Μια ιστορική φωτογραφία στον εσωτερικό προαύλιο χώρο των φυλακών Τασκένδης (Ουζμπεκιστάν) παραμονές της δίκης των ελλήνων κομμουνιστών (1956)

Μια ιστορική φωτογραφία στον εσωτερικό προαύλιο χώρο των φυλακών Τασκένδης (Ουζμπεκιστάν) παραμονές της σκηνοθετημένης δίκης των ελλήνων κομμουνιστών από τους χρουτσωφικούς (1956).
Μόνο μια ομάδα από αυτούς.
Όρθιοι από αριστερά προς τα δεξιά: Κώστας Σκαρλάτος, Γιώργος Μακρής (ταγματάρχης), Νίκος Φράγκος (ταγματάρχης), Κώστα Νάτσικας (σχολή αξιωματικών Τσιρτσίκ), Γιώργος Καλιανέσης (στρατηγός)
Καθιστοί: Φωκάς (ταγματάρχης, δε πρόκειται για τον Β. Παπαδόπουλο), Παύλος, Ζώρας

Διαβάστε Περισσότερα »

Βάρβαρη, προκλητική και επικίνδυνη καταπάτηση της κυπριακής ΑΟΖ απ’ τη φασιστική κυβέρνηση της Τουρκίας

ΚΥΠΡΟΣ-ΤΟΥΡΚΙΑ-ΑΟΖ

Βάρβαρη, προκλητική και επικίνδυνη καταπάτηση της κυπριακής ΑΟΖ απ’ τη φασιστική κυβέρνηση της Τουρκίας

Το γνωστό και αναμενόμενο, μεγάλο ενδιαφέρον, σε διεθνές και περιφερειακό επίπεδο, σχετικά με τα πλούσια κοιτάσματα των υδρογονανθράκων που βρίσκονται στα θαλάσσια οικόπεδα της Κυπριακής ΑΟΖ, έχει έντονα αναζωπυρωθεί την τελευταία περίοδο. Έτσι, παρουσιάζεται ισχυρή και διαρκώς αναπτυσσόμενη κινητικότητα σε πολιτικό, διπλωματικό επίπεδο και όχι μόνο, καθώς αναζητούνται και δοκιμάζονται ισορροπίες και συμφέροντα, μεταξύ πολυεθνικών ομίλων και χωρών, με σκοπό την εκμετάλλευση των φυσικών κοιτασμάτων. Η κυβέρνηση της Κύπρου και η κυπριακή αστική τάξη, σε ένα επίπεδο συντονισμού με την κυβέρνηση της Αθήνας, επιχειρούν να σταθεροποιήσουν ένα πλαίσιο συμμαχιών "αμοιβαία επωφελών" στην εκμετάλλευση των κοιτασμάτων. Πολλές είναι οι χώρες, οι όμιλοι και τα συμφέροντα που έχουν εμπλακεί, ευρω-ατλαντικά, αραβικά - ασιατικά, ενώ φαίνεται πως σε Μεσογειακό επίπεδο διαμορφώνεται μια κοινή βάση των κυβερνήσεων Κύπρου - Ισραήλ - Αιγύπτου και Ελλάδας. Αυξημένο εμφανίζεται και το ενδιαφέρον της Ρωσίας και είναι χαρακτηριστικά γεγονότα, τόσο η πρόσκληση Πούτιν στον Κύπριο πρόεδρο να επισκεφτεί την Μόσχα τον Γενάρη, όσο και σχετικό άρθρο του προέδρου της κυπριακής Βουλής που υπογραμμίζει τον ρόλο της Ρωσίας. Επίσης, χαρακτηριστική του κλίματος είναι και η προγραμματισμένη έλευση εκπροσώπου του γ.γ του ΟΗΕ στην Λευκωσία τις επόμενες ημέρες.

Είναι σαφές ότι διαμορφώνεται και εκφράζεται ένα σκληρό και επικίνδυνο παιγνίδι ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και περιφερειακών συμφερόντων, ένα παιγνίδι σε βάρος του αυτονόητου δικαιώματος του Κυπριακού λαού να "εκμεταλλευτεί" κυρίαρχα και ανεξάρτητα τους φυσικούς πόρους της χώρας, που απόλυτα και δικαιωματικά του ανήκουν. Μέσα σε αυτή την πραγματικότητα, βρίσκονται σε έξαρση και κλιμάκωση οι επικίνδυνες και προκλητικές κινήσεις της Τουρκικής φασιστικής κυβέρνησης (τσομπανόσκυλο του ΝΑΤΟ στην περιοχή) που ενισχύουν την αποσταθεροποίηση, όπως εκφράζονται με την προκλητική αποστολή του πλοίου "Μπαρμπαρός" να καταπατά την κυπριακή ΑΟΖ, υποτίθεται στη βάση της "νομιμοποίησης" που αντλεί από την τουρκοκυπριακή πλευρά. Επίσης, χαρακτηριστική είναι, η εντελώς πρόσφατη ανακοίνωση του Συμβουλίου εθνικής ασφάλειας της Τουρκίας που δηλώνει ότι "η Τουρκία θα προστατεύσει με αποφασιστικότητα τα συμφέροντά της εντός της υφαλοκρηπίδας της και τις περιοχές που την εξουσιοδότησε η ‘Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου για να διεξάγει έρευνες φυσικού αερίου".

Μέσα σε αυτό το σκηνικό, δυνατά πρέπει να ακουστεί η φωνή της εργατικής τάξης και των λαών, η φωνή της Ανεξαρτησίας και της ειρήνης, του δικαιώματος των λαών και των χωρών να ασκούν τα κυριαρχικά τους δικαιώματα στον φυσικό τους πλούτο και να τον μετατρέπουν σε μέσο για την λαϊκή ευημερία και πρόοδο. Δυνατά πρέπει να ακουστεί η φωνή των λαών, ενάντια στον ληστρικό ιμπεριαλισμό και τους καπιταλιστικούς ομίλους, που σαν τα κοράκια έχουν πέσει πάνω στην λεία τους, προκαλώντας, μεταξύ άλλων, σοβαρότατους κινδύνους για την ειρήνη στην ευρύτερη περιοχή, μια περιοχή που ήδη η ιμπεριαλιστική πολιτική έχει ανοίξει πολλά μέτωπα.

Διαβάστε Περισσότερα »

Η ιστορική δίκη της Τασκένδης και η καταδίκη των ελλήνων κομμουνιστών πολιτικών προσφύγων με νόμους για χούλιγκανς και αλήτες

Τα "γεγονότα της Τασκένδης" Σεπτέμβρης '55: η ανοιχτή επέμβαση των χρουστσοφικών στο ΚΚΕ κα η εξέγερση των ελλήνων κομμουνιστών κατά του χρουστσοφικού ρεβιζιονισμού
Η ιστορική δίκη της Τασκένδης και η καταδίκη των ελλήνων κομμουνιστών πολιτικών προσφύγων με νόμους για χούλιγκανς και αλήτες

Ιστορικό Ντοκουμέντο

Δικαστική απόφαση-καταδίκη στο όνομα της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Ουζμπεκιστάν

Χρόνος 1956, 14-23 Απρίλη

   Το Δικαστικό Συμβούλιο για εγκληματικές πράξεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Ουζμπέκικης Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας στη σύνθεση:
   1.Προεδρεύον μέλος Ανωτάτου Δικαστηρίου ΣΣΔΟυ. Γκορενκόβα, 2. Λαϊκοί Σύνεδροι Σάτσκιϊ, Βραντίϊ, 3. Γραμματέας Μπεκασίεβα. Με τη συμμετοχή βοηθού Εισαγγελέα Ζοτόβα, νομικών εκπροσώπων Ζουτσένκο, Νοβίκοβα, Σαποβάλοβα, Μιράτσκοβα και Ζουκόβσκαγια. Εξέτασε σε ανοιχτή συνεδρίαση του δικαστηρίου την εγκληματική πράξη των κατηγορημένων:
ΦΡΑΓΚΟΣ ΝΙΚΟΣ του ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, γεννημένος στην Ελλάδα το 1924, Έλληνας υπήκοος, με μέση εκπαίδευση, μη δικασμένος.
   ΚΑΛΙΑΝΕΣΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ του ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ, γεννημένος στην Ελλάδα το 1910, Έλληνας υπήκοος, φοιτητής Πολυτεχνείου, μη δικασμένος.
   ΒΥΣΣΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, γεννημένος στην Ελλάδα το 1916, Έλληνας υπήκοος, με ανώτατη μόρφωση, μη δικασμένος.
   ΜΑΚΡΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ του ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ, γεννημένος στην Ελλάδα το 1916, Έλληνας υπήκοος, εργάτης, 6 τάξεις μόρφωση, μη δικασμένος.
   ΣΚΑΡΛΑΤΟΣ ΚΩΣΤΑΣ του ΣΤΡΑΤΟΥ, γεννημένος στην Ελλάδα το 1927, Έλληνας υπήκοος, 6ης τάξης, μη δικασμένος.
   ΚΑΛΕΑΣ ΝΙΚΟΣ του ΣΩΤΗΡΙΟΥ, γεννημένος στην Ελλάδα το 1931, Έλληνας υπήκοος, αγρότης, 6ης τάξης, μη δικασμένος.
   ΜΑΝΤΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ του ΓΕΩΡΓΙΟΥ, γεννημένος στην Ελλάδα το 1920, Έλληνας υπήκοος, αγρότης, μη δικασμένος.
   ΑΡΚΟΥΜΑΝΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ του Γ., γεννημένος στην Ελλάδα το 1917, Έλληνας υπήκοος, αγρότης, 5η τάξη, μη δικασμένος.
   ΤΣΙΦΛΙΚΙΩΤΗΣ ΚΩΣΤΑΣ του ΚΥΡΙΑΚΟΥ, γεννημένος στην Ελλάδα το 1929, Έλληνας υπήκοος, μη δικασμένος.
   Στα εγκλήματα που προβλέπονται από το άρθρο 76 n “Α”ΥΚ Υ3 CCP
   Το Δικαστήριο
   ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ
   ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕ:
   Αιτία να προκληθεί η παρούσα δικαστική πράξη ήταν το γεγονός εμφάνισης μαζικών αταξιών, ανωμαλιών στην 7η Πολιτεία στις 10 Σεπτέμβρη το βράδυ 1955.
   Στις αταξίες αυτές πήραν μέρος μερικές εκατοντάδες πολιτικοί πρόσφυγες, κάτοικοι της Πολιτείας καθώς και από άλλες Πολιτείες προσφύγων.
   Οι αταξίες-ανωμαλίες αυτές συνοδεύονταν από βίαιη σκληρή εκδίκηση πολιτών μέρους μιας Πολιτείας ενάντια σε πολίτες άλλης Πολιτείας ή μέρους της ίδιας Πολιτείας.
   Για όπλα χρησιμοποίησαν πέτρες, παλούκια, μαχαίρια.   
   Σ’ αυτές τις βίαιες αταξίες προξένησαν σωματικές βλάβες-τραυματισμούς σε 49 πρόσφυγες από την 7η Πολιτεία, ο αριθμός των παθόντων ήταν 118 άνθρωποι.
   Πολλοί χτυπήθηκαν μέχρι αφασίας. Οι μαζικές ανωμαλίες στην 7η Πολιτεία συνεχίζονταν παρά την επέμβαση της αστυνομίας όλη τη νύχτα και επεκτάθηκαν στη 12η Πολιτεία και σταμάτησαν μόνο το πρωί στις 11 που ήρθαν τα τμήματα του στρατού.
   Οργανωτές και δραστήριοι συμμέτοχοι στα βίαια επεισόδια, όπως εξακριβώθηκε ήταν οι κάτοικοι της 7ης Πολιτείας ΚΑΛΙΑΝΕΣΗΣ και ΦΡΑΓΚΟΣ.
   Δραστήρια συμμετοχή σ’ αυτές τις αταξίες από μια πλευρά είχαν οι Βύσσιος, Σκαρλάτος, Μακρής, Καλέας και απ’ την άλλη πλευρά οι Μάντος, Αρκουμάνης, Τσιφλικιώτης.
   Η εμφάνιση των μαζικών ανωμαλιών ήταν αποτέλεσμα εσωκομματικών αντιθέσεων μεταξύ των Ελλήνων προσφύγων.
   Ο οργανωτικός ρόλος των υπόδικων Φράγκου και Καλιανέση είναι στο γεγονός ότι πολύ πριν γίνουν οι ανωμαλίες ετοίμασαν συνθήματα για κρέμασμα στην Πολιτεία με την έκκληση “ΚΑΤΩ ΟΙ ΔΙΑΣΠΑΣΤΕΣ” και το βράδυ στις 10 Σεπτέμβρη πριν εμφανιστούν οι ανωμαλίες καλούσαν τους οπαδούς τους να πάνε στα σπίτια της καθοδήγησης και σε λίγο με τον Καλιανέση πήραν δραστήρια μέρος στο μαζικό ξυλοδαρμό μη αρεστών τους πολιτών της 7ης Πολιτείας.
   Ο οργανωτικός ρόλος του Καλιανέση είναι στο γεγονός ότι εξόπλισε με παλούκια αυτούς που ήρθαν τη νύχτα από άλλες Πολιτείες και τους προσκαλούσε στη σύγκρουση.
   Οι υπόδικοι Φράγκος, Καλιανέσης, Βύσσιος, Μακρής, Καλέας, Σκαρλάτος, δημιούργησαν γκρούπες με άλλους ομοϊδεάτες και πήραν άμεσα μέρος και ξυλοκόπησαν 81 πολιτικούς πρόσφυγες.
   Απ’ τους παθόντες 24 άτομα μεταφέρθηκαν σε βαριά κατάσταση και μερικοί για πολύ χρόνο έμειναν για θεραπεία με βαριά τραύματα στην υγεία τους.
   Οι υπόδικοι αυτοί στις 12 τη νύχτα σκληρά εκδικήθηκαν τους καθοδηγητές των πολιτικών προσφύγων Χοτούρα, Δημητρίου, Ρόσιο. Οι κάτοικοι αυτής της Πολιτείας φύλαγαν αυτά τα στελέχη από εκδίκηση, τους είχαν κρύψει στο σπίτι, στο 13ο κτίριο, του τσαγκάρη Αποστολακόπουλου.
   Αφού έμαθαν που βρίσκονταν αυτοί, μεγάλη γκρούπα πολιτικών προσφύγων μπήκε στο διαμέρισμα, έβγαλε από το υπόγειο με τη σειρά τον Χοτούρα, τον Δημητρίου, τον Ρόσιο, τους ξυλοκόπησαν και τους πέταξαν στο δρόμο, όπου συνεχίζονταν ο ξυλοδαρμός με παλούκια, με γροθιές και κλωτσιές – αν και επενέβηκε η αστυνομία – ώσπου να χάσουν τις αισθήσεις τους και να τους μεταφέρουν στο  νοσοκομείο.
   Ύστερα απ’ τον ξυλοδαρμό των 3 προσώπων οι υπόλοιποι Φράγκος, Καλιανέσης, Βύσσιος, κλπ. ρίχτηκαν στο Β΄ κτίριο και χτύπησαν τον φοιτητή Καραδόκα και τον καθηγητή Φιλιππίδη.
   Αποτέλεσμα του ξυλοδαρμού ήταν η πρόκληση βαριών σωματικών βλαβών του Φιλιππίδη, έσπασαν το πλευρό, το στο κρανίο.
   Οι υπόδικοι Καλιανέσης και Βύσσιος πήραν μέρος στον ξυλοδαρμό του Σουλτούκη. Ο Βύσσιος χτύπησε τον Βαλαχά.
   Με την καθοδήγηση του ταγματάρχη Φράγκου χτυπήθηκε ο Παπαδόπουλος.
   Στη δικαστική υπόθεση διαπιστώθηκε ότι κατά τις ώρες της μαζικής αταξίας, ότι οι υπόδικοι Σκαρλάτος και Καλέας, τη νύχτα εξοπλισμένοι με παλούκια μαζί με ομοϊδεάτες τους έψαχναν για αντιπάλους τους, έδειχναν τα διαμερίσματά τους, σε όσους έρχονταν για εκδίκηση από άλλες Πολιτείες και οι ίδιοι έπαιρναν μέρος στα γεγονότα.
   Ο υπόδικος Σκαρλάτος εκτός των άλλων, ο ίδιος πήρε μέρος στον ξυλοδαρμό του Μπουμπούρη, Βολογιώργη, Αρκουμάνη, Καλαϊτζίδη, Μπέλλου, κλπ.
   Ο υπόδικος Καλέας τη νύχτα και το πρωί στις 11 Σεπτέμβρη πήρε δραστήρια μέρος στον ξυλοδαρμό του Παρασκευόπουλου, Καρανάσιου, Γκίκα, κλπ. Επίσης πήρε μέρος μαζί με τον Σκαρλάτο στον ξυλοδαρμό του Καλαϊτζίδη, του Μπέλλου και άλλων.
   Απ’ τη δικαστική υπόθεση διαπιστώθηκε, ότι δραστήριο μέρος στις ανωμαλίες στην 7η Πολιτεία, στην αυλή του κτιρίου της Κομματικής Επιτροπής της Τασκένδης πήραν μέρος ο Μάντος, Αρκουμάνης, Τσιφλικιώτης, οι οποίοι μόλις άκουσαν τις εκκλήσεις του Φράγκου “όλοι στο κτίριο της καθοδήγησης” μαζί με άλλους, αφού εξοπλίστηκαν με παλούκια, μαχαίρια, πέτρες έτρεξαν στο κτίριο της Κομματικής Επιτροπής Τασκένδης.
   Προσπαθώντας να μπει στην αυλή ο Μάντος  χτύπησε με μαχαίρι τον πρόσφυγα Κιτσολάμπρο αφού του προξένησε ελαφρύ σωματικό τραύμα, ύστερα απ’ αυτό άνοιξε την πύλη και μπήκε ο όχλος.
   Ο Τσιφλικιώτης εκεί στο δρόμο, όχι μακριά απ’ την πύλη έδειρε τον πρόσφυγα Μπόγδα ύστερα τον Μαρινοβσκόϊ.
   Ο υπόδικος Αρκουμάνης χτύπησε τον σοφέρ Κούκαρη και ύστερα μαζί με τον Μάντο έδειρε τον Μπάρμπα, τον Παπαϊωνάννου και τους προκάλεσαν ελαφρά σωματικά τραύματα.
   Εκτός απ’ αυτό ο Αρκουμάνης μαζί με άλλους έδειρε τους αντιπροσώπους της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ Βαϊνά, Ακριτίδη, Φωκά.
   Ο υπόδικος Τσιφλικιώτης με δυο ομοϊδεάτες του μπήκε στο σπίτι του φοιτητή Κατεμή και τον ξυλοκόπησαν άγρια.
   Κανείς απ’ τους παρευρισκόμενους υπόδικους δεν παραδέχτηκε τη συμμετοχή στις μαζικές ανωμαλίες τη νύχτα στις 10 και 11 Σεπτέμβρη στην περιοχή της 7ης Πολιτείας.
   Όμως ο υπόδικος Σκαρλάτος αρνήθηκε ότι υπόδειχνε τα σπίτια των αντιπάλων στους πρόσφυγες που έρχονταν  από άλλες Πολιτείες και παρευρίσκονταν στους ξυλοδαρμούς.
   Ο υπόδικος Μάντος δεν αρνήθηκε, ότι στην αρχή των ανωμαλιών ήταν ένας απ’ τους πρώτους που έτρεξαν στο κτίριο της αντιπροσωπείας του ΚΚΕ και άνοιξε την πύλη.
   Ο Τσιφλικιώτης παραδέχτηκε ότι χτύπησε τον Κατεμή. Ο Καλέας χτύπησε τον Στάμο.
   Το Δικαστικό Συμβούλιο αφού έλεγξε την ύλη της δικαστικής υπόθεσης, αφού άκουσε τις καταθέσεις των υποδίκων, των παθόντων και των μαρτύρων θεωρεί ότι η κατηγορία που αποδίδεται σε όλους τους υπόδικους με το άρθρο 76 n “Α” ΥΚ Υ3 CCP αποδείχτηκε.
   Η συμμετοχή των υπόδικων Καλιανέση, Φράγκου, Βύσσιου, Σκαρλάτου, Μακρή, Καλέα στον ξυλοδαρμό του Χοτούρα, Δημητρίου, Ρόσσιου επιβεβαιώθηκε από τους μάρτυρες Καρυδόπουλο, Καλαϊτζίδη, Βιγκούλη, Αποστολακόπουλου, Τσιτούλο, κα. καθώς και οι καταθέσεις του ίδιου του Χοτούρα για τους υπόδικους Καλιανέση, Φράγκο, Βύσσιο και του παθόντα Δημητρίου για τον Μακρή.
   Η ενοχή των Καλιανέση, Φράγκου, Βύσσιου, Σκαρλάτου, Καλέα για τον  βασανισμό του Φιλιππίδη, Καράντζου επιβεβαιώθηκε από τις καταθέσεις των παθόντων και απ’ τους μαρτύρους Χαρισόπουλο, Κουρδούλα, Ζυγούλη.
   Η συμμετοχή του Καλιανέση και Βύσσιου στον ξυλοδαρμό του Σουλτούκη επιβεβαιώθηκε απ’ την κατάθεση του ίδιου του παθόντα από τους μάρτυρες Μπέλλο και Αφεντουλίδη.
   Ο ξυλοδαρμός του Βαλαχά από τον Βύσσιο επιβεβαιώνεται από τον παθόντα και τους μάρτυρες Αφεντουλίδη και Μαγκανάρη.
   Ο ξυλοδαρμός από τον Φράγκο του πολιτικού πρόσφυγα Παπαδόπουλου, Τσούλια επιβεβαιώθηκε από την κατάθεση του παθόντα και από τους μάρτυρες Μπλιάγκο και Κοσυφά.
    Η συμμετοχή του Σκαρλάτου στον ξυλοδαρμό και στο ψάξιμο μαζί με άλλους πρόσφυγες όλη τη νύχτα 10 Σεπτέμβρη των Μπάρμπα, Τζόλα, Βολογιώργο, Αρκουμάνη, Παπαδέλη, Καλαϊτζίδη, Μπέλλου, κ.α. επιβεβαιώνεται από τις καταθέσεις των παθόντων και των μαρτύρων Θεοδωρίδη, Δαμασκηνού, κ.α.
   Η συμμετοχή του Καλέα στον ξυλοδαρμό του Παρασκευόπουλου, Γκαράτζα, Γκίκα, Αθανασίου, κ.α. επίσης στον ξυλοδαρμό μαζί με τον Σκαρλάτο, του Καλαντζή επιβεβαιώθηκε απ’ την κατάθεση του παθόντα και τους μάρτυρες Γκαϊφούλη, Λαζαρίδη, κ.α.
   Ο ρόλος του οργανωτή των υπόδικων Καλιανέση, Φράγκου επιβεβαιώνεται από τις μαρτυρίες του Γκαϊφούλη, Καχριμανίδη, Παρασκευόπουλου, κ.α.
   Η ενοχή του Μάντου στο μαχαίρωμα του Κιτσολάμπρου καθώς και στον ξυλοδαρμό μαζί με τον Αρκουμάνη του πρόσφυγα Μπάρμπα και Παπαϊωάννου επιβεβαιώνεται από τις καταθέσεις των παθόντων και τους μάρτυρες Μπόσκου, Κυριακίδη, Πέϊκου, Σαμαρτζίδη, κ.α.
   Η ενοχή του Αρκουμάνη στην επίθεση στα μέλη της Κεντρικής Επιτροπής  Βαϊνά, Ακριτίδη, Φωκά επιβεβαιώθηκε από τους μάρτυρες Σαμαρτζίδη, Φράγκου, Τσαπρίζη.
   Η ενοχή του Τσιφλικιώτη για το χτύπημα του Μπόγδα, Σιαρή επιβεβαιώθηκε από τις καταθέσεις των παθόντων και από τις καταθέσεις των μαρτύρων Κρίκα, Σταυρίδη, Κοτσετζόπουλου, κ.α.
   Το γεγονός της πρόκλησης βαριών τραυμάτων στον Κατεμή επιβεβαιώνεται από την παραδοχή του ίδιου του υπόδικου στην κατάθεσή του, επίσης από τον παθόντα και την Μητλιώ.
   Ότι αφορά το ζήτημα των μέτρων τιμωρίας το Δικαστικό Συμβούλιο θεωρεί δυνατό για τους υπόδικους Μακρή, Βύσσιο να κάνει χρήση του άρθρου 52 του ποινικού κώδικα της Δημοκρατίας του Ουζμπεκιστάν, παίρνοντας υπόψη την πρώτη δικάσιμη και τη λίγη δραστηριότητα σε σύγκριση με άλλους στο έγκλημα που διεπράχθη.
   Επίσης θεωρεί δυνατό σε σχέση με τους υπόδικους Μάντο, Αρκουμάνη, Τσιφλικιώτη και Καλέα να κάνει χρήση του άρθρου 34 ΥΚ Υ3 CCP παίρνοντας υπόψη την πρώτη δικάσιμη, το ότι είναι νέος ο Καλέας και ο Τσιφλικιώτης, το ότι αναγνώρισαν το δικό τους φταίξιμο, επίσης και το γεγονός ότι οι υπόδικοι Αρκουμάνης και Μάντος ήταν και παθόντες αφού ήταν χτυπημένοι.
   Με βάση τα εκτεθέντα και καθοδηγούμενοι από το άρθρο 128-131 του Ποινικού Κώδικα της Δημοκρατίας, το Δικαστικό Συμβούλιο:
   Καταδικάζει
   Τους υπόδικους Μάντο Γιάννη του Γεωργίου, Αρκουμάνη Χαράλαμπο του Π., Τσιφλικιώτη Κώστα του Κυριάκου, Καλέα Νίκο του Σωτηρίου με το άρθρο 76 και “Α” Π.Κ. Ουζμπεκιστάν να υποβληθούν σε φυλάκιση 1 χρόνο ο καθένας και με βάση το άρθρο 34 Π.Κ. να θεωρηθεί για τον Μάντο, Αρκουμάνη, Τσιφλικιώτη, Καλέα με αναστολή για ένα χρόνο δοκιμαστικά.
   Τον υπόδικο Μακρή Γιώργο του Χαραλάμπους με το άρθρο 76 n “Α” Π.Κ. να υποβληθεί σε φυλάκιση 1 χρόνο και σύμφωνα με το άρθρο 52 Π.Κ. να περιοριστεί στο χρόνο που κρατήθηκε και 6 μέρες.
   Τον υπόδικο Βύσσιο Δημήτριο του Κωνσταντίνου να του επιβληθεί φυλάκιση 1 χρόνο.
   Τον υπόδικο Σκαρλάτο Κώστα του Στράτου σύμφωνα με το άρθρο 76 n”A” Π.Κ. Υ3 της Ουζμπέκικης Δημοκρατίας του επιβάλλει 2 χρόνια φυλάκιση.
   Ο υπόδικος Φράγκος Νίκος του Δημητρίου και ο υπόδικος Καλιανέσης Γιώργος του Γρηγορίου σύμφωνα με το άρθρο 76 n “Α” Υ3 να τους επιβληθεί φυλάκιση για 3 χρόνια.
   Ο χρόνος που κρατήθηκαν οι Φράγκος, Καλιανέσης, Σκαρλάτος και Βύσσιος να υπολογιστεί από τις 15.11.1955.
   Τους δικασθέντες Μάντο, Αρκουμάνη, Τσιφλικιώτη, Καλέα επειδή δικάστηκαν με αναστολή καθώς και ο Μακρής που κρατήθηκε μέχρι τη δίκη από την κράτηση να αφεθούν ελεύθεροι.
   Η καταδίκη είναι οριστική και έφεση δεν επιδέχεται.
   Πρόεδρος: Γκορενκόβα, μέλη: Σάτσκιϊ, Βραντίϊ.
   Προήδρευσε στη δίκη μέλος Ανωτάτου Δικαστηρίου της Υ3: Γκορενκόβα
   24.2.1956

Η σκηνοθετημένη απ' τους χρουστσοφικούς ρεβιζιονιστές "δίκη"-παρωδία και οι προειλημμένες καταδικαστικές αποφάσεις αντιστρέφουν εντελώς την πραγματικότητα των "γεγονότων της Τασκένδης" με κύριο στόχο τη διάλυση του ΚΚΕ: "Βιάζονταν, χρειάζονταν τις καταδικαστικές αποφάσεις της "αδέκαστης θέμιδας", τα "αδιάσειστα" ντοκουμέντα, στα οποία θα στηρίζονταν η περιβόητη 6η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ, για να βγουν από τη μέση τα εμπόδια της άλωσης του ΚΚΕ από τον Χρουστσόφ" (Δημήτρης Βύσσιος). Το παραπάνω ιστορικό ντοκουμέντο αναδημοσιεύεται από τη "ΦΩΝΗ της ΑΛΗΘΕΙΑΣ" (1-15 Απρίλη 1996), Όργανο της «Κίνησης για ενιαίο ΚΚΕ». Το πολύ σημαντικό και μεγάλης ιστορικής σημασίας αυτό Ντοκουμέντο διαφύλαξε με πολλές δυσκολίες-κινδύνους και μετέφερε παράνομα-κρυφά στην Ελλάδα ο σύντροφος Δημήτρης Βύσσιος, στέλεχος του επαναστατικού ΚΚΕ και αργότερα της «Κίνησης για ενιαίο ΚΚΕ» και μεταφράστηκε απ’ το σύντροφο Χρήστο Μπάκο, γ’ γραμματέας της ΚΟΤασκένδης του ΚΚΕ και γραμματέας της ««Κίνησης για Ανασύνταξη του ΚΚΕ 1918-55»

Διαβάστε Περισσότερα »

Εκδήλωση παρουσίασης έργων ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ 25/10/2014

Στις 25 Οκτώβρη διοργανώθηκε απ’ τις εκδόσεις «Καστανιώτη» εκδήλωση-παρουσίαση των δύο ως τώρα τόμων έργων του ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΆΔΗ στο Μουσείο Εθνικής Αντίστασης στην Ηλιούπολη.

Στην εκδήλωση παραβρέθηκε αντιπροσωπία της «Κίνησης για Ανασύνταξη του ΚΚΕ 1918-΄55» με επικεφαλής το σύντροφο ΚΩΣΤΑ ΝΑΤΣΙΚΑ, αντάρτη του ΔΣΕ, απ τους αδιάλλακτους και μαχητικούς υπερασπιστές της ΚΕ του ΚΚΕ και της επαναστατικής γραμμής των ΣΤΑΛΙΝ-ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ, που είχε την «τύχη» να συλληφθεί το Σεπτέμβρη του 1955 και να περάσει τις φθινοπωρινο-χειμερινές του «διακοπές» στα σκοτεινά μπουντρούμια των χρουστσοφικών φασιστικών φυλακών της Τασκένδης, να δικαστεί στις σκηνοθετημένες ΦΑΣΙΣΤΙΚΕΣ δίκες και να καταδικαστεί με νόμους για αλήτες-χούλιγκανς – αντεπαναστατικές χρουστσοφικές δίκες σε βάρος των μπαρουτοκαπνισμένων επαναστατών κομμουνιστών, ηρωικών ανταρτών των ΕΛΑΣ-ΔΣΕ, δίκες με διαμετρικά αντίθετο ταξικό περιεχόμενο απ’ τις ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΕΣ σταλινικές δίκες της Μόσχας, της δεκαετίας του 1930, που καταδίκασαν τρομοκράτες αντεπαναστάτες και προδότες.

Αλέξης Πάρνης	Σήφης Ζαχαριάδης

Ο σύντροφός μας και εξόριστος για πολλά χρόνια στη Σιβηρία Δημήτρης Βύσσιος, απ’ τους πρώτους συλληφθέντες και καταδικασθέντες σημειώνει για τις «ανακρίσεις»: «οι πρώτες ανακρίσεις στη διοίκηση της αστυνομίας θύμιζαν κατοχική περίοδο στην Ελλάδα», ενώ τις σκηνοθετημένες δίκες που επακολούθησαν χαρακτηρίζει ως «δίκες σε στρατοδικεία κατοχικής και εμφυλιοπολεμικής περιόδου που κατάργησαν και τα τελευταία προσχήματα στοιχειώδους νομικής συμπεριφοράς, και εγγυήσεις του συντάγματος και της ποινικής δικονομίας υπέρ των κατηγορουμένων» (Δ.Βύσσιου: «Ανοιχτή Επιστολή προς τον Μπορίς Νικολάεβιτς Πονομαριόφ, πρώην υπεύθυνος του τμήματος Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ του ΚΚΣΕ (Ιανουάριος 1991)»). Ήταν τόσο προκλητικοί οι ανακριτές αξιωματικοί της χρουστσοφικής Αστυνομίας που ζητούσαν ακόμα και «δηλώσεις υποταγής και μετανοίας». Ο σύντροφος, γενναίος στρατηγός του ΔΣΕ, Γιώργης Καλιανέσης, που κουρέλιασε δυο φορές το κύρος και τις στρατιωτικές ικανότητες του αμερικανού στρατηγού Βαν Φλητ και των μοναρχοφασιστών στρατηγίσκων στη Μουργκάνα της Ηπείρου, κι αυτός απ’ τους πρώτους συλληφθέντες και καταδικασθέντες και στη συνέχεια εξόριστος στη Σιβηρία, διηγήθηκε σε μια σχετική συζήτηση, ότι του ζητήθηκε από τον υποστράτηγο της Αστυνομίας Σλανέβσκυ να υπογράψει μια τέτοια επαίσχυντη δήλωση. Η αντίδραση του περήφανου στρατηγού ήταν «να πετάξει στα μούτρα» δηλ. προς το μέρος του ανυπόγραφο το προσβλητικό και επαίσχυντο κουρελόχαρτο λέγοντάς του οργισμένα και σε έντονο ύφος: «αρνούμαι να το υπογράψω. Το κόμμα μου, το ΚΚΕ, δεν μ’ έμαθε να υπογράφω δηλώσεις μετανοίας και αποκήρυξης του κομμουνισμού».

*

Στην εκδήλωση-παρουσίαση των δυο τόμων έργων ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ συμμετείχε πολύς κόσμος. Η αίθουσα ήταν κατάμεστη και μεγάλο μέρος των συμμετεχόντων βρίσκονταν όρθιοι έξω από την αίθουσα, ακούγοντας από εκεί τις ομιλίες.

Ομιλητές στην εκδήλωση ήταν οι: Γιώργος Πετρόπουλος, Νίκος Χατζηδημητράκος, Σήφης Ζαχαριάδης, Γιώργος Κοτανίδης και Αλέξης Πάρνης.

Μετά τους ομιλητές έγινε σύντομη γραπτή πολιτικο-ιδεολογική παρέμβαση της «Κίνησης» από το σύντροφο Τάσο Μπάλλο:

Προφορικά εκτός γραπτού κειμένου: «καταρχήν δυο συγχαρητήρια λόγια για τη συμπαράσταση του Αλέξη Πάρνη, την παροιμιώδη, στο Νίκο Ζαχαριάδη και μια αναφορά στην εξόντωση του Νίκου Ζαχαριάδη, εντελώς σύντομη χωρίς να επεκταθώ».

Σύντομη γραπτή παρέμβαση:

«Εκ μέρους των λιγοστών ακόμα εν ζωή – προφανώς και των πολλών χιλιάδων που δεν ζουν πια – Σταλινικών-Ζαχαριαδικών κομμουνιστών, ανταρτών του ηρωικού και τρισένδοξου Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, αλλά και νεότερων επαναστατών κομμουνιστών οφείλω καταρχήν να επαινέσω και ΔΗΜΟΣΙΑ τον αντάρτη των ΕΛΑΣ-ΔΣΕ, σημερινό σεμνό και αθόρυβο μα μεγάλο ποιητή και συγγραφέα ΑΛΕΞΗ ΠΑΡΝΗ για τη θαρραλέα και γενναία στάση του αλληλεγγύης και συμπαράστασης στο μεγάλο ΗΡΩΑ του λαού μας εξόριστο στη χρουστσο-μπρεζνιεφική Σοβιετική Ένωση ΝΙΚΟ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ, δεσμώτη, για 35 ολόκληρα χρόνια (17 ζωντανός και 18 νεκρός), των ΔΗΜΙΩΝ της αντικομμουνιστικής σοσιαλφασιστικής κλίκας των Χρουστσόφ-Μπρέζνιεφ-Μικογιάν-Σουσλόφ-Αντρόποφ, κ.λ.π., και των διορισμένων ως «ηγεσία» στο νέο ρεφορμιστικό «Κ»ΚΕ υποτακτικών της δεξιάς οπορτουνιστικής σοσιαλδημοκρατικής ομάδας των Κολιγιάννη-Παρτσαλίδη-Βαφειάδη-Δημητρίου-Τσολάκη-Φλωράκη-Λουλέ, κλπ., ο οποίος, ακριβώς γι’ αυτή του τη στάση, υπέστη συνεχείς διώξεις, διατρέχοντας άμεσο κίνδυνο να βρεθεί κι ο ίδιος εξόριστος και να αφήσει τα κόκαλά του, όπως ο Ζαχαριάδης και άλλοι κομμουνιστές, στις παγωμένες στέπες της Σιβηρίας. Μια αξιοθαύμαστη και αξιοζήλευτη προλεταριακή αλληλεγγύη και αμέριστη συμπαράσταση – δίπλα σ’ εκείνη τη μεγαλειώδη μαζική των χιλιάδων Ζαχαριαδικών της ηρωϊκής Τασκένδης ανταρτών του ΔΣΕ – εκείνες τις παγερές νύχτες της άγριας και σκοτεινής εποχής της νέας καπιταλιστικής ρεβιζιονιστικής Σοβιετικής Ένωσης που όλα «τα σκιάζε η φοβέρα» της αντεπαναστατικής βίας και της φασιστικής τρομοκρατίας του χρουστσοφικού ρεβιζιονισμού και τα «πλάκωνε η σκλαβιά» της χρουστσοφικής ρεβιζιονιστικής αντεπανάστασης που ανέτρεψε, μετά το θάνατο-δολοφονία του μεγάλου ΙΩΣΗΦ ΣΤΑΛΙΝ, με βίαιο πραξικοπηματικό τρόπο τη Διχτατορία του Προλεταριάτου στη Σοβιετική Ένωση και κατάργησε το σοσιαλισμό-κομμουνισμό, ανοίγοντας ταυτόχρονα το δρόμο στο πισωδρομικό προτσές της σταδιακής παλινόρθωσης του καπιταλισμού που ολοκληρώθηκε στα μέσα της δεκαετίας του ΄60 του περασμένου αιώνα με τις καπιταλιστικές μεταρρυθμίσεις των Μπρέζνιεφ-Κοσύγκιν της Ολομέλειας του Σεπτέμβρη 1965.

Ακόμα να συγχαρώ θερμά και να ευχαριστήσω, πέρα των πολλών άλλων, τον Αλέξη Πάρνη για το ωραίο και συγκινητικό επαναστατικό του ποίημα για το Νίκο Ζαχαριάδη, που πετυχαίνει με μεγάλη και ισχυρή εκφραστική δύναμη να δώσει το γνήσιο και αληθινό πορτρέτο και το επαναστατικό μέγεθος της προσωπικότητας του μεγάλου επαναστάτη κομμουνιστή ηγέτη ΝΙΚΟ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ, «μιας απ τις σημαντικότερες φυσιογνωμίες του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος» κατά το ΝΙΓΙΑΖΟΦ (1955), γραμματέα του ΚΚ Ουζμπεκιστάν, στον οποίο ο ΣΤΑΛΙΝ, κατά τη διάρκεια του 19^ου Συνεδρίου του ΚΚΣΕ, το 1952 είχε πει: «τον βλέπεις αυτόν; Αυτός είναι μεγάλος ηγέτης. Θα κάνει επανάσταση όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη», τη «μόνη χαρισματική προσωπικότητα που πέρασε από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας» κατά τον ιστορικό ΝΙΚΟ ΣΒΟΡΩΝΟ («Σύγχρονα Θέματα», τεύχος 35-36-37, Δεκέμβριος 1988, σελ. 52).

Δεύτερο, να συγχαρώ το Σήφη Ζαχαριάδη και τους Γιώργο Πετρόπουλο και Νίκο Χατζηδημητράκο για την πρωτοβουλία να εκδώσουν τους δυο ως τώρα τόμους έργων του ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ και τις εκδόσεις Καστανιώτη. Να χαιρετίσω θερμά αυτή την εκδοτική προσπάθεια η οποία θα επιτρέψει στους νεότερους να γνωρίσουν από «πρώτο χέρι» το έργο και την επαναστατική δράση του ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ και να σχηματίσουν αντικειμενική εκτίμηση της σπουδαίας προσφοράς του μεγαλύτερου κομμουνιστή επαναστάτη της χώρας στον 20^ο αιώνα και για 25 ολόκληρα χρόνια γραμματέα του ΚΚΕ, συμβολή-προσφορά που ξεπερνάει τα σύνορα της μικρής μας χώρας σε σειρά σημαντικά ζητήματα (ιστορικό γράμμα του 1940 – ΕΑΜοΕΛΑΣίτικη Αντίσταση, ένοπλη πάλη του ΔΣΕ κατά του αγγλο-αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και του ντόπιου μοναρχοφασισμού, με κορυφαίο γεγονός, διεθνούς ιστορικής σημασίας, την πάλη κατά του προδοτικού αντεπαναστατικού σοσιαλδημοκρατικού ρεύματος του χρουστσοφικού ρεβιζιονισμού, κλπ.), μακριά και απαλλαγμένη απ’ τις γελοίες και αντεπιστημονικές ιδεαλιστικές προσεγγίσεις της ντόπιας χρουστσοφικής σοσιαλδημοκρατίας των «Κ»ΚΕ-«Κ»ΚΕεσ.-ΣΥΡΙΖΑ-ΔΗΜΑΡ κλπ. και των διαφόρων άλλων αντιμαρξιστικών ρευμάτων (μαοϊκών, τροτσκιστών, κλπ.) περί «προσωπολατρίας», «ανώμαλου κομματικού καθεστώτος», «θεοποίηση-αποθέωση», «αντιφατικής και αλλοπρόσαλλης προσωπικότητας», κλπ. κλπ.

Σχετικά με το θάνατο-εξόντωση του ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ έχομε μπροστά μας τρία (3) αντικειμενικά ιστορικά δεδομένα, τα οποία ανεξάρτητα απ’ τις ιδεολογικο-πολιτικές τοποθετήσεις, αντιπαραθέσεις και συγκρούσεις, ΔΕΝ μπορούν να αμφισβητηθούν από κανέναν: πρώτο, ότι ο ΝΙΚΟΣ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ πέθανε-εξοντώθηκε το πρώτο δεκαήμερο του Αυγούστου 1973, δεύτερο, εξοντώθηκε επί γραμματείας των ΜΠΡΕΖΝΙΕΦ-ΦΛΩΡΑΚΗ του ΚΚΣΕ και «Κ»ΚΕ, που φέρνουν ΚΑΙ την ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ευθύνη της εξόντωσής του, τρίτο, εξοντώθηκε παραμονές της πολιτικής αλλαγής στην Ελλάδα, ούτε καν ένα χρόνο πριν τη λεγόμενη «μεταπολίτευση»»……. ΔΙΑΚΟΠΗ

Σ΄ αυτό το σημείο διακόπτεται αυθαίρετα ο σύντροφος απ’ τον συντονιστή της εκδήλωσης, για να συνεχίσει και «κλείσει» εκτός γραπτού κειμένου με τα εξής: «οι εκδοχές της φασιστικής σοβιετικής KGB αυτής της περιόδου ΔΕΝ αποτελούν, βέβαια, «ιστορική αλήθεια»(!) όπως πολλοί διανοούμενοι κάποιες δεκαετίες (εκ παραδρομής και βιασύνης ειπώθηκε «μέρες») τις εμφάνιζαν ως «ιστορική αλήθεια»(!) . Ευχαριστώ».

Η συνέχεια του κειμένου που δεν επιτράπηκε να διαβαστεί-ακουστεί έχει ως εξής:

«Αποσιωπώντας συνειδητά και παρακάμπτοντας σκόπιμα τα ΜΟΝΑ τρία αυτά υπαρκτά αντικειμενικά ιστορικά δεδομένα για να ΣΥΓΚΑΛΥΦΘΕΙ το μεγάλο, αποτρόπαιο και στυγερό ΕΓΚΛΗΜΑ της φυσικής εξόντωσης του ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ απ’ την προδοτική σοσιαλφασιστική κλίκα των ΜΠΡΕΖΝΙΕΦ-ΦΛΩΡΑΚΗ, δεκάδες δημοσιογράφοι και «ιστορικοί»(!), εν γνώσει τους και από όποια πολιτική σκοπιμότητα ή από αφέλεια, επιπολαιότητα και ανευθυνότητα, πρόβαλαν-υποστήριξαν, ΑΥΤΟΔΙΑΣΥΡΟΜΕΝΟΙ και ΑΥΤΟΓΕΛΟΙΟΠΟΙΟΥΜΕΝΟΙ, ως «ιστορική αλήθεια» (!) για μια ολόκληρη σχεδόν 20ετία την ΠΡΩΤΗ εκδοχή της φασιστικής Μπρεζνιεφικής KGB δηλ. το θάνατο από «οξεία καρδιακή προσβολή»(Αύγουστος 1973) για να έρθει και πάλι η ίδια KGB το 1990 να τους γελοιοποιήσει και κατεξευτελίσει με μια ΔΕΥΤΕΡΗ εκδοχή – διαμετρικά αντίθετη της ΠΡΩΤΗΣ – με το γνωστό σημείωμα στην εφημερίδα «Τιουμένσκι Ισβέστια» του αντισυνταγματάρχη της KGB Αλεξάντρ Πετρούσιν θανάτου του ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ: εκείνη της «αυτοκτονίας δι’ απαγχονισμού» («Κυριακάτικος Ριζοσπάστης»/ 9 Δεκέμβρη 1990, σελ.2), που εδώ και μια σχεδόν 25ετία συνεχίζει να παρουσιάζεται απ’ τους ίδιους κύκλους («1973 αυτοκτονεί στο Σουργκούτ της Σιβηρίας ο Νίκος Ζαχαριάδης», «Ρ» 1/8/2014, σελ.2) χωρίς κανένα στοιχείο, ως νέα, ΔΕΥΤΕΡΗ «ιστορική αλήθεια»(!) χωρίς να μπορούν να δικαιολογήσουν ΤΙ είναι ΕΚΕΙΝΟ που υποκρύπτει η ΑΡΝΗΣΗ δημοσιοποίησης του σχετικού με το θάνατο του ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ Φακέλου των Αρχείων και ΤΙ είναι ΑΥΤΟ – αν όχι η διαπραχθείσα απ’ την KGB ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ, αφού όλα τα άλλα είναι γνωστά – ΚΑΙ ποιός είναι ο λόγος, που, σύμφωνα με δήλωση (2003) της διευθύντριας των ρώσικων Αρχείων Τομιλίνα, ο Φάκελος θανάτου του ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ παραμένει ακόμα «άκρως απόρρητος», και ο οποίος αν δει το φώς της δημοσιότητας, «κάτι τέτοιο, θα έβλαπτε τα εθνικά συμφέροντα της Ρωσίας…» (Γιώργου Α. Λεονταρίτη: Το τέλος του Νίκου Ζαχαριάδη, στο: «Ελευθεροτυπία» Ε ΙΣΤΟΡΙΚΑ, Νικος Ζαχαριάδης, Άρης Βελουχιώτης, Νίκος Μπελογιάννης, Βίοι παράλληλοι και… τεμνόμενοι, σελ. 63-64, χωρίς χρονολογία).

Δυο εκδοχές αλληλοσυγκρουόμενες και ολωσδιόλου ατεκμηρίωτες, και μάλιστα προερχόμενες απ’ τους διώκτες και ΔΗΜΙΟΥΣ-ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣ του ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ, και γι’ αυτό εντελώς αναξιόπιστες, οι οποίες ΕΠΙΠΛΕΟΝ – ας προσεχθεί αυτό ιδιαίτερα – μετατοπίζουν την αιτία του θανάτου απ’ την KGB και την «φορτώνουν» στο ίδιο το ΘΥΜΑ τους, νεκρό πλέον ΝΙΚΟ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ («καρδιά» - «αυτοκτονία»): δηλαδή η μεν ΠΡΩΤΗ (1973) εκδοχή, αποδίδει το θάνατο σε φυσική σωματική βλάβη του ΘΥΜΑΤΟΣ: «οξεία καρδιακή προσβολή», η δε ΔΕΥΤΕΡΗ αποδίδει το θάνατο σε «δική» του ενέργεια-πράξη: «αυτοκτονία δι’ απαγχονισμού», αφήνοντας προγραμματισμένα ΕΝΤΕΛΩΣ στο απυρόβλητο τη φασιστική KGB που διέπραξε το ειδεχθές ΕΓΚΛΗΜΑ της ΔΟΛΟΦΟΝΙΑΣ του ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ, αθωώνοντας έτσι την αντικομμουνιστική σοσιαλφασιστική ΜΠΡΕΖΝΙΕΦΙΚΗ κλίκα της τότε καπιταλιστικής Σοβιετικής Ένωσης, που έδωσε την εντολή να ΔΟΛΟΦΟΝΗΘΕΙ ο μεγάλος επαναστάτης κομμουνιστής ηγέτης για να μην επιστρέψει ζωντανός στην Ελλάδα και τους χαλάσει τα προδοτικά τους σχέδια.

Η εργατική τάξη και ο ελληνικός λαός απαιτούν να ανοιχτούν τα σχετικά με το θάνατο του ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ Αρχεία αλλά και γενικά όλα τα Αρχεία σε Ρωσία και Ελλάδα, και προφανώς εκείνα της σοσιαλδημοκρατικής ηγεσίας του «Κ»ΚΕ, γιατί τα σημερινά «δίδυμα» της ντόπιας χρουστσοφικής σοσιαλδημοκρατίας («Κ»ΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ), ενώ γεννήθηκαν ως «σιαμαία» («Κ»ΚΕ’56) της βάρβαρης και απροκάλυπτης επέμβασης της προδοτικής ρεβιζιονιστικής ηγετικής ομάδας των ΧΡΟΥΣΤΣΟΦ-ΜΠΡΕΖΝΙΕΦ στο επαναστατικό μας κόμμα, το σταλινικό-ζαχαριαδικό ΚΚΕ, και ως τέτοια εξόρισαν ΜΑΖΙ και κατασυκοφάντησαν από ΚΟΙΝΟΥ το ΝΙΚΟ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ, μετά τον «επιτυχή» διαχωρισμό τους το 1968 («12^η Ολομέλεια») προέκυψαν δυο σοσιαλδημοκρατικές ομάδες: μια χρουστσο-ευρω«κομμουνιστική» («Κ»ΚΕεσ.) ομάδα και μια χρουστσο-μπρεζνιεφική («Κ»ΚΕ) ομάδα, και αυτή δηλ. η σοσιαλδημοκρατική ομάδα των ΦΛΩΡΑΚΗ-ΤΣΟΛΑΚΗ-ΛΟΥΛΕ, κλπ. που ΔΟΛΟΦΟΝΗΣΕ το ΝΙΚΟ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ το 1973.

Ας κλείσουμε με ένα τετράστιχο απ’ το αφιερωμένο στο Νίκο Ζαχαριάδη ποίημα του Αλέξη Πάρνη:

Ολόρθος της αιώνιας νιότης το βάθρο πάτησες

και γεφυρώνεις τ’ αύριο με τ’ άξια περασμένα

Όχι, δεν χάνονται ποτέ οι καιροί της επανάστασης

όταν αφήνουν πίσω τους ήρωες σαν και σένα

***

Σύντομο αναγκαίο σχόλιο της «ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗΣ»

Απ τις πρώτες κιόλας σειρές της πολιτικο-ιδεολογικής παρέμβασης της Σταλινικής-Ζαχαριαδικής «Κίνησης» που ακούστηκαν, τα λιγοστά παρεβρισκόμενα στην αίθουσα, φανατικά αντιζαχαριαδικά-αντισταλινικά αλλά και κάποια οψίμως «φιλο-ζαχαριαδικά»(=αντισταλινικο-αντιζαχαριαδικό ρεύμα) ιδεολογικο-πολιτικά «ρετάλια» της ντόπιας χρουστσοφικής σοσιαλδημοκρατίας των διαφόρων παραλλαγών των «Κ»ΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ, κλπ. ενοχλήθηκαν ευθύς εξαρχής, και φανερά θορυβημένα μα και εμφανώς εκνευρισμένα – μην αντέχοντας το διάλογο και την ιδεολογική-πολιτική αντιπαράθεση – άρχισαν με ψίθυρους, θορύβους, χειρονομίες, νοήματα, μηνύματα κινητών, κλπ. να απαιτούν τη ΔΙΑΚΟΠΗ της παρέμβασης, στην οποία ανταποκρίθηκε πολύ πρόθυμα ο συντονιστής της εκδήλωσης, κάποιος εντελώς άγνωστος σε μας, προφανώς χρουστσοφικός σοσιαλδημοκράτης δημοσιογραφίσκος, Τσολάκειας σοσιαλφασιστικής τραμπούκικης νοοτροπίας, ο οποίος καταφεύγοντας στην πασίγνωστη και θρασύδειλη «σανίδα σωτηρίας» της ΦΙΜΩΣΗΣ των επαναστατικών μαρξιστικών πολιτικο-ιδεολογικών απόψεων ΔΙΕΚΟΨΕ τελικά την παρέμβαση του συντρόφου μας, και μάλιστα με τη σαθρή, ανόητη και γελοία «δικαιολογία» ότι θα ακολουθήσουν και άλλοι ομιλητές, τη στιγμή που όλοι οι παρεβρισκόμενοι στην αίθουσα γνώριζαν ότι δεν υπήρξε κανένας άλλος που να θέλει να θέσει ερωτήσεις ή να παρέμβει, όπως και έγινε (αυτό διαπιστώνεται και απ τα πλάνα μαγνητοσκόπησης της εκδήλωσης).

Τέτοιες απαράδεκτες στάσεις και πανικόβλητες συμπεριφορές απ’ τα ρεφορμιστικά «ρετάλια» της ντόπιας χρουστσοφικής σοσιαλδημοκρατίας, που τρέμουν τις πολιτο-ιδεολογικές αντιπαραθέσεις, δεν μας εκπλήσσουν. Το μόνο που πρέπει εδώ να σημειωθεί, για τους νεότερους, είναι ότι αυτά αποτελούν συνέχεια των γνωστών «ηρωϊκών» παραδόσεων των ελάχιστων «μαύρων»-«κυβερνητικών» της Τασκένδης, που επιτέθηκαν στα κομματικά Γραφεία της ΚΟΤασκένδης και ζήτησαν απ’ το Χρουστσόφ να επέμβει στο επαναστατικό σταλινικό-ζαχαριαδικό ΚΚΕ, όπως και έπραξε, οπαδών του Δημητρίου («Πικραμύγδαλου») και του αρχιτραμπούκου Τσολάκη («Ταρζάν»), που ως τρεμάμενος λαγός είχε τρυπώσει και ζάρωσε για ώρες στην καμινάδα ενός σπιτιού, γλιτώνοντας έτσι απ’ τη δικαιολογημένη επαναστατική οργή των Σταλινικών-Ζαχαριαδικών κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων στη 7^η πολιτεία στις 9 προς10 Σεπτέμβρη του 1955. Την αποτυχημένη «επιχείρηση» κατάληψης των Γραφείων της ΚΟΤ απ’ τα ελληνόφωνα τσιράκια του Χρουστσόφ σχολίασε, τότε, ως εξής ο Ηλίας Ζούνης από την Ήπειρο: «τώρα κατάλαβα γιατί δεν πήραμε την Κόνιτσα, η οποία είχε τουλάχιστον χίλια σπίτια, αφού οι αρχηγοί μας με 200 άτομα δεν τα κατάφεραν να καταλάβουν μια μονοκατοικία!» (Κώστα Δ. Καρανικόλα: Μια λευκή σελίδα του ΚΚΕ, σελ. 54, εκδ. Νικολαϊδη, Αθήνα 1987).

Όλες αυτές οι αντισταλινικές-αντιζαχαριαδικές κατευθύνσεις, μαζί και οι πολύ όψιμες «φιλο-ζαχαριαδικές» (=μεταμορφώνουν τον επαναστάτη μαρξιστή δηλ. λενινιστή-σταλινιστή ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ σ’ έναν, αποδεκτό για την αστική τάξη, χρουστσοφικό ρεβιζιονιστή σοσιαλδημοκράτη και κάποιοι σε «τροτσκιστή») είναι αντιμαρξιστικές και σοσιαλδημοκρατικού χαρακτήρα κατευθύνσεις και έχουν ως σταθερή-μόνιμη βάση τον αντισταλινισμό-αντικομμουνισμό, γιατί:

Α. ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ. Δεν καθοδηγούνται απ’ τον επαναστατικό μαρξισμό δηλ. το λενινισμό-σταλινισμό (ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ 1939: «ο σταλινισμός είναι ο μαρξισμός-λενινισμός της εποχής του σοσιαλισμού») αλλά απ’ το αντεπαναστατικό σοσιαλδημοκρατικό ρεύμα του χρουστσοφικού ρεβιζιονισμού (=παραλλαγή της αστικής ιδεολογίας).

Β. ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ. Στα κεντρικά ζητήματα της Προλεταριακής Επανάστασης, εγκαταλείποντας πλήρως το μαρξισμό, ακολούθησαν στο παρελθόν, ακολουθούν και σήμερα τη σοσιαλδημοκρατική γραμμή του «ειρηνικού κοινοβουλευτικού δρόμου», και επιπλέον αρνούνται την αναγκαιότητα: 1) της συντριβής του αστικού κράτους και 2) της εγκαθίδρυσης της Διχτατορίας του Προλεταριάτου – η γνωστή αντιμαρξιστική γραμμή του αντεπαναστατικού 20^ου Συνεδρίου του ΚΚΣΕ (Φλεβάρης 1956) και της παρασυναγωγής της «6^ης Ολομέλειας» (Μάρτης 1956) του ρεφορμιστικού «Κ»ΚΕ(’56).

Γ. ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ-ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ. Προβάλουν και προπαγανδίζουν μια αντιμαρξιστική αντίληψη του σοσιαλισμού-κομμουνισμού δηλ. ενός «σοσιαλισμού-κομμουνισμού» χωρίς Διχτατορία του Προλεταριάτου (20^ο Συνέδριο), ενώ απ’ τη θέση τους για ΔΗΘΕΝ ύπαρξη «σοσιαλισμού» τη χρουστσο-μπρεζνιεφο-γκορμπατσοφική περίοδο (1953-1991), κατά την οποία είχε πλέρια παλινορθωθεί ο καπιταλισμός, απορρέει επίσης μια αντιμαρξιστική αντίληψη του σοσιαλισμού-κομμουνισμού, επειδή προβάλετε ως «σοσιαλισμός-κομμουνισμός» ο παλινορθωμένος καπιταλισμός εκείνης της ιστορικής περιόδου της Σοβιετικής Ένωσης (πολιτικός τομέας: «κράτος όλου του λαού» = διχτατορία της νέας «σοβιετικής»μπουρζουαζίας, οικονομικός τομέας: «αναπτυγμένος σοσιαλισμός» = παλινορθωμένος καπιταλισμός, που η αποκατάστασή του ολοκληρώθηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1960, κλπ.κλπ.).

Διαβάστε Περισσότερα »

Ανασύνταξη 402Β (1-30/9/2014)

Ανασύνταξη 402Β (1-30/9/2014) by Εφημερίδα Ανασύνταξη

Διαβάστε Περισσότερα »

Ανασύνταξη 402 (1-30/9/2014)

Ανασύνταξη 402 (1-30/9/2014) by Εφημερίδα Ανασύνταξη

Διαβάστε Περισσότερα »

Φωτογραφίες από την εκδήλωση προς τιμήν του Νίκου Ζαχαριάδη (Ηλιούπολη, 25/10/2014)

Διαβάστε Περισσότερα »

Αδέσμευτη Κίνηση Γυναικών: Η εταιρειο-κρατούμενη «δημοκρατία» της Ευρώπης έγινε βρυκόλακας

Ο καπιταλισμός άγριος και αιμοδιψής κατασπαράζει τις κοινωνίες μας.

Η εταιρειο-κρατούμενη «δημοκρατία» της Ευρώπης έγινε βρυκόλακας.

Στις Βρυξέλλες συλλέγουν ποσοστά φτώχειας και στις χώρες που αλωνίζουν οι τράπεζες καταγράφεται ανεργία, αυτοκτονίες, στέρηση αγαθών, έλλειψη υγείας, παιδείας, στέγασης και η περιθωριοποίηση των λαϊκών στρωμάτων.

Η εξουσία του κεφαλαίου και η κυριαρχία του ισχυρότερου έναντι του ασθενέστερου οδηγεί εκατομμύρια ανθρώπους στην κατάπτωση, στον θάνατο.

Κοινωνικές ομάδες όπως γυναίκες, παιδιά, μετανάστριες, μειονότητες, άτομα με αναπηρία ρίπτονται στον Καιάδα.

Δουλεμπορικές εταιρείες διακινούν γυναίκες και παιδιά με στόχο το κέρδος εκμεταλλευόμενες την ανέχεια και την ανάγκη τους.

Στον τομέα της καθαριότητας, στη φροντίδα ηλικιωμένων-παιδιών-αναπήρων, εντός οικίας ή μέσω εταιρειών, το 82% των εργαζομένων είναι γυναίκες, παιδιά και μετανάστριες.

Διακινούνται εκατομμύρια ευρώ, δημόσιες και ιδιωτικές εταιρείες ξεζουμίζουν τον ιδρώτα των εργαζομένων.

Η εργασία τις περισσότερες φορές είναι προσωρινή, με άτακτα ωράρια, είναι υποτιμημένη, κακοπληρωμένη, χωρίς δικαιώματα, χωρίς σεβασμό, χωρίς όριο ηλικίας.

Η κακομεταχείριση, η εκμετάλλευση και η βία είναι καθεστώς.

Οι «αόρατοι» εργαζόμενοι είναι εκτός εργατικής νομοθεσίας και συνδικαλισμού.

Οι εργαζόμενες εκτίθεται σε επικίνδυνες ουσίες, πάσχουν από μυοσκελετικές παθήσεις, εργάζονται μοναχικά, εκβιάζονται και εκφοβίζονται από τους εργοδότες που τις θεωρούν «απλές καθαρίστριες» χωρίς προσόντα και εμπειρία.

Οι εργασίες καθαρισμού είναι γένους θηλυκού,

η γυναίκα σε δουλειές που κάνει και μέσα στην πατριαρχική οικογένεια,

η γυναίκα σε εργασιακή ευελιξία, για να καλύπτει και τις οικογενειακές «υποχρεώσεις»

η γυναίκα στερείται ειδικών προσόντων, δεν έχει ιδιαίτερη εκπαίδευση, επαγγελματική εμπειρία,

η γυναίκα εργατική εφεδρεία,

οι γυναίκες και τα παιδιά στο σύγχρονο εργασιακό μεσαίωνα είναι η κότα που γεννά τα χρυσά αυγά,

γυναίκες ανασφάλιστες, με αναπαραγωγικά δικαιώματα ανύπαρκτα, χωρίς περίθαλψη, άδειες…

Αυτό το οικοδόμημα δεν ανακαινίζεται.

Εάν αφήσουμε να μας απαλλοτριώνουν τη ζωή μας είμαστε συνένοχες.

Αυτό το οικοδόμημα το κατεδαφίζουμε, για να χτίσουμε μια κοινωνία απελευθερωμένη από οποιαδήποτε εκμετάλλευση.

Η αυτό-οργάνωση και κοινή δράση των γυναικών είναι η άμεση ορατή αναγκαιότητα.

Ενωμένες – αλληλέγγυες - μαχόμενες θα τους/τις ανατρέψουμε.

Αδέσμευτη Κίνηση Γυναικών - Ελλάδα

8-3-2014

Διαβάστε Περισσότερα »

Κομμουνιστικό Κόμμα Εργατών Γαλλίας: Για την κατάσταση στη Μέση Ανατολή

Ανακοίνωση για την κατάσταση στη Μέση Ανατολή εξέδωσε το Κομμουνιστικό Κόμμα Εργατών Γαλλίας (PCOF) στην οποία, μεταξύ άλλων, αναφέρει:

Οι εικόνες και οι πληροφορίες που προέρχονται από την πόλη του Κομπάνι στην περιοχή των συνόρων μεταξύ της βόρειας Συρίας και της νοτιοανατολικής Τουρκίας, εγείρουν οργή ​​και αγανάκτηση. Βλέπουμε τα τανκς του τουρκικού στρατού να μην παρεμβαίνουν προληπτικά εναντίον ομάδων του Ισλαμικού Κράτους και επιπλέον εμποδίζουν και τους Κούρδους για να πάνε και να πολεμήσουν στο πλευρό όσων αντιστέκονται.

Η κυβέρνηση Ερντογάν, ένα μέλος του ΝΑΤΟ και της Διεθνούς "συμμαχίας" που ιδρύθηκε από τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό και τους συμμάχους τους στο ΝΑΤΟ, συμπεριλαμβανομένης της Γαλλίας και των μοναρχιών του Κόλπου, καταστέλλει βίαια της διαδηλώσεις επιδεικνύοντας κυνισμό.

- Καταγγέλλουμε το αντιδραστικό καθεστώς της Τουρκίας που ξεκίνησε "εσωτερικό πόλεμο
"εις βάρος του κουρδικού πληθυσμού. Δεκάδες διαδηλωτές σκοτώθηκαν, τραυματίστηκαν σε διαδηλώσεις και συλλαλητήρια για την υπεράσπιση του δικαιώματος των κοινοτήτων και των κουρδικών οργανώσεων να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους με τα όπλα από το Ισλαμικό Κράτος.

- Καταγγέλλουμε τα σχέδια της κυβέρνησης στην Τουρκία, όπως η δημιουργία
«Νεκρής ζώνης» κατά μήκος των συνόρων της Συρίας, τα οποία αποτελούν μέρος του στόχου της, ο οποίος είναι θεμελιώδους σημασίας, για την ανατροπή του καθεστώτος στη Συρία. Αυτός είναι ο λόγος που το καθεστώς Ερντογάν έχει αφήσει τα σύνορά της ανοικτά για όλους τους υποψηφίους της "τζιχάντ [...]

- Καταγγέλλουμε την υποστήριξη που έδωσαν οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις συνεχίζουν να δίνουν στο καθεστώτος Ερντογάν [...]

Διαβάστε Περισσότερα »

EMEP: Το Κομπανί χρειάζεται διεθνή υποστήριξη

Το Ιράκ έχει ουσιαστικά χωριστεί σε τρία μέρη μετά την υπό αμερικανική ηγεσία κατοχή. Οι Κούρδοι έχουν πάρει τον έλεγχο του Βορρά, ενώ οι σιίτες την Ανατολή και το Νότο και οι σουνίτες Άραβες τη Δύση. Η εξουσία στο Ιράκ έχει κατανεμηθεί μεταξύ των Σιιτών, Σουνιτών και Κούρδων, αλλά η συνεργασία δεν κράτησε πολύ. Οι Κούρδοι ουσιαστικά ανακοίνωσαν την αυτοδιάθεση του Κουρδιστάν στο Βορρά. Οι Σουνίτες παραπονέθηκαν για την απουσία λόγου στη διακυβέρνηση της χώρας και τη διανομή που πετρελαίου, ερχόμενοι σε αντιπαράθεση με τους σιίτες και αντιστεκόμενοι στην πολιτική τους, μερικές φορές ακόμη και με ένοπλη πάλη. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ακραίες θρησκευτικές δυνάμεις, όπως η Αλ-Κάιντα και οι Salafi τζιχαντιστές έχουν αποκτήσει δύναμη. Οι ομάδες αυτές έχουν την υποστήριξη από την Τουρκία, το Κατάρ και τη Σαουδική Αραβία.

Αργότερα, όταν ξεκίνησε ο ένοπλος αγώνας υποστηριζόμενος από τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις - με επικεφαλής τις ΗΠΑ - εναντίον της κυβέρνησης στη Συρία, οι Αλ Κάιντα και οι δυνάμεις των Salafi στο Ιράκ, εισήλθαν στη Συρία και έγιναν η κύρια δύναμη που μάχεται κατά του καθεστώτος Άσαντ. Είχαν τον οπλισμό, την εμπειρία και ένα κεντρικό οργανισμό καθοδήγησης ενώ οι δυνάμεις της FSA που υποστηρίζεται από τις ΗΠΑ ήταν κατακερματισμένες, ανοργάνωτες και χωρίς πραγματική στρατιωτική εμπειρία. Ο αντι-Άσαντ συνασπισμός που καθοδηγείται από την Τουρκία, το Κατάρ και τη Σαουδική Αραβία, καθώς και τις ΗΠΑ και την ΕΕ, υποστήριξες το Μέτωπο της Al Nusra , που περιελάμβανε την Αλ Κάιντα που συνδέονται και άλλες ακραίες ομάδες, πιστεύοντας ότι είχαν τη δύναμη να νικήσει τον Άσαντ. Ωστόσο, οι πρακτικές των ακραίων θρησκευτικών ομάδων στο Αφγανιστάν, το Πακιστάν, τη Λιβύη, την Αίγυπτο και τη Συρία έχουν ανησυχήσει τις ΗΠΑ και τους συμμάχους της. Αυτές οι ομάδες, ενώ εξυπηρετούν τις ΗΠΑ και τους συμμάχους της από τη μία πλευρά, προσπαθούν να εγκαθιδρύσουν νόμο της Σαρία στο χώρο τους και προκαλούν ζημία στα συμφέροντα των ΗΠΑ, από την άλλη.

Μετά από αυτές τις εξελίξεις, ιδιαίτερα μετά τις δολοφονίες Αμερικανών διπλωματών στη Λιβύη από ακραίες ομάδες και τα γεγονότα στην Αίγυπτο, οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί της, μείωσαν την υποστήριξη που παρέχει σε ακραίες θρησκευτικές οργανώσεις στη Συρία.

Ομάδες όπως η Αλ Κάιντα, η Al Nusra, οι σαλαφιστές, κλπ, αφού συνειδητοποιούν ότι δεν μπορούν να νικήσουν τις δυνάμεις του Άσαντ στη Συρία, δήλωσαν την αυτοδιάθεσή τους και δημιούργησαν ένα «ισλαμικό κράτος», που καλύπτει τις περιοχές της Συρίας υπό τον έλεγχό τους και περιοχές υπό σουνιτικό αραβικό έλεγχο στο Ιράκ.

Εν τω μεταξύ, εκμεταλλευόμενοι το κενό που δημιουργείται από τις συγκρούσεις μεταξύ των δυνάμεων Άσαντ και της FSA και της Al Nusra, οι Κούρδοι της Συρίας έχουν δημιουργήσει τρεις αυτόνομες περιοχές κοντά στα τουρκικά σύνορα στη Βόρεια Συρία. Η ελεγχόμενο από τους Κούρδους περιοχή ονομάζεται Rojava (που σημαίνει Δύση ή τη Δύση του Κουρδιστάν στην κουρδική γλώσσα). Οι Κούρδοι, έχοντας ιδρύσει αυτόνομα καντόνια τους στη Rojava, οπλίστηκαν, κυρίως κατά τις επιθέσεις από ακραίες θρησκευτικές ομάδες. Οι εκπρόσωποι αυτών των Καντονιών υποστηρίζουν ότι η διακυβέρνηση δεν ήταν αποκλειστικά των Κούρδων, αλλά ότι Άραβες, Yazidis, Αρμένιοι, Τουρκμένων και άλλες μειονότητες και θρησκευτικές ομάδες μοιράζονταν την εξουσία και ως εκ τούτου, δημιούργησαν μια αυτόνομη δημοκρατική εναλλακτική λύση. Αλλά είναι σαφές ότι η πολιτική γραμμή του PKK είναι κυρίαρχη στη διακυβέρνηση της Rojava. Αυτή η γραμμή αντιπροσωπεύεται από το Κόμμα Δημοκρατικής Ένωσης (PYD). Η ασφάλεια της Rojava είναι κάτω από τον τομέα της ένοπλης Λαϊκής Μονάδες Προστασίας (YPG) και των Μονάδων Προστασίας των Γυναικών (YPJ). YPG / YPJ έχουν περίπου 5.000 ένοπλα μέλη. Μετά την έναρξη του εμφυλίου πολέμου στη Συρία, το PYD έχει πολιτικό και στρατιωτικό έλεγχο των πόλεων Κομπανί, Afrin και Cinderas στην πολιτεία του Χαλεπίου. Όπως επίσης και των πόλεων Amude, Derik και Efrin στην πολιτεία της Hasaka, των πόλεων της Darbasiyah, Resulayn (σε όλη Ceylanpınar στο Şanlıurfa, Τουρκία) και της πόλη της Tirbesipiye. Το YPG, η ένοπλη πτέρυγα του PYD, έχει καταλάβει την πόλη της Resulayn από τις δυνάμεις της Al Nusra μετά από μια ένοπλη σύγκρουση και έφερε τις δεξαμενές που κατασχέθηκαν από αυτούς στο Κομπανί.

Τα τρία καντόνια της Rojava δεν μοιράζονται σύνορα μεταξύ τους. Το καθεστώς Άσσαντ ίδρυσε σουνίτικα χωριά μεταξύ των οικισμών των Κούρδων. Αυτά είναι τώρα υπό τον έλεγχο του Ισλαμικού Κράτους.

Περίπου πριν από τέσσερις μήνες, ένοπλες δυνάμεις του Ισλαμικού Κράτους είχαν αρχίσει να προελαύνουν προς τα ανατολικά στοχεύοντας τη Βαγδάτη. Κατέλαβαν γρήγορα τη Μοσούλη, μια μεγάλη πόλη του Ιράκ. Στις περιοχές όπου προελαύνουν και στη Μοσούλη, οι σουνίτες ιρακινοί στρατιώτες δε παρουσιάζουν καμία αντίσταση και παραδίδουν τα όπλα τους στο Ισλαμικό Κράτος. Μερικοί προσχώρησαν στις τάξεις του Ισλαμικού Κράτους και μερικοί κατέφυγαν στα ανατολικά. Ενώ προελαύνουν προς τη Βαγδάτη, η σιιτική ηγεσία της ιρακινής κυβέρνησης αντικαταστάθηκε, οι ΗΠΑ παρείχαν την κεντρική Ιρακινή κυβέρνηση με όπλα και στρατιωτικούς εμπειρογνώμονες και ξεκίνησαν αεροπορικές επιθέσεις εναντίον του Ισλαμικού Κράτους. Η αντίδραση του Ισλαμικού Κράτους ήταν να κάνει μια στροφή 180 μοιρών και να αρχίσει να προωθείται στις κουρδικές περιοχές του Ιράκ και τη Συρία. Οι δυνάμεις του Μπαρζανί της Περιφερειακής Κυβέρνησης του Κουρδιστάν στο Βόρειο Ιράκ δεν μπορούσαν να αντέξουν την επίθεση του IS και υποχώρησαν, εγκαταλείποντας τις θέσεις και τα όπλα τους.

Στο ιρακινό Κουρδιστάν, το Κουρδικό Εργατικό Κόμμα (ΡΚΚ) δυνάμεις (οι οποίες είχαν εξαπολύσει έναν πόλεμο για 30 χρόνια εναντίον της Τουρκίας μέχρι την πρόσφατη κατάπαυση του πυρός) αντιμετώπισε τις δυνάμεις του Ισλαμικού Κράτους και κατάφερε να σταματήσει την προέλασή τους κατά τόπους. Οι δυνάμεις του Ισλαμικού Κράτους ήρθαν πιο κοντά στην πρωτεύουσα του ιρακινού Κουρδιστάν, Ερμπίλ και τη σημαντική πόλη του πετρελαίου Κιρκούκ και κατέλαβαν την πόλη Yazidi της Shengal. Δεκάδες χιλιάδες Yazidis έφυγαν από τη Shengal και έχουν καταφύγει στην Τουρκία.

Η υποστήριξη των ΗΠΑ βοήθησε στο να σταματήσει η επέλαση του IS στο ιρακινό Κουρδιστάν και ως συνέπεια το IS άρχισε να επιτίθενται στο Κομπανί το οποίο πλέον περιβάλλεται από τρεις πλευρές από δυνάμεις του IS στα ανατολικά, νότια και δυτικά, με εξαίρεση τα σύνορα με την Τουρκία, στα βόρεια. Οι δυνάμεις του IS έχουν τανκς και βαρύ πυροβολικό, ενώ οι δυνάμεις του YPG / YPJ στο Κομπανί έχουν μόνο ελαφρά όπλα πεζικού. Οι ηλικιωμένοι, οι γυναίκες και τα παιδιά στο Κομπανί έχουν διαφύγει στην Τουρκία. Δεκάδες χιλιάδες είναι στην πόλη της Suruc στην Τουρκία, σε καταυλισμούς στην ύπαιθρο και πεινάνε.

Το Κομπανί χρειάζεται όπλα για την καταπολέμηση του IS. Χρειάζεται η Τουρκία να ανοίξει ένα διάδρομο για να φέρει τανκς και βαρύ πυροβολικό που έχει εγκαταλειφθεί στο Ανατολικό Καντόνι από τους Κούρδους του Ιράκ και τις ιρακινές στρατιωτικές δυνάμεων και έχουν κατασχεθεί από το YPG. Οι δυνάμεις του IS είναι τώρα εντός 1 χιλιομέτρου από τις θέσεις του YPG.

Το κόμμα μας και άλλες προοδευτικές δημοκρατικές δυνάμεις της Τουρκίας διοργανώνουν διαδηλώσεις για να πάρει την υποστήριξη των λαών και να αναγκάσει την κυβέρνηση να βοηθήσει το Κομπανί. Εκείνοι που υποστηρίζουν την αντίσταση πάει στο Suruc στην τουρκική πλευρά για να έχουν πρόσβαση στο Κομπανί και να φέρουν τρόφιμα και άλλες προμήθειες. Προφυλάσσουν μια περιοχή ένα 25 χιλιομέτρων από τα τουρκο-συριακά σύνορα για να αποτρέψουν του μαχητές του IS να προσχωρήσουν στα τουρκικά σύνορα και την έναρξη μιας επίθεσης από το βορρά. Μεγάλο μέρος της κουρδικής νεολαίας από την Τουρκία διασχίζει τα σύνορα προς την Κομπανί για την καταπολέμηση του IS και για υποστηρίξει την αντίσταση.

Εν τω μεταξύ, η τουρκική κυβέρνηση έχει ενταχθεί στον συνασπισμό των ΗΠΑ εναντίον του IS και θέλει να δημιουργήσει μια μεγάλη νεκρή ζώνη 40-50 χιλιομέτρων στην Rojava, κατά μήκος των τουρκο-συριακών συνόρων για να διευθετήσει τους Σύριους πρόσφυγες που πέρασαν τα σύνορα προς την Τουρκία κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου. Οι πληθυσμοί σε αυτή τη ζώνη θα αφοπλιστούν (εξ ου και τα PYD και YPG θα χάσουν τον έλεγχο και την επιρροή στη Rojava και οι συμμαχικές δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένης της Τουρκίας, θα υπερασπιστούν την περιοχή ενάντια στο IS και τις δυνάμεις του Άσαντ). Αργότερα, θα συσταθεί ένας στρατός του FSA σε αυτή την περιοχή για να καταπολεμήσεις τις δυνάμεις του Ασάντ.

Οι προοδευτικές και δημοκρατικές δυνάμεις στην Τουρκία τάσσονται εναντία αυτού του σχεδίου. Είμαστε αντίθετοι σε μια νεκρή ζώνη και τον τουρκικό στρατό που διασχίζει τα σύνορα. Θέλουμε η Τουρκία να σταματήσει να υποστηρίζει το IS και να επιτρέπει στους μαχητές του χρησιμοποιούν τα τουρκικά σύνορα. Θέλουμε η Τουρκία να στηρίξει τους λαούς του Κομπανί και της Rojava από τις επιθέσεις του IS.

Το κόμμα μας πιστεύει ότι στην τρέχουσα κατάσταση η διεθνής αλληλεγγύη και υποστήριξη του Κομπανί είναι ζωτικής σημασίας. Καλούμε τα κόμματα και τις οργανώσεις σας και τους λαούς σας να υποστηρίξουν και να δείξουμε αλληλεγγύη στο Κομπανί και τη Rojava.

Πιστεύουμε ότι η αλληλεγγύη με τους λαούς της περιοχής ενάντια στα ιμπεριαλιστικά σχέδια και οι επιθέσεις είναι ένα από τα πιο επείγοντα πολιτικά καθήκοντα.

Ο ιμπεριαλισμός θα χάσει και νικητές θα είναι οι λαοί! Ζήτω η αντίσταση του Κομπανί!

Ζήτω η αντίσταση του Κομπανί

Κόμμα Εργασίας (EMEP), Τουρκία

Διαβάστε Περισσότερα »