Σάββατο, 30 Δεκεμβρίου 2006

Λεωνίδας Ράφτης: Ένας αλύγιστος επαναστάτης κομμουνιστής ήρωας του λαού μας

Λεωνίδας Ράφτης: Ένας αλύγιστος επαναστάτης κομμουνιστής ήρωας του λαού μας

60 χρόνια απ’ την εκτέλεση-δολοφονία του
 
Φέτος τον Αύγουστο συμπληρώθηκαν 60 χρόνια απ’ την καταδίκη στο μοναρχοφασιστικό στρατοδικείο των Ιωαννίνων σε θάνατο του επαναστάτη κομμουνιστή Λεωνίδα Ράφτη και την εκτέλεση-δολοφονία του στη θέση «Αβγό» έξω από τα Γιάννενα.
Γεννήθηκε το 1912 στο χωριό Κάτω Μερόπη (Φραστανά) Πωγωνίου-Ιωαννίνων. Τελείωσε το Γυμνάσιο στη Θεσσαλονίκη και τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Μαθητής γυμνασίου έγινε μέλος της ΟΚΝΕ και το 1929 μέλος του ΚΚΕ. Για την επαναστατική του δράση συνελήφθηκε επανειλημμένα και κλείστηκε διαδοχικά στις φυλακές του Γεντί Κουλέ, εξορίστηκε στη Σίφνο και αργότερα στην Ακροναυπλία. Το 1942 μεταφέρθηκε στη Βόνιτσα και από εκεί στο Λαζαρέτο της Κέρκυρας απ’ όπου δραπέτευσε. Κατά τη διάρκεια της κατοχής δούλεψε σε διάφορες δουλειές και τελευταία αναδείχθηκε Γραμματέας της Περιφερειακής Επιτροπής Πωγωνίου.
Μετά τη Βάρκιζα κυνηγήθηκε και τον Ιούνη του ΄46 βγήκε πάλι στο βουνό σε ανταρτοομάδα με διοικητή τον Αλέκο Πρίφτη (μόνιμος αξιωματικός από την Κέρκυρα) και επίτροπο τον Αλέκο Οικονόμου. Στις 20 Ιούλη 1946 σε μάχη με τους μοναρχοφασίστες, στην οποία σκοτώθηκαν οι Αλέκος Πρίφτης, Αλέκος Οικονόμου, Μιχάλης Βούζας και Φάνης Μπέτζελος, ο Λεωνίδας Ράφτης τραυματίστηκε βαριά και αιχμαλωτίστηκε. Στις 7 Αυγούστου άρχισε η δίκη στο μοναρχοφασιστικό στρατοδικείο Ιωαννίνων που τον καταδίκασε σε θάνατο. Κατά τη διάρκεια της δίκης με τη μαχητική, επαναστατική, λαμπρή και μνημειώδη απολογία του στιγμάτισε τη μοναρχοφασιστική αντίδραση και υπεράσπισε θαρραλέα με παραδειγματική συνέπεια την πολιτική του επαναστατικού ΚΚΕ με επικεφαλής το Νίκο Ζαχαριάδη – απολογία που τον αναδεικνύει σ’ ένα απ’ τα κορυφαία στελέχη του Κόμματος.
Όταν στις 13 Αυγούστου πέρασε από τη φυλακή ο Μητροπολίτης Σπυρίδων, θείος του από την πλευρά της μητέρας του, ο μελλοθάνατος επαναστάτης Λεωνίδας Ράφτης του είπε: «πρέπει να σώσεις το ποίμνιό σου απ’ τη σφαγή που το οδηγούν οι ξένοι και ντόπιοι υποτακτικοί τους» και σε ερώτηση «λυπήσου τη γριά μάνα σου» του απάντησε: «δεν με λυπήθηκες όταν με παρέδωσες στους γερμανούς και μένα και το ποίμνιό σου και τώρα με συμβουλεύεις αυτά; Δε σε ζήτησε κανένας να με συμβουλεύσεις» και ο Σπυρίδωνος του απάντησε: «αν και δεν μ’ εζήτησες ήρθα. Δεν είμαι το νεφέρι της Ηπείρου, άλλοι είναι. Εμένα μου περνάει στην Αθήνα, αλλά δεν θα προλάβω».
Το πρωί (5.30) στις 14 Αυγούστου τον μετέφεραν στον τόπο της εκτέλεσης, «Αβγό» Ιωαννίνων. Δεν δέχτηκε να του δέσουν τα μάτια λέγοντας στον αξιωματικό του εκτελεστικού αποσπάσματος: «οι λαϊκοί αγωνιστές δεν φοβούνται το θάνατο». Απευθυνόμενος στους άντρες του αποσπάσματος τους είπε: «Παιδιά, είστε νέοι ακόμα. Έχετε παρασυρθεί και πρέπει να δείτε την αλήθεια, το σωστό δρόμο. Είστε κι εσείς παιδιά του λαού. Σταθείτε στο πλευρό του. Παλαίψτε μαζί μ’ αυτόν για να επικρατήσει στην αγαπημένη πατρίδα μας λαϊκή δημοκρατία που μόνο αυτή μπορεί να τον κάνει ευτυχισμένο». Μετά σήκωσε την ατρόμητη γροθιά του και βροντοφώναξε: «Ζήτω το ΚΚΕ, ζήτω το ΕΑΜ, ζήτω ο Λαός, κάτω οι προδότες», δίνοντας έτσι απλόχερα τη ζωή του για το καλό του λαού (εργατιάς-αγροτιάς) και του τόπου και περνώντας για πάντα στο πάνθεο των ηρώων της μεγάλης σταλινικής-ζαχαριαδικής στρατιάς.
«Στο στρατοδικείο με την υπέροχη απολογία του στιγμάτισε τους δήμιους μοναρχοφασίστες. Αντισυνταγματάρχης ΠΕ τιμημένος νεκρός. Διάταγμα 28/02/49» («ήρωες και μάρτυρες του αγώνα», 1952, σελ. 241).


Αποσπάσματα από τη μαχητική, λαμπρή, υπέροχη και μνημειώδη απολογία του στο στρατοδικείο

«Κύριε πρόεδρε, κύριοι στρατοδίκες, κύριε βασιλικέ επίτροπε. Οι κατηγορίες που αναγράφονται στο κατηγορητήριο είναι οι παρακάτω: 1) Συγκροτήσαμε ένοπλη ομάδα, 2) Επιτεθήκαμε εναντίον του σταθμού χωροφυλακής Γραμμένου, 3) Συνεπλάκημεν με απόσπασμα χωροφυλακής, 4) Κατείχαμε πολεμικά όπλα.
Σε όλη όμως την πορεία της διαδικασίας και στη χθεσινή και στη σημερινή – παρουσιάστηκε το φαινόμενο ώστε ολόκληρο σχεδόν το βάρος της κατηγορίας να μην πέσει στο συγκεκριμένο κατηγορητήριο, αλλά να σταθεί… με υποβολιμαίες και σκηνοθετημένες 100% κατηγορίες, όπως των δήθεν όπλων εξ Αλβανίας, τον φόνον των χωροφυλάκων στους Νεγράδες κ.λπ. κι ακόμα ότι μέσα στις ομάδες αυτοάμυνας ήταν κι ένας Ρώσος.
Πρόεδρος. Δεν ελέχθη τέτοιο πράγμα κατηγορούμενε.
Ράφτης. Ελέχθη κ. πρόεδρε και μάλιστα από το μάρτυρα κ. Φίτσο ο οποίος μίλησε για Σέρβους, Βούλγαρους και Ρώσους.
Επαναλαμβάνω λοιπόν ότι ολόκληρος η διαδικασία στράφηκε το πολύ σ’ αυτό με αντικειμενικό σκοπό να θίξει το ιστορικότερο και ηρωικότερο κόμμα της Ελλάδας, το Κομμουνιστικό Κόμμα του οποίου από 12 χρόνια είμαι πιστό μέλος και στο οποίο έδωσα τη ζωή μου ολόκληρη.
Επαναλαμβάνω και τονίζω λοιπόν – ύστερ’ από όσα ειπώθηκαν εδώ π.χ. οι ερωτήσεις που υποβλήθηκαν αν το ΚΚΕ έδωσε εντολή να συγκροτηθούν ομάδες, αν το ΚΚΕ συνεργάζεται με τα άλλα Κόμματα των Βαλκανίων – ότι είναι ολοφάνερη η προσπάθεια και ο αντικειμενικός σκοπός της δίκης αυτής να κατασπιλώσει το ηρωικότερο Κόμμα της Ελλάδας, το ΚΚΕ.
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι στρατοδίκες,
Έγινα μέλος του ΚΚΕ από ηλικίας 17 χρονών. Από τότε δηλαδή που αρχίζουν να διαμορφώνονται στους ανθρώπους οι πολιτικοί προσανατολισμοί. Ήμουν παιδί μικροαστικής οικογένειας, με όχι σοβαρές ελλείψεις. Τάχθηκα όμως στο πλευρό του λαού, της εργατιάς και αγροτιάς, γιατί είδα την οικτρή του κατάσταση και ένοιωσα τι περίμενε τον Ελληνικό λαό αν δεν εγκαθιδρυθεί στην πατρίδα μας ένα καθεστώς λαϊκό, μια κομμουνιστική κοινωνία. Ο αγώνας λοιπόν γι’ αυτό το σκοπό, έγινε το ιδανικό μου. Ρίζωσε βαθειά στην ψυχή μου. Και ο αγώνας για το λαό ήταν να περάσω 12 ολόκληρα χρόνια της ζωή μου στις εξορίες και στις φυλακές. Ολόκληρη δηλαδή την περίοδο της μεταξικής τυραννίας – που τελικά σαρώθηκε κάτω απ’ τις κατάρες του λαού – και αργότερα στα στρατόπεδα των Ιταλών και Γερμανών. Έκανα πάντα το καθήκον μου. Έβαλα πάνω απ’ τη ζωή μου το καθήκον μου προς το λαό, για τη ζωή και την τιμή του λαού. Δεν συνεργάστηκα ποτέ μου όχι μόνο εγώ, αλλά κανένα μέλος του ΚΚΕ, ούτε με Ελληνες φασίστες, ούτε με Γερμανούς, ούτε με Ιταλούς, ούτε με Αλβανούς, Βούλγαρους και Άγγλους φασίστες.
Σήμερα όμως – παρ’ όλο τον αγώνα μας – η ένδοξη και μαρτυρική Ελλάδα μας που τόσες θυσίες πρόσφερε στο συμμαχικό αγώνα για τη συντριβή του φασισμού δεν είναι ελεύθερη. Βρίσκεται σκλάβα, κάτω από καινούργια κατοχή και δυστυχώς αυτή τη φορά κατακτητές μας είναι οι ως χθες σύμμαχοί μας Εγγλέζοι. Γι’ αυτό θεωρώ καθήκον μου να δώσω και την τελευταία ρανίδα του αίματός μου για να ελευθερωθεί η πατρίδα μας από κάθε ζυγό, από κάθε εξάρτηση, από κάθε τυραννία. Είτε εγγλέζος λέγεται ο τύραννος, είτε Αλβανός, είτε Βούλγαρος, είτε Ρώσος. Κανένα ξένο κατακτητή δεν θέλομε στη χώρα μας. Κι αυτά τα λέγω γιατί ειπώθηκαν εδώ περί Πανσλαβισμού και περί… σχεδίων διαφόρων συγκροτημάτων. Και ο σκοπός που ειπώθηκαν και διακηρύσσονται οι θεωρίες αυτές είναι η δημιουργία ενός αντιρρόπου για να σκεπασθεί η πραγματική κατοχή και η σκλαβιά στην οποία βρίσκεται σήμερα η πατρίδα μας, ν’ αποτραβηχθεί η προσοχή του λαού μας από την εγγλέζικη κατοχή και τις συμφορές της.
Οι δύο δρόμοι. Η θέση μας όμως, όπως αποδείχθηκε κι απ’ τα σημειώματα που βρέθηκαν στους συλληφθέντες, είναι πρώτ’ απ’ όλα η συμφιλίωση του ελληνικού λαού, η αγάπη, η ομόνοια, για να απομονωθούν οι Εγγλέζοι και ν’ αποδιωχθούν. Κι αυτό αποδείχθηκε όχι μόνο με λόγια, αλλά με έργα. Περάσαμε πολλά χωριά και μιλήσαμε. Βρήκαμε δεξιούς, ανθρώπους του Κέντρου, άλλους παρασυρμένους ανθρώπους οι οποίοι έκαναν πολλά σε βάρος μας, αλλά δεν πειράξαμε κανένα. Αποδείξαμε στην πράξη ότι ο ελληνικός λαός θέλει ν’ αδελφωθεί για ν’ αποτινάξει τον εγγλέζικο ζυγό και το ζυγό των αγγλοδούλων. Μετά τις εκλογές της 31ης Μάρτη φάνηκε πλέον καθαρά ότι η Ελλάδα οδηγείται στο βάραθρο. Οι σύμμαχοί μας Εγγλέζοι – οι πρώην σύμμαχοί μας – δηλώνουν ότι το δημοσίευμα δεν θα διεξαχθεί – όπως είχαν συμφωνήσει – το 1948. Αυθαίρετα το προσδιορίζουν την 1 Σεπτεμβρίου. Και ο τρόπος της διενεργείας του είναι πολύ χειρότερος από τον τρόπο των εκλογών της 31ης Μάρτη κι από τον τρόπο του δημοψηφίσματος του 1935.
Χιλιάδες είναι ο αγωνιστές του έπους της Εθνικής Αντίστασης, που σαπίζουν στις φυλακές. Κι άλλες χιλιάδες διώκονται με ψεύτικες κατηγορίες. Ολόκληρος ο δημοκρατικός κόσμος της χώρας βρίσκεται υπό διωγμό. Όλοι οι δημοκράτες στην ύπαιθρο τσακίζονται να φύγουν όταν περνούν τ’ αποσπάσματα και κοιμούνται με τον εφιάλτη του καταδότη και κανένας δεν έχει την κάπα στο σπίτι του. Πρόκειται δηλαδή περί διωγμού πρωτοφανούς εναντίον ολόκληρου του ελληνικού λαού. Έτσι κι εμείς – πρωτοπόροι του Λαού στον αγώνα – καταδιωκόμασταν. Είχαμε να διαλέξουμε τους εξής δρόμους: ΄Η να σταθούμε να μας κλείσουν στις φυλακές επ’ αόριστον – χειρότερα δηλαδή κι απ’ την 4η Αυγούστου του Μεταξά – ή να συρθούμε στις εξορίες, ή να φύγουμε στην Αλβανία και τ’ άλλα κράτη, ή ν’ ακολουθήσουμε τον τίμιο δρόμο της πάλης.
Απ’ τα κάτεργα της Ελληνικής πλουτοκρατίας είχαμε πικρή πείρα. Τέτοια που προτιμήσαμε καλύτερα να σκοτωθούμε παρά να ξαναπιαστούμε σ’ αυτά. Τον δρόμο της εξορίας προς τ’ άλλα κράτη δεν τον θελήσαμε. Και προτιμήσαμε το δρόμο της ένοπλης πάλης. Ετσι πήραμε – καταδιωκόμενοι – το δρόμο του βουνού. Να αγωνιστούμε για να επέλθει στην Ελλάδα μια ριζική μεταβολή, να γίνει συμφιλίωση, να μεταβληθεί αυτό το καθεστώς των φυλακίσεων και των εξοριών, να δοθεί γενική Αμνηστεία σ’ όλους τους κρατούμενους και της αριστεράς και της δεξιάς.
Στην ομάδα μου ίσως υπάρχουν και μερικοί που δεν καταδιώκονται.
Πρόεδρος. Όχι ίσως. Απεδείχθη.
Ράφτης. Δεν διώκονται βέβαια επίσημα, αλλά διώκονται από ανεύθυνα στοιχεία. Γι’ αυτό και συγκροτηθήκαμε σε ομάδα για να μπορούμε καλύτερα να υπερασπίσομε τον εαυτό μας. Ο κάθε Έλληνας πατριώτης σήμερα, βλέποντας να διώκονται τα μέλη της Εθνικής Αντίστασης και κάθε δημοκρατικός πολίτης, θα σκεφθεί: ΄Η ν’ αφήσει αυτά τα παληκάρια να χαθούν, ή να παλέψει να καταποντισθεί ολόκληρο το φασιστικό σύστημα.
Πρόεδρος. Όλοι θαυμάζουν το δικαστήριο που σε ακούει. Να λες πράγματα συγκεκριμένα. Όλα τ’ άλλα που λες είναι κανέλλες και γαρύφαλλα.
Ράφτης. Θ’ απαντήσω. Υστερ’ από όσα ελέχθησαν εδώ θέλω να τονίσω ότι δεν είχα καμιά εντολή και καμιά επαφή με το ΚΚΕ. Ούτε με το Σιάντο ούτε με άλλα στελέχη του Κόμματος είχα καμιά σύνδεση ή καμιά εντολή. Τίποτα απολύτως. Και τώρα ας έλθομε στο άλλο ζήτημα. Το ζήτημα των όπλων της Αλβανίας.
Το ζήτημα των όπλων. Επειδή συμβαίνει πολλές περιοχές της Ελλάδας όπως η Μακεδονία, Θράκη, Θεσσαλία και Ήπειρος να φλέγονται από το δημοκρατικό πνεύμα οι αρχές του σημερινού κράτους, του νεοφασιστικού κράτους, τις έβαλαν υπό διωγμό. Κι επειδή πολλές απ’ αυτές βρίσκονται στα σύνορα οι φασιστικές αρχές βρίσκουν όλη την ευκαιρία να χύσουν το δηλητήριό τους. Μηχανεύονται όλα τα μέσα για ν’ αποδείξουν ότι, μεταξύ των ομάδων των καταδιωκομένων και του εξωτερικού, υπάρχει άμεσος εξάρτηση. Ο μοναρχοφασιστικός τύπο γράφει καθημερινά ότι εισέρχονται «συμμορίες» από το Μοναστήρι προς τη Μακεδονία ή απ’ αλλού προς άλλα μέρη της Ελλάδας. Γράφει για Οχρανίτες κι ένα σωρό άλλα γράφονται και λέγονται για τις ομάδες αυτοάμυνας με συκοφαντικούς σκοπούς.
Πρόεδρος. Είναι πράξις αυτοάμυνας ο φόνος των χωροφυλάκων, στους Νεγράδες, και η επίθεσις στο Γραμμένο;
Ράφτης. Σεις ο ίδιος είπατε ότι δεν κατηγορούμαστε για τους Νεγράδες. Σκοπός των ομάδων ήταν ο περιορισμός της χωροφυλακής από τις αυθαιρεσίες της.
Εμείς οι κομμουνιστές.

Ράφτης. Και τώρα στο ζήτημα του περιφήμου σημειώματος. Τέτοιο σημείωμα δεν έδωσα ποτέ στον Τσίπη. Το αρνούμαι επισήμως. Παρ’ όλο ότι λέτε ότι η υπογραφή έχει κάποια ομοιότητα με τη δική μου. Η ομοιότητα αυτή μπορεί να υπάρχει, αλλά η υπογραφή μου είναι ευανάγνωστη και μπορεί να πλαστογραφήθηκε. Μπορούσε επίσης να γραφεί η λέξη «Τίρανα» ή «Σόφια» ή Μόσχα ή οποιαδήποτε άλλη λέξη.
Πρόεδρος (προς τον κατηγορούμενο Πάνου Φώτιο). Ήταν ο Ράφτης στα Τίρανα.
Πάνου… Ήταν.
Ράφτης. Όλα αυτά είναι συκοφαντίες, γιατί δεν πήγα στην Αλβανία. Αυτός εδώ (δείχνει τον Τσίπη) ίσως ήθελε να ζήσει ελεύθερος στην Αλβανία και μπορούσε να γράψει και Σόφια και Μόσχα. Εγώ δεν είδα ποτέ τέτοιο έγγραφο. Αυτή η υπόθεση περί εγγράφου σημειώματος, όπλων απ’ την Αλβανία κ.λπ. αποβλέπει στο να θίξει το Κόμμα στο οποίο αφιερώθηκαν 18 ολόκληρα χρόνια. Κι ακόμα να θίξει το Κόμμα αυτό σε μια περίοδο πολύ κρίσιμη για την Ελλάδα, για τις εθνικές διεκδικήσεις στην περίοδο που συνέρχεται στο Παρίσι η διάσκεψη της Ειρήνης.
Το Κομμουνιστικό Κόμμα πιστό στις εθνικές παραδόσεις τις πρόσφατες και στο αίμα των παληκαριών που έδωσε κατά δεκάδες χιλιάδες απέστειλε στη Διάσκεψη του Παρισιού υπόμνημα ξεκαθαρίζοντας για πάντα τις συκοφαντίες που εκτοξεύουν εναντίον του. Εμείς οι κομμουνιστές δεν συνεργαστήκαμε ποτέ με τους Γερμανούς, όπως άλλοι δυστυχώς Έλληνες στα τάγματα Ασφαλείας (ζωηρή αίσθηση στο δικαστήριο) με Βουλγάρους και Ιταλούς σήμερα με Εγγλέζους.
Βασιλικός Επίτροπος: Πρέπει να μας πείτε τότε που βρήκες τα όπλα για να βρούμε και τους συνενόχους, αφού δεν προέρχονται από την Αλβανία.
Ράφτης. Καθημερινά ανακαλύπτονται όπλα στα χωριά. Σεις οι ίδιοι καταδικάσατε τους Μπισδουνιώτες, επειδή βρέθηκαν όπλα.
Βασιλικός Επίτροπος. Εσύ πού τα βρήκες;
Ράφτης. Εμένα μου έδωσε όπλο ο καπετάνιος της ομάδας μου. Και τώρα συνεχίζω, κύριε πρόεδρε, την πρωινή μου απολογία κατά την οποία ανέφερα τα ζητήματα που με έκαναν να ενταχθώ στην ομάδα αυτοάμυνας μετά τις εκλογές της 31ης Μαρτίου που φάνηκε πια ότι η Ελλάδα βαδίζει προς τον όλεθρο».
«Οι χωροφύλακες κι οι στρατιώτες είναι παιδιά του Ελληνικού Λαού, που βασανίζεται. Για μας κύριος και βασικός εχθρός είναι οι εγγλέζοι, οι πρώην σύμμαχοί μας και εκείνοι, φυσικά, που τους υποστηρίζουν εναντίον του ελληνικού Λαού. Ολοι οι Ελληνες είναι αδέλφια μας και θέλομε να ζήσομε σε ησυχία».
Πρόεδρος. Αυτό που φοράς είναι εγγλέζικο και η τροφή που τρως είναι εγγλέζικη, διότι η Ελλάς έχει ανάγκη από τους Αγγλους και από όλους τους άλλους συμμάχους.
Ράφτης. Δεν μας διακρίνει αγνωμοσύνη. Όμως εμείς θέλομε πρώτα τη λευτεριά μας. Θέλομε να έχομε σχέσεις φιλικές με τους εγγλέζους, αλλά όχι σχέσεις δούλου προς αφέντη.
Πρόεδρος. Οι κατηγορούμενοι ομολόγησαν την πράξη τους.
Ράφτης. Μίλησαν για την παρουσία μας στα Ανω Ραβένια, ενώ δεν ήταν αλήθεια. Η ομάδα μας δεν έκανε τίποτα ενάντιο στο πνεύμα της ενότητας και της συμφιλίωσης. Όταν πηγαίναμε λέγαμε σε όλους «πέστε ό,τι θέλετε». Εμείς θέλομε να φέρομε ένα καθεστώς στην Ελλάδα στο οποίο να μιλάει και να σκέπτεται κανείς ελεύθερα.
Πρόεδρος. Ρωτάει τους κατηγορούμενους για τα καθεστώτα Αλβανίας, Γιουγκοσλαβίας κ.λπ. και ρωτάει σχετικά τους Τσίπη και Πάνου.
Ράφτης. Σήμερα η Ελλάδα είναι ένα στρατόπεδο φρικτό, τα κάτεργα της Ελλάδας άνοιξαν πάλι χειρότερα από τη 4η Αυγούστου. Οι Έλληνες κατατρέχονται από τις συμμορίες της δεξιάς. Έχουν γεμίσει τα κάτεργα από το «Γεντί Κουλέ» ως την Πελοπόννησο και τα νησιά του Ιονίου και του Αιγαίου. Και κανένας δημοκρατικός δεν ξέρει τι τύχη τον περιμένει. Η Ελλάδα, το λέγω αυτό πικρία, είναι ένα απέραντο στρατόπεδο. Ούτε Ζαχαριάδης της Ηπείρου ήμουν ούτε ηγήτορας. Ήμουν απλό μέλος της ομάδας. Ο κ. Γκορτζίδης τα σταχυολόγησε αυτά από παιδιά 17-18 χρονώ τύπου Τσίπη και άλλες καταθέσεις ποικίλων θηραμάτων».
Αναφερόμενος στον τραυματισμό του συμπλήρωσε: «Οφείλω να σας αναφέρω και μια σκέψη μου που μου πέρασε μια στιγμή από το νου μου: Ν’ αυτοκτονήσω. Γιατί είχα πείρα απ’ ό,τι έπαθα. Καταδίκασα όμως τη σκέψη μου αυτή με βάση την επαναστατική μου διαπαιδαγώγηση και προτίμησα να υποστώ το χειρότερο θάνατο, αλλά από τους αντιπάλους μου. Και θα τον υποστώ.
Πρόεδρος. Πώς το ξέρεις;
Ράφτης. Τον έχω υποστεί ήδη ύστερ’ από 10 μέρες μαρτύρια. Πέρασα από φάλαγγα. Μου έχουν σπάσει στα πλευρά».
Η απολογία του συνεχίστηκε και έκλεισε με τη φράση: «Τη σημερινή δίκη θα την κρίνει η ιστορία».

Ανασύνταξη, Αρ. Φύλ. 240 15-31 Δεκέμβρη 2006
Διαβάστε Περισσότερα »

Παρασκευή, 22 Δεκεμβρίου 2006

127 χρόνια από τη γέννηση του ΙΩΣΗΦ ΣΤΑΛΙΝ


Τα 127 χρόνια από τη γέννηση του μεγάλου σοβιετικού ηγέτη Ιωσήφ Στάλιν τίμησαν χτες κομμουνιστές στη Ρωσία, στη Γεωργία και άλλες περιοχές της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.

Στη φωτογραφία, κομμουνιστές στη Γεωργία, κρατώντας σημαίες και πορτρέτα του Στάλιν πραγματοποιούν συγκέντρωση στην πόλη όπου γεννήθηκε, το Γκόρι.
Διαβάστε Περισσότερα »

Τετάρτη, 13 Δεκεμβρίου 2006

Αστυνομική Τρομοκρατία στην Κωνσταντινούπολη



ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ:52
12-12-2006

Αστυνομική Τρομοκρατία στην Κωνσταντινούπολη

Από τις 7 Δεκέμβρη έχει ξεκινήσει μια ‘επιχείρηση σκούπα’ ενάντια σε μια σειρά από νόμιμους δημοκρατικούς φορείς που συμμετέχουν στους λαϊκούς αγώνες της χώρας μας. Τα κεντρικά γραφεία της Ομοσπονδίας για τα δικαιώματα και τις ελευθερίες και 13 παραρτήματά της , ο Σύλλογος των οικογενειών για τη συμπαράσταση και την αλληλοβοήθεια στους πολιτικούς κρατούμενους ( TAYAD), το πολιτιστικό κέντρο «Γαρύφαλλο» , ο εκδοτικός οίκος «Λαϊκός ποιητής» (Οzan) , το περιοδικό «Πορεία» (Yuruyus) αλλά και πολλά σπίτια μελών και φίλων των παραπάνω δέχθηκαν εφόδους από τις κατασταλτικές δυνάμεις. Δεκάδες συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν στη Γενική Διεύθυνση της Αστυνομίας . Αμέσως στις γειτονιές του Γκάζι και του Οκμέιντανι (Κων/πολη) εκατοντάδες διαδηλωτές κατέκλυσαν τους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν για τα όσα συνέβησαν. Ακολούθησαν οδομαχίες με τις δυνάμεις καταστολής και σφοδρή ρίψη δακρυγόνων ενώ τα αστυνομικά άρματα κατέκλυσαν τις προαναφερθείσες φτωχογειτονιές και πολλοί ήταν όσοι συνελήφθησαν κατά τη διάρκεια των επεισοδίων.
Πολλοί συνδικαλιστικοί και πολιτικοί φορείς εξέφρασαν την αντίθεση τους με τα όσα συνέβησαν και απαιτούν την άμεση απελευθέρωση των συλληφθέντων. Η συγκέντρωση διαμαρτυρίας που οργανώθηκε τις ημέρες που ακολούθησαν στο Γκάζι της Κων/ πολης είχε μαζική συμμετοχή και έδωσε την καλύτερη απάντηση στις δυνάμεις καταστολής που επιδιώκουν να τρομοκρατούν το λαό.
Σε μια αντίστοιχη επιχείρηση προχώρησαν και οι γερμανικές αρχές που τις προηγούμενες μέρες συνέλαβαν δεκάδες αγωνιστές από την Τουρκία που ζουν και εργάζονται στη Γερμανία με την κατηγορία ότι συμμετέχουν σε τρομοκρατικές οργανώσεις. Πραγματοποιήθηκαν έφοδοι σε 69 σπίτια και στα γραφεία του Συλλόγου που ανήκουν στην Ομοσπονδία Ανατολίας. Τρεις από τους συλληφθέντες φυλακίστηκαν παράνομα.
Διαβάστε Περισσότερα »

Πέμπτη, 2 Νοεμβρίου 2006

Ενάντια στην εμπορευματοποίηση της Παιδείας

Διακήρυξη του ΧΧ Διεθνούς Αντιιμπεριαλιστικού και Αντιφασιστικού Κάμπινγκ Νεολαίας Νεολαίας

Κοπεγχάγη, Δανία, 4 Αυγούστου 2006

http://www.iul2006.net

Από την πρώτη σύνοδο των υπουργών παιδείας της ΕΕ το 1999 μέχρι σήμερα έχουν γίνει αμέτρητες επιθέσεις στην ελευθερία και στη φύση της εκπαίδευσης και των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων σε ολόκληρη την Ευρώπη:

1. Οι εκπαιδευτικές εγκαταστάσεις προορίζονται για να μετατραπούν σε επιχειρήσεις που ανταγωνίζονται για την εξεύρεση χρημάτων και σπουδαστών, τα οποία μπορούν να επιλέξουν σύμφωνα με τα δικά τους κριτήριά. Η αξιολόγηση της επιτυχίας του εξαρτάται μόνο από τη δυνατότητά τους να επιδεικνύουν υψηλό επίπεδο μάνατζμεντ μέσα στην οικονομία της αγοράς.

2. Όλα τα προσφερόμενα επιστημονικά αντικείμενα πρέπει να εγκρίνονται από μια κεντρική επιτροπή. Τα αντικείμενα που δεν εντάσσονται στο οικονομικό σύστημα θα εξαφανιστούν. Αυτό, ξεκάθαρα, εμπορευματοποιεί την εκπαίδευση.

3. Το νέο σύστημα πιστωτικών μονάδων (ECTS) έχει ως ξεκάθαρο στόχο να διαμορφώσει ελίτ, ανατρέποντας τη φύση της εκπαίδευσης.

4. Η αναδιάρθρωση έχει υποτίθεται ως στόχο να αυξήσει τη συμμετοχή φοιτητών και καθηγητών στο εκπαιδευτικό σύστημα και στις αποφάσεις. Αντίθετα όμως τίποτα δεν άλλαξε σε αυτή την κατεύθυνση και οι αναδιαρθρώσεις γίνονται χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των φοιτητών.

5. Τα δίδακτρα μετατρέπουν την εκπαίδευση σε ένα αγαθό διαθέσιμο μόνο σε αυτούς που μπορούν να το αγοράσουν. Αυτό βαθαίνει τις κοινονικές ανισότητες και αυξάνει την αδικία του συστήματος.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

1. Η εκπαίδευση να είναι αναφαίρετο δικαίωμα.

2. Η εκπαίδευση πρέπει να είναι δημόσια, δωρεάν και ελεύθερη ανεξάρτητα από τα χρόνια και τον τόπο φοίτησης.

3. Ελεύθερη πρόσβαση στην εκπαίδευση ανεξάρτητα από ταξική καταγωγή, εθνικότητα ή φύλλο.

4. Τα εκπαιδευτικά ιδρύματα πρέπει να παραμείνουν ανεξάρτητα και η γνώση δεν πρέπει να μετατραπεί σε εμπόρευμα.

5. Μόνο μια αντιιμπεριαλιστική και αντιφασιστική εκπαίδευση είναι μια ελεύθερη εκπαίδευση.

Η ανάγκη του συντονισμού της πάλη της νεολαίας σε Πανευρωπαϊκό επίπεδο μεγαλώνει κάθε μέρα. Η μεταρρύθμιση της Μπολόνια είναι μια επίθεση σε όλα τα θεμελιώδη δικαιώματα της σπουδάζουσας νεολαίας σε όλη την Ευρώπη, χωρίς εξαιρέσεις.

Αισθανθήκαμε την ανάγκη να στήσουμε ένα δίκτυο για την πάλη σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Πραγματικά νομίζουμε ότι όλες οι διαφορετικοί αγώνες έχουν έναν κοινό στόχο: Την πάλη ενάντια στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την ακραία φιλελεύθερη πολιτική της.

Καθώς διεξάγουμε τη πάλη μας σε κάθε χώρα πρέπει, πιστεύουμε, να καταφέρουμε να κατακτήσουμε και έναν αληθινό συντονισμό των κινημάτων με σκοπό να πετύχουμε μια κοινή προοπτική.

Να διαδώσουμε αυτή το πνεύμα αυτής της διακήρυξης σε όλους της νέους της Ευρώπης όχι μόνο σε αυτούς που σπουδάζουν αλλά και σε αυτούς που εργάζονται και σε ολόκληρη τη νεολαία συνολικά.

Διαδώστε την πεποίθησή μας ότι η πάλη πρέπει να γίνει αποτελεσματικότερη, συντονισμένη και, επομένως, ισχυρότερη.


Η δύναμη της νεολαίας βρίσκεται στην ενότητά της!!!

Διαβάστε Περισσότερα »

Τετάρτη, 1 Νοεμβρίου 2006

Αύγουστος Μπαγιόνας (1931-2005)

Οφειλόμενος καθυστερημένος αποχαιρετισμός σ' έναν επαναστάτη μαρξιστή φιλόσοφο

Αρχές Αυγούστου συμπληρώθηκε ένας χρόνος από τότε που «έφυγε» από τη ζωή (πέθανε από καρδιά στην Αθήνα 2 Αυγούστου και κηδεύτηκε στις 8 στην Πάτρα) ο Αύγουστος Μπαγιόνας, κορυφαίος φιλόσοφος του τόπου και γνωστός σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες απ’ τη συμμετοχή του σε διεθνή συνέδρια φιλοσοφίας αλλά κυρίως απ’ τα δημοσιεύματά του σε έντυπα διαφόρων ευρωπαϊκών γλωσσών.
Ο Αύγουστος Μπαγιόνας που γεννήθηκε στην Πάτρα το 1931 σπούδασε φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και στα Πανεπιστήμια της Σορβόνης και του Εδιμβούργου. Καθηγητής φιλοσοφίας δίδαξε πρώτα στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και στην συνέχεια στην Πάντειο και τα Πανεπιστήμια Κρήτης και Πατρών.
Τα συγγραφικά ενδιαφέροντα του μαρξιστή φιλοσόφου Α. Μπαγιόνα αρχίζουν απ’ την αρχαία ελληνική φιλοσοφία, τη φιλοσοφία του γαλλικού Διαφωτισμού, το γερμανικό ιδεαλισμό (κυρίως φιλοσοφία του Χέγκελ) και φτάνουν στο Μαρξ και το μαρξισμό και από εκεί στη νεοελληνική φιλοσοφική σκέψη, μαρξιστική και μη (Δ. Γληνός, Χ. Θεοδωρίδης, Γ. Ιμβριώτης, Ε. Παπανούτσος), την κριτική του ανορθολογισμού και του νεοορθόδοξου σκοταδισμού και τη φιλοσοφία της ιστορίας (πρώτη μη ολοκληρωμένη καταγραφή: Π. Νούτσος: Αύγουστος Μπαγιόνας στο: «ΟΥΤΟΠΙΑ», Νο 66, Σεπτέμβριος-Οκτώβριος 2005, σελ.19-21).
Άφησε, λοιπόν, πίσω του μεγάλο σε έκταση, πλούσιο σε ποικιλία θεμάτων και πολύ αξιόλογο και σημαντικό έργο.
Σαν στοχαστής ο Αύγουστος Μπαγιόνας διακρίνονταν για τη βαθιά και ευρύτατη φιλοσοφική του κατάρτιση, ενώ υπήρξε βαθύς γνώστης όλων των παλιότερων, νεότερων και σύγχρονων φιλοσοφικών ρευμάτων με συνεχή, μόνιμη και συστηματική παρακολούθηση της σχετικής βιβλιογραφίας.
Ξεχώριζε για τη σπάνια και πολύ εντυπωσιακή γνώση των πηγών που του επέτρεπε να κινείται με θαυμαστή ευχέρεια, μεγάλη άνεση, βεβαιότητα και σιγουριά στο χώρο της φιλοσοφίας καθώς και των άλλων πνευματικών του ενδιαφερόντων.
Δεν έγραφε μόνο αλλά ταυτόχρονα διάβαζε-μελετούσε διαρκώς ό,τι προκαλούσε το ενδιαφέρον του και επιπλέον ξαναεπέστρεφε συχνά στη μελέτη έργων που είχε ήδη μελετήσει, όπως π.χ. τα τελευταία χρόνια, τη Φαινομενολογία του πνεύματος του Χέγκελ, Υλισμό και Εμπειριοκριτικισμό του Λένιν, έργα του Στάλιν κ.λπ. κ.λπ. Εγραφε και μελετούσε διαρκώς. Το βιβλίο ήταν μόνιμος σύντροφός του. Ζούσε με τα βιβλία με το δικό του σπάνιο και ιδιαίτερο τρόπο: όχι σαν επίδειξη υψηλής κατάρτισης, πολύπλευρης μόρφωσης και παιδείας αλλά σαν ζωντανή πηγή του ερευνητικού-δημιουργικού, διεισδυτικού και οξυδερκούς, μα πρώτα απ’ όλα έξοχου συνθετικού πνεύματος του. Μελετώντας το παρόν και ερευνώντας το παρελθόν, συνέδεε το παρελθόν διαλεκτικά με το παρόν και το μέλλον, στην υπηρεσία πάντα της προόδου και της κοινωνικής επανάστασης.
Η Φιλοσοφία ήταν ο πρώτος μεγάλος, μόνιμος και αιώνιος έρωτάς του. Πράγματι, «ο Μπαγιόνας ήταν «κατ’ εξοχήν» φιλόσοφος» (Ε. Μπιτσάκης). Ο δεύτερος μεγάλος έρωτάς του ήταν η Ιστορία, για την οποία τον τελευταίο καιρό σχεδίαζε τη συγγραφή σχετικού έργου που δυστυχώς ο πρόωρος και αδόκητος θάνατός του ματαίωσε τη συγγραφή του, στερώντας το έτσι απ’ τη φτωχή πνευματική ζωή του τόπου και όχι μόνο.
Όμως τα πνευματικά ενδιαφέροντα του επαναστάτη μαρξιστή φιλοσόφου Α. Μπαγιόνα δεν περιορίζονταν μόνο στη Φιλοσοφία και την Ιστορία, αγκάλιαζαν επιπλέον την Κοινωνιολογία, Ψυχολογία, Λογοτεχνία, Παιδεία, Μουσική κ.λπ. αλλά και την Πολιτική που παρέμενε πάντα στο κέντρο των ενδιαφερόντων και συγκέντρωνε την ιδιαίτερη προσοχή του.
Σχετικά με τα νέα και επίκαιρα ιδεολογικο-πολιτικά ζητήματα ο Αύγουστος Μπαγιόνας διαπίστωσε έγκαιρα την επικίνδυνη αναβίωση και άνθιση του ανορθολογισμού στις μέρες μας και επισήμανε την αναγκαιότητα ανασκευής αυτού του αντιδραστικού ρεύματος ως αναπόσπαστο τμήμα της γενικότερης ιδεολογικής ταξικής πάλης δηλ. της πάλης του μαρξισμού ενάντια στην αντιδραστική αστική ιδεολογία στο σύνολό της και θεωρούσε «επιτακτικό το καθήκον της πάλης κατά του ανορθολογισμού και του σκοταδισμού που τα τελευταία χρόνια λυμαίνεται το δυτικό κόσμο και ιδιαίτερα τη χώρα μας, προσβάλλοντας ακόμα και προοδευτικούς ή έστω προοδευτικοφανείς διανοούμενους» (Α. Μ. 1982). Στην πάλη κατά του ανορθολογισμού εκτιμούσε ιδιαίτερα το έργο «Die Zerstoerung der Vernunft» (Βερολίνο 1954) του Ούγγρου ρεβιζιονιστή Georg Lukacs για τη σχεδόν ολοκληρωμένη - παρά τις όποιες ελλείψεις και τα υπαρκτά σοβαρά λάθη - και εύστοχη κριτική στο γερμανικό ιρασιοναλισμό (=ανορθολογισμό), χωρίς να συμμερίζεται τις λαθεμένες και ρεβιζιονιστικές απόψεις του. Είναι γνωστό ότι ο Georg Lukacs στο σημαντικό και ογκώδες έργο του υποκαθιστά την πρωταρχική βασική αντίθεση-πάλη μεταξύ υλισμού-ιδεαλισμού (σελ. 6 και 74) με την πάλη μεταξύ ρασιοναλισμού-ιρασιοναλισμού, που αποτελούν μόνο τμήμα της πρωταρχικής πάλης, υπερτονίζει την πάλη μεταξύ διαλεκτικής-μεταφυσικής σε βάρος του βασικού ζητήματος της φιλοσοφίας μ’ αποτέλεσμα την υποβάθμιση στην καλύτερη περίπτωση και στη χειρότερη την εξάλειψη-άρνηση του βασικού ζητήματος της φιλοσοφίας, κάτι που ανοιχτά ομολογεί-παραδέχεται αργότερα και ο ίδιος ο Georg Lukacs: σ’ αντίθεση με τους Στάλιν-Ζντάνοφ που θεωρούν «ολόκληρη την ιστορία της φιλοσοφίας ως πάλη μεταξύ υλισμού και ιδεαλισμού»… «Die Zerstoerung der Vernunft θέτει μια άλλη αντίθεση στο κέντρο της θεώρησης, δηλ. την πάλη μεταξύ ρασιοναλιστικής και ιρασιοναλιστικής φιλοσοφίας» (Georg Lukacs: Gelebtes Denken, eine Autobiographie im Dialog, σελ. 166 και 141-142, Frankfurt 1981).
Ο μαρξιστής Α. Μπαγιόνας δεν έμεινε ποτέ κλεισμένος στους «τέσσερις τοίχους» του γραφείου του και στις αίθουσες πανεπιστημιακής διδασκαλίας αλλά πήρε δραστήρια μέρος και μαχητικά στην ιδεολογική ταξική πάλη των ημερών του. Σημαντικότατη, σ’ αυτή την κατεύθυνση, υπήρξε η συμβολή του στην κριτική αναίρεση του αντιδραστικού νεοορθόδοξου ρεύματος στην οποία πρωτοστάτησε. Εμμένοντας με συνέπεια σε μαρξιστικές θέσεις αντιμετώπισε με την απαιτούμενη σοβαρότητα το σκοταδιστικό ρεύμα της λεγόμενης «νέας ορθοδοξίας» που «ήκμασε στο τέλος της δεκαετίας του 1970 και στις αρχές της δεκαετίας του 1980» (Α. Μπαγιόνας), εξαπολύοντας εναντίον των εκπροσώπων του (Χρ. Γιανναρά, Κ. Μοσκώφ, Κ. Ζουράρι, κ.λπ.) μια σφοδρότατη αλλά τεκμηριωμένη πολεμική (για τη σειρά άρθρων Π. Νούτσος: Αύγουστος Μπαγιόνας στο: «ΟΥΤΟΠΙΑ», Νο 66, Σεπτέμβριος-Οκτώβριος 2005 σελ. 21).
Ας μνημονευτεί εδώ μόνο το εξαιρετικά τεκμηριωμένο υπόμνημα του Α. Μπαγιόνα που υπέβαλε στην Πάντειο για την περίπτωση του θεολόγου Χρ. Γιανναρά, (υποψήφιου τότε για την έδρα της φιλοσοφίας), που αποτελεί καταπέλτη όχι τόσο για τις αντιδραστικές του απόψεις αλλά προπαντός για την αγραμματοσύνη του σε φιλοσοφικά ζητήματα, και καταλήγει: «νομίζω ότι ο κ. Γιανναράς οψιμαθής και αυτοδίδακτος στις φιλοσοφικές σπουδές είναι ακατάλληλος για την πλήρωση της έδρας της Φιλοσοφίας της Παντείου Σχολής».
Αξίζει να σημειωθεί ότι το υπόμνημα του Μπαγιόνα για το Γιανναρά δεν δέχτηκε να δημοσιεύσει κανένα απ’ τα έντυπα της επίσημης ρεβιζιονιστικής Αριστεράς – ενέργεια πολύ αποκαλυπτική για την τότε στάση της και χαρακτηριστική για τη μετέπειτα ως τα σήμερα αντεπαναστατική της πορεία: «πρέπει να εκφράσω τις ευχαριστίες μου στην «Πολιτιστική» που δέχτηκε να δημοσιεύσει το υπόμνημα που υπέβαλα στην Πάντειο και την λύπη μου για την απροθυμία άλλου περιοδικού να το δεχτεί» (Α. Μπαγιόνας: ο νεοσκοταδισμός στη φιλοσοφία, στο: «Πολιτιστική», τεύχος 18, Απρίλιος 1985, σελ.24-35). Για δε τη στάση των ρεβιζιονιστών «Κ»ΚΕ κ.λπ. σημειώνει: «ερωτηματικά προκαλεί η υποτονική και ανεπαρκής αντίδραση μεγάλου μέρους της Αριστεράς τόσο στην υπόθεση Γιανναρά όσο και στα πιο πρόσφατα συμπτώματα νεοσκοταδισμού που εμφανίστηκαν» (στο ίδιο, σελ. 25).
Αυτά συνέβαιναν γιατί ήδη στην ηγεσία του χρουστσωφικού σοσιαλδημοκρατικού «Κ»ΚΕ κυριαρχούσαν οι νεοορθόδοξες απόψεις, τις οποίες εκπροσωπούσε εντελώς ανοιχτά ο Κ. Μοσκώφ, στέλεχος του ΚΜΕ στη Θεσσαλονίκη που είχε προφανώς τη στήριξη της ηγεσίας, ο οποίος υποκαθιστώντας το μαρξισμό με αντιδραστικές θρησκευτικές απόψεις και αντικαθιστώντας τη μαρξιστική ορολογία με θεολογική ορολογία, πρόσφερε στα μέλη και τους οπαδούς του ΚΚΕ μια ρώσικη σαλάτα αντιμαρξιστικών χρουστσωφικών ρεβιζιονιστικών και αντιδραστικών «χριστιανικών» σκοταδιστικών νεορθόδοξων απόψεων, στις οποίες άσκησε οξύτατη κριτική ο Αύγουστος Μπαγιόνας, ο οποίος εξαιτίας αυτής της διαμάχης και της σαφούς φιλονεοορθόδοξης στάσης της ηγεσίας «αγανακτισμένος αποχώρησε από το ΚΚΕ» (Ε. Μπιτσάκης).
Σε κείνη την περίοδο οι Γιανναράς, Μοσκώφ, Ζουράρις, κυριολεκτικά αγράμματοι σε φιλοσοφικά ζητήματα, φλυαρούσαν αυτογελοιοποιούμενοι, διαδίδοντας αντιδραστικές ασυνάρτητες απόψεις, και έβριζαν τους πάντες, όπως ο Μοσκώφ που αποθρασυμένος σε άρθρο του στα «ΝΕΑ» έφτασε στο πιο ακραίο σημείο γελοιότητας και αντιδραστικότητας να μιλά για «νεοφασισμό» και να ισχυριστεί για τον Μπαγιόνα ότι «μένει να ζητήσει την εξορία τους στην Γυάρο ή στο Μακρονήσι» και ότι τάχα «ζητά αν και γόνος της μεγάλης εβραϊκής κοινότητας ν’ ανοίξουν νέα Νταχάου όπου θα εγκλειστούν αναθεωρητές, χεγγελιανοί και νεοορθόδοξοι, αλλά και οι κακοί εκείνοι κομμουνιστές που μελετούν την παραδομένη ιδεολογία…» («ΝΕΑ», 8/7/ 1985 και αναδημοσίευση «Πολιτιστική», τ.22, σελ. 18, Αύγουστος 1985).
Σ’ αυτή τη διαμάχη ο «Ριζοσπάστης» «δεν διευκρίνιζε τη θέση του» όχι «επειδή η ηγεσία του ΚΚΕ πάντα υποκλίνονταν μπροστά στους αστούς που έρχονταν στην αριστερά» αλλά επειδή στην ηγεσία του χρουστσωφικού σοσιαλδημοκρατικού «Κ»ΚΕ και του «Ριζοσπάστη» κυριαρχούσαν ήδη, απ’ τις αρχές, αν όχι νωρίτερα, της δεκαετίας του ΄80, αντιδραστικές νεοορθόδοξες απόψεις, κυριαρχία που στα επόμενα χρόνια δυνάμωσε και οδήγησε στη συγχώνευση των χρουστσωφικών ρεβιζιονιστικών απόψεων με τις αντιδραστικές νεοορθόδοξες απόψεις (Ζουράρις-Κανέλλη, στενές σχέσεις με την αντιδραστική ηγεσία της εκκλησίας και το χουντοΧριστόδουλο, ταυτότητες κ.λπ. κλ.π).
Τελευταία προετοίμαζε τη συγκέντρωση σ’ ένα τόμο των σχετικών σημαντικών άρθρων συμπληρωμένα, αλλά δυστυχώς δεν πρόλαβε να πραγματοποιήσει την έκδοσή του.
Είναι πολύ θετικό και σημαντικό που ο Ευτύχης Μπιτσάκης κατέθεσε δημοσίως τη μαρτυρία του τόσο για τη γνωστή και σε μας συζήτηση στο «Κ»ΚΕ πάνω στο αντιδραστικό νεοορθόδοξο ρεύμα, μ’ αφορμή το θάνατο του Α. Μπαγιόνα (Ε. Μπιτσάκης: στερνό αντίο στον Αύγουστο Μπαγιόνα, «ΠΡΙΝ», 16/10/2005, σελ. 20) όσο προπαντός και για τη στάση της σοσιαλδημοκρατικής ηγεσίας και εκείνη του Αύγουστου Μπαγιόνα επειδή συμβάλει στη διαμόρφωση μιας πιο ολοκληρωμένης και ακριβούς εικόνας για τα τεκταινόμενα τότε στο χώρο του χρουστσωφικού «Κ»ΚΕ.
Στον κύκλο των διανοουμένων ο μαρξιστής Μπαγιόνας είχε όχι άδικα τη φήμη του «σταλινικού». Μέσα στην ιδεολογικο-πολιτική θολούρα που επικρατεί στη «μεταπολιτευτική» περίοδο ως τα σήμερα είναι αλήθεια πως ο Αύγουστος Μπαγιόνας είναι ο μόνος που σε πολιτικό επίπεδο κινήθηκε σε επαναστατική μαρξιστική κατεύθυνση (χωρίς να παραβλέπεται η συμβολή άλλων διανοουμένων στην πάλη κατά του ανορθολογισμού, νεορθόδοξων απόψεων, σκοταδισμού, φασισμού, ρατσισμού κ.λπ.), πράγμα που αποτυπώνεται, ανάμεσα στ’ άλλα, καθαρά και με σαφήνεια και στο άρθρο με τίτλο «η σταλινική εξουσία στην ΕΣΣΔ» («Ελευθεροτυπία», «ΙΣΤΟΡΙΚΑ», Ιωσήφ Στάλιν, τευχ. 202, 11 Σεπτεμβρίου 2003, σελ. 44-49) στο οποίο: α) αντιτάσσεται και ανασκευάζει το μύθο της «εξομοίωσης Χίτλερ-Στάλιν» και υπερασπίζει το Στάλιν, β) θεωρεί τη σταλινική ΕΣΣΔ σοσιαλιστική χώρα, γ) μιλάει για «σταλινική εξουσία στην ΕΣΣΔ» που «οικοδόμησε νέο κοινωνικό σύστημα ανατρέποντας τον καπιταλισμό» δ) μιλάει για «σταλινισμό» και «σταλινική θεωρεία», ε) θεωρεί ότι με το 20ο Συνέδριο του ΚΚΣΕ (Φλεβάρης 1956) «άρχισε η αντισταλινική εκστρατεία του Χρουστσώφ», στ) ότι με τον Χρουστσώφ άρχισε το πισωγύρισμα στον καπιταλισμό στη Σοβιετική Ενωση ή αλλιώς: «όπως σωστά παρατήρησε ο Μ. Θεοδωράκης («Ελευθεροτυπία» 5/5/2003) με τον Χρουστσώφ άρχισε η σήψη του υπό οικοδόμηση σοσιαλιστικού κοινωνικού σχηματισμού».
Απ’ την εντελώς σύντομη, μερική (ανορθολογισμός, νεοορθόδοξος σκοταδισμός, σοσιαλισμός ΕΣΣΔ) και ελλιπέστατη βέβαια αναφορά, γίνεται φανερό πως ο Αύγουστος Μπαγιόνας ανήκει σε κείνους τους στοχαστές που είχε τη θέληση και την ικανότητα να συλλάβει και να εκφράσει την τάση της εποχής του, να εκφράσει τις ανάγκες της, να στρατευτεί με το έργο του στο πλευρό της εργατικής τάξης και να συντονίσει τα βήματά του με το βήμα της ιστορίας – ερχόμενος σε ρήξη και με το χρουστσωφικό ρεβιζιονισμό παρά τα όποια κατάλοιπα στο έργο του – κι ακριβώς σ’ αυτό συνίσταται η ιδιαίτερα σημαντική συμβολή του στην υπεράσπιση του επαναστατικού μαρξισμού σε μια εξαιρετικά δύσκολη και θολή ιστορική περίοδο, όπως η σημερινή, που πληθώρα αντιμαρξιστικά «άχυρα» προβάλλονται ως «μαρξισμός» αλλά και η μεγάλη αξία του συνολικού του έργου - έργο που ασφαλώς αποτελεί πολύτιμη παρακαταθήκη για τη νεολαία του τόπου η οποία πρέπει να μελετήσει ολόκληρο το σημαντικό έργο του.
Ο θάνατος του επαναστάτη μαρξιστή φιλοσόφου Α. Μπαγιόνα αποτελεί μεγάλη απώλεια για την πνευματική ζωή της χώρας και αφήνει δυσαναπλήρωτο κενό τόσο στη μαρξιστική σκέψη όσο και στον προοδευτικό στοχασμό γενικότερα.
Πηγές:

Α. Μπαγιόνα: Έργα
Πολυετείς συζητήσεις με τον Α. Μπαγιόνα
Ε. Μπιτσάκη: Στερνό αντίο στον Αύγουστο Μπαγιόνα «ΠΡΙΝ», 16/10/2005, σελ. 20
Π. Νούτσος: Αύγουστος Μπαγιόνας, στο: «ΟΥΤΟΠΙΑ», Νο 66, Σεπτέμβριος-Οκτώβριος 2005, σελ. 19-21
Διαβάστε Περισσότερα »

Πέμπτη, 5 Οκτωβρίου 2006

Συμπαράσταση στον αγώνα των εκπαιδευτικών

ΜΕ ΕΝΩΤΙΚΟΥΣ ΜΑΖΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΝΙΚΗΣΟΥΝ

ΚΑΤΩ Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΒΙΑ - ΠΛΗΡΗΣ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΙΤΗΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

Η «Κίνηση για Ανασύνταξη του ΚΚΕ 1918-55» χαιρετίζει τη σημερινή μεγαλειώδη συγκέντρωση και πορεία των εκπαιδευτικών που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα, όπως επίσης και όλες τις αντίστοιχες συγκεντρώσεις στην υπόλοιπη Ελλάδα.

Οι αγώνες των εκπαιδευτικών και η συνεχιζόμενη απεργία ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας αποτελούν ένα ακόμα πλήγμα στις αντιδραστικές μεθοδεύσεις του Υπουργείου Παιδείας.

Η «Κίνηση για Ανασύνταξη του ΚΚΕ 1918-55» καταγγέλλει την προσπάθεια τρομοκράτησης των αγωνιζομένων εκπαιδευτικών και την αστυνομική βία που εξαπόλυσε η κυβέρνηση της ΝΔ με σκοπό να κάμψει τον αγώνα τους.

Κίνηση για Ανασύνταξη του ΚΚΕ 1918-55
5 Οκτωβρίου 2006
Διαβάστε Περισσότερα »

Σάββατο, 30 Σεπτεμβρίου 2006

Σκέψεις πάνω στην Πολιτική Συμφωνία μεταξύ PCT και PTD

caraballo

Του Francisco Caraballo*

Η Συμφωνία η οποία υπογράφηκε πρόσφατα μου φαίνεται πολύ θετική, γιατί παρουσιάζει μια ενδιαφέρουσα οπτική με την έννοια ότι προγραμματίζει δραστηριότητες στην επίτευξη κοινών στόχων. Με βάση αυτό, μπορούν να γίνουν και τα ακόλουθα σχόλια:

1. Αυτή η σημαντική πολιτική κατάκτηση δείχνει την επιτυχία του σωστού συνδυασμού κάποιων αντικειμενικών συνθηκών σε σχέση με την πραγματικότητα στη χώρα και την αποφασιστική θέληση των ενωμένων δυνάμεων και των προσπαθειών πάνω σε κοινές προτάσεις.

2. Όλοι μπορούν να δουν ότι συνεχείς ενωτικές προσπάθειες γίνονται σε όλο τον κόσμο, βγάζοντας συμπεράσματα από τη χρησιμότητά τους στην επίτευξη στόχων που μπορούν να δημιουργήσουν αλλαγή στην κατάσταση, με τη συμμετοχή της πλειοψηφίας που παραδοσιακά αποκλείονταν μέχρι τώρα. Υπάρχουν πρόσφατα παραδείγματα σε Ισπανία, Γαλλία, Ισημερινό, Βραζιλία και Κολομβία και παρ’ όλο που διαφέρουν σε περιεχόμενο και βάθος δείχνουν μια διεθνή τάση.

3. Είναι δεδομένο ότι οι εξελίξεις στις χώρες αυτές δείχνουν μια μεγαλύτερη υποταγή στους σχεδιασμούς των Ηνωμένων Πολιτειών, την ενδυνάμωση των ομάδων εκείνων που καθορίζουν την πορεία αυτών των χωρών και που επωφελούνται από την υπερεκμετάλλευση ευρύτερων στρωμάτων του πληθυσμού, ενώ αρνούνται την επίλυση σοβαρών κοινωνικών προβλημάτων. Οι ισχυροί οικονομικοί κύκλοι που είναι συνδεδεμένοι με πολυεθνικές είναι ικανοποιημένοι με τις κατευθυντήριες γραμμές τους, ενώ εκείνοι που τρέφουν τους πλουσίους γίνονται όλο και πιο φτωχοί.

4. Είναι επιτακτικό- ως τμήμα της ιδεολογικής πάλης- να επιδοθούμε σε αυστηρή κριτική της πλαστότητας της αστικής δημοκρατίας, όχι μόνο για τη φύση της, αλλά γιατί εκείνα τα στοιχεία που ήταν θετικά για την πάλη των λαών, τώρα διακυβεύονται. Η άρνηση ή ο δραστικός περιορισμός των ελευθεριών και των δικαιωμάτων σε φιλελεύθερες δημοκρατίες αποτελούν ένα παράδειγμα

5. Στη Συμφωνία που υπογράφηκε μπορεί κανείς να δει σύμπτωση σε στοιχειώδεις σκοπούς, όπως η εθνική κυριαρχία, η συμμετοχική δημοκρατία και η επίλυση των προβλημάτων ευρέων μαζών του πληθυσμού. Είναι προφανές ότι τα σημεία αυτά παρουσιάζουν ξεκάθαρα τους διάφορους τρόπου με τους οποίους μπορεί να υποκινηθεί ο κοινωνικός αγώνας για την κατάκτησή τους: αλλά είναι πολύ σημαντική η επίτευξη μιας κατ’ αρχήν συμφωνίας γιατί επισημαίνει κοινές αφετηρίες και κατευθύνσεις που μπορούν να ακολουθηθούν.

6. Στην ενοποιητική διαδικασία είναι προφανές ότι διάφορα στάδια υπάρχουν, που πρέπει να γίνουν πιο συγκεκριμένα, προκειμένου να αποφευχθούν παρανοήσεις που μπορούν να εξελιχθούν σε τροχοπέδη στην εκπλήρωση των κοινών καθηκόντων. Αυτό είναι σημαντικό, ειδικότερα όταν υπάρχει η πιθανότητα να προσεγγιστούν και άλλες δυνάμεις για ενιαία καθήκοντα.

7. Η εμπειρία διδάσκει ότι το δυνάμωμα της ενότητας επιτυγχάνεται μέσα στη φωτιά του κοινωνικού και πολιτικού αγώνα, δηλαδή, στην εφαρμογή του κοινού προγράμματος, που γίνεται ο ενοποιητικός παράγοντας. Έτσι, είναι απαραίτητη η επίδειξη ιδιαίτερης προσοχής στην εκπλήρωση των υποχρεώσεων και την άσκηση οργανωμένου ελέγχου των σχεδίων και των καθηκόντων.

8. Θα βοηθούσε πολύ αν οι ενοποιητικές συμφωνίες και υποχρεώσεις διευρυνθούν σε όσο το δυνατό περισσότερους τομείς της κοινωνίας. Αλλά, πάνω απ’ όλα είναι απαραίτητο τα αποτελέσματα των ενωτικών πολιτικών να είναι ορατά στο κοινωνικό κίνημα, που σε πολλές περιπτώσεις απαιτεί ευελιξία για την επίτευξη πιο σημαντικών σκοπών.


* Ο Francisco Caraballo είναι πολύ γνωστός Κολομβιανός επαναστάτης και κομμουνιστής ηγέτης. Εκτίει ποινή μεγάλης διάρκειας στις Κολομβιανές φυλακές ως πολιτικός κρατούμενος. Παγκόσμια γίνεται καμπάνια απελευθέρωσής του στην οποία συμμετέχει και η «Κίνηση για Ανασύνταξη του ΚΚΕ 1918-55». Πριν τη σύλληψή του ήταν ο Πρώτος Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Κολομβίας, Μαρξιστικού-Λενινιστικού και Γενικός Γραμματέας του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού (EPL).

Ανασύνταξη, Αρ. Φύλ. 234 15-30 Σεπτέμβρη 2006

Διαβάστε Περισσότερα »

"Έφυγε" ο σ. Seref Aydin, μέλος της ΚΕ του TDKP


Με θλίψη ανακοινώνουμε το θάνατο του σ. Seref Aydin (Eyup), μέλους της ΚΕ του TDKP. Ο σ. Seref Aydin συμμετείχε σε πάρα πολλές από της Διεθνείς Συσκέψεις των Μαρξιστικών-Λενινιστικών Οργανώσεων και Κομμάτων.
Το 1981 καταδικάστηκε και φυλακίστηκε πέντε χρόνια για την επαναστατική του δράση. Επέδειξε παραδειγματική συμπεριφορά μπροστά στους βασανιστές του και ποτέ του δεν πρόδωσε το κόμμα του.
Η κηδεία του θα γίνει στην Κωνσταντινούπολη στις 30 Σεπτέμβρη.



Η «Κίνηση για Ανασύνταξη του ΚΚΕ 1918-55» απέστειλε στο TDKP την παρακάτω επιστολή
Προς την ΚΕ του TDKP

Αγαπητοί σύντροφοι,

Η αγγελία του θανάτου του συντρόφου Seref Aydin μέλους της ΚΕ του TDKP προκάλεσε μεγάλη θλίψη και οδύνη στις γραμμές των ελλήνων κομμουνιστών. Ο θάνατος ενός εξαιρετικά σεμνού και ευγενικού αλλά συνάμα πολύ αξιόλογου συντρόφου, ενός τόσο συνεπή και αταλάντευτου επαναστάτη κομμουνιστή και διεθνιστή, όπως ο σύντροφος Seref Aydin αποτελεί μεγάλη απώλεια όχι μόνο για το TDKP και το επαναστατικό κομμουνιστικό κίνημα της Τουρκίας αλλά και για το διεθνές κομμουνιστικό και εργατικό κίνημα που καθοδηγείται απ’ τους Μαρξ-Ενγκελς-Λένιν-Στάλιν.

Θερμά συλλυπητήρια και αγωνιστικούς χαιρετισμούς

«Κίνηση για Ανασύνταξη του ΚΚΕ 1918-55»

29.09.2006

Διαβάστε Περισσότερα »

Τρίτη, 12 Σεπτεμβρίου 2006

ΔΟΜΙΝΙΚΑΝΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: Για την επαναστατική ενότητα

Κομμουνιστικό Κόμμα Εργασίας (PCT)
Προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε!

Δομινικανό Εργατικό Κόμμα (PTD ML)
Προλετάριοι όλων των χωρών, καταπιεζόμενα έθνη και λαοί, ενωθείτε!

Εμείς, το Δομινικανό Εργατικό Κόμμα (PTD ML), και το Κομμουνιστικό Κόμμα Εργασίας (PCT), μετά από διάφορες συζητήσεις και μια μεγάλη περίοδο σχέσεων στους λαϊκούς και πολιτικούς αγώνες, καταλήξαμε σε μια πολιτική συμφωνία που ελπίζουμε θα συμβάλει στο άνοιγμα του δρόμου για το λαϊκό και επαναστατικό αγώνα στη χώρα μας. Το περιεχόμενο της συμφωνίας είναι το ακόλουθο:

Πολιτική συμφωνία

1. Εμείς, το Κομμουνιστικό Κόμμα της εργασίας (PCT) και το Δομινικανό Εργατικό Κόμμα (PTD ΜL), μετά από πολλούς γύρους πολιτικών επαφών και ανταλλαγών απόψεων, καταλήξαμε σε μια ουσιαστική συμφωνία για τις απόψεις μας όσον αφορά στην ιστορική κατάσταση της δομινικανής επανάστασης και της αξιολόγησης των αλλαγών που έχουν εμφανιστεί στη δομινικανή κοινωνία και τον κόσμο τα τελευταία 25 χρόνια.

2. Οι κοινωνικό-οικονομικές, πολιτικές και πολιτιστικές αλλαγές που έλαβαν χώρα τις τελευταίες δεκαετίες, οι οποίες έχουν ενισχύσει το κεφαλαιοκρατικό μοντέλο εκμετάλλευσης στη Δομινικανή Δημοκρατία, αν και έχουν εγγυηθεί την περιορισμένη αντιπροσωπευτική δημοκρατία, όπως αυτή εννοείται, με τη διεξαγωγή κοινοβουλευτικών και προεδρικών εκλογών κάθε τέσσερα έτη, δεν έχουν αποτρέψει περισσότερο από το 80% του δομινικανού πληθυσμού να ζει στη φτώχεια και σχεδόν δύο εκατομμύρια να είναι αναλφάβητοι λόγω του εκμεταλλευτικού χαρακτήρα του επικρατούντος κοινωνικού και οικονομικού καθεστώτος, ενός καθεστώτος αποκλεισμών.

3. Κατά συνέπεια η αδυναμία και η αποτυχία των πολιτικών και δικαστικών θεσμών είναι προφανής: μια μειοψηφία κάποιων οικογενειών και συνεταίρων τους έχουν το ελευθέρας για να κάνουν ό,τι θέλουν και ταυτόχρονα μονοπωλούν τη λήψη αποφάσεων.

4. Η εθνική κυριαρχία έχει καταργηθεί με την ανοικτή επέμβαση της Αμερικανικής Πρεσβείας και των αντιπροσωπειών των διεθνών οικονομικών και άλλων ιμπεριαλιστικών οργανισμών στις εσωτερικές υποθέσεις, με την αύξηση του εξωτερικού χρέος, με την ιδιωτικοποίηση της πλειοψηφίας των κρατικών επιχειρήσεων και της επιβολής ενός κοινωνικοοικονομικού μοντέλου βασισμένου στο κέρδος και της υπεροχής του τομέα των υπηρεσιών, των χρηματοοικονομικών και κερδοσκοπικών δραστηριοτήτων, της παραοικονομίας και των εισαγωγών, εις βάρος των εθνικών παραγωγικών τομέων.

5. Αυτή η πραγματικότητα μας σπρώχνει στην ανάληψη προγραμματικών προσπαθειών και στόχων για την κατάκτηση της συμμετοχικής δημοκρατίας, την υπεράσπιση της εθνικής κυριαρχίας και της προόδου ως στόχους πρώτης προτεραιότητας στη δομινικανή επαναστατική διαδικασία στην παρούσα φάση, χωρίς οι οργανώσεις μας να αποκηρύττουν το στρατηγικό στόχο της οικοδόμησης του σοσιαλισμού και του κομμουνισμού, υπό την επαναστατική ηγεμονία της εργατικής τάξης και του Μαρξιστικού-Λενινιστικού προλεταριακού κόμματος.

6. Κατανοώντας πως η κυρίαρχη τάση στην εσωτερική κατάσταση, είναι υπέρ της διατήρησης των αδύναμων αστικών θεσμών, θεωρούμε ως αναγκαίο τον αγώνα για προοδευτικές μεταρρυθμίσεις και αλλαγές, στηριζόμενοι στην κινητοποίηση των μαζών, την πολιτική αντίσταση και τον αγώνα εντός και του κοινοβουλίου, χωρίς να αποκλείουμε οποιαδήποτε μέθοδο πάλης που οι μεταβαλλόμενες περιστάσεις απαιτούν, με βάση τις ηθικές αρχές μας και τις μαρξιστικές-λενινιστικές αντιλήψεις μας.

7. Επαναδιατυπώνουμε την επαναστατική αρχή ότι οι λαϊκές μάζες είναι η κύρια δύναμη της επανάστασης, η πολιτική οργάνωση, διαπαιδαγώγηση και η κινητοποίηση για τα αιτήματα των μαζών είναι ένας μόνιμος στόχος και ένας θεμελιώδης άξονας της στρατηγικής μας για τη συσσώρευση των δυνάμεων, τον αγώνα για την εξουσία και την εθνική απελευθέρωση.

8. Το PTD ΜL και το PCT ταυτίζονται όσον αφορά την κριτική και τον αγώνα ενάντια στα ηγετικά κλιμάκια των τριών παραδοσιακών κομμάτων (PLD, PRD, PRSC [ Κόμμα δομινικανής απελευθέρωσης, Δημοκρατικό Επαναστατικό Κόμμα, Κοινωνικό -χριστιανικό μεταρρυθμιστικό Κόμμα - σ τ. μ]), τα οποία θεωρούμε ως πολιτικούς εκπροσώπους της ντόπιας μεγαλοαστικής και ιμπεριαλιστικής αστικής τάξης, των κοινωνικών τάξεων που μονοπωλούν τον πλούτο που ο λαός μας έχει δημιουργήσει και που ελέγχουν την πολιτική εξουσία: είναι οι παραδοσιακοί σύμμαχοι των ξένων δυνάμεων και το κύριο εμποδίου για την οικονομική ανάπτυξη, ευημερία και δημοκρατία.

9. Θεωρώντας ότι τα PCT και το PTD ΜL διατηρούν σχέσεις αδελφικές και αλληλοσεβασμού που σφυρηλατούνται στον καθημερινό αγώνα των μελών μας και τις ταξικές μάχες: ότι αγωνίζονται για την εθνική απελευθέρωση και το σοσιαλισμό, με μια μακροχρόνια ιστορία πάλης ενάντια στον οπορτουνισμό, με μια κοινή κατανόηση της πολιτικής περιόδου που η τοπική και διεθνής επαναστατική διαδικασία βιώνει και των στόχων που πρέπει να αναλάβουμε σε αυτήν την φάση, υποσχόμαστε να αξιοποιήσουμε ό,τι θετικό έχουμε συσσωρεύσει σε σχέση μας, να αναπτύξουμε νέα επίπεδα αδελφοσύνης, κατανόησης και στρατηγικών υποχρεώσεων: να αναπτύξουμε νέα στάδια της ενότητας μεταξύ δύο κομμάτων μας και του προοδευτικού και επαναστατικού κινήματος του δομινικανού λαού, έχουμε καταλήξει στην ακόλουθη Πολιτική Συμφωνία:

9.1. Γενικές πτυχές:

α) Δεσμευόμαστε να καθοδηγήσουμε τις πολιτικές σχέσεις μας βασισμένες στον αμοιβαίο σεβασμό, αμοιβαία συνεργασία και επαναστατική αλληλεγγύη.

β) Θα προωθήσουμε την από κοινού καθημερινή προσπάθεια και την συντροφική κατανόηση μεταξύ των μελών των δύο οργανώσεων στο πνεύμα της σφυρηλάτησης μιας ενοποιητικής κουλτούρας, που κατευθύνεται προς ολόκληρο το κίνημα, χωρίς περιορισμό του δικαιώματος στη διαφωνία και στην κριτική και την αυτοκριτική που πρέπει να κυριαρχούν στις σχέσεις αρχών μεταξύ των επαναστατών.

γ) Αυτή η πολιτική συμφωνία δεν περιορίζει τις διμερείς σχέσεις, ούτε την υπογραφή των συμφωνιών από τις δύο οργανώσεις με άλλες οργανώσεις, υπό τον όρο ότι αυτές δεν αντιβαίνουν τη φύση αυτής της συμφωνίας.

9.2. Πολιτική Ενότητα:

α) Αυτή η ενωτική προσπάθεια εμπνέεται σε βραχυπρόθεσμο και μεσοπρόθεσμο στάδιο, από την απόφαση να ενισχυθεί μια στενή συνεργασία σε όλα τα επίπεδα μεταξύ των δύο οργανώσεων και να καταβληθούν σημαντικές προσπάθειες για την οικοδόμηση μιας ενωτικής επαναστατικής ηγεσίας στη δομινικανή Δημοκρατία, της οποίας τα χαρακτηριστικά θα καθορίζονται κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας.

β) Τα PCT και το PTD ML δεσμεύουν τους περιορισμένους πόρους και την εμπειρία τους για την ενίσχυση και την προβολή της Ενότητας του Λαού ως το έμβρυο μιας ενωτικής στρατηγικής και για να οδηγήσουν στην ανάπτυξη μιας ευρείας πολιτικής και κοινωνικής εναλλακτικής λύσης που συγκεντρώνει τις προοδευτικές και αριστερές δυνάμεις του Δομινικανού λαού και για να πάρει την εξουσία και να χτίσει ένα κυρίαρχο και δημοκρατικό έθνος.

9.3 Δουλειά στις μάζες:

α) Θα εργαστούμε μαζί με άλλες επαναστατικές οργανώσεις και προοδευτικούς φορείς για την ανοικοδόμηση και την ανασύνθεση των μαζικών οργανώσεων για έναν λαϊκό συντονισμό βασισμένο στην αρχή της αντιπροσώπευσης και της νομιμότητας με την οποία οι ομάδες της βάσης συμφωνούν. Για πρακτικές ενάντια στη χειραγώγηση και τη γραφειοκρατία, για δημοκρατικές πρακτικές στη λήψη αποφάσεων: που θα διαφοροποιούν τις μορφές οργάνωσης, τις μεθόδους πάλης και συνδυάζουν τις διαδικασίες της κινητοποίησης με την ενδυνάμωση της οργάνωσης και του σχηματισμού μιας σημαντικής κριτικής και επαναστατικής κοινωνικής συνείδησης.

β) Να προωθήσουμε μια ενωτική κουλτούρα στο κοινωνικό κίνημα και προς τις άλλες επαναστατικές οργανώσεις, με τις οποίες θα προσπαθήσουμε να αναζητήσουμε τις κοινές θέσεις μέσω διμερών και πολύπλευρων συζητήσεων.

γ) Να συντονιστούμε και /ή να αλληλοϋποστηριχτούμε στα κύρια γεγονότα και τις δραστηριότητες των μαζών (πάλη σε θέματα παιδείας, πολιτιστικές εκδηλώσεις διαδικασίες της οργάνωσης και αγώνες) που προωθούν και οι δύο οργανώσεις, κυρίως στη σπουδάζουσα νεολαία , γειτονιά, δάσκαλοι, συνδικάτα και αγροτικά κινήματα.

δ) Δεσμευόμαστε να συζητήσουμε την υποστήριξη του ενός τον άλλον και άλλων προοδευτικών φορέων (με τη συμμετοχή των συντρόφων στις αντίστοιχες περιοχές τους), στα μαζικά κινήματα των δύο οργανώσεων, πάντα σε ένα πνεύμα αλληλεγγύης, αδελφοσύνης, σεβασμού και ειλικρίνειας.

ε) Να καθιερώσουμε ένα πρόγραμμα δράσης που να εξασφαλίζει τον κοινό σχεδιασμό, την αδελφότητα και την ανταλλαγή των εμπειριών των ειδικευμένων στη μαζική δουλειά συντρόφων των κομμάτων μας και για να προωθήσουμε μια πλατφόρμα που να επιτρέπει στα ρεύματά μας να εκφραστούν και να ενεργούν από κοινού στο μαζικό κίνημα, χωρίς να γινόμαστε ουρά κανενός.

στ) Άμεσα θα λάβουμε τα απαραίτητα μέτρα για να προωθήσουμε το συντονισμό και την συνακόλουθη ενοποίηση μέρους ή όλης της εργασίας που εκτελούμε στη νεολαία και το μέτωπο των δασκάλων.

9.4. Οργανωτικοί Στόχοι:

α) Καταλαβαίνοντας τη σημασία των διαδικασιών που περιλαμβάνονται στην οικοδόμηση της επαναστατικής οργάνωσης και τον επαναστατικό αγώνα της εργατικής τάξης και των καταπιεσμένων μαζών, έχουμε αποφασίσει τα εξής σε αυτό τον τομέα:

- Να πραγματοποιούμε καθημερινές συνεδριάσεις για να συζητούμε θέματα πολιτικού ενδιαφέροντος.

- Να οργανώνουμε δραστηριότητες συζήτησης και οργάνωσης στο μαζικό κίνημα

- Να ανταλλάξουμε αντιπροσωπείες στις δραστηριότητες των αντίστοιχων πολιτικών σχολείων μας.

β) Παίρνοντας ως σημείο αφετηρίας τις παραπάνω δραστηριότητες δεσμευόμαστε σε έναν λογικό χρόνο να αρχίσουμε την πρώτη φάση του κοινού πολιτικού σχολείου.

9.5. Διεθνείς σχέσεις και αλληλεγγύη:

α) να αλληλοϋποστηριχτούμε στη διεθνιστική δουλειά από την οποία:

- Θα κάνουμε οτιδήποτε δυνατό για να έχουμε κοινές θέσεις σχετικά με τα σημαντικά γεγονότα που πραγματοποιούνται και για τα γεγονότα στα οποία αποφασίζουμε να συμμετέχουμε.

- Να προσπαθήσουμε να στείλουμε κοινές αντιπροσωπείες στα διεθνή γεγονότα.

- Να υποστηρίξει ο ένας τον άλλον στα διεθνή φόρουμ θέτοντας τους οικονομικούς πόρους μας ο ένας στην υπηρεσία του άλλου όταν αυτό είναι απαραίτητο.

- Να εργαστούμε για τη μεγαλύτερη δυνατή αλληλεγγύη στην οποία ο μεγαλύτερος δυνατός αριθμός προοδευτικών και επαναστατικών δυνάμεων μπορεί να συγκλίνει.

- Να ιδρυθεί μια Κοινή Επιτροπή για να συζητά διεθνή ζητήματα και να κάνει προτάσεις που μπορούν να πραγματοποιηθούν από κοινού.

Πρωτεύουσα της Δομινικανής Δημοκρατίας 27 Σεπτέμβρη 2005

Υπογραφές

για την ΚΕ του PCT
Manuel Salazar
Γενικός Γραμματέας

για την ΚΕ του PTD ML
Ivan Rodriguez,
Πρόεδρος

 

Σκέψεις πάνω στην Πολιτική Συμφωνία μεταξύ PCT και PTD

Του Francisco Caraballo

* Η Συμφωνία η οποία υπογράφηκε πρόσφατα μου φαίνεται πολύ θετική, γιατί παρουσιάζει μια ενδιαφέρουσα οπτική με την έννοια ότι προγραμματίζει δραστηριότητες στην επίτευξη κοινών στόχων. Με βάση αυτό, μπορούν να γίνουν και τα ακόλουθα σχόλια:

1. Αυτή η σημαντική πολιτική κατάκτηση δείχνει την επιτυχία του σωστού συνδυασμού κάποιων αντικειμενικών συνθηκών σε σχέση με την πραγματικότητα στη χώρα και την αποφασιστική θέληση των ενωμένων δυνάμεων και των προσπαθειών πάνω σε κοινές προτάσεις.

2. Όλοι μπορούν να δουν ότι συνεχείς ενωτικές προσπάθειες γίνονται σε όλο τον κόσμο, βγάζοντας συμπεράσματα από τη χρησιμότητά τους στην επίτευξη στόχων που μπορούν να δημιουργήσουν αλλαγή στην κατάσταση, με τη συμμετοχή της πλειοψηφίας που παραδοσιακά αποκλείονταν μέχρι τώρα. Υπάρχουν πρόσφατα παραδείγματα σε Ισπανία, Γαλλία, Ισημερινό, Βραζιλία και Κολομβία και παρ’ όλο που διαφέρουν σε περιεχόμενο και βάθος δείχνουν μια διεθνή τάση.

3. Είναι δεδομένο ότι οι εξελίξεις στις χώρες αυτές δείχνουν μια μεγαλύτερη υποταγή στους σχεδιασμούς των Ηνωμένων Πολιτειών, την ενδυνάμωση των ομάδων εκείνων που καθορίζουν την πορεία αυτών των χωρών και που επωφελούνται από την υπερεκμετάλλευση ευρύτερων στρωμάτων του πληθυσμού, ενώ αρνούνται την επίλυση σοβαρών κοινωνικών προβλημάτων. Οι ισχυροί οικονομικοί κύκλοι που είναι συνδεδεμένοι με πολυεθνικές είναι ικανοποιημένοι με τις κατευθυντήριες γραμμές τους, ενώ εκείνοι που τρέφουν τους πλουσίους γίνονται όλο και πιο φτωχοί.

4. Είναι επιτακτικό- ως τμήμα της ιδεολογικής πάλης- να επιδοθούμε σε αυστηρή κριτική της πλαστότητας της αστικής δημοκρατίας, όχι μόνο για τη φύση της, αλλά γιατί εκείνα τα στοιχεία που ήταν θετικά για την πάλη των λαών, τώρα διακυβεύονται. Η άρνηση ή ο δραστικός περιορισμός των ελευθεριών και των δικαιωμάτων σε φιλελεύθερες δημοκρατίες αποτελούν ένα παράδειγμα

5. Στη Συμφωνία που υπογράφηκε μπορεί κανείς να δει σύμπτωση σε στοιχειώδεις σκοπούς, όπως η εθνική κυριαρχία, η συμμετοχική δημοκρατία και η επίλυση των προβλημάτων ευρέων μαζών του πληθυσμού. Είναι προφανές ότι τα σημεία αυτά παρουσιάζουν ξεκάθαρα τους διάφορους τρόπου με τους οποίους μπορεί να υποκινηθεί ο κοινωνικός αγώνας για την κατάκτησή τους: αλλά είναι πολύ σημαντική η επίτευξη μιας κατ’ αρχήν συμφωνίας γιατί επισημαίνει κοινές αφετηρίες και κατευθύνσεις που μπορούν να ακολουθηθούν.

6. Στην ενοποιητική διαδικασία είναι προφανές ότι διάφορα στάδια υπάρχουν, που πρέπει να γίνουν πιο συγκεκριμένα, προκειμένου να αποφευχθούν παρανοήσεις που μπορούν να εξελιχθούν σε τροχοπέδη στην εκπλήρωση των κοινών καθηκόντων. Αυτό είναι σημαντικό, ειδικότερα όταν υπάρχει η πιθανότητα να προσεγγιστούν και άλλες δυνάμεις για ενιαία καθήκοντα.

7. Η εμπειρία διδάσκει ότι το δυνάμωμα της ενότητας επιτυγχάνεται μέσα στη φωτιά του κοινωνικού και πολιτικού αγώνα, δηλαδή, στην εφαρμογή του κοινού προγράμματος, που γίνεται ο ενοποιητικός παράγοντας. Έτσι, είναι απαραίτητη η επίδειξη ιδιαίτερης προσοχής στην εκπλήρωση των υποχρεώσεων και την άσκηση οργανωμένου ελέγχου των σχεδίων και των καθηκόντων.

8. Θα βοηθούσε πολύ αν οι ενοποιητικές συμφωνίες και υποχρεώσεις διευρυνθούν σε όσο το δυνατό περισσότερους τομείς της κοινωνίας. Αλλά, πάνω απ’ όλα είναι απαραίτητο τα αποτελέσματα των ενωτικών πολιτικών να είναι ορατά στο κοινωνικό κίνημα, που σε πολλές περιπτώσεις απαιτεί ευελιξία για την επίτευξη πιο σημαντικών σκοπών.


* Ο Francisco Caraballo είναι πολύ γνωστός Κολομβιανός επαναστάτης και κομμουνιστής ηγέτης. Εκτίει ποινή μεγάλης διάρκειας στις Κολομβιανές φυλακές ως πολιτικός κρατούμενος. Παγκόσμια γίνεται καμπάνια απελευθέρωσής του στην οποία συμμετέχει και η «Κίνηση για Ανασύνταξη του ΚΚΕ 1918-55». Πριν τη σύλληψή του ήταν ο Πρώτος Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Κολομβίας, Μαρξιστικού-Λενινιστικού και Γενικός Γραμματέας του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού (EPL).

Διαβάστε Περισσότερα »

Δευτέρα, 11 Σεπτεμβρίου 2006

Η δολοφονία του Νίκου Ζαχαριάδη

(προδημοσίευση από την εφημερίδα «Ανασύνταξη». Στην εφημερίδα θα υπάρξει και τοποθέτηση της Οργάνωσης για τις 3 εκδοχές του θανάτου του σ. Νίκου Ζαχαριάδη).

[[Απόσπασμα από το βιβλίο του Νίκανδρου Κεπέση «ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ γύρω από γεγονότα και πρόσωπα». Αθήνα 2006, σελ. 45-46.]]

Την 1η Αυγούστου 1973 ο χρουστσωφικός ηγέτης Λ. Μπρέζνιεφ προχώρησε σε ένα έγκλημα που δεν το τόλμησαν ούτε οι χιτλερικοί κατακτητές.

Με την ΚΑ-ΓΚΕ-ΜΠΕ δολοφόνησαν τον Ν. Ζαχαριάδη τον εκλεκτό ηγέτη του ΚΚΕ και μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Κομμουνιστικής Διεθνούς. Ο Χαρ. Φλωράκης θυμάμαι το παρουσίασε ως αυτοκτονία.

«Σκεφτόμασταν, είχε δηλώσει, να τον έχουμε δίπλα μας, να του ζητάμε τη γνώμη μας όταν εκείνος αυτοκτόνησε».

...Ήταν αδύνατο να πιστέψω κάτι τέτοιο. Έγραψα αμέσως ένα σημείωμα στην Αλέκα Παπαρήγα που έγραφα τα παρακάτω περίπου.

Υποστηρίχτηκε συντρόφισσα ότι αυτοκτόνησε ο Ν. Ζαχαριάδης. Όχι!!!
Συντρόφισσα οι κομμουνιστές δεν αυτοκτονούνε.
Ο Ν. Ζαχαριάδης δεν αυτοκτόνησε.
Οι κομμουνιστές δεν αυτοκτονούν.
Ο Νίκος Ζαχαριάδης, η ηρωικός μάρτυρας του λαού, αυτοκτόνησε όσο και ο εκλεγμένος Πρόεδρος της Γεν. Συν. Εργ. Ελλάδας Δημ. Παπαρήγας που η Γενική Ασφάλεια τον παρουσίασε ότι αυτοκτόνησε με το κορδόνι της μπιτσάμας του στο κελί που τον κρατούσαν.

Υπάρχει και η εκδοχή ότι όσο ζούσε ο Ν. Ζαχαριάδης δεν θα μπορούσε να σταθεί το ΚΚΕ στην Ελλάδα. Ο Χαρ. Φλωράκης φαίνεται ότι συναίνεσε με τη χρουστσωφική ηγεσία, αν δεν της το ζήτησε εκείνος, για τη δολοφονία του Ζαχαριάδη.

Όπως και ναχει το ζήτημα ο Χαρ. Φλωράκης υπήρξε ηθικός αυτουργός της δολοφονίας του Ν. Ζαχαριάδη.

Η χρουστσωφική ηγεσία του ΚΚΣΕ και της Κυβέρνησης προχώρησε στη δολοφονία, γιατί σε λίγους μήνες, θα υποχρεωνόταν να απολύσει απ’ τη φυλακή τον Ν. Ζαχαριάδη που κρατιόταν χωρίς καμία δικαστική απόφαση πέρα για πέρα παράνομα.

Θα απολυόταν και θα αναλάμβανε την ηγεσία του ΚΚΕ. Προς όφελος του ΚΚΕ και του ελληνικού λαού, προς όφελος της Ειρήνης και της προόδου, σ’ όλον τον κόσμο.

Αυτό σημαίνει ότι, ύστερα από λίγο καιρό, ούτε ένα χρόνο η χρουστσωφική ηγεσία ήταν υποχρεωμένη να απολύσει το Ν. Ζαχαριάδη απ’ τη φυλακή που τον κρατούσε.

Ήταν υποχρεωμένη να απολύσει το Ν. Ζαχαριάδη που θα ακολουθούσε τη μαρξιστική-λενινιστική σταλινική πολιτική, αυτό το ήξερε καλά, γι’ αυτό βιάστηκε να τον δολοφονήσει με την ΚΑ-ΓΚΕ-ΜΠΕ της.


* Ο Νίκανδρος Κεπέσης πήρε μέρος στους πολέμους 1940-41,σαν έφεδρος Ανθυπολοχαγός. Ρίχτηκε απ’ τους πρώτους στον αγώνα ενάντια στους καταχτητές. Αναδείχθηκε σε καπετάνιο του 6ου Ανεξάρτητου Συν/τος του ΕΛΑΣ Πειραιά.

Έγινε μέλος της ΟΚΝΕ το 1930 και το 1936 μέλος του ΚΚΕ. Το 1944 έγινε μέλος της Γραμματείας της ΚΟ Πειραιά και το 1946 Β’ Γραμματέας της ΚΟ Αθήνας. Το 1950, όντας φυλακή, εκλέχτηκε από την Γ’ συνδιάσκεψη μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ. Επανεκλέχτηκε από όλα μέχρι και το 11ο Συνέδριο.

Για την πατριωτική και κομματική του δράση διώχθηκε σκληρά. Κλείστηκε σε φυλακές και στρατόπεδα συγκέντρωσης 22 σχεδόν χρόνια.

Υπήρξε βουλευτής του ΚΚΕ.

Διαβάστε Περισσότερα »

Σάββατο, 19 Αυγούστου 2006

Final Declaration of the XX. International Anti-Imperialist and Anti-Fascist Youth Camp

Copenhagen, Denmark, August 4th 2006

http://www.iul2006.net

While the attacks of imperialism against the peoples of the world have increased and intensified, the anti-fascist and anti-imperialist youth has raised its combative voice in the XX. International Anti-Imperialist and Anti-Fascist Youth Camp that took place in Copenhagen, Denmark, where we also organised a demonstration with the support of the Danish people against the presence of their troops in Iraq and Afghanistan , and against the war in the Middle East .

More than 300 young people from 16 countries of the world, Germany, Austria, Brazil, Colombia, Ecuador, Spain, Finland, France, India, England, Iraq, Iran, Mexico, Palestine, Turkey and Denmark have run workshops, discussions and debates in which we shared experiences of organisation and struggle against war, neo-liberalism and imperialism.

The world under the impositions of imperialism is in crisis; this is expressed with the orientation towards fascism through wars, invasions and aggressions against the peoples seeking their liberation, on one hand, while, on the other hand, through the implantation of neo-liberal policies, that force the people of the world to live under poverty, that negate any possibility of access to work, health and qualified education.

The rivalry between the North American imperialists and other imperialists, such as the European ones, has taken them to bloody dispute over the natural resources and strategic zones for the assurance of their interests.

Alongside the intensification of these attacks, the resistance of the peoples, the workers and especially of the youth is on the rise; an example of this struggle and international solidarity is the realisation of this XX. International Anti-Imperialist and Anti-Fascist Youth Camp, through which we want to manifest our most firm obligation to support the struggles of the peoples of the world.

We support the fight and resistance of the peoples of Iraq and Afghanistan, invaded by the USA and the NATO, and of the Palestinian and Lebanese peoples against the Zionist aggression by Israel .

We characterize Latin America as the weak link of the chain of imperialist domination.

Venezuela is advancing a democratic and nationalist process. Colombia has maintained the insurrection that has not been defeated for 40 years; in Ecuador the people has defeated 3 corrupt presidents and has defeated imperialism by the expulsion of OXY and not signing the TLC (Free Trade Treaty).

We note the resistance of the Cuban revolution that has been going on for more than 40 years, and also the democratic process of the Bolivian people defending their natural resources and the fight of the Mexican public in defence of creating popular will.

Moreover, in Europe, the struggle of the German public against Hartz IV, the successful ΄NO` campaign of the French people against the EU Constitution and the victory of the youth over the CPE legislation has empowered and enabled all sections of the public to join the struggle against neo-liberalism.

Such struggles in the recent years have demonstrated to the people of Europe that the neo-liberal policies and militarist plans of EU can be defeated with the united and determined fight of the people against such policies and plans.

The wind of change blowing all over the world obliges the youth to reinforce their fight and to achieve new victories such as the one achieved by the French youth against the CPE as well as the Chilean and the Ecuadorean ones, amongst others for a better education.

In this period the participants of this camp have been able to learn from the experience of these young people who demonstrated through their practice that unity is the guarantee for victory against imperialism that is the common enemy.

The borders that split us do not matter: there is one struggle and one obligation that unites us.

• Let the youth of the entire the world know what has been resolved in the XX
International Anti-Fascist and Anti-Imperialist Youth Camp

• Undertake new struggles and resistances for the liberation of the peoples of the world

• Form closer links of international solidarity between the participants of the XX International Anti-Fascist and Anti-Imperialist Youth Camp and with all democratic and revolutionary organisations of the world

• Undertake to realise the XXI International Anti-Fascist and Anti-Imperialist Youth Camp (*) as a task for all young people pursuing the construction of a better world

• Let's assume combatively and fearlessly the objective to work for the unity of the youth and of the peoples against imperialism and fascism.

The only alternative to capitalism is scientific socialism.

For international solidarity!

Long Live the XX. International Anti-Imperialist and Anti-Fascist Youth Camp!

Note (*) to be held in Brazil 2008

- End -

Διαβάστε Περισσότερα »

Δευτέρα, 14 Αυγούστου 2006

Πετρέλαιο και ανταγωνισμοί στην Αρκτική

(προδημοσίευση από εφημερίδα Ανασύνταξη)

Ο εντοπισμός τεράστιων αποθεμάτων αερίου και οι υψηλές τιμές στην ενέργεια σε συνδυασμό με την αύξηση της μέσης παγκόσμιας θερμοκρασίας, έχει οριστικά θέσει την Αρκτική στο κέντρο των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, με τη Νορβηγία σε έναν ρόλο κλειδί.

«Ο κόσμος έχει ανάγκη σε γιγαντιαίες πετρελαϊκές επενδύσεις για τα επόμενα 25 χρόνια. Γι αυτό είναι σημαντικό να προσελκύσουμε τις πετρελαϊκές εταιρίες στην περιοχή του Μπάρεντς τώρα» λέει η Διεθνής Υπηρεσία Ενέργειας, αναφέρει η (σημ.μετάφρ.:νορβηγική) εφημερίδα Aftenposten το Νοέμβρη του 2005.

«Η ΔΥΕ φοβάται πως η αναμενόμενη κατά 50% αύξηση της ζήτησης ενέργειας ως το 2030 θα οδηγήσει σε μεγαλύτερη εξάρτηση από τις πετρελαιοπαραγωγούς χώρες της πολιτικά ασταθούς Μέσης Ανατολής». Η ΔΥΕ έλαβε την απάντηση που ήλπιζε. Στις 31 Μάρτη, η νορβηγική κυβέρνηση παρουσίασε το πλάνο σωτηρίας της Θάλασσας του Μπάρεντς, μετά από σφοδρή σύγκρουση μεταξύ των τριών «κόκκινων» και πράσινων κομμάτων που αποτελούν τον κυβερνητικό συνασπισμό. Η αλιεία, το περιβάλλον, η εκμετάλλευση πετρελαίου και αερίου θα συνυπάρχουν, θα επιβλέπουμε την τήρηση όλων των υποχρεώσεων, είπε ο Πρωθυπουργός (Εργατικό Κόμμα- Σοσιαλδημοκράτες) Jens Stoltenberg. Ειδικά οι υποχρεώσεις μας έναντι των πετρελαϊκών εταιριών και των ΗΠΑ, θα πρέπει να προστεθούν.

Ζωτική για την προστασία του περιβάλλοντος

Μολονότι κάποιες από τις πλέον ευαίσθητες ζώνες αλιείας δεν έχουν συμπεριληφθεί στο σχέδιο, κάτι που απαιτούσε το Σοσιαλιστικό Αριστερό Κόμμα (SV), το σχέδιο αυτό δεν παρέχει ούτε μια αποτελεσματική προστασία αυτών των ζωτικών για την παράκτια αλιεία. Το σχέδιο θα αναθεωρηθεί το 2010.

Τα περιβαλλοντικά κινήματα διαμαρτυρήθηκαν και κατηγόρησαν σφοδρά τα κυβερνητικά κόμματα για αθέτηση των προεκλογικών τους υποσχέσεων σχετικά με την προστασία του περιβάλλοντος.

Η Νορβηγική θάλασσα και η θάλασσα του Μπάρεντς αποτελούν φυσικά θησαυροφυλάκια και είναι σημαντικά για όλο το οικολογικό αναπαραγωγικό σύστημα, ειδικά για το νορβηγικό-αρκτικό βακαλάο.

Με κάποιες εξαιρέσεις, γεωτρήσεις για πετρέλαιο θα επιτραπούν πέρα από τις ακτές βορείως της Φινλανδίας, στα σύνορα δηλ. με τη Ρωσία.

Η πιο βόρεια πλατφόρμα παραγωγής αερίου Snøhvit (Λευκό Χιόνι), πρόσφατα τέθηκε σε λειτουργία. Αυτό το νορβηγικό σχέδιο είναι από μόνο του μεγάλων διαστάσεων. Πολύ σημαντικό είναι ότι θεωρείται ως το «εισητήριο» για την είσοδο της Norsk Hydro και της Statoil στην προσπάθειά τους να πατήσουν το πόδι τους στη διπλάσια σε μέγεθος περιοχή με αέριο Shtokman, στη Ρωσική οικονομική ζώνη.

Το Σεπτέμβρη του 2005 ο ρωσικός κολοσσός Gazprom όρισε τις πέντε εταιρίες Hydro, Statoil, Total, Chevron και Conoco Philips να λάβουν μέρος στον τελικό διαγωνισμό για το ποια από αυτές θα αποτελεί συνεταίρος στην αξιοποίηση της Shtokman.

Η κυβέρνησή μας, ως μια κυβέρνηση υπέρ των μονοπωλίων, φυσικά κάνει ό,τι είναι δυνατό υπέρ των συμφερόντων των «δικών μας» εταιριών. Όταν ο ρώσος πρωθυπουργός Mikhail Fradkov πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στη Νορβηγία στις 28 Μάρτη, επιδείξεις των σχεδίων του αγωγού της υποψήφιας Norsk Hydro στη δυτική ακτή, αποτελούσαν ένα πολύ σημαντικό τμήμα του πρωτοκόλλου.

Η Hydro και η Statoil αποτελούν διεθνώς την πρωτοπορία σε υπεράκτια τεχνολογία, και, γι’ αυτό το λόγο θεωρούνται εν δυνάμει ενδιαφέρουσες από τη ρωσική ολιγαρχία.

Οι ΗΠΑ θέλουν τη Νορβηγία ως σταθερό προμηθευτή αερίου.

Τα κέρδη και οι εκτιμώμενες αυξήσεις στην τιμή αγοράς του πετρελαίου και του αερίου αποτελούν φυσικά το αρχικό κίνητρο για αυτό τον όψιμο αγώνα δρόμου στη Θάλασσα του Μπάρεντς. Αλλά η γεωπολιτική και οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί αποτελούν ένα εξίσου σημαντικό τμήμα του παιχνιδιού.

«Η σημασία της Νορβηγίας για τις Ηνωμένες Πολιτείες, όσον αφορά την εθνική ενεργειακή μας πολιτική, αυξάνει χρόνο με το χρόνο» δήλωσε ο πρώην πρέσβης John Doyle Ong σε μια συνέντευξη το φθινόπωρο του 2005. Η Νορβηγία μπορεί να εξισορροπήσει την εξάρτηση από την ασταθή Μέση Ανατολή και πολύ δύσκολα θα σκεφτεί να απειλήσει να πουλά το πετρέλαιο και το αέριό της σε ευρώ αντί για δολάρια ΗΠΑ διακινδυνεύοντας, έτσι, την ηγεμονία του δολαρίου και τον αμερικάνικο χάρτινο πύργο που έχει κατασκευαστεί από ένα υπερτιμημένο νόμισμα Ο Ong ήταν ένας ένθερμος υποστηρικτής του σχεδίου Snow White. Η αποστολή αερίου, από εδώ στο Cove Point, Washington DC, πολύ σύντομα θα αποτελεί πραγματικότητα. Κατά την αναχώρησή του, ο πρέσβης, αφού θρασύτατα απαίτησε οι ΗΠΑ να συμμετέχουν σε τριμερείς διαπραγματεύσεις με τη Νορβηγία και τη Ρωσία, δήλωσε σε συνέντευξή του στη Dagbladet, ότι «οι πρωτοβουλίες της Νορβηγίας είναι πάντοτε συμβατές με τους στόχους της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ. Και η Νορβηγία, σε πολλές περιπτώσεις, μπορεί να κάνει πράγματα που εμείς δεν μπορούμε, παραμένοντας αυτή που είναι και εμείς, παραμένοντας αυτοί που είμαστε».Στην Αρκτική περιοχή οι ΗΠΑ ίσως έχουν επιπλέον ανάγκη για έναν επιβλέποντα, και η Νορβηγία έχει στο παρελθόν αποδείξει πως αποτελεί μια καλή επιλογή.

Μια φράξια του Ρεπουμπλικανικού κόμματος έχει μπλοκάρει την επικύρωση, εκ μέρους των ΗΠΑ, της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας των Ηνωμένων Εθνών (UNCLOS) του 1982, αφήνοντας το ελεύθερο στις ΗΠΑ να πιέζουν για μια αναδιανομή των αποθεμάτων πετρελαίου, αερίου και αλιείας.

Η αύξηση της μέσης παγκόσμιας θερμοκρασίας προσφέρει νέες προοπτικές κερδοφορίας

Αυτό που τα κινήματα για την προστασία του περιβάλλοντος φοβούνται, κάνει τις πετρελαϊκές εταιρίες να τρίβουν τα χέρια τους. Η Παγκόσμια θερμοκρασία έχει ήδη οδηγήσει σε ένα δραματικό λιώσιμο των πάγων στην Αρκτική. Τον Αύγουστο του 2005 ένα ρωσικό ερευνητικό σκάφος κατόρθωσε να φτάσει στο Βόρειο Πόλο από μόνο του, χωρίς τη βοήθεια παγοθραυστικού. Κάτι τέτοιο στο παρελθόν δεν ήταν εφικτό. Κάτω από τον πολικό πάγο υπάρχουν τεράστια και απροσδιόριστα αποθέματα, τα οποία τώρα μπορούν να γίνουν προσβάσιμα και κερδοφόρα αν οι μάζες πάγου συνεχίσουν να συρρικνώνονται. Μόνο ένα τμήμα αυτού που κρύβεται κάτω από το παχύ στρώμα πάγου έχει γεωλογικά ερευνηθεί. Σχεδόν εξίσου σημαντικές είναι οι προοπτικές συντομότερων διαδρομών μεταφοράς, που θα μειώσουν δραστικά το κόστος. Ένα νέο πέρασμα μισάνοιχτο για 4-5 μήνες το χρόνο, θα άνοιγε νέες διαδρομές μεταφοράς, και θα προξενούσε νέους υπολογισμούς κόστους και οφέλους για πιθανά αποθέματα.

Αυτοί οι παράγοντες εξηγούν την προθυμία των ιμπεριαλιστών να βάλουν χέρι σε όσο περισσότερες πηγές στην Αρκτική, καθώς και τον επιθετικό τόνο μεταξύ κρατών που παραδοσιακά θεωρούνταν καλοί γείτονες. Ο ανταγωνισμός γίνεται πιο έντονος ως αποτέλεσμα επίσης των κλιματικών αλλαγών που προξενούν μια μετανάστευση τεράστιων αποικιών καβουριών και ψαριών. Αυτό ίσως σημαίνει ότι κάποια κράτη θα απωλέσουν μεγάλα αποθέματα, όταν ολόκληροι θαλάσσιοι πληθυσμοί, ως αποτέλεσμα αλλαγών στη θερμοκρασία του νερού και στα θαλάσσια ρεύματα, μετακινηθούν σε νέες περιοχές.

Η Νορβηγία θέλει να επεκτείνει την επιρροή της

Η κοκκινοπράσινη κυβέρνηση που ήλθε στην εξουσία στα τέλη του φθινοπώρου του 2005, έχει από την αρχή δώσει προτεραιότητα στις πολύ βόρειες περιοχές, πολιτικά, οικονομικά και στρατιωτικά. Αυτός ο προσανατολισμός έχει παρουσιαστεί όχι μόνο ως μια πολιτική ώριμης και σώφρονος εκμετάλλευσης των φυσικών αποθεμάτων, αλλά και ως απόδειξη μιας ανεξάρτητης εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας, βασισμένης στα εθνικά συμφέροντα, δηλ. ως μια ήπια στροφή από την απόλυτη υποταγή στις ΗΠΑ. Με αυτή την εκδοχή γίνεται αποδεκτό, και επικυρώθηκε, από το πιο αριστερό- από τα κυβερνητικά- κόμμα, το SV.

Αλλά, όπως έχει αποδειχτεί, η νορβηγική στόχευση στο πολύ βόρειο τμήμα της χώρας, είναι σε απόλυτη σύμπλευση με τις επιθυμίες και τα συμφέροντα των ΗΠΑ, ενώ ταυτόχρονα συμβαδίζει με τις ιμπεριαλιστικές φιλοδοξίες της ίδιας της Νορβηγίας. Είναι πολύ σημαντικό για τις ΗΠΑ το ότι η Νορβηγία, ένα μέλος του ΝΑΤΟ, επικεντρώνει τη δραστηριότητά της και επενδύει και στρατιωτικά στην περιοχή (1). Παρόλο που οι ΗΠΑ εκτιμούν τη νορβηγική «συνεισφορά» στις δυνάμεις κατοχής του Αφγανιστάν και αλλού, αυτή είναι περισσότερο πολιτικής και συμβολικής φύσης.

Ανταγωνισμός μεταξύ Ρωσίας, Καναδά, Δανίας και Νορβηγίας

Η Νορβηγία και η Ρωσία εδώ και καιρό έχουν θέσει εδαφικά ζητήματα, και μερικώς έχουν πάρει το νόμο στα χέρια τους. Για πάνω από 30 χρόνια, τα δύο κράτη βρίσκονται σε διαφωνία, όσον αφορά στις αρχές πάνω στις οποίες πρέπει να βασιστεί η χάραξη της θαλάσσιας οικονομικής συνοριακής γραμμής. Η Νορβηγία επιμένει στην αρχή της ίσης απόστασης, ενώ η Ρωσία είναι υπέρ μια χάραξης συνόρων με βάση τον κάθε οικονομικό τομέα. Η διαφιλονικούμενη ζώνη αποτελεί μια γκρίζα ζώνη και, παράνομα, αποτελεί αγαπημένο σημείο για πλοία από διάφορα κράτη με μεγάλο στόλο αλιείας. Η Νορβηγία έχει κηρύξει από μόνη της μια ζώνη προστασίας γύρω από τα νησιά Spitsbergen, κάτι όμως που δεν έχει αναγνωριστεί από άλλα κράτη.

Το 2001, η Ρωσία επιχείρησε να προσαρτήσει τη μισή Αρκτική Θάλασσα, αλλά αντιτάχθηκαν σε αυτό οι ιμπεριαλιστές ανταγωνιστές της. Ο Καναδάς και η Δανία επίσης, έχουν επιθετικές βλέψεις στην Αρκτική περιοχή. Μάχονται όσον αφορά την κυριαρχία της μικρής βραχονησίδας Hansøya πέρα από τη Γροιλανδία. Η Δανία (που κατέχει ως ημιαποικία τη Γροιλανδία) προσπαθεί γεωλογικά να αποδείξει ότι ο Βόρειος Πόλος αποτελεί φυσική συνέχεια της ηπειρωτικής υφαλοκρηπίδας της Γροιλανδίας, ενώ ο Καναδάς κάνει επίδειξη στρατιωτικής ισχύος, περιπολώντας τα πολικά σύνορά το με βαριά οπλισμένο στρατό 1500 ατόμων, κυρίως ιθαγενών. Η επιθετική καναδική συμπεριφορά είναι ένα επιπλέον μέτρο για την εξασφάλιση του ελέγχου του βορειοδυτικού μελλοντικού περάσματος.
Ο όρος «Ψυχρός Πόλεμος» ίσως αποκτήσει νέα σημασία στο Αρκτικό μέτωπο.


1)H Νορβηγία επενδύει σταθερά στη ναυτική της δυναμικότητα και έχει δαπανήσει 4 δις. $ σε 5 νέα πολυλειτουργικά πολεμικά πλοία, κατασκευασμένα στην Ισπανία. Το Βασιλικό Ναυτικό ελπίζει να έχει γίνει το καλύτερο (αν και όχι το μεγαλύτερο) στην Ευρώπη ως το 2010.

2)Η Συνθήκη του Svalbard (Spitsbergen) του 1920 δίνει ένα ειδικό καθεστώς σε αυτά τα νησιά. Αν και παραμένουν υπό Νορβηγική δικαιοδοσία, οποιαδήποτε στρατιωτική δραστηριότητα είναι απαγορευμένη αλλά επιτρέπεται τα συμβαλλόμενα κράτη, αν και υπό συγκεκριμένους περιορισμούς, να αναπτύσσουν οικονομική δραστηριότητα.

Διαβάστε Περισσότερα »

Δευτέρα, 7 Αυγούστου 2006

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας μπροστά στην Ισραηλινή πρεσβεία

Σύλλογος Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό ΙΝΤΙΦΑΝΤΑ
Δικτυακός τόπος: http://www.intifada.gr
Συγκέντρωση διαμαρτυρίας μπροστά στην Ισραηλινή πρεσβεία την Τρίτη 8 Αυγούστου στις 7:00 μμ
Σε Λίβανο και Παλαιστίνη η Ισραηλινή θηριωδία έχει ξεπεράσει κάθε όριο. Στην εξόντωση του πληθυσμού και την καταστροφή των υποδομών έρχεται να προστεθεί η χρήση βομβών φωσφόρου και απεμπλουτισμένου ουρανίου που θα αφήσουν τα ολέθρια σημάδια τους τόσο σε όσους τελικά επιζήσουν όσο και στις γενιές που θα έρθουν.
Και ενώ το έγκλημα συνεχίζεται, η διεθνής κοινότητα κωλυσιεργεί με ατέρμονες διαβουλεύσεις δίνοντας έτσι στην Ισραηλινή πολεμική μηχανή τον αναγκαίο χρόνο για να ολοκληρώσει το καταστροφικό έργο της. Επιπλέον, το προτεινόμενο ψήφισμα στο Συμβούλιο Ασφαλείας είναι μονομερώς ευνοϊκό στο Ισραήλ.
Την Τρίτη 8 Αυγούστου στις 7:00 ο Σύλλογος Ιντιφάντα καλεί σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας μπροστά στην Ισραηλινή πρεσβεία.
Τα βασικά αιτήματα της συγκέντρωσης είναι:
• Να σταματήσει αμέσως η Ισραηλινή επιδρομή σε Λίβανο και Παλαιστίνη.
• Να αποχωρήσει το Ισραήλ από όλα τα κατεχόμενα αραβικά εδάφη.
• Να αποκτήσουν επιτέλους οι Παλαιστίνιοι πραγματικά ανεξάρτητο και κυρίαρχο κράτος στα σύνορα του '67.
• Να δοθεί λύση στο ζήτημα των προσφύγων.
• Να σταματήσει η κυβέρνηση να στηρίζει το Ισραήλ
Στην κινητοποίηση της Τρίτης 8/8 συμμετέχουν οι: Ένωση Παλαιστινίων Εργαζομένων, Λιβανική Κοινότητα Ελλάδας, Σύλλογος Ιντιφάντα, Ελληνικό Κοινωνικό Φόρουμ, Αντιπολεμική Διεθνιστική Κίνηση, ΑΚΟΑ, ΑΡΑΣ, ΑΡΑΝ, ΔΕΑ, Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα, ΕΚΚΕ, Κόκκινο, Κίνηση για την Ανασύνταξη του ΚΚΕ, ΚΚΕ (μλ), ΚΟΕ, ΜΛ-ΚΚΕ, ΝΑΡ, Νεολαία Συνασπισμού, Ξεκίνημα, ΟΚΔΕ-Εργατική Πάλη, ΟΚΔΕ-Σπάρτακος, Συνασπισμός
Αθήνα 6/8/2006
Διαβάστε Περισσότερα »

Παρασκευή, 28 Ιουλίου 2006

Να σταματήσει τώρα η σφαγή σε Λίβανο και Παλαιστίνη

Πορεία διαμαρτυρίας την Πέμπτη 3/8

Μετά το θλιβερό φιάσκο της Διάσκεψης της Ρώμης δεν πρέπει να υπάρχει πλέον καμιά αμφιβολία ότι η λεγόμενη διεθνής κοινότητα έχει δώσει το πράσινο φως στο Ισραήλ για να ολοκληρώσει το έργο του: Δηλαδή να επαναχαράξει το χάρτη της Μέσης Ανατολής, να επιφέρει καίριο πλήγμα στην Αραβική αντίσταση, να προσφυγοποιήσει και πάλι εκατοντάδες χιλιάδες Λιβανέζους και Παλαιστίνιους. Ενώ μπροστά στα μάτια όλης της ανθρωπότητας συνεχίζεται η εξόντωση των αμάχων και η πλήρης καταστροφή των υποδομών του Λιβάνου και της Παλαιστίνης, δεν ασκείται η παραμικρή πίεση στο Ισραήλ. Αντιθέτως οι ΗΠΑ του αποστέλλουν καινούργιο φορτίο με υψηλής ακρίβειας βόμβες….


Σε αυτήν την κρίσιμη ώρα, το μόνο στήριγμα των λαών του Λιβάνου και της Παλαιστίνης είναι το διεθνές αντιπολεμικό-αντιιμπεριαλιστικό κίνημα που διαδηλώνει σε όλον τον κόσμο από το Σικάγο ως το Τελ Αβίβ και από το Καράτσι ως το Παρίσι. Για μια ακόμα φορά είναι οι απλοί άνθρωποι, οι εργαζόμενοι και τα κινήματα τους που ορθώνουν το ανάστημα απέναντι στη βαρβαρότητα. Είναι ακριβώς αυτοί οι απλοί άνθρωποι που δείχνουν και πάλι (όπως έχουν κάνει και στο παρελθόν) ότι η αντίσταση στον πόλεμο και τον ιμπεριαλισμό είναι ύψιστη πράξη ανθρωπιάς.


Την ερχόμενη Πέμπτη 3 Αυγούστου καλούμε σε πορεία στις πρεσβείες των ΗΠΑ και του Ισραήλ (συγκέντρωση στις 7:00 στο πάρκο Ελευθερίας).


Απαιτούμε:
• Να σταματήσει αμέσως η Ισραηλινή επιδρομή σε Λίβανο και Παλαιστίνη.
• Να αποχωρήσει το Ισραήλ από όλα τα κατεχόμενα αραβικά εδάφη.
• Να αποκτήσουν επιτέλους οι Παλαιστίνιοι πραγματικά ανεξάρτητο και κυρίαρχο κράτος στα σύνορα του ‘67.
• Να δοθεί λύση στο ζήτημα των προσφύγων.
• Να σταματήσει η κυβέρνηση να στηρίζει το Ισραήλ


Στην κινητοποίηση της Πέμπτης 3/8 συμμετέχουν οι: Ένωση Παλαιστινίων Εργαζομένων, Λιβανική Κοινότητα Ελλάδας, Σύλλογος Ιντιφάντα, Ελληνικό Κοινωνικό Φόρουμ, Αντιπολεμική Διεθνιστική Κίνηση, ΑΚΟΑ, ΑΡΑΣ, ΑΡΑΝ, ΔΕΑ, Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα, ΕΕΚ, ΕΚΚΕ, Κόκκινο, Κίνηση για την Ανασύνταξη του ΚΚΕ, ΚΚΕ (μλ), ΚΟΕ, ΜΛ-ΚΚΕ, ΝΑΡ, Νεολαία Συνασπισμού, Ξεκίνημα, ΟΚΔΕ-Εργατική Πάλη, ΟΚΔΕ-Σπάρτακος, Συνασπισμός
Διαβάστε Περισσότερα »

Τετάρτη, 26 Ιουλίου 2006

Αποφασίστηκε ενωτικό συνέδριο 4 Κομμουνιστικών Οργανώσεων Ισπανίας

Με απόφασή της, η Εθνική Επιτροπή των Κομμουνιστικών Οργανώσεων Ισπανίας (CEOCE) στις αρχές Ιούνη ανακοίνωσε ότι οι τέσσερις κομμουνιστικής οργανώσεις που την απαρτίζουν δηλαδή η Κ.Ο. της Χώρας της Βαλένθιας, η Κ.Ο. 27 Σεπτέμβρη, Κ.Ο. Οχτώβρης και η Κ.Ο. Καταλονίας θα προχωρήσουν σε ενωτικό συνέδριο για την «δημιουργία ενός ενιαίου μαρξιστικού-λενινιστικού κόμματος» με στόχο «να συνεισφέρει αποτελεσματικότερα τον αγώνα που διεξάγει η Ισπανική εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα και να την εφοδιάσει με το απαραίτητο εργαλείο στην πάλη της ενάντια στον καπιταλισμό και τον ιμπεριαλισμό» όπως επίσης για «να ενισχύσει το διεθνές μαρξιστικό-λενινιστικό κομμουνιστικό κίνημα». Η Εθνική Επιτροπή προχώρησε σε αυτό το Έκτακτο συνέδριο αφού πρώτα ενέκρινε όλα τα σχετικά κείμενα (στόχοι, πολιτική γραμμή, πολιτικό πρόγραμμα και ανάλυση των τάξεων) όπως επίσης και ένα χρονοδιάγραμμα συνδιασκέψεων. Σχετική προδημοσίευση από την εφημερίδα Ανασύνταξη μπορείτε να δείτε στο blog της: http://anasintaxi.blogspot.com/2006/07/1.html Η Κίνηση για Ανασύνταξη του ΚΚΕ 1918-55 έστειλε σχετική επιστολή στην CEOCE: http://anasintaxi.blogspot.com/2006/07/ceoce_17.html Η διαδικασία προχωράει σταθερά. Η ΚΟ 27 Σεπτέμβρη Ισπανίας ενέκρινε ομόφωνα την εισήγηση. Στην εφημερίδα Οχτώβρης νο. 2 (Ιούλης 2006) δημοσιεύεται απόφαση (5/7/2006) της Προσωρινής ΚΕ της ΚΟ 27 Σεπτέβρη. Η Οργάνωση ενέκρινε ΟΜΟΦΩΝΑ την εισήγηση της CEOC για την ενοποίηση των 4 κομμουνιστικών οργανώσεων σε μια. Η οργάνωση διέγραψε τον T.C. (ψευδώνυμο: Antonio Martin) ο οποίος παραβίασε το δημοκρατικό συγκεντρωτισμό και κινήθηκε σε αντικομματικές ενέργειες.
Διαβάστε Περισσότερα »

Αποφασίστηκε ενωτικό συνέδριο 4 Κομμουνιστικών Οργανώσεων Ισπανίας

Εξελίξεις σε σχέση με τη δημιουργία Μαρξιστικού-Λενινιστικού Κόμματος στην Ισπανία.

Με απόφασή της, η Εθνική Επιτροπή των Κομμουνιστικών Οργανώσεων Ισπανίας (CEOCE) στις αρχές Ιούνη ανακοίνωσε ότι οι τέσσερις κομμουνιστικής οργανώσεις που την απαρτίζουν δηλαδή η Κ.Ο. της Χώρας της Βαλένθιας, η Κ.Ο. 27 Σεπτέμβρη, Κ.Ο. Οχτώβρης και η Κ.Ο. Καταλονίας θα προχωρήσουν σε ενωτικό συνέδριο για την «δημιουργία ενός ενιαίου μαρξιστικού-λενινιστικού κόμματος» με στόχο «να συνεισφέρει αποτελεσματικότερα τον αγώνα που διεξάγει η Ισπανική εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα και να την εφοδιάσει με το απαραίτητο εργαλείο στην πάλη της ενάντια στον καπιταλισμό και τον ιμπεριαλισμό» όπως επίσης για «να ενισχύσει το διεθνές μαρξιστικό-λενινιστικό κομμουνιστικό κίνημα». Η Εθνική Επιτροπή προχώρησε σε αυτό το Έκτακτο συνέδριο αφού πρώτα ενέκρινε όλα τα σχετικά κείμενα (στόχοι, πολιτική γραμμή, πολιτικό πρόγραμμα και ανάλυση των τάξεων) όπως επίσης και ένα χρονοδιάγραμμα συνδιασκέψεων.

Σχετική προδημοσίευση από την εφημερίδα Ανασύνταξη μπορείτε να εδώ:  1ο Συνέδριο της Εθνικής Επιτροπής των Κομμουνιστικών Οργανώσεων Ισπανίας

Η Κίνηση για Ανασύνταξη του ΚΚΕ 1918-55 έστειλε σχετική επιστολή στην CEOCE:  Μήνυμα της Πολ. Επιτροπής της Κίνησης για Ανασύνταξη του ΚΚΕ στην CEOCE (ελληνικά)

Η διαδικασία προχωράει σταθερά. Η ΚΟ 27 Σεπτέμβρη Ισπανίας ενέκρινε ομόφωνα την εισήγηση.


Στην εφημερίδα Οχτώβρης νο. 2 (Ιούλης 2006) δημοσιεύεται απόφαση (5/7/2006) της Προσωρινής ΚΕ της ΚΟ 27 Σεπτέβρη. Η Οργάνωση ενέκρινε ΟΜΟΦΩΝΑ την εισήγηση της CEOC για την ενοποίηση των 4 κομμουνιστικών οργανώσεων σε μια.
Η οργάνωση διέγραψε τον T.C. (ψευδώνυμο: Antonio Martin) ο οποίος παραβίασε το δημοκρατικό συγκεντρωτισμό και κινήθηκε σε αντικομματικές ενέργειες.

Διαβάστε τη σχετική είδηση εδώ: Η ΚΟ 27 Σεπτέμβρη Ισπανίας ενέκρινε ομόφωνα την εισήγηση

Διαβάστε Περισσότερα »

Τρίτη, 25 Ιουλίου 2006

Η ΚΟ 27 Σεπτέμβρη Ισπανίας ενέκρινε ομόφωνα την εισήγηση

Στην εφημερίδα Οχτώβρης νο. 2 (Ιούλης 2006) δημοσιεύεται απόφαση (5/7/2006) της Προσωρινής ΚΕ της ΚΟ 27 Σεπτέβρη. Η Οργάνωση ενέκρινε ομόφωνα την εισήγηση της CEOC για την ενοποίηση των 4 κομμουνιστικών οργανώσεων σε μια.

Στα πλαίσια αυτά η οργάνωση προχώρησε και στη διαγραφή του T.C. (ψευδώνυμο: Antonio Martin) ο οποίος παραβίασε αρχές του του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού, έκανε ενέργειες που δεν ήταν εν γνώση της Οργάνωσης και δεν είχαν την έγκρισή της, προωθώντας αντιλήψεις ξένες προς το Μαρξισμό-Λενινισμό.

Διαβάστε επίσης:

Διαβάστε Περισσότερα »

Πέμπτη, 20 Ιουλίου 2006

Αλληλεγγύη στους λαούς του Λιβάνου και της Παλαιστίνης

Πορεία διαμαρτυρίας την Τρίτη 25/7

Έχοντας την αμέριστη υποστήριξη των ΗΠΑ καθώς και τη συναίνεση ΕΕ, ΟΗΕ και Ελληνικής κυβέρνησης, το Ισραήλ συνεχίζει ακάθεκτο τη σφαγή στο Λίβανο και τη Λωρίδα της Γάζας. Οι νεκροί πια είναι εκατοντάδες (στην συντριπτική πλειοψηφία τους άμαχοι) και οι υποδομές του Λιβάνου και της Παλαιστίνης έχουν μετατραπεί σε ερείπια. Επιπλέον, πληθαίνουν οι καταγγελίες για χρησιμοποίηση από το Ισραήλ απαγορευμένων όπλων όπως οι βόμβες φωσφόρου.

Και ενώ η σφαγή γιγαντώνεται, η κυβέρνηση ακολουθεί μια πολιτική «ίσων αποστάσεων» που ουσιαστικά στηρίζει το Ισραήλ. Είναι χαρακτηριστικό (και εξοργιστικό συνάμα) ότι στην χτεσινή δήλωση του ο πρωθυπουργός θέτει όρους στα θύματα της επίθεσης και όχι στους βάρβαρους επιδρομείς.

Σε αυτήν την τόσο δύσκολη στιγμή, το μόνο στήριγμα των λαών του Λιβάνου και της Παλαιστίνης είναι η διεθνιστική αλληλεγγύη των εργαζομένων και των κινημάτων, η συμπαράσταση των απλών ανθρώπων που θέλουν έναν κόσμο χωρίς πόλεμο και ιμπεριαλιστικά δεσμά. Σε όλον τον κόσμο οργανώνονται κινητοποιήσεις για να σταματήσει η σφαγή. Και δεν μπορούμε παρά να στείλουμε τους πιο θερμούς χαιρετισμούς στους ηρωικούς Ισραηλινούς αγωνιστές που διαδήλωσαν στους δρόμους του Τελ Αβίβ διεκδικώντας να σταματήσουν οι επιθέσεις στο Λίβανο και την Παλαιστίνη.

Την ερχόμενη Τρίτη 25/7 πρέπει να βγούμε στους δρόμους περισσότεροι από κάθε άλλη φορά για να απαιτήσουμε :

· Να σταματήσει αμέσως η Ισραηλινή επιδρομή σε Λίβανο και Παλαιστίνη. · Να αποχωρήσει το Ισραήλ από όλα τα κατεχόμενα αραβικά εδάφη.
· Να αποκτήσουν επιτέλους οι Παλαιστίνιοι πραγματικά ανεξάρτητο και κυρίαρχο κράτος στα σύνορα του ’67.
· Να δοθεί λύση στο ζήτημα των προσφύγων.
· Να σταματήσει η κυβέρνηση να στηρίζει το Ισραήλ

Τρίτη 25 Ιουλίου 7:00 μμ
Συγκέντρωση στο πάρκο Ελευθερίας και πορεία προς τις πρεσβείες των ΗΠΑ και του Ισραήλ

Στην κινητοποίηση της Τρίτης συμμετέχουν οι: Ένωση Παλαιστινίων Εργαζομένων, Λιβανική Κοινότητα Ελλάδας, Σύλλογος Ιντιφάντα, Ελληνικό Κοινωνικό Φόρουμ, Αντιπολεμική Διεθνιστική Κίνηση, ΑΚΟΑ, ΑΡΑΣ, ΑΡΑΝ, ΔΕΑ, Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα, ΕΕΚ, ΕΚΚΕ, Κόκκινο, Κίνηση για την Ανασύνταξη του ΚΚΕ, ΚΚΕ (μλ), ΚΟΕ, ΜΛ-ΚΚΕ, ΝΑΡ, Νεολαία Συνασπισμού, Ξεκίνημα, ΟΚΔΕ-Εργατική Πάλη, ΟΚΔΕ-Σπάρτακος, Συνασπισμός
Διαβάστε Περισσότερα »