γκότσε, Πέγιοφ, Κεραμιτζήεφ και Σία διέσπασαν τις λαϊκοαπελευθερωτικές δυνάμεις, αντιπαράθεσαν σλαβομακεδόνες προς το ΕΛΑΣ και εμπόδισαν την απελευθέρωση απ’ τους γερμανούς.
Μετά το διώξιμο των καταχτητών σαμποτάρισαν τη συμμετοχή του λαού στον αγώνα ενάντια στους άγγλους και τον ΕΔΕΣ και ετοίμαααν, με επικεφαλής τον Τέμπο, τη στρατιωτική κατάληψη της Φλώρινας, Έδεσσας, Σαλονίκης, την προσάρτηση της Μακεδονίας του Αιγαίου στη Γιουγκοσλαβία του Τίτο, πράγμα που το ευνοούσαν οι εγγλέζοι για να δυσχεραίνουν τον αγώνα του ΕΛΑΣ ενάντιά τους. Το 1945 ίδρυσαν το ΝΟΦ στα Σκόπια με τους ίδιους πράχτορές τους μέσα στο κίνημά μας.
Η ζημιά που έκαναν οι τιτικοί με το να κρατάνε στη Γιουγκοσλαβία τους χιλιάδες σλαβομακεδόνες πρόσφυγες, που ζητούσαν να πάρουν μέρος στον αγώνα του ΔΣΕ, με την κατασκοπεία, την οργάνωση λιποταξιών, τις δολοφονίες στελεχών του ΚΚΕ, την καλλιέργεια της ηττοπάθειας, το σωβινισμό κλπ., ολοκληρώθηκε με το πισώπλατο χτύπημα του ΔΣΕ στά 1949, που μαζί με τους άλλους γνωστούς παράγοντες χάρισε τη νίκη στους μοναρχοφασίστες και ανέκοψε την εθνική απελευθέρωση του σλαβομακεδόνικου λαού του Αιγαίου. Και σήμερα συνεχίζουν οι τιτικοί προβοκάτορες την προδοτική δ:ασπαστική τους δράση ενάντια στο εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα του λαου μας με τους Μητρόφσκι, Γκότσε, Πέγιοφ, Κεραμιτζήεφ, και Σία. Παράλληλα οι τιτικοί δυναμώνουν τις προσπάθειες τους για την υπονόμευση του λαϊκοδημοκρατικού κινήματος στην Ελλάδα με την αποστολή πραχτόρων και σπιούνων και τη χρησιμοποίηση ελλήνων πραχτόρων σάν τους γνωστούς τροτσκιστές στελέχη, της ΣΚΕΛΔ, Γρηγορογιάννη και Παπακωνσταντίνου, και τους ψευτοσοσιαλιστές Μαραγγό, Σωμερίτη και άλλα γνωστά όργανα της ασφάλειας και της Ιντέλιτζενς Σέρβις.
Τέτια βρωμερή και απαίσια ήταν και είναι η τιτική προδοσία. Μα οι λαοί της Γιουγκοσλαβίας, ανάμεσά τους και ο μακεδόνικος λαός του Βαρδάρη, παλαίβοντας ενάντια στον τιτικό φασισμό και την αμερικανοαγγλική εξάρτηση, για Δημοκρατία και Ειρήνη, ανήκουν στο πανίσχυρο παγκόσμιο δημοκρατικό στρατόπεδο με επικεφαλής τη ΣΕ και το Μεγάλο Στάλιν, που είναι εγγύηση για τη νίκη τους και την επάνοδό τους στη μεγάλη οικογένεια των ελεύθερων λαων.

ΣΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ
Ύστερα απ’ το διώξιμο των καταχτητών από την Ελλάδα, με την προδοσία του Σιάντου και τη στρατιωτική επέμβαση των άγγλων, ο ελληνικός και σλαβομακεδόνικος λαός βρέθηκαν κάτω από καινούργια κατοχή, την εγγλέζικη. Το κίνημα αντίστασης τέθηκε σε διωγμό. Οι συνεργάτες των χιτλερικών ήρθαν στην εξουσία σαν τυφλά όργανα, σα λακέδες των νέων καταχτητών. Οι άγγλοι επιδρομείς και σε συνέχεια οι αμερικάνοι επέβαλαν τέτιο καθεστώς, που μετέτρεψαν την Ελλάδα σε αποικία τους, όπου το χιτλερικό καθεστώς αναβίωσε με ακόμα χειρότερη μορφή. Διώξεις αγωνιστών, διαπομπεύσεις, εξευτελισμοί, βιασμοί, μαζικές φυλακίσεις (κατά εκατοντάδες από τις επαρχίες Φλώρινας, Καστοριάς, Εδεσσας, Γιαννιτσών, Γουμένιτσας, Καϊλαρίων, Λαγκαδά, Σερρών, Δράμας). Ομαδικές τρομοκρατικές δίκες σ’ όλες τις περιφέρειες που ζουν σλαβομακεδόνες. Μαζικές εκτελέσεις, όπως τους 20 από τη Φλώρινα, 27 απ’ την Περδίκα, 26 από το Παλιοχώρι Καϊλαρίων κλπ. Εκατοντάδες είναι οι δολοφονίες σε πολλά χωριά των σλαβομακεδόνικων περιφερειών μπρος στα σπίτια τους, στα χωράφια, στους δρόμους. Τα αποσπάσματα εθνοφυλακής και χωροφυλακής είχαν γίνει ο βραχνάς των μακεδόνικων περιφερειών. Ύστερα από ένα τέτιο καθεστώς για τους σλαβομακεδόνες η ζωή κατάντησε ανυπόφορη. Τα χωριά ερημώθηκαν. Τα χωράφια μείναν ακαλλιέργητα. Πολλοί σλαβομακεδόνες αναγκάστηκαν, για να σωθούν, νά καταφύγουν στο βουνό ή να περάσουν στις γειτονικές χώρες.
Ενάντια στην εξοντωτική αυτή πολιτική των άγγλων και του μοναρχοφασισμού που οδηγούσε στον εθνικό μας αφανισμό και τη φυσική εξόντωση, ο λαός μας συνέχισε την πάλη του με σύμμαχο τον ελληνικό λαό και κάτω απ’ την καθοδήγηση του ΕAM.
Μα το τρομοκρατικό όργιο των μοναρχοφασιστών και των άγγλων καταχτητών εντάθηκε. Επέβαλαν στη χώρα μας το μονόπλευρο έμφυλιο πόλεμο που ανάγκασε τους καταδιωκόμενους δημοκρατικούς πολίτες να ξαναπάρουν τον τιμημένο δρόμο του ένοπλου αγώνα.
Συνεχίζεται

Διαβάστε Περισσότερα »

Παρασκευή, 22 Νοεμβρίου 2019

Βάρβαρες φασιστικές επιθέσεις της ΝΔ-Αστυνομίας κατά των φοιτητών διαδηλωτών


Βάρβαρες φασιστικές επιθέσεις της ΝΔ-Αστυνομίας κατά των φοιτητών διαδηλωτών
Μαχητικές μαζικές διαδηλώσεις φοιτητών για το Άσυλο



Το φασιστικό μίσος κατά των διαδηλωτών, για το πανεπιστημιακό Άσυλο, φοιτητών στις απανωτές επιθέσεις των ΜΑΤ των ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ-ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΗ εκδηλώθηκε με πρωτοφανή μανία και απίστευτη αγριότητα σε βάρος των φοιτητών σε διάφορα σημεία της Αθήνας με αποκορύφωμα τη φασιστική εισβολή της Αστυνομίας στην «ΑΣΟΕΕ», συμπληρωμένη με την επαίσχυντη απόφαση της Συγκλήτου της για κλείσιμο της Σχολής («lock out»).
Τραυματίστηκαν πολλές δεκάδες φοιτητών απ’ τις ακραίας βαρβαρότητας επιθέσεις των ράμπο του φασιστοειδούς Μιχάλη Χρυσοχοϊδη που δήλωνε με θράσος στο «ΒΗΜΑ» «κάποιοι θέλουν έναν νέο Γρηγορόπουλο»: προφανώς ο ίδιος και το κόμμα του, το φασιστικό κόμμα της ΝΔ που δολοφόνησε το νεαρό 15χρονο μαθητή στα Εξάρχεια (6 Δεκέμβρη 2008).
Έγιναν αμέτρητες συλλήψεις και ξυλοδαρμοί με σπάσιμο χεριών και ποδιών, παραμορφωμένα πρόσωπα, κλπ., σύρθηκαν φοιτητές στα Δικαστήρια, που διασύρθηκαν παντοιοτρόπως απ τα αντιδραστικά ΜΜΕ, χαρακτηρίζοντάς τους «μπαχαλάκηδες» (ακλουθώντας τα διάφορα κυβερνητικά στελέχη).
Τα φασιστικά κτήνη των ΜΑΤ των ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ-ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΗ συνέχισαν τις βάρβαρες επιθέσεις στο κέντρο της Αθήνας και αλλού, ενώ στα «Εξάρχεια» ξεγύμνωσαν ακόμα και βασάνισαν ανθρώπους και στη μέση του δρόμου (Χαρ.Τρικούπη) ξεγύμνωσαν ηθοποιό (Εφ. Συντακτών 23-24/11/2019, σελ. 82).
Βάρβαρες σκηνές που θυμίζουν τις παλιές «ένδοξες» μέρες της «εθνικοφροσύνης» της μοναρχοφασιστικής Καραμανλικής ΕΡΕ.
Τώρα ο Ναζι-φασίστας Μ.ΒΟΡΙΔΗΣ*, πρώην στέλεχος του ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΥ στη φασιστική ΕΠΕΝ του ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, τσεκουροφόρος Χουντο-φασίστας της Νομικής, δηλώνει με απύθμενο Ναζιστικό θράσος: «η επιβολή του νόμου εμπεριέχει, σε αυτούς που δεν συμμορφώνονται, στοιχεία αναγκαστικότητας… η άσκηση νόμιμης βίας είναι αυτό που κάνει η Αστυνομία. Φυσικά θα συνεχίσουμε. Θα κάνουμε αυτό. Λέω αυτονόητα πράγματα για τους μαρξιστές». Μετά πήρε τη σκυτάλη ο Ναζι-φασίστας ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ που δήλωσε: «τελιώνουμε με όλη την παθογένεια της μεταπολίτευση» για να συνεχίσει ένα άλλο φασιστοειδές ο Κ.ΜΠΟΓΔΑΝΟΣ: «υπάρχει στοιχείο αναγκαστικότητας στην επιβολή του νόμου, μια χαρά τα λέει ο Βορίδης» και μια άλλη μεγαλοκυρά, η ΖΩΗ ΡΑΠΤΗ συμπληρώνει: «είναι απαραίτητο να γίνει «καθαρισμός» των σχολών με τη βοήθεια της Αστυνομίας», ενώ η «διάσημη» για τις αντιδραστικές της ανοησίες χαρακτήρισε τα «ευρήματα» στην ΑΣΟΕΕ όμοια με τα όπλα που χρησιμοποιεί ο «Συριακός στρατός»(!).
Να πως οι σοσιαλδημοκράτες του «Ριζοσπάστη» ΕΞΩΡΑΪΖΟΥΝ προκλητικά τα φασιστικά μέτρα της ΝΔ: «η ένταση της καταστολής δεν εξηγείται… με «εμμονές» της κυβέρνησης και των στελεχών της» («Ρ» 16-17/11/ σελ. 8), αρνούμενοι έτσι: α) ότι στις πρόσφατες εκλογές σημειώθηκε ΣΤΡΟΦΗ προς την αντιδραστική Δεξιά με τη νίκη του φασιστικού κόμματος της ΝΔ με την ισχυρή Ναζι-φασιστική πτέρυγα (ΒΟΡΙΔΗ-ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ-ΠΛΕΥΡΗ-ΤΖΑΒΕΛΛΑ-ΚΥΡΤΣΟ, κλπ., πολλούς Χουντικούς και τα παλιά φασιστοειδή ΣΑΜΑΡΑ, κλπ.), και β) ότι βαθαίνει παραπέρα το προτσές της ΦΑΣΙΣΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ της κοινωνικο-πολιτικής ζωής της χώρας.
Σήμερα η ένταση της καταστολής εξηγείται με την πρόσφατη ΣΤΡΟΦΗ προς την αντιδραστική Δεξιά, με την Αστυνομοκρατία, τη φασιστική κατάργηση του πανεπιστημιακού Ασύλου, κλπ. που συνιστούν, όπως προαναφέρθηκε, βάθεμα της ΦΑΣΙΣΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ, μαζί με το σχεδιαζόμενο περιορισμό των διαδηλώσεων, τις διαρκώς εντεινόμενες επιθέσεις των ΜΑΤ, επιθέσεις στα δικαιώματα των εργαζομένων, κλπ., , που ΟΛΑ μαζί βρίσκονται στην υπηρεσία υπεράσπισης και αύξησης των ΚΕΡΔΩΝ του μεγάλου ντόπιου κεφαλαίου αλλά και του ξένου.

*ΣΑΜΠΥ ΜΙΩΝΗΣ για Βορίδη: «Δεν ξεχνάμε λοιπόν ότι ως μαθητής ο Βορίδης κυκλοφορούσε με το «Ο Αγών Μου» του Χίτλερ, ότι ίδρυσε τη νεοναζιστική, αντισημιτική οργάνωση «Ελεύθεροι Μαθητές», ότι ως φοιτητής ίδρυσε τη φασιστική οργάνωση «Φοιτητική Εναλλακτική», το ότι διαδέχθηκε τον Μιχαλολιάκο ως γραμματέας της Νεολαίας της χουντικής ΕΠΕΝ, ότι με μέντορα και καθοδηγητή τον Λεπέν ίδρυσε το ρατσιστικό κόμμα Ελληνικό Μέτωπο που είχε για σλόγκαν το ρατσιστικό «κόκκινη κάρτα στους μετανάστες», το ότι στις εθνικές εκλογές του 2000 ένωσε το κόμμα του με αυτό του αυτοαποκαλούμενου νεοναζί και αντισημίτη Κώστα Πλεύρη και ότι μπήκε στο ελληνικό Κοινοβούλιο με το αντισημιτικό κόμμα του Καρατζαφέρη, ο οποίος υποστήριζε ότι «τα χέρια του Εβραίου μυρίζουν αίμα» και ότι στην τρομοκρατική επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου δεν σκοτώθηκε κανένας Εβραίος γιατί όλοι τους είχαν ειδοποιηθεί να μην πάνε στη δουλειά τους…» («ΕΦ. ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ» 5/3/2018)

Διαβάστε Περισσότερα »

Τετάρτη, 20 Νοεμβρίου 2019

Απεγνωσμένες προσπάθειες των ΝΔ-ΚΙΝΑΛ για τη συγκάλυψη του μεγάλου πρωτοφανούς σκανδάλου της NOVARTIS


Μετά τη συγκάλυψη του σκανδάλου της SIEMENS με τους αρχιμαφιόζους ΜΙΧΑΛΗ ΧΡΗΣΤΟΦΟΡΑΚΟ και ΧΡΗΣΤΟ ΚΑΡΑΒΕΛΛΑ να τους αφήσουν να φύγουν στο εξωτερικό, τώρα απ’ τα κόμματα ΝΔ-ΚΙΝΑΛ μεθοδεύεται η συγκάλυψη του μεγάλου σκανδάλου της NOVARTIS.
Η κατάθεση του άλλου αρχιμαφιόζου της NOVARTIS, Κ. ΦΡΟΥΖΗ, στην Προανακριτική αποτελεί μνημείο θράσους και ασύστολων ψευδών, που πολλά από αυτά διαψεύστηκαν απ’ τη γραμματέα του ΜΑΡΙΑ ΜΑΡΑΓΓΕΛΗ που επιβεβαίωσε, απ’ όσα διέρρευσαν στον τύπο, τα ραντεβού με ΣΑΜΑΡΑ, ΛΟΒΕΡΔΟ, ΣΤΟΥΡΝΑΡΑ: «εγώ τους έκλεινα τα ραντεβού».

Ταυτόχρονα τα προσκείμενα ΜΜΕ στην κυβέρνηση ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ενορχηστρωμένα ψεύδονται συστηματικά, διαδίδοντας τον περί «σκευωρίας» μύθο, ενώ παράλληλα ασκούνται αφόρητες πιέσεις από την κυβέρνηση στην αστική Δικαιοσύνη για συγκάλυψη του σκανδάλου NOVARTIS.

Διαβάστε Περισσότερα »

Δευτέρα, 18 Νοεμβρίου 2019

Σύντομο σχόλιο στην «Ανακοίνωση του γραφείου τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ για τα 46 χρόνια από τον ηρωϊκό ξεσηκωμό του Πολυτεχνείου»

ΕΧΘΡΟΙ και ΑΡΝΗΤΕΣ του Πολυτεχνείου Χουντικοί φασίστες και Ναζι-φασίστες: ΒΟΡΙΔΗΣ-ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗΣ-ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ-ΒΕΛΟΠΟΥΛΟΣ



Η ρεφορμιστική εφημερίδα «Ριζοσπάστης», όργανο του σοσιαλδημοκρατικού-τροτσκιστικού «Κ»ΚΕ, ακόμα και σε αυτό το φύλλο «Ρ» 16-17/11/2019 συνεχίζει να εξωραΐζει την κυβέρνηση του φασιστικού κόμματος της ΝΔ με την ισχυρή Ναζι-φασιστική του πτέρυγα.
Διαβάζοντας κανείς και αυτό το φύλλο του «Ριζοσπάστη» σχηματίζει την εντύπωση ότι τον τόπο τον κυβερνούν ακόμα οι σοσιαλδημοκράτες του ΣΥΡΙΖΑ και ΟΧΙ η κυβέρνηση της αντιδραστικής Δεξιάς με πρωθυπουργό τον Κ.Μητσοτάκη. Δικαιολογημένα βέβαια, αφού τώρα η ηγεσία του «Κ»ΚΕ έχει και «δικό» της υπουργό, τον πρώην γραμματέα της ρεφορμιστικής «Κ»ΝΕ, νυν αντιδραστικό ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΙΚΑΚΟ, ενώ ταυτόχρονα έχει επανδρώσει το φασιστικό κόμμα της ΝΔ με πολλά πρώην στελέχη του (ΚΥΡΤΣΟ, ΤΣΙΟΔΡΑ, κλπ. κλπ., με τελευταία την ΤΟΝΙΑ ΜΩΡΟΠΟΥΛΟΥ των «Κ»ΝΕ-Αντι-ΕΦΕΕ).

Μερικές παρατηρήσεις για την «Ανακοίνωση του γραφείου τύπου»:

1.Σχετικά με τον ισχυρισμό, ότι τα μέλη, τα στελέχη του κόμματος, της «Κ»ΝΕ και της Αντι-ΕΦΕΕ «πρωτοστάτησαν στον αγωνιστικό λαϊκό ξεσηκωμό» («Ρ» 16-17/11/ 2019, σελ.3) του Πολυτεχνείου, πρόκειται για έναν ΨΕΥΔΕΣΤΑΤΟ και προκλητικότατο, διαρκώς επαναλαμβανόμενο, δεκαετίες τώρα, ισχυρισμό, αφού είναι πασίγνωστο ότι τόσο «τα παραδοσιακά αστικά κόμματα αλλά ΚΑΙ τα δυο σοσιαλδημοκρατικά κόμματα «Κ»ΚΕ-«Κ»ΚΕεσ.)» ήταν κατά της ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ του Πολυτεχνείου (βλέπε παραπάνω το σύντομο σχολιασμό στο πρώτο μέρος της Προκήρυξης).

2. Στην «Ανακοίνωση» αποσιωπάται σκόπιμα και προκλητικά, ότι η αντιδραστική κυβέρνηση της ΝΔ ΚΑΤΑΡΓΗΣΕ, με φασιστικό νόμο, το πανεπιστημιακό Άσυλο.

3. Σ΄αυτή δεν γίνεται πουθενά λόγος, ότι για πρώτη φορά πραγματοποιείται «γιορτασμός» του Πολυτεχνείου με Χουντικούς φασίστες και Ναζι-φασίστες υπουργούς: ΒΟΡΙΔΗ-ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ.
4. Οι «υμνητές της Χούντας» δεν χύνουν ΜΟΝΟ «το δηλητήριο του ρατσισμού, του φασισμού, του αντικομουνισμού» αλλά και του αντιδραστικού αστικού εθνικισμού, που κυριαρχεί στην ηγεσία του σοσιαλδημοκρατικού «Κ»ΚΕ, όπως έδειξαν, μεταξύ πολλών άλλων, και οι τελευταίες ακραίες εθνικιστικές διαδηλώσεις κατά της τότε πΓΔΜακεδονίας και του λαού της, με πρόσχημα τα περί ΝΑΤΟ-ΕΕ.

5. Τέλος, γίνεται μεν αναφορά στην «Ανακοίνωση», ότι «η Ελλάδα είναι δέσμια των ιμπεριαλιστικών οργανισμών, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ», όμως η φιλοιμπεριαλιστική σοσιαλδημοκρατική-τροτσκιστική ηγεσία του «Κ»ΚΕ είναι ΟΧΙ μόνο ΥΠΕΡ της παραμονής στην ιμπεριαλιστική ΕΕ, μα ΕΠΙΠΛΕΟΝ και «κάθετα αντίθετο… να φύγει η Ελλάδα από το Ευρώ» («Ρ» 26/7/2015, σελ.17).

Διαβάστε Περισσότερα »

Κυριακή, 17 Νοεμβρίου 2019

ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 2019

Π Ο Λ Υ Τ Ε Χ Ν Ε Ι Ο 2019

Ζήτω η ηρωϊκή ΕΞΕΓΕΡΣΗ του Πολυτεχνείου - Ν Ο Ε Μ Β Ρ Η Σ 1973 κατά της φασιστικής δικτατορίας και των αμερικανο-ΝΑΤΟϊκων ιμπεριαλιστών και κόντρα στα σχέδια των αστικών και ρεβιζιονιστικών κομμάτων

Η αντιφασιστική-αντιιμπεριαλιστική πάλη της φοιτητικής νεολαίας και του λαού που κορυφώθηκε με την ΚΑΤΑΛΗΨΗ του Πολυτεχνείου απ τους φοιτητές και εξελίχθητε σε λαϊκή εξέγερση κατά των αμερικανο-ΝΑΤΟϊκων ιμπεριαλιστών και κατέληξε σε ανατροπή της φασιστικής δικτατορίας του ντόπιου κεφαλαίου.

Στη μετωπική σύγκρουση με το φασιστικό καθεστώς και την ΚΑΤΑΛΗΨΗ του Πολυτεχνείου ΔΕΝ αντιτάχθηκαν μόνο τα γνωστά παραδοσιακά αστικά κόμματα αλλά ΚΑΙ τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα “Κ”ΚΕ-”Κ”ΚΕεσ.

Προκλητική υπήρξε η προδοτική στάση της ηγετικής χρουστσοφικής ομάδας των ΚΟΛΙΓΙΑΝΝΗ-ΦΛΩΡΑΚΗ, κλπ. (“Κ”ΚΕ) που δε δίστασε, για να εξυπηρετήσει τα σχέδια της ντόπιας αντίδρασης, να καταγγείλει μέσω της “ΠΑΝΣΠΟΥΔΑΣΤΙΚΉΣ” Νο 8 (αντιΕΦΕΕ-”Κ”ΝΕ) τους αντιφασιστές και κομμουνιστές φοιτητές ως «πράχτορες»(!) της ΚΥΠ και της CIA: «καταγγέλλουμε την προσχεδιασμένη εισβολή στο χώρο του Πολυτεχνείου την Τετάρτη 14.11.73, 350 οργανωμένων πραχτόρων της ΚΥΠ, σύμφωνα με το προβοκατόρικο σχέδιο Ρουφογάλη-Καραγιαννόπουλου, με βάση τις εντολές του παραμερισμένου τώρα τέως πρωτοδικτάτορα Παπαδόπουλου και της αμερικάνικης CIA».

Η σοσιαλδημοκρατική ηγεσία του “Κ”ΚΕ ομολογεί, 3 χρόνια αργότερα, ότι ήταν ενάντια στην ΚΑΤΑΛΗΨΗ του Πολυτεχνείου και όταν αυτή πραγματοποιήθηκε αγωνίζονταν να τη ΔΙΑΛΥΣΕΙ με την “απαγκίστρωση των φοιτητών απ’ το Πολυτεχνείο: ομολογούν ανοιχτά ότι ο βασικός σκοπός τους ήταν:κυρίως να πάρουν μέτρα για την απαγκίστρωση των φοιτητών από το Πολυτεχνείο... το Γραφείο της Σπουδάζουσας της ΚΝΕ θεώρησε ότι η κατάληψη, παρόλα που έπρεπε να αποφευχθεί...”(“ΚΟΜΕΠ”, 11/1976, σελ. 98). Και παρακάτω:αν η ΚΝΕ ήταν σωστά προετοιμασμένη και τα στελέχη της δούλευαν έγκαιρα και επιτόπου μέσα στο Φ.Κ., μ’ αυτή την κατεύθυνση, θα ήταν δυνατό ή να μην επιλεγεί καθόλου η μορφή της κατάληψης, ή κι’ αν προσωρινά πραγματοποιούνταν, να στρέφονταν γρήγορα προς άλλες εξελιξεις» (στο ιδιο,σελ.112-113).Τα ΣΗΜΕΡΙΝΑ γραφόμενα των «Κ»ΚΕ-¨Κ¨ΚΝΕ είναι ΟΛΑ ΨΕΥΔΗ.

ΕΞΩ απ’ τα ΒΑΛΚΑΝΙΑ οι ιμπεριαλιστές: Αμερικανο-ΝΑΤΟϊκοί–ΕΕ–ΡΩΣΙΑΣ.

ΔΙΜΕΡΗΣ «ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΠΡΕΣΠΩΝ». Παρά τη διατήρηση της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης των δυο χωρών, το μοναδικό θετικό σημαντικό πολιτικό γεγονός φέτος ήταν η ΕΞΟΜΑΛΥΝΣΗ των σχέσεων, μετά 30 ολόκληρα χρόνια, μεταξύ Ελλάδας-πΓΔΜακεδονίας (= Βόρειας Μακεδονίας) που κατάφερε ισχυρό πλήγμα στον αντιδραστικό επιθετικό αστικό ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ των δυο πλευρών, με τις δυο χώρες να ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΟΥΝ τις εθνικιστικές αλυτρωτικές διεκδικήσεις τους – εγκατάλειψη που εκφράζεται και κατοχυρώνεται στη διμερή «Συμφωνία των Πρεσπών» - η οποία δυστυχώς ΔΕΝ λύνει τα προβλήματα: α) της επιστροφής των Σλαβομακεδόνων Ανταρτών των ΕΛΑΣ-ΔΣΕ και των οικογενειών στην πατρίδα τους, και β) την αναγνώριση ύπαρξης Σλαβομακεδόνικης μειονότητας στη Δυτική Μακεδονία. Η «Συμφωνία των Πρεσπών» καταπολεμήθηκε με ιδιαίτερη σφοδρότητα και ακραίο εθνικιστικό φασιστικό μίσος και καταψηφίστηκε – από αντιδραστικές εθνικιστικές θέσεις – απ’ τους εθνικιστές των VMRO-DPMNE και από ολόκληρη τη στρατιά των ελλήνων εθνικιστών: Χ.Α.-ΝΔ-ΑΝΕΛ-ΕΝ.Κεντρώων-ΚΙΝΑΛ-«Κ»ΚΕ, με την εθνικιστική ηγεσία του «Κ»ΚΕ να οργανώνει ξεχωριστές εθνικιστικές διαδηλώσεις ΚΑΤΑ του υποτιθέμενου «αλυτρωτισμού» της γειτονικής χώρας και του λαού της.
ΕΚΛΟΓΕΣ: στροφή προς την αντιδραστική Δεξιά – πλήρης αποπροσανατολισμός και θρίαμβος του Ανορθολογισμού

Πέρα απ’ τη στροφή προς την αντιδραστική Δεξιά και τον πλήρη αποπροσανατολισμό και την πρωτοφανή σύγχυση στις γραμμές της εργατικής τάξης και των πλατιών λαϊκών μαζών – με τα «Κ»ΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ να «ξεπλένουν»-αθωώνουν μόνιμα την κυβέρνηση ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ-ΣΑΜΑΡΑ-ΑΛΟΓΟΣΚΟΥΦΗ-ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ απ’ την ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ και βαρύτατη ευθύνη στο ΚΕΝΤΡΙΚΟΤΕΡΟ ζήτημα δηλ. τη μεγάλη ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ της χώρας με την πλήρη οικονομική χρεοκοπία το 2009 και τις γνωστές καταστροφικές συνέπειες που ακολούθησαν – τα αποτελέσματα τόσο των Ευρωεκλογών όσο και των εθνικών εκλογών συνιστούν κραυγαλέα απόδειξη «καταστροφής του Λογικού», θρίαμβο του Ανορθολογισμού και παραλογισμό της πιο ακραίας μορφής: επειδή ΑΚΡΙΒΩΣ, πρώτο, η πλειοψηφία επέλεξε να ψηφίσει το κόμμα, δηλ. τη ΝΔ, που «χτες»(2009) κατέ-στρεψε ΟΛΟΣΧΕΡΩΣ, για πολλές δεκαετίες, τη χώρα, και δεύτερο, όταν η μεγάλη ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ διαρκεί ακόμα ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ, με το λαό, από τη Θράκη ως την Κρήτη, να είναι υποχρεωμένος να ζει και να «κολυμπά» καθημερινά σ’ έναν απέραντο Ωκεανό από συντρίμμια και θα εξακολουθεί να ζει και τις επόμενες δεκαετίες με τη θηλιά του μη βιώσιμου Εξωτερικού ΧΡΕΟΥΣ να σφίγγει διαρκώς χωρίς να είναι δυνατό να αποπληρωθεί.

Επιπλέον τα αποτελέσματα των φετινών εκλογών δείχνουν, ότι καθόλου δεν συνειδητοποιήθηκε το ΜΕΓΕΘΟΣ και η έκταση της μεγάλης ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ του 2009 όχι μόνο απ’ την τωρινή πλειοψηφία των πρόσφατων εκλογών μα δυστυχώς και πολύ ευρύτερατης μεγαλύτερης καταστροφής, όχι μόνο στον 21ο αιώνα, μα ακόμα χειρότερα: της μεγαλύτερης μετά τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, και μάλιστα σε ειρηνική περίοδο. Ακόμα φανερώνουν τον καταστροφικό αποπροσανατολισμό και την τεράστια σύγχυση στις γραμμές της εργατικής τάξης και των πλατιών λαϊκών μαζών αλλά και ένα ασυνήθιστα χαμηλό πολιτικο-ιδεολογικό επίπεδο, αδικαιολόγητη αφέλεια και ένα κολοσσιαίο μέγεθος άγνοιας των σημερινών οικονομικο-πολιτικο-κοινωνικών προβλημάτων της χώρας.

Τη «μοιραία 6ετία» («ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»25/3/2012) δηλ. την ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΗ «Καραμανλική 6ετία 2004-2009» κατά την οποία το έλλειμμα έφτασε σχεδόν στο 16% (15,4% του ΑΕΠ ή 36,1 δισ. Ευρώ) ενώ το εξωτερικό χρέος της χώρας εκτινάχθηκε στο 300 και πλέον δισεκατομμύρια Ευρώ, μ’ αποτέλεσμα να ΜΗΝ είναι πλέον δυνατή η εξυπηρέτησή του, και έτσι, η χώρα πέρασε σε μόνιμο διεθνή οικονομικό έλεγχο για πολλές δεκαετίες και στον ασφυκτικό έλεγχο των ΔΝΤ-ΕΚΤ-ΚΟΜΙΣΙΟΝ,για να ακολουθήσουν ύστερα τα καταστροφικά «μνημόνια» με τα εξοντωτικά τους μέτρα, κλπ., με τη μετέπειτα συνεχιζόμενη ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ να συγκροτείται από: 1) την απώλεια του 25% και πλέον του ΑΕΠ, 2) την εξαφάνιση 400.000 και πλέον μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, 3) την καταστροφή πολλών εκατοντάδων χιλιάδων καταστημάτων-μαγαζιών (διαφόρων ειδών), 4) τα περίπου 2.000.000 άνεργους (διαφόρων μορφών ανεργίας, όπως μερική απασχόληση, κλπ.), 5) την τεράστια ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΗ αιμορραγία-εξαγωγής πολλών εκατοντάδων χιλιάδων νέων σ’ άλλες χώρες (πάνω από 500.000, συνεχίζεται) που δεν πρόκειται να επιστρέψουν, 6) το τεράστιο εσωτερικό ΧΡΕΟΣ αλλά και το υπερμέγεθες, εκατοντάδων δισεκατομμυρίων Ευρώ, μη βιώσιμο εξωτερικό ΧΡΕΟΣ, που προς το παρόν έχει φτάσει κοντά στα 370 δισ. Ευρώ, κλπ., κλπ., αλλά και ΟΛΑ τα μεγάλα πρωτοφανή ΔΕΙΝΑ που προκάλεσε και συσσώρευσε η πλήρης οικονομική ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ (πλήρη εκμηδένιση των εργατικών κατακτήσεων, μεγάλη φτώχια και εξαθλίωση, σχετική και απόλυτη εξαθλίωση των πλατιών λαϊκών μαζών, κοινωνικές και οικογενειακές τραγωδίες, κλπ., κλπ.)

Φασιστική η κατάργηση του Πανεπιστημιακού Ασύλου απ την αντιδραστική κυβέρνηση της ΝΔ

Ο αντιφασιστικός γιορτασμός του Πολυτεχνείου με υπουργούς χουντικούς και Ναζι-φασίστες
Η νίκη στις εκλογές του φασιστικού κόμματος της ΝΔ με την ισχυρή Ναζι-φασιστική πτέρυγα (ΒΟΡΙΔΗΣ-ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ-ΠΛΕΥΡΗΣ-ΚΥΡΤΣΟΣ-ΤΖΑΒΕΛΑ, κλπ.) σημαίνει: «Νόμος και τάξη»-αστυνομοκρατία–φασιστικοποίηση–θρησκευτικός σκοταδισμός–ιδιωτικοποιήσεις–ρατσισμό–ακραίο εθνικισμό–αντισημιτισμό–μεγαλύτερο ξεπούλημα του πλούτου της χώρας–παραπέρα δυνάμωμα της ιμπεριαλιστικης εξάρτησης της χώρας, με πρώτο φασιστικό μέτρο την κατάργηση του Πανεπιστημιακού Ασύλου, τη βάρβαρη επίθεση της Αστυνομίας στους φοιτητές που συκοφαντικά χαρακτηρίζονται «μπαχαλάκηδες» για τους δίκαιους μαχητικούς αγώνες τους που πρέπει να συνεχιστούν και ενταθούν!

Άμεση ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ της Ελλάδας, ΕΔΩ και ΤΩΡΑ, απ’ την ιμπεριαλιστική Ευρωπαϊκή Ένωση (μαζί από ΕΥΡΩ-ΟΝΕ) και ΝΑΤΟ!

ΟΧΙ στον εθνικισμό-ρατσισμό-αντισημιτισμό-φασισμό-Ναζι-φασισμό – ΝΑΙ στη φιλία των λαών και τον Προλεταριακό Διεθνισμό!

ΚΙΝΗΣΗ για ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ του ΚΚΕ (1918-55)
Τ.Θ. 3689, 102 10 Αθήνα. Τηλ. 2108621543, email: anasintaxi@yahoo.com

Νοέμβρης 2019

Διαβάστε Περισσότερα »

Παρασκευή, 15 Νοεμβρίου 2019

Περιφερειακή συνάντηση ICMLPO: ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ ΜΑΣ





Περιφερειακή Σύσκεψη των μαρξιστικών-λενινιστικών Κομμάτων και Οργανώσεων, μέλη της ICMLPO

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ ΜΑΣ

Εμείς, τα μαρξιστικά-λενινιστικά Κόμματα και Οργανώσεις της Ευρώπης συναντηθήκαμε στην Ισπανία ως φιλοξενούμενοι του αδελφού Κόμματος PCE(m-l). Συζητήσαμε σε βάθος για τη σημερινή κατάσταση στην Ευρώπη και για τα καθήκοντά μας.

Το προτσές της ευρωπαϊκής οικοδόμησης συντελείται στο γενικότερο πλαίσιο της κρίσης του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού συστήματος: η ΕΕ είναι ολοκληρωτικά ενσωματωμένη σ’ αυτό το σύστημα και αποτελεί μέρος του.

Η κρίση της ευρωπαϊκής οικοδόμησης είναι μια έκφραση των σύμφυτων εσωτερικών Αντιφάσεων (=Widerspruch) του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού συστήματος:
– της Αντίφασης μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας,
– των Αντιφάσεων μεταξύ των μονοπωλίων και των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων,
– των Αντιφάσεων μεταξύ των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων από τη μια και των καταπιεσμένων εθνών από την άλλη.

Η οικοδόμηση της Ευρώπης είναι ένα πεδίο μάχης μεταξύ των κύριων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων ΗΠΑ, Κίνας και Ρωσίας, οι οποίες ανταγωνίζονται μεταξύ τους και συγκρούονται η μια με την άλλη: αναμειγνύονται επίσης στην ΕΕ, για να παρεμποδίσουν την ανάπτυξή της ως ιμπεριαλιστή ανταγωνιστή.

Σήμερα η εθνικιστική πολιτική και ο προστατευτισμός (=Protektionismus), που εφαρμόζονται από τον ιμπεριαλισμό των ΗΠΑ, ακόμα σήμερα είναι η πιο ισχυρή και πιο επιθετική δύναμη, αποσταθεροποιεί τον κόσμο ολόπλευρα και βαθαίνει τις Αντιφάσεις μεταξύ των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων. Συνεχίζει και δυναμώνει τις εντάσεις μεταξύ των ευρωπαϊκών συμμάχων στην Ευρώπη, που είναι μέλη του ΝΑΤΟ, και της Ρωσίας, με το να περικυκλώνει στρατιωτικά μέσω της εγκατάστασης πυραύλων, την αύξηση στρατευμάτων και των μεγάλων στρατιωτικών γυμνασίων στις Βόρειες χώρες.

Η οικονομική και πολιτική σύγκρουση με τον κινέζικο ιμπεριαλισμό πλήττει βαθιά την ΕΕ.

Η Κίνα αναπτύσσει μια δραστήρια οικονομική πολιτική με πολιτικές και γεωστρατηγικές φιλοδοξίες με σκοπό να επεκτείνει την επιρροή της στην Ευρώπη και να ανοίξει νέες αγορές για τα μονοπώλιά της. Ο λεγόμενος «νέος δρόμος του μεταξιού» συγκεκριμενοποιεί αυτούς τους σκοπούς. Εκμεταλλευόμενη τις εσωτερικές Αντιφάσεις της ΕΕ, η Κίνα προτείνει «deals” για επενδύσεις με διάφορες κυβερνήσεις – Ελλάδας, Ιταλίας, Ουγγαρίας, αλλά και Γαλλίας, Ολλανδίας, αλλά και τις υποσχέσεις για δυνατότητες εξαγωγών στην ίδια την αγορά της. Αυτή η πολιτική προκαλεί διάσπαση και πολιτικές αλλά και οικονομικές συγκρούσεις μεταξύ των διαφόρων κρατών της ΕΕ, άλλα και με τον ιμπεριαλισμό των ΗΠΑ.

Η Κίνα επεκτείνει την επιρροή της και προς την Αφρική, με τον ισχυρισμό, μιας «δίκαιης» συμβολής στην οικονομική ανάπτυξη αυτών των χωρών, ιδιαίτερα στον τομέα των Υποδομών (δρόμους, σιδηροδρόμους, γέφυρες, κλπ.). Η Κίνα αναλαμβάνει τον έλεγχο των ορυκτών, πετρελαίου, γης σε βάρος των αγροτών και των επαρχιακών Κοινοτήτων. Οι λεγόμενες «ισότιμες σχέσεις» δεν είναι καθόλου ισότιμες και αποτελούν στην πραγματικότητα πρόσχημα για την ιμπεριαλιστική ληστρική πολιτική της και για την κατάκτηση νέων αγορών για τα εμπορεύματά της. Υπό το πρόσχημα της «μη ανάμιξης στις εσωτερικές υποθέσεις» στηρίζει αντιδραστικές κυβερνήσεις, που καταπιέζουν τους λαούς τους.

Η Ρωσία εκμεταλλεύεται επίσης πολύ δραστήρια τις Αντιφάσεις μεταξύ των ευρωπαίων ιμπεριαλιστών και των καπιταλιστών, ιδιαίτερα στο ζήτημα της εξαγωγής του φυσικού αέριου.

Εξαιτίας του χαρακτήρα της και της δομής από τα διαφορετικά ιμπεριαλιστικά και καπιταλιστικά κράτη, η ΕΕ υπόκειται κι αυτή στη δράση του νόμου της ανισόμετρης ανάπτυξης, που είναι σύμφυτος στο καπιταλιστικό και ιμπεριαλιστικό σύστημα. Όλες αυτές οι Αντιφάσεις αναπτύσσονται και δρουν μαζί. Εμφανίστηκαν σαν παράδειγμα στο πρόβλημα του Brexit, που ως τα σήμερα δεν έχει ακόμα λυθεί. Σε κάθε περίπτωση το Brexit, είτε πραγματοποιηθεί ή όχι, αδυνατίζει την οικοδόμηση της Ευρώπης.

Όμως η κρίση, που επιδρά στην ΕΕ, δεν σταματά την εφαρμογή των υπερεθνικών εγκαταστάσεων όπως ευρωπαϊκών πρακτορείων (ενέργειας, μεταφορών, παροχής υπηρεσιών…), ντιρεκτίβες, διατάγματα και νόμους που εκδίδονται από την ευρωπαϊκή Κομισιόν και το ευρωπαϊκό Συμβούλιο (αποτελείται από τις κυβερνήσεις των κρατών μελών), τα οποία συνεχίζονται με την προώθηση και εφαρμογή της νέο-φιλελεύθερης οικονομικής πολιτικής προς όφελος των μεγάλων μονοπωλίων.

Αυτοί οι μηχανισμοί περιορίζουν τον εθνικό έλεγχο και την ικανότητα ρύθμισης των κρατών σε σπουδαίους τομείς, όπως ενέργεια, μεταφορές, κλπ., και μάλιστα τους καταπιέζουν.

Τα αντεργατικά και αντιλαϊκά μέτρα θα εφαρμόζονται παραπέρα και θα πολλαπλασιάζουν τον κοινωνικό ανταγωνισμό, τον ανταγωνισμό «όλοι εναντίον όλων» και τον ανταγωνισμό μεταξύ των εργατών …

Ο γερμανικός και γαλλικός ιμπεριαλισμός καθοδηγούν το προτσές της ευρωπαϊκής οικοδόμησης – προς το συμφέρον των δικών τους μονοπωλίων. Αλλά ανταγωνίζονται και μεταξύ τους. Σήμερα προτείνουν να ξεπεράσουν την κρίση μέσω της προώθησης-επέκτασης της στρατιωτικο-βιομηχανικής βάσης (αεροπλάνα, τανκς, ντρόουνς, πυραύλους…) με τη βοήθεια της ανάπτυξης μιας ευρωπαϊκής «αμυντικής πολιτικής». Ως τώρα η πολιτική αυτή είναι σε συμφωνία με το ΝΑΤΟ, ιδιαίτερα με την απόφαση-υπαγόρευση να δίνεται το 2% του ΑΕΠ για τον πολεμικό Προϋπολογισμό, προφανώς σε βάρος ιδιαίτερα του κοινωνικού Προϋπολογισμού. Αυτό οδηγεί τα «ουδέτερα κράτη» της ΕΕ με τη συμμετοχή τους στην PESCO (Permanent Structured Cooperation = μόνιμη διαρθρωμένη στρατιωτική συνεργασία) να προσδεθούν στη στρατιωτικοποίηση.

Αυτή η τάση προς τη στρατωτικοποίηση ξαπλώνεται σε ολόκληρο τον κόσμο και η ΕΕ συμμετέχει σ’αυτή. Η ΕΕ δεν είναι παράγοντας ειρήνης, αντίθετα είναι παράγοντας πολέμου.

Οι μπουρζουαζίες των ευρωπαϊκών κρατών για να προωθήσουν τις αντιδραστικές επιθέσεις στους εργάτες και στους λαούς ακολουθούν μια πολιτική καταπίεσης των κοινωνικών διαμαρτυριών. Αστυνομικό κράτος, πάντοτε καταπιεστικοί νόμοι, όλο και λιγότερα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα, συνεχής περιορισμός τους.

Συλλήψεις μαχητικών εργατών… ταυτόχρονα προώθηση αντιδραστικών, φασιστικών κινημάτων και κομμάτων που συμμετέχουν σε εκλογές. Εκμεταλλεύονται την κρίση της παραδοσιακής Δεξιάς και των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων, που όλοι τους υποστη-ρίζουν την ΕΕ και την νεο-φιλελεύθερη πολιτική. Ο σκοπός αυτών των δεξιών εξτρεμιστών και μάλιστα φασιστικών κομμάτων είναι η προώθηση της διάσπαση, του ρατσισμού και της εχθρότητας προς τους ξένους και η εξάπλωση του αντιδραστικού εθνικισμού.

Η «Αφρική είναι το μέλλον μας» διακηρύσσουν ορισμένοι απ’ τους πρωθυπουργούς και οι ηγέτες της ΕΕ. Εννοούν μ’ αυτό ότι η Αφρική αποτελεί την αποκλειστική αγορά για τα προϊόντα τους, ότι ο ορυκτός πλούτος, το νερό, τα τρόφιμα, η γη, οι ενεργειακές πηγές… των Αφρικανικών χωρών υπάρχουν για τα μονοπώλια τους. Μάλιστα θεωρούν δικαίωμά τους να εξάγουν όλων των ειδών απόβλητα (βιομηχανικά, χημικά και πυρηνικά απόβλητα…). Εν συντομία θεωρούν την Αφρική ως δική τους ιδιοκτησία και την υπερασπίζουν ενάντια στην απληστία άλλων ιμπεριαλιστών δυνάμεων.

Η στρατιωτική παρουσία μερικών ευρωπαϊκών κρατών στην Αφρική αυξάνεται. Ο γαλλικός ιμπεριαλισμός είναι η πιο σπουδαία στρατιωτική δύναμη που είναι παρούσα με χιλιάδες στρατιώτες, στρατιωτικές βάσεις κλπ. στη ζώνη Sahel – Subsahara. Ασκεί πίεση στην ΕΕ και στα κράτη μέλη της να στείλουν λογιστική υποστήριξη και να δώσουν ολοένα και περισσότερα χρήματα στο λεγόμενο «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας».

Το σύνολο αυτής της πολιτικής είναι η ουσιαστική αιτία για την εξάπλωση της εξαθλίωσης της οικονομικής κρίσης, που πλήττει τις Αφρικανικές χώρες με καταστροφικές συνέπειες για τους εργάτες, αγρότες και τους λαούς της Αφρικής.

Αυτή είναι η βασική αιτία για τα μεγάλα μεταναστευτικά ρεύματα που έχουν αγκαλιάσει εκατομμύρια ανθρώπους πρωταρχικά στην ίδια την Αφρική. Ένα μικρό μέρος από αυτούς καταφέρει να διασχίσει τη Μεσόγειο για να φτάσει στην Ευρώπη. Η ΕΕ αναπτύσσει μια επιθετική πολική εναντίον αυτών των μεταναστών και μετατρέπεται σε «φρούριο», με το να οργανώνει στρατιωτικό έλεγχο της θάλασσας και έτσι να προκαλούνται χιλιάδες νεκροί. Δυναμώνει επίσης τη συστηματική καταπίεση ενάντια στους μετανάστες στο εσωτερικό της Ευρώπης. Αυτή είναι η «ευρωπαϊκή πολιτική της αλληλεγγύης».

Η αντίσταση σε όλη την Ευρώπη δυναμώνει

Παρακολουθούμε την ανάπτυξη της αντίστασης των εργατών και των λαών, την αντίσταση των γυναικών, της νεολαίας ενάντια στην πολιτική της φτώχιας, η οποία προωθείται τόσο από την κάθε ξεχωριστή μπουρζουαζία όσο και από την ΕΕ ως σύνολο. Οι αγώνες για την αύξηση των μισθών και των συντάξεων, που σημείωσαν μεγάλη μείωση από τη νεοφιλελεύθερη πολιτική, για την υπεράσπιση των δημοσίων υπηρεσιών (υγεία, παιδεία, δημόσιες συγκοινωνίες, κοινωνική ασφάλεια…) που έχουν γίνει στόχος της πολιτικής των ιδιωτικοποιήσεων, ενάντια στη μείωση του κοινωνικού Προϋπολογισμού, τους αγώνες ενάντια στις απολύσεις, ενάντια στην επέκταση της μερικής απασχόλησης και εργασίας (χωρίς συμβάσεις, ασφαλίσεις, ωράρια, κλπ., κλπ.) που αυξάνονται συνεχώς. Αναπτύσσονται συνεχώς αγώνες ενάντια στην πολιτική που επιδιώκει να περιορίσει τα δικαιώματα των εργατών όπως αυτονομία διαπραγματεύσεων, το δικαίωμα της απεργίας, το δικαίωμα των διαδηλώσεων, κλπ.

Νέα τμήματα του λαού, που αγωνίζονται ενάντια στις συνέπειες της πολιτικής της λιτότητας, την αύξηση των φόρων, που κύρια πληρώνονται από τους εργάτες και τα χαμηλά στρώματα, συμμετέχουν σε αγωνιστικές κινητοποιήσεις, όπως βλέπουμε στη Γαλλία με τα «κίτρινα γιλέκα». Το οργανωμένο εργατικό κίνημα ενδιαφέρεται να υιοθετήσει αυτά τα κοινωνικά αιτήματα αυτού του κινήματος για να δυναμώσει το κίνημα ενάντια στο κεφάλαιο και την κυβέρνηση που βρίσκεται στην υπηρεσία των μεγάλων μονοπωλίων.
Οι αγώνες βρίσκονται αντιμέτωποι με μια επιθετική αστυνομική και δικαστική καταπίεση: η ουσία του κράτους και ο ταξικός χαρακτήρα της βίας, που χρησιμοποιείται ενάντια στο εργατικό και λαϊκό κίνημα, γίνεται ολοένα πιο φανερός. Ταυτόχρονα είναι αυτονόητη και η νομιμότητα της αντίστασης των εργατών, τις νεολαίας και των ανθρώπων σ’ όλες τις μορφές.
Αναπτύσσεται η κινητοποίηση των γυναικών για ίσους και καλύτερους μισθούς, ίδια δικαιώματα, ενάντια στη σεξουαλική παρενόχληση, όπως έδειξε η μεγαλύτερη συμμετοχή των εργατών, ανδρών και γυναικών, στην ισχυρή κινητοποίηση της 8ης Μάρτη.
Η νεολαία, ιδιαίτερα στην Ευρώπη, έθεσε το ζήτημα της ευθύνης των κυβερνήσεων και της πολιτικής των, επίσης και των μεγάλων μονοπωλίων για την αλλαγή του κλίματος και τις καταστροφικές συνέπειες ιδιαίτερα για τους λαούς των φτωχών χωρών. Τμήματα της νεολαίας εκπροσωπούν την άποψη «δεν πρέπει να αλλάξει το κλίμα, αλλά το σύστημα». Φυσικά αυτό είναι ένα πρώτο βήμα συνειδητοποίησης, ότι το καπιταλιστικό-ιμπεριαλιστικό σύστημα ευθύνεται κύρια για την καταστροφή του περιβάλλοντος.
Μεγαλώνει επίσης και η αντίσταση ενάντια στην εξάπλωση των ρατσιστικών και φασιστικών δυνάμεων σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Αυτή η αντίσταση εκφράζεται με διαφορετικές μορφές και αναπτύσσεται με ιδιαίτερη δύναμη στ τμήματα της νεολαίας.
Ο κίνδυνος ενός ιμπεριαλιστικού πολέμου προκαλεί μεγαλύτερη κινητοποίηση των λαών. Το αντι-ΝΑΤΟικό κίνημα, το κίνημα ενάντια στις αμερικάνικες βάσεις στην Ευρώπη, ενάντια στα πυρηνικά όπλα στην Ευρώπη γίνεται ισχυρότερο. Είναι σημαντικό να διευρυνθεί η αντιπολίτευση ενάντια σ’ όλα τα είδη της ευρωπαϊκής «Αμυντικής Πολιτικής», η οποία εξυπηρετεί μόνο τα συμφέροντα των μονοπωλίων, ιδιαίτερα το στρατιωτικο-βιομηχανικό σύμπλεγμα, που στρέφεται ενάντια στους λαούς. Ταυτόχρονα πρέπει να αποκαλύπτεται η ουσία της πολιτικής των άλλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων όπως Ρωσίας και Κίνας, που και αυτές αποτελούν τμήμα του ενδοιμπεριαλιστικού αγώνα. Δεν είναι «ειρηνικές» ή «ενδεχόμενοι σύμμαχοι» του κινήματος ενάντια στον πόλεμο και ενάντια στον ιμπεριαλισμό.

Σε αυτό το γενικό πλαίσιο της όξυνσης της ταξικής πάλης και του βαθέματος των κύριων Αντιφάσεων της εποχής, εμείς τα μαρξιστικά-λενινιστικά Κόμματα και Οργανώσεις προτείνουμε τα ακόλουθα σπουδαία καθήκοντα:
– ανάπτυξη μιας δραστήριας πολιτικής για την ενότητα των εργατών στη βάση των ταξικών τους συμφερόντων και για την ενότητα και των αγώνα των εργατών και των κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων ενάντια στην επίθεση των μονοπωλίων και των καπιταλιστών, την Αντίδραση και την πολιτική πολέμου του ιμπεριαλισμού.
– ανάπτυξη δραστήριας αλληλεγγύης με τους εργάτες και τους λαούς του κόσμου, ιδιαίτερα εκείνους οι οποίοι υποφέρουν από την ιμπεριαλιστική καταπίεση, την επίθεση και τη λεηλασία, καταπολεμώντας τους εχθρούς των καταπιεσμένων.
– δυνάμωμα της υπεράσπισής μας του Παλαιστινιακού λαού και τις Οργανώσεις του στην πάλη για τα εθνικά του δικαιώματα. Ενάντια στο Σιωνισμό και τον ιμπεριαλισμό.
– Συνέχιση και ενίσχυση της αλληλεγγύης προς τους λαούς της Τουρκίας που αγωνίζονται ενάντια στην αντιδραστική κυβέρνηση Ερντογκάν και προς τις δημοκρατικές και επαναστατικές δυνάμεις. Καταδικάζουμε τις επιδιώξεις της κυβέρνησης Ερντογκάν να φιμώσουν τους ηγέτες του EMEP μέσω νομικών και οικονομικών κυρώσεων.
– αγώνα ενάντια στα τείχη σιωπής για το νόμιμο αγώνα του λαού των Sahauri για Αυτοδιάθεση.

Λαμβάνομε υπόψη και στηρίζομε ιδιαίτερα τους λαούς και τις επαναστατικές Οργανώσεις που αγωνίζονται για να εξαλείψουν τις αντιδραστικές κυβερνήσεις και αγωνίζονται για ψωμί, ελευθερία, και λαϊκή κυριαρχία όπως συμβαίνει τώρα στις περιπτώσεις της Αλγερίας και στο Σουδάν. Καταδικάζουμε τα χτυπήματα και τις επεμβάσεις των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και των αντιδραστικών κυβερνήσεων και δυνάμεων, που προσπαθούν να καταπιέσουν αυτά τα ισχυρά λαϊκά κινήματα.

Στηρίζομε τα αδελφά Κόμματα στην Αφρική (ιδιαίτερα στην Τυνησία, Μαρόκο, Μπουρκίνα, Ακτή Ελεφαντοστού και Μπενίν) που αγωνίζονται για να δώσουν στους αγώνες των λαών τους επαναστατικό χαρακτήρα και να τους οδηγήσουν σε εθνική και κοινωνική απελευθέρωση.
Ένα ιδιαίτερο καθήκον μας είναι η οικοδόμηση των Οργανώσεων μας, η οικοδόμηση των Κομμάτων εμπροσθοφυλακή της εργατικής τάξης, η βοήθεια στη δημιουργία μαρξιστικών-λενινιστικών Κομμάτων και Οργανώσεων στην Ευρώπη και δυνάμωμα της διεθνούς αλληλεγγύης.
Ενισχύουμε τη δράση μας στον επαναστατικό αγώνα για μια επαναστατική ανατροπή του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού συστήματος, για το Σοσιαλισμό.

Ισπανία, Μάης 2019

Κομμουνιστικό Κόμμα των Εργατών της Δανίας, (APK)
Κομμουνιστικό Κόμμα των Εργατών της Γαλλίας, (PCOF)
Οργάνωση για την Οικοδόμηση του Κομμουνιστικού Κόμματος των Εργατών στην Γερμανία (Arbeit Zukunft)
Κίνηση για Ανασύνταξη του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας (ΚΚΕ 1918-1955)
Κομμουνιστική Πλατφόρμα – για το Κομμουνιστικό Κόμμα του Προλεταριάτου της Ιταλίας
Μαρξιστική-Λενινιστική Οργάνωση Επανάσταση της Νορβηγίας
Κομμουνιστικό Κόμμα Ισπανίας (Μαρξιστικό-Λενινιστικό), (PCE /m-l)
Κόμμα Εργασίας Τουρκίας, (EMEP)
Διαβάστε Περισσότερα »

Τετάρτη, 13 Νοεμβρίου 2019

Θεοχάρης Παρασκευόπουλος (08 .03.1933 – 15.11.2018)

Γεννημένος από γονείς πρόσφυγες στο χωριό Πετεινός Ξάνθης, ξεκινάει την πολιτική του δράση στα 6 του χρόνια υπό την καθοδήγηση του πατέρα του Δημητρίου Παρασκευόπουλου – μέλος του κομμουνιστικού κόμματος.
Στη δικτατορία του Μεταξά σε μία έφοδο της αστυνομίας και ενώ έλειπαν οι γονείς του από σπίτι, κρύβει μέσα σε μία στάμνα ένα παράνομο σημείωμα του πατέρα του.
Στη διάρκεια της κατοχής μεταφέρει σημειώματα της εθνικής αντίστασης από περιοχή σε περιοχή.
Στα επόμενα χρόνια, οργανωμένος στην ΕΔΑ περνάει από βασανιστήρια και στη συνέχεια, το 1958 εξορίζεται στον Αγ. Ευστράτιο έως το 1961 με τη διάλυση των στρατοπέδων.
Στη συνέχεια, επιστρέφοντας από την εξορία, συνεχίζει τη δράση του.
Εντάσσεται στα αγροτικά και εργατικά κινήματα της εποχής.
Τον Απρίλιο του 1967 συλλαμβάνεται και μεταφέρεται στο τοπικό αστυνομικό τμήμα, όπου και μπαίνει στην απομόνωση.
Εκεί, στην απομόνωση βασανίστηκε άγρια από έναν λοχαγό του στρατού, όπου και έχασε την ακοή του.
Από εκεί, μεταφέρεται στη Γυάρο μαζί με άλλους κρατούμενους ανάμεσα στους οποίους βρισκόταν και ο πατέρας του.
Στα Γυάρο, σε λίγες μέρες περνάει στην απομόνωση, και περίπου στις αρχές του καλοκαιριού μαζί με άλλους συντρόφους του μεταφέρεται στο Παρθένι της Λέρου, με αρματαγωγό του στρατού.
Το καράβι έφτασε στη Λέρο αργά τη νύχτα. Εκεί, ένας βαθμοφόρος από την Ξάνθη έτυχε να είναι συμμαθητής του Χάρη. Γνωρίζοντας για την πολιτική του δράση, έβγαλε την ίδια νύχτα ανακοίνωση με τηλεβόα να παρουσιαστεί ενώπιόν του ο Παρασκευόπουλος. Οι κρατούμενοι σύντροφοι, υποψιασμένοι ότι αρχίζουν οι εκτελέσεις, συνόδευσαν το Χάρη. Ο βαθμοφόρος, τον πλησίασε και του ανακοίνωσε χαμηλόφωνα ότι έχει τη δυνατότητα να στείλει ένα γράμμα-σημείωμα στην οικογένειά του. Ο Χάρης τον ρώτησε αν υπήρχε δυνατότητα να γίνει αυτό για όλους τους συντρόφους του. Όταν ο βαθμοφόρος του το αρνήθηκε, αρνήθηκε και ο Χάρης να στείλει μόνο για τον εαυτό του.
Από τη Λέρο, έφυγε 6 μήνες μετά την απόλυσή του, διότι, αρνήθηκε να δίνει παρόν στο αστυνομικό τμήμα της Ξάνθης όπως του διατάχθηκε.
Μεταφέρθηκε στον Ωρωπό και στις 9 Απριλίου του 1971, πάλι με τη διάλυση των στρατοπέδων, επιστρέφει στην Ξάνθη, χωρίς να δίνει παρόν στην αστυνομία.
Ο Χάρης έχει κάνει πάνω από δύο φορές απεργία πείνας.
Πέρασε 36 πολιτικά δικαστήρια σε αρκετά από αυτά χωρίς συνήγορο.
Στις αρχές της μεταπολίτευσης κατεβαίνει υποψήφιος βουλευτής με το μαρξιστικό κόμμα.
Δε διστάζει με κίνδυνο της ζωής του, να κατεβάσει τις αφίσες μιας δεξιάς παράταξης, όταν τα μέλη της τελευταίας έβαλαν τις δικές τους αφίσες πάνω από τις αφίσες των δημοκρατικών κομμάτων της εποχής.
Επίσης την ίδια περίοδο, με έναν συμπολίτη του, κατέβασαν από την πλατεία της πόλης τη σημαία με το «αξέχαστο πουλί».
Ο Χάρης μέχρι το τέλος της ζωής του έμεινε σταθερός στις ιδέες του.
Για τη δράση του στα χρόνια της δικτατορίας, έχει γραφτεί ένα κινηματογραφικό σενάριο το οποίο έχει κατατεθεί στην ΕΡΤ και στο ΕΚΚ και έλαβα διάκριση στο φεστιβάλ σεναρίου στο Θέατρο Τέχνης του Λονδίνου.
Ο επαναστάτης Χάρης Παρασκευόπουλος προς το τέλος της δεκαετίας του 1980 και στα μετέπειτα χρόνια έδρασε δραστήρια και μαχητικά μέσω από τις γραμμές της «Επιτροπής ΣΤΑΛΙΝ», μαζί με τους συνεξόριστους του απ’ τον Αη Στράτη βετεράνους αγωνιστές Βασίλη Κουζέλη, Παντελή Λιότσο, Αντώνη Ρακόπουλο, κλπ. αλλά και νεότερους αγωνιστές, αφήνοντας ως παρακαταθήκη στις νεότερες γενιές τους επαναστατικούς του αγώνες και την επαναστατική κληρονομιά του μεγάλου ΙΩΣΗΦ ΣΤΑΛΙΝ.
Διαβάστε Περισσότερα »

Τρίτη, 12 Νοεμβρίου 2019

Ο Χρουστσο-Μπρεζνιεφικός ΑΝΤΙΣΤΑΛΙΝΙΣΜΟΣ είναι ΑΝΤΙΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ

ΧΡΟΥΣΤΣΟΦ-ΜΠΡΕΖΝΙΕΦ: οι πρώτοι φιλο-Χιτλερικοί «Λαγοί» της ιστορίας

Οι ΑΝΤΙΣΤΑΛΙΝΙΚΟΙ Χρουστσοφικοί σοσιαλδημοκράτες αντικομμουνιστές ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑΣ-ΤΣΙΠΡΑΣ

ΟΥΤΕ θέλουν ΟΥΤΕ τολμούν να καταγγείλουν ως φιλο-ΧΙΤΛΕΡΙΚΗ πράξη τη μετονομασία του ηρωικού «STALINGRAD» σε «WOLGOGRAD»

Τον περασμένο μήνα μετά το πρόσφατο αντικομμουνιστικό-φασιστικό ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου με τίτλο: «η σημασία της ευρωπαϊκής μνήμης για το μέλλον της Ευρώπης», ο ντόπιος εθνικιστικός, φασιστικός, ναζι-φασιστικός αλλά και ο ρεφορμιστικός σοσιαλδημοκρατικός Χρουστσοφικός τύπος «γέμισε» με προκλητικά αστικά «σκουπίδια» παραχάραξης της ιστορίας.
Σ΄ αυτό το σημείωμα δε θα γίνει αναφορά στα ανοιχτά εξόφθαλμα υπεραντιδραστικά «σκουπίδια» των εθνικιστών, φασιστών και Ναζι-φασιστών αλλά μόνο στα παραπλανητικά συγκαλυμμένα αποπροσανατολιστικά «σκουπίδια» των διαφόρων αντισταλινικών ρεφορμιστών της Χρουστσοφικής σοσιαλδημοκρατίας των «Κ»ΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ που παραχαράσσουν με χοντροειδέστατο και προκλητικότατο τρόπο την ιστορία του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και παραπλανούν την αντιφασιστική και κομμουνιστική νεολαία σχετικά με τη μεγάλη Αντιφασιστική ΝΙΚΗ των λαών και την αποφασιστική-ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΗ Συμβολή του μεγάλου ΙΩΣΗΦ ΣΤΑΛΗΝ σ’ αυτή, ως καθοδηγητή της γιγάντιας αυτής πάλης και Αρχιστρατήγου του επαναστατικού Κόκκινου Στρατού της Σοσιαλιστικής-Κομμουνιστικής Σοβιετικής Ένωσης που έσωσε το προλεταριάτο και τους λαούς αλλά και ολόκληρο τον πολιτισμό απ’ τη φασιστική και Ναζι-φασιστική βαρβαρότητα.
Έτσι στη ρεφορμιστική αστική φυλλάδα «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ» ξεσπάθωσαν διάφοροι Χρουστσοφικοί σοσιαλδημοκράτες και εθνικιστές με πρώτη την ακραία εθνικίστρια-ρατσίστρια θρησκόληπτη Λ.ΚΑΝΕΛΛΗ: «το ξίφος του Στάλινγκραντ και οι λαγοί …» («Ρ» 28-29/9/2019, σελ.9) και σύντομο σχόλιο του «Ρ», στο οποίο μεταξύ άλλων, αναφέρεται το Χιτλερικό απόβρασμα υπόδικος «ναζιστής ευρωβουλευτής Γ.Λαγός» που «ζήτησε από το Ευρωκοινοβούλιο… να «αποκαθηλώσει» την ονομασία «Στάλινγκραντ» από κεντρικό δρόμο των Βρυξελλών»(στο ίδιο, σελ.2), Λ. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ: «αντικομμουνιστική δυσωδία» («Ρ» 19-20/10/2019, σελ.18), ΑΓ. ΤΣΕΚΕΡΗΣ (Χρουστσοφικός σοσιαλδημοκράτης): «κομμουνισμός ίσον ναζισμός. Σοβαρά τώρα;» («ΑΥΓΗ» 28/9/2019, σελ.3, ολόκληρη σελίδα και φωτογραφεία της Κόκκινης Σημαίας στο Ραϊχσταγκ). Στη μεγαλοαστική φυλλάδα του Μαρινάκη ο ΠΑΝ. ΣΩΤΗΡΗΣ (χρουστσοφικός σοσιαλδημοκράτης): «ευρωπαϊκός ιστορικός αναθεωρητισμός» («ΝΕΑ» 25/9/2019, σελ.39), ΔΗΜ. ΜΗΝΑΣ (αστός δημοσιογράφος): «η γελοία θεωρία των δυο άκρων» («ΝΕΑ» 29/9/2019, σελ. 7), για να επανέλθει στα «ΝΕΑ» η παραγερασμένη στο βούρκο της αντιδραστικής Δεξιάς Λ.ΚΑΝΕΛΛΗ: «αντικομμουνιστικός γενιτσαρισμός!» («ΝΕΑ» 12-13/10/2019, σελ. 40), ενώ είχε προηγηθεί ένα απ τα «νεογνά» της αντισταλινικής Χρουστσο-μπρεζνιεφο-γκορμπατσοφικής σφηκοφωλιάς του ΠΕΡΙΣΣΟΥ, ονόματι Λ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ: «Στάλινγκραντ» («ΝΕΑ» 1/10/2019, σελ. 10), που έμαθε πολύ νωρίς να επαναλαμβάνει τα Χρουστσο-μπρεζνιεφικά ΨΕΥΔΗ – αντισταλινικά αντιμαρξιστικά μυθεύματα προκλητικής παραχάραξης της ιστορίας και διαστρέβλωση των ιστορικών γεγονότων. Χωρίς να «λείπει απ’ το μέτρο» αυτής της αντισταλινικής στρατιάς ένα απ’ τα πιο άθλια φιλο-Χιτλερικά φερέφωνα του JOSEPH GOEBBELS, ο Θ.ΓΙΑΛΚΕΤΣΗΣ: «το κόκκινο δεν είναι μαύρο» («Εφ. Συντακτών», 12-13/10/2019, σελ. 101), που με προκλητικότατο τρόπο απέδιδε, πριν 1 χρόνο, το ειδεχθέστατο έγκλημα των γερμανών Ναζι-φασιστών της σφαγής των Πολωνών Αξιωματικών (ΚΑΤΥΝ) στον Κόκκινο Στρατό «(«Εφ. Συντακτών» 17-18/3/2018, σελ. 4-5 «νησίδες», «Αλήθειες και Ψέματα για τη σφαγή του Κατίν»). Έτσι ο Θ.ΓΙΑΛΚΕΤΣΗΣ προστέθηκε στη δυάδα των άλλων φερέφωνων του GOEBBELS, ΒΛ.ΑΓΤΖΙΔΗ («Αυγή» 19/3/2017, σελ. 48) και ΧΡ.ΚΕΦΑΛΗ με το αισχρότατο συκοφαντικό λιβελογράφημα: «Υπόθεση ΚΑΤΙΝ» (Θεσσαλονίκη 2017), ο οποίος το 2012 είχε το απύθμενο θράσος να διαδίδει «ευφυώς» και «θριαμβευτικά» φιλο-ΧΙΤΛΕΡΙΚΑ υπεραντιδραστικές-σχιζοφρενείς ΠΑΛΑΒΡΕΣ: «ο Στάλιν επιδίδεται ουσιαστικά σε φιλο-ναζιστική προπαγάνδα, την ώρα που οι ναζί βρίσκονται έξω από τη Μόσχα»(!), κλπ. («ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΗ ΣΚΕΨΗ», τόμος 6ος, σελ. 126, Ιούλιος-Σεπτέμβριος 2012).

Όμως ακόμα και μια απλή ανάγνωση της σημείωσης (14 Απρίλη 1943) στο ημερολόγιο του JOSEPH GOEBBELS αποκαλύπτει στον προσεκτικό αναγνώστη το μέγεθος του Ναζιστικού ΨΕΥΔΟΥΣ: «ο εντοπισμός των 12.000 δολοφονημένων από την GPU Πολωνών Αξιωματικών χρησιμοποιείται τώρα σε μεγάλη έκταση στην αντιμπολσεβίκικη προπαγάνδα… τώρα ο Fuerer έδωσε επίσης την άδεια, να δοθεί από μας μια δραματική είδηση στο Γερμανικό τύπο. Θα δώσω εντολή να χρησιμοποιηθεί αυτό το προπαγανδιστικό υλικό στην πιο πλατιά έκταση. Θα μπορούμε απ’ αυτό να ζήσουμε μερικές βδομάδες» (GOEBBELS TAGEBÜCHER, σελ. 298, Herausgegeben von LOUIS P. LOCHNER, Atlantis Verlag, Zuerich 1948) – ΨΕΥΔΟΣ που διαδόθηκε απ’ τους Ναζί ΑΚΡΙΒΩΣ μετά την καταστροφική συντριβή των γερμανικών Χιτλερικών στρατευμάτων στο ηρωϊκό STALINGRAD, με στόχο τη διάσπαση του αντι-Χιτλερικού μετώπου – απέλπιδα προσπάθεια που σημείωσε παταγώδη αποτυχία.

Δε θα σχολιαστούν εδώ τα παραπάνω ψεύδη των τροτσκιστών χρουστσοφικών σοσιαλδημοκρατών ούτε εκείνα των αντιδραστικών αστών. Αντίθετα θα γίνει μόνο μια σύντομη αναφορά στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και ιστορική Αλήθεια

Το διεθνές επαναστατικό κομμουνιστικό κίνημα δηλ. η Γ΄ Κομμουνιστική Διεθνής των ΛΕΝΙΝ-ΣΤΑΛΙΝ, αφού διατύπωσε στη 13η Ολομέλεια (Νοέμβρης 1933) της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΚΟΜΙΝΤΕΡΝ τον επιστημονικό μαρξιστικό ορισμό του φασισμού, που τον επαναλαμβάνει και στο 7ο Συνέδριο της ΚΔ (2-20 Αυγούστου 1935): «φασισμός είναι η ανοιχτή τρομοκρατική διχτατορία των πιο αντιδραστικών, των πιο σοβινιστικών, των πιο ιμπεριαλιστικών στοιχείων του χρηματιστικού κεφαλαίου», προσδιόρισε ταυτόχρονα και τον ταξικό του χαρακτήρα, σ’ αντιπαράθεση με την τότε αντεπαναστατική προδοτική σοσιαλδημοκρατία και τ’ άλλα αντιμαρξιστικά ρεύματα που συγκάλυπταν τον πραγματικό ταξικό χαρακτήρα του φασισμού, αποπροσανατολίζοντας έτσι το προλεταριάτο και τις πλατιές εργαζόμενες μάζες, υπογράμμισε ότι «ο φασισμός είναι η εξουσία του ίδιου του χρηματιστικού κεφαλαίου», χαρακτηρίζοντας ως «αντιδραστικότερη μορφή του φασισμού το Γερμανικό φασισμό», διατύπωσε τη στρατηγική και τακτική για τη συντριβή του και καθόρισε τα αντίστοιχα καθήκοντα των Κομμουνιστικών Κομμάτων για την εντελώς αναγκαία ανάπτυξη μαζικού αντιφασιστικού κινήματος.

Επιπλέον η Γ’ ΚΔ προχώρησε άμεσα και στη λύση του άλλου πολύ σπουδαίου ζητήματος του κομμουνιστικού κινήματος εκείνης της εξαιρετικά κρίσιμης ιστορικής περιόδου: τον προσδιορισμό του χαρακτήρα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, που ΔΕΝ ήταν, όπως ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος, «ιμπεριαλιστικός» απ’ τις ΔΥΟ πλευρές, όπως ισχυρίζονται οι σημερινοί αντισταλινικοί-αντιζαχαριαδικοί Χρουστσοφικοί-τροτσκιστές σοσιαλδημοκράτες ηγέτες του «Κ»ΚΕ, επαναλαμβάνοντας τις παμπάλαιες (της δεκαετίας του 1940) αντεπαναστατικές και ολωσδιόλου ατεκμηρίωτες φλυαρίες του αντιμαρξιστή και προδότη της πατρίδας του ΤΡΟΤΣΚΙ και των τροτσκιστών που τότε βρέθηκαν στην υπηρεσία (υποκειμενικά-αντικειμενικά) του υπεραντιδραστικού ιμπεριαλιστικού φασιστικού επιθετικού Άξονα ΒΕΡΟΛΙΝΟ-ΡΩΜΗ-ΤΟΚΙΟ. Ιμπεριαλιστικός ήταν ο Β’ Παγκόσμιος πόλεμος ΜΟΝΟ από τη ΠΛΕΥΡΑ της Ναζι-φασιστικής Γερμανίας-Ιταλίας-Ιαπωνίας, ενώ από την ΠΛΕΥΡΑ της Σοσιαλιστικής-Κομμουνιστικής Σοβιετικής Ένωσης (αλλά και του αντιφασιστικού κομμουνιστικού κινήματος) ήταν Αντιφασιστικός-Απελευθερωτικός, κι’ αυτό ΠΡΩΤΙΣΤΩΣ επειδή α) η Σοβιετική Ένωση ΔΕΝ διεξήγαγε στην πραγματικότητα «ιμπεριαλιστικό πόλεμο» (!) μα ΟΥΤΕ β) από τη φύση της – ως σοσιαλιστική-κομμουνιστική χώρα – θα ήταν ΠΟΤΕ δυνατό να διεξάγει «ιμπεριαλιστικό πόλεμο»(!).

Δεύτερο, αν το διεθνές Κομμουνιστικό κίνημα (μαζί και το παλιό επαναστατικό ΚΚΕ) δεχόταν σ’ εκείνη την περίοδο την αντιμαρξιστική θέση περί «Β’ ιμπεριαλιστικού Πολέμου» («Κ»ΚΕ: «Β’ Παγκόσμιος ιμπεριαλιστικός Πόλεμος» («Ρ» 19/4/2015, σελ.7-24, και: «ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, όπως και ο πρώτος, ήταν και αυτός ιμπεριαλιστικός»(«Το ΚΚΕ στον ιταλοελληνικό πόλεμο 1940-41» σελ.17, «Σύγχρονη Εποχή», Αθήνα Μάρτης 1915), και αλλού), δηλ. ιμπεριαλιστικός Πόλεμος και απ’ τις ΔΥΟ πλευρές (ιμπεριαλιστικός Άξονας-Σοβιετική Ένωση), τότε, σύμφωνα με τη λενινιστική θεωρία, θα έπρεπε να ορισθεί ως καθήκον του κινήματος: η ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ του ιμπεριαλιστικού πολέμου σε ΕΜΦΥΛΙΟ ΠΟΛΕΜΟ, όπως έπραξε ο ΛΕΝΙΝ στην περίπτωση του Α’ ιμπεριαλιστικού παγκόσμιου πολέμου (1914-1918).

Όμως είναι εντελώς εξόφθαλμο ότι ο χαρακτηρισμός του Β’ Παγκόσμιου Πόλεμου (1939-1945) ως «ιμπεριαλιστικού», πέραν της ανακίνησης σειράς σημαντικών ζητημάτων, ΕΜΠΕΡΙΕΧΕΙ αναπόφευκτα και το σημαντικότατο ζήτημα της επαναστατικής στάσης του Προλεταριάτου απέναντι στον ιμπεριαλιστικό Πόλεμο – κι’ αυτό ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΠΟΣΙΩΠΟΥΝ σκόπιμα οι Χρουστσοφικοί-Τροτσκιστές ηγέτες του σοσιαλδημοκρατικού «Κ»ΚΕ – που ΔΕΝ μπορεί παρά να είναι ΕΚΕΙΝΗ που έχει καθορίσει ο ΛΕΝΙΝ, επικεφαλής του Κόμματος των Μπολσεβίκων, στην περίπτωση του Α΄ Παγκόσμιου ιμπεριαλιστικού Πόλεμου (1914-1918), αλλά και ΚΑΘΕ ιμπεριαλιστικού πολέμου: «ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΣΕ ΕΜΦΥΛΙΟ ΠΟΛΕΜΟ» με στόχο την προώθηση της Προλεταριακής Επανάστασης και την ανατροπή της εξουσίας της ιμπεριαλιστικής μπουρζουαζίας – σ’ αντιπαράθεση με τα ρεφορμιστικά κόμματα της IΙης Διεθνούς που πέρασαν τότε με το μέρος των ιμπεριαλιστικών κυβερνήσεων, ψηφίζοντας τις πολεμικές πιστώσεις, παίρνοντας ταυτόχρονα ανοιχτά σοσιαλ-σοβινιστικές θέσεις με τη διαβόητη θέση-σύνθημα «υπεράσπιση της πατρίδας»(!) δηλ. υπεράσπιση της ιμπεριαλιστικής μπουρζουαζίας (μαζί τους και οι διαβόητοι «κεντριστές» KAUTSKY-TROTSKY, κλπ.) των χωρών τους.

Επομένως, ΠΟΛΥ εύκολα μπορεί να αντιληφθεί, ακόμα και σήμερα, κάθε επαναστάτης κομμουνιστής και αντιφασίστας ποιές θα ήταν οι ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΕΣ συνέπειες του ξεσπάσματος ενός ΕΜΦΥΛΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ στη σοσιαλιστική-κομμουνιστική Σοβιετική Ένωση και στις άλλες χώρες της αντι-Χιτλερικής συμμαχίας, πριν και κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου: θα ήταν, προφανώς, το καλλίτερο «δώρο θεού» στον υπεραντιδραστικό ΦασιστικοΝαζι-φασιστικό επιθετικό ιμπεριαλιστικό Άξονα ΒΕΡΟΛΙΝΟ-ΡΩΜΗ-ΤΟΚΙΟ, με τελική αρνητικότατη συνέπεια την καταστροφική ΗΤΤΑ των Αντιφασιστικών και επαναστατικών Κομμουνιστικών δυνάμεων, καταστροφή της ΠΡΩΤΗΣ σοσιαλιστικής-κομμουνιστικής χώρας, της σταλινικής ΕΣΣΔ, επικράτηση της Χιτλερικής βαρβαρότητας για πολλές δεκαετίες.

Σ’ αντίθεση μ’ αυτές τις αντιμαρξιστικές τροτσκιστικές απόψεις, οι ΚΟΜΙΝΤΕΡΝ (Γ’ ΚΔ)–ΣΤΑΛΙΝ (αλλά κα τα ΚΚΕ-ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ) καθόρισαν το ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου ως «αντιφασιστικό-απελευθερωτικό»:

« Έτσι, σαν αποτέλεσμα της κρίσης του κεφαλαιοκρατικού συστήματος της παγκόσμιας οικονομίας, γεννήθηκε ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος και σαν αποτέλεσμα της δεύτερης κρίσης ήρθε ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος.

Αυτό βέβαια δε θα πει πώς ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος είνε αντιγραφή του πρώτου. Απεναντίας, ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος διαφέρει ουσιαστικά από τον πρώτο. Πρέπει να 'χουμε υπόψη μας ότι τα κυριότερα φασιστικά κράτη — Γερμανία, Ιαπωνία, Ιταλία — πριν επιτεθούν κατά της Σοβιετικής Ένωσης εκμηδένισαν στις ίδιες τις χώρες τους και τα τελευταία λείψανα των αστικό-δημοκρατικών ελευθεριών, εγκαθίδρυσαν στις χώρες τους σκληρά καθεστώτα τρομοκρατίας, καταπάτησαν την αρχή της κυριαρχίας και της ελεύθερης ανάπτυξης των μικρών χωρών, διακήρυξαν σαν αρχή τους την πολιτική της αρπαγής ξένων εδαφών, δηλώνοντας απροκάλυπτα πως επιδιώκουν να καταχτήσουν την παγκόσμια κυριαρχία και να επιβάλουν παντού το φασιστικό καθεστώς. Με την κατά ληψη της Τσεχοσλοβακίας και των κεντρικών περιοχών της Κίνας έδειξαν πως είνε έτοιμα να πραγματοποιήσουν την απειλή τους για υποδούλωση όλων των φιλελεύθερων λαών. Γι' αυτό ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος ενάντια στα κράτη του άξονα πήρε από την πρώτη μέρα χαραχτήρα πολέμου αντιφασιστικού, απελευθερωτικού, που ένας από τους σκοπούς του ήταν και η αποκατάσταση των δημοκρατικών ελευθεριών. Η είσοδος της Σοβιετικής Ένωσης στον πόλεμο ενάντια στα κράτη του άξονα δε μπορούσε παρά να δυναμώσει — και πραγματικά δυνάμωσε — τον αντιφασιστικό και απελευθερωτικό χαραχτήρα του δεύτερου παγκόσμιου πολέμου.

Πάνω σ’ αυτή τη βάση δημιουργήθηκε ο αντιφασιστικός συνασπισμός της Σοβιετικής Ένωσης, των Ενωμένων Πολιτειών, της Μεγάλης Βρετανίας και των άλλων φιλελεύθερων κρατών, που έπαιξε αποφασιστικό ρόλο στην υπόθεση της συντριβής των ενόπλων δυνάμεων του άξονα.

Έτσι έχει το ζήτημα της γέννησης και του χαραχτήρα του δεύτερου παγκόσμιου πολέμου»(Ι.Β.ΣΤΑΛΙΝ: «Λόγος στους εκλογείς μου» σελ.9-10, εκδ. «Τα νέα βιβλία», Αθήνα 1946).

Ήταν ΑΚΡΙΒΩΣ η επαναστατική μαρξιστική γραμμή της ΚΟΜΙΝΤΕΡΝ (Γ’ ΚΔ) δηλ. η γραμμή της ΕΝΟΠΛΗΣ ΠΑΛΗΣ του Προλεταριάτου (και όλων των εργαζομένων) και του ένοπλου αντιφασιστικού κινήματος υπό την καθοδήγηση των επαναστατικών κομμουνιστικών κομμάτων, προφανώς και της Σοβιετικής Ένωσης του ΣΤΑΛΙΝ, που οδήγησε στη συντριβή του φασισμού, τη μεγάλη αντιφασιστική ΝΙΚΗ των λαών και την απελευθέρωση τους, τη διάσωση της σοσιαλιστικής-κομμουνιστικής Σοβιετικής Ένωσης, την κατάκτηση της πολιτικής εξουσίας απ’ την εργατική τάξη και τους συμμάχους της σε σειρά χώρες και τη δημιουργία του σοσιαλιστικού στρατοπέδου μετά τον πόλεμο.

Μετά τη συντριβή των Χιτλερικών στρατευμάτων στο «STALINGRAD» και την κατάληψη του ΒΕΡΟΛΙΝΟΥ απ’ τον επαναστατικό Κόκκινο Στρατό υπό την καθοδήγηση και τις στρατιωτικές διαταγές του λαμπρού στρατηλάτη, Αρχιστράτηγου του Κόκκινου Στρατού, ΙΩΣΗΦ ΣΤΑΛΙΝ και την άνευ όρων παράδοση της Χιτλερικής Γερμανίας, στη σοσιαλιστική-κομμουνιστική Σοβιετική Ένωση και στις τότε Λαϊκές Δημοκρατίες αλλά και σε σειρά καπιταλιστικές-ιμπεριαλιστικές χώρες, τιμώντας τη μεγάλη αποφασιστική-ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΗ συμβολή του ΣΤΑΛΙΝ στην πλήρη στρατιωτική συντριβή των Χιτλερικών στρατευμάτων και στη μεγάλη Αντιφασιστική ΝΙΚΗ των λαών, δόθηκε σε πολλούς δρόμους και πλατείες το όνομα του και εκείνο του «STALINGRAD». Τέτοιες ονομασίες υπάρχουν στο ΠΑΡΙΣΙ: στάση μετρό STALINGRADμα και μεγάλη πλατεία στο κέντρο της πόλης με την ονομασία: «place de la bataille de Stalingrad Septembre 1942-Janvier 1943» (=«Πλατεία της μάχης του Στάλινγκραντ») και σ’ άλλα μέρη στη ΓΑΛΛΙΑ: “place StalingradBordeaux, “place StalingradReims, “place StalingradLyon, “rue StalingradToulouse, “avenue de StalingradDijon, κλπ. ΙΤΑΛΙΑ: “via Stalingrado” Bologna, “via Stalingrado” Savona, “via Stalingrado”, Reggio Emilia, “via Stalingrado” Prato, κλπ. ΒΕΛΓΙΟ: “avenue de Stalingrad” Bruxelles, “place Stalingrad” σε διάφορες πόλεις του Βελγίου, ΑΓΓΛΙΑ: “Stalin Avenue” Chatham, “Stalin Road” Colchester, κλπ., κλπ.)

Η σημερινή αντιφασιστική και κομμουνιστική νεολαία του τόπου πρέπει να γνωρίζει ότι ενώ οι παραπάνω ονομασίες προς ΤΙΜΗ της μεγάλης Αντιφασιστικής ΝΙΚΗΣ των λαών ΔΙΑΤΗΡΟΥΝΤΑΙ – ακόμα και ΣΗΜΕΡΑ – σε πολλές πόλεις των καπιταλιστικών-ιμπεριαλιστικών χωρών της δυτικής Ευρώπης, στη Σοβιετική Ένωση της Χρουστσο-Μπρεζνιεφικής περιόδου και στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης εξαλείφτηκαν, κατεδαφίστηκαν και απαγορεύτηκαν τα ΠΑΝΤΑ μετά την επικράτηση της Χρουστσοφικής ρεβιζιονιστικής αντεπανάστασης. Οι αντισταλινικές ρεβιζιονιστικές σοσιαλδημοκρατικές προδοτικές κλίκες, με πρώτη εκείνη των ΧΡΟΥΣΤΣΟΦ-ΜΠΡΕΖΝΙΕΦ, ΔΕΝ ανέτρεψαν ΜΟΝΟ με βίαιο φασιστικό πραξικόπημα τη Διχτατορία του Προλεταριάτου και παλινόρθωσαν πλέρια τον καπιταλισμό μετά το θάνατο-δολοφονία του ΙΩΣΗΦ ΣΤΑΛΙΝ αλλά προχώρησαν πολύ παραπέρα, στο πλέον ακρότατο σημείο: κατάργησαν και απαγόρευσαν ΟΛΑ τα Σύμβολα της μεγάλης αντιφασιστικής ΝΙΚΗΣ των λαών στις χώρες τους.
Στα πλαίσια της αντεπαναστατικής τους πολιτικής της διαβόητης «αποσταλινοποίησης»(!) και της γελοίας επινόησης της ιδεαλιστικής «προσωπολατρίας»(!) προχώρησαν στην πλέον προκλητικότατη για τους αντιφασίστες λαούς ΟΛΩΝ των χωρών φιλο-Χιτλερική ΠΡΑΞΗ δηλ. τη μετονομασία του ΣΥΜΒΟΛΟΥ της Αντιφασιστικής ΝΙΚΗΣ και συνάμα ΣΥΜΒΟΛΟΥ της καταστροφικής ΗΤΤΑΣ του Χιτλερικού Ναζι-φασισμού STALINGRADσεWOLGOGRAD(7 Νοέμβρη 1961), ικανοποιώντας ΜΟΝΟ τους ανά τον κόσμο Ναζι-φασίστες νοσταλγούς του ΧΙΤΛΕΡ, ξεπερνώντας έτσι, αυτοί οι φιλο-Χιτλερικοί χρουστσοφικοί σοβιετικοί φασίστες, κατά πολύ και τους δυτικούς ιμπεριαλιστές, που σεβόμενοι τη μεγάλη συμβολή του ΣΤΑΛΙΝ, διατήρησαν-διατηρούν, όπως προαναφέρθηκε, ακόμα και ΣΗΜΕΡΑ, στις χώρες τους τις ανάλογες, προς ΤΙΜΗΝ του, ονομασίες.

Ας σημειωθεί ακόμα πως η προδοτική αντικομμουνιστική και φιλο-χιτλερική κλίκα των ΧΡΟΥΣΤΣΟΦ-ΜΠΡΕΖΝΙΕΦ δεν μετονόμασε το STALINGRADούτε σε “ZARIZYN” (το πριν το 1925 όνομα), γιατί και το “ZARIZYN” θύμιζε τον ΙΩΣΗΦ ΣΤΑΛΙΝ, αφού εκεί είχε συντρίψει τα αντεπαναστατικά στρατεύματα του στρατηγού Anton Ivanovich Denikin και στις 10 Απρίλη 1925 η πόλη, προς τιμή του ΣΤΑΛΙΝ, πήρε το όνομα «STALINGRAD».

Οι πρώτοι, λοιπόν, φιλο-Χιτλερικοί «Λαγοί» της ιστορίας ήταν οι ΧΡΟΥΣΤΣΟΦ-ΜΠΡΕΖΝΙΕΦ και όχι το γνωστό Χιτλερικό Ναζι-φασιστικό απόβρασμα που «ζήτησε από το Ευρωκοινοβούλιο… να «αποκαθηλώσει» την ονομασία «Στάλινγκραντ» από κεντρικό δρόμο των Βρυξελλών».

Αυτή είναι εν συντομία η ιστορική Αλήθεια που παραχαράσσεται προκλητικά απ’ τους αντισταλινικούς Χρουστσοφικούς σοσιαλδημοκράτες των «Κ»ΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ που δεν θέλουν ούτε τολμούν να καταγγείλουν τη μετονομασία του STALINGRADσεWOLGOGRADως φιλο-Χιτλερική ΠΡΑΞΗ.

Με την ευκαιρία ας δοθεί εδώ, ακόμα μια φορά η ΟΡΘΟΤΑΤΗ, μοναδικά σωστή συνεπή αντιφασιστική τοποθέτηση-στάση του ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ, μ’ αφορμή τη φιέστα στο ΤΑΛΙΝ, που δεν ήταν μόνο «αντικομμουνιστική» (όπως ισχυρίζονταν οι αντισταλινικοί ηγέτες του «Κ»ΚΕ και άλλοι οπορτουνιστές) μα ΠΡΩΤΙΣΤΩΣ Ναζι-φασιστική:

«…Και από τον Στάλιν δεν θυμάστε παρά μόνο τα εγκλήματά του… Το μόνο που δεν άκουσα γι’ αυτόν είναι ότι με το πρωινό του έτρωγε τηγανητό ανθρώπινο κρέας. Για κείνον τον Στάλιν, τον Αρχιστράτηγο του Κόκκινου Στρατού με τις νίκες στο Στάλινγκραντ, στη Μόσχα, στο Λένινγκραντ και στο Βερολίνο, δεν έχετε τίποτα να πείτε;

Αν έλειπε ο Κόκκινος Στρατός και ο Στάλιν, τι θα είχαμε σήμερα; Άραγε το σκεφτήκατε; Ποιος θα εμπόδιζε τον Χίτλερ να γεμίσει την υφήλιο με χιλιάδες Άουσβιτς; Φαντάζεστε την Ελλάδα γεμάτη με στρατόπεδα εξόντωσης; Εκεί πάνω στην Ευρώπη και ειδικά στα ρατσιστικά κράτη, ξέρω γιατί πονάνε και τα βάζουνε με τον Στάλιν και τον κομμουνισμό. Γιατί νίκησε κατά κράτος τον πολυαγαπημένο τους Φύρερ. Τον Αδόλφο Χίτλερ!
Όμως εσείς εδώ, τι λόγο έχετε; Εσείς τους κομμουνιστές τους σκοτώνατε σαν μύγες. Με τις συμμορίες τύπου Σούρλα και Βρεττάκου. Με τα στρατοδικεία και τις εκτελέσεις 16.000, νέων κυρίως κομμουνιστών. Αγοριών και κοριτσιών. Με τα Μακρονήσια όπου μαρτύρησαν 100.000 Έλληνες κομμουνιστές. Με τα σφαγεία της Ασφάλειας, όπου βασανίστηκαν με τις πιο φρικαλέες μεθόδους χιλιάδες κομμουνιστές και κομμουνίστριες» (Επιστολή ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ στα «ΝΕΑ» 28/8/2017: “Με τρομάζει η αντικομμουνιστική σας υστερία”).

Ας τελειώσει το σημείωμα αυτό μ’ ένα απ’ τα πολλά ευτράπελα των χρουστσοφικών σοβιετικών ρεβιζιονιστών της δεκαετίας του 1960, για τα οποία τους ειρωνεύεται ο αυστριακός αστικός τύπος εκείνης της εποχής, παρμένο απ’ το μηνιάτικο θεωρητικό περιοδικό «Weg und Ziel» του ρεβιζιονιστικού «Κ»Κ Αυστρίας (KPÖ): «οι αυστριακές εφημερίδες με την ευκαιρία της 20ης επετείου της μάχης του Stalingrad παρήγαγαν με επιμέλεια ειρωνικά σχόλια και γελοιογραφίες, που δηλώνουν τα παρακάτω: το Stalingrad σε λίγο θα ονομάζεται «Chruschtschowgrad» (=Χρουστσοφγκραντ), έτσι ξαφνικά – νέα προσωπολατρία ! – αφού οι σοβιετικοί ισχυρίζονται, ότι ο Χρουστσόφ υπήρξε ο μεγάλος ήρωας εκείνης της ιστορικής μάχης» («Weg und Ziel»: Chruschtschow und Stalingrad, σελ. 208, τεύχος 3/1963).


Η αντιδραστική θρησκόληπτη θεούσα Κανέλλη χαχανίζεται «αγκαλιά» με τους φίλους της «αντιφασί-στες»(!) δηλ. με τους φιλο-Χιτλερικούς εθνικιστές, ρατσιστές, αντισημίτες, χουντικούς, φασίστες, Ναζι-φασίστες και θαυμαστές των Ταγμάτων Ασφαλείας
1.Κάλαντα ΚΝιτών σε Ψωμιάδη 2.Κανέλλη-Μπαλτάκος 3.Κανέλλη-Σεραφείμ 4.Κανέλλη-Βορίδης 5.Κανέλλη-Μπαλτάκος-Σαμαράς κλπ.

Διαβάστε Περισσότερα »