Τρίτη 13 Νοεμβρίου 2012
14 Νοέμβρη - Όλοι στους δρόμους ενάντια στην πολιτική της λιτότητας και υπέρ της διεθνούς αλληλεγγύης
Έκκληση της Διεθνούς Διάσκεψης Μαρξιστικών-Λενινιστικών Κομμάτων και Οργανώσεων
Όλοι στους δρόμους ενάντια στην πολιτική της λιτότητας και υπέρ της διεθνούς αλληλεγγύης
Για τις 14 Νοεμβρίου έχει κηρυχθεί Γενική Απεργία στην Ελλάδα (σ.τ.μ. στην Ελλάδα έχει κηρυχθεί 3ωρη στάση εργασίας από την ΑΔΕΔΥ και 24ώρες απεργίες από τα Εργ. Κέντρα Κέρκυρας και Ηρακλείου), την Ισπανία, την Πορτογαλία, την Ιταλία, την Κύπρο και τη Μάλτα, ενάντια στις πολιτικές λιτότητας, υπέρ της εργασίας και της αλληλεγγύης. Εκτός από την Γενική Απεργία, σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης αναπτύσσονται μεγάλες κινητοποιήσεις. Την ημέρα αυτή οι εργαζόμενοι εκφράζουν την επιδίωξή τους για μια κοινή διεθνή αντίδραση ενάντια σ' αυτές τις πολιτικές.
Οι επικεφαλής των κυβερνήσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν επιβάλει μια σειρά νεοφιλελεύθερων μέτρων, όπως η «δημοσιονομική προσαρμογή», η οποία ρίχνει τα βάρη της κρίσης στις πλάτες των εργαζομένων και των λαών της Ευρώπης. Τώρα, η ΕΕ αντιμετωπίζει μια ακόμα ύφεση και απαιτεί την μείωση των μισθών, την επέκταση του χρόνου εργασίας, μεγαλύτερη ευελιξία της εργασίας, περικοπές σε συντάξεις και κοινωνικές υπηρεσίες, αύξηση της φορολογίας, περαιτέρω ιδιωτικοποιήσεις, κατάργηση των συμβάσεων εργασίας, καθώς και το βάθεμα της καταστολής, κατάργηση των εργασιακών δικαιωμάτων, κοινωνικών και πολιτικών ελευθεριών των εργαζομένων. Όλα αυτά θα οδηγήσουν σε μαζικές απολύσεις με στόχο τη μεγιστοποίηση του κέρδους της οικονομικής ολιγαρχίας.
Αυτή η μέρα είναι ως τούτου μια σημαντική στιγμή για να φέρει σε επαφή τους αγώνες των εργαζομένων και των λαών στις διάφορες χώρες, για την ανάπτυξη της διεθνούς αλληλεγγύης των εργαζομένων και των λαών που επλήγησαν από την ίδια πολιτική για την αποκλειστική εξυπηρέτηση των καπιταλιστικών μονοπωλίων.
Στις 14 Νοεμβρίου βγαίνουμε στους δρόμους για να αποκρούσουμε αυτή την επίθεση, για να υπερασπιστούμε τα συμφέροντά μας και να αγωνιστούμε ενωμένοι. Καλούμε τους εργάτες, τους εργαζόμενους, τους άνεργους, τους νέους, τους μετανάστες και τις γυναίκες των λαϊκών στρωμάτων, να συμμετάσχουν και να έχουν ενεργητική συμμετοχή στη Γενική Απεργία στις 14 Νοεμβρίου και στις κινητοποιήσεις. Καλούμε όλους να οικοδομήσουμε την ενότητα της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων, ενότητα με όλα τα θύματα αυτών των πολιτικών.
Ας ενωθούμε μπροστά σε ένα μεγάλο αγώνα ενάντια στην καπιταλιστική επίθεση, την αντιδραστική πολιτική και τις απειλές του ιμπεριαλιστικού πολέμου. Ας ενωθούμε σε αντίθεση με τη λεηλασία των φυσικών πόρων, για μια επαναστατική ρήξη με το φιλελευθερισμό και το νεοφιλελευθερισμό, με το σύστημα που γεννά τις κρίσεις.
Καταγγέλλουμε τις κυβερνήσεις και τα θεσμικά όργανα του μονοπωλιακού κεφαλαίου και υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα των λαών να εγκαταλείψουν την ΕΕ των μονοπωλίων, της αντίδρασης και του πολέμου, καθώς και το ΝΑΤΟ, την ένοπλη πτέρυγα του ιμπεριαλισμού.
Από όλες τις χώρες που αγωνιζόμαστε, εμείς, οι κομμουνιστές, εκφράζουμε αγωνιστικά την αλληλεγγύη μας με τους εργαζόμενους και τους λαούς της Ευρώπης, με τους επαναστάτες και τους κομμουνιστές που αγωνίζονται ενάντια στον καπιταλισμό και τον ιμπεριαλισμό.
Η 14η Νοεμβρίου είναι ένα πρώτο βήμα προς την κατεύθυνση νέων και μεγαλύτερων αγώνων.
Ζήτω η πάλη της εργατικής τάξης και η διεθνής αλληλεγγύη των εργαζομένων και των λαών!
Διεθνής Διάσκεψη των Μαρξιστικών-Λενινιστικών Κομμάτων και Οργανώσεων (ICMLPO)
Κομμουνιστικό Κόμμα Μπενίν
Επαναστατικό Κομμουνιστικό Κόμμα (Βραζιλία)
Επαναστατικό Κομμουνιστικό Κόμμα Βόλτας (Μπουρκίνα Φάσο)
Επαναστατικό Κομμουνιστικό Κόμμα της Ακτής του Ελεφαντοστού
Κομμουνιστικό Κόμμα των Εργατών Δανίας
Κομμουνιστικό Κόμμα Εργασίας της Δομινικανής Δημοκρατίας
Μαρξιστικό-Λενινιστικό Κομμουνιστικό Κόμμα του Ισημερινού
Κομμουνιστικό Κόμμα των Εργατών Γαλλίας
Οργάνωση για την δημιουργία του Κομμουνιστικού Κόμματος των Εργατών Γερμανίας
Κομμουνιστική Πλατφόρμα (Ιταλία)
Δημοκρατικός Δρόμος (Μαρόκο)
Κομμουνιστικό Κόμμα Μεξικού (μαρξιστικό-λενινιστικό)
Μαρξιστική-λενινιστική οργάνωση Revolusjon Νορβηγίας
Κομμουνιστικό Κόμμα Ισπανίας (Μαρξιστικό-Λενινιστικό)
Κόμμα Εργατών Τυνησίας
Επαναστατικό Κομμουνιστικό Κόμμα Τουρκίας
Μαρξιστικό-Λενινιστικό Κομμουνιστικό Κόμμα Βενεζουέλας
Κίνηση για Ανασύνταξη του ΚΚΕ 1918-55
Δευτέρα 12 Νοεμβρίου 2012
Ολοκληρώθηκε η XVIII σύσκεψη της Διεθνούς Σύσκεψης Μ-Λ Κομμάτων και Οργανώσεων
Ολοκληρώθηκε η συνάντηση της Διεθνούς Σύσκεψης Μ-Λ Κομμάτων και Οργανώσεων σε χώρα της Αφρικής.
Συνολικά παρεβρέθηκαν 17 αντιπροσωπείες μ-λ κομμάτων και οργανώσεων από όλο τον κόσμο.
Η Διεθνής Σύσκεψη εξέδωσε διακήρυξη με το τέλος των εργασιών της και σειρά ψηφισμάτων τα οποία θα δημοσιεύσουμε σύντομα.
Δείτε επίσης:
- Ολοκληρώθηκε η XVII σύσκεψη της Διεθνούς Σύσκεψης Μ-Λ Κομμάτων και Οργανώσεων
- Ολοκληρώθηκε η XVI σύσκεψη της Διεθνούς Σύσκεψης Μαρξιστικών-Λενινιστικών Κομμάτων και Οργανώσεων
For a people’s democracy Νοεμβρίου
Κυκλοφορεί το τεύχος Νοεμβρίου 2012 (τόμος 1, τεύχος 2) του αγγλόφωνου περιοδικού “For a people’s democracy”.
Πέμπτη 8 Νοεμβρίου 2012
ΕΛ.ΣΤΑΤ.: Στο 25,4% ανήλθε το ποσοστό ανεργίας τον Αύγουστο 2012–Στο 58% στους νέους
Όπως ανακοίνωσε σήμερα Πέμπτη η Ελληνική Στατιστική Αρχή το ποσοστό ανεργίας τον Αύγουστο του 2012 ανήλθε σε 25,4%, έναντι 24,8% τον Ιούλιο και 18,4% τον Αύγουστο του 2011.
Οι άνεργοι ανήλθαν σε 1.267.595 άτομα, ενώ ο οικονομικά μη ενεργός πληθυσμός ανήλθε σε 3.375.297 άτομα. Στους νέους 15-24 ετών η ανεργία βρίσκεται στο 58%, ενώ στις ηλικίες 25-34 ετών η ανεργία είναι 32,9%.
Τετάρτη 7 Νοεμβρίου 2012
«Σκέψη Μάο-Τσε Τούνγκ» ρεβιοζινιστική θεωρία και πράξη
Κομμουνιστικό Κόμμα Κολομβίας (Μ-Λ)
Σχετικά με τις συζητήσεις που γίνονται, σε εθνικό και σε διεθνές επίπεδο, μέσα στο μαζικό κίνημα για το οποίο τα πολιτικά ζητήματα θα πρέπει να τίθονται σε πρώτο πλάνο σύμφωνα με τις εξελίξεις στις χώρες μας, το κόμμα μας πήρε την απόφαση ν΄ανοίξει πάλι τη συζήτηση γύρω από τη «σκέψη Μάο Τσε Τούνγκ» που πραγματοποιήθηκε στα πρόσφατα χρόνια.
Σε μερικές χώρες και ηπείρους, έχουν εμφανιστεί διάφορα Μαοϊκά κόμματα και οργανώσεις που επιχειρούν να ανταγωνιστούν τα Μαρξιστικά-Λενινιστικά κόμματα ως κομμουνιστικές δυνάμεις που αγωνίζονται να μπούν στην εμπροσθοφυλακή των επαναστατικών δυνάμεων. Πρόσφατα, εμφανίστηκε μια Μαοϊκή διεθνής οργάνωση, η ICMLMPO, που προτείνει την δημιουργία μιας Διεθνούς όπου θα συμμετέχουν όλα τα κόμματα που αυτο-αποκαλούνται Μαρξιστικά-Λενινιστικά. Αυτό το γεγονός μας αναγκάζει ν’ ανοίξουμε και πάλι τη συζήτηση και να εξετάσουμε το πραγματικό περιεχόμενο κάθε μιας απ΄τις προτάσεις τους.
Είναι γνωστό πως σε διάφορες χώρες γίνονται προτάσεις στις οποίες η ιδέα μιας «Νέας Δημοκρατικής» επανάστασης επαναπροβάλλεται ως η διέξοδος απ΄τη βαθιά δομική κρίση στην οποία παραδέρνει το καπιταλιστικό σύστημα.
Δεδομένου ότι μια από τις κατευθυντήριες αρχές μας είναι η αδιάλακτη και επίμονη πάλη ενάντια στο ρεβιζιονισμό και οπορτουνισμό, αρχίζουμε παρακάτω μια σειρά άρθρων σχετικά με τον χαρακτήρα και την ουσία του Μαοϊσμού και των προτάσεών του σε εθνικό και σε διεθνές επίπεδο.
Αρχίζουμε αυτό το άρθρο επισημαίνοντας προς συζήτηση τις κύριες θέσεις που έχει το κόμμα μας σε σχέση με τη ρεβιζιονιστική ουσία της σκέψης Μάο Τσε Τούνγκ.
Η ρεβιζιονιστική ουσία της «σκέψης Μάο Τσε Τούνγκ»
Ως αποτέλεσμα της κριτικής ανάλυσης στην οποία υποβάλαμε το θεωρητικό έργο του Μάο Τσε Τούνγκ και της πρακτικής των κομμάτων και οργανώσεων που καθοδηγούται απ΄τη σκέψη του, το κόμμα μας επισημαίνει τις παρακάτων πολιτικές θέσεις που εγκρίθηκαν απ΄το 11ο Συνέδριο και το μαζικό κίνημα απ΄τον Απρίλιο του 1980:
1. Τόσο στη θεωρία όσο και στην πράξη, ο Μάο Τσε Τούνγκ παραβίασε θεμελιώδεις αρχές του Μαρξισμού-Λενινισμού και εφάρμοσε την δική του θεωρία, γνωστή ως «σκέψη Μάο Τσε Τούνγκ». Αυτή είναι η ρεβιζιονιστική θεωρία που διέδωσε ευρέως στον κόσμο το Κομμουνιστικό Κόμμα Κίνας απ΄την αρχή του κινεζικού εμφυλίου το 1927 μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 1980 και στην οποία πολλές Μαοϊκές οργανώσεις προσπαθούν ακόμα να προσδώσουν καθολική ισχύ και να την επιβάλλουν ως ιδεολογικό οδηγό σ’ όλα τα Μαρξιστικά-Λενινιστικά κόμματα με το επιχείρημα ότι η «σκέψη Μάο Τσε Τούνγκ είναι ο Μαρξισμός της εποχής μας».
2. Η γενική γραμμή της «σκέψης Μάο Τσε Τούνγκ» έρχεται σε ριζική αντίθεση με το διαλεκτικό υλισμό όπως φαίνεται, για παράδειγμα, απ’ τα παρακάτω χαρακτηριστικά:
α) Η ερμηνεία και η εφαρμογή του νόμου των αντιθέτων ανήκει στη σφαίρα του εκλεκτικισμού δηλαδή κατ΄ουσία, του ιδεαλισμού.
β) Η άρνηση και η διαστρέβλωση των νόμων της υλιστικής διαλεκτικής που γίνεται, για παράδειγμα, με την προσπάθεια να συμφιλιώσει τους δύο πόλους της αντίθεσης, καθιστώντας αυτήν τη συμφιλίωση ως το απόλυτο χαρακτηριστικό της αντίθεσης.
γ) Η ασταθής, εκλεκτική θέση που την κάνει να ταλαντεύεται μεταξύ υλισμού και ιδεαλισμού, μεταξύ διαλεκτικής και μεταφυσική,ς στην ανάλυση όλων των πραγμάτων στη φύση και στην κοινωνία και να χρησιμοποιεί ως θεωρητικό στήριγμα, αδιάκριτα, τον Mencius και τον Στάλιν, τον Lu Hsun και τον Λένιν...
3. Ο Μάο Τσε Τούνγκ δεν υιοθέτησε την Μαρξιστική-Λενινιστική αντίληψη για το ουσιαστικό περιεχόμενο του Μαρξιστικού-Λενινιστικού κόμματος. Ήταν ριζικά αντίθετος με την προλεταριακή φύση του κόμματος όπως επίσης και με την ιδεολογική και πολιτική του ανάπτυξη σύμφωνα με τις θεμελιώδεις αρχές του Μαρξισμού-Λενινισμού. Τούτο μπορεί να δεί κανείς στα παρακάτω:
α) Η πολυταξική αντίληψη «σκέψης Μάο Τσε Τούνγκ» για το επαναστατικό κόμμα του προλεταριάτου όσον αφορά την ταξική του σύνθεση και την ιδεολογία που το καθοδηγεί.
β) Η παραβίαση του λενινιστικών αρχών οργάνωσης και η δικαιολόγηση ως αναγκαίων για το κόμμα χαρακτηριστικών όπως:
· Η άρνηση της ιδεολογικής και πολιτικής ενότητας του κόμματος
· Η ταυτόχρονη ύπαρξης δύο πολιτικών γραμμών στο κόμμα
· Η δικαιολόγηση της παρουσίας φραξιών και ομάδων εξουσίας στο εσωτερικό του κόμματος.
· Η έγκριση με «ομοφωνία» ακόμα και σε περίπτωση αντιτιθέμενων τάσεων όπως συνέβη με την διεθνή γραμμή του 9ου και 10ου Εθνικού Συνεδρίου του Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας (ΚΚΚ).
4. Η διαστρέβλωση της Μαρξιστικής-Λενινιστικής θεωρίας της δικτατορίας του προλεταριάτου και της άρνησής της στην πράξη που προήλθε απ΄την άγνοια του ιστορικού ρόλου του προλεταριάτου και τη συστηματική άρνηση του ρόλου του ως πρωτοπορία της επανάστασης μολονότι μερικές φορές αναγνωρίζεται θεωρητικά. Ο Μάο Τσε Τούνγκ αποδίδει αυτόν το ρόλο, στη θεωρία και στην πράξη, αδιάκριτα στην αγροτιά, τους διανοούμενους, νεολαία και το στρατό. Είναι φανερό ότι στη σύλληψη και την πρακτική, η «σκέψη Μάο Τσε Τούνγκ» υιοθετεί αγροτίστικες θέσεις.
5. Η εκλεκτική και μηχανιστική αντίληψη της ταξικής πάλης η οποία αντιμετωπίζεται από συνθηκόλογες και οπορτουνιστικές θέσεις. Η τάση για συμφιλίωση είναι σταθερή στη «σκέψη Μάο Τσε Τούνγκ» και στη πρακτική που ακολούθησε.
6. Η κινεζική επανάσταση ήταν, στην ουσία, αστικοδημοκρατική επανάσταση στην οποία το προλεταριάτο είχε το ρόλο συμμάχου της αστικής τάξης και των μικραστικών στρωμάτων. Ο Μάο Τσε Τούνγκ δεν έκανε διάκριση μεταξύ των εννοιών: αστικοδημοκρατική επανάσταση, λαϊκο-δημοκρατική δικτατορία, αστική δημοκρατία νέου τύπου, κράτος της νέας δημοκρατίας, λαϊκή δημοκρατία.
7. Η λεγόμενη «Πολιτιστική Επανάσταση» δεν καθοδηγήθηκε ούτε απ΄την Μαρξιστική-Λενινιστική θεωρία ούτε απ΄το προλεταριάτο. Ήταν ένα αναρχικού τύπου πολιτικό κίνημα στην διάρκεια του οποίου μέτρησαν τις δυνάμεις τους οι διάφορες φράξιες που ανταγωνίζοταν για την εξουσία στην Κίνα. Στην διάρκεια του κινήματος διαπράχθησαν όλων των ειδών οι ακρότητες ενώ διαλύθηκαν όχι μόνο εργατικές και μαζικές οργανώσεις αλλά και οργανώσεις του κόμματος του Μάο.
8. Η Μαοϊκή εξωτερική πολιτική χαράσονταν πάντα με γνώμονα εφήμερα και πραγματιστικά κριτήρια και στη βάση των εθνικιστικών συμφερόντων της Κίνας. Τούτο φάνηκε καθαρά τόσο στην περίοδο της απελευθερωτικής πάλης όσο και στην περίοδο άσκησης της εξουσίας, όπως μπορεί να δεί κανείς απ΄τα παρακάτω παραδείγματα:
α) Το 1964, στην «πάλη» εναντίον των Αμερικάνων ιμπεριαλιαστών, συμμάχησε με τη Σοβιετική Ένωση μολονότι αυτή αναγνωρίζοταν παντού στον κόσμο ως ρεβιζιονιστική χώρα.
β) Αργότερα, άρχισε η πάλη εναντίον του Αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και του σοβιετικού σοσιαλιμπεριαλισμού.
γ) Μετά το 10ο Συνέδριο του, το ΚΚΚ άρχισε την «πάλη» εναντίον του «κινδύνου του «σοβιετικού σοσιαλιμπεριαλισμού», προτείνοντας τη συμμαχία του «τρίτου κόσμου» με τον ιμπεριαλισμό των ΗΠΑ και το «δεύτερο κόσμο». Στο θεωρητικό έργο του Μάο Τσε Τούνγκ μπορεί να βρεί κανείς ιδέες που αποτελούν τις ιδεολογικές και πολιτικές βάσεις της «θεωρίας των τριών κόσμων» που διατυπώθηκε στη συνέχεια απ' τους διαδόχους του. Αυτή η βάση μπορεί να βρεθεί στην αντίληψή του για την ταξική πάλη σε διεθνή κλίμακα και για την πάλη εναντίον του ιμπεριαλισμού.
9. Η πάλη του ΚΚΚ μ΄επικεφαλής το Μάο ενάντια στο σύγχρονο ρεβιζιονισμό δε στηρίχτηκε πραγματικά στις αρχές του Μαρξισμού-Λενινισμού και του προλεταρικού διεθνισμού. Αντίθετα, ακολούθησε πάντα μια γραμμή συμφιλίωσης που εναρμονίζοταν πλήρως με τις αντι-μαρξιστικές αντιλήψεις για την ταξική πάλη γενικά και για την πάλη εναντίον του ρεβιζιονισμού μέσα στο κομμουνιστικό κόμμα. Τούτο εξηγεί γιατί το ΚΚΚ ήταν πάντα κατά της ενότητας του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος στη βάση προλεταριακών αρχών, γιατί διαστρέβλωσε ωμά τον προλεταρικό διεθνισμό αντικαθιστώντας με το σωβινισμό και την πρακτική του «πατρικού κόμματος» και απέρριπτε αλαζονικά κάθε Μαρξιστική-Λενινιστική κριτική.
10. Οι διαφωνίες μεταξύ του συντρόφου Στάλιν και του Μάο Τσε Τούνγκ αφορούσαν στην πραγματικότητα ζητήματα αρχών και είχαν σχέση με την αυθεντικότητα του Μαρξισμού-Λενινισμού ως οδηγού της επανάστασης. Οι διαφωνίες μεταξύ του συντρόφου Στάλιν και του Μάο Τσε Τούνγκ είχαν να κάνουν με βασικά χαρακτηριστικά της υλιστικής διαλεκτικής, του ιστορικού υλισμού, της θεωρίας της γνώσης, της ταξικής πάλης, της δικτατορίας του προλεταριάτου, του ιστορικού ρόλου του προλεταριάτου, της οικοδόμησης του σοσιαλισμού και του προλεταρικού διεθνισμού. Ο Μάο Τσε Τούνγκ αναθεώρησε το βασικό περιεχόμενο της ενώ ο σύντροφος Στάλιν το υπεράσπισε ανυποχώρητα.
11. Στις σχέσεις με τον Τίτο, ο Μάο Τσε Τούνγκ και το ΚΚΚ ποτέ δεν πήραν καθαρή θέση αρχών. Έτσι τους είδαμε να ελίσσονται σαν φίδι μεταξύ τελείως αντίθετων απόψεων. Η έλλειψη αρχών τους οδήγησε να χαρακτηρίσουν τον Τίτο μερικές φορές «σιδερένιο άνδρα» και μερικές φορές ρεβιζιονιστή, να επικροτήσουν την «ουδερότητά» του και το «κίνημα των αδέσμευτων» όπου άνηκε. Ανεξάρτητα απ΄το τι είπε ο Μάο Τσε Τούνγκ και το ΚΚΚ στη μια ή την άλλη περίπτωση, είναι σαφές ότι η σκέψη του Μάο και του Τίτο συμφωνούν σ’ όλα τα βασικά σημεία.
12. Το θεμελιώδες περιεχόμενο των έργων που απαρτίζουν τον πέμπτο τόμο των Διαλεκτών έργων αποτελεί τη «σκέψη Μάο Τσε Τούνγκ». Διατηρούν με αυθεντικότητα τη βασική γραμμή σκέψης που εκφράστηκε στους τέσσερις προηγούμενους τόμους. Μπορεί κάποιος να καταλήξει σ΄αυτό το συμπέρασμα συγκρίνοντας την αντίληψη που καθοδηγεί τη σκέψη του σ΄ όλους τους πέντε τόμους του γνωστού έργου του με τις θεμελιώδεις αρχές του Μαρξισμού-Λενινισμού: στη φιλοσοφία, για το ρόλο των διαφόρων τάξεων στην κοινωνία και την επανάσταση, για την ταξική φύση του ιδεολογικής διαπάλης στο εσωτερικό του κομμουνιστικού κόμματος, για την ταξική φύση της πολιτικής των συμμαχιών για την επανάσταση και για την έννοια του ταξικού περιεχομένου της πολιτικής εξουσίας στα διάφορα στάδια της επανάστασης συμπεριλαμβανομένου και του σοσιαλιστικού.
Κολομβία, Οκτώβριος 2011
Σάββατο 3 Νοεμβρίου 2012
Πέμπτη 1 Νοεμβρίου 2012
Ρεφορμιστές του ΠΑΜΕ: Συνεχιζόμενη επαίσχυντη αποδοχή και εξευτελιστική υποταγή στην αστική νομιμότητα
Για πολλοστή φορά στην απεργία της 18 Οκτώβρη οι ρεφορμιστές-εργατοπατέρες του ΠΑΜΕ, που μόλις πρόσφατα ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΑΝ την πρωτοφανή αποτρόπαια μαζική σφαγή των μεταλλωρύχων της Νότιας Αφρικής -αφού ΔΕΝ καταδίκασαν την κυβέρνηση του Τ. Ζούμα ως ΥΠΑΙΤΙΑ της σφαγής και ακόμα χειρότερα ΔΕΝ διέκοψαν σχέσεις με τα NUM-COSATU (ούτε ότι «Κ»ΚΕ με το ΝΑ«Κ»Κ) - μια κυβέρνηση που αποτελείται από «το Αφρικάνικο Εθνικό Κογκρέσο ANC, το Νοτιοαφρικάνικο Κομμουνιστικό Κόμμα και τα συνδικάτα COSATU» («Ρ», 26/8/2012, σελ. 17) δηλ. τους ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣ, πέραν του ANC, των εργατών που είναι οι σύντροφοι και ομοϊδεάτες των «Κ»ΚΕ-ΠΑΜΕ: το χρουτσωφικό Νοτιοαφρικάνικο «Κομμουνιστικό» Κόμμα και τα ρεφορμιστικά κυβερνητικά συνδικάτα "COSATU", πραγματοποίησαν ξεχωριστή συγκέντρωση στην Ομόνοια, διασπώντας τις απεργιακές κινητοποιήσεις-πορείες μιας απεργίας που δεν είχε κηρύξει το ΠΑΜΕ αλλά οι ρεφορμιστές εργατοπατέρες των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ.
Μετά τη συγκέντρωση της Ομόνοιας ξεκίνησε η «περιφρουρημένη», ως συνήθως, πορεία ανεβαίνοντας τη Σταδίου με «άνωθεν εντολή» να περάσει αυτή τη φορά όχι από το κάτω μέρος της πλατείας Συντάγματος συνεχίζοντας προς τη Φιλελλήνων και να «διαλυθεί ησύχως», όπως εδώ και χρόνια έχουν συμφωνήσει οι ηγεσίες των «Κ»ΚΕ-ΠΑΜΕ με τις εκάστοτε κυβερνήσεις ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, προς τις Στήλες του Ολυμπίου Διός-Συγγρού, αλλά μετά τη Σταδίου κινήθηκε αριστερά επάνω προς τη «Μεγάλη Βρετάνια», πέρασε στο πάνω μέρος της πλατείας μπροστά στη Βουλή και «χάθηκε»-κατέληξε προς τις Στήλες.
Αμέσως μετά, ούτε καν 2-3 λεπτά, από τότε που πέρασαν και οι τελευταίοι διαδηλωτές του ΠΑΜΕ από την πλατεία, τα ΜΑΤ έκλεισαν τη Β. Γεωργίου στο ύψος της «Μεγάλης Βρετάνιας» και στην απέναντι πλευρά την Όθωνος που και οι δυο οδηγούν προς το πάνω μέρος της πλατείας Συντάγματος, απαγορεύοντας την άνοδο προς την πλατεία, ενώ αμέσως δόθηκε εντολή να χτυπηθούν οι διαδηλωτές, που είχαν συγκεντρωθεί στην ογκωδέστατη πορεία των υπόλοιπων απεργών διαδηλωτών της Πατησίων που ανέβαιναν τη Σταδίου και οι πρώτοι είχαν ήδη φτάσει στην αρχή της πλατείας, αν αποπειραθούν να προχωρήσουν στο πάνω μέρος της μπροστά στη Βουλή δηλαδή από εκεί που πέρασε ανενόχλητο από την Αστυνομία το ΠΑΜΕ.
Όταν η κεφαλή της πορείας των διαδηλωτών της Πατησίων έφτασε στην είσοδο της πλατείας και έστριψε προς τα αριστερά για να περάσει μπροστά απ' το ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρετάνια» ώστε να φτάσει στο πάνω μέρος της πλατείας μπροστά στη Βουλή, τα ΜΑΤ εκτόξευσαν τις πρώτες βολίδες κρότου για εκφοβισμό και στη συνέχεια επιτέθηκαν στους πρώτους διαδηλωτές εμποδίζοντάς τους να ανέβουν στο πάνω μέρος της πλατείας Συντάγματος. Στη συνέχεια γενικεύτηκε η επίθεση.
Από τα παραπάνω περιστατικά είναι εντελώς εξόφθαλμη η ΒΑΝΑΥΣΗ μεταχείριση της Αστυνομίας προς τους υπόλοιπους διαδηλωτές που όχι μόνο τους απαγόρευσαν την άνοδο στο πάνω μέρος της πλατείας αλλά τους επιτέθηκαν κιόλας χωρίς λόγο, σε αντίθεση με την μεταχείριση-αντιμετώπιση εκ μέρους της κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου-Κουβέλη προς το ΠΑΜΕ που το άφησαν να περάσει στο πάνω μέρος.
Είναι φανερό πως πίσω από τη λεγόμενη και πολυδιαφημισμένη «περιφρούρηση των συγκεντρώσεων-πορειών» των ηγετών «Κ»ΚΕ-ΠΑΜΕ κρύβονται δυο βασικά πράγματα:
ΠΡΩΤΟ, η επαίσχυντη αποδοχή και εξευτελιστική υποταγή του ΠΑΜΕ στην αντιδραστική αστική νομιμότητα, μια ρεφορμιστική γραμμή στην υπηρεσία του κεφαλαίου που συνεχίζεται στο διηνεκές, και ΔΕΥΤΕΡΟ η ολοφάνερη συμφωνία των σοσιαλδημοκρατών ηγετών των «Κ»ΚΕ-ΠΑΜΕ με το αστικό κράτος και τις εκάστοτε κυβερνήσεις των δυο αστικών κομμάτων: του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ και του μεγαλοαστικού ΠΑΣΟΚ.
Εξάλλου αυτό φάνηκε πιο καθαρά και στην περίπτωση της 48ωρης απεργίας του περασμένου χρόνου περιφρούρησης του αντιδραστικού αστικού κοινοβουλίου από το ΠΑΜΕ, όπου η Παπαρήγα παραδέχτηκε δημόσια τη συνεργασία των ηγετών του με την Αστυνομία, αναλαμβάνοντας οι ροπαλοφόροι-κρανοφόροι του το ρόλο της Αστυνομίας, χτυπώντας όλους τους υπόλοιπους απεργούς διαδηλωτές της πλατείας Συντάγματος.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)