Ο Muhammad Ali για τον Paul Robeson

Bill Russell, Muhammad Ali, Kareem Abdul-Jabbar

Με αφορμή το θάνατο στις 3 Ιουνίου του μεγάλου αγωνιστή και αθλητή της πυγμαχίας Muhammad Ali τιμούμε τη μνήμη του δημοσιεύοντας για πρώτη φορά μεταφρασμένο στα Ελληνικά τηλεγράφημά του το 1969 στα 71 γενέθλια του Μεγάλου Αγωνιστή καλλιτέχνη σταλινικού Paul Robeson:

Paul Robeson

«Χαιρετίζω τον Paul Robeson, έναν από τους μεγαλύτερους, που γεννήθηκαν ποτέ στην Αμερικάνικη γη, και δυο γενιές πριν από μένα έδρασε ως πρωτοπόρος για την ελευθερία, τη δικαιοσύνη και για τα ίσα δικαιώματα του μαύρου λαού της Αμερικής, που όπως εγώ ο ίδιος και ο Robeson πλήρωσε πολύ ακριβά. Δεν λύγισε ποτέ και παραμένει φάρος της ελευθερίας για όλους. Ως πρωταθλητής πυγμαχίας βαρέων βαρών, νιώθω μια τιμή να χαιρετίσω τον Paul Robeson στα 71 γενέθλιά του που βοήθησε να ανοίξει ο δρόμος για την επερχόμενη νίκη.»

Δήλωση του Muhammad Ali με την οποία εξηγεί γιατί αρνήθηκε να καταταγεί στο στρατό των ΗΠΑ και να πολεμήσει στον πόλεμο του Βιετνάμ:

«Η συνείδησή μου δεν μου επιτρέπει να πάω να πυροβολήσω τον αδελφό μου ή κάποιον πιο σκουρόχρωμο άνθρωπο ή κάποιους πεινασμένους ανθρώπους που ζουν στη λάσπη για το χατήρι της μεγάλης ισχυρής Αμερικής.

Και να τους πυροβολήσω για ποιο λόγο;

Δεν με αποκάλεσαν ποτέ αράπη, δεν με λίντσαραν ποτέ, δεν με σνόμπαραν ποτέ, δεν μου στέρησαν την εθνικότητά μου, δεν βίασαν και δεν σκότωσαν τη μητέρα μου και τον πατέρα μου. Να τους πυροβολήσω για ποιό λόγο;

Δεν θα τους πυροβολήσω. Είναι μικρά μαύρα παιδιά, μωρά και γυναίκες, πως μπορώ να τους πυροβολήσω; Βάλτε με φυλακή.»

«Δεν γνωρίζω τίποτα για το Βιετνάμ και δεν έχω τίποτα να χωρίσω με τους Βιετκόνγκ. Τουλάχιστον, αυτοί δεν με φωνάζουν βρωμο-νέγρο»

Σε ελεύθερη μετάφραση: «Οι λευκοί στέλνουν τους μαύρους να πολεμούν τους κίτρινους για να προστατέψουν μια χώρα που αυτοί έκλεψαν από τους ερυθρούς, αυτή είναι η κατάταξη»

Διαβάστε Περισσότερα »

Υπεράκτιες Εταιρίες (offshore): Η κυβέρνηση με μια διάταξη-πλυντήριο «αθώωσε» όλους όσους κατηγορούνταν

Στις 22 Μαΐου η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ κατέθεσε ένα πολυνομοσχέδιο (κατ' εντολή των ιμπεριαλιστών - δανειστών) προς ψήφιση στη βουλή. Το άρθρο 178 του ν. 4389/2016 είναι μία σκανδαλώδης διάταξη σύμφωνα με την οποία επιτρέπεται σε μέλη της κυβέρνησης, βουλευτές, ευρωβουλευτές, στελέχη της διοίκησης του κράτους, δικαστικούς και εισαγγελικούς λειτουργούς, προέδρους, διοικητές, υποδιοικητές και γενικούς διευθυντές κρατικών τραπεζών να συμμετέχουν σε υπεράκτιες εταιρίες (offshore), αν αυτές έχουν έδρα κράτος συνεργάσιμο στο φορολογικό.

Είναι σημαντικό να εξηγηθεί εδώ ότι ο όρος «κράτος συνεργάσιμο στο φορολογικό τομέα» είναι ένα κενό γράμμα, μιας και δεν αποκλείει φορολογικούς παραδείσους (δηλ. με εξαιρετικά χαμηλή φορολόγηση) όπως οι Βερμούδες, κλπ. Η συγκεκριμένη διάταξη ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων από την αντιπολίτευση, παρόλο που προβεβλημένα στελέχη της μοναρχοφασιστικής ΝΔ κατηγορούνται για συμμετοχή σε τέτοιες εταιρίες. Σημαντικότατες ήταν και οι αντιδράσεις στο εσωτερικό των κομμάτων της συγκυβέρνησης, μιας και οι υποστηρικτές τους δεν μπορούσαν να εξηγήσουν γιατί προστέθηκε μία τέτοια διάταξη που απαλλάσσει όλους όσους κατηγορούνταν και που διευρύνει τη διαφθορά και την διαπλοκή.

Στο Άρθρο 2 του Ποινικού Κώδικα προβλέπεται χαρακτηριστικά ότι:

«1. Αν από την τέλεση της πράξης έως την αμετάκλητη εκδίκασή της ίσχυσαν δύο ή περισσότεροι νόμοι, εφαρμόζεται αυτός που περιέχει τις ευμενέστερες για τον κατηγορούμενο διατάξεις.

2. Αν μεταγενέστερος νόμος χαρακτήρισε την πράξη όχι αξιόποινη, παύει και η εκτέλεση της ποινής που επιβλήθηκε καθώς και τα ποινικά επακόλουθά της»

Το παραπάνω είναι κόλαφος για την συγκυβέρνηση, ανεξάρτητα από το τι υπερψήφισε λίγες μέρες μετά για να καλύψει και να μετριάσει τις λαϊκές αντιδράσεις. Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αθώωσε όλους όσους κατηγορούνταν για φοροδιαφυγή μέσω φορολογικών παραδείσων. Από την άλλη πλευρά, ξεσκεπάστηκε η υποκριτική στάση της ΝΔ που είχε αντιδράσει τόσο έντονα και άμεσα στην διάταξη του άρθρου 178 ζητώντας να αποσυρθεί και καταθέτοντας επίκαιρη ερώτηση στη βουλή, αφού αποχώρησε αυτοξεφτιλιζόμενη από τη συζήτηση για τη νέα τροπολογία που κατέθεσε η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ – χωρίς βέβαια να ψηφίσει τη νέα τροπολογία, αποκαλύπτοντας έτσι το πραγματικό της πρόσωπο – και  που απαγόρευε σε όλα τα μέλη της κυβέρνησης, βουλευτές, ευρωβουλευτές και στελέχη της διοίκησης του κράτους (όχι όμως στους γραμματείς αποκεντρωμένων διοικήσεων, τους δικαστικούς και εισαγγελικούς λειτουργούς, τους προέδρους, διοικητές, υποδιοικητές και γενικούς διευθυντές κρατικών τραπεζών για τους οποίους συνεχίζει να ισχύουν οι διατάξεις του άρθρου 178 του ν. 4389/2016) να συμμετέχουν γενικά σε εταιρίες στο εξωτερικό, με ισχύ βέβαια από την ημέρα ψήφισης και μετά, άρα για μελλοντικά αδικήματα.

Αξιοσημείωτο και αποκαλυπτικό είναι ότι η διάταξη που περιλαμβάνεται στο άρθρο 178 του ν. 4389/2016 πέρασε ως τμήμα του πακέτου προαπαιτούμενων μέτρων από την τρόικα για την λήψη της επόμενης δόσης των χρημάτων του προγράμματος. Χαρακτηριστικές ήταν οι δηλώσεις του Ν. Κακλαμάνη (ΝΔ) στο Mega στις οποίες τόνισε:

«Η διάταξη αυτή φτιάχτηκε από την τρόικα. Ήταν προαπαιτούμενο. Και το ξέρω πάρα πολύ καλά γιατί έγινε συζήτηση στην επιτροπή πόθεν έσχες στην οποία μετείχα» (30/05/2016, εκπομπή «Κοινωνία ώρα Mega»).

Μία διάταξη που αποτελούσε αίτημα της τρόικας όπως αναφέρει ο Υπ. Εργασίας Γ. Κατρούγκαλος:

«Αυτό που κάναμε στον νόμο είναι να υιοθετήσουμε μία πρόταση της GRECO, η οποία είναι η αντίστοιχη οργάνωση στο εσωτερικό του Συμβουλίου της Ευρώπης κατά της διαφθοράς, που θέλησε να ξεκαθαρίσει τι συνιστά εξωχώρια εταιρία, με βάση τον κατάλογο που έχει ορίσει ο ΟΟΣΑ και να βγάλει από τον κατάλογο αυτό, εταιρίες που μπορεί να είναι στην Κύπρο, που τις θεωρεί καλώς ή κακώς, λόγο Ευρωπαϊκής Ένωσης, νόμιμες» (ρ/δ Real FM, 31/05/2016).

Μία διάταξη όμως που νομιμοποιεί τη φοροδιαφυγή και στερεί σημαντικά έσοδα από το κράτος. Μία διάταξη που καταδεικνύει με το πιο σαφή και αδιαμφισβήτητο τρόπο ότι στόχος των ΕΕ-ΚΟΜΙΣΙΟΝ-ΕΚΤ-ΔΝΤ δεν είναι το «νοικοκύρεμα» των οικονομικών της χώρας, αλλά η λεηλάτησή της με βασικό χαμένο την εργατική τάξη, τους μικροέμπορους και τους φτωχούς αγρότες.

Μ' αφορμή τα παραπάνω, πέρα απ’ το ότι τα φαινόμενα της φοροδιαφυγής, διαφθοράς κλπ, είναι σύμφυτα στο καπιταλιστικό εκμεταλλευτικό σύστημα, επανέρχεται το γνωστό μόνιμο πρόβλημα της εξάρτησης της χώρας απ’ την ιμπεριαλιστική ΕΕ που τελικά υπαγορεύει τη θέλησή της σ’ όλα τα ζητήματα, αλλά και το πρόβλημα της πάλης για την απαλλαγή της απ’ την ιμπεριαλιστική εξάρτηση.

Διαβάστε Περισσότερα »

Οι 21 όροι που έθεσε ο Λένιν για ένταξη στην Κομμουνιστική Διεθνή [1920]

1. Όλη η προπαγάνδα και η αναταραχή, πρέπει να φέρουν έναν πραγματικά κομμουνιστικό χαρακτήρα και σύμφωνα με το πρόγραμμα και τις αποφάσεις της Κομμουνιστικής Διεθνούς. Όλα τα όργανα Τύπου του κόμματος, πρέπει να διοικούνται από έμπιστους κομμουνιστές, οι οποίοι να έχουν αποδείξει την αφοσίωσή τους στον αγώνα του προλεταριάτου. Η δικτατορία του προλεταριάτου δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται απλά ως ένας συνηθισμένος τύπος ρεύματος. Γι' αυτό, η προπαγάνδα πρέπει να γίνεται με τέτοιον τρόπο, ώστε η αναγκαιότητά του να είναι κατανοητή σε κάθε απλό εργάτη, κάθε εργάτρια, κάθε στρατιώτη και αγρότη, μέσα από τα γεγονότα της καθημερινής ζωής τους, η οποία πρέπει να παρατηρείται συστηματικά διά του Τύπου μας και να χρησιμοποιείται κάθε μέρα. Τα περιοδικά και άλλα έντυπα και όλα τα εκδοτικά ιδρύματα του κόμματος, πρέπει να εξαρτώνται από την ηγεσία του κόμματος, ανεξάρτητα από το αν, σε κάθε δεδομένη στιγμή, το κόμμα στο σύνολό του είναι νόμιμο ή παράνομο. Οι εκδοτικοί οίκοι, δεν πρέπει να επιτρέπεται να καταχρώνται την ανεξαρτησία τους και να ασκούν πολιτικές, που δεν αντιστοιχούν πλήρως με τις πολιτικές του κόμματος. Στις στήλες του Τύπου, σε δημόσιες συναντήσεις, στα συνδικάτα, στους συνεταιρισμούς -όπου τα μέλη της Κομμουνιστικής Διεθνούς μπορεί να γίνει αποδεκτά-, είναι απαραίτητο να στιγματίζονται, όχι μόνο η αστική τάξη, αλλά επίσης και οι βοηθοί της, οι μεταρρυθμιστές κάθε απόχρωσης, συστηματικά και αδυσώπητα.

2. Κάθε οργάνωση που επιθυμεί να ενταχθεί στην Κομμουνιστική Διεθνή, πρέπει τακτικά και μεθοδικά να απομακρύνει τους μεταρρυθμιστές και τους κεντρώους από κάθε υπεύθυνη θέση μέσα στο εργατικό κίνημα (κομματικές οργανώσεις, συντακτικά συμβούλια, συνδικάτα, κοινοβουλευτικές παρατάξεις, συνεταιρισμούς, τοπική αυτοδιοίκηση) και να τους αντικαθιστά με δοκιμασμένους κομμουνιστές, χωρίς να ανησυχούν υπερβολικά για το γεγονός ότι, ιδιαίτερα στην αρχή, απλοί εργαζόμενοι από τις μάζες θα αντικαταστήσουν «έμπειρους» καιροσκόπους.

3. Σε όλες σχεδόν τις χώρες της Ευρώπης και της Αμερικής, η ταξική πάλη μπαίνει στη φάση του εμφυλίου πολέμου. Υπό αυτές τις συνθήκες, οι κομμουνιστές δεν μπορούν να έχουν καμμία εμπιστοσύνη στην αστική νομιμότητα. Έχουν την υποχρέωση της δημιουργίας μιας παράλληλης παράνομης οργάνωσης, η οποία, κατά την κρίσιμη στιγμή, μπορεί να βοηθήσει το κόμμα να κάνει το καθήκον του για την επανάσταση. Σε κάθε χώρα, όπου σε μια κατάσταση πολιορκίας ή έκτακτης ανάγκης, η νομοθεσία στερεί από τους κομμουνιστές, την ευκαιρία να κάνουν τη δουλειά τους νόμιμα, είναι απολύτως απαραίτητο να συνδυάζεται νόμιμη και παράνομη δραστηριότητα.

4. Το καθήκον της διάδοσης των κομμουνιστικών ιδεών, περιλαμβάνει την ειδική υποχρέωση της δυναμικής και συστηματικής προπαγάνδας στον στρατό. Σε περίπτωση που αυτή η αναταραχή, διακόπτεται από νόμους έκτακτης ανάγκης, θα πρέπει να συνεχίζεται παράνομα. Η άρνηση ανάληψης αυτής της εργασίας, θα ισοδυναμούσε με προδοσία του επαναστατικού καθήκοντος και θα ήταν ασυμβίβαστη με την ιδιότητα μέλους της Κομμουνιστικής Διεθνούς.

5. Η συστηματική και μεθοδική αναταραχή, είναι απαραίτητη στην ύπαιθρο. Η εργατική τάξη δεν θα είναι σε θέση να κερδίσει, αν δεν έχει την υποστήριξη του αγροτικού προλεταριάτου και τουλάχιστον ένα μέρος των φτωχότερων αγροτών, και αν δεν εξασφαλιστεί η ουδετερότητα, τουλάχιστον ενός μέρους από τον υπόλοιπο πληθυσμό της υπαίθρου, για την εφαρμογή των πολιτικών της. Το κομμουνιστικό έργο στην ύπαιθρο, αποκτά τεράστια σημασία αυτή τη στιγμή. Πρέπει να διεξάγεται κυρίως με τη βοήθεια των επαναστατών κομμουνιστών εργαζομένων της πόλης και της υπαίθρου, που έχουν διασυνδέσεις με την ύπαιθρο. Η παραμέληση του έργου αυτού, ή η ανάθεσή του σε αναξιόπιστα, ημιρυθμιστικά χέρια, ισοδυναμεί με απάρνηση της προλεταριακής επανάστασης.

6. Κάθε κόμμα που επιθυμεί να ενταχθεί στην Κομμουνιστική Διεθνή, έχει την υποχρέωση να αφαιρέσει ανοικτά το προσωπείο, όχι μόνο του σοσιαλπατριωτισμού, αλλά και την ανειλικρίνεια και την υποκρισία του σοσιαλειρηνισμού, για να δείξει στους εργαζόμενους συστηματικά ότι, χωρίς την επαναστατική ανατροπή του Καπιταλισμού, κανένα διεθνές δικαστήριο διαιτησίας, καμμία συμφωνία για τον περιορισμό των εξοπλισμών, καμμία «δημοκρατική» αναδιοργάνωση της Κοινωνίας των Εθνών, δεν θα είναι σε θέση να αποτρέψει νέους ιμπεριαλιστικούς πολέμους.

7. Τα κόμματα που επιθυμούν να ανήκουν στην Κομμουνιστική Διεθνή, έχουν την υποχρέωση να αναγνωρίζουν την ανάγκη μιας πλήρους ρήξης με τον μεταρρυθμισμό και την «κεντρώα» πολιτική και να προπαγανδίσουν αυτή τη ρήξη μεταξύ των μελών τους, όσο περισσότερο γίνεται. Η συνεπής κομμουνιστική πολιτική είναι αδύνατη χωρίς αυτό. Η Κομμουνιστική Διεθνής, ανεπιφύλακτα και κατηγορηματικά απαιτεί τη διενέργεια αυτής της ρήξης, στο συντομότερο δυνατόν χρονικό διάστημα. Η Κομμουνιστική Διεθνής δεν μπορεί να ανεχθεί μια κατάσταση όπου περιβόητοι καιροσκόποι, όπως οι Τουράτι, Μοντιλιάνι, Κάουτσκι, Χίλφερντιγκ, Χίλκουιτ, Λονγκέ, ΜακΝτόναλντ και άλλους, να έχουν το δικαίωμα να εμφανίζονται ως μέλη της Τρίτης Διεθνούς και ν' αντιπροσωπεύονται σ' αυτήν. Αυτό θα μπορούσε μόνο να οδηγήσει σε ένα ναυάγιο της Κομμουνιστικής Διεθνούς, πολύ παρόμοιο με το ναυάγιο της Δεύτερης Διεθνούς.

8. Μια ιδιαίτερα σημαντική και σαφής στάση, όσον αφορά το ζήτημα των αποικιών και των καταπιεσμένων εθνών, είναι απαραίτητη από την πλευρά των κομμουνιστικών κομμάτων των χωρών, των οποίων οι αστικές τάξεις έχουν στην κατοχή τους αποικίες και καταπιέζουν άλλα έθνη. Κάθε κόμμα που επιθυμεί να ανήκει στην Κομμουνιστική Διεθνή, έχει υποχρέωση να εκθέτει τα τεχνάσματα και τις υπεκφυγές των ιμπεριαλιστών «του» στις αποικίες, να υποστηρίζει κάθε απελευθερωτικό κίνημα στις αποικίες, όχι με λόγια, αλλά με έργα, να ζητάει την απέλαση των ιμπεριαλιστών «του» από αυτές τις αποικίες, να καλλιεργεί στις καρδιές των εργαζομένων της χώρας του μια πραγματικά αδελφική στάση για τους εργαζόμενους των αποικιών και των καταπιεσμένων εθνών, καθώς και να διενεργεί συστηματική προπαγάνδα μεταξύ των στρατευμάτων της χώρας του, εναντίον κάθε καταπίεσης των αποικιακών λαών.

9. Κάθε κόμμα που επιθυμεί να ανήκει στην Κομμουνιστική Διεθνή, πρέπει, συστηματικά και επίμονα, να αναπτύσσει κομμουνιστική δραστηριότητα στο εσωτερικό των συνδικάτων και στις εργατικές επιτροπές, στους συνεταιρισμούς καταναλωτών και σε άλλες μαζικές οργανώσεις εργαζομένων. Μέσα σε αυτές τις οργανώσεις, οι κομμουνιστικοί πυρήνες πρέπει να οργανωθούν με επίμονη και ακούραστη εργασία για κερδίσουν τα συνδικάτα, κ.λπ., προς ώφελος του Κομμουνισμού. Στην καθημερινή εργασία τους, οι πυρήνες έχουν την υποχρέωση να αποκαλύπτουν παντού την προδοσία των σοσιαλπατριωτών και την αστάθεια του «κέντρου». Οι κομμουνιστικοί πυρήνες πρέπει να είναι πλήρως εξαρτώμενοι από το κόμμα στο σύνολό του.

10. Κάθε κόμμα που ανήκει στην Κομμουνιστική Διεθνή, υποχρεούται να διεξάγει έναν ανένδοτο αγώνα ενάντια στην «Διεθνή» του Άμστερνταμ, των κίτρινων συνδικάτων. Θα πρέπει να ασκούν την πιο έντονη προπαγάνδα μεταξύ των συνδικαλιστών για την αναγκαιότητα της ρήξης με την κίτρινη «Διεθνή» του Άμστερνταμ. Πρέπει να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να υποστηρίξουμε την προσχώρηση της Διεθνούς Ένωσης Ερυθρών Συνδικάτων στην Κομμουνιστική Διεθνή, επί του παρόντος στη διαδικασία του σχηματισμού, με όλα τα διαθέσιμα μέσα.

11. Τα κόμματα που επιθυμούν να ανήκουν στην Κομμουνιστική Διεθνή, έχουν την υποχρέωση να επανεξετάσουν τη σύνθεση του προσωπικού των κοινοβουλευτικών παρατάξεων τους, να απομακρύνουν όλα τα αναξιόπιστα στοιχεία από αυτά και να υποτάξουν αυτές τις παρατάξεις στην ηγεσία του κόμματος, όχι μόνο στα λόγια αλλά και με πράξεις, καλώντας ατομικά κάθε κομμουνιστικό μέλος του κοινοβουλίου να υποτάξει το σύνολο της δραστηριότητάς του στα συμφέροντα της πραγματικά επαναστατικής προπαγάνδας και αναταραχής.

12. Τα κόμματα που ανήκουν στην Κομμουνιστική Διεθνή, πρέπει να οργανώνονται με βάση την αρχή του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού. Στη σημερινή εποχή του οξύτατου εμφυλίου πολέμου, το κομμουνιστικό κόμμα θα είναι σε θέση να εκπληρώσει το καθήκον του, μόνο αν έχει οργανωθεί με έναν όσο το δυνατόν πιο συγκεντρωτικό τρόπο, αν επικρατεί σιδερένια πειθαρχία μέσα σε αυτό και αν ο κεντρικός πυρήνας του έχει την ευρεία αποδοχή των μελών του κόμματος, έχει δύναμη και κύρος και είναι εξοπλισμένος με διευρυμένες εξουσίες.

13. Τα κομμουνιστικά κόμματα των χωρών, στις οποίες οι κομμουνιστές μπορούν να επιτελέσουν το έργο τους νόμιμα, πρέπει από καιρό σε καιρό να αναλαμβάνουν εκκαθαρίσεις (επανεγγραφή) των μελών των οργανώσεων του κόμματός τους, προκειμένου να απαλλαγούν από κάθε μικροαστικό στοιχείο που έχει παρεισφρήσει μέσα σε αυτό.

14. Κάθε κόμμα που επιθυμεί να ενταχθεί στην Κομμουνιστική Διεθνή, έχει την υποχρέωση να δίνει, άνευ όρων, υποστήριξη σε όλες τις σοβιετικές δημοκρατίες στην πάλη τους ενάντια στις δυνάμεις της αντεπανάστασης. Τα κομμουνιστικά κόμματα πρέπει να κάνουν σαφή προπαγάνδα για να αποτρέπεται η μεταφορά πολεμικού υλικού για τους εχθρούς των σοβιετικών δημοκρατιών. Θα πρέπει επίσης να πραγματοποιούν νόμιμη ή παράνομη προπαγάνδα, κ.λπ., με όλα τα μέσα που υπάρχουν στη διάθεσή τους, μεταξύ των στρατευμάτων που στέλνονται να καταπνίξουν τις δημοκρατίες των εργαζομένων.

15. Τα κόμματα που έχουν διατηρήσει ακόμα τα παλαιά σοσιαλδημοκρατικά προγράμματά τους, έχουν την υποχρέωση να αλλάξουν αυτά τα προγράμματα όσο το δυνατόν γρηγορότερα και να θέσουν σε εφαρμογή ένα νέο κομμουνιστικό πρόγραμμα, που να αντιστοιχεί στις ιδιαίτερες συνθήκες της χώρας και να είναι σύμφωνο με τις αποφάσεις της Κομμουνιστικής Διεθνούς. Κατά κανόνα, το πρόγραμμα του κάθε κόμματος που ανήκει στην Κομμουνιστική Διεθνή, πρέπει να επικυρωθεί από ένα τακτικό συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς ή από την Εκτελεστική Επιτροπή. Σε περίπτωση που η Εκτελεστική Επιτροπή της Κομμουνιστικής Διεθνούς απορρίψει το πρόγραμμα ενός κόμματος, το εν λόγω κόμμα έχει το δικαίωμα προσφυγής στο Συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς.

16. Όλες οι αποφάσεις του συνεδρίου της Κομμουνιστικής Διεθνούς και οι αποφάσεις της Εκτελεστικής Επιτροπής της, είναι δεσμευτικές για όλα τα κόμματα που ανήκουν στην Κομμουνιστική Διεθνή. Η Κομμουνιστική Διεθνής, που ενεργεί υπό συνθήκες του πιο οξέως εμφυλίου πολέμου, πρέπει να οικοδομηθεί με έναν πολύ πιο συγκεντρωτικό τρόπο από ό,τι συνέβαινε με τη Δεύτερη Διεθνή. Κατά την πορεία, η Κομμουνιστική Διεθνής και η Εκτελεστική Επιτροπή της, θα πρέπει, φυσικά, στο σύνολο της δραστηριότητάς της, να λαμβάνει υπ' όψιν τις διαφορετικές συνθήκες υπό τις οποίες τα επιμέρους κόμματα θα πρέπει να πολεμούν και να εργάζονται, και γενικά να λαμβάνει δεσμευτικές αποφάσεις, μόνο σε περιπτώσεις κατά τις οποίες οι αποφάσεις αυτές είναι δυνατές.

17. Σύμφωνα με τα παραπάνω και στο πλαίσιο αυτό, όλα τα κόμματα που επιθυμούν να ανήκουν στην Κομμουνιστική Διεθνή, πρέπει να αλλάξουν τα ονόματά τους. Κάθε κόμμα που επιθυμεί να ανήκει στην Κομμουνιστική Διεθνή, πρέπει να φέρει το όνομα «Κομμουνιστικό Κόμμα» της τάδε ή της δείνα χώρας (το τμήμα της Κομμουνιστικής Διεθνούς). Το ζήτημα του ονόματος δεν είναι τυπικό, αλλά ένα άκρως πολιτικό ζήτημα μεγάλης σημασίας. Η Κομμουνιστική Διεθνής έχει κηρύξει τον πόλεμο σε ολόκληρο τον αστικό κόσμο και σε όλα τα κίτρινα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα. Η διαφορά μεταξύ των κομμουνιστικών κομμάτων και των παλαιών επίσημων «σοσιαλδημοκρατικών» ή «σοσιαλιστικών» κομμάτων, που έχουν προδώσει το λάβαρο της εργατικής τάξης, πρέπει να είναι σαφής σε κάθε απλό εργαζόμενο.

18. Όλα τα κύρια όργανα του Τύπου των κομμάτων σε κάθε χώρα, έχουν την υποχρέωση της δημοσίευσης όλων τα σημαντικών επίσημων εγγράφων της Εκτελεστικής Επιτροπής της Κομμουνιστικής Διεθνούς.

19. Όλα τα κόμματα που ανήκουν στην Κομμουνιστική Διεθνή, ή έχουν υποβάλει αίτηση για ένταξη, έχουν την υποχρέωση να συγκαλέσουν ένα έκτακτο συνέδριο, το συντομότερο δυνατόν, και σε κάθε περίπτωση όχι αργότερο από τέσσερις μήνες μετά το Δεύτερο Συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς, προκειμένου να ελέγξουν όλους αυτούς τους όρους ένταξης. Στο πλαίσιο αυτό, οι κεντρικές επιτροπές των κομμάτων, πρέπει να φροντίζουν, έτσι ώστε οι αποφάσεις του Δευτέρου Συνεδρίου να γίνονται γνωστές σε όλες τις τοπικές οργανώσεις τους.

20. Τα κόμματα που τώρα επιθυμούν να εισέλθουν στην Κομμουνιστική Διεθνή, αλλά δεν έχουν ακόμη αλλάξει ριζικά την προηγούμενη τακτική τους, πρέπει πριν από την ένταξή τους στην Κομμουνιστική Διεθνή, να εξασφαλίσουν ότι, όχι λιγότερο από τα δύο τρίτα της κεντρικής επιτροπής και του συνόλου των σημαντικότερων κεντρικών θεσμικών οργάνων, αποτελείται από συντρόφους, που ακόμη και πριν από το Δεύτερο Συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς, τάχθηκαν σαφώς και δημοσίως, υπέρ της εισόδου του κόμματος στην Κομμουνιστική Διεθνή. Εξαιρέσεις μπορεί να επιτρέπονται με τη σύμφωνη γνώμη της Εκτελεστικής Επιτροπής της Κομμουνιστικής Διεθνούς. Η Εκτελεστική Επιτροπή της Κομμουνιστικής Διεθνούς, έχει επίσης το δικαίωμα να κάνει εξαιρέσεις σε σχέση με τους εκπροσώπους της τάσης του κέντρου που αναφέρεται στην παράγραφο 7.

21. Τα μέλη του κόμματος, που ουσιαστικά απορρίπτουν τους όρους και τις θέσεις που προβλέπονται από την Κομμουνιστική Διεθνή, πρέπει να αποβάλλονται από το κόμμα. Το ίδιο ισχύει και για τους εκπροσώπους των έκτακτων συνεδρίων.

Διαβάστε Περισσότερα »

Γιάννης Ζέβγος - Αυτοβιογραφικό σημείωμα

ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΑΛΑΓΑΝΗΣ  - ΖΕΒΓΟΣ

ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ (1897-1947)

Δημοσιεύουμε πιο κάτω αυτοβιογραφικό σημείωμα που είχε υποβάλλει ο Γιάννης Ζέβγος στην Κεντρική Επιτροπή του Κ.Κ.Ε.:

Γεννήθηκα στα 1897 στο χωριό Δόριζα της Τρίπολης. Οικογένεια γεωργοκτηνοτροφική. Τελείωσα το Γυμνάσιο στην Τρίπολη και πήγα οχτώ μήνες στο Διδασκαλείο της Αθήνας, έγινα δάσκαλος και σαν τέτοιος υπηρέτησα λίγο καιρό σε δυό χωριά της Αρκαδίας πριν το 1917. Ή ζωή μου ως εδώ ήταν γεμάτη στερήσεις, ουσιαστικά δεν είχα βγει από το περιορισμένο περιβάλλον του χωριού, είχα αποχτήσει μηδαμινές ειδικές γνώσεις, ενώ ή υγεία μου είχε κλονιστεί αθεράπευτα.

Στα 1917 πήγα στρατιώτης. Στις αρχές του 1918 μπήκα στον ουλαμό εφέδρων αξιωματικών και μόλις τέλειωσα πήρα ένα χρόνο αναβολή για λόγους υγείας – φυματική κατάσταση – και το χρόνο αυτό τον έκανα στο ίδιο περιβάλλον του χωριού.

Όντας στρατιώτης άκουσα για πρώτη φορά για Σοσιαλισμό και την Οχτωβριανή επανάσταση, όμως δεν με επηρέασε γιατί το στρατιωτικό περιβάλλον δεν άφηνε να φτάσει τίποτε το σοβαρό. Στα 1918 με το πρώτο συνέδριο του Κόμματος μας, έφτασε στο χωριό ένα εκκλησιαστικό περιοδικό,  που παρέθετε κομμάτια κομμάτια από τις συζητήσεις και αποφάσεις του Συνεδρίου και τους έκανε κριτική. Αυτές οι σοσιαλιστικές απόψεις, που για πρώτη φορά διάβασα σ' αυτό το περιοδικό, μου εμφάνισαν θερμή και ιδανική ατμόσφαιρα και άρχισα να προμηθεύομαι από την Τρίπολη τα σοσιαλιστικά έντυπα «Ριζοσπάστη» και «Εργ. Αγώνα» αν θυμάμαι καλά. Μόλις τελείωσε ο χρόνος της αναστολής μου, το 1919, και ξαναπήγα στρατιώτης αποσπάσθηκα στη Μακεδονία σαν δάσκαλος. Στο μεταξύ γνώρισα τους σοσιαλιστικούς κύκλους της Αθήνας -Ευριπίδου 14- και πηγαίνοντας στη Γουμενίτσα όπου είχα διορισθεί δάσκαλος, έμεινα στη Θεσσαλονίκη, επισκέφθηκα το Εργατικό Κέντρο όπου ήταν και το σοσιαλιστικό τμήμα  και ύστερα από λίγους μήνες έγινα μέλος του Κόμματος στη Θεσσαλονίκη. Δάσκαλος έμεινα στη Μακεδονία μέχρι το 1924 οπότε με καταδίωξαν και με μετέθεταν σε διάφορα χωριά. Παντού οργάνωνα ομίλους και διδασκαλικό συνδικαλιστικό κίνημα και το 1922 στάλθηκα αντιπρόσωπος του Συλλόγου Γιαννιτσών στο Συνέδριο της Διδασκαλικής ομοσπονδίας. Σ' αυτό το μεταξύ ξαναπήγα στρατιώτης στη Μικρά Ασία, όπου συνδέθηκα και δούλεψα κομματικά στο στρατό. Πιάστηκα, βασανίστηκα και στάλθηκα στις πρώτες γραμμές του μετώπου.

Στο 3ο έκτακτο Συνέδριο του 1924 με είχαν καλέσει, όμως δεν πρόλαβα να πάρω μέρος,μ' έστειλαν στη Δυτική Θράκη σαν περιφερειακό Γραμματέα, όπου έμεινα περίπου 10 μήνες και δούλεψα κυρίως στο εργατικό κίνημα (οργάνωση καπνεργατών απεργών, ανασυγκρότηση Εργατικών Κέντρων). Με κάλεσαν στην Αθήνα και μου ανέθεσαν της Εργατικής Βοήθειας. Μετά την πτώση του Πάγκαλου δούλεψα στην Οργάνωση της Αθήνας σαν δεύτερος γραμματέας ως τον Αύγουστο του 1928 οπότε στάλθηκα στο εξωτερικό σαν δάσκαλος και μαθητής. Αυτές οι δυο περίοδοι, στη Θράκη και Αθήνα, ήτανε οι πιο γόνιμες και πιο επιβοηθητικές της πνευματικής μου ζωής. Γύρισα το 1933. Το 6ο Συνέδριο με έβγαλε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του Κόμματος και από τότε παίρνω μέρος στα κομματικά σώματα. Μετά την απελευθέρωσή μου, Φλεβάρης 1943 προσλήφθηκα στο Πολιτικό Γραφείο και στη Γραμματεία του Π.Γ. Στο 7ο Συνέδριο βγήκα πάλι στην Κ.Ε. και στην 1η Ολομέλεια αναπληρωματικό μέλος του Π.Γ.

Στο εξωτερικό πήρα μαρξιστική γενική μόρφωση.

Ως τα 1925 πήρα εχθρική στάση σ' όλες τις αντικομματικές παρεκκλίσεις, ενώ την αντικομματικότητα του λικβινταρισμού και την αντεπαναστατικότητα την κατανόησα συνειδητά. Στη φραξιονιστική πάλη 1930-31 δεν είχα πάρε καμία θέση, γιατί εκεί που δουλεύαμε δε μπήκε το ζήτημα και ούτε μας απασχόλησε όσο έπρεπε, λόγω έλλειψης στοιχείων και κατατοπισμού. Γνώρισα το πρόβλημα σ' όλη του την ουσία μόνο με την αντιμετώπισή του από την Κομμουνιστική Διεθνή Τα ζητήματα της Παλιάς Κ.Ε. και Π.Δ. όντας στην Κέρκυρα δεν τα γνώρισα. Και στις φυλακές και στις εξορίες - Φολέγανδρο, Αίγινα, Κέρκυρα, Ακροναυπλία - ποτέ δεν ξέφυγα από τη σωστή κομματική γραμμή σε κάθε λογής ζητήματα.

Πιάστηκα στα 1925, όταν δούλευα στην Εργατική Βοήθεια και έκανα 5 μήνες εξορία.

Πρέπει νάναι σίγουρο ότι με παρέδωσε τότε ο Μάθεσης, που τον είχα βοηθό και έμεινε στη θέση μου μετά την σύλληψη μου. Στα 1935 ξαναπιάστηκα και με άφησαν. Πιστεύω ότι τότε μ' έπιασαν τυχαία. Στα 1938 ή σύλληψή μου ήταν ένα κομμάτι των όλων συλλήψεων και δουλιά του Μάθεση, πού παρακολουθούσε τις συνεδριάσεις της Κ. Ε. Δραπέτευσα μια φορά το Φλεβάρη 1943 κατεβαίνοντας με σχοινί από το Κρατικό Νοσοκομείο της Αθήνας, όπου είχα μεταφερθεί από την Ακροναυπλία, ύστερα από ενέργειες του Π.Γ.

Στα 1926 γνώρισα την Καίτη Νισυρίου, που αργότερα παντρεύτηκα. Ζω μαζί της και με  την κόρη μου. Προσπάθησα από την πρώτη στιγμή πού έγινα μέλος του Κόμματος, να μη δώσω αφορμή να θιγεί ούτε με την ατομική, ούτε με την οικογενειακή μου ζωή, το κύρος του Κόμματος.

14/2/46

Γ. ΖΕΒΓΟΣ

Κομμουνιστική Επιθεώρηση, αρ. 6, 1947, σελ. 273

Διαβάστε Περισσότερα »

Ανοιχτά υπέρ των συνεργατών των Ναζί το τραγούδι της Ουκρανίας στη Eurovision

Γνωρίζοντας ότι ο διαγωνισμός τραγουδιού της Γιουροβίζιον είναι ένας μηχανισμός αναπαραγωγής της Αστικής ιδεολογίας και κουλτούρας που από την ίδρυσή του εξυπηρετούσε τα συμφέροντα πολυεθνικών εταιριών και χρησιμοποιήθηκε ως εργαλείο εξωτερικής πολιτικής των καπιταλιστικών χωρών, έξω από κάθε έννοια λαϊκού πολιτισμού και λαϊκής παράδοσης, δεν μας ξαφνιάζει η πορεία που έχει διαγράψει και το που έχει καταλήξει σήμερα. Πριν λίγες μέρες στο συγκεκριμένο διαγωνισμό αναδείχθηκε νικητής ένα τραγούδι που υμνεί τους Τατάρους - συνεργάτες των Χιτλερικών δυνάμεων στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο (Β' ΠΠ). Ένα τραγούδι του οποίου οι στίχοι δεν επιλέχθηκαν τυχαία από τη ναζι-φασιστική κυβέρνηση του Κιέβου. Σκοπός της ναζι-φασιστικής Ουκρανικής κυβέρνησης είναι, και με αυτό, να αναδείξει το ζήτημα της προσάρτησης της Κριμαίας από τη Ρωσία 2 χρόνια πριν, χρησιμοποιώντας ταυτόχρονα μία ακόμα αντισταλινική θεωρία.

Από την πλευρά τους τα κράτη της ΕΕ προωθούν την παραπάνω τακτική γιατί εντάσσεται πολύ ομαλά και ως φυσική συνέχεια της προσπάθειας - αλλά και νομοθέτησης - στο εσωτερικό της για εξίσωση του Σταλινισμού με τον Χιτλερισμό βλ. Απόφαση Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου 2/4/2009 για καθιέρωση της 23ης Αυγούστου ως «Ευρωπαϊκή Ημέρα Μνήμης για τα θύματα όλων των ολοκληρωτικών και αυταρχικών καθεστώτων, και να γιορτάζεται με αξιοπρέπεια και αμεροληψία». Άλλωστε δεν έχει περάσει ούτε μισός χρόνος από την ψηφοφορία του ΟΗΕ με αφορμή τα 70 χρόνια από την έναρξη της δίκης της Νυρεμβέργης, όπου όλα τα κράτη - μέλη της ΕΕ - συντεταγμένα - απείχαν από τη ψηφοφορία καταδίκης ναζι-φασιστικών ομάδων και οργανώσεων που όλο και πιο ανοιχτά δημόσια υποστηρίζουν τα εγκλήματα και την ιδεολογία της Χιτλερικής Γερμανίας και των συμμάχων της.

Το δίλημμα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου (Β' ΠΠ)

Η αντισταλινική υστερία σε συνδυασμό με την υιοθέτηση φιλοχιτλερικών θέσεων από όλα τα κράτη της ΕΕ και του ΝΑΤΟ - ούτε καν από την συγκυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ - εδραιώνει ακόμα περισσότερο το θαυμασμό της τακτικής και της στρατηγικής του ΙΩΣΗΦ ΣΤΑΛΙΝ, οργανωτή της Μεγάλης Αντιφασιστικής Νίκης, με την οποία κατάφερε να μετατρέψει το χαρακτήρα του πολέμου από ιμπεριαλιστικό (δηλ. πόλεμος καπιταλιστικών χωρών μεταξύ τους και ενάντια στη σοσιαλιστική Σοβιετική Ένωση), σε αντιφασιστικό (δηλ. πόλεμος δημοκρατικών κρατών ενάντια σε ναζι-φασιστικά κράτη).

Την περίοδο του πολέμου, όσο κι αν σήμερα μπορεί να μας φαίνεται παράλογο, η επιλογή του ενός ή του άλλου στρατοπέδου ήταν μονόδρομος. Αν δεν ήσουν με την Σοβιετική Ένωση του Στάλιν, τότε αυτομάτως ήσουν με τους Ναζι-φασίστες των Χίτλερ - Μουσολίνι. Αν δεν ήσουν με τη Ναζιστική Γερμανία και την φασιστική Ιταλία τότε ο μόνος δρόμος που είχες να επιλέξεις ήταν να αγωνιστείς στο πλευρό της Σοβιετικής Ένωσης, που μαζί της αγωνίζονταν οι λαοί όλου του κόσμου.

Τι έπραξαν όμως οι Τάταροι στην πλειοψηφία τους;

Ο αντισταλινικός J. Otto Pohl στο βιβλίο του «Οι εθνικές εκκαθαρίσεις στην ΕΣΣΔ 1937-1949» αναφέρει:

«Η γερμανική στρατιωτική κατοχή της Κριμαϊκής Χερσονήσου στηρίχθηκε εν μέρει πάνω στις τοπικές μονάδες αυτοάμυνας των Τατάρων (Selbschutze). Οι μονάδες αυτές διεξήγαν αντι-παρτιζανικό πόλεμο ενάντια στις σοβιετικές άτακτες μονάδες που δρούσαν στα μετόπισθεν των γερμανικών γραμμών. Όταν ο Σοβιετικός Κόκκινος Στρατός ανακατέλαβε την χερσόνησο της Κριμαίας, το καθεστώς του Στάλιν επέβαλε μια αδίστακτη τιμωρία στους Τατάρους της Κριμαίας για την δράση αυτών των μονάδων αυτοάμυνας. Το σταλινικό καθεστώς εξόρισε ολόκληρο τον πληθυσμό των Τατάρων της Κριμαίας σε ειδικούς οικισμούς στο Ουζμπεκιστάν ως απάντηση στις μονάδες αυτοάμυνας των Τατάρων.» (J. O. Pohl Ethnic Cleansing in the USSR 1937-1949, σελ. 109)

Και λίγο παρακάτω:

«Ένας μεγάλος αριθμός των Τατάρων της Κριμαίας, παρόλα αυτά, καλωσόρισε τους Γερμανούς ως απελευθερωτές» (...) «Καθ’ όλη τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, οι κατοχικές δυνάμεις οργάνωσαν περίπου 20.000 Τατάρους (10% του πληθυσμού των Τατάρων της Κριμαίας) σε μάχιμες μονάδες αυτοάμυνας. Η Γερμανική στρατιωτική διοίκηση της Κριμαίας, υπό τον στρατηγό Manstein, στηρίχθηκε στις μάχιμες μονάδες αυτοάμυνας των Τατάρων της Κριμαίας για να ενισχύσει τη κατοχή της χερσονήσου. Ο Γερμανικός στρατός χρησιμοποίησε αυτές τις μάχιμες μονάδες αυτοάμυνας των Τατάρων για να αντιμετωπίσει τις παρτιζάνικες στρατιωτικές επιχειρήσεις στην Κριμαία. (...) Από τους 3.783 Σοβιετικούς παρτιζάνους στην Κριμαία στις αρχές του 1944, 630 ήταν Τάταροι της Κριμαίας.» (J. O. Pohl Ethnic Cleansing in the USSR 1937-1949, σελ. 112)

«Στις 10 Μαΐου 1944, ο Beria ενημερώσε τον J. Stalin ότι η NKVD συνέλαβε 5.381 «αντισοβιετικά άτομα» στην Κριμαία μέχρι τις 7 Μαΐου 1944. Κατά τη διάρκεια αυτών των επιχειρήσεων η NKVD κατέσχεσε 5.995 τουφέκια, 337 πολυβόλα παντός τύπου, 31 όλμους, και μεγάλο αριθμό χειροβομβίδων και σφαιρών.» (J. O. Pohl Ethnic Cleansing in the USSR 1937-1949, σελ. 113)

Στο βιβλίο του «Οι Τάταροι της Κριμαίας» ο Alan W. Fisher επιβεβαιώνει τους παραπάνω ισχυρισμούς:

«Ο Manstein ήταν σχετικά επιτυχημένος όσον αφορά τις προσπάθειές του να κερδίσει την ενεργή υποστήριξη των Τατάρων. Σύμφωνα με Γερμανικά και Ταταρικά στοιχεία, οι Γερμανοί έπεισαν 15.000 με 20.000 Τατάρους να συγκροτήσουν μάχιμες μονάδες αυτοάμυνας που θα ήταν μερικώς οπλισμένοι από τους Γερμανούς κια θα στέλνονταν στα βουνά για να καταδιώξουν τους παρτιζάνους.» (Alan W. Fisher: The Crimean Tatars, σελ. 155)

Τι πράττουν σήμερα οι Τάταροι;

Σήμερα που στην Ουκρανία οι ναζι-φασίστες ανέτρεψαν τον εκλεγμένο πρόεδρο Γιανουκόβιτς και που οι «Λαϊκές Δημοκρατίες του Λουγκάνσκ και του Ντονέτσκ» αγωνίζονται ενάντιά τους, οι Τάταροι της Κριμαίας έχουν ενταχθεί σε ναζι-φασιστικά τάγματα όπως το ναζιστικό τάγμα Αζόφ.

Η απόφαση εκτοπισμού των Τατάρων και η απόδοση δικαιοσύνης στους συνεργάτες των Ναζί

Άκρως Απόρρητο

Απόφαση νο.5859 της Κρατικής Επιτροπής Άμυνας [1],[2]

11 Μαΐου 1944, Κρεμλίνο Μόσχα
Για τους Τατάρους της Κριμαίας

Κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου, πολλοί Τάταροι της Κριμαίας πρόδωσαν την Μητέρα πατρίδα, αυτομολώντας από τις μονάδες του Κόκκινου Στρατού που υπερασπίζονταν την Κριμαία και περνώντας στο πλευρό του εχθρού, εντασσόμενοι σε εθελοντικές στρατιωτικές μονάδες που σχημάτισαν οι Γερμανοί προκειμένου να πολεμήσουν ενάντια στον Κόκκινο Στρατό. Ως μέλη των Γερμανικών ταγμάτων τιμωρίας, κατά την διάρκεια της κατοχής της Κριμαίας από τα Γερμανικά φασιστικά στρατεύματα, οι Τάταροι της Κριμαίας ειδικότερα διακρίθηκαν για τις βάρβαρες αντεκδικήσεις τους εναντίων των σοβιετικών παρτιζάνων, ενώ βοήθησαν επίσης τους Γερμανούς επιδρομείς να οργανώσουν βίαιες συγκεντρώσεις σοβιετικών πολιτών που προορίζονταν για σκλάβοι των Γερμανών, καθώς και στη μαζική εξόντωση των σοβιετικών πολιτών.

Οι Τάταροι της Κριμαίας συνεργάστηκαν ενεργά με τις Γερμανικές αρχές κατοχής, συμμετέχοντας στις λεγόμενες «Ταταρικές Εθνικές Επιτροπές», που συστάθηκαν από τα Γερμανικά όργανα πληροφοριοδοτών, και χρησιμοποιήθηκαν συχνά για την διείσδυση στα νώτα του Κόκκινου Στρατού από κατασκόπους και δολιοφθορείς. Με την υποστήριξη των Τατάρων της Κριμαίας, οι «Ταταρικές Εθνικές Επιτροπές», στις οποίες ηγετικό ρόλο έπαιξαν οι Λευκοφρουροί-Τάταροι του εξωτερικού, προσανατόλισαν τις δραστηριότητές τους στις διώξεις και την καταπίεση του μη-Ταταρικού πληθυσμού της Κριμαίας, ξεκινώντας τις προετοιμασίες για την απόσπαση της Κριμαίας από τη Σοβιετική Ένωση με την βία, με την βοήθεια των Γερμανικών στρατιωτικών δυνάμεων.

Λαμβάνοντας υπόψη τα γεγονότα που παρατέθηκαν παραπάνω, η Κρατική Επιτροπή Άμυνας αποφασίζει πως:

1. Όλοι οι Τάταροι πρέπει να φύγουν από την περιοχή της Κριμαίας και να μετεγκατασταθούν μόνιμα ως ειδικοί μέτοικοι στις περιοχές της Ουζμπεκικής ΣΣΔ. Η μετεγκατάσταση θα ανατεθεί στην Σοβιετική NKVD. Η Σοβιετική NKVD (σύντροφος Beria) θα πρέπει να ολοκληρώσει την μετεγκατάσταση μέχρι την 1η Ιουνίου 1944.
2. Η ακόλουθη διαδικασία και συνθήκες μετεγκατάστασης πρέπει να λάβουν χώρα:
   1. 
      

      α) Θα επιτραπεί στους ειδικούς μέτοικους να πάρουν μαζί τους προσωπικά αντικείμενα, ρούχα, οικιακά αντικείμενα, πιάτα και άλλα σκεύη και μέχρι 500 κιλά τροφή για κάθε οικογένεια.
   Ιδιοκτησίες, κτίρια, εξωτερικές κατασκευές, έπιπλα και γαίες που αφήνονται πίσω θα αναλαμβάνονται από τις τοπικές αυτοδιοικήσεις. Όλα τα οικόσιτα ζώα θα αναλάβει το Λαϊκό Επιτροπάτο των Βιομηχανιών Κρέατος και Γάλακτος, όλη την αγροτική παραγωγή θα αναλάβει το Λαϊκό Επιτροπάτο για τη Γη της ΕΣΣΔ, τα άλογα το Λαϊκό Επιτροπάτο για την Αγροτική Οικονομία…
   

   
   

   1. Θα αποδοθούν αποδείξεις για την παραλαβή (των παραπάνω) σε κάθε μέρος εγκατάστασης των πληθυσμών και σε κάθε αγρόκτημα, αποδείξεις για κάθε ζώο, σιτηρά, λαχανικά, και για άλλους τύπους αγροτικής παραγωγής.

   Μέχρι την 1η Ιουλίου αυτού του έτους, η NKVD της ΕΣΣΔ, το Λαϊκό Επιτροπάτο για την Βιομηχανία Κρέατος και Γάλακτος, Αγροτικής Οικονομίας και Γης…[κλπ] πρέπει να καταθέσουν στο Συμβούλιο των Λαϊκών Επιτρόπων της ΕΣΣΔ προτάσεις για την διαδικασία αποπληρωμής των ειδικών μετοίκων, βάσει των αποδείξεων παραλαβής για τα ζώα και την αγροτική παραγωγή που παρέλαβαν από αυτούς.β) (...)γ) Το Λαϊκό Επιτροπάτο για τους Σιδηροδρόμους (σύντροφος Καγκάνοβιτς) να οργανώσει την μεταφορά των ειδικών μετοίκων από την Κριμαία στην Ουζμπεκική ΣΣΔ, χρησιμοποιώντας ειδικά διαμορφωμένα τρένα, σύμφωνα με ένα χρονοδιάγραμμα που θα εκπονηθεί από κοινού με την NKVD της ΕΣΣΔ…δ) Σε κάθε τρένο ειδικών μετοίκων, το Λαϊκό Επιτροπάτο Δημόσιας Υγείας (σύντροφος Μήτερεφ) να μεταθέσει, μέσα σε ένα χρονικό πλαίσιο που θα οριστεί από την NKVD της ΕΣΣΔ, ένα γιατρό και δύο νοσοκόμες, καθώς επίσης και την κατάλληλη ποσότητα φαρμάκων, και να καλύψει τις ανάγκες για ιατρική φροντίδα και πρώτες βοήθειες στους ειδικούς μετοίκους κατά την μετάβασή τους.ε) Το Λαϊκό Επιτροπάτο της ΕΣΣΔ για το Εμπόριο (σύντροφος Λιουμπίμοφ) θα τροφοδοτήσει όλα τα τρένα που θα μεταφέρουν τους ειδικούς μετοίκους με ζεστό φαγητό και βραστό νερό σε καθημερινή βάση…
3. Μέχρι την 1η Ιουνίου αυτού του έτους, ο Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος (Μπολσεβίκοι) του Ουζμπεκιστάν, ο σύντροφος Γιουσούποφ, ο Πρόεδρος του Συμβουλίου των Λαϊκών Επιτρόπων της ΣΣΔ του Ουζμπεκιστάν, σύντροφος Αμπντουραχμάνοφ, και ο Λαϊκός Επίτροπος Εσωτερικών Υποθέσεων της ΣΣΔ του Ουζμπεκιστάν, σύντροφος Κομπούλοφ, πρέπει να φέρουν εις πέρας τα εξής σε σχέση με την υποδοχή και εγκατάσταση των ειδικών μετοίκων:
   

   α) Να υποδεχθούν και να εγκαταστήσουν στην ΣΣΔ του Ουζμπεκιστάν 140 με 160 χιλιάδες ειδικούς μετοίκους, Τατάρους, σταλμένους εκ μέρους της NKVD της ΕΣΣΔ από την ΑΣΣΔ της Κριμαίας.

   
   

   Η εγκατάσταση των ειδικών μετοίκων θα πραγματοποιηθεί σε κοινότητες κρατικών αγροκτημάτων, υπάρχουσες αγροτικές κολεκτίβες, αγροκτήματα σχετιζόμενα με βιομηχανίες, σε εργατικές κοινότητες, με σκοπό την επαγγελματική τους αποκατάσταση στη γεωργία και τη βιομηχανία.

   
   

   β) Να σχηματίσουν επιτροπές στις περιοχές (Oblast) όπου οι ειδικοί μέτοικοι πρόκειται να εγκατασταθούν, αποτελούμενες από τον πρόεδρο της εκτελεστικής επιτροπής της περιοχής, τον αρχηγό της διοίκησης της NKVD, αναθέτοντάς τους την εφαρμογή όλων των μέτρων σχετικά με την υποδοχή και κατανομή των νεοαφιχθέντων  ειδικών μετοίκων.

   
   

   γ) (το ίδιο σε επίπεδο Raion)…

   
   

   δ) Να οργανώσουν την μηχανοκίνητη μεταφορά των ειδικών μετοίκων, κινητοποιώντας τα μεταφορικά μέσα των διαφόρων επιχειρήσεων και θεσμών [της τοπικής αυτοδιοίκησης, της περιοχής, κλπ] για αυτό τον σκοπό.

   
   

   ε) Να χορηγήσουν κομμάτια καλλιεργήσιμης γης στους νεοαφιχθέντες ειδικούς μετοίκους και να τους βοηθήσουν να χτίσουν σπίτια προμηθεύοντάς τους με οικοδομικά υλικά.

   
   

   στ) (...)

   
   

   ζ) (...)
4. Επταετή δάνεια μέχρι και 5.000 ρούβλια ανά οικογένεια, για την οικοδόμηση και εξοπλισμό οικιών, θα αποδοθούν από την Αγροτική Τράπεζα (σύντροφος Κράβτσοφ) στους ειδικούς μετοίκους στην ΣΣΔ του Ουζμπεκιστάν, στους τόπους εγκατάστασής τους.
5. Κάθε μήνα κατά την διάρκεια της περιόδου Ιούνης-Αύγουστος 1944, ίσες ποσότητες αλευριού, δημητριακών, και λαχανικών θα αποδοθούν από το Λαϊκό Επιτροπάτο για τη Γη της ΕΣΣΔ (σύντροφος Σουμπότιν) στο Συμβούλιο των Λαϊκών Επιτρόπων της ΣΣΔ του Ουζμπεκιστάν για να κατανεμηθούν στους ειδικούς μετοίκους.
   

   Το αλεύρι, τα δημητριακά, και τα λαχανικά θα μοιραστούν δωρεάν στους ειδικούς  μετοίκους κατά την περίοδο Ιούνη-Αυγούστου, ως αποπληρωμή της αγροτικής παραγωγής και του ζωικού αποθέματος που παραλήφθηκαν από τις περιοχές που εγκατέλειψαν.
6. (...)
7. (...)
8. (...)
9. (...)

Ι. Στάλιν

Πρόεδρος, Κρατική Επιτροπή Άμυνας

Κοινοποίηση όλου του εγγράφου στους: Συντρόφους Molotov, Beria, Malenkov, Mikojan Voznesenskii,Andreev, Kosygin, Gritsenko, Iusupov, Abdurakhmanov, Kobulov (Uzbek SSR NKVD), Chadaev

Κοινοποίηση κατάλληλων τμημάτων του εγγράφου στους: Shatalin, Gorkin, Smirnov, Subbotin, Benediktov, Lobanov, Zverev,Kaganovich, Miterev, Liubimov, Kravtsov, Khrulev, Zhukov, Shirokov, Lopukhov

Από τα παραπάνω γίνεται σαφές ότι η απόφαση εκτοπισμού των Τατάρων της Κριμαίας δεν γίνεται εκδικητικά, αλλά με κύριο στόχο να μειωθούν οι απώλειες του Κόκκινου Στρατού στην περιοχή της Ουκρανίας στο μέτωπο με τα Ναζιστικά στρατεύματα. Η απόφαση αυτή - που έχει τη μορφή διαταγής εν καιρώ πολέμου και είναι άκρως απόρρητη - δεν θα μπορούσε να μην είναι σαφής ή να αφήνει να εννοηθεί στους κατώτερους σε αξίωμα στρατιωτικούς ότι μπορούν να πράξουν διαφορετικά (πχ. να εξοντώσουν ή να μην φροντίσουν τον πληθυσμό των Τατάρων).

Το πνεύμα που διαπνέει την απόφαση γίνεται ακόμα πιο κατανοητό από την απάντηση του V.M. Molotov σε ερώτηση για τις υποχρεωτικές εκτοπίσεις πληθυσμών κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου:

«Το ζήτημα ήταν ότι κατά τη διάρκεια του πολέμου λάβαμε αναφορές για μαζική προδοσία. Τάγματα Καυκασιανών στάθηκαν αντίθετα σε εμάς στο μέτωπο και μας επιτέθηκαν στα μετόπισθεν. Επρόκειτο για ζήτημα ζωής και θανάτου, δεν υπήρχε χρόνος να ερευνήσουμε τις λεπτομέρειες. Φυσικά και αθώοι υπέφεραν. Όμως εκτιμώ ότι με δεδομένες τις συνθήκες, ενεργήσαμε ορθά», (Chuev, F., Molotov Remembers: Inside Kremlin Politics, σελ. 195)

Ο εκτοπισμός των Τατάρων - Η εγκατάσταση των ανταρτών του ΔΣΕ στην Τασκένδη και στις ΣΣΔ σε αντιδιαστολή με τα στρατόπεδα συγκέντρωσης των μεταναστών

Λαμβάνοντας υπόψη ότι πρώτον, τον καιρό της απόφασης ήταν σε εξέλιξη ο καταστροφικότερος πόλεμος που έχει υπάρξει μέχρι τώρα και δεύτερον, την πρόνοια που υπήρξε για την ασφαλή και όσο το δυνατόν καλύτερη μεταφορά των πληθυσμών, δεν μπορούμε να μην εκφράσουμε τον θαυμασμό μας για τον εντυπωσιακό συντονισμό και την οργάνωση αυτών των επιχειρήσεων. Επιπρόσθετα, αξίζει να λάβουμε υπόψη και να αξιολογήσουμε και την εμπειρία που έχουμε από την αντίστοιχη εγκατάσταση των ανταρτών του ΔΣΕ στις ΣΣΔ αμέσως μετά τον πόλεμο - με μια Σοβιετική Ένωση βαριά τραυματισμένη. Τότε, εκεί τους προσφέρθηκε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, χρήματα για να ζήσουν, εργασία, σπίτια, θέσεις σε σχολεία, σχολές και πανεπιστήμια, κ.α.. Είναι εύκολο να αναρωτηθούμε «πότε άλλοτε ο καπιταλισμός ανταπεξήλθε σε τόσο μεγάλο βαθμό σε παρόμοιου μεγέθους εγχειρήματα;».

Στον αντίποδα, στη σημερινή Ευρώπη που κυριαρχεί η Ειρήνη, βλέπουμε να υποδέχονται τους μετανάστες-πρόσφυγες (σημ. μόνο τους υποδέχονται, ενώ οι Σοβιετικοί οργάνωναν την μετακίνησή τους από την αφετηρία) με κλειστά στρατόπεδα συγκέντρωσης, με ανύπαρκτες ή ακατάλληλες υποδομές, με έλλειψη βασικών στοιχειωδών υλικών, τροφίμων, κλπ, χωρίς κανένα σεβασμό στις διεθνείς συμβάσεις περί ασύλου, κ.α. Βλέποντας, λοιπόν, αυτή τη «Δημοκρατική» σημερινή Ευρώπη, δεν μπορούμε να μην θαυμάζουμε το πνεύμα της απόφασης και την αρτιότητα της εκτέλεσής της.

Τα καθήκοντα των αντιφασιστών

Απέναντι στη λασπολογία και τις διάφορες αντισταλινικές θεωρίες, η υπεράσπιση της στρατηγικής του ΙΩΣΗΦ ΣΤΑΛΙΝ και της Σοβιετικής Ένωσης που έχει δικαιωθεί ιστορικά διότι οδήγησε στη Μεγάλη Αντιφασιστική Νίκη είναι μονόδρομος για τους αντιφασίστες αγωνιστές. Η εύρεση ντοκουμέντων και μαρτυριών που καταρρίπτουν τα αντισταλινικά μυθεύματα, η παρέμβαση σε συζητήσεις που στόχο έχουν την σπίλωση της θυσίας του μεγάλου Σοβιετικού λαού, η οργάνωση, επικοινωνία και συνεργασία αντιφασιστικών ομάδων για την θεωρητική, αλλά και πρακτική αποδόμηση-αντιμετώπιση της ναζι-φασιστικής ιδεολογίας είναι μόνο μερικά από τα καθήκοντα που πρέπει να αναλάβουν οι αντιφασίστες αγωνιστές.

Το καθήκοντα των Σταλινικών - Κομμουνιστών

Σ' αυτές τις συνθήκες της καπιταλιστικής κρίσης, της εξαθλίωσης της εργατικής τάξης, της πείνας, της φασιστικοποίησης, των πολέμων, το καθήκον των επαναστατών κομμουνιστών, των μαρξιστών-λενινιστών-σταλινιστών είναι διπλό:

πρώτο, πάλη για την «επαναφορά» στην εργατική τάξη της επιστημονικής δικής της επαναστατικής κοσμοθεωρίας, απαραίτητο στοιχείο για την ανασύνταξη του επαναστατικού της Κόμματος (συνέχεια του σταλινικού-ζαχαριαδικού ΚΚΕ 1918-55), εντελώς απαραίτητου για την οργάνωση και καθοδήγηση της μελλοντικής νικηφόρας βίαιης-ένοπλης Προλεταριακής Επανάστασης και την εγκαθίδρυση της Δικτατορίας του Προλεταριάτου,

δεύτερο, πάλη, αυτή τη στιγμή, κατά της φασιστικοποίησης, του εθνικισμού-ρατσισμού που συνδέονται και τροφοδοτούν ΑΜΕΣΑ το φασισμό–Ναζι-φασισμό μα και ταυτόχρονα συμμετοχή στους αμυντικούς αγώνες των εργαζομένων (ντόπιων-ξένων) κατά των νέων μέτρων του ξένου και ντόπιου κεφαλαίου, συνδεδεμένων πάντα  με την πάλη για την ΕΔΩ και ΤΩΡΑ, ΕΞΟΔΟ της Ελλάδας από ΕΥΡΩ-ΟΝΕ-ΕΕ-ΝΑΤΟ.

---

[1] Ολόκληρη την απόφαση για τον εκτοπισμό των Τατάρων της Κριμαίας μπορείτε να τη βρείτε στην βιβλιοθήκη του Κογκρέσου των ΗΠΑ εδώ

[2] Η μετάφραση της απόφασης είναι παρμένη από εδώ. Έγιναν μόνο κάποιες διορθώσεις στη δομή, έτσι ώστε να συμπίπτει η αρίθμηση με την αγγλική μετάφραση.

Διαβάστε Περισσότερα »

28η συνάντηση ανταρτών του ΔΣΕ στον Άγιο Νικόλαο Νάουσας

Από παλιότερη παρέμβαση της Κίνησης

Την Κυριακή 26 Ιούνη θα πραγματοποιηθεί στο Άγιο Νικόλαο Νάουσας η 28η Πανελλήνια Συνάντηση των ανταρτών του ΔΣΕ.

Στη συνάντηση συμμετέχει και παρεμβαίνει η Κίνηση για Ανασύνταξη του ΚΚΕ 1918-55.

Διαβάστε Περισσότερα »

ΟΔΥΝΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΟΥ ΗΓΕΤΗ ΤΗΣ OAXACA ΤΟΥ ΛΑΪΚΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ (FPR) ΤΟΥ ΜΕΞΙΚΟΥ

Το Λαϊκό Επαναστατικό Μέτωπο ανακοίνωσε ότι την Τετάρτη 18 Μαΐου 2016 έπαψε να υπάρχει ο  σύντροφος Carlos Mata, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της οργάνωσης μας. Ο κ Carlos γεννήθηκε στις 8 Απριλίου 1977, στην κοινότητα του San Miguel, στη  Villa de Tututepec, της Juquila, στην Οαχάκα. Ήταν  γιος του Don Dario Mata και βαφτιστικός του Don Juventino Hernández, ιδρυτών της Ένωσης των Φτωχών Αγροτών στην περιοχή της Costa της Οαχάκα.

Από το 2003, συμμετείχε ενεργά στις δραστηριότητες της οργάνωσης. Λίγο καιρό αργότερα μετακόμισε στην Πόλη του Μεξικού, όπου εργάστηκε ως εργάτης σε διάφορα εργοστάσια, γεγονός που εγείρει την ταξική του συνείδηση και δυναμώνει τη δέσμευσή του στον αγώνα ενάντια στην    εκμετάλλευση και την  καταπίεση.

Το 2010 επιστρέφει στην γενέτειρα του, όπου και συνεχίζει την εργασία του ως αγρότης και ενώνεται με το Επαναστατικό Λαϊκό Μέτωπο. Το 2013 διορίζεται μέλος της Κεντρικής Επιτροπής από το Τρίτο Συνέδριο της οργάνωσης. Μετά από αυτό, αναλαμβάνει την ευθύνη της Δημοτικής Επιτροπής της περιοχής Tututepec. Διακρίθηκε ως ένθερμος δημιουργός της  Επιτροπής της Costa στην Οαχάκα.

Ο Carlos Mata  χαρακτηρίζεται ως ένα συνεπές, αφοσιωμένο ,πειθαρχημένο και μαχητικό μέλος της οργάνωσης. Με πλήρη σεβασμό δίνουμε τα συλλυπητήριά μας στην οικογένειά του και να αποδίδουμε φόρο τιμής στον σύντροφο μας.

Σε αυτό το πλαίσιο, υψώνουμε τις γροθιές μας και  εκφράζουμε την εκτίμησή μας προς τους συντρόφους μας, για την αφοσιωμένη δράση τους γιά τα συμφέροντα του λαού:

Στη Lorena Manzano Sosa, του Frente Amplio de Comunidades Marginadas del Estado de Oaxaca (Ευρέως Μέτωπου των Περιθωριοποιημένων Κοινοτήτων της Οαχάκα ) (FACMEO) η οποία  πέθανε στις18 Μάιου και στον Gustavo Adolfo López Ortega του Frente de Izquierda Revolucionaria (Aριστερού Επαναστατικού Μετώπου ) (FIR), ο οποίος πέθανε στις 20 Μαΐου.

Εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια στις οικογένειες και στους συναδέλφους τους, και την αμοιβαία θλίψη για την απώλεια των τριών άξιων μαχητών της γενιάς του 2006 του λαϊκού κινήματος της Οαχάκα και υποσχόμαστε να συνεχίσουμε τη διαδικασία της οικοδόμησης του Ενιαίου Μετώπου όλων των ανθρώπων μας για την προλεταριακή επανάσταση.

ΤΙΜΗ ΣΤΟ ΣΥΝΤΡΟΦΟ CARLOS MATA

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ  ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΛΑΪΚΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ
(FRENTE POPULAR REVOLUCIONARIO)

ΜΕΞΙΚΟ

Διαβάστε Περισσότερα »

9 ΜΑΗ: 71 ΧΡΟΝΙΑ από τη μεγάλη Αντιφασιστική ΝΙΚΗ των λαών με καθοδηγητή τον ΙΩΣΗΦ ΣΤΑΛΙΝ

 

71 ΧΡΟΝΙΑ από τη μεγάλη Αντιφασιστική ΝΙΚΗ των λαών με καθοδηγητή τον ΙΩΣΗΦ ΣΤΑΛΙΝ

Διαβάστε Περισσότερα »

Ανασύνταξη 422Β (Μάης 2016)

- ICMLPO: Διακήρυξη της Πρωτομαγιάς 2016
- ICMLPO: Αλληλεγγύη και υποστήριξη στο λαό του Ισημερινού
- Πραγματοποιήθηκε η περιφερειακή συνάντηση των Μαρξιστικών-Λενινιστικών Κομμάτων και Οργανώσεων της Ευρώπης στη Στουτγκάρδη (Μάης 2016)
- Μ-Λ ΚΚ Ισημερινού (PCMLE): Ενβέρ Χότζα - Οικοδόμος και υπερασπιστής του μαρξισμού
- Ενβέρ Χότζα: Η προλεταριακή δημοκρατία είναι η πραγματική δημοκρατία


 Ανασύνταξη 422Β (Μάης 2016)

Διαβάστε Περισσότερα »