Σάββατο, 20 Απριλίου 2013

Harry Pollitt ομιλία στο 15ο Συνέδριο του ΚΚ Μεγάλης Βρετανίας, Σεπτέμβριος 1938

Pollitt-at-Desk

(Απόσπασμα από το 11: Δυναμώνοντας το Κομμουνιστικό Κόμμα)

Το Κομμουνιστικό Κόμμα είναι το πολιτικό κόμμα της εργατικής τάξης. Δεν έχει διαφορετικούς στόχους ή (δεν αποτελείται) από οργανισμούς εκτός από το υπόλοιπο σώμα των εργατών ή τη μάζα των ανθρώπων γενικά. Είναι η κοινή οργάνωση όλων εκείνων που διαπαιδαγωγούνται στο σχολείο των Μαρξ, Ένγκελς, Λένιν και Στάλιν και παίρνουν τη θέση τους στην πρώτη γραμμή του κάθε αγώνα, είτε πρόκειται για τοπικά, εθνικά ή διεθνή θέματα.

Θεωρούμε κάθε αγώνα ως μέρος του κοινού μας αγώνα για τους τελικούς στόχους των εργαζομένων και χτίζουμε πάνω στο βάθρο του μαρξισμού, ώστε να μπορούμε να βαδίζουμε ως οργανωμένη δύναμη.

Το Κομμουνιστικό Κόμμα απλώνει χέρι φιλίας προς όλους εκείνους, που είναι πρόθυμοι να συνεργαστούν για την οικοδόμηση ενός κοινού μετώπου, ανεξάρτητα από τις πολιτικές και θρησκευτικές τους πεποιθήσεις, για οικονομική σταθερότητα, ειρήνη και δημοκρατία.

Το Κομμουνιστικό Κόμμα δηλώνει ότι υπάρχει διέξοδος από την αύξηση της φτώχειας και της εξαθλίωσης στη Βρετανία και ότι δεν είναι δυνατόν να αχρηστεύονται ορυχεία, εργοστάσια, ναυπηγεία και μύλοι αλλά να τεθούν για μια ακόμη φορά σε λειτουργία, να εκμεταλλευτούμε κάθε μεταφορικό μέσο και να μετατραπεί κάθε εγκαταλελειμμένο στρέμμα γης σε γόνιμη καλλιέργεια.

Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με σχεδιαζόμενη παραγωγή και την οργανωμένη ανταλλαγή πρώτων υλών και τροφίμων με τη Σοβιετική Ένωση και άλλες σοσιαλιστικές χώρες.

Αυτός είναι ο σοσιαλισμός για τον οποίο παλεύομαι και μόλις τον πετύχουμε θα απελευθερωθούν οι αποικιακοκρατούμενοι λαοί και θα δοθεί η δυνατότητα σε μεγάλες χώρες όπως η Ινδία, η Κίνα, η Αφρική και η Ιρλανδία να προχωρήσουν προς την σοσιαλιστική εκβιομηχάνιση και τη γεωργία σε ένα συνεχώς αυξανόμενο επίπεδο ευημερίας.

Αν οι εργαζόμενοι που εξορύσσουν τον άνθρακα, υφαίνουν, πρωτοστατούν στη ναυπήγηση των πλοίων και των μηχανών, ενώσουν τις δυνάμεις τους ενάντια σε αυτούς που τους ληστεύουν, τότε καμία δύναμη στη γη δεν μπορεί να τους εμποδίσει να πάρουν τα μέσα παραγωγής σε όφελος του λαού, αντί αυτά να συσσωρεύουν περισσότερα κέρδη για τους πλούσιους.

Λόγω του μεγέθους των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι λαοί, από τη σκοπιά της ευθύνης του Κομμουνιστικού Κόμματος, αναγνωρίζουμε ότι σήμερα η κατάστασή μας είναι εντελώς ανεπαρκής για να ανταποκριθεί τις ανάγκες της κατάστασης.

Έχουμε μόνο 15.750 μέλη και θέλουμε να ηγηθούμε εκατομμυρίων. Επηρεάζουμε μόνο μια μικρή μειοψηφία. Υπάρχουν τεράστιες περιοχές, ειδικά στα αγροτικά διαμερίσματα, όπου ο λαός δε γνωρίζει τίποτα για την πολιτική και τους στόχους μας.

Υπάρχουν σημαντικοί τομείς της βιομηχανίας και των μεγάλων εργοστασίων όπου η δουλειά του Κομμουνιστικού Κόμματος είναι ελάχιστα αντιληπτή και στις οποίες έχουμε ελάχιστα μέλη όπου και αυτά με τη σειρά τους νιώθουν αδύναμα και απομονωμένα. Αυτό δημιουργεί άμεσα προβλήματα όχι μόνο για το Κομμουνιστικό Κόμμα αλλά και για ολόκληρο το εργατικό κίνημα.

Γιατί κυριαρχεί αυτή η κατάσταση; Επειδή δεν έχουμε ακόμα καταφέρει να πείσουμε τις μάζες των εργατών, ούτε καν αυτούς που είναι οι πιο ενεργοί στο κίνημα και πιο συμπαθούντες της πολιτικής μας, ότι ένα οργανωμένο κόμμα όπως το δικό μας είναι απαραίτητο για την πάλη που έχει ως στόχο την υλοποίηση των λαϊκών αναγκών.

Ένας ακόμα από τους βασικούς λόγους όπου το Κομμουνιστικό Κόμμα δεν αναπτύσσεται με γρήγορους ρυθμούς είναι ότι αποτυγχάνουμε να συνδέσουμε τη βασική μας προπαγάνδα με τους άμεσους στόχους και αγώνες στους οποίους συμμετέχουμε. Δεν ευαισθητοποιούμαι, μέσα από την καθημερινή μας δουλειά, την εργατική τάξη να αντιληφθεί στην ανάγκη να παλέψει ενάντια στον καπιταλισμό στο σύνολό του. Αυτό σημαίνει ότι αποτυγχάνουμε να βαθύνουμε την ταξική συνείδηση, να διαδώσουμε τους τελικούς μας στόχους και, ως εκ τούτου, δεν υπάρχει πλήρης συνειδητοποίηση ότι είναι αναγκαία η οικοδόμηση ενός ισχυρότερου Κομμουνιστικού Κόμματος.

Αυτό είναι ένα από τα πιο σημαντικά καθήκοντα και θα πρέπει να τονίζεται συχνότερα: η διάδοση της ιδέας ότι το Κομμουνιστικό Κόμμα επιτελεί ζωτικό ρόλο στη σοσιαλιστική προοπτική.

Πρόσφατα, μας ρωτούν επίμονα: «Γιατί δεν διαλύετε το Κομμουνιστικό Κόμμα για να ενταχθείτε στο Εργατικό Κόμμα»

Αυτή η ερώτηση τίθεται από δύο πλευρές. Τίθεται από τους εχθρούς μας, οι οποίοι είναι εχθρικοί σε όλα όσα πρεσβεύει το Κομμουνιστικό Κόμμα, και των οποίων η μόνη επιθυμία είναι να μας αποτρέψουν από το να διεξάγουμε τον αγώνα μας με επιτυχία. Τίθεται και από κάποιους με καλή θέληση οι οποίοι είναι πρόθυμοι να δουν τους κομμουνιστές ενωμένους με το Εργατικό Κόμμα το συντομότερο δυνατόν.

Ποια είναι η απάντησή μας;

Στους εχθρούς μας λέμε ότι το μόνο ενδιαφέρον τους είναι να αποδυναμώσουν την οργανωμένη πάλη και την πολιτική που δυναμώνει την αγωνιστικότητα της εργατικής τάξης ώστε να πετύχουν μια παθητικότητα που θα την κρατήσει κάτω από την κυριαρχία των αντιδραστικών ηγετών.

Στους φίλους μας, λέμε, θα πρέπει να είμαστε πάρα πολύ ευτυχής αν ποτέ δούμε ένα μόνο πολιτικό κόμμα της εργατικής τάξης στη Βρετανία. [Εάν το Εργατικό Κόμμα εκπλήρωνε τα καθήκοντα της πρωτοπορίας σε κάθε τομέα, ή αν ήταν ενεργητικό στην εκπαίδευση και την οργάνωση των εργαζομένων στη βάση της ταξικής πάλης και επαναστατικού μαρξισμού.] (σ.τ.μ. Η φράση αυτή είναι ημιτελής στο αυθεντικό κείμενο. Μάλλον λείπουν κάποιες λέξεις από την αρχή του χωρίου. Ίσως πχ «Αυτό θα μπορούσε να γίνει μόνο... »] Όμως, εφ 'όσον αυτό δεν συμβαίνει, είναι απολύτως απαραίτητο για μας να συνεχίσουμε το έργο μας ως κινητήρια δύναμη μέσα στο μαζικό εργατικό κίνημα, και να αγωνιστούμε για τα συμφέροντα της εργατικής τάξης σε κάθε άμεσο ζήτημα.

Σκεφτείτε πως θα ήταν η πολιτική κατάσταση στη Βρετανία, αν δεν υπήρχε το Κομμουνιστικό Κόμμα κατά τη διάρκεια των τελευταίων δύο ετών.

Ποιος θα μπορούσε να ηγηθεί του αγώνα ενάντια στην Εθνική Κυβέρνηση; Ποιος θα είχε ξεκινήσει τους μαζικούς αγώνες ενάντια στα Means Test Μέσα και στο Συμβούλιο Υποστήριξης Ανέργων (UAB); (σ.τ.μ. Αναφέρεται στην κρίση της Βρετανικής Υποστήριξης Ανέργων που ξέσπασε το 1935) Ποιος θα μπορούσε να υποστηρίξει τους ανθρακωρύχους του Harworth και τους οδηγούς λεωφορείων του Λονδίνου; (σ.τ.μ. Αναφέρεται στην απεργία των 25.000 οδηγών λεωφορείων που ξεκίνησε στις 1 Μάη του 1937. Κατά τη διάρκεια της απεργίας η ηγεσία του σωματείου, του TGWU, προσπάθησε να ικανοποιήσει τα αιτήματα χωρίς απεργία κάτι που απορρίφθηκε από τη μεγάλη μάζα των οδηγών. Στη συνέχεια αρνήθηκε να γενικευτεί ο αγώνας στα τραμ και στα τρόλεϊ και μετά από 4 βδομάδες απεργίας κάλεσε τους οδηγούς να επιστρέψουν στη δουλειά. Κάποιοι από τους οδηγούς επιχείρησαν να φτιάξουν διασπαστικό σωματείο. Μια εξέλιξη με την οποία το ΚΚΜΒ ήταν αντίθετο.) Ή των μεγάλων αγώνων της νεολαίας και του Τμήματος Νεολαίας; Το Κομμουνιστικό Κόμμα ήταν αυτό που απέτρεψε τη διάσπαση του σωματείου των οδηγών λεωφορείων. Το Κομμουνιστικό Κόμμα ήταν αυτό που έφερε το κύριο βάρος της αντίστασης απέναντι στον Mosley. Το Κομμουνιστικό Κόμμα είναι αυτό που ηγείται του αγώνα για την ενότητα, την οικονομική σταθερότητα, την ελευθερία, την ειρήνη και το σοσιαλισμό. Το Κομμουνιστικό Κόμμα ήταν, και είναι, αυτό που υποστήριξε πιο ενεργά από όλους την Ισπανία και την Κίνα.

Έχουμε εργαστεί σκληρά, αλλά πόσο πιο αποτελεσματικοί θα ήταν οι αγώνες μας, αν το Κομμουνιστικό Κόμμα ήταν πιο ισχυρό;

Δεν υπάρχουν σχόλια: