ΑΚΥΡΟ στην κάλπη - Όχι στις εκλογικές αυταπάτες

Εκλογές και προεκλογική δημαγωγία των αστικών και ρεβιζιονιστικών κομμάτων

Όχι στις εκλογικές αυταπάτες

Δυνάμωμα της μαζικής ταξικής πάλης εργατών-αγροτών κατά του κεφαλαίου

ΑΚΥΡΟ στην κάλπη

Ο προεκλογικός αγώνας που έχει ουσιαστικά αρχίσει απ' την άνοιξη του με την περιοδεία του πρωθυπουργού και αρχηγού του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ, Κ. Καραμανλή ατην Αυστραλία, συνεχίζεται και αυτές τις μέρες με ακόμα μεγαλύτερη ένταση μέσα σε κλίμα σκανδαλολογίας.

Τα στελέχη των δυο μεγαλοαστικών κομμάτων, του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, διεκδικώντας τη διαχείριση, σε κυβερνητικό επίπεδο, των συμφερόντων του μεγάλου κεφαλαίου, επιδίδονται σε μια χωρίς προηγούμενο δημαγωγική εκστρατεία υποσχέσεων με στόχο την υφαρπαγή της λαϊκής ψήφου στις προσεχείς βουλευτικές εκλογές (16 Σεπτέμβρη 2007).

Με θαυματουργό φάρμακο τα "προγράμματα" τους υπόσχονται δημαγωγικά να "θεραπεύσουν"(!) όλες τις πληγές του καπιταλισμού απ' τις οποίες υποφέρουν οι πλατιές λαϊκές μάζες: οικονομική κρίση, μαζική ανεργία, πληθωρισμό, ακρίβεια, φτώχεια και εξαθλίωση, κλπ., κλπ.

Πανάκεια, λοιπόν, για τη "λύση"(!) όλων των προβλημάτων της εργατικής τάξης και της αγροτιάς τα νεοφιλελεύθερα αστικά "προγράμματα"- εκλογές.

Σ' αντίθεση με τις δημαγωγίες και τους ψευδείς ισχυρισμούς των μεγαλοαστικών κομμάτων, τα οικονομικά "προγράμματα"- εκλογές δεν πρόκειται να λύσουν κανένα απ' τα μεγάλα προβλήματα που καταταλαιπωρούν τους εργάτες και τους αγρότες.

Κι' αυτό επειδή:

Πρώτο, την τελευταία 20ετία είχαμε αρκετές εκλογικές αναμετρήσεις και όπως είναι γνωστό αυτές δεν έλυσαν κανένα απ' τα παραπάνω προβλήματα. Αντίθετα, η εφαρμογή των ακραίων ή μη νεοφιλελεύθερων οικονομικών "προγραμμάτων" των μεγαλοαστικών κυβερνήσεων ΝΔ-ΠΑΣΟΚ όξυναν παραπέρα τα ήδη οξυμένα προαναφερόμενα προβλήματα μ' αποτέλεσμα να σημειωθεί απότομη πτώση του βιοτικού επιπέδου και εξαιρετικά μεγάλη χειροτέρευση της κατάστασης των εργαζομένων σ' όλα τα επίπεδα.

Δεύτερο, τα οικονομικά "προγράμματα" των μεγαλοαστικών κυβερνήσεων ήταν και είναι πάντοτε, από πλευράς περιεχομένου, προγράμματα υπεράσπισης των ταξικών συμφερόντων του μεγάλου κεφαλαίου και επομένως "προγράμματα" μεγαλύτερης εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης και αύξησης των κερδών των καπιταλιστών - "προγράμματα" αντιλαϊκά-αντεργατικά που προωθούν τις επιθέσεις του κεφαλαίου σε βάρος της εργατικής τάξης: ένταση της εκμετάλλευσης, μείωση των πραγματικών μισθών, παραπέρα λεηλασία των χαμηλών εισοδημάτων των εργαζομένων μέσω των φόρων και του πληθωρισμού, κλπ., κλπ., που οδήγησαν στην απόλυτη εξαθλίωση του προλεταριάτου, που συνάμα αποτελεί και γενικό νόμο του καπιταλισμού και επιπλέον εκμηδένισης των κατακτήσεων της.

Τρίτο, και σπουδαιότερο, τα φαινόμενα της οικονομικής κρίσης, μαζικής ανεργίας, πληθωρισμού, ακρίβειας, κλπ. δεν είναι τυχαία φαινόμενα ούτε γεννιούνται απ' την εφαρμογή της όποιας "λαθεμένης"(!) αστικής οικονομικής πολιτικής, όπως ισχυρίζονται τα αστικά και ρεβιζιονιστικά κόμματα τα οποία, εξωραΐζοντας τον καπιταλισμό αποπροσανατολίζουν και εξαπατούν την εργατική τάξη, που αν αυτή διορθωθεί θα "ξεπεραστούν"- "εξαλειφθούν"(!) αυτά τα φαινόμενα. Αντίθετα είναι φαινόμενα που απορρέουν από την ίδια τη φύση του καπιταλισμού, είναι σύμφυτα σ' αυτό το εκμεταλλευτικό σύστημα και το συνοδεύουν αναπόφευχτα όσο αυτό υπάρχει, γεννήθηκαν με τη νίκη και κυριαρχία του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής και είναι το αναπόφευκτο αποτέλεσμα της ανάπτυξης του. Είναι φαινόμενα που απορρέουν από την ύπαρξη και δράση των αντικειμενικών οικονομικών νόμων λειτουργίας του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής και ακριβώς γι' αυτό, δηλ. επειδή προσκρούει στην ύπαρξη αυτών των νόμων, η εφαρμογή των οποίων αντικρισιακων προγραμμάτων", "ρύθμισης του πληθωρισμού", "ρύθμισης της ανεργίας", "ελέγχου των τιμών", κλπ. σημειώνει παταγώδη αποτυχία.

Ας σημειωθεί επιπλέον πως η ανεργία, που είναι μια αναγκαία συνέπεια του γενικού νόμου της καπιταλιστικής συσσώρευσης, σε περιόδους επαναλαμβανόμενων κυκλικών κρίσεων υπερπαραγωγής - που πηγάζουν απ' τη βασική αντίθεση του καπιταλισμού, δηλ. του κοινωνικού χαρακτήρα της παραγωγής και της ατομικής καπιταλιστικής ιδιοποίησης - προσλαμβάνει μεγάλες και εκρηκτικές διαστάσεις, λόγω της χρεοκοπίας πολλών χιλιάδων επιχειρήσεων (ο σημερινός καπιταλιστικός κόσμος χαρακτηρίζεται από χρόνια μαζική ανεργία και είναι γνωστό ότι οι άνεργοι ανέρχονται σε πολλές εκατοντάδες εκατομμύρια). Πέρα απ' αυτό ο καπιταλισμός δεν μπορεί να υπάρξει και να αναπτυχθεί χωρίς οικονομικές κρίσεις και εφεδρικό στρατό ανέργων. Τα παραπάνω φαινόμενα θα εξαλειφθούν μόνο με την εξάλειψη του καπιταλισμού και ποτέ στα πλαίσια του με μια οποιαδήποτε οικονομική πολιτική, όπως υποστηρίζουν αστοί και ρεβιζιονιστές ιδεολόγοι για να παραπλανήσουν την εργατική τάξη.

Η εργατική τάξη και η αγροτιά δεν μπορεί να περιμένουν τη "σωτηρία" τους από τις εκλογές και από τα αστικά οικονομικά "προγράμματα" και μέτρα. Γνωρίζουν από την πείρα τους πως ότι πέτυχαν στο παρελθόν στην κατεύθυνση διεύρυνσης των κατακτήσεων τους και όποιες ελάχιστες απ' αυτές διέσωσαν, αυτό δεν ήταν αποτέλεσμα- "δώρο" των "προγραμμάτων"- εκλογών των αστικών κυβερνήσεων, αλλά εντελώς αντίθετα αποτέλεσμα οξύτατης και σκληρής μαζικής ΤΑΞΙΚΗΣ ΠΑΛΗΣ (όπως π.χ. έγινε με τις προτάσεις Γιαννίτση για το Ασφαλιστικό).

Το 2004 το ντόπιο μεγάλο κεφάλαιο είχε κάνει την επιλογή του. Έχει αποφασίσει τον παραμερισμό της μεγαλοαστικής κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και την ανάθεση της διαχείρισης των συμφερόντων του, σε κυβερνητικό επίπεδο, στο μοναρχοφασιστικό κόμμα της ΝΔ, επιλογή που εκφράστηκε, ανάμεσα στ' άλλα, και στην δημόσια (10.12.2003) προκλητική παρέμβαση του Συνδέσμου Ελληνικών Βιομηχανιών (ΣΕΒ) Οδ. Κυριακόπουλου που ζήτησε "πρόωρες εκλογές" και "νέα κυβέρνηση", δηλ. κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας.

Ακριβώς αυτή την από φάση-επιδίωξη είχε προαναγγείλει, εκφράσει και στηρίξει σχεδόν δυο χρόνια πριν το 2004 ο πιστός και συνεπής υπηρέτης του κεφαλαίου σοσιαλδημοκράτης Χ. Φλωράκης με τη δήλωση του (24.4.2002): "εκατό τα εκατό πρωθυπουργός ο Καραμανλής"!!!

Απ' τα αστικά και ρεφορμιστικά κόμματα που συμμετέχουν σ' αυτές τις εκλογές, τα μεν ΝΔ-ΠΑΣΟΚ ανταγωνίζονται στον προεκλογικό αγώνα πιο θα διαχειριστεί τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου (προϋπόθεση γι' αυτό η υφαρπαγή της λαϊκής ψήφου), τα δε ρεφορμιστικά σοσιαλδημοκρατικά κόμματα "Κ"ΚΕ-ΣΥΝ προσπαθούν εναγωνίως να συγκρατήσουν τις δυνάμεις τους απ' τις διαρροές προς ΠΑΣΟΚ και ΝΔ (απαραίτητη προϋπόθεση να συνεχίσουν το ρόλο τους ως στηρίγματα της αστικής εξουσίας και διαιώνισης του καπιταλισμού).

Ο αρχηγός του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ ανεμίζει τη φαιό-μαύρη σημαία της διαπλοκής-σκανδαλολογίας και εκείνη του δήθεν "ξεπεράσματος των διαχωριστικών γραμμών"(!), δηλ. των διαχωριστικών γραμμών: προλεταριάτου-μπουρζουαζίας και φασιστικών-αντιφασιστικών δυνάμεων, έχοντας σ' αυτό το ζήτημα τη μόνιμη και πλήρη στήριξη της σοσιαλδημοκρατικής ηγεσίας της Παπαρήγα. Σε περίπτωση νίκης της ΝΔ στις εκλογές, η κυβέρνηση της:

Πρώτο, θα συνεχίσει την πιο ακραία νεοφιλελεύθερη πολιτική, δηλ. ιδιωτικοποίηση των πάντων (μ' αποτέλεσμα αύξηση της ανεργίας, κλπ.), εκμηδένιση των Ασφαλιστικών κατακτήσεων και ακόμα μια πολύ χειρότερη "περιοριστική πολιτική"- "δυσάρεστα μέτρα" (Μητσοτάκης MEGA, 15.2.2003), προχωρώντας ταυτόχρονα και σε μεγαλύτερη καταστολή των εργατικών αγώνων.

Δεύτερο, θα προχωρήσει στη συνέχιση της αστυνομοκρατίας που εξάγγειλε με την "επανίδρυση του κράτους", δηλ. το κράτος της μοναρχοφασιστικής Δεξιάς και θα κινηθεί στη γνωστή γραμμή της "ο αστυνομικός είναι το κράτος"(!) και τον ακόμα μεγαλύτερο στραγγαλισμό των λαϊκών ελευθεριών (παραπέρα βάθεμα της φασιστικοποίησης σ' όλα τα επίπεδα της κοινωνικής ζωής).

Το μεγαλοαστικό κόμμα του ΠΑΣΟΚ, με τον Γ. Παπανδρέου, διακηρύσσει, σε περίπτωση νίκης στις εκλογές, ότι θα συνεχίσει τη σημερινή οικονομική πολιτική, δηλ. μια συγκρατημένη νεοφιλελεύθερη οικονομική πολιτική, αντιλαϊκή-αντεργατική, που, από πλευράς περιεχομένου, χαρακτηρίζεται απ' τη μεγάλη αύξηση των κερδών των καπιταλιστών, που διατήρησε σε υψηλά επίπεδα την ανεργία και βάθυνε παραπέρα το προτσές της απόλυτης εξαθλίωσης των πλατιών λαϊκών μαζών.

Αν τα μεγαλοαστικά κόμματα έχουν ανακηρύξει τις εκλογές σε πανάκεια "λύσης"(!) όλων των προβλημάτων της ελληνικής καπιταλιστικής κοινωνίας, τα δίδυμα του χρουστσοφικού ρεβιζιονισμού, δηλ. τα ρεφορμιστικά σοσιαλδημοκρατικά κόμματα "Κ"ΚΕ-Συνασπισμός, πνιγμένα στο βούρκο του κοινοβουλευτικού κρετινισμού, έχουν επιπλέον ανάγει τις εκλογές σε "θεϊκή λεωφόρο", ιδιαίτερα το "Κ"ΚΕ, για την υπεράσπιση των συμφερόντων των κατακτήσεων των εργαζομένων και την κατάκτηση του "παράδεισου"- απάτης της ψευδεπίγραφης "λαϊκής εξουσίας"- "λαϊκής οικονομίας" υποτάσσοντας τους εργάτες-αγρότες, με τις ρεφορμιστικές τους απόψεις αλλά και τη διασπαστική τους πολιτική, στην αστική τάξη και τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Τα περί "λαϊκής εξουσίας"- "λαϊκής οικονομίας" του "Κ"ΚΕ αποτελούν μια χρουστσοφική σοσιαλδημοκρατική απάτη ολκής, επειδή είναι αδύνατη η κατάκτηση της πολιτικής εξουσίας απ' τους εργάτες-αγρότες χωρίς βίαιη ένοπλη επανάσταση και συντριβή της αστικής κρατικής μηχανής.

Στις βουλευτικές εκλογές συμμετέχει, με την, τροτσκιστικής προέλευσης, σημαία της πολυδιάσπασης, και ολόκληρη στρατιά δεξιών οπορτουνιστικών αντισταλινικών- αντιζαχαριαδικών οργανώσεων (ΝΑΡ, ΕΚΚΕ, Μ-Λ ΚΚΕ, ΚΚΕ (μ-λ), ΟΑΚΚΕ, κλπ.) για να "μετρήσουν τα κουκιά" τους.

Οι επαναστάτες κομμουνιστές σταλινιστές-ζαχαριαδικοί - χωρίς να αρνούνται τη συμμετοχή στο αστικό κοινοβούλιο και θεωρώντας το μόνο ως βήμα επαναστατικής προπαγάνδας και ξεσκεπάσματος της αντιδραστικής μπουρζουαζίας και των υπηρετών της -εκτιμώντας ότι οι εκλογές και τα αστικά "προγράμματα" δεν προσφέρουν τίποτε στον αγώνα της εργατικής τάξης και παίρνοντας υπόψη τις μεγάλες αυταπάτες, εξαιτίας του ρόλου των εκλογών, που κυριαρχούν στις γραμμές των εργατών και αγροτών τόσο σχετικά με την υπεράσπιση των συμφερόντων και τη διαφύλαξη των κατακτήσεων τους όσο και για το μελλοντικό πολιτικό στόχο του προλεταριάτου, δηλ. της ανατροπής του καπιταλισμού, συγκεντρώνουν την προσοχή τους στην

ΕΝΟΤΗΤΑ εργατών-αγροτών και στο δυνάμωμα της ΤΑΞΙΚΗΣ ΠΑΛΗΣ για την απόκρουση των επιθέσεων του κεφαλαίου, μοναδικού δρόμου για την υπεράσπιση των συμφερόντων και των κατακτήσεων τους, και ακριβώς γι' αυτό καλούν:

ΑΚΥΡΟ ΣΤΗΝ ΚΑΛΠΗ.

Κίνηση για Ανασύνταξη του ΚΚΕ 1918-55
http://www.geocities.com/anasintaxi

Διαβάστε Περισσότερα »

Άρθρο στη γαλλική La Forge για τις πυρκαγιές

Άρθρο που έστειλε η Κίνηση για Ανασύνταξη του ΚΚΕ 1918-55 στη γαλλική εφημερίδα La Forge για τις πυρκαγιές που έπληξαν την Ελλάδα κατά τον Αύγουστο.

Η Ελλάδα υπέστη φέτος το καλοκαίρι τη μεγαλύτερη οικολογική καταστροφή στην ιστορία της λόγω των δασικών πυρκαγιών που κατακαίνε ακόμα και σήμερα τη χώρα. Από τον Ιούνιο, έχουν εκδηλωθεί πάνω από 3000 φωτιές με αποτέλεσμα τον αφανισμό εκατοντάδων χιλιάδων στρεμμάτων δασικών εκτάσεων, το θάνατο 78 ανθρώπων.

Το αποκορύφωμα αυτής της περιβαλλοντικής τραγωδίας είναι οι πυρκαγιές που ξέσπασαν το τελευταίο δεκαήμερο του Αυγούστου από άκρη σε άκρη της χώρας. Ο απολογισμός της καταστροφής είναι πάνω από 3.000.000 στρέμματα καμένης γης, καταστροφή παρθένων δασών.

Όμως οι συνέπειες των καταστροφικών πυρκαγιών δεν περιορίζονται στις οικολογικές. Οι νεκροί από τις τελευταίες πυρκαγιές φτάνουν τους 66. Επιπρόσθετα, πάνω απο120 χωριά καταστράφηκαν ολοσχερώς αφήνοντας πολλούς ανθρώπους στο δρόμο. Ενδεικτικό για το μέγεθος της καταστροφής είναι ότι εκτιμάται ότι κάηκαν πάνω από 350.000 στρέμματα καλλιεργήσιμων εκτάσεων, ενώ υπολογίζεται ότι 80.000 ζώα απανθρακώθηκαν. Έτσι, χιλιάδες οικογένειες αντιμετωπίζουν πλέον πρόβλημα βιοπορισμού, αφού η πλειοψηφία του πληθυσμού των περιοχών που επλήγησαν ζει από τη γεωργία και την κτηνοτροφία.

Η κυβέρνηση τρομοκρατημένη από το μέγεθος της καταστροφής και την αδυναμία της να αντιμετωπίσει την κρίση επέλεξε να συγκαλύψει τις ευθύνες της διαδίδοντας φήμες ότι οι πυρκαγιές είναι έργο τρομοκρατών . Οι φήμες αυτές πήραν στη συνέχεια τη μορφή της επίσημης κυβερνητικής άποψης για τα αίτια των πυρκαγιών και δια στόματος κορυφαίων κυβερνητικών στελεχών ειπώθηκε ότι η χώρα δέχεται «ασύμμετρες απειλές», υιοθετώντας, όχι τυχαία, τον όρο που χρησιμοποιούν οι Αμερικάνοι ιμπεριαλιστές για να περιγράψουν την τρομοκρατική ενέργεια. Επίσης, ως ύποπτοι για τις υποτιθέμενες τρομοκρατικές ενέργειες στοχοποιήθηκαν ιδεολογικοί χώροι όπως ο αναρχικός καθώς και πολιτικά κόμματα. Αυτό δείχνει ότι η κυβέρνηση ήθελε παράλληλα να αρχίσει ένα κυνήγι μαγισσών και να προχωρήσει σε διώξεις φασιστικού χαρακτήρα. Όμως, η επιχείρηση τους να δημιουργήσουν μια κατάσταση τρομοϋστερίας προκειμένου να παραπλανήσουν το λαό σκόνταψε στην παντελή έλλειψη στοιχείων που θα υποστήριζαν τους ισχυρισμούς τους.

Χαρακτηριστική είναι όμως και η στάση του ρεβιζιονιστικού «Κ»ΚΕ, το οποίο αποφεύγει να καταλογίσει στην κυβέρνηση το μερίδιο των ευθυνών που της αναλογεί, κάνοντας λόγο για «διαχρονικές ευθύνες» όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων και υποστηρίζοντας την άποψη ότι οι πυρκαγιές μπήκαν βάσει οργανωμένου σχεδίου, παρόλη την έλλειψη στοιχείων. Με αυτό τον τρόπο το «Κ»ΚΕ προσπαθεί για μια ακόμη φορά να συγκαλύψει της ευθύνες της δεξιάς κυβέρνησης όπως έχει κάνει άλλωστε και σε πολλές άλλες περιπτώσεις.

Η «Κίνηση για την Ανασύνταξη του ΚΚΕ 1918-1955» πιστεύει ότι μοναδικός υπεύθυνος για το μέγεθος της καταστροφής είναι η κυβέρνηση. Μια κυβέρνηση που δεν έκανε καμία ενέργεια για την πρόληψη των πυρκαγιών και τη δασοπροστασία. Επίσης στο ολοκαύτωμα συνέβαλαν αποφασιστικά οι ελλείψεις της πυροσβεστικής σε μέσα και έμψυχο υλικό. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι παρά την ολοένα αυξανόμενη ανεργία στη χώρα μας, οι ελλείψεις προσωπικού στην πυροσβεστική υπηρεσία αγγίζουν τις 3000. Όμως, το γεγονός που έδωσε μεγαλύτερες διαστάσεις στην καταστροφή ήταν ότι την ώρα της κρίσης υπήρχε πλήρης ασυνεννοησία και έλλειψη συντονισμού μεταξύ των αρμόδιων για την πυρόσβεση και τη διαχείριση της κρίσης υπηρεσιών, κι όλα αυτά έγιναν με αποκλειστική ευθύνη της κυβέρνησης.

Υπεύθυνη είναι όμως και η ασυδοσία του αστικού κράτους που παροτρύνει τους εμπρηστές να αναλάβουν έργο. Την παντελή έλλειψη σχεδιασμένης πολιτικής για την αποτροπή των εμπρησμών συμπληρώνουν οι αλλεπάλληλοι αποχαρακτηρισμοί δασικών εκτάσεων και η προσπάθεια της αναθεώρησης του άρθρου 24 του συντάγματος, που προστατεύει τα δάση, στην οποία προχώρησε η κυβέρνηση, ενέργειες οι οποίες ανοίγουν την όρεξη του κεφαλαίου.

Το αστικό κράτος βάζει τα κέρδη πάνω από τον άνθρωπο και τη φύση…ας το σταματήσουμε!

Διαβάστε Περισσότερα »

Για τον άδικο χαμό του μετανάστη στην Καλαμαριά

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η Κίνηση για Ανασύνταξη του ΚΚΕ 1918-55 καταγγέλει στον ελληνικό λαό τον άδικο χαμό του 25χρονου Τόνυ Όνουα, μετανάστη από την Νιγηρία, ο οποίος πουλούσε σι-ντί στον πρώτο όροφο μιας καφετέριας στην Καλαμαριά.

O άδικος χαμός του Νιγηριανού μετανάστη οφείλεται στο ότι στα πρόσωπα των αστυνομικών που τον πλησίαζαν αναγνώρισε αυτούς που πριν ένα χρόνο τον είχαν ξυλοκοπήσει με αποτέλεσμα να προσπαθήσει να ξεφύγει και τελικά να πέσει από τον πρώτο όροφο και ύψος 5 μέτρων στην άσφαλτο, όπου και βρήκε ακαριαίο θάνατο. Για ακόμη μια φορά αναδεικνύει το κλίμα τρομοκρατίας που αντιμετωπίζουν οι οικονομικοί μετανάστες.

Η Κίνηση για Ανασύνταξη του ΚΚΕ 1918-55 καλεί τον ελληνικό λαό με την πάλη του να βάλει φρένο στους μηχανισμούς της κρατικής τρομοκρατίας και της αστυνομοκρατίας.

Κίνηση για Ανασύνταξη του ΚΚΕ 1918-55

21 Αυγούστου 2007

Διαβάστε Περισσότερα »

Απαγωγή συνδικαλιστή από το καθεστώς του Ιράν

Τα τελευταία χρόνια το καθεστώς του Ιράν έχει εντείνει την καταστολή και τις συλλήψεις συνδικαλιστών εργατών με στόχο να φιμώσει το εργατικό κίνημα. Χρησιμοποιώντας το πρόσχημα της στρατιωτικής απειλής του Αμερικανικού ιμπεριαλισμού και των αποφάσεων του ΟΗΕ να επιβάλει οικονομικές κυρώσεις, το καπιταλιστικό-θεοκρατικό καθεστώς της Ισλαμικής Δημοκρατία Ιράν καταπιέζει αφόρητα τις μάζες των Ιρανών και άπαντα στα δίκαια αιτήματα του λαού με σφαίρες και τρομοκρατία.

Στα πλαίσια της τρομοκράτησης του εργατικού κινήματος και της ποινικοποίησης του συνδικαλισμού απηχθει ο επικεφαλής του Συνδικάτου Εργατών της Τεχεράνης και μέλος του σωματείου εργαζομένων της εταιρίας προαστιακών λεωφορείων Mansour Ossanlou. Στις 10 Ιουλίου ομάδα ατόμων με πολιτικά ρούχα που σχετίζεται με τις δυνάμεις ασφάλειας της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν απήγαγαν τον Ossanlou και σύμφωνα με πληροφορίες είναι φυλακισμένος μέχρι σήμερα στις περιβόητες φυλακές Εβίν της Τεχεράνης, οι οποίες είναι γνωστές σαν τόπος βασανιστηρίων για τους αντιπάλους του Σάχη και του Σεΐχη. Η ζωή του Ossanlou βρίσκεται σε κίνδυνο στη φυλακή.

Ο Mansour Ossanlou είναι γνωστός για τη συνδικαλιστική του δράση και για τον αγώνα του ενάντια σε όποια οικονομική κύρωση επιβάλει ο ΟΗΕ και στην πιθανότητα ιμπεριαλιστικής στρατιωτικής επέμβασης στο Ιράν. Μοναδική αιτία για τη φυλάκιση του αποτελεί η διαρκής πάλη του υπέρ των εργασιακών δικαιωμάτων, για το δικαίωμα στην απεργία και για το δικαίωμα της συγκρότησης σωματείων εργαζομένων, καθώς και η σφοδρή κριτική που ασκεί στο καθεστώς για τα βασανιστήρια και τις φυλακίσεις των αγωνιζόμενων για ελευθερία Ιρανών. Αυτές είναι οι μόνες του ενοχές!

Αυτές οι βάρβαρες και καταπιεστικές πολιτικές της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν που στρέφονται κατά των εργατών, των φοιτητών, των γυναικών και των πατριωτών που αναζητούν την ελευθέρια εξυπηρετούν μόνο τα συμφέροντα των ιμπεριαλιστών. Καταδικάζουμε σθεναρά αυτές τις πολιτικές.

Απαιτούμε την άμεση και χωρίς όρους αποφυλάκιση του συναγωνιστή μας. Να αποσυρθούν όλες οι κατηγορίες εναντίον του.

Κίνηση για Ανασύνταξη του ΚΚΕ 1918-55
Ιούλιος 2007

Διαβάστε Περισσότερα »

Ανεξάρτητοι Υποψήφιοι, που υποστηρίζονται από Δημοκρατικές Δυνάμεις εκλέχθηκαν στο κοινοβούλιο

Οι βουλευτικές εκλογές στην Τουρκία, οι οποίες συγκλήθηκαν λόγω της κρίσης στις προεδρικές εκλογές, διεξήχθησαν στις 22 Ιουλίου.

Λόγω του εθνικού ορίου του 10% για την εισαγωγή στο κοινοβούλιο, το κόμμα μας (EMEP) και οι σύμμαχοι του έλαβαν μέρος στις εκλογές με ανεξάρτητους υποψήφιους.

Η συμμαχία των DTP (Δημοκρατικό Κοινωνικό Κόμμα), EMEP (Κόμμα Εργασίας), SDP (Σοσιαλιστικό Δημοκρατικό Κόμμα), μερικών αριστερών ομάδων και οργανώσεων, διανοούμενων και συνδικαλιστών υποστήριξε 60 ανεξάρτητους υποψήφιους.

Οι εκλογές πραγματοποιήθηκαν κάτω από αντιδημοκρατικές και άνισες συνθήκες. Παράλληλα τα ΜΜΕ προπαγάνδιζαν τα νεοφιλελεύθερα κόμματα της μπουρζουαζίας αγνοώντας τους ανεξάρτητους υποψήφιους. Επιπρόσθετα, ένοπλες δυνάμεις εμπόδισαν τις προεκλογικές εκστρατείες των ανεξάρτητων υποψήφιων. Παρ’ όλα αυτά, 23 ανεξάρτητοι υποψήφιοι εκλέχθηκαν στο κοινοβούλιο. Αυτό ο αριθμός είναι επαρκής για να σχηματιστεί μια ομάδα στο κοινοβούλιο. Ο πρόεδρος μας Levent Tuzel που ήταν επίσης ανεξάρτητος υποψήφιος στη Σμύρνη, έλαβε 37.000 ψήφους αλλά δεν ήταν αρκετές για να μπει στο κοινοβούλιο.

Μετά την ολοκλήρωση των εκλογών, τα τρία κόμματα που μπήκαν στη Βουλή είναι: το AKP (Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, ένα νεοφιλελεύθερο κόμμα που συνεργάζεται με τους ιμπεριαλιστές) με 340 έδρες, το CHP (Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα, αυτό το κόμμα μετατοπίστηκε σταδιακά στα δεξιά, συνεργαζόμενο με τους πραξικοπηματίες στρατηγούς) με 112 έδρες και το MHP (Κόμμα Εθνικιστικής Κίνησης, ένα φασιστικό κόμμα) με 70 έδρες. Και τα τρία αυτά κόμματα υποστηρίζουν νεοφιλελεύθερες οικονομικές πολιτικές. Ωστόσο το AKP ακολουθεί μια μετριοπαθή ισλαμική γραμμή και τα άλλα δυο ακολουθούν εθνικιστική γραμμή.

Ένα ακόμα σημαντικό στοιχείο αυτών των εκλογών είναι η είσοδος στη Βουλή ανεξάρτητων βουλευτών που υποστηρίχτηκαν από τις δυνάμεις του κόμματος Εργασίας, Ειρήνης και Δημοκρατίας. Το γεγονός αυτό εκτιμάται ως μια σημαντική αλλαγή για το κοινοβούλιο. Φυσικά και είναι σημαντικό ότι τέτοιες δυνάμεις μπήκαν για πρώτη στο κοινοβούλιο μετά το 1965 όπου 15 εκπρόσωποι του TIP (Κόμματος Εργατών Τουρκίας) και το 1994 όπου εκπρόσωποι του DEP (Δημοκρατικού Εργατικού Κόμματος) όπου μπήκαν στην Βουλή και συνελήφθηκαν επειδή ορκίστηκαν στα Κουρδικά.

Οι ανεξάρτητοι υποψήφιοι θα σχηματίσουν ομάδα στη Βουλή και θα υπερασπιστούν τα ανθρώπινα δικαιώματα όπως τη δημοκρατική λύση στο κουρδικό ζήτημα, την ελευθερία της έκφρασης και των οργανώσεων και τα δικαιώματα των εργαζομένων. Επιπρόσθετα θα παλέψουν ενάντια στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές του AKP.


Κόμμα Εργασίας Τουρκίας (EMEP)
Γραφείο Διεθνών Σχέσεων

Διαβάστε Περισσότερα »

Το σκάνδαλο των ομολόγων και το πρακτικό του ΤΕΑΔΥ

Εδώ και μήνες η κυβέρνηση των «νταβατζήδων» καταβάλει απεγνωσμένες προσπάθειες να συγκαλύψει με κάθε τρόπο το σκάνδαλο, πιέζοντας να σταματήσουν οι παραπέρα αποκαλύψεις και να καθυστερήσει η δικαστική έρευνα, ενώ τώρα σχεδιάζει να πληρώσει τα κλεμμένα ο λαός.

Οι εργαζόμενοι πρέπει να απαιτήσουν επιστροφή όλων των κλεμμένων απ’ τα Ταμεία τους χρημάτων, τα οποία πρέπει να πληρώσουν αυτοί που τα έφαγαν και ΟΧΙ ο λαός με τους φόρους του, μέσω του κρατικού προϋπολογισμού δηλ. να πληρώσουν οι «γαλάζιες» χρηματιστηριακές, τράπεζες και τα «γαλάζια παιδιά» που καρπώθηκαν τις μεγάλες μίζες εκατομμύριων ευρώ.

Δεν υπάρχει βέβαια καμιά αμφιβολία ότι η κυβέρνηση Καραμανλή με το επιτελείο της ήταν εκείνη που σχεδίασε και έστησε τη μεγάλη κομπίνα-απάτη της καταλήστευσης των Ταμείων των εργαζομένων, είναι εκείνη που φέρει την κύρια και αποκλειστική ευθύνη. Όμως δευτερεύουσας σημασίας ευθύνη έχουν και οι συνδικαλιστικές παρατάξεις που συμμετέχουν στις Διοικήσεις των Ταμείων, όπως δείχνει η παρακάτω φωτοτυπία του αποσπάσματος των «Πρακτικών ΤΕΑΔΥ», όπου η απόφαση του Δ.Σ. υπήρξε ομόφωνη και την οποία ψήφισαν όλοι οι εκπρόσωποι της ΑΔΕΔΥ: 1 ΔΑΚΕ(ΝΔ), 2 ΠΑΣΚ(ΠΑΣΟΚ), 1 ΕΣΑΚ-ΔΕΕ(ΠΑΜΕ)-«Κ»ΚΕ, 1 ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ(ΣΥΝ).

Επομένως ψεύδεται ασύστολα η σοσιαλδημοκράτισσα Παπαρήγα όταν ισχυρίζεται, ότι το κόμμα της είναι τάχα κατά του τζόγου, αφού α) η ίδια ομολογεί ότι «είχαμε συμφωνήσει, μέσα στις συνθήκες του καπιταλισμού που ζούμε, ότι θα μπορούσαν τα ασφαλιστικά ταμεία να παίρνουν κρατικά ομόλογα εγγυημένα» («Ρ»21/4/2007, σελ. 11), και β) όταν το ΠΑΜΕ ψήφισε μαζί με τις άλλες συνδικαλιστικές παρατάξεις να αγοραστούν τα διαβόητα «δομημένα ομόλογα», όπως δείχνει η φωτοτυπία των «Πρακτικών ΤΕΑΔΥ»:

Διαβάστε Περισσότερα »

12ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ

6-7-8 Ιούλη, Πλατεία Πρωτομαγιάς (Πεδίο Άρεως)

Το κορυφαίο αντιρατσιστικό γεγονός της χρονιάς πλησιάζει. Οι ετοιμασίες έχουν μπει στην τελική ευθεία. με αφισοκολλήσεις της ελληνικής, αγγλικής και της πολύγλωσσης αφίσας, τα ραδιοφωνικά σποτ και τα αεροπανώ, τις εξορμήσεις στα στέκια μεταναστών και τις γειτονιές. Το 12ο αντιρατσιστικό φεστιβάλ της Αθήνας ανοίγει τις πύλες του την Παρασκευή 6 Ιούλη, και φιλοδοξεί να είναι πιο μεγάλο και πιο πετυχημένο από κάθε άλλη φορά. Μετά από την κατάφορα αντιδημοκρατική και ρατσιστικής έμπνευσης απαγόρευση χρήσης του χώρου της Πανεπιστημιούπολης στα Ιλίσια από το Πρυτανικό Συμβούλιο, το φεστιβάλ μετακομίζει στη γνώριμη και φιλόξενη Πλατεία Πρωτομαγιάς (Πεδίο του Άρεως).

Οι συζητήσεις φέτος περιλαμβάνουν μια μεγάλη γκάμα θεμάτων της πολιτικής επικαιρότητας από τη χρονιά που πέρασε: σχετικά με το εκπαιδευτικό κίνημα που γκρέμισε την αναθεώρηση του άρθρου 16, για την καταστολή και το ρόλο των ΜΜΕ, τον εθνικισμό και το βιβλίο της ΣΤ δημοτικού. Αλλά και για το αντιπαγκοσμιοποιητικό κίνημα μετά το Ροστόκ και για τα δικαιώματα των μεταναστών/τριών δεύτερης γενιάς, το ρόλο των κοινοτήτων στην κοινωνική ένταξη των μεταναστών. Ιδιαίτερη σημασία μετά τις τελευταίες εξελίξεις στη Γάζα και τη Δυτική όχθη αποκτά η συζήτηση «Αλληλεγγύη στην Ιντιφάντα-Εμπάργκο στο Ισραήλ», με συμμετοχή ομιλητών από την Παλαιστινιακή αριστερά. Όπως επίσης και η κεντρική συζήτηση της Παρασκευής με θέμα «Πόλεμος – Ισλαμοφοβία – Ευρώπη φρούριο», ένα χρόνο μετά την ήττα του Ισραήλ στο Λίβανο και εν μέσω βαλτώματος των ΗΠΑ στο Ιράκ. Τέλος ιδιαίτερη αξία έχει η Κυριακάτικη κεντρική συζήτηση «Εργασιακά δικαιώματα-Κοινωνική εξίσωση των μεταναστών», καθώς η εργασιακή ιδιότητα του μετανάστη μπαίνει πια στο κέντρο των συζητήσεων του αντιρατσιστικού φεστιβάλ, την ίδια ώρα που η πάλη για τα δικαιώματα των μεταναστών εργατών αποκτά ολοένα και μεγαλύτερη σημασία για το αντιρατσιστικό κίνημα.

Οι συναυλίες του 12ου φεστιβάλ επιφυλάσσουν εκπλήξεις. Το «κλασσικό» σχήμα των προηγούμενων φεστιβάλ που είχαν μία σκηνή για τους μετανάστες και μια άλλη για τα ελληνικά και διεθνή σχήματα, αποτελεί παρελθόν. Φέτος θα υπάρχουν δύο σκηνές όπου επαγγελματίες και ερασιτέχνες, έλληνες και μετανάστες, θα αναμείξουν τους ήχους από πολλά σημεία της γης και διαφορετικά μουσικά στυλ, σε κοινές συναυλίες με πολυεθνικό κοινό. Από τις συμμετοχές του εξωτερικού, ξεχωρίζουν οι Fuat Saka (Τουρκία), η Δημοτική Μπάντα Χάλκινων Πνευστών Σαντάνσκι (Βουλγαρία) και το Δημοτικό Συγκρότημα Αυλώνας (Αλβανία). Από τις διεθνείς συμμετοχές ο κορυφαίος του dub Mad Proffessor με τη μπάντα του. Από την ελληνική σκηνή μεταξύ άλλων θα παρελάσουν καλλιτέχνες όπως ο Βαγγέλης Γερμανός και ο Γιάννης Χαρούλης, η Μάρθα Φριτζήλα, οι Σπυριδούλα με τον Μπάμπη Στόκα και το Δημήτρη Πουλικάκο. Όπως πάντα θα υπάρχουν προβολές ταινιών, εκθέσεις ζωγραφικής και φωτογραφίας, πολυεθνικές κουζίνες, παιδότοπος και θεατρικά δρώμενα.

Μετά από τις φετινές αντιρατσιστικές κινητοποιήσεις της 10 Φλεβάρη και της 31 Μάη, αλλά και τη συμμετοχή μεταναστών στην Πρωτομαγιά και τις αντιπολεμικές διαδηλώσεις, τις κινητοποιήσεις που έγιναν ενάντια στη συγκάλυψη των απαγωγών των Πακιστανών και το κίνημα συμπαράστασης στον πρόεδρο της Πακιστανικής Κοινότητας, τα πράγματα με το αντιρατσιστικό-μεταναστευτικό κίνημα έχουν πάει ένα βήμα παρακάτω από τις προηγούμενες χρονιές. Γι’ αυτό το 12ο Αντιρατσιστικό φεστιβάλ μπορεί να μην είναι μόνο ένας πολύχρωμος τόπος συνάντησης και ανάδειξης των διαφορετικών πολιτισμών, αλλά μια γιορτή αλληλεγγύης και κοινής δράσης απέναντι στο ρατσισμό, τη φτώχεια και τον πόλεμο.

Ας μη λείψει κανείς μας!

Διαβάστε Περισσότερα »

ΤΕΛΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ του ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ με θέμα ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥΣ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ

Τα προοδευτικότερα κόμματα τους περιοχής συναντήθηκαν για πρώτη φορά στην Τουρκία 9-10 Ιουνίου μετά από πρόσκληση του Κόμματο Εργασίας τους Τουρκίας και του Κομμουνιστικού Κόμματος Εργατών τους Τυνησίας για την διοργάνωση αυτού του συνεδρίου με τίτλο «Αντίσταση των Λαών Ενάντια τους Ιμπεριαλιστικές Επιθέσεις στη Μέση Ανατολή». Εκπρόσωποι οργανώσεων, κομμάτων και οι ακαδημαϊκοί συμμετείχαν σ’ αυτό το συμπόσιο. Εκπρόσωποι από Τουρκία, Συρία, Παλαιστίνη, Ιράκ, Τυνησία, Γαλλία και Κολομβία προετοίμασαν αυτή τη διακήρυξη ως αποτέλεσμα τους προσωπικής μελέτης για την περιοχή.

Η Μέση Ανατολή και η Βόρεια Αφρική βρίσκονται κάτω την στρατιωτική, πολιτική και πολιτιστική επίθεση των ιμπεριαλιστών και των Σιωνιστών. Αυτές οι επιθέσεις εντάθηκαν ιδιαίτερα μετά τα γεγονότα τους 11ης Σεπτέμβρη του 2001. Ο σκοπός αυτών των επιθέσεων είναι ο έλεγχος του υποθαλάσσιου πλούτου, των πηγών πετρελαίου και η κατοχή στρατηγικών σημείων. Οι ιμπεριαλιστές θέλουν να πετύχουν τους σκοπούς τους στην περιοχή χρησιμοποιώντας τους Σιωνιστές. Οι ιμπεριαλιστές και οι σύμμαχοί τους χρησιμοποιούν κάθε μέσο για την επίτευξη των σκοπών τους. Προβαίνουν σε στρατιωτικές επιθέσεις, επιχειρούν ωμή κατοχή, εφαρμόζουν πολιτική και διπλωματική πίεση και καταδικάζουν τους λαούς σε πείνα και φτώχια με τα οικονομικά εμπάργκο. Στερούν από τους λαούς ακόμα και τα στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα.

Δεν διστάζουν να στρέψουν τους Σουνίτες ενάντια στους Σιίτες και τους Κούρδους ενάντια στους Άραβες και την ίδια ώρα διχάζουν τους λαούς υποδαυλίζοντας και διογκώνοντας τις φυλετικές, εθνικές θρησκευτικές διαφορές. Ο στόχος τους είναι το ξαναμοίρασμα και η επαναπροσαρμογή της περιοχής με βάση τις στρατηγικές τους επιδιώξεις. Από την άλλη θέλουν να συκοφαντήσουν τον αγώνα και την αντίσταση των λαών ενάντια στον ιμπεριαλισμό χαρακτηρίζοντάς τον «τρομοκρατία». Θέλουν να πετύχουν τους σκοπούς τους είτε καταπνίγοντας το Ισλάμ και τους Μουσουλμάνους με νέα ιδεολογικά σχήματα ή αποκαλώντας τους ανοιχτά ως «εχθρούς».

Σήμερα, ολόκληρη η περιοχή είναι κάτω από την στρατιωτική εποπτεία των ΗΠΑ. Έχουν ήδη αποκτήσει έλεγχο στα αποικιακά τους κράτη. Στα υπόλοιπα, τους αποσπούν κομμάτια από την γη τους και εγκαθιστούν στρατιωτικές βάσεις. Ανοίγουν δρόμους για να μπορούν να δρουν στην περιοχή. Για να το πετύχουν αυτό, αποσταθεροποιούν όλες τις οικονομικές και κοινωνικές σταθερές και ισορροπίες. Δεν διστάζουν στο να απειλούν όλες τις κυβερνήσεις και τους λαούς για να πετύχουν τους σκοπούς της στην περιοχή και να ενισχύσουν την εξουσία τους και την ηγεμονία τους σε ολόκληρο τον κόσμο.

Επιπλέον, στην περιοχή μας τα αντιδημοκρατικά καθεστώτα και οι δεσποτικές κυβερνήσεις αυξάνουν τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι λαοί σε αυτό το πλαίσιο. Η περιοχή κυβερνάται είτε από βασίλεια είτε από τα αποκαλούμενα «δημοκρατικά» βασίλεια. Οι λαοί που ζουν σε αυτές τις υπό κατοχή περιοχές υποφέρουν τα μέγιστα. Η ανέχεια, η ανεργία, οι επιδημικές ασθένειες και η αδιαφορία έχουν φτάσει σε υψηλά επίπεδα εξαιτίας των νεοφιλελεύθερων πολιτικών. Παράλληλα, τα κέρδη των ισχυρών κρατών, η ευμάρεια των ιμπεριαλιστών και η ηγεμονίας τους μεγαλώνουν όλο και περισσότερο.

Οι λαοί μας δεν αντιμετωπίζουν μόνο οικονομική, πολιτική και στρατιωτική καταπίεση, αλλά και μια τεράστια πολιτιστική καταδυνάστευση. Οι πολιτισμοί, τα πιστεύω και οι εθνικές συνειδήσεις τους απειλούνται με καταστροφή. Οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις λεηλατούν μουσεία και βιβλιοθήκες, κατεδαφίζουν σχολεία, ερευνητικά κέντρα και πανεπιστήμια, σκοτώνουν ή φυλακίζουν τους επιστήμονες και τους διανοούμενους. All the religious and civil organisations have been tried to be abolished, they have been ravaged. The educational systems of the peoples have been utterly regulated. Furthermore, all of the media institutions in the Middle Eastern countries are under control of cruel monarchs.

Παρόλες τις αρνητικές συνθήκες, οι λαοί της Μέσης Ανατολής ποτέ δεν θα μείνουν άπραγοι. Θα στρατευθούν στην αντίσταση. Θα πάρουν θέση για να υπερασπιστούν τα δικά τους πολιτικά, κοινωνικά, και οικονομικά δικαιώματά τους. Ο ένοπλος αγώνας στο Ιράκ ματαίωσε τα σχέδια των ΗΠΑ. Επίσης, η αντίσταση θριάμβευσε απέναντι στον σιωνισμό στον Λίβανο. Η αντίσταση δυναμώνει και ο ξεσηκωμός ενάντια στους κατακτητές αναπτύσσεται στην Παλαιστίνη. Ταυτόχρονα, τα αντιστασιακά κινήματα έχουν αρχίσει να γίνονται πιο πειθαρχημένα και έχουν καταφέρει βαριές απώλειες για τους κατακτητές στο Αφγανιστάν και στη Σομαλία. Σε όλες τις χώρες της περιοχής, τα κινήματα ενάντια στον ιμπεριαλιστικό δεσποτισμό βελτιώνονται όλο και περισσότερο. Αυτές τα αντιστασιακά κινήματα είναι υποψήφια να λάβουν την πολιτική υποστήριξη των λαών. Εξάλλου, οι μειονότητες στην περιοχή βρίσκονται υπό την διπλή καταδυνάστευση των ιμπεριαλιστών και των απάνθρωπων κυβερνήσεων. Το καθήκον και η ευθύνη των λαών είναι να λύσουν τα προβλήματα σε δημοκρατικά και κοινωνικά πλαίσια. Αν δεν είναι η πατρίδα ελεύθερη, δεν θα μπορέσει ποτέ να είναι δημοκρατική. Η ανεξαρτησία και η ελευθερία θα είναι ασήμαντες όσο οι λαοί δεν έχουν στην κατοχή τους, τους δικούς τους τοπικούς πόρους και ευημερία σε όλους τους τομείς. Αφήνοντας τον εθνικισμό, τον σεκταρισμό και τον θρησκευτικό φανατισμό στην άκρη, τους οποίους έχουν εισάγει, υποδαυλίσει και συντηρήσει οι ιμπεριαλιστές, πρέπει να ενώσουμε τους λαούς μας ενάντια στους ιμπεριαλιστές και τους σιωνιστές.
Η πάλη ενάντια στο τρίγωνο αντίδραση-Σιωνισμός-ιμπεριαλισμός πρέπει να συνεχιστεί με ένα πλατύ μέτωπο. Υπάρχουν Ισλαμιστικές δυνάμεις οι οποίες παλεύουν κι αυτές ενάντια σε αντίδραση-Σιωνισμό-ιμπεριαλισμό. Σε αυτή τη φάση πρέπει να βάλουμε τους ίδιους στόχους, χωρίς να παραιτηθεί κανείς από το πρόγραμμά του, έχοντας υπ’ όψην μας τις διαφορές που έχουμε μαζί τους. Το βασικό καθήκον όλων των επαναστατών σε αυτό τον αγώνα είναι να ενώσουν όλους τους εργάτες και τους εργαζόμενους κάτω από σε μια πολιτική και μια ιδεολογία με γερά θεμέλια και σωστά γειωμένη. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να πετύχουμε.
Οι συμμετέχοντες σε αυτό το Συμπόσιο υποστηρίζουν τα αντιστασιακά κινήματα σε Ιράκ, Παλαιστίνη, Αφγανιστάν, Λίβανο και Σομαλία και επισημαίνουν ότι οι λαοί που αντιστέκονται στην κατοχή δεν έχουν καμία σχέση με την «τρομοκρατία». Ο πραγματικός τρόμος είναι η κατοχή και η καταστροφή των πολιτισμών. Σε αυτά τα πλαίσια, οι συμμετέχοντες συμφωνούν ότι το βασικότερο πρόβλημα της περιοχής είναι το Παλαιστινιακό. Η ασφάλεια και η σταθερότητα είναι αδύνατες χωρίς να λυθεί αυτό το πρόβλημα. Ο Παλαιστινιακός Λαός πρέπει να καθορίσει μόνος του το μέλλον του. Στόχος του Παλαιστινιακού λαού είναι να ιδρύσει ένα δημοκρατικό Παλαιστινιακό Κράτος στην ιστορική γη της Παλαιστίνης.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, οι συμμετέχοντας επικεντρώνουν στα ακόλουθα σημεία:

· Ο αγώνας των Παλαιστινίων ενάντια στους Σιωνιστές είναι μέρος και κομμάτι του αγώνα ενάντια στον ιμπεριαλισμό στην περιοχή και σε ολόκληρο τον κόσμο. Στηρίζουμε όλες τις μορφές πάλη των Παλαιστινίων συμπεριλαμβανομένου και του ένοπλου αγώνα ενάντια στους Σιωνιστές οι οποίοι είναι σφετεριστές και εθνικιστές. Δεν θα πρέπει να κάνουμε διάκριση μεταξύ αυτών των κινημάτων. Καλούμε όλες τι ομάδες είτε εθνικιστικές, είτε αριστερές είτε ισλαμιστικές και παλεύουν υπέρ του Παλαιστινιακού λαού να διατηρήσουν την εθνική ενότητα και να λύσουν τις εσωτερικές τους διαφορές μέσα σε ένα δημοκρατικό πλαίσιο άμεσα.
· Οι συμμετέχοντας διαμαρτύρονται για τον οικονομικό και πολιτικό αποκλεισμό που τέθηκε σε εφαρμογή ενάντια στον Παλαιστινιακό λαό και ζητάν για τον άμεσο τερματισμό του το συντομότερο δυνατό.
· Συμφωνούμε με την Ιρακινή Αντίσταση. Ο πρώτος όρος για την επίλυση των προβλημάτων του ιρακινού λαού είναι η άμεση αποχώρηση των κατοχικών δυνάμεων. Και εδώ, οι συμμετέχοντες καλούν όλες τις δυνάμεις στο Ιράκ να παραμερίσουν το σεχταρισμό, εθνικά και θρησκευτικά προβλήματα και να ενωθούν. Διαμαρτυρόμαστε για τον θάνατο πολιτών. Ενέργειες που έχουν στόχο πολίτες αδυνατίζουν το κύρος της αντίστασης. Αν επιτευχθεί ενότητα, η νίκη θα έρθει πολύ σύντομα. Η νίκη θα μείνει ένα γερό σοκ ενάντια στα σχέδια του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού στην περιοχή.
· Στηρίζουμε τους αγώνα σε όλα τα επίπεδα της αντίστασης στην περιοχή, στο Αφγανιστάν, στη Σομαλία και τον Λίβανο και υπογραμμίζουμε ότι οι λαοί στην περιοχή έχουν το δικαίωμα της αντίστασης. Συγκεκριμένα, χαιρετίζουμε τον Λιβανέζικο λαό που πολέμησε και νίκησε τους Σιωνιστές το περασμένο καλοκαίρι.
· Η Συνδιάσκεψη καταγγέλλει τις απειλές των ΗΠΑ προς τη Συρία και το Ιράν, απειλές οι οποίες είναι καταδικαστέες ανεξάρτητα από δικαιολογίες. Η αλλαγή του καθεστώτος στο Ιράν και στη Συρία είναι καθαρά πρόβλημα του Ιρανικού και Συριανού λαού. Σε τέτοια θέματα δεν θα πρέπει για κανένα λόγο να αναμειγνύονται εξωγενείς δυνάμεις.
· Καταδικάζουμε τις επιθέσεις και την κατοχή που έχει ως στόχο τον έλεγχο του φυσικού πλούτου του Σουδάν και καλούμε τους λαούς της περιοχής σε συνεννόηση και σύναψη ισχυρών σχέσεων. Πρέπει να δράσουμε μαζί ενάντια στον κοινό εχθρό. Στηρίζουμε κάθε μορφή πάλη των λαών στην περιοχή για την κατάχτηση πολιτιστικών, κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων.
· Καταδικάζουμε τις τυραννικές συμπεριφορές των κυβερνήσεων της περιοχής ενάντια στη λαϊκή και πολιτική αντιπολίτευση. Οι πολιτικές δίκες στο Μαρόκο πρέπει να σταματήσουν άμεσα. Το ίδιο πρέπει να γίνει με τις δίκες σε Τυνησία, Αίγυπτο, Συρία, Ιράν, Τουρκία και της χώρες του Περσικού Κόλπου. Απαιτούμε όλοι αυτοί που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις πατρίδες λόγω των πολιτικών θέσεων και αντιλήψεών τους να επιστρέψουν σ’ αυτές και ταυτόχρονα απαιτούμε να ελευθερωθούν όλοι οι πολιτικοί κρατούμενοι.
· Οι συμμετέχοντας στηρίζουν το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση των λαών της περιοχής.
· Τέλος, οι συμμετέχοντες εύχονται τέτοιες συνδιασκέψεις να συνεχιστούν με περισσότερες συμμετοχές και βαθύτερες συζητήσεις κάθε χρόνο.

Συμμετείχαν στη Συνδιάσκεψη:

Κόμμα Εργασίας (EMEP) Τουρκίας
Κομμουνιστικό Κόμμα Εργατών Τυνησίας (PCOT)
Κομμουνιστικό Εργατικό Κόμμα Συρίας
Κομμουνιστικό Κόμμα Συρίας – Πολιτικό Γραφείο
Οργάνωση Σύριων Κομμουνιστών
Δημοκρατικός Δρόμος – Μαρόκο
Λαϊκό Μέτωπο για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης
Κομμουνιστικό Κόμμα Κολομβίας (μ-λ)
Sahar Mehdi, Επιτροπή για Ελεύθερο Ιράκ
Sallameh Keileh, Σύριος Μαρξιστής
Prof. Georges Labica, Επιτροπή «Πραγματική Ειρήνη στη Μ. Ανατολή» - Γαλλία
Jelloul Azzouna, Πρόεδρος της Ένωσης Ελεύθερων Συγγραφέων – Τυνησία

Διαβάστε Περισσότερα »

Διεθνής Συνδιάσκεψη, Κωνσταντινούπολη 9-10 Ιουνίου 2007

«ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΙΣ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ»

ΟΙ ΛΑΟΙ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΡΑΣΟΥΝ ΜΑΖΙ

Η συνδιάσκεψη για την Πάλη των Λαών Ενάντια στις Ιμπεριαλιστικές Επιθέσεις στη Μέση Ανατολή το οποίο διεξήχθη στην Κωνσταντινούπολη 9-10 Ιουνίου, ολοκληρώθηκε με μια διακήρυξη η οποία δίνει βάρος στον ενωτικό αγώνα. Η συνδιάσκεψη οργανώθηκε από το Κόμμα Εργασίας της Τουρκίας και το Εργατικό Κομμουνιστικό Κόμμα της Τυνησίας.

Έμφαση στον ενωτικό αγώνα

Ο Jelloul Azzouna, επικεφαλής της Ένωσης Ελεύθερων Συγγραφέων Τυνησίας (Free Writers Association of Tunisia) δήλωσε ότι οι ΗΠΑ δεν έχουν σκοπό να εγκαταλείψουν το Ιράκ και εγγυήθηκε ότι σαν δημοσιογράφοι από την Τυνησία θα συνεχίσουν να αγωνίζονται μαζί με άλλους δημοσιογράφους ενάντια στην κατοχή. Επίσης δήλωσε ότι ο δρόμος για την απελευθέρωση του Ιράκ είναι η ενωτική δράση.

Ο Mansour Attassi, από το Συριακή Κομμουνιστική Οργάνωση (Syrian Communist Organisation), δήλωσε ότι οι ΗΠΑ καταρτίζουν σχέδια, όπως το «Επεκταμένο Σχέδιο για τη Μέση Ανατολή», για το πετρέλαιο στη Μέση Ανατολή και προετοιμάζονται να εισβάλουν προκειμένου να βάλουν σε εφαρμογή αυτά τα σχέδια. Ο Attasi έδωσε έμφαση στο συλλογικό αγώνα διακηρύσσοντας την αναγκαιότητα οι ΗΠΑ και το Ισραήλ να εγκαταλείψουν τα σχέδια τους για την περιοχή και να προχωρήσουν στον τερματισμό των συγκρούσεων, του διχασμού και της τρομοκρατίας.

Ο Abdallah Elharif από το Κόμμα του Δημοκρατικού Δρόμου (Party of Democratic Road) στο Μαρόκο, είπε ότι οι κατοχές στη Μέση ανατολή έδειξαν ότι η περιοχή είναι πολύ σημαντική από στρατηγική, στρατιωτική και εμπορική σκοπιά και επίσης είπε ότι η αντίληψη της δημοκρατίας από τις ΗΠΑ μεταβάλλεται ανάλογα με το βαθμό συμμόρφωσης στα συμφέροντα της. O Abdallah Elharif δήλωσε ότι ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός είναι ο μεγαλύτερος εχθρός των λαών και τόνισε ότι μερικές δυνάμεις όπως η Αλ Κάιντα υπηρέτησαν τις ΗΠΑ. Ο Abdallah Elharif είπε ότι δεν υπάρχουν εμπόδια για τη δημιουργία ενός πλατιού μετώπου και τόνισε ότι ούτε οι ΗΠΑ, ούτε οι σύμμαχοι της, ούτε οι κυβερνήσεις-μαριονέτες μπορούν να σταθούν εμπόδιο στο μέτωπο της αντίστασης.

«Οι ΗΠΑ υπηρετούν τα μονοπώλια»

Ο Sallameh Keileh, Σύριος ανεξάρτητος μαρξιστής, διακήρυξε ότι οι ΗΠΑ ενεπλάκησαν στον πόλεμο προκειμένου να γίνουν ηγεμονική δύναμη στην οικονομία και να υπηρετήσουν τα μονοπώλια και πρόσθεσε ότι αυτό που απειλεί ολόκληρη την ανθρωπότητα είναι η «μιλιταριστική παγκοσμιοποίηση».
Ο Abu Ahmet Fuad από το «Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης» είπε ότι «το ζήτημα της Παλαιστίνης δεν είναι ζήτημα μόνο του Αραβικού κόσμου αλλά όλων των ανθρώπων που είναι υπέρ της ελευθερίας. Ολόκληρη η περιοχή είναι στιγματισμένη από εμφύλιους πολέμους. Θέλουν η Παλαιστίνη να γίνει το μέσο για να εξυπηρετηθούν οι στρατηγικοί σκοποί του ιμπεριαλισμού».
Ο Javier Perez από το Κομμουνιστικό Κόμμα Κολομβίας Μ-Λ δήλωσε ότι ο ιμπεριαλισμός δε θέλει την ελευθερία των εθνών. Ο Perez τραβώντας την προσοχή παρατήρησε ότι τα ζητήματα στη Νότια Αμερική και τη Μέση ανατολή είναι παρόμοια, τονίζοντας ότι ένας από τους πολιτικούς στόχους του ιμπεριαλισμού ήταν οι ΗΠΑ να εμποδίσουν τις χώρες του Ανατολικού Μπλοκ να ανασυγκροτηθούν μετά την πτώση του.

Οι εχθροί των λαού, οι ιμπεριαλιστές και τα τσιράκια τους

Ο Nedim Koroglu, αντιπρόεδρος του Κόμματος Εργασίας (EMEP), έδωσε την τελική ομιλία της διήμερης συνδιάσκεψης.
Ο Koroglu είπε ότι στην Τουρκία όπως και σε όλο τον κόσμο, οι εχθροί του λαού είναι πρώτα οι ΗΠΑ, μετά οι ιμπεριαλιστές και μετά τα τσιράκια τους. Ο Koroglu συνέχισε λέγοντας expressed ότι οι ΗΠΑ και οι άλλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις προώθησαν και υπεράσπισαν φασιστικά και αντιδραστικά καθεστώτα στην περιοχή την εποχή του Ψυχρού Πολέμου με την ΕΣΣΔ. Υπενθύμισε επίσης ότι το πετρέλαιο και ο υπόλοιπος φυσικός πλούτος σφετερίζονται , μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης. Ο Koroglu έδωσε βάρος στο λόγο του στο ότι οι Αμερικανοί ιμπεριαλιστές ξεκίνησαν νέες επιθέσεις με στόχο να ανακόψουν την ανάπτυξη της Ρωσίας και της Κίνας στην περιοχή και ότι οι ΗΠΑ ανακοίνωσαν τις επιθέσεις τους στην περιοχή πρώτα με το «Μεγάλο Σχέδιο για την Μέση Ανατολή» και στη συνέχεια με τα «Εκτεταμένα Σχέδια για τη Μέση Ανατολή και τη Βόρειο Αφρική». Ο Koroglu υπογράμμισε ότι 30 εκατομμύρια Κούρδοι συνωστίζονται σε 4 χώρες της Μέσης Ανατολής και ότι είναι ένα από τα έθνη που θα παίξουν σημαντικό ρόλο στον εκδημοκρατισμό της περιοχής. Συγκεκριμένα είπε ότι «Ειδικά το Κουρδικό ζήτημα στην Τουρκία το οποίο αναζωπυρώθηκε αυτές τις μέρες με επιχειρήσεις έξω από τα σύνορα παραμένει άλυτο και αυτή η κατάσταση έχει μέγιστη σημασία για ολόκληρη την περιοχή».

«Πρέπει να ξεπεράσουμε τα εμπόδια στην αντίσταση»

Τη δεύτερη ημέρα της Συνδιάσκεψης, ο ομιλητής της «Ανατολικής Συνδιάσκεψης», καθηγητής Mehmet Bekaroglu είπε ότι πολλοί άνθρωποι πεθαίνουν κάθε μέρα στην περιοχή λόγω της κατοχής καθώς επίσης επισήμανε ότι η κατοχή δεν υφίσταται μόνο σε στρατιωτικό και οικονομικό επίπεδο και η λεηλασία των μουσείων, των παλατιών και της πολιτιστικής κληρονομιάς είναι η πιο καλή απόδειξη για αυτό.

Διευκρινίζοντας ότι έχει ταξιδέψει στην περιοχή για μελέτες με την ιδιότητα του μέλους της Ανατολικής Συνδιάσκεψης, ο Bekaroglu δήλωσε ότι ένα από τα κύρια προβλήματα είναι ότι σχεδόν όλες οι χώρες της περιοχής κυβερνούνται από δικτατορίες καλυμμένες κάτω από διάφορα ονόματα και όλες αυτές οι δικτατορίες συνεργάζονται με τους ιμπεριαλιστές. Επίσης ανέφερε ότι οι ιμπεριαλιστές υποσχέθηκαν να φέρουν τη δημοκρατία στην περιοχή αλλά τα ζητήματα για το ποια θα είναι η μορφή αυτής της δημοκρατίας και για το πώς αυτή θα εισαχθεί πρέπει να συζητηθούν από τους διανοούμενους της περιοχής.

Ο κ. Bekaroglu προσέθεσε ότι ο εθνικισμός και η ταμπέλα του τρομοκράτη αποδυνάμωσαν την αντίσταση και ότι πρέπει να οριστεί ξεκάθαρα τι σημαίνει «τρομοκρατία». Επίσης έδωσε έμφαση στο ρόλο της θρησκείας στην αντίσταση. Ακόμα δήλωσε ότι το «να είναι το κόμμα της Δικαιοσύνης και της Ανάπτυξης (σ.τ.μ. το κόμμα του Ερντογάν το οποίο σε ευρωπαϊκό επίπεδο ανήκει στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό κόμμα των αντιδραστικών Μπαρόζο-Καραμανλή-Φρατίνι-κλπ.) στην εξουσία έχει μια σειρά από αρνητικές επιπτώσεις όπως το ότι το αντικατοχικό κίνημα δεν έχει βγει στους δρόμους και προσέθεσε ότι με μια πραγματική προοπτική η επίδραση της θρησκείας μπορεί να δημιουργήσει δυνατότητες (σ.τ.μ. εννοεί στην ανάπτυξη της αντίστασης)».

Διαβάστε Περισσότερα »

ΚΑΗΚΕ ΟΛΟΣΧΕΡΩΣ Η ΠΑΡΝΗΘΑ

ΕΜΠΡΗΣΜΟΙ ΔΑΣΩΝ 

 ΚΑΗΚΕ ΟΛΟΣΧΕΡΩΣ Η ΠΑΡΝΗΘΑ 

Για καταπάτηση και ιδιοποίηση δημοσίας γης
Ο εμπρησμός των δασών, όπως και η καταστροφή καλλιεργήσιμων εκτάσεων διότι η φωτιά δεν κάνει διακρίσεις, τους θερινούς μήνες και ιδιαίτερα όταν η θερμοκρασία φτάνει τους 40 βαθμούς Κελσίου και επικρατούν ισχυροί άνεμοι ,έχει γίνει κατάσταση στην χώρα μας για πολλά χρόνια. Για να είναι αποτελεσματικό το έργο των εμπρηστών ,τις ημέρες που είναι ευνοϊκές για πυρκαγιές έχουμε δεκάδες φωτιές σε διάφορα μέρη της χώρας ,ώστε η κατάσβεση τους να είναι αδύνατη ,και έτσι καταστρέφονται τα δάση που είναι η κυρία επιδίωξη τους. Εφημερίδα Ανασύνταξη

Για την αποτελεσματική καταστροφή του δάσους ,όπως στην περίπτωση του Σέϊχ Σου στη Θεσσαλονίκη, εκδηλώθηκαν ταυτόχρονα πυρκαγιές σε πολλά σημεία του δάσους οπότε ήταν δυσχερής ή και αδύνατη η κατάσβεση τους, από όπου βγαίνει και το συμπέρασμα ότι ενήργησαν βάση οργανωμένου σχεδίου. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι η φωτιά εκδηλώθηκε στις δύο το μεσημέρι και σε πολλά σημεία στο Σέϊχ Σου. Αν η κατάσβεση της ήταν αδύνατη μέχρι το βράδυ, όπως και αυτό συνέβη, τότε η φωτιά ανεξέλεγκτη μπορούσε τη νύκτα να συνεχίσει το καταστρεπτικό της έργο, που ήταν και ο επιδιωκόμενος σκοπός των εμπρηστών.

Ο εμπρησμός του Σέϊχ Σου στην Θεσσαλονίκη, όπως και η καταστροφή του δάσους της Πεντέλης πριν από μερικά χρόνια αποτελεί κοινωνικό έγκλημα ,καθόσον τα δάση αυτά αποτελούσαν πνεύμονες πρασίνου για τα εκατομμύρια των κατοίκων που ζούνε σε αυτές τις μεγαλουπόλεις. Χαρακτηριστικό κι αυτό γνώρισμα και πρακτική της αστικής ασυδοσίας, όπου τα κέρδη των ολίγων αποβαίνουν σε βάρος της υγείας και της ζωής των κατοίκων των πόλεων.

Οι εμπρησμοί δεν είναι οι μόνες αιτίες που προκαλούν τις φωτιές στα δάση, φωτιές επίσης προκαλούνται από κεραυνούς, βραχυκυκλώματα σε καλώδια της ΔΕΗ, όπως και από αμέλεια των, κατοίκων, αναφερόμαστε, βέβαια, στους εμπρησμούς διότι αποτελούν συνειδητές και συστηματικές ενέργειες που καταλήγουν στην καταπάτηση και ιδιοποίηση της δημόσιας γης.

Τα αυθαίρετα που κτίζονται στη καταπατημένη καμένη γη, ο αποχαρακτηρισμός που στην συνέχεια γίνεται των δασικών περιοχών, διευκολύνει τους καταπατητές να κτίζουν ολόκληρους οικισμούς, που αφού προμηθευτούν με νερό, φως, τηλέφωνο ,τελικά νομιμοποιούνται μπαίνοντας στο σχέδιο πόλεων. Επικρατεί, βέβαια, η άναρχη δόμηση, και η αυθαιρεσία πάνω στη γη καθόσον με τον καιρό μεγαλώνουν οι οικιστικές ανάγκες στις μεγάλες πόλεις, μεγαλώνει η αξία της γης και οι καταπατητές της δημόσιας γης καθορίζουν τα όρια των πόλεων. Αυτή είναι η εικόνα της πλήρους αναρχίας στη δόμηση. Αντί να υπάρχει μελετημένο σχέδιο πόλεων που να ικανοποιούνται οι βασικές ανάγκες των κατοίκων με μεγάλους δρόμους, πάρκα, πλατείες, χώρους για αθλητικές δραστηριότητες κλπ. Σχετικά με την δασοπροστασία, τις επίγειες δυνάμεις για την κατάσβεση των πυρκαγιών, όσο και τις δυνάμεις από τον αέρα δηλ. τα αεροπλάνα, υπάρχουν βασικές ελλείψεις σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των Δασοπόνων, με τους οποίους θα συμφωνήσουμε διότι πως θα ήταν δυνατό το έργο του εμπρησμού, όπου από την κερδοσκοπία της δημόσιας γης ωφελούνται όχι μόνο οι καταπατητές αλλά και όλοι οι αρμόδιοι των διαφόρων υπουργείων που άμεσα εμπλέκονται στην νομιμοποίηση όλων αυτών των αυθαιρέτων.

Εφημερίδα Ανασύνταξη

Διαβάστε Περισσότερα »