Το Μέτωπο 14 Γενάρη στο οποίο συμμετέχει το Κομμουνιστικό Κόμμα Εργατών Τυνησίας εξέδωσε ανακοίνωση με ημερομηνία 28 Γενάρη.
Ολόκληρη η ανακοίνωση στα ισπανικά: http://www.pceml.info/2011/01/31/tunez-la-revolucion-debe-continuar-hasta-alcanzar-sus-objetivos-declaracion-del-frente-14-de-enero/
 |
| Κάντε κλικ στην εικόνα για μεγέθυνση. |
Στις 15 Γενάρη συμπληρώθηκαν 92 χρόνια απ’ τη δολοφονία των μεγάλων ηγετών του γερμανικού προλεταριάτου Karl Liebknecht – Rosa Luxemburg απ’ την αντιδραστική γερμανική μπουρζουαζία και τους προδότες πράκτορές της σοσιαλδημοκράτες Εμπερτ-Σάϊντεμαν.
Ο Λένιν μ’ αφορμή τη δολοφονία των Karl Liebknecht – Rosa Luxemburg σε λόγο του (19 Γενάρη 1919) σε συγκέντρωση στη Μόσχα είχε πει: «σήμερα πανηγυρίζουν στο Βερολίνο, η μπουρζουαζία και οι σοσιαλπροδότες – πέτυχαν να δολοφονήσουν τον Κάρλ Λίμπκνεχτ και τη Ρόζα Λούξεμπουργκ. Ο Εμπερτ και ο Σάϊντεμαν που 4 ολόκληρα χρόνια οδηγούσαν τους εργάτες στο σφαγείο για τα ληστρικά συμφέροντα, ανέλαβαν τώρα το ρόλο των δημίων των προλεταριακών ηγετών» (Λένιν, τομ. 28, σελ. 422).
Αργότερα τον ίδιο ρόλο έπαιξε και η χρουστσοφική σοσιαλδημοκρατία (μαζί και η ηγεσία του «Κ»ΚΕ) δολοφονώντας τους μεγάλους κομμουνιστές επαναστάτες ηγέτες Κ.Γκότβαλντ, Μπ. Μπίερουτ, Μ.Ράκοσι, κλπ και τον αγαπημένο ηγέτη του ΚΚΕ Νίκο Ζαχαριάδη το 1973, με τα 17 χρόνια εξορία, στο Σουργκούτ της παγωμένης Σιβηρίας.
Διαβάστε επίσης:
Το απόγευμα της Πέμπτης 27/1, την ώρα που η φασιστική επίθεση της αντίδρασης ενάντια στους μετανάστες εργάτες και στο Άσυλο κλιμακωνόταν, μια επίθεση που στρέφεται ενάντια σε ολόκληρο το λαό, οι σοσιαλδημοκράτες του «Κ»ΚΕ και του ΣΥΝ συναγωνίζονταν στα ίσα για να προδώσουν την υπόθεση των μεταναστών εργατών απεργών πείνας και της λαϊκής δημοκρατικής κατάκτησης του Ασύλου.
Σε όλη τη διάρκεια της παραμονής των μεταναστών εργατών απεργών πείνας στη Νομική, οι σοσιαλδημοκράτες του «Κ»ΚΕ προπαγάνδιζαν πόσο ύποπτη και υπονομευτική για το Άσυλο είναι παρουσία των μεταναστών εκεί, δίνοντας με τη στάση τους «αριστερό» άλλοθι και ενισχύοντας το προπαγανδιστικό οπλοστάσιο της αντίδρασης (ας σημειωθεί εδώ ότι ακόμα κι αν υπήρχαν ενστάσεις για την επιλογή της Νομικής ως χώρου φιλοξενίας του αγώνα των απεργών πείνας, μπροστά στην επίθεση της αντίδρασης στους μετανάστες, η μόνη πραγματικά αντιφασιστική απάντηση είναι η ταξική αλληλεγγύη). Ωστόσο, η προδοσία έφτασε στην κορύφωσή της το απόγευμα της Πέμπτης. Όπως μεταδόθηκε από τα ΜΜΕ το απόγευμα της Πέμπτης και δημοσιεύθηκε στον «Ρ» το επόμενο πρωί, η μοναδική κίνηση των σοσιαλδημοκρατών του Περισσού μπροστά στην άρση του Ασύλου και την επικείμενη καταστολή των μεταναστών ήταν η εξής: «Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα, με τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη, Χρ. Παπουτσή, μετά την απόφαση της Πρυτανείας για άρση του ασύλου, ζήτησε να μην ασκηθεί βία κατά των μεταναστών που βρίσκονται στη Νομική. Η κυβέρνηση έχει τρόπο και πρέπει να ικανοποιήσει τα άμεσα δίκαια αιτήματά τους. Η Αλέκα Παπαρήγα προειδοποίησε ότι αν η κυβέρνηση χρησιμοποιήσει την κρατική καταστολή κατά των θυμάτων μεταναστών, δε θα έχει μόνο την ευθύνη γι' αυτή την αποτρόπαιη πράξη αλλά και για τις συνολικές παρενέργειες που θα δημιουργήσει.» («Ρ», 28/1/2010, σελ. 8). Το μόνο αντικειμενικό συμπέρασμα που μπορεί να εξαχθεί από την παραπάνω ανακοίνωση είναι ότι την ώρα που το αστικό κράτος καταργούσε το άσυλο, την ώρα που οι κατασταλτικοί του μηχανισμοί ήταν έξω από την είσοδο της Νομικής, έτοιμοι να εισβάλουν, οι σοσιαλδημοκράτες του Περισσού διεξήγαγαν «ταξική πάλη» (και ήταν πράγματι ταξική, αλλά προς όφελος του κεφαλαίου) με τηλεφωνήματα ζητώντας μόνο «να μην ασκηθεί βία», χωρίς καν να δηλώσουν την αντίθεση τους στην άρση του Ασύλου, δίνοντας δηλαδή τη συγκατάθεσή τους για μια «ειρηνική» επέμβαση των δυνάμεων καταστολής για την εκκένωση της Νομικής. Ακόμα πιο κραυγαλέα ένδειξη της προδοσίας του «Κ»ΚΕ, ενός κόμματος που ισχυρίζεται ότι έχει «πρωτοπόρα δράση», ήταν η παντελής απουσία δυνάμεων του έξω από τη Νομική, την ώρα που εκατοντάδες απλοί ανένταχτοι αντιφασίστες αγωνιστές συγκεντρώθηκαν αυθόρμητα για να υπερασπίσουν τους μετανάστες και το Άσυλο.
Από τα παραπάνω αποδεικνύεται περίτρανα ότι όταν η ηγεσία του «Κ»ΚΕ αναφέρεται σε ανακοίνωσή της στις 26 Γενάρη σε «φοιτητές που θα προστατεύσουν το πανεπιστημιακό άσυλο, από την υπονόμευση(!) και κατάργησή του» καλεί τους φοιτητές να προστατεύσουν το Άσυλο, όχι από την επέμβαση των κρατικών κατασταλτικών μηχανισμών, αλλά από τους μετανάστες και τους αλληλέγγυους σε αυτούς. Τα γεγονότα είναι γεγονότα και δείχνουν ότι το «Κ»ΚΕ είχε το ρόλο του θλιβερού χειροκροτητή της άρσης του ασύλου και της αστυνομικής καταστολής, όσα άρθρα «υπεράσπισης» του Ασύλου κι αν γράψει ο «Ριζοσπάστης» για να παραπλανήσει τους αναγνώστες του.
Οι σοσιαλδημοκράτες του ΣΥΝ πήραν με τη σειρά τους τη σκυτάλη της προδοσίας της υπόθεσης των μεταναστών απεργών πείνας την Πέμπτη το απόγευμα, αφού σε ανακοίνωση του γραφείου τύπου του ΣΥΝ (27/1/2010) αναφέρουν ότι «σεβόμαστε την ελευθερία έκφρασης και γνώμης, ιδιαίτερα όσων επιλέγουν να αγωνίζονται με οριακές μορφές πάλης. Ωστόσο θεωρούμε ότι η σημερινή τους στάση δε βοηθά τον αγώνα τους, παρά δίνει άλλοθι στη κυβέρνηση να επιδιώξει τη κατάργηση του ασύλου.» . Οι σοσιαλδημοκράτες του ΣΥΝ , δηλαδή, φτάνουν στο σημείο να κατηγορήσουν τους μετανάστες για αδιαλλαξία και επομένως δικαιολογούν, εμμέσως πλην σαφώς(!), την άρση του ασύλου και την καταστολή! Μάλιστα, μέσω της ανακοίνωσής τους, καλούσαν τους αγωνιστές μετανάστες εργάτες να αποδεχτούν άνευ όρων την πρόταση της πρυτανείας, δηλαδή να μεταφερθούν υπό τη συνοδεία των δυνάμεων καταστολής σε ένα κτίριο φρουρούμενο σε 24ωρη βάση, όπου αποκομμένοι από το κίνημα αλληλεγγύης, δηλαδή τους καλούσαν να μεταβούν οικειοθελώς σε μία φυλακή. Το ίδιο αισχρή είναι η συνέχεια της ανακοίνωσης όπου αναφέρεται ότι «Χρειάζεται μεγαλύτερη υπευθυνότητα από όλους. Καλούμε όλα τα εμπλεκόμενα μέρη να επιδείξουν ψυχραιμία και αυτοσυγκράτηση», ισομοιράζοντας τις ευθύνες σε κράτος και μετανάστες. Στο ίδιο μήκος κύματος και η «αριστερή» φράξια του ΣΥΡΙΖΑ, το «Μέτωπο αλληλεγγύης και ανατροπής», που δια στόματος Αλαβάνου υποστήριζε την ώρα της επέμβασης της αστυνομίας στη Νομική ότι «η θέση του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής για την κατάσταση, που έχει δημιουργηθεί στη Νομική είναι ότι δεν αποτελεί μία από τις πιο εύστοχες επιλογές η εγκατάσταση μεταναστών απεργών πείνας στο κτίριο της Νομικής Σχολής». Μια θέση απερίγραπτη, αφού αφ΄ενός ήταν δυνάμεις του συγκεκριμένου χώρου που επαίρονταν δημόσια για τη δήθεν «δική τους» πρωτοβουλία για τη Νομική και αφ’ ετέρου με το άσυλο να καταπατείται την ίδια στιγμή, δεν κάνεις κριτική σε αρχικές επιλογές, όπως δεν έκανε καμία κριτική η Κίνηση για Ανασυγκρότηση του ΚΚΕ 1918-55, στην ανακοίνωσή της, εκείνες τις ώρες.
Τα κοινά στοιχεία της στάσης των σοσιαλδημοκρατών «Κ»ΚΕ - ΣΥΝ συμπληρώνονται από το ότι ο ΣΥΝ δεν κινητοποίησε τις δυνάμεις του για την υπεράσπιση των μεταναστών και του Ασύλου – σε αυτό το σημείο δεν αναφερόμαστε σε μεμονωμένους αγωνιστές οι οποίοι έπραξαν το αντιφασιστικό τους καθήκον με δικιά τους πρωτοβουλία - παρά μόνο μερικά μεγαλοστελέχη βρέθηκαν στη συγκέντρωση στη Νομική για το «θεαθήναι».
Η προδοτική στάση των δύο βασικών σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων, «Κ»ΚΕ και ΣΥΝ, απέναντι στον αγώνα των μεταναστών εργατών απεργών πείνας και στο Άσυλο δεν είναι ούτε πρωτόγνωρη, ούτε εκπλήσσει. Είναι μία στάση υπαγορευμένη από τις δεσμεύσεις που έχουν τα ρεβιζιονιστικά κόμματα, στην αστική τάξη και το κράτος της, μία στάση που προκύπτει από το ρόλο που καλούνται πάντα να παίζουν, το ρόλο του «πράκτορα της αστικής τάξης μέσα στο εργατικό κίνημα». Τις στιγμές που η επίθεση του κεφαλαίου βαθαίνει, που η ταξική πάλη οξύνεται , τότε φανερώνεται ξεκάθαρα ο ρόλος και η ουσία των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων, μόνιμα υποχωρητικές ως προς το σύστημα και συμφιλιωτιικές και ενδοτικές σε κάθε κατασταλτική του ενέργεια, όπως αυτή της καταπάτησης του ασύλου.
Προκήρυξη που μοιράστηκε στη σημερινή συγκέντρωση αλληλεγγύης στον αιγυπτιακό λαό
Οι εξεγέρσεις των λαών και της νεολαίας της Τυνησίας και της Αιγύπτου – οι πιο γενικευμένοι λαϊκοί ξεσηκωμοί που σήμερα συγκλονίζουν τις αραβικές χώρες, ιδιαίτερα αυτές της βόρειας Αφρικής – είναι έκφραση της συσσωρευμένης λαϊκής οργής λόγω της σκληρής καταπίεσης του λαού από τα αυταρχικά καθεστώτα που κυβερνούν και της μαζικής φτώχειας, της πείνας, της ακρίβειας, της ανεργίας που γεννά ο καπιταλισμός και οξύνει η ιμπεριαλιστική εξάρτηση, και μαστίζουν αυτές τις πλούσιες σε φυσικούς πόρους χώρες.
Κοινή αιτία των δεινών των λαών της Τυνησίας και της Αιγύπτου είναι η ιμπεριαλιστική εξάρτηση των χωρών αυτών, αφού οι ιμπεριαλιστές εφαρμόζουν πολιτική άγριας εκμετάλλευσης, η οποία εντείνεται σε συνθήκες οικονομικής κρίσης ώστε το κεφάλαιο να διασφαλίζει τα κέρδη του, και επιβάλουν καθεστώτα-ανδρείκελα ώστε να διαφυλάξουν τα συμφέροντά τους τρομοκρατώντας το λαό. Αναμφισβήτητα, οι εξεγέρσεις στην Τυνησία και την Αίγυπτο στρέφονται ενάντια σε αυτή την εκμετάλλευση και την καταπίεση και για αυτό το λόγο έχουν προοδευτικό περιεχόμενο.
Ιδιαίτερα στην Τυνησία επιτελείται μία σε βάθος θετική διεργασία. Η εκεί εξέγερση δεν καθοδηγείται από «τρομοκράτες», ούτε έχει σα στόχο την εγκαθίδρυση θεοκρατικών καθεστώτων, όπως προπαγανδίζουν οι καθεστωτικοί προκειμένου να αποπροσανατολίσουν την διεθνή δημόσια γνώμη. Ο μαζικός ξεσηκωμός του λαού και της νεολαίας στην Τυνησία προτάσσει προοδευτικά αιτήματα βελτίωσης της οικονομικής και πολιτικής τους κατάστασης, αιτήματα ανατροπής του δικτατορικού ξενόδουλου καθεστώτος που τους καταδυναστεύει. Είναι ένας αγώνας με μπροστάρη την Αριστερά, ιδιαίτερα την επαναστατική δράση των κομμουνιστών μαρξιστών-λενινιστών του Κομμουνιστικού Κόμματος Εργατών Τυνησίας (PCOT), και έχει σαφή αντιιμπεριαλιστικά και αντιφασιστικά χαρακτηριστικά. Αυτός είναι ο κύριος λόγος που ο αγωνιζόμενος λαός πέτυχε μεγάλη νίκη με την εκδίωξη του δικτάτορα Μπεν Αλί, την επί της ουσίας διάλυση του κόμματος του, την απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων, την άσκηση των δημοκρατικών ελευθεριών.
Η εξέγερση στην Τυνησία απέδειξε περίτρανα, ότι ακόμα και καθεστώτα που βασίζονται σε φαινομενικά ανίκητους κατασταλτικούς μηχανισμούς, που χρησιμοποιούν την πιο ακραία μορφή φασιστικής τρομοκρατίας και βίας, με τανκς στους δρόμους και δολοφονώντας διαδηλωτές, δε μπορούν να αντέξουν στη δύναμη της αντίστασης του λαού και της νεολαίας. Η συνέχιση του αγώνα σε αντιιμπεριαλιστικό και αντιφασιστικό προσανατολισμό θα εγγυηθεί ακόμη μεγαλύτερες νίκες για τον Τυνησιακό λαό και τη δημοκρατική εξέλιξη στη χώρα.
Μπροστά στα λαϊκά κινήματα που ανατρέπουν τους σχεδιασμούς τους στην περιοχή, οι ιμπεριαλιστές – κύρια οι γάλλοι στην Τυνησία και οι αμερικάνοι στην Αίγυπτο – επιχειρούν να στρέψουν τη λαϊκή κινητοποίηση σε ασφαλείς για τα συμφέροντά τους κατευθύνσεις. Σε αυτό το πλαίσιο προωθούν ως «λύση» την αλλαγή καθεστωτικής βάρδιας. Όμως, η κυβέρνηση «εθνικής ενότητας» που βρίσκεται στην εξουσία στην Τυνησία μετά την εκδίωξη του δικτάτορα Μπεν Αλί και η ανασχηματισμένη κυβέρνηση του Μουμπάρακ στην Αίγυπτο, που και οι δύο αποτελούνται από ανθρώπους που είναι γέννημα θρέμμα των καταπιεστικών καθεστώτων, όπως και κάθε άλλη αλλαγή καθεστωτικής βάρδιας, δεν ανταποκρίνονται στα αιτήματα και τις προσδοκίες των αγωνιζόμενων λαών.
Ο δρόμος των λαών για την απαλλαγή τους από την ιμπεριαλιστική εξάρτηση και φασιστική καταπίεση περνάει από την εξέγερση και τη μαχητική μαζική λαϊκή κινητοποίηση με στόχους και αιτήματα που υπηρετούν τα ταξικά συμφέροντά τους, που δεν ενσωματώνονται, με συγκρούσεις που βγαίνουν έξω από τα ασφυκτικά πλαίσια της αστικής νομιμότητας.
Νίκη στους εξεγερμένους λαούς της Τυνησίας και της Αιγύπτου!
Καταγγέλλουμε κάθε προσπάθεια παρέμβασης των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων!
Γενάρης-Φλεβάρης 2011
ΚΙΝΗΣΗ για ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ του ΚΚΕ 1918-55
Κλιμάκιο της Κίνησης για Ανασύνταξη του ΚΚΕ 1918-55 έκανε παρέμβαση σήμερα στη Συγκέντρωση αλληλεγγύης στην εξέγερση του αιγυπτιακού λαού μοιράζοντας προκηρύξεις έξω από την Αιγυπτιακή Πρεσβεία (Βασιλίσσης Σοφίας – απέναντι από την Βουλή) που πραγματοποιήθηκε στις 18:00 σήμερα.
«Κύριε Υπουργέ,
Άρθρο 20 Σχεδίου Νόμου «Σύσταση Αρχηγείου Λιμενικού Σώματος – Ελληνικής Ακτοφυλακής και άλλες διατάξεις»
Αναφερόμεθα στο άνω Σχέδιο Νόμου και ειδικότερα στο άρθρο 20 με το οποίο τροποποιούνται διατάξεις του Ν. 2932/2001, όπως έχει τροποποιηθεί, και σας γνωρίζουμε τα ακόλουθα:
Πάγια και αταλάντευτη θέση της ΠΝΟ, όπως αυτή έχει εκφρασθεί από το σύνολο των καταστατικών της οργάνων και έχει γνωστοποιηθεί με πληθώρα εγγράφων της προς όλους τους διατελέσαντες κατά καιρούς Υπουργούς Ναυτιλίας, είναι και παραμένει ότι ο ακτοπλόος εφοπλιστής έχει την υποχρέωση της δεκάμηνης στελέχωσης των πλοίων του, να απασχολεί δηλ. σε ετήσια βάση (δεκάμηνη απασχόληση) το προβλεπόμενο από την οργανική σύνθεση πλήρωμα για δέκα μήνες ανεξάρτητα από το αν εκτελούνται ή όχι πλόες. Σε κάθε δε περίπτωση το πλήρωμα θα διέπεται από τις διατάξεις της ελληνικής νομοθεσίας και θα συγκροτείται σύμφωνα με αυτές από Έλληνες ναυτεργάτες όλων των ειδικοτήτων.
Επομένως, τυχόν τροποποίηση, ρητή ή σιωπηρή ή τυχόν ρύθμιση που αντιστρατεύεται την παραπάνω θέση, όπως αυτή άλλωστε αποτυπώνεται στις διατάξεις του Ν. 2932/2001, όπως έχει τροποποιηθεί και ειδικότερα με το άρθρο 18 του Ν. 3509/2005, και το άρθρο 8 του Ν. 3569/2007, θα αποτελεί κατάργηση νομίμων δικαιωμάτων των ναυτεργατών και είναι αυτονόητο ότι βρίσκει την Ομοσπονδία μας και τους Έλληνες ναυτεργάτες κάθετα αντίθετους. Σε κάθε περίπτωση, η εν λόγω διάταξη πρέπει να αποτυπώνει με σαφή τρόπο και με περιεχόμενο μη επιδεχόμενο αμφισβήτηση και παρερμηνείες τις πάγιες θέσεις της Ομοσπονδίας, όπως αυτές διατυπώνονται στο παρόν έγγραφο.
Σε ό,τι δε αφορά το πιστοποιητικό ελληνομάθειας, αδυνατούμε κατ΄αρχήν να αντιληφθούμε το περιεχόμενο και την σκοπιμότητα της επιχειρούμενης τροποποίησης με το σχολιαζόμενο άρθρο 20 του δευτέρου εδαφίου της παραγράφου 7 του άρθρου δεύτερου του Ν. 2932/2001 με το οποίο επιχειρείται διάκριση μεταξύ του πληρώματος σε εκείνους τα καθήκοντα των οποίων σχετίζονται με θέματα ασφαλείας και εκείνους που τα καθήκοντά τους δεν σχετίζονται με θέματα ασφαλείας.
Η θέση μας εν προκειμένω είναι διαυγής και κρυστάλλινη, δηλ. ότι όσοι από το προσωπικό δεν είναι Έλληνες, πρέπει να κατέχουν πιστοποιητικό ελληνομάθειας, σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις. Επί πλέον, πρέπει να τονισθεί με ιδιαίτερη έμφαση ότι σύμφωνα με ισχύοντες Κανονισμούς, Εθνικούς και Διεθνείς, όλα τα μέλη του πληρώματος, ανεξαρτήτως ειδικότητας και επιστασίας στην οποίαν ανήκουν, κατανέμονται εκ των προτέρων σε συγκεκριμένους χώρους και διαμερίσματα του πλοίου, με σχετικό και αναρτώμενο πίνακα ο οποίος απεικονίζει την διαίρεση και τον τρόπο συμμετοχής ενός εκάστου μέλους του πληρώματος σε περιπτώσεις εκτάκτου ανάγκης. Είναι δε χαρακτηριστικό από τους παραπάνω Κανονισμούς ότι ουδείς του πληρώματος εξαιρείται από την ασφάλεια του πλοίου.
Με την ευκαιρία αυτή πρέπει να τονίσουμε εμφαντικά ότι μας προξενεί αλγεινή εντύπωση η επιλογή της χρονικής συγκυρίας για την προώθηση του παραπάνω άρθρου του Νομοσχεδίου διότι αντί να εμφανίζονται ρυθμίσεις που να συμβάλλουν στην επίλυση των χρόνιων, ώριμων και δίκαιων αιτημάτων των Ελλήνων ναυτεργατών που συνεχίζουν να τελούν υπό καθεστώς πολιτικής επιστράτευσης, διατυπώνεται διάταξη που όχι μόνο βρίσκει την ΠΝΟ και τους Έλληνες ναυτεργάτες αντίθετους, αλλά στην ουσία κατεδαφίζει πλήθος κεκτημένων νομίμων δικαιωμάτων που έχουν κατοχυρωθεί με τους παραπάνω νόμους και για τους οποίους χρειάσθηκαν αγώνες και θυσίες των Ελλήνων ναυτεργατών αρκετών ετών.
Τους αγώνες αυτούς η ΠΝΟ δεν πρόκειται να απεμπολήσει και είναι έτοιμη να τους επαναλάβει, αν χρειασθεί, διότι η παραπάνω ρύθμιση θίγει καίρια τον πυρήνα της απασχόλησης των Ελλήνων ναυτεργατών και επί πλέον τροφοδοτεί την ανεργία από την οποία μαστίζεται ο κλάδος μας τα τελευταία χρόνια».
31 Ιανουαρίου 2011
