Δευτέρα, 1 Οκτωβρίου 2012

Ανασύνταξη, αρ.φύλ. 374 (1-30/9/2012)

Ανασύνταξη, αρ.φύλ. 374 (1-30/9/2012)

1 σχόλιο:

antrikos είπε...

Σύντροφοι,
Δεν φτάνουν τα λόγια κι οι κατάρες κατά του φασισμού. Πρέπει να δημιουργηθεί ένα ευρύ μέτωπο ενάντια στο φασισμό, διαφορετικό από το ανιμονοπωλιακό μέτωπο που θεωρητικά πρεσβεύουν το ΚΚΕ, η εξωκοιν. Αριστερά και ορισμένες δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ.
Αν θέλουμε να 'μαστε αποτελεσματικοί κατά της φασιστικής λαίλαπας, πρέπει να πρώτα απ' όλα να συνομιλήσουμε. Πώς θα συνομιλήσετε λοιπόν με το "σοσιαλδημοκράτη" Τσίπρα και τη "σοσιαλδημοκράτισσα" Παπαρήγα όταν καθημερινά τους περνάτε "γενεές δεκατέσσερις"; Και δεν εννοώ την πολιτική διαφωνία αλλά την απαξίωση. Ακόμη και σοσιαλδημοκρατικά αν είναι τα κόμματα της κοινοβ. Αριστεράς, μη ξεχνάτε ότι τα Λαϊκά Μέτωπα του 30 έγιναν με σοσιαλδημοκρατία.
Θλίβομαι όταν βλέπω το φασισμό να μολύνει όλη την κοινωνία κι εμείς να διαλύουμε τις προϋποθέσεις για αντιφασιστική δράση. Κι αυτό δεν αφορά μόνο εσάς, αφορά το ΚΚΕ που δεν μιλάει με κανέναν, και τα "μ-λ" επίσης. Κι ενώ εμείς "κρατάμε πείσματα" ο ναζισμός ανδρώνεται και μας χτυπάει.
Σύντροφοι συναγερμός! Αλλιώς θα τα πούμε στα ξερονήσια, όπου θα γνωριστούμε και προσωπικά. Εκεί δε θα έχει καμία αξία το "εγώ σας τά'λεγα".
Μπορεί κάλλιστα ένα αντιφασιστικό μέτωπο να συμφωνήσει σε πολιτικούς μεταβατικούς στόχους ελάφρυνσης του εργαζόμενου λαού από τα βάρη του:
1. Άμεση καταγγελία του Μνημονίου, χωρίς διαπραγμάτευση και μονομερής διαγραφή του χρέους.
2. Έξοδο από Ευρώ - ΟΝΕ, με άμεση προοπτική διάλυσης της Ευρωζώνης. Σ' αυτό το στόχο χωράνε και αριστερές δυνάμεις που τάσσονται υπέρ της συμμετοχής στην ΕΕ. Ας τάσσονται! Η διάλυση της ΟΝΕ σημαίνει και διάλυση της ΕΕ και διάλυση της ΕΕ σημαίνει έξοδο για μας και αποφασιστικό χτύπημα του θηρίου.
3. Άμεση εθνικοποίηση των τραπεζών και των στρατηγικής σημασίας επιχειρήσεων (π.χ. μπορεί να τεθεί ποσοτικό κριτήριο οι 100 ή 150 εργαζόμενοι) και θεσμοθέτηση κοινωνικού ελέγχου στη διοίκησή τους.
Όλα αυτά μπορούν να προπαγανδιστούν στοχευμένα στο λαό, ώστε να πειστεί για την αναγκαιότητά τους, ιδίως να συνδυάσει τη λειτουργία του Ευρώ με την καταστροφή που επήλθε, τη λειτουργία του Ευρώ ως οχήματος της ιμπεριαλιστικής εκμετάλλευσης και της επελθούσας κρίσης.