Γιώργος Ευαγ. Κουτμάνης

Στις 29 του Γενάρη 2002, συμπληρώθηκε ένας χρόνος που έφυγε από τη ζωή, ένας ακόμα παλαίμαχος αγωνιστής, μέλος του ΚΚΕ 1918-55.

Ο Γιώργος Κουτμάνης γεννήθηκε στις 25 Δεκέμβρη 1904 στη Σούρπη της Επαρχίας Αλμυρού. Έζησε όμως πολλά χρόνια και στην Αθήνα. Εκεί, όντας κληρωτός στο Ναυτικό, γνωρίζετε με απλά μέλη, αλλά και με ανώτερα στελέχη του ΚΚΕ, όπως το Νίκο Ζαχαριάδη, Μιλτιάδη Πορφυρογένη, Κ. Καραγιώργη κ.α. και το 1924 οργανώνεται στο ΚΚΕ.

Ο σ. Γιώργος με υπόδειξη του Ν. Ζαχαριάδη επιστρέφει στο χωριό του για ν' ασχοληθεί με τα προβλήματα των αδικημένων, των εργατών, των φτωχών αγροτών, σκλάβων στη γη των τσιφλικάδων. Στόχος του είναι μαζί και με άλλους ψυχωμένους αγρότες και εργάτες της γης της Επαρχίας να πετύχουν την απαλλοτρίωση. Μιας τεράστιας έκτασης τσιφλικάδικης γης και να δοθεί σ' αυτούς που τη δουλεύουν, σε όσους δεν έχουν κτήματα, πράγμα που ενωμένοι όλοι μαζί το κατορθώνουν, προς μεγάλη ικανοποίηση όλων των κατοίκων του χωριού, που γι' αυτό τον αποκαλούσαν μικρό... Μαρίνο Αντύπα.

Ήταν δίκαιος και αγαπητός στο λαό, γι' αυτό και οι συγχωριανοί του τον προστάτευαν από τους χωροφύλακες του Κ. Μανιαδάκη, και κυρίως από τους Ιταλούς και τους λεγεωνάριους, που τον αναζητούσαν επίμονα.

Ο σ. Γιώργος ήταν από τους πρώτους που οργανώθηκαν στο ΕΑΜ και πήρε ενεργό μέρος στην Εθνική Αντίσταση 1941-1944. Το 1947 βγήκε στο βουνό. Το Κόμμα και η Διοίκηση του Κλιμακίου του ΔΣΕ, του εμπιστεύτηκαν την ασφάλεια και τη θεραπεία των τραυματιών μας αναθέτοντάς τον υπεύθυνο του Νοσοκομείου των τμημάτων της 1ης, 2ης Μεραρχίας, καθώς και των άλλων τμημάτων, που δρούσαν στην Κεντρική και Νότια Ελλάδα (ΚΓΑΝΕ). Ένα πόστο πολύ δύσκολο, στο οποίο ο σ. Γιώργος ανταποκρίθηκε επάξια.

Ύστερα από την υποχώρηση των τμημάτων του ΔΣΕ το 1949 στις Σοσιαλιστικές χώρες ο Γ. Κουτμάνης έζησε ως πολιτικός πρόσφυγας στην Τασκένδη, μέχρι τον επαναπατρισμό του.

Την περίοδο της επέμβαση;, το 1956, των σοβιετικών αναθεωρητών Χρουστστώφ κ.α. στο ΚΚΕ, ο σ. Γιώργος, συντάχθηκε από τους πρώτους με τις επαναστατικές δυνάμεις, παίρνοντας ανοιχτή θέση κατά των επεμβασιών, υπερασπίζοντας την ΕΝΟΤΗΤΑ του ΚΚΕ και του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος.

Πέθανε στη Σούρπη στις 29 Γενάρη 2001. Ας είναι ελαφρό το χώμα που σκεπάζει ακόμα έναν μαχητή, λαϊκό Αγωνιστή-Κομμουνιστή.

Η κόρη του Μαρίνα προσφέρει στην εφημερίδα «ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ» 5.000 δρχ.

Αλμυρός,
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣ. ΚΑΡΑΣΤΑΘΗΣ

Ανασύνταξη, Αρ. Φύλ. 126 15-31 Γενάρη 2002
 

Διαβάστε Περισσότερα »

Να σταματήσει η δίωξη του κομμουνιστή Δημήτρη Βάγια

Στις 9 Φλεβάρη το πρωί άνδρες της Ασφάλειας Καλαμάτας επισκέφτηκαν στο σπίτι τον κομμουνιστή Δημήτρη Βάγια και του ζήτησαν να τους ακολουθήσει στα Γραφεία της τοπικής Ασφάλειας όπου του γνωστοποίησαν ότι κατηγορείται για «λιποταξία» και ότι γι' αυτό το λόγο πρέπει να παρουσιαστεί στο Στρατοδικείο Ιωαννίνων για να δικαστεί.

Η υπόθεση αυτή «ξεθάβεται» μετά 53 ακριβώς χρόνια από τότε που ο Δημήτρης Βάγιας εγκατέλειψε στις 30 Μάη 1949 το μοναρχοφασιστικό στρατό και προσχώρησε στο ΔΣΕ απ' τις γραμμές του οποίου πολέμησε το ντόπιο μοναρχοφασισμό και πολλά χρόνια μετά τον επαναπατρισμό του στην Ελλάδα απ' τη Σοβιετική Ένωση όπου έζησε ως πολιτικός πρόσφυγας.

Η φασιστική δίωξη ξεκίνησε με την υπ' αριθμό απόφαση 376/6.11.2001 του πενταμελούς Στρατοδικείου Λάρισας με εντολή να προσαχθεί στον Εισαγγελέα του Στρατοδικείου Ιωαννίνων με βάση το υπ' αριθμό 86/1949 ένταλμα συλλήψεως με την κατηγορία «αυτομολία εις τους στασιαστάς».

Η τρομοκρατική αυτή ενέργεια δείχνει κατ' αρχήν ότι η αντιδραστική αστική στρατιωτική δικαιοσύνη δεν έχει αλλάξει χαρακτήρα μα ούτε και είναι ποτέ δυνατό να αλλάξει αλλά και το μέγεθος της φασιστικοποίησης στο χώρο του στρατού, παρά τις φλυαρίες για «δημοκρατία», και κατά δεύτερο λόγο αποτελεί «επιχείρηση»-ενέργεια με πολιτικό στόχο την κατατρομοκράτηση του λαού που αγωνίζεται ενάντια στον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό.

Η τρομοκρατική και φασιστική αυτή ενέργεια της στρατιωτικής δικαιοσύνης σε βάρος του Δημήτρη Βάγια δείχνει εκ νέου ότι ο αστικός στρατός δεν  «εκδημοκρατίζεται» και ούτε αλλάζει τον ταξικό του χαρακτήρα ως κύριου υπερασπιστή των συμφερόντων της αντιδραστικής αστικής τάξης και της εξουσίας της και επιπλέον διαψεύδει τα μυθεύματα και αποκαλύπτει την απάτη των χρουστσοφικών σοσιαλδημοκρατών ηγετών των «Κ»ΚΕ-ΣΥΝ, ότι με «όργανο» το «εκδημοκρατισμένο» αστικό κράτος (αντί της συντριβής του) είναι δυνατόν η εργατική τάξη να καταχτήσει την πολιτική εξουσία και να ανοίξει «ειρηνικά» ο δρόμος στο σοσιαλισμό και την οικοδόμησή του.

Εφημερίδα “Ανασύνταξη”, Αρ. Φύλ. 127 1-15 Φλεβάρη 2002

Διαβάστε Περισσότερα »

«Έφυγε» ο κομμουνιστής Γιάννης Ζαχαριάδης

Στις 11 Γενάρη πέθανε στη Θεσσαλονίκη ο επαναστάτης κομμουνιστής σύντροφος Γιάννης Ζαχαριάδης.

Ο Γιάννης Ζαχαριάδης γεννήθηκε το 1925 και σε νεαρή ηλικία, την περίοδο της τριπλής ιταλο-γερμανο-βουλγαρικής φασιστικής κατοχής της χώρας μας, μπήκε στο επαναστατικό κίνημα προσχωρώντας στο ΚΚΕ και απ' τις γραμμές του εφεδρικού ΕΛΑΣ αγωνίστηκε εναντίον των κατακτητών.

Μετά την απελευθέρωση της χώρας και τις γνωστές προδοτικές συμφωνίες της δεξιάς οπορτουνιστικής ηγεσίας Σιάντου μ' αποκορύφωμα τη συμφωνία της Βάρκιζας διώχθηκε απ' την ντόπια δοσίλογη μοναρχοφασιστική αντίδραση, όπως και χιλιάδες άλλες αγωνιστές που πολέμησαν του φασίστες κατακτητές και τους ντόπιους συνεργάτες τους. Κρατήθηκε δυο χρόνια και βασανίστηκε απάνθρωπα στο Νταχάου της Μακρονήσου.

Όταν απελευθερώθηκε συνέχισε τον αγώνα ενάντια στον μοναρχοφασισμό. Μετά την επέμβαση των προδοτών χρουστσοφικών ρεβιζιονιστών στο ΚΚΕ αντιτάχθηκε στην επέμβαση, απόρριψε και καταπολέμησε τον χρουστσοφικό ρεβιζιονισμό.

Στις επόμενες δεκαετίες ως το τέλος της ζωής του στάθηκε σταθερός αντίπαλος του χρουστσιφικού ρεβιζιονισμού, συνεπής υπερασπιστής των Στάλιν-Ζαχαριάδη, αγωνίστηκε και βοήθησε στην ανασύνταξη και συσπείρωση των κομμουνιστικών δυνάμεων στον επαναστατικό δρόμο των Στάλιν-Ζαχαριάδη, ακολουθώντας την επαναστατική κοσμοθεωρία του προλεταριάτου, το μαρξισμό-λενινισμό-σταλινισμό.

Ανασύνταξη, Αρ. Φύλ. 127 1-15 Φλεβάρη 2002

Διαβάστε Περισσότερα »

Ιμπεριαλιστικά στρατεύματα κατοχής στο Αφγανιστάν - Όχι στην αποστολή ελλήνων στρατιωτών

Οι αμερικάνοι ιμπεριαλιστές, συνεχίζοντας το δολοφονικό τους έργο, βομβαρδίζουν ακόμα διάφορες περιοχές του Αφγανιστάν. Μετά από πολύπλευρες πιέσεις και διαβουλεύσεις των ιμπεριαλιστών ο σχηματισμός της κυβέρνησης μαριονέτα του Χαμίντ Καρζάι, προσκείμενης στον έκπτωτο μονάρχη Ζαχίρ Σαχ που αναμένεται να επιστρέψει το Μάρτη στην Καμπούλ, είναι πλέον γεγονός και τα πρώτα στρατεύματα των άλλων ιμπεριαλιστικών χωρών φτάνουν στην πολύπαθη και κατεστραμμένη αυτή χώρα.
 

Ήδη στις αρχές του τελευταίου δεκαήμερου του Δεκέμβρη έφτασαν οι πρώτοι 200 βρετανοί πεζοναύτες. Οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις συγκρούονται τώρα μεταξύ τους για το ποιος ελέγχει τη λεγόμενη «ειρηνευτική δύναμη», δηλ. τα στρατεύματα κατοχής. Οι γερμανοί αρχικά απείλησαν ότι θα απόσχουν απ' την «πολυεθνική δύναμη», ενώ οι γάλλοι εξέφρασαν και αυτοί τις αντιρρήσεις τους. Μετά την έγκριση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ της «ειρηνευτικής αποστολής» η Γερμανία έθεσε του 1.700 γερμανούς στρατιώτες στη διάθεση του ΟΗΕ. Στις 11 Γενάρη έφτασαν στο Αφγανιστάν οι πρώτοι 70 γερμανοί αλεξιπτωτιστές οι οποίοι θα πάρουν μέρος στη Διεθνή Δύναμη Αρωγής και Ασφάλειας (ISAF). Η Γερμανία έχει υποσχεθεί ότι θα στείλει 1.200 στρατιώτες οι οποίοι θα συμμετάσχουν στην υπό την εντολή του ΟΗΕ στρατιωτική δύναμη. Στην Καμπούλ βρίσκονται ήδη 1.000 στρατιώτες από την Αγγλία, τη Γαλλία και τις ΗΠΑ.
 

Η κυβέρνηση Σημίτη αποφάσισε επίσης και αυτή την αποστολή ελλήνων μισθοφόρων στρατιωτών στο Αφγανιστάν, εκπληρώνοντας έτσι τις «υποχρεώσεις» της απέναντι στα αφεντικά της - ιμπεριαλιστές της Ευρωπαϊκή Ένωσης. Η αποστολή θα αποτελείται, όπως έχει ανακοινωθεί, από 130 περίπου «εθελοντές» στρατιωτικούς, δηλ. ένα λόχο μηχανικού εξοπλισμένο με χωματουργικά μηχανήματα και μηχανήματα οδοποιίας, μια ομάδα υγειονομικού, ναρκαλιευτές και καταδρομείς.
 

Η αποστολή των ελλήνων στρατιωτικών στο Αφγανιστάν αναμένεται να εγκριθεί και τυπικά σε συνεδρίαση του ΚΥΣΕΑ στα μέσα του Γενάρη, στην οποία θα συμμετέχουν ο πρωθυπουργός Κ. Σημίτης και οι υπουργοί Εξωτερικών, Εθνικής Άμυνας, Εσωτερικών, Δημόσιας Τάξης, Περιβάλλοντος και Ανάπτυξης.
 

Η παραπάνω στρατιωτική δύναμη, που εκπαιδεύεται ήδη στη Νέα Σάντα του Κιλκίς, θα αναχωρήσει για το Αφγανιστάν προς το τέλος Φλεβάρη.
 

Τα ιμπεριαλιστικά στρατεύματα στο Αφγανιστάν που, από τους εκπροσώπους των ιμπεριαλιστικών χωρών, διαφημίζονται ως «στρατεύματα που θα βοηθήσουν στην οικονομική ανασυγκρότηση» αυτής της χώρας, αφού πρώτα την κατέστρεψαν με βομβαρδισμούς, στην πραγματικότητα είναι στρατεύματα κατοχής για την υπεράσπιση των εκεί συμφερόντων της κάθε μιας ιμπεριαλιστικής δύναμης ξεχωριστά.

Ανασύνταξη, Αρ. Φύλ. 126 15-31 Γενάρη 2002

Διαβάστε Περισσότερα »

Μεγάλες αγροτικές κινητοποιήσεις σ' ολόκληρη τη χώρα

Σ' ολόκληρη την Ελλάδα απ' τη Θράκη ως την Κρήτη, την Πελοπόννησο και την Ήπειρο οι αγρότες βρίσκονται στους δρόμους διεκδικώντας μαχητικά τα αιτήματά τους.

Τα προβλήματα των χιλιάδων φτωχών αγροτών έχουν πρωταρχικά τη ρίζα τους στο καπιταλιστικό σύστημα και επιπλέον στην αντιαγροτική κυβερνητική πολιτική και προπαντός στη αγροτική πολιτική της ιμπεριαλιστικής Ευρωπαϊκής Ένωσης, πολιτική εκμετάλλευσης και ξεκληρίσματος μεγάλων τμημάτων της αγροτιάς που πυκνώνουν καθημερινά τις στρατιές των ανέργων που συρρέουν στις μεγάλες πόλεις της χώρας και ερημώνεται η ύπαιθρος.

Τα δίκαια αιτήματα και τις κινητοποιήσεις των αγροτών εκμεταλλεύονται κατά κόρον δημαγωγικά τα αστικά και ρεβιζιονιστικά κόμματα για ψηφοθηρικούς λόγους, τα οποία στη πραγματικότητα είναι εχθροί και αντίπαλοι των συμφερόντων της φτωχής αγροτιάς και υπεράσπισης των συμφερόντων των μεγαλο-αγροτών. Κυβέρνηση και κόμματα εμπαίζουν τους αγρότες και οι δημαγωγοί συνδικαλιστές ηγέτες είναι έτοιμοι να ξεπουλήσουν το δίκαιο αγώνα των αγροτών.

Η πάλη των φτωχών και μεσαίων αγροτών στρέφεται κατά της αντιαγροτικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης απ' την οποία και καθορίζεται η αγροτική πολιτική των εκάστοτε αστικών κυβερνήσεων.

Για να έχει επιτυχία ο αγώνας των φτωχών αγροτών είναι απαραίτητο οι αγρότες να απαλλαγούν απ' τους συνδικαλιστές ηγέτες των αστικών και ρεβιζιονιστικών κομμάτων που υπερασπίζουν τους μεγαλο-αγρότες και να συνδέσουν την πάλη τους με την πάλη των εργατών γης.

Ανασύνταξη, Αρ. Φύλ. 126 15-31 Γενάρη 2002

Διαβάστε Περισσότερα »

Δολοφονία Ρόζας Λούξεμπουργκ και Καρλ Λίμπκνεχτ

Πάνω από 100.000 γερμανοί εργαζόμενοι συγκεντρώθηκαν στο νεκροταφείο του Βερολίνου -Friedrichsfelde για να τιμήσουν και φέτος την επέτειο της δολοφονίας των μεγάλων επαναστατών Ρόζας Λούξεμπουργκ και Καρλ Λίμπκνεχτ.

Οι γερμανοί επαναστάτες δολοφονήθηκαν στις 15 Γενάρη 1919 με εντολή των πρακτόρων του γερμανικού ιμπεριαλισμού προδοτών ηγετών του σοσιαλδημοκρατικού κόμματος Έμπερτ Σαΐντεμαν Νόσκε.

Η γερμανική Ασφάλεια και ο στρατός κατάφεραν να εντοπίσουν τους Λούξεμπουργκ-Λίμπκνεχτ, τους μετέφεραν στη φρουρά του Βερολίνου και εκεί τους δολοφόνησαν άνανδρα. Τη μεν Ρόζα Λούξεμπουργκ την πέταξε στο ποτάμι και βρέθηκε στις 31 Μάη 1919, τον δε Λίμπκνεχτ τον μετέφεραν κρυφά στο νεκροταφείο.

Η κηδεία του Καρλ Λίμπκνεχτ έγινε τελικά στις 25.1.1919 και της Λούξεμπουργκ στις 13.6.1919. Και στις δυο κηδείες συμμετείχαν εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι του Βερολίνου. Οι κηδείες τους μετατράπηκαν σε μαχητικές διαδηλώσεις του γερμανικού προλεταριάτου.

Ανασύνταξη, Αρ. Φύλ. 126 15-31 Γενάρη 2002

Διαβάστε Περισσότερα »

Διεθνής Σύσκεψη μαρξιστικών-λενινιστικών Κομμάτων και Οργανώσεων 2001

Από εφημερίδα Ανασύνταξη Αρ. Φύλ. 121 1-15 Νοέμβρη 2001

Το Σεπτέμβρη πραγματοποιήθηκε στο Μεξικό η καθιερωμένη χρονιάτικη Διεθνής Σύσκεψη των μαρξιστικών-λενινιστικών Κόμματων και Οργανώσεων με θέμα "Η κατάσταση της εργατικής τάξης και οι αγώνες της στη σημερινή περίοδο".

Στη Σύσκεψη πήραν μέρος:

- Επαναστατικό Κομμουνιστικό Κόμμα Μπουρκίνα-Φάσο
- Κομμουνιστικό Κόμμα Κολομβίας (Μαρξιστών-Λενινιστών)
- Μαρξιστικό-Λενινιστικό Κομμουνιστικό Κόμμα Ισημερινού
- Κομμουνιστική Οργάνωση Οχτώβρης Ισπανίας
- Κομμουνιστικό Εργατικό Κόμμα Γαλλίας
- Κόμμα Εργασίας Ιράν
- Κομμουνιστικό Κόμμα Μεξικού (Μαρξιστών-Λενινιστών)
- Κόμμα Κόκκινη Σημαία Βενεζουέλας
- Κομμουνιστικό Κόμμα Γερμανίας

Τα άλλα μαρξιστικά-λενινιστικά Κόμματα και Οργανώσεις δεν πήραν μέρος επειδή δεν τους δόθηκε βίζα.

Διαβάστε Περισσότερα »

ΜΟΛΟΤΟΦ: «ΜΟΝΟ ΜΕ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΕΣ ΘΥΣΙΕΣ»

ΜΙΛΑΕΙ Ο ΜΟΛΟΤΟΦ, ΣΤΕΝΟΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗΣ ΤΟΥ ΛΕΝΙΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΤΑΛΙΝ
«ΜΟΝΟ ΜΕ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΕΣ ΘΥΣΙΕΣ»

Η εργατική τάξη μπορεί να αποσπαστεί από τις συνθήκες του καπιταλισμού μόνο με τίμημα να κάνει πολλές θυσίες. Και όποιος θέλεις να το κάνει αυτό χωρίς θυσίες, πρέπει να γραφτεί σε άλλο κόμμα, στο κόμμα των πασιφιστών, ειρηνιστών, των τεμπελχανάδων, των ψευτοπολυλογάδων και των απελπιστικών αστών ιδεολόγων. Μόνο έτσι. Γιατί η εργατική τάξη μπορεί να γλιτώσει από αυτές τις καπιταλιστικές συνθήκες μόνο με πάρα πολλές και μεγάλες θυσίες. Άμα δε θέλει να το κάνει αυτό, τότε ας κάθεται μέσα στη σκλαβιά. Γιατί άλλος τρόπος δεν υπάρχει. Γιατί να φαντασιοκοπούμε; Αυτό αποδείχθηκε στη ζωή...
28.9.1971

Τα πάντα τραβάνε μπροστά, όμως χωρίς θύματα. Όπως όποιος νομίζει ότι χωρίς θύματα μπορούμε να τραβήξουμε μπροστά προς τον κομμουνισμό, είναι αφελής άνθρωπος. Κι' αυτό σημαίνει ότι μπροστά θα υπάρξουν σοβαρές μάχες. Κι' εμείς δεν ετοιμαζόμαστε γι' αυτές. Να σε τι βλέπω τον κύριο κίνδυνο.
14.1.1975

(Όμως ο χρουστσοφικός Περισσός περί άλλα τυρβάζει (Δ.Π.))

(Από το βιβλίο του Φελίξ Τσούγιεφ: «Μολότοφ, ημικρατικός κυβερνήτης», Μόσχα, «Όλμα Πρες», 2000, σελ. 583-584).

Αρ. Φύλ. 117 1-15 Σεπτέμβρη 2001

Διαβάστε Περισσότερα »

ΜΟΛΟΤΟΦ: «ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΕΡΝΟΜΑΣΤΕ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΧΡΟΥΣΤΣΟΦΙΚΟΥΣ»

ΜΙΛΑΕΙ Ο ΜΟΛΟΤΟΦ, ΣΤΕΝΟΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗΣ ΤΟΥ ΛΕΝΙΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΤΑΛΙΝ
«ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΕΡΝΟΜΑΣΤΕ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΧΡΟΥΣΤΣΟΦΙΚΟΥΣ»

Το μπουρζουάδικο καθεστώς είναι καλύτερο από το σοσιαλιστικό; Καλύτερο; Σε τι; Είναι καλύτερο, γιατί είμαστε μολυσμένοι από το χρουτσοφισμό. Και ο χρουστσοφισμός είναι το μπουρζουάδικο πνεύμα.

Εγώ τα είπα αυτά τα πράγματα κατά πρόσωπο στον Χρουστσόφ... θα σας πω ότι δεν πρέπει να σερνόμαστε πίσω από τους χρου-στσο-φι-κούς! Και δεν έχουμε μόνο έναν Χρουστσόφ. Είναι πολλοί χρουστσοφικοί. Είναι η συντριπτική πλειοψηφία. Κ' εμείς που στεκόμαστε σε άλλες θέσεις αρχών, πρέπει να σκεφτόμαστε πιο βαθιά... Γιατί υπάρχει σ' εμάς τέτοια κατάσταση; Ποια είναι η αιτία; Μόνο ένας Χρουστσόφ φταίει; Πετάχτηκε εύκολα. Όμως γύρω κάθονται χρουστσοφικοί. Μόνο που αυτοί δε βγάζουν τσιμουδιά. Και τώρα αυτοί κατάλαβαν... Όλοι θέλουν να ζήσουν, δίκαιη απαίτηση. Όμως αν εμείς στρέψουμε τώρα την προσοχή μας σε αυτό; Εμείς που θεωρούμε τον εαυτό μας κομμουνιστή, τότε εμείς θα τραβήξουμε πάνω στον μπουρζουάδικο κάμπο προς βοήθεια του Χρουστσόφ, θα κρατιόμαστε από το παλούκι του για να μην μείνουμε πίσω απ' αυτόν.

21.6.1972

(Αυτό ακριβώς κάνει τώρα το χρουστσοφικό οπορτουνιστικό αντεπαναστατικό «Κ»ΚΕ (Δ.Π.))

(Από το βιβλίο του Φ. Τσούγιεφ «Μολότοφ, ο ημικρατικός κυβερνήτης», Μόσχα, 2000, σελ. 552).

Αρ. Φύλ. 115-116 1-31 Αυγούστου 2001

Διαβάστε Περισσότερα »

Ο σύντροφος των ηγεσιών «Κ»ΚΕ-ΣΥΝ Δ. Χριστόφιας και τα «εικονίσματα» της Παναγίας

Το χρουστσοφικό ρεφορμιστικό κόμμα ΑΚΕΛ της Κύπρου αύξησε, ως γνωστόν, στις τελευταίες εκλογές το ποσοστό των ψήφων του, πράγμα που έδωσε τη δυνατότητα στο γραμματέα του Δημήτρη Χριστόφια να αναδειχτεί πρόεδρος της νέας Βουλής της Κύπρου.

Απ' την «Ελευθεροτυπία» πληροφορούμαστε ότι τον συνεχάρησαν όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί των πολιτικών κομμάτων και ανάμεσά τους ο συνυποψήφιος Ν. Αναστασιάδης, που ανάμεσα στις άλλες συστάσεις που του έκανε «ήταν να μην κατεβάσει το εικόνισμα της Παναγίας από το γραφείο του προέδρου, το οποίο διατήρησαν οι επτά προηγούμενοι πρόεδροι του Σώματος. Και ο κ. Χριστόφιας απάντησε: «Όχι μόνο δεν θα κατεβάσω την Παναγία από το γραφείο μου, αλλά θα βάλω και δεύτερη. Αυτή την παραγγελία μού έκανε η μάνα μου που θρησκεύει ως το κόκκαλο». Πληροφορίες λένε ότι μετά την προ διετίας περιπέτεια της υγείας του, ο κ. Χριστόφιας έχει στο σπίτι του το εικόνισμα της Παναγίας και ανάβει συχνά ο ίδιος το καντήλι της» και ο αστός δημοδιογράφος Φ.Κ. ειρωνικά καταλήγει: «Άλλαξαν, βλέπετε, πολλά πράγματα στο κομμουνιστικό στρατόπεδο και έπονται, προφανώς, κι άλλα...» («Ελευθεροτυπία» 9.6.2001).

Και η περίπτωση Χριστόφια δείχνει ότι η συγχώνευση του χρουστσοφικού ρεβιζιονισμού με τη θρησκεία είναι στις μέρες το αντεπαναστατικό αυτό πολιτικό ρεύμα σε παγκόσμια κλίμακα (ΑΚΕΛ, «Κ»ΚΕ, ΚΚΡΟ, κλπ.) -μια επιπλέον απόδειξη πλήρους εγκατάλειψης του μαρξισμού εκ μέρους των ηγετών των χρουστσοφικών ρεβιζιονιστικών κομμάτων που βαδίζουν στα χνάρια της παλιάς σοσιαλδημοκρατίας η οποία έχει εδώ και πολλές δεκαετίες πριν συγχωνευτεί με τη θρησκεία και είναι ο πρώτο διδάξας αυτής της αντεπαναστατικής πορείας.

Όσον αφορά τον ηγέτη του ΑΚΕΛ έχει τώρα την ευκαιρία ή να μετατρέψει το προεδρικό Μέγαρο σε Μοναστήρι και να καλέσει σ' αυτό του μόνιμους συγκάτοικους του τις συντρόφισσές του θεούσες Παπαρήγα-Κανέλλη-Ζουράρι, κλπ. ή σε θρησκευτικό μαγαζί, δεχόμενος μερικές εικόνες από την ηγεσία του «Κ»ΚΕ για να τις προσφέρει ως «δώρα» στους «υψηλούς» κάθε φορά «επισκέπτες» του.

Του ευχόμαστε καλή «σταδιοδρομία»(!) για τα συμφέροντα της αστικής τάξης.

Αρ. Φύλ. 115-116 1-31 Αυγούστου 2001

Διαβάστε Περισσότερα »