Ποιον βολεύει η Θεωρία της «Μακροχρόνιας Οικονομικής Στασιμότητας»;

Στις τάξεις των αστών και μικροαστών οικονομολόγων – ακόμα και μερικών «μαρξιστών» – είναι της μόδας η θεωρία της «μακροχρόνιας οικονομικής στασιμότητας» (Secular Stagnation), με την οποία επιδιώκουν να εξηγήσουν την κατάσταση στην οποία βρίσκεται σήμερα ο καπιταλισμός, ο οποίος, εννέα χρόνια μετά το ξέσπασμα της οικονομικής και χρηματοπιστωτικής κρίσης δεν καταφέρνει να ανακάμψει και να αναπτυχθεί με βιώσιμους ρυθμούς ανάπτυξης.

Η θεωρία αυτή δεν είναι καινούργια. Την είχε προτείνει ο Άλβιν Χάνσεν, ένας μαθητής του Κέινς, κατά τη δεκαετία του ’30, μετά τη Μεγάλη Ύφεση. Αναβίωσε το 2013 από το Λάρι Σάμερς, πρώην υπουργό Οικονομικών των ΗΠΑ επί Κλίντον. Σύμφωνα με αυτό το γκουρού της χρηματοπιστωτικής ολιγαρχίας, ο “πλούσιος κόσμος” υποφέρει από μία κατάσταση παρατεταμένα ελάχιστης ή καθόλου ανάπτυξης εξαιτίας διαφόρων παραγόντων, όπως οι πενιχρές επενδύσεις, η γήρανση του πληθυσμού, οι μεγάλες ανισότητες στη διανομή του εισοδήματος κλπ.

Αναμφίβολα, δεν θα είμαστε εμείς αυτοί που θα αρνηθούμε ότι υπάρχει μία τάση προς στασιμότητα, η οποία εδώ και αρκετά χρόνια εκδηλώνεται ιδίως στην Ευρώπη, την Ιαπωνία και τις ΗΠΑ, εξαιτίας μίας χρόνιας ελλιπούς χρησιμοποίησης των παραγωγικών εγκαταστάσεων, μίας χρόνιας μαζικής ανεργίας, της μείωσης των επενδύσεων σε σταθερό κεφάλαιο κλπ.

Όμως από αυτό, δεν μπορεί επουδενί να συναχθεί και θεμελιωθεί η αντίληψη περί “μακροχρόνιας οικονομικής στασιμότητας”, η οποία, στην πραγματικότητα, χρησιμοποιείται με σκοπό την απόρριψη της μαρξιστικής κριτικής της αστικής οικονομίας.

Οι οικονομολόγοι που ασπάζονται αυτή τη θεωρία περί μακροχρόνιας οικονομικής στασιμότητας, διατυπώνουν την υπόθεση ότι υπάρχει μία φυσιολογική και μόνιμη κατάσταση ύφεσης στην οικονομία του μονοπωλιακού καπιταλισμού, με μία φτωχή ανάπτυξη απροσδιόριστης διάρκειας, και επομένως, όχι μόνο για το άμεσο μέλλον. Με λίγα λόγια, παρουσιάζουν ένα παρατεταμένο γκρι σούρουπο, χωρίς τέλος και χωρίς ανάκαμψη, το οποίο θα διαρκέσει για πάρα πολύ χρόνο.

Μία τέτοια θεωρητική προσέγγιση αποκλείει τη δυνατότητα μιας ορθούς κατανόησης του φαινομένου των καπιταλιστικών κυκλικών κρίσεων και της σχέσης του με τη γενική κρίση του καπιταλισμού. Αυτό επιφέρει μία βαθιά παραποίηση της πραγματικής κατάστασης ου ιμπεριαλιστικού – καπιταλιστικού συστήματος. Η “επαναστατική” θεωρία της μακροχρόνιας οικονομικής στασιμότητας, στην πραγματικότητα, ακυρώνει τις θεμελιώδεις αντιθέσεις του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής, ιδίως την όλο και πιο οξυνόμενη αντίθεση ανάμεσα στις παραγωγικές δυνάμεις και τις αστικές σχέσεις παραγωγής, και υποστηρίζει ότι οι παραγωγικές δυνάμεις απλούστατα παύουν σιγά – σιγά να αναπτύσσονται.

Ποια είναι η συνέπεια αυτής της παράλογης θεωρίας στα μυαλά των “αριστερών” υποστηρικτών της; Δεν χρειάζεται να κάνουμε ζύμωση και να παλεύουμε, χρειάζεται μόνο να κάνουμε υπομονή και να περιμένουμε (στις βυζαντινές καλένδες) την πλήρη εξάντληση των δυνάμεων του καπιταλισμού. Ως εκείνη τη στιγμή, η κοινωνική επανάσταση δεν θα έχει ωριμάσει. Όμως, αναμένοντας (ως τάση, επ’ αόριστον) την τελευταία εκείνη ώρα, σύμφωνα με τις … αυθεντίες μας, χρειάζεται να ζητούμε μία αύξηση των δημοσίων επενδύσεων για τη σταθεροποίηση και για να αναζωογονηθούν τα μονοπώλια.

Αυτή η θεωρία, την οποία έχουν ασπαστεί οι εκπρόσωποι του μικροαστικού οπορτουνισμού, αντιλαμβάνεται τη δύση του καπιταλισμού ως μία αργή παρακμή, η οποία μπορεί να διαρκέσει αιώνες, χωρίς να υπάρχει κάποια ανάγκη για την ανάπτυξη της ταξικής πάλης, για την επανάσταση και για το σοσιαλισμό.

Στην πραγματικότητα, πρόκειται για μια παραλλαγή της παλιάς θεωρίας περί αυτόματης κατάρρευσης του καπιταλισμού, μία θεωρία των ηττοπαθών και των αντιμαρξιστών αποστατών, οι οποίοι δρουν για την επιβίωση ενός θνήσκοντος συστήματος, παραλύοντας το προλεταριάτο και στερώντας του την επιστημονική ταξική συνείδησή του. Η εγκατάλειψη της κριτικής της πολιτικής οικονομίας συνδέεται πάντοτε με την εγκατάλειψη του επαναστατικού πολιτικού αγώνα και της ίδιας της εργατικής τάξης, η οποία έτσι περιορίζεται σε προσάρτημα της αστικής τάξης.

Για τους προλεταρίους επαναστάτες είναι, συνεπώς, απαραίτητο να κάνουν δική τους την πρωτοπόρα θεωρία, το μαρξισμό – λενινισμό, ο οποίος είναι μία καθοδήγηση για δράση, για οργάνωση, για πάλη και διαπαιδαγώγηση της εργατικής τάξης και των λαϊκών μαζών.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Scintilla, όργανο της Κομμουνιστικής Πλατφόρμας (Ιταλία), φ.78, Μάρτης 2017, σελ. 10.

Μετάφραση: parapoda.wordpress.com

Διαβάστε Περισσότερα »

Αδέσμευτη Κίνηση Γυναικών: 8 Μάρτη 2017

8 Μάρτη 2017 : η Οικουμενικότητα των Αγώνων, Ελπίδα για ανατροπή της φτώχειας και της εξαθλίωσης, της πατριαρχίας, του καπιταλισμού και του ιμπεριαλισμού.
8 Μάρτη 2017 : ημέρα Μνήμης, Έγερσης, Αλληλεγγύης και Αγώνα.

Οι «θεσμοί» σε ατέρμονες και άχρηστες συζητήσεις επαναδιατυπώνουν τις ίδιες θέσεις για τα ίδια προβλήματα. Αδυνατούν να χαράξουν πολιτικές, να δρομολογήσουν λύσεις, ν’ αντιμετωπίσουν τους δείκτες  βίας-φτώχειας-εξοστρακισμού των Γυναικών. Χρησιμοποιούν τις Γυναίκες ως προσοδοφόρο επάγγελμα. Όλες οι Γυναίκες στον πλανήτη αμφισβητούν «πολιτικές» χωρίς τις ίδιες, αλλά κυρίως, πολιτικές που δεν στοχεύουν στην ανατροπή του ταξικού και πατριαρχικού  συστήματος που διαιωνίζει τις αιτίες της εκμετάλλευσης και της ανισότητας.

Τα δισεκατομμύρια που ξοδεύονται για την εξάλειψη της φτώχειας, την προστασία κοριτσιών, εξανεμίζονται κάνοντας τους πλούσιους πλουσιότερους και τους φτωχούς φτωχότερους.

Η δημοκρατία και η προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στο πυρ το εξώτερον.

Η Οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του 1948 κατάντησε κουρελόχαρτο από τους διαχειριστές.

Για την Ειρήνη και την Ασφάλεια ούτε συζήτηση. Εκατομμύρια θύματα πολέμων, βιασμένες, απελπισμένες Γυναίκες αφήνουν την τελευταία τους πνοή σε θάλασσες και ωκεανούς. Οι συμφωνίες «ειρήνης» είναι ο επόμενος πόλεμος.

Χώρες εξαφανίζονται, αυτόχθονες πληθυσμοί εκατομμυρίων ανθρώπων δολοφονούνται.
Τοξικά απόβλητα, αποψίλωση δασών, μολυσμένα νερά και αέρας, πυρηνικά όπλα, εξάπλωση επιδημιών: αυτό είναι το τίμημα της οικονομικής ανάπτυξης, όπως αυτή καθορίζεται από το διεθνές κεφάλαιο.

Τα περί αναπαραγωγικών δικαιωμάτων, προώθησης των δικαιωμάτων των Γυναικών, αντιμετώπισης εκατομμυρίων λιμοκτονούντων, καταπολέμησης της πείνας, εργασιακών δικαιωμάτων…, με ψέματα επιχειρούν να εξαπατήσουν και να παραπλανήσουν.

Εμάς τις Γυναίκες δεν μπορούν να μας παραπλανήσουν. Ψεύτικες ελπίδες δεν τρέφουμε.

Ζυγιαζόμαστε με την ιστορία, αποκτούμε νέες δυναμικές. Το μέλλον της απελευθέρωσης  είναι ένας πολυεπίπεδος αγώνας. Σε κανένα δεν χαριζόμαστε.

Η δύναμη των αγωνιζομένων Γυναικών είναι η παρουσία μας όπου δει.

Χθες – σήμερα – αύριο.

η Οικουμενικότητα των Αγώνων, Ελπίδα για ανατροπή

8 Μάρτη 2017
Αδέσμευτη Κίνηση Γυναικών
Ασκληπιού 109- Αθήνα

Διαβάστε Περισσότερα »

ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ! Οι Σύγχρονοι Ρεβιζιονιστές στο Δρόμο του Εκφυλισμού σε Σοσιαλδημοκράτες και της Συγχώνευσής τους με την Σοσιαλδημοκρατία

Κυκλοφορεί το άρθρο της εφημερίδας «Ζέρι ι Πόπουλιτ» (όργανο της Κεντρικής Επιτροπής του Κόμματος Εργασίας Αλβανίας) της 7ης Απριλίου του 1964.

Το άρθρο κυκλοφόρησε στη συλλογή: «Το Κόμμα Εργασίας Αλβανίας στη Μάχη Ενάντια στο Σύγχρονο Ρεβιζιονισμό - Ομιλίες και Άρθρα» από το Εκδοτικό Naim Frashëri, Τίρανα, Αλβανία, 1972.

Η μετάφραση έγινε από την Αγγλική Έκδοση των Διαλεκτών Έργων του Ενβέρ Χότζα, τόμος 3, που κυκλοφόρησε με απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΕΑ από το Ινστιτούτο Μαρξιστικών-Λενινιστικών Μελετών της ΚΕ του ΚΕΑ από το Εκδοτικό «8 Νοέμβρη», Τίρανα, Αλβανία, 1980, σελ. 518-562.

Όπως αναφέρει ο πρόλογος της Αγγλικής έκδοσης «η περίοδος 1960-1965 έχει περάσει στην ιστορία ως η περίοδος κατά την οποία το Κόμμα Εργασίας Αλβανίας, εκτός από τον αγώνα του ενάντια στον παγκόσμιο ιμπεριαλισμό, με επικεφαλής τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, ήρθε σε μετωπική αντιπαράθεση με τον χρουστσοφικό ρεβιζιονισμό, και έδωσε όλες του τις δυνάμεις στην ανοιχτή πάλη εναντίον του, αγώνας που οξύνονταν με την πάροδο του χρόνου».

Το άρθρο αυτό, μαζί με τα άλλα του 3ου τόμου, αποτελεί σαφή ένδειξη «αυτής της θαρραλέας πάλης αρχών του ΚΕΑ να αποκαλύψει την αντεπαναστατική, σοβινιστική πολιτική και ιδεολογία της χρουστσοφικής ηγεσίας της Σοβιετικής Ένωσης, και τις αντι-μαρξιστικές απόψεις και πρακτικές του σύγχρονου ρεβιζιονισμού, ως πρακτορείου της αστικής τάξης στο κομμουνιστικό και εργατικό κίνημα».

«Το ΚΕΑ επικέντρωσε την πάλη του για την υπεράσπιση των θεμελιωδών αρχών της μαρξιστικής-λενινιστικής θεωρίας, για τον ηγεμονικό ρόλο της εργατικής τάξης και την πρωτοπορία του κόμματός της στην οικοδόμηση της σοσιαλιστικής-κομμουνιστικής κοινωνίας, σχετικά με τους τρόπους μετάβασης προς το σοσιαλισμό, τη σοσιαλιστική επανάσταση και τη δικτατορία του προλεταριάτου, για τις τάξεις και την ταξική πάλη, για τη λενινιστική ειρηνική συνύπαρξη, κ.α., στην αντιπαράθεση των επαναστατικών απόψεων με τις αντι-μαρξιστικές θέσεις του 20ου Συνεδρίου και του προγράμματος που εγκρίθηκε από το 22ο Συνέδριο του ΚΚΣΕ, το οποίο αποτελεί το «εγχειρίδιο» του σύγχρονου αναθεωρητισμού».

Στα ελληνικά το άρθρο πρωτοδημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Ανασύνταξη» (όργανο της ΠΕ της Κίνησης για Ανασύνταξη του ΚΚΕ 1918-55) σε τρεις συνέχειες, στα φύλλα 418 (Γενάρη 2016), 421 (Απρίλης 2016) και 430 (Γενάρης 2017).

Μάρτης 2017

Διαβάστε Περισσότερα »

Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ του MATYAS RAKOSI (14.3.1892-5.2.1971) απ την προδοτική αντικομμουνιστική σοσιαλφασιστική κλίκα των ΜΠΡΕΖΝΙΕΦ-ΚΑΝΤΑΡ και οι ΣΥΝΕΝΟΧΟΙ χρουστσο-μπρεζνιεφικοί σοσιαλδημοκράτες του «Ριζοσπάστη»

Φέτος το Φλεβάρη, για πρώτη φορά μετά σχεδόν 60 χρόνια απ’ τη σύλληψη και γκαγκστερική βίαιη απαγωγή του μεγάλου Ούγγρου επαναστάτη σταλινιστή ηγέτη MATYAS RAKOSI απ’ την πατρίδα του και 46 χρόνια απ’ τη ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ του απ’ τη φασιστική συμμορία των χρουστσοφικών ρεβιζιονιστών σοσιαλδημοκρατών, «θυμήθηκαν», υποτίθεται, οι σοσιαλδημοκράτες ηγέτες του ρεφορμιστικού «Κ»ΚΕ να «ενημερώσουν» τους αναγνώστες τους, ισχυριζόμενοι ότι ο RAKOSI πέθανε απλά από φυσικό θάνατο, και μάλιστα στην πατρίδα του, την Ουγγαρία, όπου δήθεν ζούσε τα τελευταία χρόνια της ζωής του – ξεπερνώντας έτσι, σε ψευδολογίες, κατά πολύ το δάσκαλό τους Joseph Goebels.

Έτσι, λοιπόν, ανερυθρίαστα και με απύθμενο θράσος – χαρακτηριστικό των αντισταλινικών χρουστσοφικών σοσιαλδημοκρατών – γκεμπελίσκων «πληροφορούν» τους αναγνώστες απ’ τη στήλη «ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ» της ρεφορμιστικής κιτρινο-φυλλάδας «Ριζοσπάστης»: το «1971 πεθαίνει ο Ούγγρος κομμουνιστής Ματίας Ράκοσι, μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Κομμουνιστικής Διεθνούς, Γενικός Γραμματέας των Ούγγρων εργαζομένων (1945-1956) και πρωθυπουργός της Ουγγαρίας (1952-1953)» («Ρ» 5/2/2014, σελ. 2).

Οι επαναστάτες κομμουνιστές καλούνται να αποκαταστήσουν την ιστορική αλήθεια, αποκαλύπτοντας και καταγγέλλοντας αυτά τα χονδροειδέστατα ΨΕΥΔΗ στην εργατική τάξη και στο λαό. Στο «αθώο» αυτό ελεεινογράφημα περιέχονται ΔΥΟ χονδροειδέστατα ΨΕΥΔΗ: πρώτο, ο MATYAS RAKOSI ΔΕΝ πέθανε από φυσικό θάνατο, άλλα εξοντώθηκε-ΔΟΛΟΦΟΝΗΘΗΚΕ, κάτω από άγνωστες συνθήκες, απ’ την προδοτική σοσιαλφασιστική κλίκα των ΜΠΡΕΖΝΙΕΦ-ΚΑΝΤΑΡ, δεύτερο, ΔΕΝ ζούσε ΟΥΤΕ πέθανε στην πατρίδα του την Ουγγαρία, όπως αφήνεται κουτοπόνηρα να εννοηθεί, αλλά στον τόπο της ΕΞΟΡΙΑΣ του στην καπιταλιστική χρουστσο-μπρεζνιεφική Σοβιετική Ένωση (στο Gorky-Novgorad, όπως έγινε γνωστό τα τελευταία χρόνια), μετά 15 χρόνια εξορίας, άγνωστο σε πόσα μέρη της Σοβιετικής Ένωσης.

Αυτό είναι ΜΟΝΟ ένα μέρος της ιστορικής αλήθειας για την τύχη του αγαπημένου ηγέτη της ουγγρικής εργατιάς-αγροτιάς. Γιατί είναι γνωστό στους κομμουνιστές αλλά και στους γκεμπελίσκους χρουστσοφικούς σοσιαλδημοκράτες ηγέτες του «Κ»ΚΕ – ΣΥΝΕΝΟΧΟΥΣ-ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣ των GOTTWALT-BIERUT-RAKOSI-ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ – ότι η αντικομουνιστική φασιστική κλίκα των Χρουστσόφ-Μπρέζνιεφ-Μικογιάν, κλπ., επιτέθηκε και ουσιαστικά παραμέρισε την επαναστατική ηγεσία του Ουγγρικού κόμματος, μ’ επικεφαλής τον αδιάλλακτο επαναστάτη κομμουνιστή σταλινιστή MATYAS RAKOSI, ακόμα απ’ την ίδια μέρα της κηδείας του ΙΩΣΗΦ ΣΤΑΛΙΝ, όπως μας πληροφορεί ο ίδιος στις «ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ» του, ενώ τον Ιούνη του 1953 προχώρησε ανοιχτά πλέον, με ωμό και βίαιο τρόπο στον οριστικό παραμερισμό και στην αντικατάσταση της επαναστατικής ηγεσίας, επιβάλλοντας ως πρωθυπουργό τον Imre Nagy (7.6.1896-16.6.1958)και τον Janos Kadar (26.5.1912-6.7.1989) στην ηγεσία, βγάζοντας τον απ’ τη φυλακή – ΑΝΑΤΡΕΠΟΝΤΑΣ έτσι, βίαια και πραξικοπηματικά τη Λαϊκή Εξουσία στην Ουγγαρία.

Μετά την αυστηρή απομόνωση-σύλληψή του τον απήγαγαν γκανγκστερικά απ’ την πατρίδα του και τον μετέφεραν δια της βίας παράνομα στη Σοβιετική Ένωση στον τόπο ή τόπους εξορίας και το 1971 τον ΔΟΛΟΦΟΝΗΣΑΝ, όπως δολοφόνησαν και τους GOTTWALT-BIERUT-ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ (όλοι τους Αρχηγοί επαναστατικών κομμάτων και μέλη της Εκτελεστική Επιτροπή της Γ’ Κομμουνιστικής Διεθνούς):

KLEMENT GOTTWALT (23.11.1896-14.3.1953). Ο GOTTWALT λίγες μέρες μετά την επιστροφή του στην Πράγα απ’ την κηδεία του ΣΤΑΛΙΝ στη Μόσχα πεθαίνει. Είναι κάτι παραπάνω από φανερό ότι η δολοφονική συμμορία των Χρουστσοφ-Μπρέζνιεφ-Μικογιάν κλπ. τον δηλητηρίασε.

BOLESLAW BIERUT (18.4.1892-12.3.1956). Στη Μόσχα πεθαίνει το 1956 o BIERUT, προφανώς δηλητηριασμένος απ’ τη χρουστσοφική προδοτική συμμορία.

MATYAS RAKOSI (14.3.1892-5.2.1971). Στον τελευταίο τόπο της εξορίας, το Gorky της καπιταλιστικής Σοβιετικής Ένωσης, εξοντώνεται-δολοφονείται, κάτω από άγνωστες συνθήκες, ο RAKOSI, μετά 15 χρόνια εξορίας, απ’ την αντικομμουνιστική σοσιαλφασιστική συμμορία των ΜΠΡΕΖΝΙΕΦ-KADAR.

ΝΙΚΟΣ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ (27.4.1903-Αυγουστος 1973). ΔΟΛΟΦΟΝΗΘΗΚΕ στον τελευταίο τόπο της εξορίας του, Σουργκούτ της Σιβηρίας, απ’ τη σοσιαλφασιστική κλίκα των ΜΠΡΕΖΝΙΕΦ-ΦΛΩΡΑΚΗ, μετά 17 χρόνια εξορίας, τον Αύγουστο του 1973, παραμονές της πολιτικής «αλλαγής» στην Ελλάδα, για να μην επιστρέψει ζωντανός στην πατρίδα του και τους χαλάσει τα προδοτικά σχέδια. Οι σοβιετικοί και έλληνες ρεβιζιονιστές ανακοίνωσαν δυο αλληλοσυγκρουόμενες και αλληλοαναιρούμενες εκδοχές θανάτου: «από καρδιά» (1973 )και «αυτοκτονία» (1990), και επομένως ΨΕΥΔΕΙΣ εκδοχές, για να αποκρύψουν απ’ την εργατική τάξη και τον ελληνικό λαό το ΜΕΓΑΛΟ ΕΓΚΛΗΜΑ της ΔΟΛΟΦΟΝΙΑΣ που διέπραξαν, στερώντας τους τον ικανότατο ΜΕΓΑΛΟ xιλοτραγουδισμένο ηγέτη τους. Ορθότατα σημείωνε ο κομμουνιστής ΝΙΚΑΝΔΡΟΣ ΚΕΠΕΣΗΣ: «Την 1^η Αυγούστου 1973 ο χρουστσωφικός ηγέτης Λ. Μπρέζνιεφ προχώρησε σε ένα έγκλημα που δεν το τόλμησαν ούτε οι χιτλερικοί κατακτητές….Ο Χαρ. Φλωράκης φαίνεται ότι συναίνεσε με τη χρουστσωφική ηγεσία αν δεν της το ζήτησε εκείνος για τη δολοφονία του Ζαχαριάδη. Όπως και νάχει το ζήτημα ο Χαρ. Φλωράκης υπήρξε ηθικός αυτουργός της δολοφονίας του Ν. Ζαχαριάδη»( ΝΙΚΑΝΔΡΟΥ ΚΕΠΕΣΗ: «Προβληματισμοί γύρω από γεγονότα και πρόσωπα», σελ.45-46, Αθήνα 2006).

Διαβάστε Περισσότερα »

Ανασύνταξη 431 (Φλεβάρης 2017)

- Η έλλειψη μιας συνεπούς Kομμουνιστικής - Aντιφασιστικής, πλατιάς οργάνωσης «γράφει» στη συνείδηση του λαού μας
- Ακραία πρόκληση των Χιτλερικών δολοφόνων της εγκληματικής ναζι-φασιστικής συμμορίας της Χρυσής Αυγής
- «Ανεξάρτητες αρχές», θεσμός του αστικού κράτους για τη συγκάλυψη και ωραιοποίησή του
- Αστικά ΜΜΕ: Το news247.gr ξεπλένει ΚΑΙ την ηγεσία του «Κ»ΚΕ για την ιθαγένεια
- Τα κόμματα που συμμετείχαν στην 22η Διεθνή Σύσκεψη των Μαρξιστικών-Λενινιστικών Κομμάτων και Οργανώσεων
- 74 χρόνια απ' τη μεγάλη αντιφασιστική ΝΙΚΗ στο ΣΤΑΛΙΝΓΚΡΑΝΤ

Ανασύνταξη 431 (Φλεβάρης 2017) by Εφημερίδα Ανασύνταξη on Scribd

Διαβάστε Περισσότερα »

Τάσος Λειβαδίτης: Το μεγάλο αγκωνάρι (αποσπάσματα)

Ο Στάλιν δεν πέθανε
Όταν οι εργάτες χτίζουν τις μεγάλες γέφυρες για να περάσει το μέλλον
Ο Στάλιν ζει.
Όταν οι κόκκινοι φαντάροι αγρυπνάνε για την πατρίδα τους και την Ειρήνη
Ο Στάλιν ζει.
Όταν μισούμε τον πόλεμο, όταν αντιστεκόμαστε στον πόλεμο
Ο Στάλιν ζει.
Όταν ελπίζουμε, όταν τραγουδάμε, όταν παλεύουμε
Ο Στάλιν ζει.
(...)
Γιατί ο Στάλιν δεν είναι ένας άνθρωπος για να μπορεί να πεθάνει
Ο Στάλιν είναι η ελπίδα και το ψωμί, είναι τ' ατσάλι και η Ειρήνη.
Ο Στάλιν είναι ποτάμι και φράγμα, υψικάμινος και σημαία.
Ο Στάλιν είναι το μεγάλο αγκωνάρι που ακουμπάει ο κόσμος.
Κοιτάχτε τον!
Να ‘τος!
Πελώριος!
Σαν ένα βουνό!
Όπου κι αν γυρίσετε θα δείτε το πλατύ του χέρι να σας γνέφει.
(...)

Διαβάστε Περισσότερα »

Στις 3 Απρίλη θα συνεχιστεί η δίκη του Μάριου Σεϊσίδη

Η δίκη του Μάριου Σεϊσίδη δεν ολοκληρώθηκε την Παρασκευή 3/3, καθώς η διαδικασία διεκόπη λόγω ωραρίου στο στάδιο της εξέτασης των μαρτύρων υπεράσπισης.

Η συνέχεια της ορίστηκε για τις 3 Απρίλη, στο εφετείο Αθηνών, 1ος όροφος( αίθουσα Δ90Δ),στις 9.00π.μ.

Διαβάστε Περισσότερα »

Κυκλοφορεί η εφημερίδα Ανασύνταξη 431 (Φλεβάρης 2017)

- Η έλλειψη μιας συνεπούς Kομμουνιστικής - Aντιφασιστικής, πλατιάς οργάνωσης «γράφει» στη συνείδηση του λαού μας
- Ακραία πρόκληση των Χιτλερικών δολοφόνων της εγκληματικής ναζι-φασιστικής συμμορίας της Χρυσής Αυγής
- «Ανεξάρτητες αρχές», θεσμός του αστικού κράτους για τη συγκάλυψη και ωραιοποίησή του
- Αστικά ΜΜΕ: Το news247.gr ξεπλένει ΚΑΙ την ηγεσία του «Κ»ΚΕ για την ιθαγένεια
- Τα κόμματα που συμμετείχαν στην 22η Διεθνή Σύσκεψη των Μαρξιστικών-Λενινιστικών Κομμάτων και Οργανώσεων
- 74 χρόνια απ' τη μεγάλη αντιφασιστική ΝΙΚΗ στο ΣΤΑΛΙΝΓΚΡΑΝΤ

Διαβάστε Περισσότερα »

«Ανεξάρτητες αρχές», θεσμός του αστικού κράτους για τη συγκάλυψη και ωραιοποίησή του

Για τη δημιουργία αυταπάτων και ψευδαισθήσεων στους εργαζόμενους

Κατά διαστήματα στις πολιτικές εξελίξεις της χώρας, ανάμεσα στα αστικά, σοσιαλδημοκρατικά και εθνικιστικά-φασιστικά κόμματα της χώρας, εμφανίζονται αντιθέσεις και οξύνσεις σε σχέση με τις αποφάσεις της εκάστοτε κυβέρνησης και τα τρέχοντα ζητήματα. Αντιθέσεις και οξύνσεις όχι για την επίλυση προβλημάτων των εργαζομένων και γενικότερα του λαού, αλλά για το πώς και ποια θέση των αστικών, σοσιαλδημοκρατικών κ.τ.λ. κομμάτων θα εξυπηρετήσει καλύτερα τα συμφέροντα της ντόπιας αστικής τάξης και των ξένων πολυεθνικών εταιρειών και μονοπωλίων. Αλλά και αντιθέσεις και οξύνσεις ανάμεσα στα αστικά, σοσιαλδημοκρατικά εθνικιστικά-φασιστικά κόμματα για το ποιο κομμάτι της αστικής τάξης ντόπιο και ξένο, που εκπροσωπούν θα ελέγχει το μεγαλύτερο μέρος της αγοράς, το «μοίρασμα της πίτας», της καπιταλιστικής οικονομίας κτλ. και κατεπέκταση την εισροή ολοένα και περισσοτέρων κερδών από τις οικονομικές επενδύσεις τους.

Φυσικά στα πλαίσια αυτά μεγαλώνει και εντείνεται η επίθεση στους εργαζόμενους, με την αφαίρεση ολοένα και περισσότερων κοινωνικών δικαιωμάτων, με φόρους, με περικοπές στις δημόσιες δαπάνες, σε συντάξεις, υγεία, παιδεία κ.τ.λ., για την καλύτερη εξυπηρέτηση των συμφερόντων των τραπεζών, βιομηχάνων, εμπόρων, των πολυεθνικών κ.τ.λ.

Στα δελτία των ειδήσεων στις τηλεοράσεις, στο διαδίκτυο και στις εφημερίδες οι αντιθέσεις και οξύνσεις γίνονται το πρώτο θέμα, με ζητούμενο τη λύση. Οι πληρωμένοι παπαγάλοι της δημοσιογραφίας και οι «πρόθυμοι ηλίθιοι» στο χώρο αυτό, αλλά και οι διάφοροι «αναλυτές» και οι εκπρόσωποι των αστικών κομμάτων γράφουν και μιλάνε ότι έχουν τη «μαγική λύση».

Απευθύνονται και αναφέρονται στις «ακομμάτιστες», στις «αδέσμευτες» και «ανεξάρτητες» αρχές ή και πιο πέρα στην «αδέσμευτη και ανεξάρτητη δικαιοσύνη», οι οποίες έχουν την λύση, αρκεί να συνεδριάσουν ή να ασχοληθούν με το θέμα για τη λύση του, όμως ο πρόεδρος και τα μέλη των «Ανεξάρτητων Αρχών» διορίζονται από την κυβέρνηση σε συνεννόηση με τα κοινοβουλευτικά κόμματα. Ο διορισμός τους είναι αποτέλεσμα συζητήσεων αντιθέσεων και συμβιβασμών ανάμεσα στα αστικά, σοσιαλδημοκρατικά, εθνικιστικά-φασιστικά κόμματα.

Τονίζεται και γίνεται είδηση στα ΜΜΕ, ότι οι «αρχές» αυτές είναι «ακομμάτιστες», όταν ο πρόεδρος και τα μέλη διορίζονται από τα κόμματα αυτά, ή είναι και μέλη τους, ότι είναι «αδέσμευτες», μα είναι δεσμευμένες να λειτουργούν με τις νομοθετικές αποφάσεις της εκάστοτε κυβέρνησης και το αστικό σύνταγμα. Φυσικά το αστικό σύνταγμα, οι ίδιες οι αστικές κυβερνήσεις πολλές φορές το κάνουν κουρελόχαρτο. Είναι δεσμευμένες να λειτουργούν με τις νομοθετικές αποφάσεις της εκάστοτε κυβέρνησης, οι οποίες «μοιράζουν» ανεργία, φτώχια και εξαθλίωση για τους εργαζόμενους και πλούτη για τις τράπεζες, βιομήχανους, εμπόρους τις πολυεθνικές κ.τ.λ.

Προβάλλονται ως «ανεξάρτητες» αλλά «υπόκεινται στη Δικαστική Λειτουργία, αφού οι αποφάσεις ελέγχονται από αυτή και έπειτα από το ΣτΕ». Φυσικά οι «Ανεξάρτητες αρχές», διοριζόμενες από τις αστικές κυβερνήσεις, λειτουργούν στα πλαίσια του αστικού κράτους, το οποίο είναι η οικονομική και πολιτική οργάνωση της άρχουσας αστικής τάξης για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων της. Αλλά και η αστική δικαιοσύνη, η οποία προβάλλεται ως «ανεξάρτητη» δεν είναι τίποτα άλλο, παρά ταξική δικαιοσύνη δηλ. η θέληση της αστικής τάξης περασμένη μέσα από την μορφή των νόμων για την εξυπηρέτηση των δικών της συμφερόντων της, με κυρίαρχο την υπεράσπιση της ατομικής ιδιοκτησίας στα μέσα παραγωγής και την διαιώνιση του βάρβαρου εκμεταλλευτικού αντιδραστικού συστήματος του καπιταλισμού. Ενάντια στη θέληση, τα συμφέροντα και την κοινωνική απελευθέρωση των εργαζομένων.

Αλλά και τα μέλη των «Ανεξάρτητων Αρχών», ήταν ή είναι μέλη των αστικών κομμάτων ή υπηρέτησαν ή υπηρετούν θεσμούς του αστικού κράτους, για τη διαφύλαξη του, δικαστικοί, πρώην βουλευτές κτλ. Χαρακτηριστική περίπτωση στο ΕΣΡ προτάθηκε από την ΝΔ και διορίστηκε στις 10/11/2016, πρόεδρος ο Αθ.  Κουτρομάνος, πρώην πρόεδρος του Αρείου Πάγου, ενώ πριν για την ίδια θέση προτάσσονταν από το ΣΥΡΙΖΑ, ο επίσης δεξιός εθνικιστής και πρώην μέλος του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ, βουλευτής, Βύρων Πολύδωρας και μεταξύ άλλων και υπουργός Δημόσιας Τάξης το 2006-2007 με ΜΑΤ, ξύλο και δακρυγόνα ενάντια στους εργαζόμενους.  

Ο θεσμός των «Ανεξάρτητων Αρχών» εμφανίστηκε το 1809 στην Σουηδία, στη συνέχεια στην Φινλανδία, στις ΗΠΑ στα τέλη του 19^ου, στη Γαλλία το 1950, στην Αγγλία και στην Ελλάδα τυπικά από τη δεκαετία του 1980.

Σήμερα στην Ελλάδα λειτουργούνε οι εξής «Ανεξάρτητες αρχές»: Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης (Ε.Σ.Ρ.), Αρχή Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών, Συνήγορος του Πολίτη, Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, Ανώτατο Συμβούλιο Επιλογής Προσωπικού (ΑΣΕΠ), Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων (ΕΕΤΤ), ΝΠΔΔ - Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς και η Επιτροπή Ανταγωνισμού.

Όλες αυτές οι «Ανεξάρτητες Αρχές» που εμφανίζονται ως «Αρχές», που λειτουργούν δήθεν πάνω από τάξεις και ταξικά συμφέροντα έχουν στην πραγματικότητα σαφή το ταξικό χαρακτήρα που συνίσταται στην υπεράσπιση του εκμεταλλευτικού καπιταλιστικού συστήματος γενικά και της εξάρτησης και επιπλέον κατά δεύτερον την υπεράσπιση των ταξικών συμφερόντων της μπουρζουαζίας και κατά τρίτον έχουν ως στόχο την σκέψη και την ταξική συνείδηση των εργαζομένων και της νεολαίας, με σκοπό να κρύψουν τον εκμεταλλευτικό, καταπιεστικό και βάρβαρο χαρακτήρα του κοινωνικού συστήματος του καπιταλισμού, για τις αιτίες και τα αποτελέσματα των κοινωνικών προβλημάτων που ζουν και βιώνουν οι εργαζόμενοι. Προωθούν την αντίληψη ως  «Ανεξάρτητες Αρχές» πέρα από κόμματα, κοινωνικές τάξεις κτλ. ότι μπορούν να λύνουν τα προβλήματα. Θέλουν να κρύψουν τις πραγματικές αιτίες για το σύνολο των κοινωνικών προβλημάτων, που γεννεσιουργός αιτία είναι ο καπιταλισμός και μάλιστα σε μια εξαρτημένη χώρα από το διεθνές κεφάλαιο και τον ιμπεριαλισμό, όπως είναι η Ελλάδα. Θέλουν να ωραιοποιήσουν το σύστημα, δηλώνοντας πως «στην δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα». Περνάνε το μήνυμα πως αρκεί να λειτουργούν οι νόμοι, οι θεσμοί και όλα λύνονται. Καλούνε τα αστικά, σοσιαλδημοκρατικά, εθνικιστικά-φασιστικά κόμματα να συμμετέχουν στους θεσμούς. Θεσμούς του αστικού κράτους για την συγκάλυψη και ωραιοποίηση του, για δημιουργία αυταπατών και ψευδαισθήσεων στους εργαζόμενους σχετικά με το ρόλο του αστικού κράτους, τις εκάστοτε κυβερνήσεις του και τα κόμματα που τις υπηρετούν. Κυβερνήσεις που δεν είναι τίποτα άλλο παρά υψηλόμισθοι υπάλληλοι της αστικής τάξης, των πλουσίων. Θεσμούς του αστικού κράτους για τους οποίους, χαρακτηριστικό είναι ότι στη διάσκεψη των προέδρων της βουλής, στις 10/11/2016, για την συγκρότηση του ΕΣΡ  συμμετείχαν όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα. 20 βουλευτές (ΣΥΡΙΖΑ, Ν.Δ, Δημ. Συμπαράταξης και Ποταμιού) ψήφισαν για την συγκρότηση του ΕΣΡ, του προέδρου και των μελών, έναντι 4 βουλευτών που ψήφισαν «παρών» («Κ»ΚΕ, Χ.Α και Ένωση Κεντρώων). Η Ένωση Κεντρώων και η χιτλερική συμμορία της Χ.Α. δηλώνουν και τάσσονται ανοιχτά με το σύστημα. Ανάμεσα τους όμως προβάλει και το «Κ»ΚΕ το οποίο ψήφισε «παρών», το οποίο αυτοπροβάλλεται ως «κόμμα της εργατικής τάξης». Το «παρών» από μόνο του νομιμοποιεί την συγκρότηση του συγκεκριμένου ΕΣΡ, συμβάλλοντας στη δημιουργία αυταπαυτών και ψευδαισθήσεων στους εργαζόμενους, για τον υπερταξικό χαρακτήρα του συγκεκριμένου θεσμού δηλ. ότι δήθεν εξυπηρετεί και τα συμφέροντα των εργαζομένων.

Διαβάστε Περισσότερα »

Η έλλειψη μιας συνεπούς Kομμουνιστικής - Aντιφασιστικής, πλατιάς οργάνωσης «γράφει» στη συνείδηση του λαού μας

Η φασιστικοποίηση της κοινωνίας μας εντείνεται

Μαύρες σελίδες ενός μέρους του λαού που εκφασίζεται ταχύτατα

Μετά το περιστατικό με τους ναζι-φασίστες οπαδούς της εγκληματικής οργάνωσης της Χ.Α., που με επικεφαλής τον - υπόδικο - βουλευτή Γ. Λαγό τραμπούκισαν γονείς και δασκάλους σε Δημοτικό σχολείο στο Πέραμα, υπήρξε συνέχεια. Τις ημέρες που ακολούθησαν στο ίδιο σχολείο οι γονείς 70 μαθητών (σε σύνολο 130 μαθητών του σχολείου) αιτήθηκαν μεταγραφή σε άλλα σχολεία της περιοχής, ενώ ταυτόχρονα, στο νηπιαγωγείο που στεγάζεται στα ίδια κτήρια, γονείς 16 νηπίων (σε σύνολο 30 νηπίων) έπραξαν το ίδιο.

Το Πέραμα, μια περιοχή που θερίζει η ανεργία της ναυπηγοεπισκευαστικής ζώνης, έχει γίνει έρμαιο των ναζι-φασιστών. Είναι μία ρεαλιστική μικρογραφία της κοινωνίας μας που φασιστικοποιείται ραγδαία. Εκεί βρίσκεται σε εξέλιξη μία πάλη μεταξύ δημοκρατικών - αντιφασιστικών δυνάμεων από τη μία και των ναζι-φασιστικών δυνάμεων από την άλλη. Οι δημοκράτες - αντιφασίστες, ανάμεσά τους και πολλά μέλη των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων «Κ»ΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ και άλλων δημοκρατικών οργανώσεων, προδίδονται καθημερινά από τις οπορτουνιστικές ηγεσίες που «κλείνουν το μάτι» στο φασισμό. Οι φιέστες του ΣΥΡΙΖΑ στο Καστελόριζο με τους ναζιστές της Χ.Α.[1], η συγκυβέρνηση με τους αντιδραστικούς εθνικιστές - ρατσιστές των ΑΝΕΛ[2][3], η επιλογή προσώπων όπως του Π. Παυλόπουλου[4], Β. Πολύδωρα και Π. Παραρά[5], η ζωντανή μετάδοση από την ΕΡΤ εκδηλώσεων της Χ.Α.[6], αλλά ακόμα περισσότερο ή παρατεινόμενη - εντεινόμενη λιτότητα οδηγούν εξαθλιωμένα στρώματα της εργατικής τάξης στην αγκαλιά του φασισμού. Παράλληλα, οι θέσεις που αναπτύσσει η οπορτουνιστική ηγεσία του «Κ»ΚΕ για την ιθαγένεια και η στάση συμπαράταξης με ρατσιστικές δυνάμεις ΝΔ - Χ.Α. - ΑΝΕΛ κλπ. (με εξαίρεση τον Κ. Ζουράρι) εντός της Βουλής[7][8][9], στο ζήτημα των θρησκευτικών συμπαρατασσόμενη με την αντιδραστική ηγεσία της εκκλησίας (Ιερώνυμος, Αμβρόσιος, κλπ.), για τον χαρακτήρα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου[10][11], σε συνδυασμό με τη διάσπαση της εργατικής τάξης με τις ξεχωριστές συγκεντρώσεις στρώνουν το δρόμο στο φασισμό.

Λίγες μέρες αργότερα, ναζι-φασίστες στη Λάρισα γέμισαν μία ολόκληρη περιοχή (και το γυμνάσιο της περιοχής) ναζιστικά συνθήματα και σβάστικες, τα οποία είχαν ως στόχο κυρίως τα παιδιά των μεταναστών που ξεκινούν τα μαθήματά τους στα σχολεία.

Στο Ωραιόκαστρο Θεσσαλονίκης του φασίστα δημάρχου Α. Γαβότση και των αλλεπάλληλων επιθέσεων και εκδηλώσεων ναζι-φασιστών[12] (με την κάλυψη του Δήμου πολλές φορές), στις 17 Φλεβάρη 15 μέλη της ναζι-φασιστικής «Πατριωτικής Ένωσης Ελλήνων Πολιτών Ωραιοκάστρου» αλυσοδέθηκαν στην είσοδο του 1ου Δημοτικού Σχολείου Ωραιοκάστρου με στόχο να αποτρέψουν την φοίτηση παιδιών μεταναστών σε αυτό. Τελικά δεν τα κατάφεραν λόγω κυρίως των αντιδράσεων αντιφασιστών και κατά δεύτερο λόγο του σοβαρού κινδύνου να εξελιχθεί το  γεγονός - παρουσία του Γ.Γ. του Υπουργείου Παιδείας - σε φιάσκο.

---

[1] Διπλά επικίνδυνες οι φιλο-«Χρυσαυγήτικες» εθνικιστικές «παράτες» των ακραίων εθνικιστών πατριδοκάπηλων «υπερπατριωτών» ΚΑΜΜΕΝΟΥ-ΒΙΤΣΑ, κλπ. στο Καστελόριζο, 20/12/2016

[2] ΕΚΛΟΓΕΣ 25 Γενάρη 2015, 8/02/2015

[3] Σχηματισμός 2ης Κυβέρνησης των ρεφορμιστών του ΣΥΡΙΖΑ με τους ακραίους εθνικιστές-ρατσιστές των ΑΝΕΛ, 6/11/2016

[4] ΘΛΙΒΕΡΗ ΑΡΧΗ-ΚΑΤΑΝΤΙΑ ΕΝΟΣ ΝΕΑΡΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ με τη συμβολική αντιδραστική επιλογή ως Προέδρου της Δημοκρατίας του «δολοφόνου» του 15χρονου μαθητή Αλέξη και που ως Υπουργός Δημοσίας Τάξης αιματοκύλησε την μαθητική νεολαία το Δεκέμβρη του 2008, 10/03/2015

[5] Β.ΠΟΛΥΔΩΡΑΣ – Π.ΠΑΡΑΡΑΣ: Απαράδεκτες και εντελώς αδικαιολόγητες φιλο-φασιστικές ενέργειες στην επιλογή προσώπων από το ΣΥΡΙΖΑ, 11/11/2016

[6] «Ο ΠΑΥΛΟΣ ΖΕΙ, ΤΣΑΚΙΣΤΕ τους ΝΑΖΙ» - 3 χρόνια απ’ την άνανδρη θρασύδειλη άγρια στυγερή δολοφονία του ΠΑΥΛΟΥ ΦΥΣΣΑ, 1/10/2016

[7] Πλήρης κυριαρχία του αντιδραστικού αστικού εθνικισμού και του ρατσισμού στο ΠΓ της ΚΕ του «Κ»ΚΕ, 4/03/2010

[8] Η σοσιαλδημοκρατική ηγεσία του «Κ»ΚΕ: μια ως το τέλος συνεπής πρωτοπορία των αντιδραστικών εθνικιστικών-ρατσιστικών δυνάμεων, 23/03/2010

[9] ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ για την «ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ»: ψηφίστηκε ΜΟΝΟ από: ΣΥΡΙΖΑ-ΠΟΤΑΜΙ-ΠΑΣΟΚ, 25/08/2015

[10] Νέα σφοδρότατη απ’ τα ΔΕΞΙΑ επίθεση σε ΚΟΜΙΝΤΕΡΝ-ΣΤΑΛΙΝ και ΚΚΕ-ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ (μέρος Α'), 14/05/2014

[11] Νέα σφοδρότατη απ’ τα ΔΕΞΙΑ επίθεση σε ΚΟΜΙΝΤΕΡΝ-ΣΤΑΛΙΝ και ΚΚΕ-ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ (μέρος Β'), 28/06/2014

[12] Ρατσιστικές εκδηλώσεις σε μια χώρα ερημωμένη από τη μετανάστευση, 9/11/2016

Διαβάστε Περισσότερα »