Παρασκευή, 15 Ιανουαρίου 2016

ΘΑ ΜΑΣ ΣΩΣΕΙ ΑΠ' ΤΟΝ ΑΦΑΝΙΣΜΟ μόνο ένα επαναστατικό ΚΚΕ

“ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ”, 1-15 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ, 2001

ΘΑ ΜΑΣ ΣΩΣΕΙ ΑΠ' ΤΟΝ ΑΦΑΝΙΣΜΟ

Μόνο ένα επαναστατικό ΚΚΕ

“Ένα έθνος για να ζήσει παλεύει, αψηφώντας κινδύνους και θυσίες”

ΝΙΚΟΣ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ

Ο παγκόσμιος ιμπεριαλισμός με επικεφαλής τον αμερικάνικο, αδίστακτο αιματοβαμμένο ιμπεριαλισμό, πέρασε σε ολομέτωπη επίθεση μετά την διάλυση της ΕΣΣΔ και του ρεβιζιονιστικού στρατοπέδου στην Ευρώπη το 1991 ενάντια στους λαούς όλου του κόσμου, αφού τελευταία μεταβαπτίστηκε σε παγκοσμιοποίηση, βάρβαρη καταλήστευση και αφαίμαξη των εργαζομένων του πλανήτη μας.
Η απρόκλητη, απάνθρωπη, εγκληματική επίθεση το 1999 κατά της Γιουγκοσλαβίας, ανεξάρτητου κράτους, μέλους του ΟΗΕ με την παραβίαση όλων των κανόνων του διεθνούς Δικαίου και του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ με 1000 και πάνω αεροσκάφη επί 78 μέρες κατέδειξε ολοκάθαρα το ειδεχθές, τρομοκρατικό νεοφασιστικό του πρόσωπο ως μεταλλαγμένου πια ιμπεριαλισμού σε φασισμό χιτλερικού τύπου.
Ακολούθησε η άγρια καταστολή στο Σιάτλ, στην Πράγα και τελευταία στη Γένοβα των διαδηλωτών ενάντια στην ιμπεριαλιστική παγκοσμιοποίηση.
Ο ιμπεριαλισμός προετοιμάζεται πυρετωδώς να συντρίψει στο μέλλον κάθε προσπάθεια των εργαζομένων να ανατρέψουν τα σχέδια των ιμπεριαλιστών, να τους μεταβάλλουν σε άφωνους εξαθλιωμένους δούλους και ραγιάδες του παγκόσμιου κεφαλαίου.
Οι τέτοιες αυθόρμητες διαδηλώσεις, που έγιναν να σταματήσουν και να ματαιώσουν τα εγκληματικά σχέδια των ιμπεριαλιστών, είναι προφανές ότι δε θα μπορέσουν στο μέλλον να τους εμποδίσουν αποφασιστικά να αλλάξουν πολιτική.
Χρειάζεται οργανωμένη, συντονισμένη μαχητική πάλη σε κάθε χώρα και διεθνώς. Και αυτή η πάλη τότε θα είναι αποτελεσματική, όταν θα καθοδηγείται από μαρξιστικά-λενινιστικά επαναστατικά κόμματα, που θα μάχονται μπροστάρηδες με αυταπάρνηση και αυτοθυσία να τσακίσουν τα πάνοπλα φουσάτα του καπιταλισμού και του ιμπεριαλισμού, όπως αυτό έγινε στην ηρωική Σοβιετική Ένωση του Λένιν και του Στάλιν.
Όμως είναι άραγε ικανό το αντεπαναστατικό, χρουστσοφικό, μικροαστικό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα «Κ»ΚΕ να κάνει μια τέτοια αποφασιστική πάλη ενάντια στον ιμπεριαλισμό και το ξενόδουλο καπιταλιστικό καθεστώς της χώρας μας; Επ' ουδενί λόγω. Μόνο και μόνο, γιατί δεν είναι επαναστατικό κόμμα, όπως το ηρωικό ΚΚΕ (1918-1955) με την Εθνική του Αντίσταση (1941-1945), εφάμιλλη του 1821 και το ΔΣΕ (1946-1949). Το ότι είναι αντεπαναστατικό το καταδεικνύει η υπεύθυνη δήλωση της ηγεσίας του, που έκανε ο X. Φλωράκης στον Άρειο Πάγο(2.10.1974), όπου «αι αρχαί του ΚΚΕ αντιτίθενται προς πάσαν ενέργειαν αποσκοπούσαν εις την βία κατάληψιν της εξουσίας ή την ανατροπήν του Ελευθέρου Δημοκρατικού Πολιτεύματος».
Είναι «Ελεύθερον», γιατί το ανέβασε στην εξουσία ο μακελάρης του ηρωικού λαού της Αθήνας και του Πειραιά Εγγλέζος στρατηγός Σκόμπι το Δεκέμβρη του 1944 με πάνω από 60 χιλιάδες στρατό με τις λόγχες, τα τανκς, τα κανόνια και τα αεροπλάνα ενάντια στα 85% της πλειοψηφίας της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης (1941-1945) του λαού μας. Η αντεπαναστατική, προδοτική ντόπια μπουρζουαζία του 15% με τα ιμπεριαλιστικά αφεντικά της υπαγορεύουν την υποταγή και η ηγεσία του «Κ»ΚΕ την αποδέχεται και την υπογράφει με Δήλωσή της, όπως πριν με την προδοτική συμφωνία της Βάρκιζας (1945). Άγια και δίκαια ο ΔΣΕ αντέταξε στα 1946-1949 την επαναστατική ένοπλη βία του 85% ενάντια στα 15%, όπως συνέβη με την ανατροπή της ΕΣΣΔ το 1991 ενάντια στα 76% του σοβιετικού λαού.
Είναι «Δημοκρατικόν» με το τρομοκρατικό, αιματηρό μεταβαρκιζιανό όργιο του μοναρχοφασισμού κατά πολλών εκατοντάδων χιλιάδων αθώων δημοκρατικών πολιτών της πατρίδας μας σε ειρηνική περίοδο. Επίσης με τη Μακρόνησο, τα άλλα θανατονήσια, τα μπουντρούμια και τις φυλακές του αμερικανόδουλου μοναρχοφασιστικού καθεστώτος (1946-1949). Καθώς με την εφτάχρονη φασιστική δικτατορία της χούντας των μαύρων συνταγματαρχών.
Με αυτή την κατάπτυστη Δήλωση, που αρνήθηκαν να κάνουν χιλιάδες ήρωες κομμουνιστές και οπαδοί του ΚΚΕ, πολλοί από τους οποίους θερίστηκαν από τα βόλια των μοναρχοφασιστών δικαιώθηκε και νομιμοποιήθηκε το ξενόδουλο, αντιδημοκρατικό και ανελεύθερο καθεστώς της χώρας μας, που επιβλήθηκε στο λαό μας με την αιματηρή βία του αγγλο-αμερικάνικου ιμπεριαλισμού.
Η προδοτική αυτή Δήλωση έρχεται σε κραυγαλέα αντίθεση με το «Μανιφέστο του Κομμουνιστικού Κόμματος», «το άσμα ασμάτων του κομμουνισμού», του Κ. Μαρξ και του Φ. Ένγκελς, όπου στο τέλος του διαβάζουμε: «Οι κομμουνιστές... δηλώνουν ανοιχτά ότι οι σκοποί τους μπορούν να πραγματοποιηθούν μονάχα με τη βίαιη ανατροπή όλου του σημερινού κοινωνικού καθεστώτος». Και ο Λένιν λέει το εξής: «Ενάντια στους δεδηλωμένους εχθρούς έχουμε ένα όπλο, την επαναστατική βία» (Άπαντα, τόμ. 38, σελ. 7).
Μετά την 6η Ολομέλεια της ΚΕ του ψευδεπίγραφου πια «Κ»ΚΕ το 1956, που επιβλήθηκε με την ωμή βία στο ηρωικό ΚΚΕ από τον αρχικαταστροφέα της ΕΣΣΔ πολιτικό αγύρτη Χρουστσόφ και την αντεπαναστατική συμμορία του, αυτό το χρουστσοφικό κατασκεύασμα μεταβλήθηκε σε μικροαστικό, αντεπαναστατικό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα. Και τέτοιο παραμένει μέχρι σήμερα.
Όλοι οι Πρώτοι και ΓΓ του ήταν εγκάθετοι των οπορτουνιστών, αντεπαναστατών και προδοτών της ΕΣΣΔ Χρουστσόφ, Μπρέζνιεφ και Γκορμπατσόφ. Πολιτικοί νάνοι και μαριονέτες, που τίναξαν στον αέρα το επαναστατικό ΚΚΕ με αρχηγό τον Νίκο Ζαχαριάδη, μεγάλο επαναστάτη-κομμουνιστή, δεσμώτη τριών φασισμών, του Μεταξά, του Χίτλερ και του Χρουστσόφ.
Αρχίζουμε από τον Κολιγιάννη. Βαπτίστηκε Πρώτος Γ., όπως το αφεντικό του Χρουστσόφ. Ήταν οπορτουνιστής, ηττοπαθής, λουφατζής, ανίκανος να τα βγάλει πέρα στην παρανομία στην Ελλάδα. Αυτόν βρήκε ο Χρουστσόφ να τον κάνει Γραμματέα του «Κ»ΚΕ. Ο Κολιγιάννης διέλυσε τις παράνομες κομματικές οργανώσεις στην Ελλάδα, που με δυσκολότατες αιματηρές θυσίες στέριωνε το Κόμμα μας. Έγινε η διάσπαση και αυτού του οπορτουνιστικού κόμματος.
Ο Φλωράκης κι' αυτός Πρώτος Γραμματέας. Ρεβιζιονιστής. Έκανε Δήλωση υποταγής στον καπιταλισμό το 1974. Δεν έκανε τίποτα να απελευθερώσει τον Ζαχαριάδη από τα κάτεργα της Σιβηρίας. Ενώ ως και ο Παρτσαλίδης, που ήταν ιδεολογικός του αντίπαλος, είχε δηλώσει ότι σκεφτόταν να πάει στη Σιβηρία να τον γλιτώσει. Δεν βοήθησε διόλου τους Έλληνες πολιτικούς πρόσφυγες στις Σοσιαλιστικές χώρες να λύσουν το πρόβλημά τους του επαναπατρισμού, δηλώνοντας: «Βγάλτε με, εγώ τέτοιο ζήτημα δεν βάζω στα αδελφά κόμματα!». Ενώ ήταν ένα υπερώριμο, ανθρωπιστικό, δίκαιο πρόβλημα. Έκανε το 1974 τη Δήλωση υποταγής. Με τα κλεμμένα σύμβολα του επαναστατικού ΚΚΕ: Κόκκινη σημαία, σφυροδρέπανο και τον τίτλο του Κόμματος, που κατάντησαν να μην έχουν κανένα πια επαναστατικό αντίκρισμα. Ίδρυσε ένα χρουστσοφικό, σοσιαλδημοκρατικό, οπορτουνιστικό αντεπαναστατικό «Κ»ΚΕ, που μέχρι τώρα φυτοζωεί, βολοδέρνοντας να σταθεί στα πόδια του με τα ψέματα και την απάτη. Με τις συχνές συγκεντρώσεις οπορτουνιστικών κομμάτων του εξωτερικού. Συνεργάστηκε επανειλημμένα ανοιχτά με το δεξιό κόμμα της ΝΔ. Οι μπολσεβίκοι δεν συνεργάστηκαν ποτέ με αστικά κόμματα. Εξέδωσε τον φασιστικό, βρόμικο αντισταλινικό 4τομο λίβελο του Ντ. Βολκογκόνοφ, πράκτορα της CIA, κατά του Στάλιν, που έσωσε την ανθρωπότητα από το χιτλερικό φασισμό. Που σαν στοργικός πατέρας δέχτηκε στην πατρίδα του τους αντάρτες του ΔΣΕ. Συνέβαλε αποφασιστικά μέσω της κυβέρνησης Τζανετάκη να καούν οι φάκελοι της μοναρχοφασιστικής Ασφάλειας κατά των κομμουνιστών και λαϊκών αγωνιστών, μαζί και μέρος της ηρωικής ιστορίας τους, δικαιώνοντας και εξαγνίζοντας τους δήμιους του λαού μας και τους δολοφόνους ιμπεριαλιστές, πάτρωνές τους. Από επαναστάτης έγινε αντεπαναστάτης. Και έτσι: «Μη λέγε τι ήσθον πρότερον, αλλά νυν τί συ», που έλεγαν οι αρχαίοι Έλληνες.
Ο Φαράκος ΓΓ, οπορτουνιστής, αντικομμουνιστής. Πάσκισε να διαλύσει κι αυτό το οπορτουνιστικό αντεπαναστατικό «Κ»ΚΕ.
Η Παπαρήγα, που είχε χαντακώσει ως Γραμματέας την Κομματική Οργάνωση Αθήνας, ξαφνικά, χωρίς να εκλεγεί από την ΚΟΒ, που ανήκε, προτάθηκε στο 13° Συνέδριο από τον Φλωράκη να γίνει ΓΓ. Πήγε στη Μόσχα τον Ιούλη του 1991 και προσκύνησε τον βδελυρό προδότη της ΕΣΣΔ Γκορμπατσόφ, προσφέροντάς του ένα αγαλματίδιο του Ηρακλή με τα λόγια: «Για το ηράκλειο έργο που επιτελέσατε». Δηλαδή για την σφαγή της ΕΣΣΔ. Οργανωτικές ικανότητες ανύπαρκτες. Οπορτουνίστρια. Σοσιαλδημοκράτισσα. Έχει βαθιά μεσάνυχτα για τον μαρξισμό-λενινισμό. Και εκ του μη έχοντος, ουκ αν λάβεις. Είναι αντισταλινίστρια. Διακρίνεται για την ακατάσχετη, ανούσια φλυαρία της επί παντός επιστητού. Αποκοιμίζει. Δεν εμπνέει κανέναν με τις χρουστσοφικές κορώνες της.
Έχουν παραφουσκώσει σε απίθανο βαθμό την προσωπολατρία της οι κόλακες, που την περιβάλλουν. Μερικές φορές σ' ένα φύλλο του «Ριζοσπάστη» δημοσιεύτηκαν μέχρι 3 και 4 φωτογραφίες της. Αν μετρηθούν όλες οι φωτογραφίες από τότε, που έγινε ΓΓ, θα ανέρχονται σε πολλές εκατοντάδες.
Ενώ ο Στάλιν και ο Ζαχαριάδης, που κατασυκοφαντήθηκαν για «προσωπολατρία» από τους αντεπαναστάτες, ήταν πολύ σεμνοί. Σπάνια δημοσιεύονταν φωτογραφίες τους στον καθημερινό Τύπο. Καίτοι ήταν ΓΓ, ποτέ δεν χρησιμοποιούσαν τη λέξη «Γενικός», αλλά ούτε και τη λέξη «Γραμματέας». Και ο Στάλιν και ο Ζαχαριάδης θέλαν να τους προσφωνούν με την απλή λέξη «σύντροφος». Δεν τους χρειαζότανε διόλου οι τίτλοι. Ήτανε αναγνωρισμένες και καταξιωμένες προσωπικότητες από φίλους και εχθρούς. Δεν ζάλιζαν τον κόσμο κάθε λίγο και λιγάκι με τους ενοχλητικούς τίτλους τους.
Ο Ζαχαριάδης μόνο το περήφανο, ιστορικό ανοιχτό γράμμα του προς το λαό της Ελλάδας στις 31 Οχτώβρη του 1940 το υπόγραψε: «Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ», γιατί ήταν απαραίτητο να το κάνει.
Κατά εικόνα και ομοίωση όλων των ρεβιζιονιστών οπορτουνιστών γραμματέων που αναφέραμε, διαμορφώθηκε και το χρουστσοφικό, σοσιαλδημοκρατικό αντεπαναστατικό «Κ»ΚΕ με τις ελάχιστες δυνάμεις που διαθέτει και συρρικνώνεται διαρκώς, γιατί δεν είναι καταξιωμένο στη συνείδησή του λαού μας. Είναι αφερέγγυο και αναξιόπιστο στους Έλληνες πολίτες, γιατί δεν είναι το παλιό, ηρωικό επαναστατικό ΚΚΕ.
Και επειδή βρίσκεται μέσα στο βούρκο του οπορτουνισμού, δεν μπόρεσε να συλλάβει και ούτε θα συλλάβει ποτέ το κύριο και δεσπόζον ρεύμα της σκέψης και του οραματισμού του λαού μας να είναι πάση θυσία λεύτερος και νοικοκύρης στο σπίτι του, στην πατρίδα του χωρίς τους ξένους επικυρίαρχους, Αμερικάνους και Ευρωπαίους ιμπεριαλιστές.
Αυτό διατρανώθηκε πεντακάθαρα και με τον πιο πειστικό τρόπο με την ολόψυχη καταδίκη από το λαό μας του βάρβαρου γκανγκστερικού πολέμου των αδίστακτων στυγερών Αμερικανοευρωπαίων δολοφόνων ενάντια στην ανεξάρτητη Γιουγκοσλαβία με το πρωτοφανές ποσοστό του 98%, όπως το 1940 με την ολόθυμη και πάνδημη αποφασιστική απόκρουση από το λαό μας των φασιστικών ορδών του Μουσολίνι κατά της πατρίδας μας Ελλάδας.
Αυτό το καθολικό ρεύμα της σκέψης και της ομογνωμίας του λαού μας το συνέλαβε και το έκφρασε λεβέντικα και εμπνευσμένα ο Νίκος Ζαχαριάδης με το ιστορικό απαράμιλλο Γράμμα του, που κάλεσε τον ελληνικό λαό να συντρίψει τις φασιστικές ορδές, κάνοντας εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα, που θα τον οδηγούσε σε «μια καινούργια Ελλάδα της δουλειάς, της λευτεριάς, λυτρωμένη από κάθε ξενική ιμπεριαλιστική εξάρτηση, μ' ένα πραγματικά παλλαϊκό πολιτισμό».
Με αυτό το αθάνατο, φλογερό πατριωτικό γράμμα έβαλε τα γρανιτένια θεμέλια του μετέπειτα μεγαλειώδους κινήματος της Εθνικής μας Αντίστασης (1941-1945) και του ΔΣΕ (1946-1949).
Μα και τώρα αυτό το Γράμμα είναι πάρα πολύ επίκαιρο, γιατί ταιριάζουν απόλυτα στην περίοδο που ζούμε τα λόγια του μεγάλου μας τραγωδού Αισχύλου: «Νυν υπέρ πάντων αγών!».
Η ιμπεριαλιστική «παγκοσμιοποίηση» - ραγιαδοποίηση βάζει σαν σκοπό της να σαρώσει τα πάντα, αποβλακώνοντας και μεταβάλλοντας σε άθλιους σκλάβους όλους τους λαούς του πλανήτη μας μέσα στη φρικτή και αιματηρή ζούγκλα του παγκόσμιου ιμπεριαλισμού. Και στην πρώτη σειρά τον αδάμαστο λαό μας.
Μπορεί άραγε το χρουστσοφικό «Κ»ΚΕ να γίνει γνήσιος μπροστάρης - επαναστάτης και να οδηγήσει το λαό μας σε αποφασιστική νικηφόρα μάχη να τσακίσει τις ενέργειες της ντόπιας ξενόδουλης αντίδρασης και του ευρωαμερικάνικου ιμπεριαλισμού να υποδουλώσουν και να αφανίσουν την πατρίδα μας και το λαό μας; Η καλή μέρα φαίνεται από το πρωί, λέει η λαϊκή παροιμία. Όλη η οπορτουνιστική αντεπαναστατική πορεία του «Κ»ΚΕ από το 1956 μέχρι σήμερα δείχνει ότι είναι τελείως αδύνατο να συμβεί κάτι τέτοιο.
Ας διαβάσουμε τι λέει ένας παλιός κομμουνιστής-δεσμώτης για πολλά χρόνια στα κάτεργα του μοναρχοφασισμού. Είναι από το μυθιστόρημα «Κλεμμένη ζωή» του Άρη Φακινού, Εκδόσεις Καστανιώτη, 1995, μόλο που δεν συμφωνούμε διόλου με τον τίτλο και τα συμπεράσματα, που βγάζει ο συγγραφέας. Λέει όμως και πολλές, πικρές αλήθειες. «Πολύ φοβάμαι, αφηγείται ο κομμουνιστής, ότι όσα δεν κατάφερε η εξουσία επί τόσα χρόνια με τους διωγμούς, με τις εκτελέσεις και τα βασανιστήρια, θα τα καταφέρει τώρα με τη νομιμότητα (αυτό δεν έπαυε να τονίζει πάντα σαν σοβαρό κίνδυνο και ο Λένιν (Δ.Π.), με τα χαρτοφυλάκια και τα βουλευτιλίκια. Να δείτε που θα μας διαλύσουν...» (σελ. 171-172). Και μας διέλυσαν σαν επαναστατικό κόμμα.
Οι κομμουνιστές-βουλευτές του επαναστατικού ΚΚΕ (1918-1955) κλείνονταν στις φυλακές ή στέλνονταν εξορία στα ξερονήσια, γιατί ήταν επαναστάτες. Στηλίτευαν το βάρβαρο καπιταλιστικό καθεστώς. Επίσης και οι μπολσεβίκοι-βουλευτές της Δούμας για τους ίδιους λόγους στέλνονταν σιδηροδέσμιοι στα κάτεργα της Σιβηρίας. Ενώ οι βουλευτές-κομμουνιστές του χρουστσοφικού «Κ»ΚΕ ήταν και είναι φρόνιμα και υπάκουα παιδιά του καπιταλισμού, γιατί δεν θέλουν τη βίαιη επαναστατική ανατροπή του, πράγμα που το δήλωσε επίσημα στον Άρειο Πάγο ο X. Φλωράκης το 1974. Θέλουν την αστική δημοκρατία με το σοσιαλισμό, που θα τους αφήσει η κυρίαρχη αστική τάξη να φτιάξουν με το αντιιμπεριαλιστικό αντιμονοπωλιακό δημοκρατικό μέτωπο του 15ου Συνεδρίου του «Κ»ΚΕ (ΑΑΔΜ), τώρα με το σκέτο Λαϊκό Μέτωπο του 16ου Συνεδρίου, που θα προσφέρει σε εμάς όλους τους Έλληνες τη «Λαϊκή εξουσία» και τη «Λαϊκή οικονομία». Όχι αυτό δεν είναι παραμύθι. Είναι ο ουτοπικός σκοπός του «Κ»ΚΕ για να ξεγελάει το λαό μας να πάρει την ψήφο του. Σαν δεν ντρέπονται! Λες και ο ελληνικός λαός τρώει κουτόχορτο.
Αλλά ας διαβάσουμε και ένα άλλο απόσπασμα από το ίδιο μυθιστόρημα: «... ύστερα από τόσους πολέμους, σκοτωμούς κι αίματα το Κομμουνιστικό Κόμμα (εννοεί το χρουστσοφικό «Κ»ΚΕ) είχε συνθηκολογήσει οριστικά, είχε γίνει όπως και τα' άλλα κόμματα, έκανε κι αυτό ουρά για συσσίτιο στης εξουσίας τα μαγειρεία» (σελ. 216). Πρόκειται για τη χρηματοδότηση, που του γίνεται από την κυβέρνηση με εκατοντάδες εκατομμύρια δραχμές κάθε χρόνο σαν αστικό κόμμα που είναι να φέρει στη χώρα μας το... σοσιαλισμό, παραλλαγή του σοσιαλισμού του ΠΑΣΟΚ.
Κανένας βουλευτής του «Κ»ΚΕ δεν στάλθηκε ποτέ ούτε εξορία ούτε φυλακή μέχρι τώρα, γιατί καλύπτονται από την υπεύθυνη Δήλωση-απεμπόληση του ηρωικού ΚΚΕ και της επανάστασης, που έκανε ο X. Φλωράκης το 1974.
Μήπως όμως αυτό το χρουστσοφικό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα δείχνει κάποια σημάδια ότι θα απαρνηθεί το οπορτουνιστικό αντεπαναστατικό παρελθόν του και θα τραβήξει πάνω στον επαναστατικό λενινιστικό δρόμο; Δεν πρέπει να υπάρχει καμιά απολύτως αυταπάτη ότι μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο. Ίσα, ίσα αυτό το κόμμα έχει μετατραπεί σε καθαρά μενσεβίκικο αντεπαναστατικό κόμμα και θα πολεμήσει ακόμα και μετά όπλα τους γνήσιους επαναστάτες-κομμουνιστές, όπως έκαναν και οι μενσεβίκοι στη Ρωσία μετά την Επανάσταση του Μεγάλου Οχτώβρη το 1917.
Στο τέλος του 16ου χρουστσοφικού Συνεδρίου του «Κ»ΚΕ η ΓΓ Παπαρήγα απέρριψε με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο κάθε διάλογο στον οποίο γίνεται κριτική σ' αυτό το κόμμα.
Στα τέλη του Ιούλη 2001 στο «Ριζοσπάστη» δημοσιεύτηκε νεκρολογία για τον Κασιμάτη, πρώην στέλεχος του «Κ»ΚΕ. Ακριβώς σ' αυτή η 6η προδοτική Ολομέλεια ονομάζεται ως «ιστορική», γιατί «καθαίρεσε» το Νίκο Ζαχαριάδη, όπως χαιρεκακεί ο συντάκτης της.
Στο άρθρο του ιστορικού του «Κ»ΚΕ Γ.Πετρόπουλου, αφιερωμένο στα 106 χρόνια από το θάνατο του Φ. Ένγκελς, (5.8.2001), που τον παρουσιάζει μόνο ως απλό συνδημιουργό του μαρξισμού. Τσιμουδιά για το ότι ο μαρξισμός είναι η επαναστατική θεωρία του προλεταριάτου, ούτε μια κουβέντα για το «Κομμουνιστικό Μανιφέστο» των Κ. Μαρξ και Φ. Ένγκελς, το αθάνατο αριστούργημα του επιστημονικού επαναστατικού κομμουνισμού, όπου διασαλπίζεται στεντόρεια η βίαιη ανατροπή όλου του κοινωνικού καθεστώτος του καπιταλισμού με την κομμουνιστική επανάσταση.
Στο ίδιο φύλλο του «Ριζοσπάστη» σε άρθρο του ο Γ. Αραβανής, μέλος της Γραμματείας του χρουστσοφικού «Κ»ΚΕ, αναφέρει ότι το Κομμουνιστικό Κόμμα πρέπει «να βάλει στην εργατική τάξη τη γνώση των νόμων κίνησης της ιστορίας». Ποια συγκεκριμένη γνώση, ποιους νόμους; Ποια κίνηση της ιστορίας; Και ποιας ιστορίας; Νάτος ο ρεβιζιονισμός και ο οπορτουνισμός του Μπερνστάϊν και του Καούτσκι σε όλο το μεγαλείο τους! Γιατί είναι πασίγνωστο στους κομμουνιστές επαναστάτες ότι στην εργατική τάξη πρέπει να μπάσουμε τη σοσιαλιστική επαναστατική συνείδηση, να συνειδητοποιήσει τον επαναστατικό ρόλο της για να ανατρέψει το καπιταλιστικό καθεστώς. Και όχι τις αερολογίες των χρουστσοφικών ηγετών.
Και αυτό μπορεί να το κάνει μονάχα ένα επαναστατικό λενινιστικό κόμμα και όχι βέβαια ένα οπορτουνιστικό αντεπαναστατικό κόμμα σαν το χρουστσοφικό «Κ»ΚΕ.
Μιλάει επίσης για κάποια «ουσιαστική στροφή στην οργάνωση της πολιτικής πάλης με σύγχρονους όρους». Μπράβο! Εδώ έκανε διάνα, είπε την καθαρή αλήθεια. Με τους όρους που υπαγορεύει η οπορτουνιστική αντεπαναστατική πολιτική του «Κ»ΚΕ του αστικού κοινοβουλευτισμού και του Μπερνστάϊν: «Το κίνημα είναι το παν, ο τελικός σκοπός τίποτα». Και μπρος σφιχταγκαλιαστείτε και φιληθείτε με τα άλλα αστικά κόμματα.
Και μια άλλη αισχρή αθλιότητα και σιχαμερή παραχάραξη της ιστορίας με την χρησιμοποίηση της μεθόδου της ιμπεριαλιστικής προπαγάνδας, της αποσιώπησης. Γράφει ο μενσεβίκος «Ριζοσπάστης» (11.8.2001), για τη συγκλονιστική συγκέντρωση του ηρωικού ΚΚΕ στον «Παναθηναϊκό», πρωτόγνωρη στην ιστορία της χώρας μας ως προς τον όγκο της και τον αγωνιστικό παλμό, χωρίς καν να αναφέρει το όνομα, το ρόλο και το κύρος του Ζαχαριάδη, που οργάνωσε αυτή τη συγκέντρωση ως αρχηγός του ΚΚΕ.
Μα ίσως θα πούνε μερικοί ότι είναι βαριά κουβέντα να ονομάζουμε τους χρουστσοφικούς ηγέτες του «Κ»ΚΕ μενσεβίκους, που ήταν εχθροί του σοβιετικού λαού. «Μενσεβίκοι» σε μετάφραση από τα ρωσικά σημαίνει λιγότεροι και μπολσεβίκοι περισσότεροι, καθώς οι πρώτοι ως οπορτουνιστές-αντεπαναστάτες μειοψήφησαν στο 2ο Συνέδριο του ΣΔΕΚΡ στο Λονδίνο τον Αύγουστο του 1903, όπου νίκησε η επαναστατική, μπολσεβίκικη πολιτική γραμμή του Λένιν. Και ο Τρότσκι υποστήριξε τότε τους μενσεβίκους.
Όμως το ίδιο συνέβη μετά το αντεπαναστατικό 20ο Συνέδριο του ΚΚΣΕ το 1956, όταν οι Έλληνες επαναστάτες-μπολσεβίκοι, που υποστήριζαν το επαναστατικό ΚΚΕ με αρχηγό τον Νίκο Ζαχαριάδη αποτελούσαν τη συντριπτική πλειοψηφία, που αντιτάχθηκε επαναστατικά, μπολσεβίκικα ενάντια στους Έλληνες μενσεβίκους του Χρουστσόφ, που θα συντρίβονταν ολοκληρωτικά, αν δεν προσέτρεχε σε βοήθειά τους το αφεντικό τους Χρουστσόφ με το αντεπαναστατικό παλούκι του και τις τσαρικές αλυσίδες ενάντια στους αετούς του Γράμμου, του Βίτσι και των άλλων ελεύθερων βουνών της πατρίδας μας.
Το «Ευρώ», που επιβάλλει με τη βία στο λαό μας το μεγάλο ληστρικό κεφάλαιο της Ευρώπης έχει σαν κύριο σκοπό του να εξανδραποδίσει και να υποδουλώσει το λαό μας. Να αφανίσει ολοσχερώς την πατρίδα μας Ελλάδα, γιατί είναι μια νέα ιμπεριαλιστική καταστροφική κατοχή, που θα οδηγήσει στο να πάψει να είναι μια ανεξάρτητη χώρα. Κουμάντο θα κάνουν σε όλα οι λύκοι του ξένου κεφαλαίου. Θα μας πλήξουν οικονομικά. Θα μας ρουφάνε συνεχώς το αίμα με την ανθελληνική ληστρική πολιτική, που θα εφαρμόζουν σαν νέοι Σουλτάνοι. Βαράνε τη γλώσσα μας. Την Ιστορία μας. Και δεν αποκλείεται διόλου να βάλουν στα «Ευρώ» τους τον Καρλομάγνο, τους Πάπες, τον Θιέρσο, τον Χίτλερ και τον Μουσολίνι, τον Σκόμπι. Και αφού μας αποκόψουν από την Ιστορία μας, από τον Ελληνισμό, θα μας μεταβάλλουν σε άθλιους δούλους.
Αν γινόταν ένα ελεύθερο δημοψήφισμα, η συντριπτική πλειοψηφία του λαού μας θα απέρριπτε σίγουρα αυτό το δόλιο βρόμικο «Ευρώ» τους με τους τρομερούς κινδύνους, που θα κουβαλήσει μαζί του.
Το χρουστσοφικό «Κ»ΚΕ δεν προβάλλει καμιά αποτελεσματική ουσιαστική αντίσταση στον όλεθρο του ευρωπαϊκού και αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, γιατί έχει συνθηκολογήσει προ πολλού με τους εχθρούς του λαού μας. Μέχρι τώρα δεν ματαίωσε και δεν ανέτρεψε κανένα σχέδιο και αντιλαϊκό τους μέτρο. Μόνο άγονται και φέρονται θορυβούντες, χωρίς καν να ιδρώνει το αυτί του αστικού κατεστημένου, που τους φρουρεί και τους χρηματοδοτεί, καθώς είναι πιστά ενσωματωμένοι σ' αυτό.
Ας διαβάσουμε τους πάρα πολύ επίκαιρους και για τώρα στίχους του μεγάλου Ρώσου ποιητή, αριστοκρατικού γόνου Αλεξάντρ Μπλοκ (1880-1921):
’Επαναστατικό κρατάτε βήμα!
Ασίγαστος δεν κοιμάται ο εχθρός!»

Δημήτρης ΠΑΝΟΣ 23.8.2001

Δεν υπάρχουν σχόλια: