Αστυνομική βία στη Νότια Κορέα - Πέθανε ο ακτιβιστής αγρότης Paek Nam Gi

ΝΟΤΙΑ ΚΟΡΕΑ - Στις 28 Σεπτέμβρη πέθανε από τα τραύματά του ο 68χρονος νοτιοκορεάτης ακτιβιστής αγρότης Paek Nam Gi ο οποίος είχε χτυπηθεί με κανόνι νερού από τις αστυνομικές δυνάμεις πέρυσι το Νοέμβρη.

Ο Paek βρίσκονταν σε κώμα για μήνες και νοσηλεύονταν στο Κρατικό Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Σεούλ.

Ο Paek συμμετείχε δυναμικά στις κινητοποιήσεις ενάντια στο αντιδραστικό καθεστώς της Νοτίου Κορέας. Ήταν πάντα μπροστάρης στους αγώνες.

Σύμφωνα με τους New York Times (25/9/2016):

"Ο Paek γεννήθηκε το 1947 στην Μποσονγκ στην αγροτική νοτιοδυτική Νότια Κορέα. Απελάθηκε από το Πανεπιστήμιο Chung-Ang της Σεούλ το 1971 επειδή ηγήθηκε μιας διαδήλωσης κατά του (δικτάτορα) Park (σ.τ.μ. πατέρα της σημερινής προέδρου) και της ανάπτυξης στρατευμάτων στις πανεπιστημιουπόλεις που είχαν στόχο να εκφοβίσουν ακτιβιστές φοιτητές. Αργότερα αφέθηκε να γραφτεί ξανά στο Πανεπιστήμιο, αλλά σύντομα ξαναβρέθηκε στο στόχαστρο της αστυνομία για την οργάνωση διαδηλώσεων κατά της συνταγματικής αναθεώρησης του Park που αποσκοπούσε στην επέκταση της δικτατορίας του. [...]

Απελάθηκε και πάλι από το Πανεπιστήμιο το 1975, αλλά επέστρεψε μετά τη δολοφονία του Park από των επικεφαλής της υπηρεσίας πληροφοριών του το 1979.

Ο Paek στη συνέχεια οδήγησε τους φοιτητές σε μια διαδήλωση εναντίον του Chun Doo-Hwan, έναν στρατηγού που κατέλαβε την εξουσία με πραξικόπημα μετά το θάνατο του Park. Η στρατονομία του στρατιωτικού νόμου του Chun συνέλαβε τον Paek κατά τη διάρκεια επιδρομών στις Πανεπιστημιακές εστίες το 1980. Απελάθηκε από το Πανεπιστήμιο για τρίτη φορά και αργότερα καταδικάστηκε σε δύο χρόνια φυλάκισης. Απελευθερώθηκε το 1981.

Σε αντίθεση με πρώην ακτιβιστές φοιτητής, οι οποίοι μπήκαν στην πολιτική και έγινε εθνικές προσωπικότητες, ο Paek αφοσιώθηκε στον αγώνα για τα δικαιώματα των φτωχών αγροτικών αγροτών.

[...] Το κανόνι νερού συνέχισε να χτυπάει τον Paek ενώ ο ίδιος βρισκόταν στο έδαφος. "

Η νοτιοκορεάτικη ομάδα-μαριονέτα κατηγορείται ότι προσπάθησε να κάνει αυτοψία στον Paek Nam Gi

Πιονγκγιάνγκ, 20 Οκτωβρίου (KCNA) - Ένα παλλαϊκό συλλαλητήριο πραγματοποιήθηκε στη Σεούλ στις 15 Οκτωβρίου για να καταγγείλει την ομάδα-μαριονέτα για την προσπάθεια να κάνει αυτοψία του αγρότη Paek Nam Gi που σκοτώθηκε από τη φασιστική καταστολή, σύμφωνα με το KBS της Νότια Κορέα. Αυτό υποστηρίχθηκε από το Συντονιστικό Αγώνα για Paek Nam Gi.

Την ημερίδα παρακολούθησαν περισσότερα από 1.000 πολίτες όλων των κοινωνικών τάξεων.

Οι ομιλητές κατηγόρησαν τις αρχές ασφαλείας ότι προσπάθησαν να κάνουν αυτοψία σε μια προσπάθεια να δηλώσουν ότι ο Paek πέθανε από ασθένεια.

Ζήτησαν η Εισαγγελεία και η Αστυνομία να ακυρώσουν το ένταλμα της αυτοψίας.

Ζήτησαν να μην ξεχνάμε ότι ο Paek, ο οποίος απαίτησε το δικαίωμα ύπαρξης, σκοτώθηκε από το καθεστώς.

Στο τέλος του συλλαλητηρίου οι συμμετέχοντες μετέβησαν στον τόπο όπου ο Paek τέθηκε σε κρίσιμη κατάσταση αφού χτυπήθηκε από το κανόνι νερού της αστυνομίας, και πραγματοποιήθηκε μνημόσυνο γι 'αυτόν.

Γενική απεργία στη Νότια Κορέα

Η νοτιοκορεάτικη Συνομοσπονδία Συνδικάτων οργάνωσε ολομέτωπη δράση για γενική απεργία σε περισσότερες από δέκα περιοχές, συμπεριλαμβανομένης της Σεούλ στις 6 του Οκτώβρη.

Περισσότερα από 10.000 μέλη της συνομοσπονδίας συμμετείχαν στον αγώνα για την 3η ολομέτωπη δράση για γενική απεργία που πραγματοποιήθηκε στη Σεούλ την ίδια ημέρα.

Στο συλλαλητήριο η οργάνωση έθεσε ως βασικά αιτήματα να καταργηθούν οι παράνομες κατευθυντήριες γραμμές διοίκησης, να σταματήσει η απο-εθνικοποίηση, την κατάργηση του συστήματος αξιολόγησης των δασκάλων, να υπάρξει έλεγχος στην αντιδραστική αναθεώρηση του «νόμου των δημοσίων υπαλλήλων», να επιβληθεί ειδικός έλεγχο σχετικά με τη βία εναντίον του αγρότη Paek Nam Gi και να τιμωρήσει τους υπεύθυνους για αυτό. Επίσης να αναθεωρηθεί ο ειδικός νόμο για την διερεύνηση της αλήθειας σχετικά με την καταστροφή του πλοίο Sewol.

 
Η Συνομοσπονδία δήλωσε ότι έχει ως προσανατολισμό της δράσης της να ικανοποιηθούν τα παραπάνω αιτήματα, την καταπολέμηση της βίας και η ανάπτυξη αγώνα για τα ζωτικά δικαιώματα και ότι ΄χρειάζεται να παραιτηθεί το καθεστώτος της Παρκ Γκέουν-χε.

Rodong News Team
Αγγλική έκδοση της Rodong Sinmun

13 Οκτώβρη 2016

Μετάφραση: kcna-greece.blogspot.com

Μνημόσυνο για τον πρόσφατο χαμό του Paek Nam Gi πραγματοποιήθηκε στη Σεούλ

Πιονγκγιάνγκ, 11 Οκτωβρίου (KCNA) - Το Κέντρο Δράσεων για τον Paek Nam Gi στη Νότια Κορέα πραγματοποίηση μνημόσυνο για τον αγρότη Paek Nam Gi στη Σεούλ, στις 8 Οκτωβρίου, σύμφωνα με τη νοτιοκορεάτικη εφημερίδα Korea Economic Daily.

Την εκδήλωση παρακολούθησαν πάνω από 3.000 μέλη της οργάνωσης και λαού.

Οι διοργανωτές δήλωσαν ότι οι προσπάθειες της Εισαγγελείας και της Αστυνομίας να κάνουν αυτοψία του πτώματος του Paek που σκοτώθηκε από το κανόνι νερού της φασιστικής αστυνομίας κατέληξε σε βία.

Ζήτησαν να τιμωρηθεί ο εγκέφαλος της δολοφονίας  και μια ειλικρινής συγγνώμη να δοθεί στα μέλη της οικογένειας του εκλιπόντος.

Οι συμμετέχοντες στην εκδήλωση οργάνωσαν μια διαδήλωση σε ένδειξη διαμαρτυρίας κατά της βίαιης καταστολής των αρχών.

Νοτιοκορεάτης αγρότης σκοτώθηκε από κανόνι νερού

Πιονγκγιάνγκ, 6 Οκτωβρίου (KCNA) - Η νοτιοκορεάτικη ηλεκτρονική εφημερίδα Φωνή του Λαού στις 2 Οκτωβρίου σε ένα κύριο άρθρο, ανέφερε ότι ο αγρότης Paek Nam Gi σκοτώθηκε από την ευθεία εκτόξευση κανονιού νερού.
 
Η Σύνταξη αναφέρεται στην ανακοίνωση της έκθεσης σχετικά με το αποτέλεσμα της έρευνας από την ad hoc επιτροπή του νοσοκομείου του Εθνικού Πανεπιστημίου της Σεούλ πάνω από την αμφιλεγόμενη διάγνωση του θανάτου του αγρότη Paek Nam Gi.

Ο Paek πέθανε από μια μελανιά στο κεφάλι του και, κατά συνέπεια, το αίτιο του θανάτου ήταν ένας εξωτερικός παράγοντας, αναφέρει η Σύνταξη.

Σημειώνοντας επίσης ότι ο υπεύθυνος για το θάνατο του Paek θα πρέπει σίγουρα να τιμωρηθεί, κατηγορώντας ότι ο δράστης δεν είναι άλλος από την αστυνομία.

Νοτιοκορεάτικες οργανώσεις διοργάνωσαν καθιστική διαμαρτυρία κατά της φασιστικής Αστυνομίας

Πιονγκγιάνγκ, 30 Σεπτεμβρίου (KCNA) - Εκατοντάδες πολίτες της Νότιας Κορέας στις 26 του Σεπτεμβρίου οργάνωσαν μια ολονύχτια καθιστική διαμαρτυρία έξω από το νοσοκομείο του Εθνικού Πανεπιστημίου της Σεούλ, όπου βρίσκεται το πτώμα του νεκρού αγρότη Paek Nam Gi.

Στις 27 Σεπτεμβρίου, επίσης, τα μέλη της Επιτροπής Δράσεως για τον αγρότη Paek Nam Gi και πολίτες πραγματοποίησαν καθιστική διαμαρτυρία και στάθηκαν φρουρά πάνω από την είσοδο του χώρου της νεκρώσιμης ακολουθίας και το πέρασμα που οδηγεί σε αυτό, σε μια προσπάθεια να αποτρέψουν της φασιστική αστυνομία από το να απομακρύνει το νεκρό σώμα.

Την ίδια ημέρα, δικηγόροι από τα τρία κόμματα της αντιπολίτευσης της Νότιας Κορέας οργάνωσαν μια συνέντευξη Τύπου στην «Εθνοσυνέλευση» και κατήγγειλαν τις ενέργειες για κατασκευασμένη αυτοψία του πτώματος βεβηλώνοντας τον θανόντα και την πενθούσα οικογένειά του. 

Η δράση της ομάδας της Παρκ Γκέουν-χε που εξώθησε τον αγρότη σε θάνατο καταδικάζεται στη Ν. Κορέα

Πιονγκγιάνγκ, 27 Σεπτέμβρη (KCNA) - Ένα κόμμα της Νότιας Κορέας σε ένα σχόλιο στις 25 Σεπτέμβρη κατήγγειλε την προδοτική ομάδα της Παρκ Γκέουν-χε  για την εξώθηση σε θάνατο του αγρότη Paek Nam Gi, σύμφωνα με το νοτιοκορεατικό ηλεκτρονικό έντυπο Minjok Ilbo.

Είπε ότι ο Paek Nam Gi έπεσε σε κώμα από την καταστολή της Ασφαλείας κατά τη διάρκεια της πανκινητοποίησης του λαού στις 14 Νοεμβρίου του περασμένου έτους, και τελικά πέθανε την Κυριακή.
 
Ανέφερε ότι το δολοφονικό καθεστώς της Πάρκ παραβίαζε τη δημοκρατία και τη ζωής των λαού φτάνει το σημείο να τους την αφαιρεί. Προέτρεψε να σταματήσουν αμέσως και απαίτησε να παραιτηθεί η Πάρκ. -0-

Πέθανε ο νοτιοκορεάτης αγρότης ακτιβιστής Paek Nam Gi

Πιονγκγιάνγκ, 26 Σεπτέμβρη (KCNA) Ο νοτιοκορεάτης ακτιβιστής Paek Nam Gi, που είχε πέσει σε κώμα όταν χτυπήθηκε από κανόνι νερού της φασιστικής αστυνομίας κατά τη διάρκεια της παλλαϊκής κινητοποίησης στις 14 Νοεμβρίου του περασμένου έτους, πέθανε της Κυριακή.
 
Αυτή είναι η τραγωδία που προκάλεσαν από τις εκ προμελέτης και εκ προθέσεως πράξεις της προδοτικής ομάδας-μαριονέτα. -0-

Μετάφραση: kcna-greece.blogspot.com

Διαβάστε Περισσότερα »

Τελευταία πράξη του καθεστώτος της Άγκυρας - Έκλεισε το κανάλι “HAYAT”

Το καθεστώς του Ερντογάν εξαπολύει επίθεση προς πάσα κατεύθυνση για να εξασφαλίσει τη δικτατορία του. Η τελευταία του πράξη ήταν να κλείσει  12 τηλεοπτικά κανάλια και 11 ραδιοφωνικούς σταθμούς. Μέσα σ’ αυτά είναι και το κανάλι ”Hayat”. Το καθεστώς δεν αντέχει την πολυφωνία και ισοπεδώνει κάθε αντιπολίτευση.

Το κανάλι “Hayat” εκπέμπει εδώ και χρόνια και αποτελεί τη φωνή των εργατών, εργαζομένων, καταπιεσμένων λαών, μειονοτήτων, γυναικών, νέων και δημοκρατικών φορέων καθώς με την προσπάθεια αυτών των δυνάμεων είχε δημιουργηθεί και συντηρούνταν απ’ αυτές.

Στις 28/09/2016 με εντολή του Πρωθυπουργού της Τουρκίας Μπιναλί Γιλντιρίμ το ΕΣΡ ακύρωσε την άδεια του καναλιού.

Να υπενθυμίσουμε πως μετά το νόμο έκτακτης ανάγκης που τέθηκε σε εφαρμογή μετά την απόπειρα πραξικοπήματος ο απολογισμός είναι: 40.000 προσαγωγές, 20.000 προφυλακίσεις, 80.000 απολύσεις, κλείσιμο 45 εφημερίδων, 35 ραδιοφωνικών σταθμών, 30 τηλεοπτικών καναλιών, 15 περιοδικών, 29 εκδοτικών οίκων και 3 ειδησεογραφικών πρακτορείων. Έγιναν προσαγωγές 100 δημοσιογράφων ενώ 37 απ’ αυτούς κρίθηκαν προφυλακιστέοι. Να υπενθυμίσουμε ακόμα ότι σε 28 δήμους διορίστηκαν Επίτροποι.

Το κλείσιμο του “Hayat” προκάλεσε τεράστια αντίδραση στα συνδικάτα, τους δημοκρατικούς φορείς, σύσσωμα τις αριστερές οργανώσεις και τα κόμματα αλλά και διεθνείς αντιδράσεις.

Καλούμε τη δημοκρατική κοινή γνώμη να δείξει την συμπαράσταση και αλληλεγγύη προς τον διωκόμενο λαό, τους εργάτες και εργαζόμενους της Τουρκίας.

Σεϊτ Αλντογάν
Ανταποκριτής της εφημερίδας Evrensel και του καναλιού Hayat

Διαβάστε Περισσότερα »

ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ: Διαβάστε τη - διαδώστε τη!

20 χρόνια στο δρόμου του μαρξισμού-λενινισμού-σταλινισμού (1996 -2016)

Διαβάστε Περισσότερα »

Για την ανεξάρτητη και επαναστατική οργάνωση του προλεταριάτου

Σε αυτό το φύλλο, αναδεικνύουμε σταθερά την ανάγκη οι πρωτοπόροι εργάτες να δημιουργήσουν τη δική τους πολιτική οργάνωση, η οποία θα είναι ικανή να αντιμετωπίζει τα σύνθετα προβλήματα που τίθενται και θα αναπτύσσεται ως έμβρυο του μελλοντικού Κομμουνιστικού Κόμματος.
 

Για να αναπτύξουμε περαιτέρω το συλλογισμό μας, ας ξεκινήσουμε από μερικές παραδοχές: το κόμμα δεν μπορεί να γεννηθεί μέσα σε μια νύχτα, δεν προκύπτει με τρόπο που ανταποκρίνεται τέλεια στις απαιτήσεις της τάξης, αλλά είναι το αποτέλεσμα μιας διαδικασίας πάλης.

Αυτό ισχύει ακόμα περισσότερο σε συγκεκριμένες καταστάσεις, όπως αυτή της Ιταλίας, όπου είναι διαμετρικά αντίθετη η κατάσταση ανάμεσα στις ώριμες υλικές προϋποθέσεις για την προλεταριακή επανάσταση και τη σχετική υποκειμενική συνείδηση.

Αυτή η ασυμμετρία είναι συνέπεια της ήττας που υπέστη η εργατική τάξη εξαιτίας του ρεβιζιονισμού, η οποία αποδυνάμωσε τους όρους της εργατικής τάξης που θα της επέτρεπαν να οργανωθεί και να δρα ως ανεξάρτητη κοινωνική δύναμη, με μια δική της συνείδηση και τα κατάλληλα ταξικά εργαλεία.

Τέτοια κατάσταση, προφανώς, αξιοποιείται από τους οπορτουνιστές και τους υποστηρικτές της εργατικής αριστοκρατίας και της μικροαστικής τάξης, για να απαρνούνται την ταξική πάλη, την ύπαρξη της εργατικής τάξης και να κηρύττουν ότι το κομμουνιστικό κόμμα είναι κάτι το απαρχαιωμένο.

Τίποτα το νέο δεν υπάρχει σε αυτό: πρόκειται για την προσπάθεια των μεσαίων τάξεων να καθοδηγήσουν το προλεταριάτο, να το θέσουν σταθερά στο δρόμο των πολιτικών προτάσεων και οπισθοδρομικών τους αντιλήψεων, ώστε να διασφαλίσουν την επιβίωση του καπιταλιστικού συστήματος. Το πρόβλημα που οι επαναστάτες πρέπει να επιλύσουν είναι το ακριβώς αντίθετο: να κάνουν τις εργαζόμενες μάζες της μικροαστικής τάξης να περάσουν με το μέρος του προλεταριάτου, να τις καθοδηγήσουν στο πλαίσιο μιας συμμαχίας η οποία να προσανατολίζεται στην ανατροπή του καπιταλισμού, να τις κάνουν μια εφεδρεία του προλεταριάτου και όχι της αστικής τάξης.

Στις συνθήκες στις οποίες διεξάγουμε τη δραστηριότητά μας, υπάρχουν ξεκάθαρα καθήκοντα για τη δράση των κομμουνιστών τα οποία δεν μπορούμε να απαρνηθούμε, και που στόχο έχουν να κλείσουν την ψαλίδα ανάμεσα στις ευνοϊκές αντικειμενικές συνθήκες και τον ακόμα καθυστερημένο υποκειμενικό παράγοντα.

Από αυτή την άποψη, η δημιουργία μιας αυστηρά ταξικής πολιτικής οργάνωσης, η οποία να είναι σε θέση να επιδρά και να παίρνει την πολιτική καθοδήγηση των αγώνων των εκμεταλλευόμενων, και η οποία να είναι τμήμα του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος, είναι ένα βήμα για να φτάσουμε στο Κομμουνιστικό Κόμμα του Προλεταριάτου της Ιταλίας το οποίο δεν μπορούμε να παραβλέψουμε.

Για να προχωρήσουμε σε αυτό το δρόμο έχουμε διατυπώσει κάποιες προτάσεις: τη δημιουργία και τη σύνδεση πυρήνων πρωτοπόρων προλετάριων στα εργοστάσια και σε άλλους χώρους δουλειάς, ώστε να εργαστούν μέσα στις εκμεταλλευόμενες μάζες και να αναπτύξουν το δικό τους επίπεδο συνείδησης· τη δημιουργία κύκλων μελέτης, συζήτησης και δράσης τοπικά, σε συνοικίες κλπ, στις οποίες να εισάγεται με υπομονή ο μαρξισμός – λενινισμός· την ανάπτυξη της ενότητας των κομμουνιστών, από εκείνη της δράσης ως και την ανώτατη οργανωτική ενότητα, μέσω των κατάλληλων συγκεντρώσεων και δραστηριοτήτων που μπορούμε να πραγματοποιήσουμε από κοινού.

Αυτές οι πτυχές συνδέονται διαλεκτικά και αποτελούν τμήμα μιας ενιαίας διαδικασίας που καταλήγει στη συγχώνευση των αυθεντικών κομμουνιστών με το πιο πρωτοπόρο και επαναστατικό τμήμα του προλεταριάτου και, επομένως, στην οικοδόμηση ενός μόνο, ισχυρού κομμουνιστικού κόμματος. Η ανάγκη της ενοποίησης και της συγκεντροποιημένης οργάνωσης του επαναστατικού προλεταριάτου προκύπτει από συγκεκριμένες αιτίες, βαθιές και αντικειμενικές, οι οποίες προκαλούν αυτές τις αλλαγές που δημιουργούν τις βάσεις της, ακόμα και ενάντια στη θέληση όποιου διάκειται ενάντιος και δεν αντιλαμβάνεται αυτή την ανάγκη.

Η οργάνωση είναι απαραίτητη. Πεπεισμένοι για αυτό, καλούμε τους τίμιους κομμουνιστές, τους πρωτοπόρους εργάτες, τα προλεταριακά στοιχεία που τα βλέπουν πιο καθαρά και είναι αποφασισμένα, να κάνουν μια επαναστατική επιλογή, συνδεόμενοι μαζί μας για να προωθήσουμε το καθήκον της δημιουργίας αυτού του εργαλείου εκείνου που είναι απαραίτητο για να οργανώσουμε και να διεξάγουμε την επανάσταση, να πάρουμε την πολιτική εξουσία, να καταφέρουμε πλήγματα στον καπιταλισμό και να εγκαθιδρύσουμε τη δικτατορία του προλεταριάτου για να δημιουργήσουμε μία νέα κοινωνία: του λενινιστικού κόμματος.

Όποιος ασπάζεται τις αρχές και τις βασικές μας θέσεις, ας ανοίξει το συντομότερο μια δημιουργική συζήτηση μαζί μας, ας μοιραστεί εμπειρίες και ας αρχίσει να αναπτύσσει μαζί μας μια κοινή δουλειά σε διάφορα επίπεδα.

Ας ξαναρχίσουμε τη συζήτηση για αυτά τα ζητήματα, θέτοντας τη Scintilla στη διάθεση αυτής, ως ένα όργανο το οποίο να χρησιμοποιεί συνετά στον αγώνα και την πολιτική ζύμωση τις αρχές του μαρξισμού – λενινισμού, εργαλείο υλοποίησης αυτού του πλαισίου, αυτών των σταθερών και αποτελεσματικών στηριγμάτων τα οποία χρειάζονται για την οικοδόμηση του Κόμματος.

Πάρθηκε από το Scintilla, μηνιαίο έντυπο της ιταλικής Κομμουνιστικής Πλατφόρμας, φύλλο Σεπτέμβρη 2016, σ. 8.

Μετάφραση: Parapoda.wordpress.com

Διαβάστε Περισσότερα »

Κομμουνιστικό Κόμμα Κολομβίας (μαρξιστικό – λενινιστικό): Για το δημοψήφισμα και το βραβείο Νόμπελ στο Σάντος

Μετά την ανάλυσή μας στο περιοδικό “Ενότητα & Πάλη” για διάφορες διεθνείς εξελίξεις, επιθυμούμε τώρα να αναφερθούμε σε δύο γεγονότα που καταλαμβάνουν θέση στις κύριες εφημερίδες παγκοσμίως. Το πρώτο αφορά στα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος στις 2 Οκτώβρη, και το δεύτερο στο βραβείο Νόμπελ Ειρήνης που πρόσφατα απονεμήθηκε στον πρόεδρο Χουάν Μανουέλ Σάντος.

Το δημοψήφισμα και τα αποτελέσματά του

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος της 2ας Οκτώβρη, είναι υποχρεωτικό να αναφέρουμε τα παρακάτω. Προσήλθαν στις κάλπες 12.806.885 κολομβιανοί σε σύνολο 34.889.945 εγγεγραμμένων. Αυτό σημαίνει ότι μόνο το 36,7% των εκλογέων ανταποκρίθηκε στο κυβερνητικό κάλεσμα, ενώ το 63,29% απείχε. Στο ερώτημα: “Στηρίζετε την τελική συμφωνία για τον τερματισμό της σύγκρουσης και της οικοδόμηση μιας διαρκούς και σταθερής ειρήνης;”, οι εκλογείς που απάντησαν “Ναι” ανήλθαν σε 6.377.482, δηλαδή, 49,7% των ψηφισάντων, ενώ όσοι ψήφισαν “Όχι”, απορρίπτοντας τις συμφωνίες της Αβάνας, ήταν 6.431.376, δηλαδή, το 50,2% των ψηφισάντων.

Αναμφίβολα, είναι πολλαπλές οι αναγνώσεις αυτών των αποτελεσμάτων. Από πλευράς μας, θα συνεχίσουμε να επιμένουμε στο γεγονός ότι η ανάλυση των γεγονότων πρέπει να βασίζεται σε μια ακριβή και αντικειμενική ανάγνωση αυτών, όπως απαιτεί η κοσμοαντίληψή μας, τα συμφέροντα και οι φιλοδοξίες του προλεταριάτου. Σε αυτή και άλλες περιπτώσεις, οφείλουμε να ξεχωρίσουμε από πραγματιστικές και λαϊκιστικές οπτικές, οι οποίες τείνουν να προκαθορίζουν την μοίρα των ανθρώπων αγνοώντας ότι οι κοινωνίες μας αποτελούν θέατρο μιας οξυνόμενης ταξικής πάλης που προκαλείται από τα διαφορετικά και αλληλοσυγκρουόμενα κοινωνικά και πολιτικά συμφέροντα και ιδιοτέλειες.

Ένα πρώτο ουσιαστικό συμπέρασμα από αυτό το δημοψήφισμα, αναδεικνύει ότι η ειρήνη στην Κολομβία περνά μέσα από την πιο πλατιά και αποφασιστική συμμετοχή των διάφορων κοινωνικών και πολιτικών τομέων της χώρας. Όσο κυριαρχούν ο αποκλεισμός και ο στιγματισμός, όσο η πλειοψηφία θα συνεχίσει να αποφεύγει ανοιχτά να συζητήσει και να καθορίσει τα πανεθνικά προβλήματα, η ειρήνη θα συνεχίσει να είναι η πλατφόρμα και ο δρόμος κάποιων για τη διασφάλιση των ιδιαίτερων οικονομικών και πολιτικών προνομίων, όμως όχι η ειρήνη της πανεθνικής πλειοψηφίας η οποία επιζητά ουσιαστικές αλλαγές, τόσο στο επίπεδο ζωής, όσο και στην άσκηση των δικαιωμάτων και την ελευθερία της.

Η καμπάνια και τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος μάς λένε ότι η ειρήνη στην Κολομβία δεν είναι η ειρήνη που προωθούν πομπωδώς η κυβέρνηση και οι FARC-EP. Μία σταθερή και διαρκής ειρήνη έχει περισσότερο και πιο υπερβατικό περιεχόμενο από αυτό που προνοούν οι συμφωνίες της Αβάνας. Η ειρήνη που διεκδικεί ο λαός και θέλει η Κολομβία, απαιτεί από το κράτος και την κυβέρνηση Σάντος το άνοιγμα και την ανάπτυξη ενός πλατιού εθνικού διαλόγου, ο οποίος να περιλαμβάνει, πέραν των θεσμών, όλους τους κολομβιανούς, τις διάφορες αντάρτικες οργανώσεις, τα πολιτικά κόμματα, τις κοινωνικές και συνδικαλιστικές οργανώσεις, τους αγρότες, τη νεολαία, τις γυναίκες και όλα τα θύματα ενός πολέμου που διαρκεί πάνω από 50 χρόνια.

Τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος λένε ότι δεν αρκεί μία συμφωνία με τις FARC-EP, ότι υπάρχει ανάγκη μιας συμφωνίας στην οποία θα εκπροσωπούνται ο Εθνικος Απελευθερωτικός Στρατός (ELN) και ο Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός (EPL) ως οργανώσεις που έχουν εξεγερθεί ένοπλα· μία συμφωνία επαρκώς συζητημένη από την κολομβιανή κοινωνία με τρόπο όπου οι αλλαγές που η ίδια απαιτεί θα διασφαλίζονται από μία τάξη που αποτελεσματικά θα τις διευκολύνει και θα τις αξιοποιεί. Απ’ αυτή την άποψη, μπορούμε να υπογραμμίσουμε ότι, πέραν της προφανούς και γενικής απόρριψης των συμφωνιών της Αβάνας, η κολομβιανή κοινωνία, είτε συμμετείχε είτε όχι στο δημοψήφισμα, έχει τοποθετηθεί υπέρ μιας ειρήνης χωρίς αποκλεισμούς, συμμετοχικής, η οποία να λαμβάνει πλήρως υπ’όψη τα λαϊκά δικαιώματα και κυριαρχία.

Για το κόμμα μας, η μαθηματική ανάγνωση των αποτελεσμάτων είναι σημαντική, αλλά δεν μπορεί να μας οδηγεί στο να παραβλέψουμε να παρατηρήσουμε τα περιεχόμενα, τα συνθήματα, τα σύμβολα και τις μορφές συμμετοχής τόσο στην προεκλογική εκστρατεία όσο και στο ίδιο το δημοψήφισμα, γιατί από τη μελέτη τους προκύπτουν αποκαλυπτικά συμπεράσματα για την ψυχολογία, τη λαϊκή συνείδηση, τις αγωνιστικές δράσεις, τις πολιτικές εναλλακτικές και προτάσεις. Κατά τη δική μας ανάλυση, το δημοψήφισμα της 2ας Οκτώβρη αναδεικνύει, ενισχύει και επιβεβαιώνει την αναγκαιότητα για μια Συντακτική Εθνοσυνέλευση πλατιού δημοκρατικού και λαϊκού περιεχομένου, η οποία να απηχεί το εκφρασμένο αίσθημα του λαού για μια ειρήνη χωρίς αποκλεισμούς, συμμετοχική, κυρίαρχη και με κοινωνική δικαιοσύνη.

Απομακρύνονται από την πραγματικότητα όσες αναλύσεις χαρακτηρίζουν νικητή τον Ουρίμπε και ηττημένο το Σάντος. Από την πλευρά μας, και οι δύο είναι χαμένοι, γιατί και οι δύο ήταν υποστηρικτές της παράδοσης και υποταγής των FARC – EP, όπως και όλων των αντάρτικων οργανώσεων στην Πολιτική Οικονομική και Δικαστική Τάξη, που, όπως έχουμε δει επανειλημμένα, προωθεί τον αποκλεισμό και τη βία της αστικής τάξης, του ιμπεριαλισμού, των μονοπωλίων και των θεσμών ενάντια στο λαό, τις οργανώσεις του και τους ηγέτες του. Ο λαός, αντίθετα, ζητά κοινωνική δικαιοσύνη και μια Πολιτική Οικονομική και Νομική Τάξη που να διευκολύνει την πρώτη και να τη διασφαλίζει.

Μεγάλες χαμένες είναι οι FARC – EP, στις οποίες ο λαός προσάπτει έλλειψη αφοσίωσης και προσήλωσης στην υπεράσπιση και προώθηση των λαϊκών συμφερόντων και φιλοδοξιών. Ο λαός απορρίπτει τις λάθος και κακές ενέργειές τους, τους πολεμικούς φόρους και την αρνητική θέση τους αναφορικά μια σοβαρή διαδικασία που να επιτρέπει ουσιαστικές αλλαγές στη ζωή της χώρας. Το μοντέλο της προωθημένης δημοκρατίας, ο δρόμος των μεταρρυθμίσεων και της βελτίωσης των θεσμών που προτείνουν οι FARC-EP δεν έλαβαν τη λαϊκή έγκριση γιατί, όπως ισχυρίζονται ο εκπρόσωπος των θυμάτων, οι ηγέτες των κοινοτήτων στις ζώνες της κύριας σύγκρουσης και οι επικεφαλής σημαντικών συνδικαλιστικών και κοινωνικών οργανώσεων, ωριμάζει τις οργανώσεις μας η ιδέα ότι τα διάφορα προβλήματα της χώρας δεν μπορούν να επιλυθούν με καταπραϋντικά, αλλά επιζητούν λύσεις σε βάθος και δομικές.

Μεταξύ των ηττημένων δεν μπορούμε να παραβλέψουμε να εντάξουμε και τους δημοσιογράφους και όσους δημοσιολόγους που με τους τόνους ψεμάτων τους για το Ναι και για το Όχι απέκρυπταν τα πραγματικά πανεθνικά προβλήματα. Ήταν ένα σημαντικό μάθημα και για τους υποστηρικτές των “κοινωνικών δικτύων” που υπερβάλλοντας την πραγματικότητα των τελευταίων, πιστεύουν ότι είναι αυτοί που εκπροσωπούν σήμερα τη συνείδηση και τη συμπεριφορά των κοινοτήτων μας· σίγουρα επηρεάζουν, όμως δεν είναι αυτά τα οποία καθορίζουν την κοινωνική αλλαγή.

Οφείλουμε να καταγράψουμε τις επιπτώσεις από το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος. Έχουμε μια συμφωνία όπως αυτή της Αβάνας η οποία δεν εγκρίθηκε από το δημοψήφισμα και σήμερα δεν έχει νομική, ούτε πολιτική ισχύ· έχουμε κάποιες ηττημένες FARC-EP, σε πορεία ακινητοποίησης και αφοπλισμού, χωρίς νόμο για αμνηστία και κίνητρα που να ευνοούν την είσοδο των μελών και των ηγετών τους στην πολιτική και κοινωνική ζωή της χώρας· έχουμε στη χώρα πολλά προπετάσματα καπνού τα οποία στοχεύουν στην επανανομιμοποίηση των θεσμών· και βέβαια έχουμε την αβεβαιότητα πολλών ηγετών και κοινοτήτων που δεν βλέπουν ένα ξεκάθαρο πανόραμα μπροστά στη συνέχιση των επιθετικών και πολεμικών πολεμικών των θεσμών.

Το κόμμα μας αναδεικνύει εκ νέου την αναγκαιότητα για μια πολιτική λύση της σύγκρουσης που να ευνοεί το διάλογο και την αλλαγή που επιθυμούν ο λαός και οι οργανώσεις του. Απορρίπτουμε τα καλέσματα για μια Εθνική Συμφωνία υπεράσπισης των συμφωνιών της Αβάνας και το κάλεσμα για μια Κοινωνική Συμφωνία του Ουρίμπε και των κυρίων του Κόμματος του Δημοκρατικού Κέντρου για την υπεράσπιση των θεσμών της χώρας. Οι επαναστάτες γνωρίζουν καλά ότι αυτά είναι απλώς χαρτιά που σήμερα πουλάνε η αστική τάξη και οι φατρίες που βρίσκονται στην εξουσία για να επανανομιμοποιήσουν το μηχανισμό κυριαρχίας και να φράξουν το δρόμο σε μια διαδικασία λαϊκής συμμετοχής που να προκρίνει τη σύγκληση μιας αυθεντικά δημοκρατικής Συντακτικής Εθνοσυνέλευσης.

Θα συνεχίσουμε να προωθούμε την ιδέα για ένα μεγάλο μαζικό Πολιτικό Μέτωπο ενάντια στις οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές μεταρρυθμίσεις που αυτή η κυβέρνηση θέλει να προωθήσει για να βαθύνει το νεοφιλελευθερισμό, τον αποκλεισμό και τη βία στη χώρα, θα συνεχίσουμε να προωθούμε τις κινητοποιήσεις και τους αγώνες με τους οποίους προετοιμάζεται η Πανεθνική Απεργία των Πολιτών και με τη στήριξη και τη συμμετοχή της εργατικής τάξης, των εργαζομένων και του λαού θα συνεχίσουμε να παλεύουμε για μια Δημοκρατική και Κυρίαρχη Πατρίδα, επιμένοντας τις αλλαγές που ζητά η πλειοψηφία της χώρας.

Το Νόμπελ στο Σάντος

Στις 7 Οκτώβρη, η διεθνής κοινή γνώμη έμαθε για την απονομή του βραβείου Νόμπελ Ειρήνης στο Σάντος. Οι αναλυτές δεν σταματούν να αναδεικνύουν ότι ο κ. Σάντος είναι φίλος και άνθρωπος προσηλωμένος στην ειρήνη όχι μόνο στην Κολομβία, αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο. Οι ακούραστοι υποστηρικτές των συμφωνιών της Αβάνας λένε ότι το βραβείο συνιστά κλείσιμο του ματιού της διεθνούς κοινότητας υπέρ του διαλόγου με τις FARC-EP· και δεν λείπουν οι σχολιαστές που παρουσιάζουν το βραβείο ως αναγνώριση του Σάντος ως ενός μεγάλου υπερασπιστή των θυμάτων.

Και οι μεν και οι δε σφάλλουν, γιατί η ειρήνη του Σάντος, όπως είδε το σύνολο των κολομβιανών, δεν είναι η ειρήνη με κοινωνική δικαιοσύνη που ζητεί η πανεθνική πλειοψηφία. Είναι η παξ ρομάνα, η ειρήνη της υποταγής και του καταναγκασμού σε σιωπή όλων όσων αντιτίθενται σε μια δημοκρατία περιφραγμένη, η οποία δεν αναγνωρίζει δικαιώματα και ελευθερίες.

Η διεθνής κοινότητα πρέπει να βλέπει τον κ. Σάντος ως τον άνθρωπο που προώθησε την ένταξη της χώρας και των ενόπλων δυνάμεών της στο ΝΑΤΟ, στην ομάδα των Συμμάχων, οι οποίοι είναι οι πραγματικοί υπεύθυνοι για τις σφαγές και τη γενοκτονία του συριακού λαού. Όλοι αυτοί, υπό τις εντολές του βορειοαμερικάνικου ιμπεριαλισμού, είναι οι πραγματικοί υπεύθυνοι για τον πόλεμο που προωθείται σε διάφορες γωνιές του πλανήτη ενάντια στους λαούς που παλεύουν για την αυτοδιάθεσή τους.

Σφάλλουν όσοι πιστεύουν ότι με αυτό τον τρόπο εγκρίνονται οι συμφωνίες της Αβάνας, γιατί ο λαός στο δημοψήφισμα της 2ας Οκτώβρη εκφράστηκε απορρίπτοντας απερίφραστα αυτές τις συμφωνίες. Οι Πανεθνική Συμφωνία για την οποία καλούν οι διάφορες δυνάμεις των θεσμών, πέραν του να αναβιώνουν τις καταστροφικές στιγμές του Εθνικού Μετώπου της Κολομβίας των δεκαετιών ’60, ’70 και ’80, σήμερα, στα μέσα της δεύτερης δεκαετίας του 21υ αιώνα, δεν έχουν άλλο σκοπό από το να επανανομιμοποιήσουν το δόγμα Εθνικής Ασφαλίας και αγώνα ενάντια στην τρομοκρατία ο οποίος, πό την καθοδήγηση των ΗΠΑ, στοχεύει στην εξάλειψη κάθε έκφρασης διαφωνίας απέναντι στα σχέδια νεοφιλελεύθερης προσαρμογής και τη φασιστικοποίηση.

Τα θύματα του πολέμου δεν έχουν το Σάντος ως τον ευγενή υποστηρικτή τους. Η αλήθεια, η δικαιοσύνη και η αποζημίωση για τα θύματα αποτελούν προϋποθέσεις για τη δικαιοσύνη, οι οποίες υποστηρίζονται από τις αγωνιζόμενες για τη διεύρυνση των δικαιωμάτων και ελευθεριών τους κοινότητες. Η διεθνής κοινότητα είναι σήμερα υποχρεωμένη να καταγγείλει τις σφαγές και τη γενοκτονία, τους βομβαρδισμούς αδιακρίτως, τις παραβιάσεις του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου από το Νέο Στρατιωτικό Δόγμα και την Πολιτική Υποταγής που βρίσκουν στο Κολομβιανό Κράτος και τον κ. Σάντος, τους κύριους υποστηρικτές τους.

Το Νόμπελ στο Σάντος το ερμηνεύουμε ως εξής: πρόκειται για το βραβείο που οι ιμπεριαλιστές απονέμουν σε αυτή την εποχή όξυνσης των κοινωνικών αντιθέσεων και εποχή αγωνίας του καπιταλιστικού συστήματος σε έναν φανατικό υποστηρικτή της τάξης και των πολιτικών ταξικής εκμετάλλευσης και καταστολής αυτού του συστήματος.

Προς τη διεθνή κοινότητα δε θα κουραστούμε να επαναλαμβάνουμε ότι ούτε ο Ομπάμα ούτε ο Σάντος εκπροσωπούν την ειρήνη στην οποία προσβλέπουν οι λαοί του κόσμου. Καλούμε τις οργανώσεις, τα κόμματα και τις προοδευτικές και δημοκρατικές προσωπικότητες να απορρίψουν αυτό το βραβείο που απονεμήθηκε στον κ. Σάντος.

7 Οκτώβρη 2016

Κομμουνιστικό Κόμμα Κολομβίας (μαρξιστικό – λενινιστικό)

Κεντρική Εκτελεστική Επιτροπή

Μετάφραση: parapoda.wordpress.com

Διαβάστε Περισσότερα »

Έφυγε από τη ζωή ο επαναστάτης κομμουνιστής Πέτρος Πέτρουλας

Στις 18 Σεπτέμβρη 2016 σε ηλικία 82 χρόνων έπαψε να χτυπά η γενναία καρδιά του επαναστάτη κομμουνιστή συντρόφου Πέτρου Πέτρουλα της γνωστής οικογένειας που μαζικά δολοφονήθηκαν από τους Χίτες το Γενάρη του 1944 στη Μεσσηνιακή Μάνη (Μοναστήρι του Τσίγκου).

Ο αγαπημένος φίλος και σύντροφος Πέτρος υπήρξε από τα πιο δραστήρια μέλη της Επιτροπής Υπεράσπισης του Έργου και της Μνήμης του Ι.Β. Στάλιν. Ήταν αδιάλλακτος, συνεπής και μαχητικός υπερασπιστής των ΣΤΑΛΙΝ-ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ, σφοδρός πολέμιος του προδοτικού αντεπαναστατικού ρεύματος του Χρουστσωφικού ρεβιζιονισμού (διεθνούς και ντόπιου).

Διαβάστε Περισσότερα »

Ένα ιστορικό γεγονός του 7ου Συνεδρίου της Κομμουνιστικής Διεθνούς

ΖΟΑΟ ΑΜΑΖΟΝΑΣ

Ρ. Σ. Τιράνων 9.2. 1986

Το περιοδικό "Ρούγκα ε Παρτίς", όργανο της Κεντρικής Επιτροπής του Κόμματος Εργασίας Αλβανίας δημοσίευσε στο τελευταίο του τεύχος το άρθρο με τίτλο "Ένα ιστορικό γεγονός του 7ου Συνεδρίου της Κομμουνιστικής Διεθνούς" γραμμένο από τον Πρώτο Γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος Βραζιλίας σύντροφο Ζοάο Αμαζόνα, με την ευκαιρία των 50χρονων του 7ου Συνεδρίου της Κομμουνιστικής Διεθνούς, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Πριντσίπιος", όργανο του Κομμουνιστικού Κόμματος Βραζιλίας,

Ο Ραδιοφωνικός Σταθμός Τιράνων μετέδωσε περίληψη του άρθρου αυτού που αναδημοσιεύεται παρακάτω.

ΟΙ αποφάσεις που πάρθηκαν στο 7ο Συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς, αναφέρεται μεταξύ άλλων στο άρθρο, οδήγησαν στην ιστορική Νίκη του προλεταριάτου επί των συγκεντρωμένων δυνάμεων της αντίδρασης που έχασαν την ελπίδα, εξασφάλισαν πολύτιμες επιτυχίες στο Διεθνές Εργατικό Κίνημα, που είχε σαν κύριο φρούριο τη Σοβιετική Ένωση του Λένιν και του Στάλιν.

Παρ’ όλο που η σημερινή κατάσταση διαφέρει από την κατάσταση όταν συνήλθε το Συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς, οι βασικές θέσεις της Έκθεσης του Δημητρώφ, που αποτελούν ποιοτικό βήμα στην έννοια του τρόπου εργασίας για τη νίκη του σοσιαλισμού, αξίζουν τη μεγαλύτερη προσοχή των μαρξιστικών - λενινιστικών κομμάτων που ασχολούνται με το δύσκολο καθήκον της ένωσης και της δραστηριοποίησης της εργατικής τάξης και των πλατιών μαζών σε κινητοποιήσεις ενάντια στην όλο και πιο άγρια καταπίεση, εκμετάλλευση και καταλήστευση εκ μέρους του ιμπεριαλισμού και των αντιδραστικών καθεστώτων.

Οι ρεβιζιονιστές, οι μαοϊκοί, οι τιτικοί, οι ευρωκομμουνιστές και οι θεωρητικοί της “αριστεράς” εκφράζουν μη σοβαρές έννοιες όσο αφορά το βασικό ντουκομέντο του συνεδρίου, το απορρίπτουν ξεκινώντας από τις θέσεις της δεξιάς ή "αριστεράς”, το ερμηνεύουν από ψεύτικη άποψη. Όλοι αυτοί υποστηρίζουν οπορτουνιστικές θέσεις που είναι μακριά από το πνεύμα του μαρξισμού - λενινισμού.

Τονίζοντας τη βαθιά ανάλυση που έκανε στο Συνέδριο ο Δημητρώφ στις δυνάμεις σε παγκόσμια κλίμακα ο σύντροφος Ζοάο Αμαζόνας στο άρθρο του τονίζει, ότι ο Δημητρώφ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το πρόβλημα κλειδί για την αντιμετώπιση του φασισμού και για τη συντριβή του ήταν η ενότητα της εργατικής τάξης και μια ορθή πολιτική του Ενωμένου Μετώπου.

Από την ίδρυσή της η Κομμουνιστική Διεθνής αγωνίζονταν για την ενότητα αυτή σαν βασικός όρος για την εκπλήρωση των επαναστατικών καθηκόντων. Μπροστά όμως στη φασιστική απειλή, της ανόδου του εργατικού κινήματος, χρειάζονταν η αναδιατύπωση πολλών ταχτικών ζητημάτων αναλύοντάς τα κατά νέο τρόπο σε σχέση με το Ενωμένο Μέτωπο με τη σοσιαλδημοκρατία, με τα ρεφορμιστικά συνδικάτα και με μερικές άλλες μαζικές οργανώσεις, Το πρώτο πράγμα που πρέπει να γίνει, τόνιζε ο Δημητρώφ, είναι η δημιουργία του Ενωμένου Μετώπου, η ύπαρξη ενότητας δράσης των εργατών σε κάθε επιχείρηση, σε κάθε τομέα, σε κάθε περιοχή, σε κάθε χώρα, σ’ όλο τον κόσμο ανεξάρτητα από το κόμμα ή τις οργανώσεις που συμμετέχουν.

Σημαντικό μέρος της δράσης του προλεταριάτου, αναφέρεται στο άρθρο του περιοδικού ’’Πριντσίπιος”, κατείχε ο αγώνας προς υπεράσπιση των δημοκρατικών ελευθεριών που συγχωνεύονταν στον ίδιο τον αγώνα ενάντια στο φασισμό. Το Συνέδριο επέσυρε την προσοχή σχετικά με το πρόβλημα αυτό που ήταν στο κέντρο της προσοχής εκατομμυρίων ανθρώπων όλων των τάξεων και από των πιο διαφόρων πολιτικών τάσεων. Σε κάποιο βαθμό ο αγώνας αυτός χρησίμευε σαν σημείο αναφοράς για τον καθορισμό των στρατοπέδων των συμμαχικών δυνάμεων και των εχθρικών δυνάμεων. Κατ’ αυτόν τον τρόπο δε δικαιολογούνταν το θέσιμο στην ίδια μοίρα μεταξύ των καθεστώτων που σέβονταν κάπως τις ελευθερίες και εκείνων που τις χτυπούσαν και τις σύντριβαν. Τη στιγμή αυτή, το ζήτημα δεν ήταν να διάλεγαν μεταξύ της αστικής δημοκρατίας και της προλεταριακής δημοκρατίας, αλλά μεταξύ της λευτεριάς και της αντεπαναστατικής τυρανίας. Οι προλετάριοι και οι μάζες ήταν ολότελα ενδιαφερόμενες να διατηρούνταν η δημοκρατία, αν και περιορισμένη, για να εξασφαλίζονταν ακόμα μεγαλύτερα επιτεύγματα.

Αφού αναφέρεται στην πολιτική κατάσταση όπου διεξήγαγε τις εργασίες το 7ο Συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς το άρθρο τονίζει, ότι εμμένοντας αποφασιστικά στη στρατηγική του επαναστατικού κινήματος, χωρίς να απομακρυνθεί από τις βασικές αρχές της μαρξιστικής - λενινιστικής θεωρίας ο Δημητρώφ ανάπτυξε πλατιά και ελαστική ταχτική σύμφωνα με την κατάσταση της εποχής. Σχετικά με το ζήτημα της εξουσίας τόνιζε, ότι οι κομμουνιστές συνεχίζοντας να είναι ασυμβίβαστοι εχθροί της κάθε αστικής κυβέρνησης δε θα δίσταζαν, μπροστά στον αυξανόμενο φασιστικό κίνδυνο, να υποστήριζαν μια κυβέρνηση του Ενωμένου Μετώπου που θα έκανε πραγματικότητα το πρόγραμμα του Λαϊκού Μετώπου. Ο Δημητρώφ τόνιζε το ζήτημα της ενίσχυσης των κομμουνιστικών κομμάτων που έπρεπε να αυξάνονταν όχι κατά περιορισμένο τρόπο, αλλά σαν αναγκαιότητα για να υπήρχε ένα μεγάλο κόμμα για την εκπλήρωση των καθηκόντων του Ενωμένου Μετώπου εναντία στο φασισμό και την επίθεση του κεφαλαίου.

Παράλληλα με την κοινή δράση με τη σοσιαλδημοκρατία, τα κόμματα έπρεπε να διεξάγουν μια ασυμβίβαστη πάλη ενάντια στη σοσιαλδημοκρατία σαν ιδεολογία και πράξη συμβιβασμού με την αστική τάξη και ενάντια σε κάθε διείσδυση της ιδεολογίας αυτής στις κομμουνιστικές γραμμές.

Το 7ο Συνέδριο επέκρινε σκληρά τις στάσεις αυτές που ο Δημητρώφ τις χαραχτήρισε όχι πια σαν παιδική αρρώστια αλλά σαν “ριζωμένο ελάττωμα” που πρέπει να ξεριζωθεί στις κομμουνιστικές γραμμές. Η απόφαση του Συνεδρίου τις χαραχτήριζε σαν “σεχταρισμό αυταρέσκειας”, σαν “σεχταρισμό που ικανοποιείται με το στενό θεωρητικό του πνεύμα, με την απομόνωσή του από την πραγματική ζωή των μαζών, με τις απλοποιημένες μέθοδές του”.

Η Έκθεση του Δημητρώφ και η απόφαση του 7ου Συνεδρίου της Κομμουνιστικής Διεθνούς, αναφέρει σε συνέχεια το άρθρο του περιοδικού ’’Πριντσίπιος”, όχι μόνο καθόρισαν σωστά τα βασικά καθήκοντα της στιγμής εκείνης, αλλά προσέφεραν και πολύτιμη συμβολή για την αφομοίωση του Λενινισμού, σχεδίασαν με μεγάλη δύναμη τις πραγματικές και σωτήριες ιδέες του Βλαδιμίρ Ίλιτς Λένιν σχετικά με τη δράση των κομμουνιστών έχοντας σαν σκοπό το ξεπέρασμα των αναπόφευχτων εμποδίων του ταξικού αγώνα στην πορεία προς την επανάσταση και για να φτάσουν στο σοσιαλισμό.

Κατά το θέσιμο στη ζωή της πολιτικής που παρουσιάστηκε στην Έκθεση του Δημητρώφ και σαν αποτέλεσμα της επιτυχίας που σημειώθηκε στον αγώνα, τα κομμουνιστικά κόμματα μεγάλωσαν πολύ και μετατράπηκαν σε ισχυρό πολιτικό όπλο της εργατικής τάξης, τη στιγμή που η σοσιαλδημοκρατία, κυρίως η δεξιά πτέρυγά της, ήταν σε πτώση. Το συνδικαλιστικό κίνημα ενισχύθηκε σε διεθνή κλίμακα. Δημιουργήθηκαν ισχυρά συνδικαλιστικά κέντρα κάτω από την άμεση επίδραση των κομμουνιστών. Οι ιδέες του σοσιαλισμού απόχτησαν δύναμη και γόητρο.

Σε συνέχεια, αφού μιλάει για τα αποτελέσματα του 7ου Συνεδρίου της Κομμουνιστικής Διεθνούς, για τη νίκη των λαών επί του φασισμού και την μετατροπή των κομμουνιστικών κομμάτων σε ισχυρό όπλο της εργατικής τάξης, το άρθρο του περιοδικού ’’Πριντσίπιος” αναφέρεται στα ζίκ-ζάκ του διεθνούς εργατικού κινήματος και τη διάδοση του οπορτουνισμού ύστερα από το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Έντεκα χρόνια ύστερα από τις επιτυχίες που σημειώθηκαν επί της αντίδρασης και του ιμπεριαλισμού στα τέλη του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου, το εργατικό και επαναστατικό κίνημα μπήκε σε μια δύσκολη φάση. Ο ρεβιζιονισμός της δεξιάς, η ιδεολογική βάση του οποίου είναι η υπεράσπιση του καπιταλισμού και η εγκατάλειψη της ιδέας της επανάστασης και του σοσιαλιστικού δρόμου κέρδισε στη Σοβιετική Ένωση. Διαδόθηκε στον κόσμο θίγοντας σχεδόν όλα τα παλιά κομμουνιστικά κόμματα, που μετατράπηκαν σε οργανώσεις σοσιαλδημοκρατικού τύπου. Το προλεταριάτο έχασε σειρά μεγάλων σημαντικών επιτυχιών μεταξύ των οποίων το φρούριο της προλεταριακής επανάστασης, τη Σοβιετική Ένωση. Σε σημαντικό μέρος η επαναστατική προοπτική εξαφανίστηκε από τον πολιτικό ορίζοντα των μεγάλων μαζών του πληθυσμού του κόσμου

Αφού τονίζει την ατμόσφαιρα αποθάρρυνσης και έλλειψης ελπίδας που δημιούργησε η σοβαρή ήττα του εργατικού επαναστατικού κινήματος, πράγμα που είχε σαν συνέπεια τον ιδεολογικό αποπροσανατολισμό, ο σύντροφος Ζοάο Αμαζόνας στο άρθρο του ξεσκεπάζει το σύγχρονο ρεβιζιονισμό που αποδίδει τα λεγόμενα “σφάλματα αριστεράς” της Κομμουνιστικής Διεθνούς στη στάση της έναντι της σοσιαλδημοκρατίας. Στην πραχτική και τη θεωρία, τονίζει, οι ρεβιζιονιστές απέρριψαν την πολιτική της πάλης των τάξεων που αποτελεί τη βάση του ιστορικού υλισμού και πέρασαν στο στρατόπεδο της σοσιαλδημοκρατίας, της ταξικής συνεργασίας του προλεταριάτου με την αστική τάξη, δέχτηκαν το λεγόμενο “ειρηνικό δρόμο” της επανάστασης.

Κατ’ αναντίρρητο τρόπο σε μερικές περιπτώσεις είναι παραδεχτό το Ενωμένο Μέτωπο με τους πιο προωθημένους τομείς της σοσιαλδημοκρατίας όπως πρότεινε το 7ο Συνέδριο. Η προσωρινή όμως αυτή συμμαχία δε μπορεί να μετατραπεί σε μόνιμη συμμαχία και ούτε να επισκιαστεί η ιδεολογική πάλη που είναι η μόνιμη ενάντια στο σοσιαλδημοκρατισμό.

Από την άλλη οι θεωρητικοί της “αριστεράς” επιτίθενται ενάντια στο 7ο Συνέδριο παίρνοντας σα βάση την ερμηνεία που έδωσαν οι ρεβιζιονιστές της δεξιάς. Ανίκανοι να εννοήσουν το πραγματικό περιεχόμενο του συνεδρίου αυτού, χαραχτηρίζουν τα κύρια αποτελέσματά του σαν “δεξιά”. Οι κριτικές τους είναι γελοίες. Σαν “επιχείρημα” τονίζουν ότι στην Έκθεση του Δημητρώφ δεν αναφέρεται τίποτα για την επαναστατική ανατροπή του καθεστώτος. Φαίνεται καθαρά, ότι οι άνθρωποι αυτοί δε γνωρίζουν καθόλου τις λενινιστικές θέσεις που ανάλυσε ο Γενικός Γραμματέας της Κομμουνιστικής Διεθνούς σχετικά με το σημαντικό ζήτημα των μορφών της ανάπτυξης της επανάστασης, της μεταβατικής μορφής ή της προσέγγισης της προλεταριακής επανάστασης.

Αφού καταδικάζει τις ψεύτικες μέθοδες που χρησιμοποιούν οι ρεβιζιονιστές της δεξιάς ή της “αριστεράς” στον καθορισμό των καθηκόντων και αφού τονίζει την αναγκαιότητα για το γνώρισμα της κατάστασης το άρθρο του ’’Πριντσίπιος” τονίζει, ότι εάν δεν ληφθούν υπόψη οι αλλαγές που παρατηρούνται στον αντιφατικό δρόμο της ιστορικής ανάπτυξης από όπου απορρέουν τα καθήκοντα του επαναστατικού κινήματος γίνονται πολλά σφάλματα. Μια ορθή θέση εφαρμοσμένη στη ζωή κατά μηχανικό τρόπο, υποτιμώντας τις αλλαγές που είχε η κατάσταση, εκφυλίζεται γενικά σε δόγμα. Η πραγματικότητα είναι, ότι η πολίτικο - κοινωνική κατάσταση αλλάζει συνεχώς λόγω του ταξικού αγώνα και της διαδικασίας της αντιφατικής ανάπτυξης του καπιταλισμού. Δικαιολογημένα ο Δημητρώφ τόνιζε, ότι ”δε θα είμαστε πραγματικοί μαρξιστές - λενινιστές, αντάξιοι μαθητές των Μαρξ - Ενγκελς - Λένιν και Στάλιν εάν δεν α λ λ ά ζ α μ ε κατά κατάλληλο τρόπο την πολιτική και την ταχτική μας σύμφωνα με την κατάσταση που αλλάζει και την πρόοδο που σημειώνεται στο παγκόσμιο εργατικό κίνημα”.

Οι δεξιοί οπορτουνιστές αναθεωρούν το μαρξισμό - λενινισμό, αναθεώρηση που οδηγεί σε αστικές αντιλήψεις υπό τη μορφή της παλιάς σοσιαλδημοκρατίας. Οι αριστεροί οπορτουνιστές αυτοαποκαλούμενοι “αδιάλλαχτοι υπερασπιστές των αρχών, αναθεωρούν και την επαναστατική κοσμοθεωρία μετατρέποντάς την σε κάτι ασυνεπές και άκαρπο που έχει πολλά κοινά σημεία με τις τροτσκιστικές στερεότυπες φόρμουλες. Μη παίρνοντας απάντηση για την απομόνωση στην οποία βρίσκονται, για τις αδύνατες σχέσεις με τις μάζες και την ελάχιστη οργάνωσή τους, κόμματα ή μικρές ομάδες που δεν αυξάνουν αριθμητικά ζητούν την εξήγηση για τις δυσκολίες τους στον αφηρημένο τομέα της κοινής πολιτικής κερδοσκοπίας, τη ζητούν στο παρελθόν και όχι στο παρόν, ενώ στην πραγματικότητα τις αιτίες των εμποδίων στα οποία προσκρούουν πρέπει να τις ζητήσουν στην πραχτική τους δραστηριότητα και τον πολιτικό τους προσανατολισμό.

Για να ξεσκεπαστούν οι οπορτουνιστές της δεξιάς και αριστεράς, καταλήγει το άρθρο του περιοδικού ’’Πριντσίπιος”, η θεωρητική πάλη στενά συνδεδεμένη με την πραχτική δραστηριότητα παίρνει σημασία πρωταρχικής αξίας. Η πάλη αυτή εξοπλίζει τη ζωντανή πείρα με την επεξεργασία της εγγυημένης νικηφόρας γραμμής. Όσο περισσότερο βαθαίνει η πάλη αυτή έχοντας στους κόλπους της κολοσιαίες μάζες ανθρώπων τόσο γρηγορότερα θαρθεί η μοιραία μέρα για τον καπιταλισμό.

Εφημερίδα “Επανάσταση”, Μάρτης 1986, σελ. 4

Διαβάστε Περισσότερα »

Ανασύνταξη 426Β (Σεπτέμβρης 2016)

-ICMLPO: Για την δράση ανάμεσα στις γυναίκες- ICMLPO: Για την δράση ανάμεσα στις γυναίκες ΙΙ
- ICMLPO: Για την δράση ανάμεσα στις γυναίκες ΙΙI
- ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΣΚΛΑΒΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΑΠΩΝΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟ - Ο ιαπωνικός ιμπεριαλισμός και τα εγκλήματά του απέναντι στον κορεάτικο λαό

Ανασύνταξη 426Β (Σεπτέμβρης 2016) by Εφημερίδα Ανασύνταξη on Scribd

Διαβάστε Περισσότερα »

Κυκλοφορεί η εφημερίδα Ανασύνταξη 426Β (Σεπτέμβρης 2016)

- ICMLPO: Για την δράση ανάμεσα στις γυναίκες
- ICMLPO: Για την δράση ανάμεσα στις γυναίκες ΙΙ
-ICMLPO: Για την δράση ανάμεσα στις γυναίκες ΙΙI
- ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΣΚΛΑΒΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΑΠΩΝΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟ - Ο ιαπωνικός ιμπεριαλισμός και τα εγκλήματά του απέναντι στον κορεάτικο λαό

Διαβάστε Περισσότερα »

ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΣΚΛΑΒΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΑΠΩΝΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟ - Ο ιαπωνικός ιμπεριαλισμός και τα εγκλήματά του απέναντι στον κορεάτικο λαό

Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου οι φασιστικές Ιαπωνικές δυνάμεις  επανειλημμένα απήγαγαν, βίασαν και χρησιμοποίησαν κορεάτισες ως "Σεξουαλικές σκλάβες". Ακόμα και με τις πιο αισιόδοξες μετρήσεις πάνω από 200.000 γυναίκες βιάστηκαν. Τις ονόμασαν "γυναίκες ανακούφισης". σήμερα η Ιαπωνία προσπαθεί με αντάλλαγμα ένα χρηματικό ποσό προς την κυβέρνηση της "νοτίου" Κορέας να απαλλαγεί από τις ευθύνες της.

H Rodong Sinmun Ξεσπεπάζει την Προσπάθεια των Ιαπώνων Αντιδραστικών να Καλύψουν Εγκλήματα Σεξουαλικής Σκλαβιάς

Πιονγκγιάνγκ, 18 Αυγούστου (KCNA) - Οι Ιάπωνες αντιδραστικοί συνεχίζουν τις δολοπλοκίες με τις δυνάμεις-μαριονέτα της Νότιας Κορέας για να καλύψουν το θέμα της σεξουαλικής σκλαβιάς στον Αυτοκρατορικό ιαπωνικό στρατό. Στόχος τους είναι να κρυφτεί το θέμα σε σύντομο χρονικό διάστημα κατά τη διάρκεια του που η προδότρια Παρκ Γκέουν-χε είναι ακόμα στην εξουσία.

Αυτά γράφει την Πέμπτη σε σχόλιο της η Rodong Sinmun.

Και συνεχίζει:
 

Το παραπάνω ζήτημα είναι η Ιαπωνία να παραδεχθεί την κατάσταση και τη νομική ευθύνη της για τα εξωφρενική ανήθικη εγκλήματα που διέπραξε στο παρελθόν, να ζητήσει συγγνώμη από όλους τους Κορεάτες συμπεριλαμβανομένων και των θυμάτων, να υποσχεθεί ότι θα αποτραπεί η επανάληψη παρόμοιων εγκλημάτων και αποζημιώσει πλήρως γι' αυτά.
 

Επιπλέον, είναι ένα ζήτημα που σχετίζεται με την προστασία της αξιοπρέπειας του κορεάτικου έθνους και την καθιέρωση δίκαιων διεθνών σχέσεων που βασίζονται στην ισότητα και τον αμοιβαίο σεβασμό.

Ως εκ τούτου, το ζήτημα δεν μπορεί ποτέ να αντιμετωπιστεί ως ένα συσσωρευμένο απόθεμα.
 

Η  προσπάθεια της Ιαπωνίας να αποσιωπήσει τα εγκλήματα που σχετίζονται με τη σεξουαλική σκλαβιά, στη σκέψη των οποίων ανατριχιάζει η παγκόσμια κοινότητα, με ευτελές ποσό των χρημάτων, φέρνει στο φως το αληθινό της πρόσωπο ως πανούργο νταβατζή και οικονομικό ζώο.
 

Το σχέδιο των Ιαπώνων αντιδραστικών είναι να κανονίσουν τις κινήσεις του για μια νέα εισβολή στην Κορέας αφού πρώτα απαλλαγούν από τέτοιες πολιτικά, νομικά και φυσικά βαρίδια όπως το επί δεκαετίες πρόβλημα της σεξουαλικής δουλείας.

Αλλά πρέπει να καταλάβουν μια και καλή ότι δεν μπορούν ποτέ να εξαπατήσουν το κορεάτικο έθνος παρά μόνο τη χούφτα συκοφαντών προδοτών της ομάδας της Παρκ Γκέουν-χε.  

Η Ιαπωνία μπορεί να έβγαλε το πορτοφόλι της, αλλά δε μπορεί να αποφύγει την ευθύνη για το ζήτημα της σεξουαλικής δουλείας.

Κόμματα της Αντιπολίτευσης στη Ν. Κορέα κηρύσσουν τη «συμφωνία» για τη σεξουαλική σκλαβιά άκυρη

Πιονγκγιάνγκ, 19 Αυγούστου (KCNA) - Κόμματα της αντιπολίτευσης στη Νότια Κορέα εντείνουν τις εκκλήσεις τους για την ακύρωση της «συμφωνίας» σχετικά με τη σεξουαλική σκλαβιά από τον Αυτοκρατορικό ιαπωνικό στρατός, σύμφωνα με τα μέσα ενημέρωσης, συμπεριλαμβανομένων News 1, Segye Ilbo και Kukmin Ilbo της Νότιας Κορέας .
 
   Ένας κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος από το Κόμμα Minju σε ένα σχόλιο, δήλωσε ότι η «συμφωνία» υπογράφτηκε μονομερώς από το καθεστώς χωρίς να ζητήσει την συναίνεση των θυμάτων και δεν είναι κατανοητή από την μεριά όχι μόνο των θυμάτων αλλά και του υπόλοιπου λαού.
     
Ένας εκπρόσωπος από το Κόμμα Minju σημείωσε ότι ο μόνος τρόπος για την επίλυση του ζητήματος της σεξουαλικής σκλαβιάς είναι η ιαπωνική κυβέρνηση να ζητήσει συγγνώμη και να αναλάβει τη νομική και ηθική ευθύνη για αυτό. Εξέφρασε τη βούληση να καταβάλουν προσπάθειες για τη διερεύνηση της αλήθειας πίσω από την «συμφωνία» για το θέμα της σεξουαλικής σκλαβιάς, η οποία έγινε σε ένα μυστικό δωμάτιο, με ένα ξεκάθαρο τρόπο μέσω τακτικών συνόδων της «Εθνοσυνέλευσης» και την επιθεώρηση της διοίκησης που θα οδηγήσει την Ιαπωνία να ζητήσει μια ειλικρινή συγγνώμη και να καταβάλλει αποζημιώσεις για τις αδικίες της. 

Ένας κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος από το Κόμμα Kukmin σε ένα σχόλιο προέτρεψε τη Νότια Κορέα και τις ιαπωνικές αρχές να διευκρινίσουν τη στάση τους για την έκθεση που αναφέρει ότι ¥ 1000000000 καταβάλλονται από την ιαπωνική κυβέρνηση ώστε να απομακρυνθεί το άγαλμα του κοριτσιού. (σ.τ.μ. Το άγαλμα του κοριτσιού τοποθετήθηκε το 2011 έξω από την Ιαπωνική πρεσβεία στη Σεούλ την μέρα 1000η διαδήλωσης για το θέμα των «γυναικών ανακούφισης» που πραγματοποιείται κάθε Τετάρτη έξω από την Ιαπωνική Πρεσβεία).

Δράσεις για την ανέγερση αγαλμάτων-κοριτσιών σε ολόκληρη τη Νότια Κορέα

Πιονγκγιάνγκ, 20 Αυγούστου (KCNA) - Οι δράσεις για την ανέγερση αγαλμάτων-κοριτσιών, άσκησης ποινικής δίωξης κατά της σεξουαλικής σκλαβιάς, για τα ειδεχθή ανήθικα εγκλήματα που διαπράχθηκαν από την Ιαπωνία, είναι αμείωτες στη Νότια Κορέα, σύμφωνα με τη νοτιοκορεάτικη ηλεκτρονική εφημερίδα Tongil News.Δεδομένου ότι το 30ο κορίτσι-άγαλμα στήθηκε στο πόλη Kunpho, της επαρχίας Kyonggi στις 9 Αυγούστου, τα κορίτσια-αγάλματα που απεικονίζουν τα θύματα της σεξουαλικής δουλείας από τον Αυτοκρατορικό ιαπωνικό στρατό στήθηκαν σε διάφορα μέρη της Νότιας Κορέας για την 71η επέτειο της απελευθέρωσης της Κορέας.Το κορίτσι-άγαλμα στήθηκε στη κομητεία Μουάν , επαρχία της Νότιας Jolla στις 14 Αυγούστου, και μόνο στις 15 Αυγούστου άλλα τέσσερα αγάλματα σε διάφορα μέρη.Μια συνάντηση έλαβε χώρα στο μπροστινό μέρος του κοριτσιού-άγαλμα στο Kuro District, Σεούλ, στις 15 Αυγούστου.Οι ομιλητές κατά τη συνάντηση είπαν το κορίτσι-άγαλμα αντανακλά τις επιθυμίες για να δικαίωση των θυμάτων της σεξουαλικής σκλαβιάς και να φέρει μόνο την ειρήνη σε αυτή τη γη.Σημείωσαν ότι ποτέ δεν θα ξεχάσουν το παρελθόν των θυμάτων της σεξουαλικής σκλαβιάς.Έχει αναφερθεί ότι το κορίτσι-άγαλμα έχει επίσης ανεγερθεί στην Περιφέρεια Tongjak, στην Περιφέρεια της Σεούλ, στο Ansan της επαρχίας Kyonggi και στο Ronsan της επαρχίας της νότιας Chungchong την ίδια ημέρα. -0-

Παγκόσμια έκκληση για πραγματική λύση για τη σεξουαλική σκλαβιά από τον Αυτοκρατορικό ιαπωνικό στρατό

Πιονγκγιάνγκ, 22 Αυγούστου (KCNA) - Διάφορες δραστηριότητες αλληλεγγύης συμπεριλαμβανομένων μιας συνάντησης, μιας διαδήλωσης και μιας έκθεσης πραγματοποιήθηκαν σε διάφορα μέρη του κόσμου, μεταξύ 1-16 Αυγούστου, που απαιτούν από την Ιαπωνία να διευθετήσει σωστά το θέμα της σεξουαλικής σκλαβιάς από Αυτοκρατορικό ιαπωνικό στρατό.

Μια ακτιβίστικη εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στο Μόναχο της Γερμανίας στις 12 Αυγούστου.Παρόντες ήταν εκεί καλλιτέχνες και ακτιβιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων διαφόρων χωρών που ήρθαν να ενωθούν με τα θύματα στον αγώνα τους, απαιτώντας την κατάλληλη διευθέτηση του ζητήματος της σεξουαλικής  σκλαβιάς από τον Αυτοκρατορικό ιαπωνικό στρατό.Μια ακτιβίστρια για τα ανθρώπινα δικαιώματα ακτιβίστρια από τη Χιλή, δήλωσε ότι η ιαπωνική κυβέρνηση πρέπει να ζητήσει συγγνώμη για τη σεξουαλική  σκλαβιάς του Αυτοκρατορικού ιαπωνικού στρατού και να προχωρήσει σε νομικές αποζημιώσεις για τα θύματα, προσθέτοντας ότι έχουν περάσει τα 71 χρόνια από τότε που νικήθηκαν οι Ιάπωνες ιμπεριαλιστές.Ένας Γερμανός καλλιτέχνης θεάτρου, δήλωσε ότι η σεξουαλική  σκλαβιάς που διέπραξαν οι Ιάπωνες ιμπεριαλιστές είναι ανήθικο έγκλημα, προσθέτοντας ότι η ιαπωνική κυβέρνηση είναι απευθείας υπεύθυνη για τα εγκλήματα του παρελθόντος.Ένας ακτιβιστής για τα ανθρώπινα δικαιώματα ζήτησε η Ιαπωνία να αναλάβει την ιστορική της ευθύνη και να τηρήσει υπεύθυνη στάση.

Έντονη κριτική στην άρνηση των εγκλημάτων του παρελθόντος από την Ιαπωνία

Πιονγκγιάνγκ, 24 Αυγούστου (KCNA) - Η Ιαπωνία γίνεται όλο και πιο απροκάλυπτη στην ψεύτικη προπαγάνδα της να κρύψει τα εγκλήματα που σχετίζονται με τη σεξουαλική σκλαβιά, σύμφωνα με το νοτιοκορεάτικο Yonhap News.

Αυτό αποκάλυψε ότι στις 20 Αυγούστου ότι στην στην ιστοσελίδα του το Υπουργείο Εξωτερικών της Ιαπωνίας δημοσίευσε ένα αγγλικό άρθρο που αρνείται την υποχρεωτική σύνταξη των γυναικών ως σεξουαλικών σκλάβων .

 Το άρθρο περιέχει τις απερίσκεπτες παρατηρήσεις που έγιναν από μια συμβουλευτική υπάλληλο του Υπουργείου κατά τη διάρκεια της συζήτησης στη συνεδρίαση της Επιτροπής του ΟΗΕ για την Εξάλειψη των Διακρίσεων κατά των Γυναικών που πραγματοποιήθηκε τον περασμένο Φεβρουάριο.

Τον Απρίλιο το γραφείο της γραμματείας του Υπουργικού Συμβουλίου άνοιξε ιστοσελίδα στα Ιαπωνικά και στα Αγγλικά στην οποία αναρτήθηκε ο ληστρικός ισχυρισμός ότι οι νησίδες Τοκ ανήκουν στην Ιαπωνία.

Η απερίσκεπτη πράξη των ιαπωνικών αντιδραστικών της άρνησης των εγκλημάτων του παρελθόντος και συγκεκριμένα γεγονότα που αναγνωρίζονται από όλο τον κόσμο οφείλεται στην απροκάλυπτη φιλο-ιαπωνική πράξη της κλίκας της Παρκ Γκέουν-χε στη Νότια Κορέα.

Πάρκο Πένθους για τα θύματα της σεξουαλικής σκλαβιάς χτίστηκε στη Νότια Κορέα

Πιονγκγιάνγκ, 30 Αυγούστου (KCNA) - Ένα πάρκο-«μνημείο», για τα θύματα της σεξουαλικής σκλαβιάς, χτίστηκε στο Λόφο Βιετνάμ , στη Σεούλ στις 29 του Αυγούστου εν μέσω των συζητήσεων για τη διευθέτηση των υποθέσεων με την Ιαπωνία για τα εγκλήματα της σεξουαλικής σκλαβιάς των νοτιοκορεατών, σύμφωνα με το νοτιοκορεατικό CBS.

Το πάρκο χτίστηκε ως ανάμνηση και μνήμη των ανήθικων αποτρόπαιων εγκλημάτων της Ιαπωνίας ενάντια στις γυναίκες της Κορέας και για θρηνήσουμε τα θύματα της σεξουαλικής δουλείας.

Τα αγάλματα του κοριτσιού τα οποία συμβολίζουν τα εγκλήματα της Ιαπωνίας περί σεξουαλικής δουλείας χτίζονται το ένα μετά το άλλο στη Νότια Κορέα και σε διαφορετικά μέρη του κόσμου.

Πολιτικοί και των δημόσιοι οργανισμοί στη Νότια Κορέα, συμπεριλαμβανομένου του Συμβουλίου για τη λύση του θέματος των εθελοντών Σώματος, έχουν επεκτείνει τις ενέργειές τους για να αναγκάσουν την Ιαπωνία να ζητήσει μια ειλικρινή συγγνώμη για τα εγκλήματα της σεξουαλικής δουλείας σε αλληλεγγύη με πολιτικές οργανώσεις, δικηγόρους, πολιτικούς και φοιτητές στην Ασία, την ΕΕ και τις ΗΠΑ.

Νοτιοκορεάτισσες θύματα της σεξουαλικής σκλαβιάς αρνούνται να δεχθούν ταπεινωτικά χρήματα "ελεημοσύνης" από την Ιαπωνία

Πιονγκγιάνγκ, 2 Σεπτεμβρίου (KCNA) - Νοτιοκορεάτισσες θύματα της σεξουαλικής δουλείας από τον Αυτοκρατορικό ιαπωνικό στρατός δήλωσαν ότι δεν θα λάβουν τα χρήματα που καταβάλλονται από την Ιαπωνία με το πρόσχημα της παρηγοριάς, σύμφωνα με την ταπεινωτική «συμφωνία», σύμφωνα με το νοτιοκορεάτικο CBS στις 31 Αυγούστου. 

Η ιαπωνική κυβέρνηση θα πρέπει να πληρώσει ακόμη και μόνο κέρδισε ως αποζημίωση σε ένδειξη της αποδοχής της νομικής ευθύνης, όπως είπαν, δηλώνοντας ότι δεν θα λάβουν τα λεγόμενα «φιλανθρωπικά» χρήματα.

Εν τω μεταξύ, στις 27 Αυγούστου το ζευγάρι των νοτιοκορεατών Kim So Gyong και Kim Un Song, το οποίο έφτιαξε ένα κορίτσι άγαλμα που απεικονίζει τη σεξουαλική σκλάβα από το Αυτοκρατορικό ιαπωνικό στρατό που στέκεται έξω από την ιαπωνική πρεσβεία στη Σεούλ, διευκρίνισε τη θέση του ότι θα συνεχίσει να στήνει τέτοια αγάλματα.
 

Είπαν ότι θα δημιουργούσουν τέτοια αγάλματα κορίτσια, προκειμένου να ενημερωθεί ο λαός για την αλήθεια της ιστορίας.

Διαβάστε Περισσότερα »