Πέμπτη 12 Νοεμβρίου 2015
ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 2015 - Ζήτω η ηρωική ΕΞΕΓΕΡΣΗ του Πολυτεχνείου
Π Ο Λ Υ Τ Ε Χ Ν Ε Ι Ο 2015
Ζήτω η ηρωϊκή ΕΞΈΓΕΡΣΗ του Πολυτεχνείου - Ν Ο Ε Μ Β Ρ Η Σ 1973 κατά της φασιστικής δικτατορίας και των αμερικανων-ΝΑΤΟλικων ιμπεριαλιστών και κόντρα στα σχέδια των αστικών και ρεβιζιονιστικών κομμάτων
Ζήτω τα 70 χρόνια της Μεγάλης Αντιφασιστικής ΝΙΚΗΣ των λαών με καθοδηγητή τον ΙΩΣΗΦ ΣΤΑΛΙΝ
Η αντιφασιστική-αντιιμπεριαλιστική πάλη της φοιτητικής νεολαίας και του λαού που κορυφώθηκε με την ΚΑΤΑΛΗΨΗ του Πολυτεχνείου απ τους φοιτητές και εξελίχθηκε σε λαϊκή εξέγερση κατέληξε σε ανατροπή της στρατιωτικο-φασιστικής διχτατορίας του ντόπιου κεφαλαίου και των αμερικανο-ΝΑΤΟϊκων ιμπεριαλιστών.
Στη μετωπική σύγκρουση με το φασιστικό καθεστώς και την ΚΑΤΑΛΗΨΗ του Πολυτεχνείου ΔΕΝ αντιτάχθηκαν μόνο τα γνωστά παραδοσιακά αστικά κόμματα αλλά ΚΑΙ τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα “Κ”ΚΕ-”Κ”ΚΕεσ.
Προκλητική υπήρξε η προδοτική στάση της ηγετικής χρουστσοφικής ομάδας των ΚΟΛΙΓΙΑΝΝΗ-ΦΛΩΡΑΚΗ, κλπ. (“Κ”ΚΕ) που δε δίστασε, για να εξυπηρετήσει τα σχέδια της ντόπιας αντίδρασης, να καταγγείλει μέσω της “ΠΑΝΣΠΟΥΔΑΣΤΙΚΉΣ” Νο 8 (αντιΕΦΕΕ-”Κ”ΝΕ) τους αντιφασίστες και κομμουνιστές φοιτητές ως «πράχτορες»(!) της ΚΥΠ και της CIA: «καταγγέλλουμε την προσχεδιασμένη εισβολή στο χώρο του Πολυτεχνείου την Τετάρτη 14.11.73, 350 οργανωμένων πραχτόρων της ΚΥΠ, σύμφωνα με το προβοκατόρικο σχέδιο Ρουφογάλη-Καραγιαννόπουλου, με βάση τις εντολές του παραμερισμένου τώρα τέως πρωτοδικτάτορα Παπαδόπουλου και της αμερικάνικης CIA».
Η σοσιαλδημοκρατική ηγεσία του “Κ”ΚΕ ομολογεί, 3 χρόνια αργότερα, ότι ήταν ενάντια στην ΚΑΤΑΛΗΨΗ του Πολυτεχνείου και όταν αυτή πραγματοποιήθηκε αγωνίζονταν να τη ΔΙΑΛΥΣΕΙ με την “απαγκίστρωση των φοιτητών απ’ το Πολυτεχνείο”: ομολογούν ανοιχτά ότι ο βασικός σκοπός τους ήταν: “κυρίως να πάρουν μέτρα για την απαγκίστρωση των φοιτητών από το Πολυτεχνείο... το Γραφείο της Σπουδάζουσας της ΚΝΕ θεώρησε ότι η κατάληψη, παρόλα που έπρεπε να αποφευχθεί...”(“ΚΟΜΕΠ”, 11/1976, σελ. 98). Και παρακάτω: “αν η ΚΝΕ ήταν σωστά προετοιμασμένη και τα στελέχη της δούλευαν έγκαιρα και επιτόπου μέσα στο Φ.Κ., μ’ αυτή την κατεύθυνση, θα ήταν δυνατό ή να μην επιλεγεί καθόλου η μορφή της κατάληψης, ή κι’ αν προσωρινά πραγματοποιούνταν, να στρέφονταν γρήγορα προς άλλες εξελίξεις” (στο ίδιο, σελ. 112-113).
Άμεση ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ της Ελλάδας, ΕΔΩ και ΤΩΡΑ, απ’ την ιμπεριαλιστική
Ευρωπαϊκή Ένωση (μαζί και από ΕΥΡΩ-ΟΝΕ)
Ο νέος σχηματισμός της 2ης Κυβέρνησης των ρεφορμιστών του ΣΥΡΙΖΑ, μετά τη νίκη στης εκλογές της 20ης Σεπτέμβρη, με το κόμμα των ΑΝΕΛ – ακραίων εθνικιστών-ρατσιστών και θρησκόληπτων – του Π.Καμμένου δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι, σε κυβερνητικό επίπεδο, θα διαχειριστεί-διεχειρίζεται τα συμφέροντα του ντόπιου μεγάλου κεφαλαίου και των ισχυρών μονοπωλίων των ισχυρών ιμπεριαλιστικών χωρών κρατών-μελών της ΕΕ, προφανώς σε βάρος της εργατικής τάξης και του λαού αλλά και της χώρας, κάτι που εκφράζεται και στη νέα καταστροφική συμφωνία που επέβαλλαν οι ιμπεριαλιστές δανειστές στη χώρα μας, υπογραμμένη απ’ την πρώτη κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.
Όμως, πέραν όλων των γνωστών οικονομικών προβλημάτων, η συνεργασία του ΣΥΡΙΖΑ με τους ακραίους εθνικιστές-ρατσιστές και θρησκόληπτους των ΑΝΕΛ, στο όνομα της διαβόητης «αντιμνημονιακής» πολιτικής (αντιμαρξιστική αταξική προσέγγιση), δεν σηματοδοτεί μόνο παραίτηση του ΣΥΡΙΖΑ από προεκλογικές διακηρύξεις σε σειρά θέματα: εξωτερικής πολιτικής, εκκλησίας-κράτους, μιλιταρισμού (στρατού, στρατιωτικών παρελάσεων, κλπ.), παιδείας (θρησκευτικά, προσευχές, παρελάσεις, κλπ.), εθνικισμού-ρατσισμού, κλπ. αλλά μετατοπίζει συνολικότερα την πολιτική και κοινωνική ζωή του τόπου σε επικίνδυνες αντιδραστικότερες κατευθύνσεις: ΔΥΝΑΜΩΝΕΙ τα αντιδραστικά ρεύματα εθνικισμού, ρατσισμού, αντισημιτισμού, μιλιταρισμού, θρησκοληψίας, κλπ., επιδρώντας, κατ΄επέκταση, και συμβάλλοντας επικίνδυνα σε μεγαλύτερη ανάπτυξή τους και στο σύνολο της κοινωνίας, τροφοδοτώντας έτσι άμεσα-έμμεσα φασιστικές και Ναζι-φασιστικές απόψεις που ευνοούνται, πέρα των άλλων, και απ’ τη βαθειά και ολόπλευρη κρίση που διέρχεται το σύνολο της σημερινής αστικής κοινωνίας.
Σήμερα όλα τα πολιτικά κόμματα, απ’ τα μεγαλοαστικά (μοναρχοφασιστική ΝΔ, ΑΝΕΛ, ΠΑΣΟΚ,ΠΟΤΑΜΙ, Ε.Κεντρώων) αλλά και η Ναζι-φασιστική «Χ.Α.» (Μιχαλολιάκος: «η Ελλάδα δεν έχει άλλη επιλογή πέραν του Ευρώ») ως τα ρεφορμιστικά ΣΥΡΙΖΑ και «Κ»ΚΕ (Κουτσούμπας: «είμαστε κάθετα αντίθετοι… με το να φύγει η Ελλάδα από το Ευρώ…» («Ρ»26/7/2015, σελ.17) αλλά και οι διάφορες ρεφορμιστικές Οργανώσεις με τα περί «εξόδου» μόνο από το ΕΥΡΩ (ΛΑΕ) και τα περί «αποδέσμευσης» (ΑΝΤΑΡΣΥΑ, κλπ.) είναι ΥΠΕΡ της παραμονής της Ελλάδας στην ΕΕ.
Όμως η ανοιχτή χρεοκοπία της καπιταλιστικής οικονομίας η βαθειά οικονομική κρίση υπερπαραγωγής, η μαζική ανεργία, το δυσθεώρητο χρέος, κλπ. και οι επανωτές καταστροφικές υποδουλωτικού χαρακτήρα συμφωνίες που έχουν επιβληθεί απ’ τους ιμπεριαλιστές και έχουν βαθύνει σε ακραίο σημείο την ΕΞΑΡΤΗΣΗ της χώρας απ’ τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, ιδιαίτερα από την ιμπεριαλιστική ΕΕ, με μοχλούς τους ιμπεριαλιστικούς Οργανισμούς ΕΚΤ-Κομισιόν-ΔΝΤ αλλά και η άνοδος των υπεραντιδραστικών φασιστικών-Ναζι-φασιστικών δυνάμεων έχουν επαναφέρει και θέσει, εδώ και καιρό, στην ημερήσια διάταξη της ταξικής πάλης της εργατικής τάξης και του λαού το πρόβλημα της ΕΝΟΤΗΤΑΣ όλων των αντιφασιστικών και αντιιμπεριαλιστικών δυνάμεων με τη συγκρότηση ενός πλατιού Αντιφασιστικού – Αντιιμπεριαλιστικού Λαϊκού Μετώπου, εντελώς απαραίτητου για την αποτελεσματικότερη διεξαγωγή της ταξικής πάλης τόσο για την απόκρουση των επιθέσεων του ξένου και ντόπιου κεφαλαίου στις κατακτήσεις της εργατικής τάξης και για την υπεράσπιση των λαϊκών συμφερόντων όσο και κατά του φασισμού με ταυτόχρονη διεξαγωγή και δυνάμωμα της πάλης κατά της ιμπεριαλιστικής ΕΞΑΡΤΗΣΗΣ και για ΑΜΕΣΗ, ΕΔΩ και ΤΩΡΑ, ΕΞΟΔΟ της ΧΩΡΑΣ από ΕΥΡΩ-ΟΝΕ-ΕΕ – γραμμή σύγκρουσης και σε πλήρη αντίθεση μ’ εκείνη της ιμπεριαλιστικής ΕΕ και της ντόπιας ξενόδουλης αντιδραστικής αστικής τάξης – και σε σύνδεση-κατεύθυνση την προοπτική της μελλοντικής οριστικής απαλλαγής της Ελλάδας από την ιμπεριαλιστική εξάρτηση, μια γραμμή που επιπλέον επιτρέπει, συμβάλλει και επιταχύνει την ανάπτυξη μαζικού επαναστατικού αντιιμπεριαλιστικού-αντικαπιταλιστικού κινήματος, με πρώτα σημάδια το ηχηρό μαζικό αντιιμπεριαλιστικό «ΟΧΙ» (62%) του δημοψηφίσματος (5 Ιούλη) και τη μεγάλη αποχή απ’ τις τελευταίες εκλογές (20 Σεπτέμβρη).
Σήμερα, 70 χρόνια μετά τη μεγάλη Αντιφασιστική ΝΙΚΗ των λαών με καθοδηγητή τον ΙΩΣΗΦ ΣΤΑΛΙΝ, η διαρκής όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων, η αύξηση της επιθετικότητας των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων (σε πρώτη γραμμή του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού) και οι πολεμικές συγκρούσεις σε διάφορα μέρη Αφγανιστάν, Ουκρανία, Ιράκ, Συρία κλπ. αλλά και η άνοδος των υπεραντιδραστικών δυνάμεων φασισμού και Ναζι-φασισμού επαναφέρει στο κέντρο της πολιτικής δράσης την πάλη του προλεταριάτου και των λαών ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και στο φασισμό-Ναζι-φασισμό – ΠΑΛΗ που μπορεί να διεξαχθεί σωστά ΜΟΝΟ όταν καθοδηγείται και στηρίζεται: α. στη λενινιστική θεωρία του ιμπεριαλισμού και την εφαρμογή της στη σημερινή περίοδο, και β. στην αντιφασιστική γραμμή του 7ου Συνεδρίου (1935) της ΚΟΜΙΝΤΕΡΝ (Δημητρόφ, κλπ.).
Νοέμβρης 2015
ΚΙΝΗΣΗ για ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ του ΚΚΕ (1918-55) 
Τ.Θ. 3689, 102 10 Αθήνα. Τηλ. 2108621543, email: anasintaxi@yahoo.com
Κυκλοφορεί η εφημερίδα Ανασύνταξη 415 (Οκτώβρης 2015)
- ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΓΡΑΜΜΑ ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ–Εγερτήριο σάλπισμα κατά των φασιστών επιδρομέων
- Α΄ Γράμμα ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ
- Η κατάθεση της μητέρας του Παύλου Φύσσα, Μάγδας στη δίκη της ναζιφασιστικής Χρυσής Αυγής (2/10/2015)
- Ανακοίνωση του Κόμματος Εργασίας (Τουρκία) για την βομβιστική επίθεση σε Ειρηνική διαδήλωση
Παρασκευή 6 Νοεμβρίου 2015
Σχηματισμός 2ης Κυβέρνησης των ρεφορμιστών του ΣΥΡΙΖΑ με τους ακραίους εθνικιστές-ρατσιστές των ΑΝΕΛ
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η Κυβέρνηση των ρεφορμιστών του ΣΥΡΙΖΑ, σε κυβερνητικό επίπεδο, θα διαχειριστεί-διεχειρίζεται τα συμφέροντα του ντόπιου μεγάλου κεφαλαίου και των ισχυρών μονοπωλίων των μεγάλων ιμπεριαλιστικών χωρών κρατών-μελών της ΕΕ, προφανώς σε βάρος της εργατικής τάξης και του λαού αλλά και της χώρας, κάτι που εκφράζεται και στη νέα καταστροφική συμφωνία που επέβαλλαν οι ιμπεριαλιστές δανειστές στη χώρα μας, υπογραμμένη απ’ την πρώτη κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.
Όμως, πέραν όλων των γνωστών οικονομικών προβλημάτων, η συνεργασία του ΣΥΡΙΖΑ με τους ακραίους εθνικιστές-ρατσιστές και θρησκόληπτους των ΑΝΕΛ, στο όνομα της διαβόητης «αντιμνημονιακής» πολιτικής (αταξική προσέγγιση), δεν σηματοδοτεί μόνο παραίτηση του ΣΥΡΙΖΑ από προεκλογικές διακηρύξεις σε σειρά θέματα: εξωτερικής πολιτικής, εκκλησίας-κράτους, μιλιταρισμού (στρατού, στρατιωτικών παρελάσεων, κλπ.), παιδείας (θρησκευτικά, προσευχές, παρελάσεις, κλπ.), εθνικισμού-ρατσισμού, κλπ. αλλά μετατοπίζει συνολικότερα την πολιτική και κοινωνική ζωή του τόπου σε επικίνδυνες αντιδραστικές κατευθύνσεις.
Η συνεργασία του ΣΥΡΙΖΑ με τους ΑΝΕΛ από μόνη της δυναμώνει, σε κυβερνητικό επίπεδο, τα αντιδραστικά ρεύματα εθνικισμού, ρατσισμού, αντισημιτισμού, μιλιταρισμού, θρησκοληψίας, κλπ. επιδρώντας, κατ΄επέκταση, και συμβάλλοντας επικίνδυνα σε μεγαλύτερη ανάπτυξή τους και στο σύνολο της κοινωνίας , τροφοδοτώντας έτσι άμεσα φασιστικές και Ναζι-φασιστικές απόψεις που ευνοούνται, πέρα των άλλων, και απ’ τη βαθειά και ολόπλευρη κρίση που διέρχεται το σύνολο της σημερινής αστικής κοινωνίας.
Ένα πρώτο προκλητικό κρούσμα υπήρξε η υπουργοποίηση του Δ.Καμμένου, γνωστού για τις εθνικιστικές, ρατσιστικές, ομοφοβικές και αντισημιτικές του απόψεις, θαυμαστής των Ναζι-φασιστικών απόψεων, που ανάγκασε ακόμα και το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο Ελλάδος να διαμαρτυρηθεί στον Πρωθυπουργό, εξαναγκάζοντας το Δ. Καμμένο σε παραίτηση, όμως αυτό δεν τον εμποδίζει να παραβρίσκεται πάντα κοντά και στο πλευρό του αρχηγού του Π.Καμμένου (π.χ. στην εθνικιστική φιέστα-πανηγύρι του Δήμου Σαλαμίνας για τη «ναυμαχία της Σαλαμίνας», «Εποχή» 4/10/2015, σελ.2).
Ας σημειωθούν ενδεικτικά σύντομα τα παρακάτω ζητήματα:
1.Εξωτερική πολιτική. Η υπουργοποίηση του Π.Καμμένου, και μάλιστα η ανάληψη του υπουργείου Άμυνας, μετατοπίζει έντονα μα άκρως επικίνδυνα την εξωτερική πολιτική της Κυβέρνησης, με τις ανεύθυνες και αντιδραστικές δραστηριότητες του, σε τυχοδιωκτική εθνικιστική και προκλητικά φιλο-ιμπεριαλιστική κατεύθυνση (παλιότερες επισκέψεις σε Κύπρου, ΗΠΑ, κλπ..
2.Μιλιταρισμός. Η ανάληψη του Υπουργείου Άμυνας απ’ τον Π.Καμμένο έχει αποφασιστικά συμβάλλει σε επικίνδυνη ανάπτυξη του μιλιταρισμού (αύξηση στρατιωτικών δαπανών, παραγγελίες όπλων, στρατιωτικές παρελάσεις-πανηγύρια, κλπ.). Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει παραιτηθεί απ’ την κατάργηση των στρατιωτικών παρελάσεων, κλπ.
3.Εθνικισμός-ρατσισμός. Στήριξη και δυνάμωμα του εθνικισμού-ρατσισμού απ’ την αντιδραστική δράση των ΑΝΕΛ (π.χ. εθνικιστικά πανηγύρια χουντικής έμπνευσης από Καμμένο-Δούρου 25 Μάρτη, κλπ., κλπ.), με αποκορύφωμα ακόμα και την καταψήφιση του νομοσχεδίου για τη «ιθαγένεια» ( με εξαίρεση τον Κ.Ζουράρι) και συμπαράταξη με τις εθνικιστικές ρατσιστικές, φασιστικές και Ναζι-φασιστικές δυνάμεις.
4. Παιδεία-εκκλησία. Η αντιδραστική συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ οδήγησε σε εγκατάλειψη εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ της κατάργησης των μαθητικών παρελάσεων, της πρωινής προσευχής στα σχολεία, το ζήτημα των θρησκευτικών κλπ.. Μάλιστα μια ορθή δήλωση της αναπληρώτριας Υπουργού Παιδείας Σίας Αναγνωστοπούλου προκάλεσε την εντελώς αδικαιολόγητη μήνιν του Αρχιεπίσκοποι Ιερώνυμου, ο οποίος σε στυλ Χουντο-Χριστόδουλου, μίλησε με θράσος απαξιωτικό για «κάποια κυρία που έχει ορισμένες ιδέες στο μυαλό της».
Πέμπτη 5 Νοεμβρίου 2015
Α΄ Γράμμα ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ
Α΄ Γράμμα ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ
Η επίθεση της σημερινής ηγεσίας του «Κ»ΚΕ στην επαναστατική γραμμή των ΚΚΕ (Α΄ Γράμμα ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ)–ΚΟΜΙΝΤΕΡΝ (7ο Συνέδριο, κλπ.) – Μια αντιμαρξιστική σοσιαλδημοκρατική-τροτσκιστική μα και επιπλέον μια υπεραντιδραστική επίθεση, αφού στο παρελθόν η τροτσκιστική κατεύθυνση βρέθηκε ευθέως στην υπηρεσία του φασιστικού «Άξονα» Βερολίνο-Ρώμη-Τόκιο
Οι πρόσφατες (αυτού του χρόνου) ανοιχτές αντιμαρξιστικές μα και αντιδραστικές επιθέσεις της σοσιαλδημοκρατικής ηγεσίας του «Κ»ΚΕ στην επαναστατική γραμμή του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος της εποχής της ΚΟΜΙΝΤΕΡΝ (7ο Συνέδριο, κλπ. ΣΤΑΛΙΝ-ΔΗΜΗΤΡΟΦ) και εκείνης του επαναστατικού ΚΚΕ (Α΄ Γράμμα Ν. Ζ.) ήταν για τους επαναστάτες μαρξιστές δηλ. λενινιστές-σταλινιστές εντελώς αναμενόμενες και αναπόφευκτες εξαιτίας της διαφαινόμενης από χρόνια αντιδραστικότερης ιδεολογικό-πολιτικής πορείας συγχώνευσης της ντόπιας χρουστσοφικής σοσιαλδημοκρατίας με τον αντεπαναστατικό τροτσκισμό. Ήταν, λοιπόν, ζήτημα χρόνου να εκδηλωθούν σύντομα ανοιχτά, όπως και έγινε. Εξάλλου η νέα αντιμαρξιστική-τροτσκιστική επίθεση ενάντια στην επαναστατική γραμμή του Α΄ Γράμματος του ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ είχε ήδη, εμμέσως πλην σαφώς, προαναγγελθεί – ούτε καν ένα μήνα μετά τη φαρσοκωμωδία της διαβόητης «αποκατάστασης»(!) του Ν.Ζ. – όταν ΨΕΥΔΕΣΤΑΤΑ ισχυρίζονταν λασπολογώντας προκλητικά: «δεν υπάρχει αμφιβολία πως στο σημείο αυτό ο Ν.Ζαχαριάδης έκανε ένα συμβιβασμό» (μπροσούρα «Ριζοσπάστη»: «28η Οκτώβρη του 1940, Τα τρία γράμματα του Νίκου Ζαχαριάδη», σελ.13, εκδ. «Ριζοσπάστη» 29-30 Οκτώβρη 2011) χωρίς να κατονομάζεται το σημείο του «Γράμματος» που εκφράζει τάχα «συμβιβασμό»(!), γιατί απλούστατα ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ.
Μερικές εντελώς σύντομες παρατηρήσεις:
1.Καταρχήν οι θέσεις-επιθέσεις της ηγεσίας του «Κ»ΚΕ στην επαναστατική γραμμή της ΚΟΜΙΝΤΕΡΝ (7ο Συνέδριο, κλπ.) και στην επαναστατική γραμμή του ΚΚΕ εκείνης της περιόδου, όπως αυτή διατυπώθηκε, με παραδειγματική συντομία και μαρξιστική σαφήνεια, στο Α΄ Γράμμα του ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ, με τα περί «Β΄ Παγκόσμιου ιμπεριαλιστικού πολέμου» και από τις δυο (!) πλευρές δηλ. του επιθετικού ιμπεριαλιστικού φασιστικού «Άξονα» Γερμανίας-Ιταλίας-Ιαπωνίας και της σοσιαλιστικής-κομμουνιστικής Σοβιετικής Ένωσης (αντιφασιστικού και κομμουνιστικού κινήματος, κλπ.) και περί «ιμπεριαλιστικού πολέμου» και απ’ τις δυο (!) πλευρές Ιταλίας-Ελλάδας είναι επιθέσεις-θέσεις αντιμαρξιστικου-τροτσκιστικού χαρακτήρα, επειδή σ’ αυτές: πρώτο, αγνοείται, πέρα απ’ τις ίδιες ρίζες-αιτίες γέννησης-ξέσπασμάτος των δυο παγκόσμιων πολέμων, η ΒΑΣΙΚΗ διαφορά – ως προς το χαρακτήρα – μεταξύ του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου (= «ιμπεριαλιστικός») και του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου (= «αντιφασιστικός-απελευθερωτικός» ΣΤΑΛΙΝ-ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ), δεύτερο, αγνοούνταΙ τα εντελώς διαφορετικά επαναστατικά καθήκοντα του προλεταριάτου που σύμφωνα με το Λένιν, στην περίπτωση ΚΑΘΕ «ιμπεριαλιστικού πολέμου» ( π.χ. Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος), ήταν-είναι η «ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΣΕ ΕΜΦΥΛΙΟ ΠΟΛΕΜΟ» με στόχο την άμεση προώθηση της Προλεταριακής Επανάστασης και τη βίαιη-ένοπλη συντριβή και ανατροπή της ιμπεριαλιστικής μπουρζουαζίας (διαμάχη LENIN-KAUTSKY, κλπ.), τρίτο, υιοθετείται και προβάλλεται η αντιμαρξιστική αντίληψη πως μια σοσιαλιστική-κομμουνιστική χώρα (π.χ. η τότε ΕΣΣΔ) και το ένοπλο διεθνές επαναστατικό κομμουνιστικό και αντιφασιστικό κίνημα διεξήγαγαν τάχα, όπως και οι καπιταλιστές-ιμπεριαλιστές, «ιμπεριαλιστικό»(!) πόλεμο, τέταρτο, επιπλέον αυτές αρνούνται τη μαρξιστική άποψη σύμφωνα με την οποία οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι είναι ΜΟΝΟ γέννημα-θρέμα του καπιταλισμού-ιμπεριαλισμού και αναπόφευκτοι όσο υπάρχει καπιταλισμός-ιμπεριαλισμός.
2. Αν οι τότε αντιμαρξιστικές-τροτσκιστικές απόψεις περί «ιμπεριαλιστικού Β΄ Παγκοσμίου πολέμου» και απ τις δυο πλευρές δηλ. φασιστικού «Άξονα» – ΕΣΣΔ (ας φανταστεί κανείς, στη βάση αυτής της φιλοχιτλερικής θέσης, το ξέσπασμα ενός «ΕΜΦΥΛΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ» στην ΕΣΣΔ και στις αντιφασιστικές χώρες και τις καταστροφικές συνέπειες στο αντιφασιστικό στρατόπεδο κατά τη διάρκεια του πολέμου) και περί «ιμπεριαλιστικού πολέμου» Ιταλίας-Ελλάδας απ’ τις δυο πλευρές ήταν απλά αντεπαναστατικές-αντιδραστικές, επειδή βρέθηκαν κατευθείαν (υποκειμενικά-αντικειμενικά) και άμεσα στην υπηρεσία του υπεραντιδραστικού φασιστικού «Άξονα» ΒΕΡΟΛΙΝΟ-ΡΩΜΗ-ΤΟΚΙΟ, οι σημερινές τροτσκιστικές απόψεις της σοσιαλδημοκρατικής ηγεσίας του «Κ»ΚΕ είναι κάτι περισσότερο: είναι υπεραντιδραστικές, επειδή: πρώτο, επαναπροβάλλονται όταν αυτές έχουν ήδη συντριφτεί, πριν πολλές δεκαετίες, απ’ τον επαναστατικό Κόκκινο Στρατό στα πεδία των μαχών (ΣΤΑΛΙΝΓΚΡΑΝΤ, κλπ) και θάφτηκαν, μαζί με τις ναζι-φασιστικές, στα συντρίμμια τους, δεύτερο, επαναπροβάλλονται μετά 70 χρόνια απ’ τη μεγάλη Αντιφασιστική ΝΙΚΗ των λαών και την καταστροφική ΗΤΤΑ του φασισμού στο Βερολίνο, το Μάη του 1945, με τις γνωστές τεράστιες και ανυπολόγιστες καταστροφές για τους λαούς, τρίτο, επαναπροβάλλονται όταν έχει πλέρια επιβεβαιωθεί στην πράξη η ΟΡΘΟΤΗΤΑ της επαναστατικής μαρξιστικής γραμμής της ΚΟΜΙΝΤΕΡΝ (7ο Συνέδριο κλπ.) δηλ. η επαναστατική γραμμή του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος (μαζί και του ΚΚΕ) και επισφραγιστεί με την κατάληψη του χιτλερικού Βερολίνου και την τοποθέτηση της Κόκκινης Σημαίας στο Reichstag απ΄τον επαναστατικό Κόκκινο Στρατό με καθοδηγητή τον ΙΩΣΗΦ ΣΤΑΛΙΝ, τέταρτο, όταν είναι πασίγνωστες οι ΕΠΙΤΥΧΙΕΣ αυτής της επαναστατικής γραμμής – της μοναδικά επαναστατικής μαρξιστικής γραμμής – που ΟΔΗΓΗΣΕ: 1. στην τεράστια ανάπτυξη του ένοπλου Αντιφασιστικού Κινήματος στην Ευρώπη, κάτω απ’ την καθοδήγηση των επαναστατικών κομμουνιστικών κομμάτων, 2. στη ΔΙΑΣΩΣΗ της σοσιαλιστικής-κομμουνιστικής Σοβιετικής Ένωσης, που ηγήθηκε και καθοδήγησε τη ΝΙΚΗ, 3. στη στρατιωτική ΗΤΤΑ του ΦΑΣΙΣΜΟΥ και ΝΑΖΙ-ΦΑΣΙΣΜΟΥ, 4. στην απελευθέρωση των λαών, 5. στην κατάργηση του καπιταλισμού σε σειρά χώρες, 6. στη δημιουργία του σοσιαλιστικού στρατοπέδου.
Παρόλα αυτά στο πρόσφατο αντιμαρξιστικό τροτσκιστικό «πόνημα», «Το ΚΚΕ στον ιταλοελληνικό πόλεμο» (Μάρτης 2015), των χρουστσοφικών σοσιαλδημοκρατών ηγετών του «Κ»ΚΕ – λακέδων της ντόπιας αντιδραστικής αστικής τάξης και των ιμπεριαλιστών της ΕΕ μα και προκλητικών υπερασπιστών-απολογητών της ΕΞΑΡΤΗΣΗΣ (άρνηση ύπαρξης της σημερινής εξάρτησης της χώρας: «το γνωστό ιδεολόγημα περί εξάρτησης», «Ρ» 19/5/2012, σελ 2, κλπ.) – κατασυκοφαντείται, λασπώνεται και διαστρεβλώνεται η επαναστατική μαρξιστική γραμμή της ΚΟΜΙΝΤΕΡΝ (7ο Συνέδριο κλπ.) δηλ. ΟΛΩΝ των επαναστατικών κομμουνιστικών κομμάτων εκείνης της εποχής, μαζί και του ΚΚΕ, με τον πιο χυδαίο και αδίστακτο λασπολογικό φιλοχιτλερικό τροτσκιστικό τρόπο: «Το 7ο Συνέδριο της ΚΔ διαμόρφωσε στρατηγική που προσανατόλισε τα ΚΚ στη σύμπραξη με τη μια ιμπεριαλιστική πλευρά, τη λεγόμενη δημοκρατική, εναντίον της άλλης, της φασιστικής. Εκ των πραγμάτων η νέα στρατηγική της ΚΔ ωθούσε να διεξάγεται η πάλη του κομμουνιστικού και εργατικού κινήματος υπό ΞΕΝΗ ΣΗΜΑΙΑ (υπογρ. «Α»)» («Το ΚΚΕ στον ιταλοελληνικό πόλεμο 1940-1941», σελ. 26, Αθήνα Μάρτης 2015).
Σήμερα οι σοσιαλδημοκράτες-τροτσκιστές ηγέτες του «Κ»ΚΕ – «βαμμένοι» αντισταλινικοί-αντιζαχαριαδικοί – με την προπαγάνδιση των νέων τους αλλά παμπάλαιων φιλοχιτλερικών τροτσκιστικών θέσεων-απόψεων περί «Β΄ Παγκοσμίου ιμπεριαλιστικού πολέμου» («Ρ» 19/4/2015, σελ. 7-24) εγκαταλείπουν οριστικά το τότε αντιφασιστικό στρατόπεδο με επικεφαλής τη σταλινική ΕΣΣΔ – ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΑ βέβαια – προσχωρώντας στο αντίπαλο αντιδραστικό στρατόπεδο, μπαίνοντας έτσι άμεσα και κατευθείαν στην υπηρεσία του υπεραντιδραστικού επιθετικού ιμπεριαλιστικού φασιστικού «Άξονα» ΒΕΡΟΛΙΝΟ-ΡΩΜΗ-ΤΟΚΙΟ, με τις ανάλογες προφανώς πολιτικές προεκτάσεις και αρνητικές συνέπειες για την ταξική πάλη της εργατικής τάξης και του λαού στη σημερινή περίοδο.
3. Απ’ τις σελίδες του ίδιου κακόφημου αντιμαρξιστικού «πονήματος» εξαπολύεται και η επίθεση στο Α’ Γράμμα του Ν.Ζαχαριάδη, απορρίπτοντας τον «εθνικοαπελευθερωτικό» χαρακτήρα του πολέμου απ’ την πλευρά της Ελλάδας: «στο Α’ γράμμα του Ν.Ζαχαριάδη ο πόλεμος χαρακτηρίζονταν εθνικοαπελευθερωτικός απ’ την πλευρά της Ελλάδας και όχι ιμπεριαλιστικός και από τις δύο πλευρές» («Τμήμα Ιστορίας της ΚΕ του ΚΚΕ»: «Το ΚΚΕ στον ιταλοελληνικό πόλεμο 1940-41», σελ. 150-152, εκδ. «Σύγχρονη Εποχή», Αθήνα Μάρτης 2015).
Όμως η εργατική τάξη αλλά και ο λαός, και πρώτα απ’ όλα οι επαναστάτες κομμουνιστές γνωρίζουν ότι το Α΄ Γράμμα του ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ ήταν εκείνο που καθόρισε την επαναστατική μαρξιστική γραμμή του ΚΚΕ για εκείνη την ιστορική περίοδο, που η εφαρμογή της απ’ το Κόμμα οδήγησε στη μεγάλη εποποιία της ΕΑΜΟ-ΕΛΑΣίτικης Αντίστασης, υπό την καθοδήγηση του ΚΚΕ, και στην απελευθέρωση της χώρας απ’ τους ιταλο-γερμανο-βούλγαρους φασίστες κατακτητές. Εμπνευστής και αρχιτέκτονας αυτής της μεγάλης εποποιίας υπήρξε ο μεγαλύτερος επαναστάτης κομμουνιστής ηγέτης της χώρας στον 20ο αιώνα και μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Γ’ ΚΔ ΝΙΚΟΣ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ μα και συνάμα ήταν ο ΠΡΩΤΟΣ Αντιστασιακός της Χώρας, κι αυτό εξαιτίας: 1. της συγγραφής του ιστορικού Α΄ Γράμματος, και 2. της παράδοσής του απ’ τους φασίστες του Μεταξά στους γερμανούς Ναζι-φασίστες κατακτητές.
ΔΕΝ νοείται δημιουργία και μαζική ανάπτυξη των ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, κλπ., ΧΩΡΙΣ την επαναστατική μαρξιστική γραμμή του ιστορικού Α΄ Γράμματος του ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ. Επίθεση στην επαναστατική μαρξιστική γραμμή του Α΄Γράμματος του Ν.Ζ. και απόρριψη της, ΣΗΜΑΙΝΕΙ: επίθεση-απόρριψη της εποποιίας της ΕΑΜΟ-ΕΛΑΣίτικης Αντίστασης (ΚΚΕ-ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΕΠΟΝ-ΟΠΛΑ, κλπ.), την οποία υποτίθεται πως «τιμούν» (η αστική υποκρισία και δημαγωγία δεν γνωρίζουν όρια) οι προδότες σοσιαλδημοκράτες τροτσκιστές σημερινοί ηγέτες του «Κ»ΚΕ, εξαπατώντας τα μέλη και τους οπαδούς τους, όταν δημαγωγικά ισχυρίζονται στο «Ριζοσπάστη»: «μάθε την αλήθεια: το χώμα που πατάς, λευτέρωσαν μ’ αγώνα ΕΑΜ-ΕΠΟΝ-ΕΛΑΣ» («Ρ» 28/10/2015, σελ.1) – αποκρύβοντάς τους ότι η συγκρότηση και μαζική ανάπτυξη αλλά και ο ηρωικός αγώνας των «ΕΑΜ-ΕΠΟΝ-ΕΛΑΣ» οφείλεται ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ και ΜΟΝΟ: ΑΚΡΙΒΩΣ στην επαναστατική μαρξιστική γραμμή του Α’ Γράμματος του ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ και στην επαναστατική γραμμή της ΚΟΜΙΝΤΕΡΝ (7ο Συνέδριο, κλπ., ΣΤΑΛΙΝ-ΔΗΜΗΤΡΟΦ), όπως και η μεγάλη αντιφασιστική ΝΙΚΗ των λαών.
Στην Ελλάδα εκείνης της περιόδου, οι σημερινοί σοσιαλδημοκράτες τροτσκιστές ηγέτες του «Κ»ΚΕ θα βρίσκονταν ΕΞΩ και ΕΝΑΝΤΙΑ στο επαναστατικό ΚΚΕ μα και ΕΞΩ απ’ την ΕΑΜΟ-ΕΛΑΣίτικη Αντίσταση, κι’ αυτό όχι μόνο εξαιτίας της αντιπαλότητας και απόρριψης της επαναστατικής μαρξιστικής γραμμής των ΚΟΜΙΝΤΕΡΝ-Α΄Γράμματος Ζαχαριάδη-ΚΚΕ λόγω των τροτσκιστικών θέσεων αλλά και γιατί στο Α΄Γράμμα του ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ υπάρχει ο όρος: «όποιος δε συμφωνεί με τη γραμμή του γράμματος αυτού θα διαγράφεται από το ΚΚΕ» («Βοήθημα Ιστορίας του ΚΚΕ», σελ. 192, «εκδοτικό της ΚΕ του ΚΚΕ» 1952).
4. Η καταστροφική κατάληξη της εποποιίας της ΕΑΜΟ-ΕΛΑΣίτικης Αντίστασης στις ΠΡΟΔΟΤΙΚΕΣ συμφωνίες ΛΙΒΑΝΟΥ-ΓΚΑΖΕΡΤΑΣ-ΒΑΡΚΙΖΑΣ με την παράδοση των όπλων (ΠΡΟΔΟΣΙΕΣ και όχι «λάθη») ΔΕΝ ήταν αναπόφευκτη ΟΥΤΕ πολύ περισσότερο οφείλεται στην επαναστατική γραμμή της ΚΟΜΙΝΤΕΡΝ και εκείνη του Α΄ Γράμματος του ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ, όπως ΨΕΥΔΕΣΤΑΤΑ και συκοφαντικά υποστηρίζουν οι ηγέτες του «Κ»ΚΕ και ένα από τα πιο πιστά και λυσσασμένα μαντρόσκυλα της αντιδραστικής αστικής τάξης, ο Μ.ΜΑΪΛΗΣ (διαμαρτύρονταν γιατί η αστική τάξη απ’ το ΚΚΕ-Ζαχαριάδη «χαρακτηρίστηκε ξενόδουλη από γεννησιμιού της», «Ρ» 7-8/1/2012, σελ 13), δυσφημώντας την μοναδικά ορθή επαναστατική μαρξιστική γραμμή του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος (=ΚΟΜΙΝΤΕΡΝ) εκείνης της ιστορικής περιόδου για πολλοστή φορά: ότι ΤΑΧΑ «η στρατηγική των αντιφασιστικών μετώπων είχε ως απόρροια τη Συμφωνία του Λιβάνου και της Καζέρτας και πριν από αυτές την υπαγωγή του ΕΛΑΣ στο στρατηγείο της Μέσης Ανατολής» («Ρ» 17/5/2015, σελ. 26) (σχετικά με αυτό το ζήτημα βλέπε ακόμα: «Ρ», 29/09/2012, σελ. 28 και «Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ», τ. 2, 1949-1968, σελ. 618, κλπ.). Έτσι η ΗΤΤΑ του Ελληνικού κινήματος αποδίδεται – συκοφαντικά και ΨΕΥΔΕΣΤΑΤΑ – στην επαναστατική γραμμή των ΚΔ-ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ κι ΟΧΙ στην εγκατάλειψη και ΠΡΟΔΟΣΙΑ της. Αλλά και πρόσφατα υποστηρίζεται και επαναλαμβάνεται συκοφαντικά και ΨΕΥΔΕΣΤΑΤΑ απ’ το «Ριζοσπάστη» πως ΤΑΧΑ «το Κόμμα μας … δεν μπόρεσε να διαμορφώσει τη στρατηγική που θα οδηγούσε προς την επαναστατική επίλυση του προβλήματος της πολιτικής εξουσίας. Δε διαμόρφωσε τις υποκειμενικές προϋποθέσεις μιας πορείας, που ανάλογα και με άλλους παράγοντες μπορούσε να οδηγήσει στη νίκη. Η στρατηγική, επίσης, του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος απέναντι στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα τελικά δεν προσανατόλισε στη διαμόρφωση στρατηγικής των ΚΚ ενάντια στην αστική τάξη της χώρας τους, είτε η τελευταία ήταν επιτιθέμενη είτε αμυνόμενη» («Ρ» 27/9/ 2015, σελ.18), δικαιολογώντας και καλύπτοντας εκ νέου τις ΠΡΟΔΟΣΙΕΣ της τότε δεξιάς οπορτουνιστικής ηγεσίας.
Είναι όμως πασίγνωστο ότι στο «ιστορικό Γράμμα» του ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ – που στηρίχθηκε ΑΚΡΙΒΩΣ στη συγκεκριμένη επαναστατική γραμμή της ΚΟΜΙΝΤΕΡΝ – γίνεται σαφέστατα λόγος για ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ της ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ και όχι για όποιες προδοτικές συμφωνίες υποταγής στην αστική τάξη, υποχρεώνοντας να δοθεί εδώ εκ νέου ολόκληρο το σαφέστατο απόσπασμα, που κατά καιρούς δίνεται ψαλιδισμένο απ’ τους χρουστσοφικούς-Τροτσκιστές σοσιαλδημοκράτες της ηγεσίας του «Κ»ΚΕ: «έπαθλο για τον εργαζόμενο λαό και επιστέγασμα για το σημερινό του αγώνα, πρέπει να είναι και θα είναι, μια καινούργια Ελλάδα της δουλιάς, της λευτεριάς, λυτρωμένη από κάθε ξενική ιμπεριαλιστική εξάρτηση και από κάθε εκμετάλλευση, μ’ ένα πραγματικό παλλαϊκό πολιτισμό». ΑΚΡΙΒΩΣ αυτόν τον επαναστατικό ΣΤΟΧΟ κατάληψης της εξουσίας ΑΠΟΣΙΩΠΑ εντελώς και πρόσφατα ο «Ριζοσπάστης» («Ρ» 28/10/2015, σελ.9)*, αποφεύγοντας σκόπιμα να δημοσιεύσει το Α΄ Γράμμα του Ζαχαριάδη και προφανώς ούτε το προαναφερόμενο σχετικό απόσπασμα (αντ’ αυτού «προτίμησε» την αναδημοσίευση ενός παλιότερου σκίτσου του «Ρ»), που επιβεβαιώνει την ύπαρξη επαναστατικής στρατηγικής του ΚΚΕ και θέτει με τη μέγιστη σαφήνεια ζήτημα ΚΑΤΑΧΤΗΣΗΣ της ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ.
Το επαναστατικό κομμουνιστικό και λαϊκό κίνημα τόσο στην Ελλάδα όσο και όπου αλλού ΔΕΝ οδηγήθηκε σε ΗΤΤΑ εξαιτίας της ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ της επαναστατικής γραμμής της Γ΄ ΚΔ, όπως ισχυρίζονται οι διάφοροι σοσιαλδημοκράτες προδότες Τροτσκιστές ΜΑΪΛΗΔΕΣ του «Κ»ΚΕ, αλλά για τον ακριβώς ΑΝΤΙΘΕΤΟ λόγο: εξαιτίας της εγκατάλειψης και ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ αυτής της επαναστατικής γραμμής.
Κλείνοντας ας σημειωθεί ακόμα μια φορά: στην Ελλάδα που το ΚΚΕ και το ΕΑΜο-ΕΛΑΣίτικο Αντιφασιστικό κίνημα ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΘΗΚΑΝ και ΕΓΚΑΤΕΛΕΙΨΑΝ την επαναστατική γραμμή της ΚΔ και εκείνη του Α΄ Γράμματος του ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ, το Κίνημα υποτάχθηκε στους άγγλους ιμπεριαλιστές και ΠΡΟΔΟΘΗΚΕ απ’ τη δεξιά οπορτουνιστική ηγεσία, μ’ επικεφαλής τον πράχτορα της Ιντέλιντζενς Σέρβις Γ.ΣΙΑΝΤΟ, η οποία ΠΑΡΕΔΟΣΕ την ΕΞΟΥΣΙΑ στους άγγλους ιμπεριαλιστές και στους ντόπιους μοναρχοφασίστες με τις ΠΡΟΔΟΤΙΚΕΣ Συμφωνίες Λιβάνου-Καζέρτας-Βάρκιζας, μ’ αποκορύφωμα την παράδοση των όπλων. Κι ΑΚΡΙΒΩΣ αυτά αποκρύβει απ’ την εργατική τάξη και το λαό, προφανώς και απ’ τους κομμουνιστές και αντιφασίστες, ο χρουστσοφικός σοσιαλδημοκράτης τροτσκιστής Μ.ΜΑΪΛΗΣ και η παρέα του, που, με κάθε ευκαιρία, χαρακτηρίζει την ΠΡΟΔΟΣΙΑ του Κινήματος απλά «λάθη»(!) («λάθη, όπως η συμφωνίες του Λιβάνου, της Καζέρτας και της Βάρκιζας!» «Ρ»7/10/1012, σελ.16) και παίρνει υπό την υπεράσπισή του τον προδότη και πράκτορα των άγγλων Γ. ΣΙΑΝΤΟ (οι δεξιοί οπορτουνιστές του «Κ»ΚΕ τον έχουν εδώ και δεκαετίες αποκαταστήσει), ενώ σε κάποιο αντιμαρξιστικό τροτσκιστικό αρθρίδιό του δεν αναφέρει καθόλου τη ΒΑΡΚΙΖΑ («Ρ» 17/5/2015, σελ.26).
……….
*Είναι τέτοια τα αδιέξοδα και τόσο βαθιά η κρίση στις γραμμές του σοσιαλδημοκρατικού «Κ»ΚΕ που στην «Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της ΚΕ για την 28η Οκτωβρίου 1940» («Ρ» 28/10/2015, σελ.9) οι σοσιαλδημοκράτες τροτσκιστές ηγέτες δεν τολμούν να μιλήσουν για «Β’ Παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό πόλεμο» αλλά κάνουν λόγο για τον «πραγματικό χαρακτήρα του Β΄ Παγκόσμιου πόλεμου»(!), ενώ απ’ την άλλη αποσιωπάται εντελώς και δεν αναδημοσιεύεται το Α΄ Γράμμα του ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ, ταυτόχρονα όμως το άλλο μισό της σελίδας καλύπτεται απ’ τις παρουσιάσεις πανελλαδικά (με τίτλο «Βιβλιοπαρουσιάσεις σε όλη τη χώρα»), του χρουστσοφικού-τροτσκιστικού «πονήματος»: «το ΚΚΕ στον ιταλοελληνικο πόλεμο» στο οποίο προβάλλονται οι επιθέσεις ενάντια στην επαναστατική γραμμή του Α΄Γράμματος του ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ και εκείνη της ΚΟΜΙΝΤΕΡΝ (7ο Συνέδριο, κλπ.), και τα περί «Β’ Παγκόσμιου ιμπεριαλιστικού πολέμου» απ’ τις δυο πλευρές, κλπ., κλπ.
Τρίτη 3 Νοεμβρίου 2015
Με τον Νίκο Ζαχαριάδη στο Νταχάου: Μαρτυρία του συγκρατούμενου του Βλαντίμιρ Ιβάνοβιτς Τζελαλή, Έλληνα από τη Μαριούπολη-Ανατολική Ουκρανία (αφήγηση στο Στέλιο Ελληνιάδη)
Με τον Νίκο Ζαχαριάδη στο Νταχάου
Μαρτυρία του συγκρατούμενου του Βλαντίμιρ Ιβάνοβιτς Τζελαλή, Έλληνα από τη Μαριούπολη-Ανατολική Ουκρανία (αφήγηση στο Στέλιο Ελληνιάδη)
ΕΛΛΗΝΙΑΔΗΣ: «Συγκρατούμενοι στο Νταχάου
Το Νταχάου ήταν Konzentrationslager, ένα από τα πιο γνωστά στρατόπεδα συγκέντρωσης και καταναγκαστικής εργασίας, με δεκάδες διάσπαρτα «παραρτήματα», όχι πολύ μακριά από το Μόναχο. Κατά την απελευθέρωση, τον Απρίλη του 1945, υπήρχαν περίπου 30 χιλιάδες κρατούμενοι στο Νταχάου. Κατά τη διάρκεια της λειτουργίας του είχαν «περάσει» από τα παραπήγματά του πάνω από 200.000 άτομα, εκ των οποίων πάρα πολλά, μεταξύ 32 και 42 χιλιάδων, άφησαν την τελευταία τους πνοή στο lager και αποτεφρώθηκαν στα κρεματόριά του.
Ο Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας Νίκος Ζαχαριάδης, κρατούμενος στις φυλακές της δικτατορίας του Μεταξά από τις 17 Σεπτεμβρίου 1936, παραδόθηκε, στις 26 Απριλίου 1941, από τις ελληνικές αρχές, μαζί με άλλους κομμουνιστές φυλακισμένους στη Γκεστάπο, η οποία τον προώθησε στη Βιέννη κι από εκεί, στις 30 Νοεμβρίου 1941, στο Νταχάου, όπου παρέμεινε μέχρι την άφιξη του αμερικάνικου στρατού, στις 29 Απριλίου 1945· Συνολικά, είχε συμπληρώσει στις ελληνικές φυλακές και τα γερμανικά κάτεργα κάτι παραπάνω από αδιάσπαστα οκτώμισι χρόνια. Σ’ αυτό το στρατόπεδο, όπου «η εργασία απελευθέρωνε», ο Έλληνας κρατούμενος Βλαδίμηρος Τζελαλή, από τη Μαριούπολη, με αριθμό εγγραφής στους «φιλοξενούμενους» του Νταχάου «32771», συναντήθηκε με τον γενικό γραμματέα του ΚΚΕ Νίκο Ζαχαριάδη, παλιότερο τρόφιμο, με αριθμό «28777»·
(Η συνέντευξη έγινε με τη βοήθεια της Αλεξάνδρας Προτσένκο Πιτσατζή, της Ίνγκας Αμπγκάροβα και της Ναταλίας Μηάσενκο Κόρμαλη).»
Με τις οδηγίες του Ζαχαριάδη
ΤΖΕΛΑΛΗΣ: «Σ” αυτό το εργοστάσιο δούλευε και ο Νίκος. Ήταν ο άνθρωπος που στην αρχή της βάρδιας μας έδινε τα εργαλεία με τα οποία δουλεύαμε. Σμίλη, πριόνι και άλλα. Εγώ βεβαίως δεν γνώριζα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος, Είδα ότι είναι κάπως σκουρόχρωμος, έμοιαζε με “Ελληνα, αυτός όμως εμένα με κατάλαβε αμέσως από τη φάτσα. Αυτός ονόμαζε τον εαυτό του Νικόλα, και εμείς τον φωνάζαμε Νικόλα. Με κατάλαβε και ρώτησε με καθαρά ρωσικά, «είσαι Έλληνας;». Απάντησα, «ναι, αλλά πώς με καταλάβατε;». «Από το πρόσωπό σου», μου είπε και με ρώτησε από πού είμαι. Εγώ απάντησα ότι είμαι από τη Μαριούπολη και αυτός στη συνέχεια μου είπε κάτι για τον εαυτό του. Τον ρώτησα, πρώτα, από πού ξέρει τόσο καλά τα ρωσικά, αφού είναι από την Ελλάδα, και τότε μου είπε ότι τελείωσε την Ανώτατη Κομματική Σχολή στη Μόσχα, ότι έχει ζήσει και στο Λένινγκραντ και είναι παντρεμένος με μία Τσέχα με την οποία έχει μία κόρη. (σημ. Ο Ζαχαριάδης είχε και ένα γιο με την Τσέχα Μάνια ΝόΒακ).
Κάθε φορά που πήγαινα στη δουλειά με καλούσε και μου έδινε λίγο φαγητό, ένα κομματάκι ψωμί ή κάτι άλλο. Επειδή ήταν εκεί από πολύ καιρό πριν πάω εγώ, είχε σχέσεις με τους κατοίκους (των γύρω περιοχών που εργάζονταν στον ίδιο χώρο) και γι’ αυτό είχε καλή εμφάνιση, δηλαδή δεν πεινούσε. Και μετά, όχι από την αρχή, μου ζητούσε να περνάω κάποια πράγματα που ήταν μυστικά στο στρατόπεδο. Αυτός ανήκε σε μία οργάνωση μυστική. Δεν μου επέτρεπε να δω το περιεχόμενο των πραγμάτων που μετέφερα. Ήταν μικρά δεματάκια. Εγώ τον ρωτούσα τι είναι μέσα. Μου έλεγε ότι ήταν κάποιες πληροφορίες για την κατάσταση στο μέτωπο. Μου τα έδινε και έπρεπε να τα παραδώσω στον ίδιο ή σε ένα φίλο του μόλις περάσουμε τον έλεγχο στην είσοδο του στρατοπέδου. Σ” αυτόν μπορεί να έκαναν έλεγχο, εμένα όμως, επειδή ήμουν πιτσιρίκι, δεν με ψάχνανε και τα έβαζα στο ξύλινο παπούτσι που είχα, κάτω από τους πάτους. κι αυτό περισσότερο γινόταν τις νυχτερινές βάρδιες όταν γυρίζαμε πίσω στο στρατόπεδο. Και με παρακαλούσε να τα περνάω από την πύλη. Πολύ συχνά έκανα αυτή την εξυπηρέτηση, έγινα μεταφορέας.
Κάποια στιγμή, ο Ζαχαριάδης μου είπε να γραφτώ σε ομάδα εξωτερικών εργασιών. Την ομάδα αποτελούσαν περίπου 300 άτομα και δουλεύανε σε όλα τα εργοστάσια. Έτσι και έκανα, και βρέθηκα σε μία μικρή κωμόπολη, σε ένα στρατόπεδο μικρό μόνο με μία σειρά συρματοπλέγματος. Εκεί αναγκάστηκα να δουλέψω με φτυάρι, παράγαμε τσιμέντο, φόρτωνα και ξεφόρτωνα· ένα όχημα 60 τόνων γεμάτο με τσουβάλια 50 κιλών έπρεπε να το ξεφορτώσουμε τρία άτομα στη Βάρδια.
Όταν γνώρισα τον Ζαχαριάδη, στο στρατόπεδο, υποψιαζόμουν ότι μπορεί να ήταν σοβιετικός πράκτορας, γιατί μιλούσε άπταιστα ρώσικα. Και δεν μου έλεγε και πολλά πράγματα. Τα περισσότερα για αυτόν τα έμαθα αργότερα. Μετά το στρατόπεδο. Ο εγγονός μου βρήκε στοιχεία στο ίντερνετ για αυτόν, όταν του μίλησα για τον Ζαχαριάδη. Από το ίντερνετ μάθαμε ότι ήταν στη Σιβηρία κι ότι ξαναπαντρεύτηκε. Όμως, δεν μπορούσε να φύγει από εκεί γιατί ανοιχτά δεν συμφωνούσε με τη σοβιετική πολιτική σε πολλά πράγματα, και δεν απαγχονίστηκε μόνος του, τον απαγχόνισαν, Έτσι νομίζω. Επικοινωνούσε με τους Γερμανούς, αλλά μόνο με αυτούς που του χρειάζονταν, με Γερμανούς κομμουνιστές. Στο στρατόπεδο ήταν οι περισσότεροι κομμουνιστές, γιατί μόλις ήρθε ο Χίτλερ στην εξουσία έβαλε όλους τους κομμουνιστές στα στρατόπεδα. Όλους που ήταν ενάντια στον εθνικοσοσιαλισμό.
Δεν μου έλεγε αν είχε επαφή με έξω κόσμο, αλλά σίγουρα είχε με αυτούς που μπορούσαν να τον βοηθήσουν, να φέρουν τρόφιμα και φάρμακα. Τέτοιες ήταν οι επαφές του Ζαχαριάδη και όχι συνεργασία με τους ναζί. Ήταν μυστική η οργάνωση αυτή και γι” αυτό ήταν λογικό να μην ρωτάμε και να μην συζητάμε. Γνώριζα μόνο δύο άτομα από την οργάνωση, τον ίδιο τον Ζαχαριάδη και ένα φίλο του. “Ηταν ένας Αυστριακός, μιλούσε πολύ καλά γερμανικά, μιλούσε και ρώσικα, αλλά με λάθη. Κι αυτός κομμουνιστής. Δεν ήξερα ποιοι άλλοι ήταν, θα σας τα πω έτσι όπως μου τα είπε μία φορά ο ίδιος ο Ζαχαριάδης: «Εμείς παλεύουμε για να βοηθήσουμε τους κρατουμένους, για παράδειγμα με φάρμακα. Και εσύ πρόσεχε – μην το λες πουθενά. Και αν έχεις έμπιστους φίλους, πρόσεχε και αυτούς, μην λες τίποτα. Να παρατηρείς σε ποιούς μπορείς να μιλήσεις και σε ποιους όχι». Στρατόπεδο ήταν, φρικτό πράγμα, για μία λέξη μπορούσαν να σε σκοτώσουν.»
(Αναδημοσίευση αποσπασμάτων από: «δρόμος της ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ» 10-10-2015, σελ.31,πρώτο μέρος)
Βλαδίμηρος Τζελαλής: Δραπέτευσα από το Νταχάου με παρότρυνση του Ζαχαριάδη
ΕΛΗΝΙΑΔΗΣ-ΤΖΕΛΑΛΗΣ:
«‘Ο Βλαδίμηρος Τζελαλή , Έλληνας της Μαριούπολης από μητέρα και πατέρα, ενηλικιώθηκε στο Νταχάου, στα καταναγκαστικά έργα που δούλεψε σαν ξυλουργός, εκεί που γνώρισε τον Νίκο Ζαχαριάδη και πήρε μέρος στο σαμποτάζ που οργάνωναν οι παράνομες «τρόικες» μέσα στο στρατόπεδο, από το οποίο δραπέτευσε με παρότρυνση του Γενικού Γραμματέα του ΚΚΕ και κρύφτηκε μέχρι το τέλος του πολέμου σε ένα φιλικό γερμανικό αγροτόσπιτο. Τον συνάντησα, στα ενενήντα του, στην καρδιά της εμπόλεμης Ανατολικής Ουκρανίας, διαυγή και φιλικό, να γράφει ποιήματα…
Η δεύτερη δραπέτευση
Ακούγοντας την αφήγηση του Τζελαλή, τον ρώτησα τι εντύπωση σχημάτισε για τον Ζαχαριάδη ως άνθρωπο. «Στις πολιτικές του, πώς να το πω, δεν είχα διεισδύσει. Σαν άνθρωπος ήταν καλός.» Η απάντησή του ήταν σαφής και λιτή. Όταν, όμως, του είπα ότι προκειμένου να τον καθαιρέσουν από Γενικό Γραμματέα, και στη συνέχεια να τον στείλουν εξορία στη Σιβηρία, όπου και πέθανε, τον είχαν κατηγορήσει ότι, στο στρατόπεδο, είχε σχέσεις με τους Γερμανούς ναζί, είδα τον Τζελαλή να κρατάει για λίγο την ανάσα του και να λέει με κατηγορηματικό ύφος: «ο Νικόλας με τους φασίστες δεν συνεργαζόταν!» Και να συμπληρώνει: «ήμουν περίπου ένα χρόνο μαζί με τον Ζαχαριάδη. Ευθέως είπα στο γιο του ότι ο πατέρας σου δεν αυτοκτόνησε, τον σκότωσαν γιατί δεν συμφωνούσε με την πολιτική των κυβερνητών μας.»
Και ποιος ήταν ο λόγος που ο Ζαχαριάδης σας είπε να αλλάξετε τόπο εργασίας; «Επειδή ήταν αδύνατο να δραπετεύσεις από το Νταχάου. Υπήρχαν σοβαρές οχυρωματικές εγκαταστάσεις, συρματοπλέγματα, παρατηρητήρια με πυροβόλα, φαρδιά τάφρος με νερό. Αλλά, από το απλό στρατόπεδο των εξωτερικών εργασιών, μπορούσες να φύγεις· και από τη δουλειά και από το στρατώνα. Τη δεύτερη φορά, εμείς φύγαμε κατευθείαν από το στρατώνα, τη νύχτα, σκάβοντας δίοδο κάτω από τα συρματοπλέγματα. Ο Νικόλας με συμβούλευσε να προσπαθήσω να ξεφύγω από το στρατόπεδο επειδή τέλη 1944 η φύλαξη είχε χαλαρώσει. Και έτσι τον άκουσα και δραπέτευσα για δεύτερη φορά. Αλλά, αυτή τη φορά, ήμουν και μεγαλύτερος και πιο έξυπνος. Πριν κάνω ο,τιδήποτε, κανόνισα με έναν αγρότη, που είχε κτήμα κοντά στο στρατόπεδο, ότι θα με κρύψει για μερικές μέρες.»
Εννοείτε ότι υπήρχαν κάποιοι άνθρωποι απ’ έξω, Γερμανοί, που ήταν δημοκρατικοί, όπως αυτός ο αγρότης, άρα μπορούμε να υποθέσουμε ότι μ’ αυτούς είχε σχέση ο Ζαχαριάδης, για να του δίνουν φάρμακα, τρόφιμα και πληροφορίες;
«Ακριβώς. Ανάμεσα στους Γερμανούς υπήρχαν πολλοί τίμιοι άνθρωποι. Όταν δούλευα στο εργοστάσιο, ένας Γερμανός με έστελνε σε ένα καφεκοπτείο (καφές από καμένο κριθάρι) που υπήρχε κοντά και εκεί δούλευε μια φράου, μια γυναίκα. Αυτή, όταν γέμιζε το δοχείο με τον καφέ για το φρουρό, μου έδινε πάντα κάτι να τσιμπήσω, μήλο, μανταρίνι, πορτοκάλι ή ένα μικρό σάντουιτς. Και έλεγε, “φάε πρώτα και μετά θα πάς μέσα. Και μην το λες πουθενά”. Παντού υπάρχουν άνθρωποι».
«Το κανόνισα με το φίλο μου, τον Κόλια, ότι θα δραπετεύσουμε και αυτός έφερε ένα ψαλίδι και ένα λαστιχένιο γάντι. Διαλέξαμε μία νύχτα σκοτεινή, κι επειδή οι Αμερικανοί βομβαρδίζανε σχεδόν κάθε νύχτα, στο στρατόπεδο σβήνανε τα φώτα. Για να φύγουμε έπρεπε να κόψουμε μία σειρά από το συρματόπλεγμα, που συνδεόταν με ηλεκτρικό ρεύμα. Όμως, την ώρα των βομβαρδισμών κόβανε το ρεύμα παντού. Στο σκοτάδι, βγήκαμε από το στρατώνα, κόψαμε την κάτω γραμμή του συρματοπλέγματος, που ήταν μόνο μία σειρά, και έτσι ξεφύγαμε με το φίλο μου.
Στην αρχή, κρυφτήκαμε στο δάσος, κι όταν πλησίασε το πρωί και είχε ακόμη σκοτάδι, πήγαμε σε έναν αγρότη, που είχα κανονίσει από πριν μαζί του ότι θα μας έκρυβε .Ήταν κατά των ναζί. Και μας έκρυψε στο πατάρι. Από το πατάρι φαινόταν το στρατόπεδο, ήταν πάνω σε ένα λόφο. Έμεινα εκεί, στον αγρότη, μάκρυναν τα μαλλιά μου, πήρα και κάποια κιλά και είχα ντυθεί με πολιτικά. Αυτός ο Γερμανός μάς έκανε και μία έκπληξη: στο στρατόπεδο αυτό, πριν από εμάς, κρατούνταν Γάλλοι Εβραίοι. Όταν τους βγάλανε για εκτέλεση, δύο από αυτούς δραπέτευσαν. Ήταν νέοι, δουλεύανε ως κουρείς, κουρεύανε τους Γερμανούς. Ήταν νύχτα και είχαν συμφωνήσει ότι, όταν θα τρέχουν θα αλλάζουν, μία θα είναι ο ένας μπροστά – μία ο άλλος, και όποιος θα είναι τυχερός, αφού πίσω τους πυροβολούσαν. Και έτσι, ο ένας σκοτώθηκε από τα πυρά και ο δεύτερος κρύφτηκε στον αγρότη το δικό μας. Τον έκρυψε σε ένα χώρο που έφτιαξε ανάμεσα στο ταβάνι και τη σοφίτα. Και όταν φεύγαμε από τον αγρότη, άνοιξε την κρυψώνα και από εκεί βγήκε ένας νεαρός με μακρύ μούσι. Μας διηγήθηκε την ιστορία του και το ότι τον έκρυβε σχεδόν δύο χρόνια.
Υπήρχαν και μεταξύ των Γερμανών άνθρωποι με κεφαλαία γράμματα. Τη δεύτερη φορά θα μπορούσα να δραπετεύσω πολύ πιο νωρίς, όμως, το έκανα όταν πλησίαζε το τέλος του πολέμου. Είχα πολλές ευκαιρίες και πριν. Μας πηγαίνανε για δουλειά στο δάσος, να πριονίσουμε ξυλεία. Ο φρουρός μας ήταν ένας ηλικιωμένος στρατιώτης. Δεν υπήρχαν άλλοι πιο νέοι για να μας φρουρήσουν. Ήταν όλοι στο μέτωπο. Ο ίδιος ο φρουρός πεινούσε μαζί μας. Με έστελνε στο χωριό, γιατί ήμουν ο πιο μικρός και συμπαθητικός στο πρόσωπο. Πήγαινε, μου έλεγε, και ζήτα ο,τιδήποτε φαγώσιμο. Και πήγαινα και μάζευα ό,τι δίνανε. Δίνανε και ψωμί και κρέας και γάλα. Κάτι τι έτρωγα στο δρόμο, τα υπόλοιπα τα έφερνα στο φρουρό. Τα έπαιρνε για τον εαυτό του και έδινε κάτι κομματάκια στα αγόρια μας. Μας φρουρούσαν γέροι, 60-70 ετών. Οι άλλοι, οι νεότεροι, είχαν σταλεί στο μέτωπο. Και αποφάσισα να δραπετεύσω όταν κατάλαβα ότι πλησιάζει το τέλος του πολέμου.»
(Αναδημοσίευση αποσπασμάτων από: «δρόμος της ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ» 17-10-2015, σελ.30,δεύτερο μέρος)
Τετάρτη 28 Οκτωβρίου 2015
Πρόλογος στη νορβηγική επανέκδοση της έκθεσης του Γκεόργκι Δημητρώφ στο 7ο Συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς (1935)
Η πολιτική του ενιαίου μετώπου είναι βασικό στοιχείο της τακτικής γραμμής των κομμουνιστών. Παρ' όλα αυτά, αυτό έχει προκαλέσει μεγάλη αβεβαιότητα και σύγχυση.
Ο Γκεόργκι Δημητρώφ, ο Γενικός Γραμματέας της Κομμουνιστικής Διεθνούς (Κομιντέρν), στο 7ο Παγκόσμιο Συνέδριο που πραγματοποιήθηκε το 1935 επεξεργάστηκε και εξήγησε την πολιτική γραμμή του Ενιαίου Μετώπου και του Λαϊκού Μετώπου και την αναγκαιότητα της συνεργασίας στον αγώνα ενάντια στην καπιταλιστική επίθεση, ενάντια στο φασισμό και τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο.
Θεωρούμε σκόπιμο να αναδημοσιεύσουμε αυτό το κείμενο, διότι τα θέματα της ημερήσιας διάταξης εκείνης της περιόδου, έχουν γίνει και πάλι κρίσιμα στις μέρες μας. Το παγκόσμια καπιταλιστικό σύστημα, ειδικά στην Ευρώπη, υφίσταται τη σοβαρότερη οικονομική κρίση και ύφεση μετά την παγκόσμια κρίση που ακολούθησε μετά το κραχ του 1929. Η ανεργία είναι τεράστια και αυξάνεται, το εργατικό κίνημα έχει σε κάποιο βαθμό παραλύσει από δεκαετίες εξαιτίας της πολιτικής της ταξικής συνεργασίας, και σήμερα τα δημοκρατικά και κοινωνικά δικαιώματα δέχονται συνεχείς επιθέσεις από τις δυνάμεις του κεφαλαίου.
Ο φασισμός είναι και πάλι μια πραγματική απειλή: Σε ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Ουγγαρία και η Ελλάδα, είναι έτοιμος να κερδίσει μαζική υποστήριξη. Και όπως στη δεκαετία του 1930, ο κίνδυνος των νέων ιμπεριαλιστικών πολέμων είναι προ των πυλών.
Στην κεντρική έκθεσή του προς το 7ο Συνέδριο, o Δημητρώφ λέει:
«Οι ιμπεριαλιστικοί κύκλοι προσπαθούν να ρίξουν ολόκληρο το βάρος της κρίσης πάνω στους ώμους των εργαζομένων. Γι' αυτό χρειάζονται το φασισμό».
«Θέλουν να λύσουν το πρόβλημα των αγορών υποδουλώνοντας τους αδύνατους λαούς, αυξάνοντας την αποικιακή καταπίεση και ξαναμοιράζοντας τον κόσμο διά μέσου του πολέμου. Γι' αυτό χρειάζονται το φασισμό».
Το χρηματιστικό κεφάλαιο απαιτεί περικοπές σε μισθούς και την ευημερία, ενώ οι ίδιοι οι καπιταλιστές λεηλατούν δημόσιους πόρους από τους κρατικούς προϋπολογισμούς.
Οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, ιδιαίτερα οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι χώρες του ΝΑΤΟ, έχουν αποδυθεί σε μια όλο και πιο επιθετική πολιτική πόλεμου, όπου αγνοούν ακόμα και τα Ηνωμένα Έθνη - ένα παγκόσμιο οργανισμό που τέθηκε σε λειτουργία μετά την ήττα του φασισμού στον απόηχο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Οι λαοί και οι κυβερνήσεις δέχονται απειλές και επιθέσεις και ανατρέπονται με αιματηρούς πολέμους. Προς το παρόν (το καλοκαίρι του 2013 - σ.τ.μ.), η Συρία έχει μπει στο στόχαστρο ενός νέου επιθετικού ιμπεριαλιστικού πολέμου.
Οι λαοί πληρώνουν με την ίδια τη ζωή τους και τους φυσικούς τους πόρους που λεηλατούνται, ενώ οι εργαζόμενοι στις ιμπεριαλιστικές χώρες πρέπει να πληρώσουν για τις πολύ μεγάλες και αυξανόμενες στρατιωτικές δαπάνες. Για να δικαιολογήσουν την πολιτική του πολέμου, οι μεγάλες δυνάμεις χρησιμοποιούν και το σοβινισμό και το ρατσισμό που ανοίγουν το δρόμο του φασισμού στις δικές τους χώρες.
Με τον τρόπο αυτό το χρηματιστικό κεφάλαιο μετακυλάει τα βάρη της κρίσης στην εργατική τάξη και τους λαούς. Δημιουργεί μεγαλύτερες κοινωνικές ανισότητες, δυστυχία και θάνατο - αλλά την ίδια στιγμή ανάβουν οι σπίθες της λαϊκής πάλης και αντίστασης. Η κρίση θα μπορούσε να οδηγήσει σε επανάσταση, με την προϋπόθεση ότι υπάρχει μια πολιτική δύναμη με μαζική επιρροή και τακτική ικανότητα να αναπτύξει τις κινήσεις που θα μπορούσαν να ανατρέψουν την αστική τάξη και τις φιλο-ιμπεριαλιστικές κυβερνήσεις. Ωστόσο, αν η δύναμη αυτή δεν είναι αρκετά ισχυρή, γνωρίζουμε ότι η κρίση μπορεί να οδηγήσει στο φασισμό.
Η πιο σημαντική διαφορά μεταξύ της περιόδου που οδήγησε μέχρι τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και την σημερινή κατάσταση είναι ότι την εποχή εκείνη υπήρχε έναν ισχυρό σοσιαλιστικό κράτος των εργαζομένων, η Σοβιετική Ένωση, και ένα ισχυρό διεθνές κομμουνιστικό κίνημα. Σήμερα, η εργατική τάξη δεν έχει τέτοια φρούρια για να καταφύγει και να υπερασπιστεί τα συμφέροντά της.
Τα μαρξιστικά-λενινιστικά κόμματα και οργανώσεις - με ορισμένες εξαιρέσεις - είναι μικρά και με ελάχιστη ή περιορισμένη επιρροή στο εσωτερικό της εργατικής τάξης στις αντίστοιχες χώρες τους. Η διαφορά με την περίοδο όπου ο Δημητρώφ παρουσίασε την περίφημη έκθεσή του στο Συνέδριο της Κομιντέρν είναι τεράστια.
Ο λόγος για αυτή την αρνητική κατάσταση για το παγκόσμιο προλεταριάτο είναι η καπιταλιστική και ρεβιζιονιστική αντεπανάσταση στο πρώην σοσιαλιστικό στρατόπεδο. Εδώ δεν θα αναλυθεί τι οδήγησε σε αυτή την αντεπανάσταση και τι ακολούθησε. Αυτό είναι ένα μεγάλο και σοβαρό ζήτημα που πρέπει να επεξεργαστεί σε άλλα πλαίσια.
Το ερώτημα που προβάλλει αυτή τη στιγμή είναι το εξής: Μήπως το γεγονός ότι η εργατική τάξη είναι σε χειρότερη θέση σήμερα από ό, τι ήταν το 1935, σημαίνει ότι το ζήτημα του Ενιαίου Μετώπου και το Λαϊκό Μέτωπο είναι περισσότερο ή λιγότερο σημαντικό σήμερα;
Η απάντησή μας είναι ότι η πολιτική του Ενιαίου Μετώπου και το Λαϊκό Μέτωπο είναι ακόμα πιο σημαντικά σήμερα από ό, τι ήταν το 1935, ακριβώς λόγω της εξασθενημένης θέσης της εργατικής τάξης και των κομμουνιστών.
Για άλλη μια φορά βρισκόμαστε αντιμέτωποι με το έργο της οικοδόμησης ενός Λαϊκού Μετώπου ενάντια στην κρίση, τον πόλεμο και το φασισμό. Αυτή είναι η πρακτική απάντηση των κομμουνιστών στην ιμπεριαλιστική πολιτική των αποφάσεων να πληρώνουν οι εργαζόμενοι την καπιταλιστική κρίση. Από την άποψη αυτή, τα διδάγματα και οι οδηγίες που δίνονται από τον Δημητρώφ είναι πολύ σημαντικά.
Ο Δημητρώφ δείχνει πώς να συνδυάσουμε τη σταθερότητα της αρχής με την ευελιξία. Μας θυμίζει ότι εμείς οι κομμουνιστές πάντα πρέπει να σκεφτόμαστε και να αναλύουμε τα θέματα ανεξάρτητα, ότι πρέπει να αφομοιώσουμε τη μαρξιστική-λενινιστική θεωρία ως οδηγό, ότι πρέπει να απαλλαγούμε από το σεχταρισμό και την άκαμπτη προπαγάνδα που είναι περισσότερο ή λιγότερο ακατανόητη για τους εργαζόμενους. Επίσης, προειδοποιεί για τον κίνδυνο του δεξιού οπορτουνισμού, που θα προκύψει, εάν οι κομμουνιστές επιτρέψουν στον εαυτό τους να «διαλυθούν» στο μέτωπο και να ξεχάσουν τους επαναστατικούς τους στόχους και τον ηγετικό ρόλο του Κόμματος.
Στο εισαγωγικό κεφάλαιο (που δεν περιλαμβάνονται σε αυτήν τη μετάφραση - σ.τ.μ), μελετάμε κάποιες πτυχές από τις ταχτικές του Ενιαίου Μετώπου και τα καθήκοντα και τις ειδικές προκλήσεις για την προώθηση μιας μαρξιστικής-λενινιστικής πολιτικής στη σημερινή Νορβηγία.
Εκδοτικός Οίκος «Επανάσταση»
Όσλο, 2013
Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Ενότητα και Πάλη» τ. 28.
Η κατάθεση της μητέρας του Παύλου Φύσσα, Μάγδας στη δίκη της ναζιφασιστικής Χρυσής Αυγής (2/10/2015)
Συνεχίζεται η δίκη των δολοφόνων του ΠΑΥΛΟΥ ΦΥΣΣΑ ναζι-φασιστών της εγκληματικής «Χρυσής Αυγής»
Συνεχίζεται η δίκη των δολοφόνων του ΠΑΥΛΟΥ ΦΥΣΣΑ της εγκληματικής Ναζι-φασιστικής Οργάνωσης της «Χρυσής Αυγής» που καυχώνται δημόσια για τις Ναζι-φασιστικές Χιτλερικές υπεραντιδραστικές απόψεις τους: "Εμείς είμαστε η σπορά των νικημένων του 1945, οι εθνικιστές, οι εθνικοσοσιαλιστές, οι φασίστες…"
Η κατάθεση της μητέρας του Παύλου Φύσσα, Μάγδας στη δίκη της ναζιφασιστικής Χρυσής Αυγής (2/10/2015)
[Ξεκινάει η κατάθεση της Μάγδας Φύσσα. «Όσες προσπάθειες και να κάνει η άλλη πλευρά για να μην καταθέσω, δεν θα το επιτύχει»]
Μάγδα Φύσσα: Στις 17 του μήνα είδα τελευταία φορά το παιδί μου. Μου είπε ότι θα πήγαινε να δει την μπάλα, από τις ελάχιστες φορές που δεν θα την έβλεπε με τον πατέρα του και θα πήγαινε με τους φίλους του. Τίποτα δεν προμήνυε το μεγάλο κακό. Στις 2 το βράδυ χτύπησε το τηλέφωνο της κόρης μου, καταλάβαμε ότι έγινε κάτι κακό. Μπήκε στο σπίτι ο πατέρας του κάτωχρος. Τον ρωτάω τι συμβαίνει, για ποιόν θα μπυ πεις. Μου είπε ότι δεν ήταν κάτι ανησυχητικό, ο Παύλος χτύησε στο νοσοκομείο. Το κατάλαβα τι έχει γίνει.Ρώτησα: Αυτό ήταν; Πάει το παιδί μας;
Μ. Φύσσα: Μπαίνω στο αυτοκίνητο και βλέπω να οδηγεί ο κουνιάδος μου. Καταλαβαίνω ότι έχει γίνει κάτι σοβαρό. Δε μπορεί να μην έχει χτυπήσει σοβαρά ο Παύλος και ο Τάκης να μη μπορεί να οδηγήσει. Ελπίζω ακόμη. Φτάνω στο Κρατικό και βλέπω πολλούς συγγενείς και φίλους. Μπαίνω τρέχοντας μέσα και βλέπω δύο γιατρούς. Έναν άντρα και μια γυναίκα που με κοίταγε στα μάτια αλλά δε μίλαγε. Τους ρωτάω που είναι το παιδί μου αλλά δε μου έλεγαν. Αρχίζω να τραβάω τα παραβάν και τους λέω αν δε μου πείτε τώρα τι έχει γίνει…
Μ. Φύσσα: Εν πάση περίπτωση, ο γιατρός μου έδωσε ένα χάπι και μου είπε την αλήθεια. Μου είπε ότι τον μαχαίρωσαν στην καρδιά η χρυσή αυγή. Πως έφυγε ρώτησα. Μου είπε ότι οι μαχαιριές ήταν επαγγελματικές, και απ’έξω να ήταν δεν τον προλαβαίναμε. Είδα το παιδί μου στο νεκροθάλαμο.
Μ. Φύσσα: Γι αυτούς που νομίζουν ότι τον τρομάξανε, τους λέω ότι δεν τρόμαξε. Το παιδί μου κοιμότανε. Ήταν ένας άγγελος. Κοιμότανε. Προσπαθώ λοιπόν να τον ζεστάνω. Να τον ζεστάνω. Να σηκωθεί, να φύγουμε από εκεί. Στο διάστημα αυτό είχε έρθει και η κόρη μου και της είπα εγώ τι συνέβαινε.
Μ. Φύσσα: Την επόμενη μέρα βλέπω τη Χρύσα και προσπαθώ να μάθω τι έγινε. Τις μέρες εκείνες έμαθα τι έγινε από τη Χρύσα
Μ. Φύσσα: Οι στίχοι του απευθύνονταν στο σύνολο, ήταν αντιφασιστικά και αντιρατσιστικά και γενικότερα αναφερόταν σε όσα ζούμε. Δεν γνωρίζω να είχε συγκρούσεις με κάποιους.
Πρόεδρος: Εκείνο το βράδυ ξέρατε που ήταν;
Μ. Φύσσα: Θα έβλεπαν τον αγώνα. Ήταν με τη Χρύσα και έναν φίλο του. Θα έβλεπαν τον αγώνα και μετά θα έβγαιναν.
Πρόεδρος: Τι σας είπε η Χρύσα;
Μ. Φύσσα: Η Χρύσα έμενε μαζί μας, ήταν παιδί μας. Μαζί ήμασταν στο Κρατικό εκείνο το βράδυ. Βγήκαν το απόγευμα στην Τσαλδάρη και έψαχναν που θα δουν τον αγώνα. Είδαν το Κοράλι και μπήκαν να ρωτήσουν αν υπήρχαν θέσεις, πρώτη φορά που πήγαν στο Κοράλι. Έκλεισαν το τραπέζι και έφυγαν για να γυρίσουν το βράδυ να δουν τον αγώνα
Μ. Φύσσα: Μπήκαν στο μαγαζί και ξεκίνησε ο αγώνας. Ήταν οι τρεις τους και στο δεύτερο ημίχρονο συμπληρώθηκε η παρέα και έγιναν 9 άτομα.
Πρόεδρος: Όσο γινόταν ο αγώνας, ελέχθη κάτι με κάποια άλλη παρέα;
Μ. Φύσσα: Τίποτα απολύτως. Τελείωσε ο αγώνας και βγήκαν από το μαγαζί. Στην απέναντι γωνία βλέπεουν να έχουν μαζευτεί περίπου 20 άτομα, φαινόντουσαν ότι είναι χρυσαυγίτες
Μ. Φύσσα: Κρατάγανε πάρα πολλά στα χέρια τους όπως ρόπαλα, λοστούς και διάφορα άλλα. Στέκονται στην πόρτα, ωστόσο τα άτομα αυτά είχαν κλείσει τα αυτοκίνητα των παιδιών. Στο διάστημα αυτό στη γωνία Κεφαλληνίας και Τσαλδάρη, υπάρχει αστυνομία. Δύο μηχανές Δίας, πάρα πολύ κοντά.
Πρόεδρος: Σε τι απόσταση;
Μ. Φύσσα: Πάρα πολύ κοντά. Είναι στην απέναντι γωνία. Πριν γίνει οτιδήποτε. Τα παιδιά είναι στην πόρτα και βλέπουν από τη μια πλευρά τους χρυσαυγίτες και από την άλλη την αστυνομία. Σε αυτό το διάστημα υπάρχει ένας τύπος, που τον ονομάσαμε μεσάζοντα, ο οποίος βρέθηκε να δίνει οδηγίες στα παδιά χωρίς λόγο για το τι θα κάνουν. Λέει ότι είναι Ειδικός Φρουρός και τους λέει να μην φοβούνται.Ο Παύλος του απαντάει ότι εδώ είμαι στη γειτονιά μου, δε φοβάμαι.
Πρόεδρος: Είπατε ότι δεν έγινε φασαρία; Γιατί παρέμειναν εκεί ο γιός σας και η παρέα του;
Μ. Φύσσα: Ήταν πολύ λίγος ο χρόνος, στην ουσία ήθελαν να συνενοηθούν για το τι θα κάνουν στη συνέχεια. Τα παιδιά έφτασαν τσαλδάρη και κεφαληνίας. Ένα από τα παιδιά αποχώρησε με ταξί, ήταν αδιάθετος. Ο Παύλος είπε πηγαίντε σπίτι, πάμε να πάρουμε τσιγάρα εμείς, να φτάσουμε σπίτι και να τελειώσει όλο αυτό
Μ. Φύσσα: Τα κορίτσια έκαναν δύο βήματα. Η Χρύσα σταμάτησε για να δει τον Παύλο να δει τι γίνεται. Ωστόσο οι 20 που ήταν εκεί, όταν ακόμα τα παιδιά ήταν στη γωνία με την αστυνομία κοντά, άρχισε να έρχεται το Τάγμα Εφόδου από τη Νίκαια. Από Τσαλδάρη προς τα πάνω. Είναι ακόμη τα παιδιά στη γωνία , που κάποιο αυτοκίνητο σταματάει μπροστά τους και ο οδηγός ρωτάει. «Παιδιά ξέρετε την Κεφαλληνίας;» Εκ των υστέρων μάθαμε ότι ήταν ο δολοφόνος. Ο Παύλος απάντησε, εκεί είναι φίλε μου.
Πρόεδρος: Εκτός από τους 20 ήρθαν λοιπόν και άλλοι;
Μ. Φύσσα: Ήρθαν άλλα 30 άτομα. Έγιναν περίπου 50.
Πρόεδρος: Είπατε ότι ήταν από τη Νίκαια το τάγμα εφόδου; πως το γνωρίζετε;
Μ. Φύσσα: Αυτό το μάθαμε εκ των υστέρων. Τα αγόρια που πήγαν να πάρουν τα τσιγάρα αρχίζουν να τρέχουνε. Ο Παύλος δεν έτρεξε, προχώρησε και ύστερα από λίγο τον προλάβανε. Πηγαίναν πάνω του ανά ομάδες και τον χτυπάγανε
Μ. Φύσσα: Όλο αυτό λοιπόν όταν το καταλάβαμε και το μάθαμε μετά το καναν για να εμποδίσουν τον Παύλο και να έρθει ο δολοφόνος να τον μαχαιρώσει. Ο δολοφόνος λοιπόν, έρχεται κάθετα στην Τσαλδάρη. Ανάποδα. Όλο αυτό το διάστημα γινόντουσαν αυτές οι επιθέσεις ανά δύο-τρια άτομα. Χτύπησαν και άλλα δύο παιδιά. Ο ένας δεν πρόλαβε να φύγει, τον χτύπησαν και τον έριξαν κάτω. Ο άλλος γύρισε να σώσει τον φίλου του. Τον έριξαν και αυτόν. Και είναι δύο παιδιά κάτω εκτοπισμένα και ο Παύλος μόνος του στην άλλη πλευρά.
Πρόεδρος: Στο αυτοκίνητο πόσα άτομα ήταν;
Μ. Φύσσα: Στο αυτοκίνητο ήταν τέσσερα άτομα, οι υπόλοιποι αποβιβάστηκαν ένα τετράγωνο πριν, ο Ρουπακιάς ήταν μόνος του. Βγαίνει από το αυτοκίνητο, βλέπει τον στόχο του, μπαίνει στο αυτοκίνητο και έφτασε στον Παύλο, του έδωσε δύο μαχαιριές στην καρδιά
Πρόεδρος:Η Χρύσα που ήταν;
Μ. Φύσσα: Η Χρύσα όλο αυτό το διάστημα δεν έφυγε μακριά. Πήγε στην αστυνομία και τους παρακάλαγε. Τους τράβαγε. Σας παρακαλώ τα παιδιά δεν έχουν κάνει τίποτα και θα γίνει κακό. Η απάντηση ήταν ότι δεν μπορούμε να επέμβουμε. Ήταν τέσσερις. Η Χρύσα τους τράβαγε στην κυριολεξία.
Πρόεδρος: Όταν κατέβηκε ο Ρουπακιάς έγινε κάποια συμπλοκή;
Μ. Φύσσα: Καμία συμπλοκή. Ωστόσο σας είπα ότι τον απασχολούσαν οι άλλοι. Μέχρι να βγει από το αυτοκίνητο τον κρατάγανε οι άλλοι.
Μ. Φύσσα: Ο Ρουπακιάς… Δε θέλω να τον ξαναπώ με το όνομά του. Είναι δολοφόνος. Ο δολοφόνος.
Πρόεδρος:Τον πλησιάζει ο Ρουπακιάς και;
Μ. Φύσσα: Τον μαχαιρώνει στην καρδιά. Ξέρω από τα παιδιά ότι πήγε, τον αγκάλιασε και τον σκότωσε. Οι υπόλοιποι χρυσαυγίτες εκείνη τη στιγμή έβριζαν και φώναζαν ενθαρρύνοντάς τον. Κανείς από τα παιδιά την παρέα του Παύλου δεν είδε το μαχαίρι.
Πρόεδρος: Μπορούσαν να τον αποτρέψουν οι χρυσαυγίτες;
Μ. Φύσσα: Εννοείται.
Πρόεδρος: Κατέληξε στο ασθενοφόρο; Μ. Φύσσα: Άντεξε τέσσερα λεπτά. Ο Ρουπακιάς πήγε να μπει στο αυτοκίνητο του όταν τον μαχαίρωσε. Ο Παύλος του φώναξε: Που πας με μαχαίρωσες και φεύγεις;
Πρόεδρος: Εκτός από τα 4 άτομα αστυνομικούς, ήρθαν και άλλοι; Μ. Φύσσα: Ήρθαν και άλλοι και ένα περιπολικό. Κατεβαίνουν και τον προλαβαίνουνόταν έχει ήδη μπει στο αυτοκίνητο και έχει πετάξει το μαχαίρι κάτω. Ωστόσο η Χρύσα έχει προσπαθήσει με κάθε τρόπο να τους τραβήξει νωρίτερα. Όταν βγήκε το μαχαίρι η αστυνομικός φωνάζει «Ε όχι δεν είπαμε και μαχαίρια».
Πρόεδρος: Τι σημαίνει αυτή φράση για εσάς; Μ. Φύσσα: Σημαίνει ότι αστυνομία και Χ.Α. είναι ένα. Τόσο απλά;
Πρόεδρος: Δεν τον είχε δει ποτέ, γιατί να τον σκοτώσει; Μ. Φύσσα: Γιατί τους ενοχλούν όσοι είναι «απέναντι».
Πρόεδρος: Η σχέση Ρουπακιά με Πατέλλη ποιά ήταν; Μ. Φύσσα: Ήταν στο πενταμελές της οργάνωσης της Νίκαιας. Αν δεν πάρουν το οκ από τον Λαγό βέβαια δεν κάνουν τίποτα. Τίποτα δεν κάνουν χωρίς εντολή. Είναι φανερό πια πως δρούν όλοι αυτοί.
Μ. Φύσσα: Καζαντζόγλου ενημερώνει Πατέλη, πυρηνάρχη της Νίκαιας. Ο Πατέλης ενημερώνει τον Λαγό και εκείνος με sms στέλνει στα μέλη της να έρθει στην περιοχή.
Πρόεδρος: Ποιο ήταν το κίνητρο; Μ. Φύσσα: Να έχουν την ισχύ που νομίζουν ότι έχουν. Οτιδήποτε αντίθετο θέλουν να το τελειώνουν.
Πρόεδρος: Μέχρι τότε δεν υπήρχε διαφορά με τον γιό σας; Το κίνητρο; Μ. Φύσσα: Είναι εκπαιδευμένοι δολοφόνοι. Είναι εγκληματική οργάνωση και απλά ήθελαν να σκοτώσουν τον Παύλο και τον σκοτώσαν. Ο Πατέλης περιμένει το οκ από τον Λαγό, όταν το πήρε προχώρησαν στο χτύπημα. Όλοι είχαν πάρει μήνυμα από τον Πατέλη. Έλεγε: «Όλοι τώρα στην τοπική».
Μ. Φύσσα: Από την τοπική, πήραν τις μηχανές που πήγανε και μαζευτήκανε στην Τσαλδάρη.
Πρόεδρος: Ξέρετε αν υπήρξαν κάποιες άλλες αξιοποινες πράξεις από μέρους τους; Μ. Φύσσα: Πολλά χτυπήματα έχουν κάνει σε Αθήνα, Μεσολόγγι, Μελιγαλά
Πρόεδρος: Γνωρίζετε για ιεραρχία; Μ. Φύσσα: Ναι είχαν ιεραρχία. Αρχηγός, Πυρηνάρχες. Όλοι αυτοί είχαν ο καθένας ένα κομμάτι το οποίο το υλοποιούσαν.
Εισαγγελέας: Τι τους είπαν στην τοπική οργάνωση; Ο Ρουπακιάς είχε πάρει εντολή; Μ. Φύσσα: Ακριβώς. Ο αρχηγός την έδωσε, αν δεν δώσει το οκ δεν κάνουν τίποτα.Πρόεδρος: Άρα η εντολή δόθηκε από τον Λαγό;Μ. Φύσσα: Φυσικά. Και μάλιστα υπήρξε επικοινωνία μεταξύ Μιχαλολιάκου και Λαγού στις 00:37 για να λάβει γνώση ο Μιχαλολιάκος για τη δολοφονία.
Ερώτηση από την έδρα: Είπατε ότι απέκλεισαν τα αυτοκίνητα των παιδιών. Μ. Φύσσα: Μπορεί να έτυχε.Ερώτηση από την έδρα: Η παρέα πόση ήταν;Μ. Φύσσα: Ήταν τρεις και έγιναν 9.Ερώτηση από την έδρα: Όσοι ήρθαν μετά που ήταν νωρίτερα;Μ. Φύσσα: Δεν ξέρω
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)