Ηγεσία σοσιαλδημοκρατικού «Κ»ΚΕ: Εκ νέου σταθερά και με συνέπεια στον «Ευρωμονόδρομο»

Πλήρης ευθυγράμμιση με τη σημερινή ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ιμπεριαλιστών-ντόπιου κεφαλαίου ΠΑΡΑΜΟΝΗΣ της χώρας στην ιμπεριαλιστική ΕΕ

Παρά τις κατά καιρούς δημαγωγικές «κορώνες» και τους ταχτικίστικους ελιγμούς της σοσιαλδημοκρατικής ηγεσίας του χρουτσωφικού «Κ»ΚΕ που καλλιεργούν την απατηλή εντύπωση περί δήθεν «αποδέσμευσης» της χώρας από την ΕΕ γι' αυτή την περίοδο («αποδέσμευση» που καθόλου δε σημαίνει αποχώρηση) - με σκοπό την παραπλάνηση και εξαπάτηση της εργατικής τάξης και του λαού- η πραγματική θέση της ηγεσίας ήταν ΚΑΙ παραμένει η ΠΑΡΑΜΟΝΗ της Ελλάδας στην ιμπεριαλιστική ΕΕ, θέση που με κατηγορηματικό και σαφή τρόπο είχε διατυπώσει σε σχετικά πρόσφατη δήλωσή της η σοσιαλδημοκράτισσα Α. Παπαρήγα: «η λύση έξω από το Ευρώ και Δραχμή στις παρούσες συνθήκες είναι καταστροφική» («Ρ», 31/5/2011, σελ. 6), δίνοντας εκ νέου εξετάσεις υποταγής στα μονοπώλια της ΕΕ και στο ντόπιο κεφάλαιο υπερασπίζει ανοιχτά και χωρίς περιστροφές τη γραμμή τους.

Όμως από καιρό σε καιρό η ηγεσία του «Κ»ΚΕ υποχρεώνεται να επαναλάβει και να επαναπροβάλλει την πραγματική της θέση ΥΠΕΡ της παραμονής της χώρας στην ΕΕ. Έτσι στο «Κάλεσμα του Πολιτικού Γραφείου της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ» (29/8/2012, μπροσούρα «Ριζοσπάστη») τάσσεται όχι μόνο κατά της εξόδου της χώρας από την ΕΕ αλλά και κατά της εξόδου από το ΕΥΡΩ: «Η χρεοκοπία και η έξοδος από το ευρώ συνεπάγονται απότομη άνοδο των τιμών στη «θάλασσα» των εισαγόμενων προϊόντων, τεράστια απώλεια αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων» (σελ. 4) και για να στηρίξει-δικαιολογήσει την προδοτική φιλο-ιμπεριαλιστική αυτή θέση ΥΠΕΡ της ΠΑΡΑΜΟΝΗΣ της χώρας στην ΕΕ προχωρεί παραπέρα προκλητικά ισχυριζόμενη-ψευδόμενη, και αυτογελιοποιούμενη, πως τάχα και «τμήματα του κεφαλαίου θέλουν και θα ωφεληθούν από μια έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη». (σελ. 4)

Δεν είναι μόνο οι νεότερες αλλά και όλες οι παλιότερες τοποθετήσεις της Παπαρήγα κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση, όπως π.χ. σε συνέντευξή της στη ΝΕΤ, πριν περίπου μια δεκαετία, όπου σε ερώτηση δημοσιογράφου της εκπομπής «Πρώτη Γραμμή»: «άρα παλεύετε για την αλλαγή της Ευρώπης, δε ζητάτε να βγει η χώρα μας από την ΕΕ;», απάντησε: «αναμφισβήτητα, όσο ο συσχετισμός δύναμης είναι αυτός που είναι, παλεύουμε και από μέσα», ονειρευόμενη έτσι μια «Ευρώπη του σοσιαλισμού», για «να πετάξει το μπαλάκι» στη συνέχεια στο λαό: «εμείς θεωρούμε ότι αν ο λαός θελήσει να βγει από την ΕΕ πρέπει να το επιδιώξει» («Ρ» 6/12/2003, σελ.8), φτάνοντας αργότερα η ηγεσία του «Κ»ΚΕ ως την ανόητη χρουστσοφική πολιτική κοτσάνα πως την έξοδο απ’ την ΕΕ την «επιθυμεί» τάχα το ντόπιο κεφάλαιο: «την έξοδο απ’ την ΕΕ μπορεί συγκυριακά να την επιθυμούν και μερίδες του ντόπιου κεφαλαίου» («Ρ» 15/12/2010, σελ. 6).

Και παρόλα αυτά λίγες μέρες πριν η ηγεσία του «Κ»ΚΕ διατυμπάνιζε σε πηχυαίο τίτλο για τους χρουστωφικούς της συντρόφους, του σοσιαλδημοκρατικού ΣΥΡΙΖΑ: «Ντελάλης του Ευρωμονόδρομου ο ΣΥΡΙΖΑ» («Ρ» 21/8/2012, σελ. 10) αλλά και εντελώς πρόσφατα σε δυο σχόλια ο «Ριζοσπάστης» ψευδόμενος προκλητικά αναφέρεται δημαγωγικά πως τάχα μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ είναι «υπέρ του ευρωενωσιακού λάκκου των λεόντων» («Ρ» 29/9/2012, σελ. 4), όταν και από το μόλις παραπάνω απόσπασμα του πρόσφατου καλέσματος του ΠΓ του «Κ»ΚΕ απορρέει σαφέστατα ότι ΚΑΙ οι σοσιαλδημοκράτες ηγέτες του «Κ»ΚΕ είναι ΥΠΕΡ της παραμονής της χώρας στο «λάκκο των λεόντων» της ΕΕ και ΚΑΤΑ της εξόδου ακόμα και από το ΕΥΡΩ γιατί αυτό θα σημάνει «τεράστια απώλεια αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων»(!).

Όσο για τον ισχυρισμό, στο ίδιο σχόλιο, πως μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ οικειοποιείται «ιστορία, αγώνες, συνθήματα και αξίες που δεν του ανήκουν» παίρνοντας «ολίγον από ΕΑΜ, ολίγον απ' τα συνθήματα του ΚΚΕ» («Ρ», 29/9/2012, σελ. 4), αυτό ισχύει και για την ηγεσία του «Κ»ΚΕ αφού και τα δυο («Κ»ΚΕ-ΣΥΝ) γεννήθηκαν το 1956 ως σιαμαία σοσιαλδημοκρατικά εκτρώματα της επέμβασης των σοβιετικών χρουτσωφικών στο ΚΚΕ, έζησαν και έδρασαν για μια ολόκληρη δωδεκαετία σ' αυτή την κατάσταση και το 1968 διαχωρίστηκαν μεταξύ τους και από τότε ζουν και δρουν ως σοσιαλδημοκρατικά δίδυμα του 20ου συνεδρίου του ΚΚΣΕ (Φλεβάρης 1956) και της πραξικοπηματικής παρασυναγωγής της «6ης Ολομέλειας» (Μάρτης 1956) και επομένως από την αρχή δεν είχαν και δεν έχουν καμιά σχέση (ιδεολογική, πολιτική, οργανωτική) με το παλιό επαναστατικό ΚΚΕ. Στους χρουτσωφικούς σοσιαλδημοκράτες των «Κ»ΚΕ-ΣΥΝ ανήκουν μόνο τα αποκαΐδια και οι στάχτες της παλιάς σοσιαλδημοκρατίας: Είναι οι νόμιμοι αποκλειστικοί κληρονόμοι τους.

Πουθενά στο «κείμενο» δεν προβάλλεται η αντιιμπεριαλιστική θέση-σύνθημα «ΕΞΩ η Ελλάδα από την ΕΕ» που έχει εδώ και πολύ καιρό οριστικά εγκαταλειφτεί, ενώ σε άλλο σημείο επιβεβαιώνεται εκ νέου ότι η ηγεσία του «Κ»ΚΕ δεν θέλει σε καμία περίπτωση σήμερα, ΕΔΩ και ΤΩΡΑ, έξοδο της χώρας από την ΕΕ αλλά ακόμα και την κακόφημη «αποδέσμευση» την παραπέμπει στο μακρινό μέλλον: «Να γίνει παλλαϊκό σύνθημα πάλης η φιλολαϊκή διέξοδος από την κρίση, που σημαίνει πάλη για να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις του δρόμου ανάπτυξης χωρίς μονοπώλια, ταξική εκμετάλλευση, με κοινωνικοποίηση, κεντρικό σχεδιασμό και εργατικό - λαϊκό έλεγχο, με αποδέσμευση από την ΕΕ και μονομερή διαγραφή του χρέους.» (σελ. 4). Και αλλού: «πορεία ρήξης και ανατροπής της εξουσίας των μονοπωλίων, των καπιταλιστικών ομίλων, απαλλαγής από τα δεσμά της ΕΕ, με την κατάκτηση της εργατικής - λαϊκής εξουσίας.» (σελ. 2) (μέσω προφανώς του «ειρηνικού κοινοβουλευτικού δρόμου» των 20ου Συνεδρίου-«6ης Ολομέλειας»).

Με την φιλο-ιμπεριαλιστική αυτή θέση της η ηγεσία του «Κ»ΚΕ εκφράζει την ΠΛΗΡΗ ευθυγράμμισή της με την ΤΩΡΙΝΗ στρατηγική ΕΠΙΛΟΓΗ του ντόπιου κεφαλαίου και των ισχυρών ιμπεριαλιστικών δυνάμεων της ΕΕ όπως έχει αυτή εκφραστεί επανειλημμένα από τους εκπροσώπους της και από τα μεγαλοαστικά κόμματα και τον ΣΕΒ με προεξάρχοντα τον πρόεδρο του Δ. Δασκαλόπουλο: «ΕΥΡΩΠΗ ή ΧΑΟΣ» (20/3/2012)

Τέλος, πέρα από τη σαφέστατη μετατόπιση της ηγεσίας του «Κ»ΚΕ ολοένα και ΔΕΞΙΟΤΕΡΑ και προς τις θέσεις των μεγαλοαστικών κομμάτων αλλά και σε φιλο-ιμπεριαλιστική κατεύθυνση (θέματα για τα οποία θα γίνει αναφορά σε άλλο σημείωμα), το εξοργιστικότερο όλων είναι ότι στο «κείμενο» γίνεται απλά λόγος για «ακραία αντιδραστική και αντικομμουνιστική "Χρυσή Αυγή"» (σελ. 2), αποφεύγοντας σκόπιμα να την χαρακτηρίσουν ναζι-φασιστική εγκληματική-χιτλερική συμμορία όπως στην πραγματικότητα είναι.

Διαβάστε Περισσότερα »

Ο ρεφορμιστής εργατοπατέρας Γ. ΜΑΥΡΙΚΟΣ, γραμματέας της ΠΣΟ, δραστήριος και αδίστακτος υπερασπιστής των ρεφορμιστών της "COSATU" - ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ των μεταλλωρύχων της Ν. Αφρικής

Οι χρουτσωφικοί σοσιαλδημοκράτες ΔΗΜΙΟΙ-ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ των απεργών μεταλλωρύχων

Ο ρεφορμιστής εργατοπατέρας Γ. ΜΑΥΡΙΚΟΣ, γραμματέας της ΠΣΟ, δραστήριος και αδίστακτος υπερασπιστής των ρεφορμιστών της "COSATU" - ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ των μεταλλωρύχων της Ν. Αφρικής

Η Παγκόσμια Συνδικαλιστική Ομοσπονδία (ΠΣΟ): από ρεφορμιστική - με την ενδεχόμενη προσχώρηση της "COSATU" σ' αυτή- στιγματίζεται-«αναβαθμίζεται» επιπλέον και σε ΔΗΜΙΟ του διεθνούς προλεταριάτου

Από τότε που διαπράχθηκε (16/8/2012) το αποτρόπαιο έγκλημα της μαζικής σφαγής των μεταλλωρύχων της Νότιας Αφρικής για τους λακέδες του ντόπιου κεφαλαίου αλλά και των μεγάλων μονοπωλίων της ΕΕ ρεφορμιστές ηγέτες των «Κ»ΚΕ-ΠΑΜΕ οι πραγματικοί υπαίτιοι που έδωσαν την ΕΝΤΟΛΗ και ΔΙΕΤΑΞΑΝ τη σφαγή παραμένουν ακόμα κάποιες «αόρατες» και «ανώνυμες» δυνάμεις και κάποια «ανώνυμη» κυβέρνηση όπως μας «διαφωτίζει» εκ νέου μια «εξυπνο»-κυρά σοσιαλδημοκράτισσα ονόματι Δέσποινα Ορφανάκη, γράφοντας πως ήταν «οι κρατικές δυνάμεις καταστολής» («Ρ» 2/9/2012 σελ. 24), ακολουθώντας προφανώς οι «ανακοινώσεις» των «Κ»ΚΕ-ΠΑΜΕ που έκαναν λόγο για «Αστυνομικές δυνάμεις» και «δυνάμεις καταστολής» αντίστοιχα («Ρ», 18/8/2012, σελ 17).

Αν το μεγαλοαστικό «ΒΗΜΑ» φτάνει στο σημείο να γράψει ότι «Ο ΝΟΤΙΟΑΦΡΙΚΑΝΟΣ πρόεδρος Τζέικομπ Ζούμα φέρει μεγάλες ευθύνες για τη σφαγή στη Μαρικάνα» («Βήμα» 2/9/2012, σελ. Α32) -και αυτό όχι γιατί ενδιαφέρεται για τους σφραγιασθέντες μεταλλωρύχους και τα συμφέροντα των εργαζομένων γενικά μα επειδή δεν μπορεί να το αποκρύψει - η σοσιαλδημοκράτισσα μεγαλο-κυρά Δ. Ορφανάκη στο νέο πρόσφατο τρισάθλιο και κατάπτυστο σχόλιό της στο «Ριζοσπάστη» (23/9/2012, σελ. 6) καθόλου δεν καταγγέλλει το ΔΟΛΟΦΟΝΟ και ΥΠΑΙΤΙΟ της μαζικής σφαγής πρόεδρο της Νότιας Αφρικής, ξεπέφτοντας έτσι στον «αξιοζήλευτο» ρόλο μιας αξιοθρήνητης υπηρετριούλας της «αυλής» του Τζέικομπ Ζούμα δολοφόνου των μεταλλωρύχων.

Ποιοι ήταν όμως οι «ανώνυμοι» και «αόρατοι» δολοφόνοι των απεργών μεταλλωρύχων δηλ. ποιοί έδωσαν την ΕΝΤΟΛΗ και ποιοι ΔΙΕΤΑΞΑΝ αυτή τη μαζική σφαγή που δεν κατονομάζονται από τους προδότες ρεφορμιστές ηγέτες των «Κ»ΚΕ-ΠΑΜΕ;

Αυτός που έδωσε την ΕΝΤΟΛΗ ήταν η ισχυρή αγγλική πολυεθνική "LONMIN" και αυτός που έδωσε τη ΔΙΑΤΑΓΗ της σφαγής ήταν η αιματοβαμμένη κυβέρνηση της Ν. Αφρικής με πρωθυπουργό τον Τζέικομπ Ζούμα. Από ποιους, τώρα, συγκεκριμένα αυτή αποτελείται ας δώσουμε το λόγο στην αστική φυλλάδα «Ριζοσπάστης» για να μην μείνει «παραπονεμένη» επειδή είναι το μόνο σημείο που δε λέει και δεν μπορεί να γράψει ψέματα: «Στην κυβέρνηση της Νότιας Αφρικής συμμετέχουν το Αφρικάνικο Εθνικό Κογκρέσο ANC, το Νοτιοαφρικάνικο Κομμουνιστικό Κόμμα και τα συνδικάτα COSATU» («Ρ», 26/8/2012, σελ. 17). Να, λοιπόν, ποιοι είναι οι ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ των μεταλλωρύχων της Ν. Αφρικής: πέρα από το ANC, είναι οι ομοϊδεάτες των «Κ»ΚΕ-ΠΑΜΕ: το χρουτσωφικό Νοτιοαφρικάνικο «Κομμουνιστικό» Κόμμα και τα ρεφορμιστικά κυβερνητικά συνδικάτα "COSATU".

Όμως ο «Ριζοσπάστης» (18/8/2012) δεν απέκρυψε -αποκρύβει μόνο τους ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣ, έπραξε κάτι πολύ χειρότερο και εξοργιστικότερο για να καλύψει το μεγάλο έγκλημά τους: πρόβαλλε-διαφήμισε από τις στήλες του τις υποκριτικές εξοργιστικές δηλώσεις των δολοφόνων που όχι μόνο διαστρέφουν προκλητικά την αλήθεια μα και προσβάλλουν και διασύρουν βάναυσα με τον πλέον προκλητικό τρόπο τη μνήμη των δολοφονημένων ηρωικών μεταλλωρύχων - θυμάτων τους. (Τζ. Ζούμα: «Βαθιά λύπη για την τραγική απώλεια ζωών», COSATU: «Αποτροπιασμό... για το κύμα βίας», ANC: «Λύπη για τους θανάτους των απεργών», «Ρ» 18/8/2012, σελ. 17 και ΝΑ«Κ»Κ: «εξέφρασε τα συλλυπητήρια στους οικείους των θυμάτων, επέρριψε ευθύνες για το αιματοκύλισμα στο ορυχείο στην ηγεσία της συνδικαλιστικής οργάνωσης "AMCWU"», «Ρ» 21/8/2012, σελ 17.)

Πρώτα-πρώτα πρέπει να σημειωθεί πως ως τα σήμερα οι σοσιαλδημοκράτες ηγέτες του «Κ»ΚΕ, οι ρεφορμιστές ηγέτες του ΠΑΜΕ αλλά ούτε και οι ρεφορμιστές ηγέτες της ΠΣΟ με γενικό γραμματέα το γνωστό ρεφορμιστή εργατοπατέρα Γ. Μαυρίκο ΔΕΝ καταδίκασαν αλλά ΟΥΤΕ ΚΑΝ κατονόμασαν τους πραγματικούς υπαίτιους της μαζικής αποτρόπαιης σφαγής των απεργών μεταλλωρύχων στη Νότια Αφρική.

Δεύτερο, οι ηγέτες των «Κ»ΚΕ-ΠΑΜΕ ΔΕΝ διέκοψαν σχέσεις με ΝΑ«Κ»Κ και COSATU αντίστοιχα, πράγμα που σαφέστατα και στην πράξη σημαίνει ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ της μαζικής σφαγής των μεταλλωρύχων, μετατρεπόμενοι έτσι οι ίδιοι και το σύνολο των χρουτσωφικών σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων που αρνήθηκαν την ΚΑΤΑΔΙΚΗ αυτού του αποτρόπαιου εγκλήματος, σε ΔΗΜΙΟΥΣ των εργατών, βαδίζοντας στα χνάρια της παλιάς προδοτικής σοσιαλδημοκρατίας. Οι ρεφορμιστές ηγέτες των «Κ»ΚΕ-ΠΑΜΕ επέδειξαν παρεμφερή συμπεριφορά κατά τη διάρκεια της απεργίας 20-21 Οκτώβρη 2011 όταν ανέλαβαν με εντολή της κυβέρνησης Παπανδρέου να περιφρουρήσουν το αντιδραστικό αστικό κοινοβούλιο ώστε να περάσουν όλα τα μέτρα, με ροπαλοφόρους του ΠΑΜΕ που υποκατέστησαν την Αστυνομία (σε συνεργασία μαζί της) και ξυλοφόρτωσαν διαδηλωτές απεργούς που ήθελαν να πλησιάσουν τη Βουλή, μετατρεπόμενοι έτσι σε ομάδες κρούσης του κεφαλαίου.

Τρίτο, οι ρεφορμιστές ηγέτες των «Κ»ΚΕ-ΠΑΜΕ όχι μόνο δεν καταδίκασαν τους δολοφόνους των μεταλλωρύχων και δεν διέκοψαν σχέσεις μαζί τους αλλά επέκτειναν παραπέρα και αναβάθμισαν σταθερά τις σχέσεις τους με τους δολοφόνους ηγέτες του COSATU με την πρόσφατη πρωτοβουλία του εργατοπατέρα Γ. Μαυρίκου, μέλους της ΚΕ του «Κ»ΚΕ. (Πρόσφατη επίσκεψη των Senzeni και Madoda (NUM) που όπως μας πληροφορεί ο «Ριζοσπάστης» «Μέσα σε συντροφικό κλίμα έγινε συζήτηση για την κατάσταση στη Νότια Αφρική, για τον ηρωικό αγώνα των ανθρακωρύχων, για το συνέδριο της COSATU») («Ρ», 13/9/2012, σελ. 14)

Τέταρτο, δεν είναι μόνο το ΠΑΜΕ που επεκτείνει και αναβαθμίζει τις σχέσεις του με τους δολοφόνους ρεφορμιστές της COSATU αλλά και η γνωστή ΠΣΟ, μια πάλαι ποτέ επαναστατική ταξική συνδικαλιστική οργάνωση που εκφυλίστηκε από τα μέσα της δεκαετίας του '50 με την επικράτηση του χρουτσωφικού ρεβιζιονισμού στο διεθνές εργατικό κίνημα, σε ρεφορμιστικό συνονθύλευμα στην υπηρεσία των συμφερόντων της διεθνούς αστικής τάξης και του ιμπεριαλισμού. Έτσι με την ενδεχόμενη προσχώρηση των δολοφόνων της κυβερνητικής COSATU στην ΠΣΟ που διακαώς επιθυμεί ο λακές του ντόπιου κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού Γ. Μαυρίκος αυτή από ρεφορμιστική στιγματίζεται-«αναβαθμίζεται» σε ΔΗΜΙΟ του παγκόσμιου προλεταριάτου.

Στην παρέμβασή του ο Γ.Μαυρίκος στο 11ο Συνέδριο της COSATU (17-20/9/2012) απηύθυνε, με πρωτοφανές θράσος και άφθαστη προκλητικότητα, εκ μέρους των ΔΗΜΙΩΝ-ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ ΠΣΟ-COSATU «συλλυπητήρια στην εργατική τάξη της Ν. Αφρικής» και ότι «ως Παγκόσμια Συνδικαλιστική Ομοσπονδία, ως Οργανισμός του διεθνούς προλεταριάτου (διάβαζε: πράχτορες της διεθνούς μπουρζουαζίας), συμπαραστεκόμαστε σταθερά στο πλευρό όλων των εργαζομένων που παλεύουν». («Ρ», 26/9/2012, σελ. 26)

Φαίνεται πως κατά τον εργατοπατέρα ρεφορμιστή Μαυρίκο, οι απεργοί μεταλλωρύχοι της Νότιας Αφρικής «δεν πάλευαν» και γι' αυτό τους «άξιζε» να δολοφονηθούν από τη ρεφορμιστική κυβερνητική δολοφονική κλίκα που αυτός καθοδηγεί. Τέτοια ελεεινή προδοτική στάση δύσκολα θα μπορούσε να βρεθεί στην ιστορία του διεθνούς εργατικού κινήματος και μάλιστα τη στιγμή που το αίμα των μεταλλωρύχων κυλάει στη Νοτιοαφρικανική γη, αίμα που θα στιγματίσει για πάντα αυτόν τον αδίστακτο αρχιπροδότη ρεφορμιστή και εθνικιστή-ρατσιστή υπηρέτη της διεθνούς μπουρζουαζίας και του ιμπεριαλισμού. (Εθνικιστής-ρατσιστής επειδή δεν ψήφισε το νόμο για τους μετανάστες συμπαρατασσόμενος με τους εθνικιστές-ρατσιστές της μοναρχοφασιστικής ΝΔ και του ναζιφασιστικού ΛΑΟΣ, με το «επιχείρημα» πως το νομοσχέδιο δημιουργεί «θέμα μειονότητας και για τους μετανάστες» («Ρ» 9/2/2010, σελ.15) μέχρι και «δημιουργία και ανακίνηση μειονοτικών και εθνικιστικών ζητημάτων μέχρι και την αλλαγή συνόρων» («Ρ» 7/3/2010, σελ. 7).)

Διαβάστε Περισσότερα »

ΟΧΙ στο φασιστικό ΠΟΓΚΡΟΜ «ανακατάληψης των πόλεων» της κυβέρνησης του ΡΑΤΣΙΣΤΗ Α. Σαμαρά κατά των μεταναστών με την άμεση καθοδήγηση του φανατικού ρατσιστή φασιστοειδούς Ν.ΔΕΝΔΙΑ, συντονισμένου και με τις δολοφονικές επιθέσεις των χιτλερικών «ταγμάτων εφόδου» της ναζι-φασιστικής «Χρυσής Αυγής» και των κάθε λογής εθνικιστών-ρατσιστών

Το σύνθημα «θα ανακαταλάβουμε τις πόλεις» υπήρξε ένα από τα κεντρικά συνθήματα του προεκλογικού αγώνα του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ και του υπερεθνικιστή ρατσιστή αρχηγού της. Και είναι το μοναδικό που σήμερα υλοποιείται από την κυβέρνησή του γιατί όλα τα άλλα ήταν δημαγωγία και απάτη ενός ανίκανου πολιτικάντη που με σοβαροφανείς πόζες προσπαθεί να αποκρύψει την κραυγαλέα ανεπάρκειά τους ως πολιτικού ηγέτη και πρωθυπουργού.

Στο υπουργείο Δημόσιας Τάξης ο Α. Σαμαράς τοποθέτησε το πιο κατάλληλο πρόσωπο: το Ν. Δένδια ένα από τα γνωστότερα και δοκιμασμένα φασιστοειδή της ΝΔ με πλούσιο φασιστικό παρελθόν και ανάλογο «έργο» μα και από τους πιο φανατικούς ρατσιστές, «ισάξιο» του αρχηγού του κόμματός του και σημερινού πρωθυπουργού.

Ο φλύαρος και υπερφίαλος αντιδραστικός πολιτικάντης Ν. Δένδιας με τη διαρκώς επαναλαμβανόμενη ανόητη κομπορρημοσύνη έχει γίνει γνωστός τόσο για το φασιστικό «κουκουλονόμο» όσο και για ολόκληρο το «βίο και πολιτεία» του στην κυβέρνηση Καραμανλή και δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. Όμως, δεν μπορεί να μην αναφερθεί η τοποθέτηση ενός γνωστού στους παλιότερους χουντοφασίστα - που βέβαια καθόλου δεν εκπλήσσει - στη θέση του Γ.Γ. του Υπουργείου Δημόσιας τάξης, του Ανδρεουλάκου, που συμμετείχε στα στρατοδικεία της στρατιωτικο-φασιστικής δικτατορίας και καταδίκαζε κομμουνιστές και αντιφασίστες αγωνιστές αλλά και ισχυρίζονταν ότι η «επανάστασις» της εγκληματικής συμμορίας των φασιστών-συνταγματαρχών δημιουργεί «δίκαιο», πράξη που δείχνει το υπεραντιδραστικό μέγεθος του φασιστοειδούς Ν. Δένδια στον οποίο έχει ανατεθεί το «θεάρεστο» φασιστικό έργο «ανακατάληψης των πόλεων» δηλ. η εξαπόλυση ενός πρωτοφανούς φασιστικού πογκρόμ της κυβέρνησης Σαμαρά κατά των μεταναστών.

Αμέσως μετά την συγκρότηση τη κυβέρνησης ο υπουργός Δημόσιας Τάξης Ν. Δένδιας με το αντιδραστικό του επιτελείο εκπόνησε ταχύτατα το γνωστό κακόφημο σχέδιο «Ξένιος Ζεύς» και εξαπόλυσε σε όλες τις πόλεις ένα πρωτοφανές σε έκταση όργιο τρομοκρατίας ξυλοδαρμών, προσαγωγών, συλλήψεων, κλπ. φασιστικό πογκρόμ κατά των μεταναστών, δηλ. εξαπέλυσε χιλιάδες αστυνομικούς πανελλαδικά και σε κάθε γειτονιά των πόλεων διενεργώντας μαζικές συλλήψεις χιλιάδων μεταναστών κλείνοντάς τους αρχικά στα κρατητήρια και στη συνέχεια στέλνοντας τους σε διάφορα πρόχειρα στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Αν αυτή η γελοία αλλά αδίστακτη και επικίνδυνη φαστιστο-ρατσιστική φιγούρα που ακούει στο όνομα Ν. Δένδιας εκπόνησε το πρωτοφανούς βαρβαρότητας κακόφημο σχέδιο «Ξένιος Ζεύς» κατά των μεταναστών και μίλησε ακόμα για «Κάθοδο των Δωριέων», ο ανίκανος πολιτικάντης υπερεθνικιστής αρχηγός του, θαυμαστής και υπερασπιστής των προδοτικών ταγμάτων Ασφαλείας, αφού πρώτα, ως άφθαστος γελωτοποιός διασκέδασε τη Μέρκελ στο Βερολίνο, στα τέλη Αυγούστου δήλωσε για το φασιστικό πογκρόμ: «Η επιχείρηση Ξένιος Ζευς άρχισε να αλλάζει την εικόνα στο κέντρο τον πόλεων. Σύντομα η Ελλάδα θα ξαναγίνει ασφαλής χώρα». Λίγο αργότερα περιφέρονταν και οι δυο τους στο χώρο της Ομόνοιας θαυμάζοντας το «έργο» τους.

Χέρι-χέρι και σε πλήρη συντονισμό με το φασιστικό πογκρόμ του «Ξένιου Δία» εξελίχθηκαν και εξελίσσονται οι δολοφονικές επιθέσεις των χιτλερικών αποβρασμάτων των ναζιφασιστών της «Χρυσής Αυγής», ενθαρρυμένων προφανώς από την κυβέρνηση Σαμαρά και υποβοηθούμενων όχι μόνο από τους ναζιφασίστες αστυνομικούς που ψήφισαν στις εκλογές τη «Χρυσή Αυγή» αλλά και από το σύνολο των φασιστοειδών της Αστυνομίας. Η τρομοκρατική ναζιφασιστική συμμορία της «Χρυσής Αυγής» με τα εγκληματικά δολοφονικά «τάγματα εφόδου» επιτίθεται οργανωμένα, ξυλοκοπεί ανελέητα, δέρνει, μαχαιρώνει και δολοφονεί μετανάστες, σπάζει διαμερίσματα, βάζει φωτιά στα παραπήγματα που διαμένουν, φτάνοντας ως το σημείο, με την ανοχή κα την ενθάρρυνση του Δένδια, να ζητά άδειες και να καταστρέφει εμπορεύματα μικροπωλητών, μια πρωτοφανής φασιστική τρομοκρατία και μια διαρκής κόλαση για όλους τους μετανάστες, μια τρομοκρατία που έχει επεκταθεί ακόμα και σε τσιγγάνους και σε έλληνες που πηγαίνουν στα μαγαζιά τους.

Η φασιστική αυτή τρομοκρατία έχει διασύρει και εκθέσει διεθνώς τη χώρα μας, ενώ συνάμα αποτελεί το μελανότερο στίγμα στην ιστορία της, μια κατάσταση που εξελίσσεται επικίνδυνα για τις δημοκρατικές ελευθερίες και αποτελεί πρόκληση για τον αντιφασίστα λαό μας που προς το παρόν παραμένει απλός θεατής αντί να προχωρήσει, το ταχύτερο δυνατό, σε μαζικές μαχητικές διαδηλώσεις, τσακίζοντας στην πράξη και βία των ναζιφασιστικών χιτλερικών αποβρασμάτων πριν είναι πολύ αργά.

Τεράστιες είναι οι ευθύνες της προδοτικής χρουτσωφικής σοσιαλδημοκρατίας («Κ»ΚΕ-ΣΥΝ) αλλά και όλων των εκείνων των δυνάμεων που με την πολίτική τους στάση έχουν αμβλύνει στο έπακρο και σε πολύ επικίνδυνο σημείο την αντιφασιστική συνείδηση του λαού αλλά και έχουν εγκαταλείψει στην πράξη την πάλη κατά του φασισμού που έχει επικίνδυνα σηκώσει κεφάλι. (Περίπτωση ακραίας άμβλυνσης της αντιφασιστικής συνείδησης αποτελεί η επαίσχυντη φιλοναζιστική πράξη στελεχών του ΠΑΜΕ-«Κ»ΚΕ στην Χαλυβουργική υποδοχής «μετά βαΐων και κλάδων» των ναζιφασιστών της Χ.Α. με επικεφαλής τον Η. Κασιδιάρη αντί να τους εκδιώξουν. Άμβλυνση της αντιφασιστικής συνείδησης συνιστά και η συμμετοχή των Δούρου-Κανέλλη σε τηλεοπτική συζήτηση με ναζιφασίστες που στη μια έριξε ένα ποτήρι νερό καταβρέχοντας την τη δε άλλη το θρασύδειλο αυτό χιτλερικό απόβρασμα γρονθοκόπησε επανειλημμένα με τον πιο βάρβαρο τρόπο. Οι αντιφασίστες και κομμουνιστές δεν συζητούν με τις εγκληματικές δολοφονικές ναζιφασιστικές συμμορίες. τις τσακίζουν-συντρίβουν).

Διαβάστε Περισσότερα »

Σύντομα στο blog

- Ηγεσία σοσιαλδημοκρατικού «Κ»ΚΕ: Εκ νέου σταθερά και με συνέπεια στον «Ευρωμονόδρομο»

- Ο ρεφορμιστής εργατοπατέρας Γ. ΜΑΥΡΙΚΟΣ, γραμματέας της ΠΣΟ δραστήριος και αδίστακτος υπερασπιστής των δολοφόνων μεταλλωρύχων της Ν. Αφρικής ρεφορμιστών της "COSATU"

Διαβάστε Περισσότερα »

Η γνώμη των Αλβανών για τον Ενβέρ Χότζα

[…] Σε μια άλλη δημοσκόπηση που έγινε στο δρόμο από το ράδιο ''Deutsche Welle'' στα Τίρανα τα επαινετικά σχόλια ήταν περισσότερα από τα επικριτικη για τον πρώην ηγέτη Ενβέρ Χότζα.

Μια γυναίκα λέει: «Ήταν μια μεγαλοφυΐα» Ένας άλλος άντρας είπε: «Ο Ενβέρ Χότζα ήταν, είναι και θα είναι μια μεγάλη μεγαλοφυία».

Ακόμα και πολλοί Αλβανοί νεολαίοι μεταξύ των 50 ατόμων που ερωτήθηκαν από το ραδιόφωνο ''DW'' εκφράζουν παρόμοια πεποίθηση: -Η κοινωνική Ασφάλιση στην περίοδο του Ενβέρ Χότζα και η ιστορική αξία της απελευθέρωσης της πατρίδας, είναι δύο από τα πιο σημαντικά επιχειρήματα.

Σε μια έρευνα του γερμανικού ραδιοφώνου ''DW'' στη νεολαία της Αλβανίας, ομόφωνα όλοι λένε: «Δεν βλέπουμε μέλλον για τους εαυτούς μας. Στην Αλβανία, έχει σάρωσει το έγκλημα και η διαφθορά για την πλειοψηφία των ανθρώπων με επιβλαβείς συνέπειες για το μέλλον μας».

(Απόσπασμα από την εφημερίδα ''Koha Jone'' με ημερομηνία 28 Νοεμβρίου 1999)

Διαβάστε Περισσότερα »

Παρέμβαση στην παρουσίαση του βιβλίου: «Ιμπεριαλισμός και εξάρτηση»

Στις 17 Ιούνη έγινε στο καφέ «ΦΛΟΡΑΛ» (Εξάρχεια) παρουσίαση του βιβλίου του Βασίλη Λιόση: «Ιμπεριαλισμός και εξάρτηση», που κυκλοφορεί απ’ τις εκδόσεις «ΚΨΜ», με ομιλητές τους Δ.Καλτσώνη (Επίκουρος καθηγητής Θεωρίας Κράτους και Δικαίου στο Πάντειο Πανεπιστήμιο) και Σ.Μαυρουδέα (Αναπληρωτής καθηγητής Οικονομίας, στο τμήμα Οικονομικών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας).

Ύστερα ακολούθησε ενδιαφέρουσα συζήτηση με σειρά παρεμβάσεις, μεταξύ των οποίων και συντρόφου της Οργάνωσης:

Καταρχήν δυο παρατηρήσεις που δεν έχουν σκοπό να υποβαθμίσουν τη σημασία του βασικού προβλήματος της εξάρτησης που πραγματεύεται το βιβλίο αλλά απλά να προσδιορίσουν τη σκοπιά της αναφοράς σ’ αυτό.

Η μια αφορά το βιβλίο που μετά την ανάγνωσή του εύκολα διαπιστώνεται ότι γενικά κινείται στα πλαίσια της χρουστσοφικής σοσιαλδημοκρατίας, δε «σπάει» ούτε θίγει αυτά τα πλαίσια, δε βγαίνει έξω απ’ αυτά.

Η άλλη παρατήρηση αφορά τον ισχυρισμό προηγούμενου ομιλητή, αλλά υπονοείται και στο βιβλίο, ότι στη Σοβιετική Ένωση, και μετά το θάνατο-δολοφονία του Στάλιν (Μάρτης 1953) και παρά την αντεπαναστατική ανατροπή που τότε σημειώθηκε και τις καπιταλιστικού χαρακτήρα μεταρρυθμίσεις που εφαρμόστηκαν στη συνέχεια, «διατηρήθηκε» και οικοδομούνταν τάχα «σοσιαλισμός» ως το 1990-91.

Παρόλο που πρόκειται για ένα δύσκολο, σύνθετο και πολύπλοκο φαινόμενο – κεντρικό όμως πρόβλημα του επαναστατικού κομμουνιστικού κινήματος – το οποίο δεν έχει ολοκληρωμένα και σε όλες τις πλευρές του αναλυθεί, ο ισχυρισμός των χρουστσοφικών ρεβιζιονιστών-σοσιαλδημοκρατών περί «συνέχισης οικοδόμησης του σοσιαλισμού»(!) είναι ένας ολωσδιόλου ατεκμηρίωτος και συνάμα αντιμαρξιστικός ισχυρισμός, βρίσκεται σε πλήρη ρήξη με το μαρξισμό γενικά και ειδικά με τη μαρξιστική θεωρία του επιστημονικού σοσιαλισμού-κομμουνισμού και επιπλέον – που είναι και το σπουδαιότερο – διαψεύδεται απ’ την αντικειμενική ιστορική πορεία της Σοβιετικής Ένωσης σταδιακής παλινόρθωσης του καπιταλισμού εκείνης της περιόδου που ολοκληρώθηκε στα μέσα της δεκαετίας του ΄60 με την τελευταία καπιταλιστική οικονομική μεταρρύθμιση που αποφασίστηκε το Σεπτέμβρη του 1965. Κι’ αυτό επειδή, η αστική ρεβιζιονιστική χρουστσοφική αντεπανάσταση που αγκάλιασε το εποικοδόμημα (αρχικά) και τη βάση της τότε σοσιαλιστικής σοβιετικής κοινωνίας σημειώθηκε και στους τρεις βασικούς τομείς: πολιτικό-ιδεολογικό-οικονομικό:

Στον ΠΟΛΙΤΙΚΟ τομέα με την επικράτηση της ρεβιζιονιστικής αντεπανάστασης ανατράπηκε βίαια η Διχτατορία του Προλεταριάτου και αντικαταστάθηκε απ’ τη δικτατορία της νέας, υπό διαμόρφωση, μπουρζουαζίας της Σοβιετικής Ένωσης, γεγονός που εκφράστηκε αργότερα και επίσημα πλέον στις αστικές σοσιαλδημοκρατικές απόψεις του 20^ου Συνεδρίου (Φλεβάρης 1956), ενώ, λίγα χρόνια μετά, στο 22^ο Συνέδριο (1961), έγινε και επίσημα παραδεχτό, ότι στη Σοβιετική Ένωση δεν υπήρχε πλέον Διχτατορία του Προλεταριάτου και ότι αυτή είχε αντικατασταθεί απ’ το αστικό «κράτος όλου του λαού» δηλ. τη δικτατορία της νέας σοβιετικής μπουρζουαζίας και επιπλέον δεν υπήρχε ούτε κομμουνιστικό κόμμα αφού κι αυτό είχε αντικατασταθεί απ’ το λεγόμενο «κόμμα όλου του λαού» δηλ. από ένα αστικό σοσιαλδημοκρατικού τύπου κόμμα.

Και είναι πασίγνωστο, ότι χωρίς Διχτατορία του Προλεταριάτου και χωρίς κομμουνιστικό κόμμα σε καμιά χώρα δεν μπορεί να υπάρξει ούτε να οικοδομηθεί ο σοσιαλισμός-κομμουνισμός, ενώ σε χώρες που υπήρξε διακόπτεται η παραπέρα οικοδόμησή του και αυτές μπαίνουν αναπόφευκτα σε μια πισωδρομική πορεία παλινόρθωσης του καπιταλισμού. Κι αυτό ακριβώς συνέβηκε στη Σοβιετική Ένωση και στις άλλες πρώην σοσιαλιστικές χώρες απ’ τις αρχές-μέσα της δεκαετίας του ΄50.

Στον ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟ τομέα στην κοινωνία της Σοβιετικής Ένωσης, μετά το ΄53, κυρίαρχη ιδεολογία δεν ήταν πλέον ο επαναστατικός μαρξισμός αλλά το αντεπαναστατικό ρεύμα του χρουστσοφικού ρεβιζιονισμού (= παραλλαγή της αστικής ιδεολογίας) ενώ στη συνέχεια προστέθηκαν δίπλα σ’ αυτό και σειρά άλλα παραδοσιακά αστικά ιδεαλιστικά φιλοσοφικά ρεύματα, μαζί και υπεραντιδραστικά όπως ο Νιτσεϊσμός και ο γερμανικός Ρομαντισμός, που, ως γνωστόν, αποτέλεσαν τη μήτρα κυοφόρησης-γέννησης και των ναζι-φασιστικών χιτλερικών θεωριών.

Στον ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ τομέα η εφαρμογή απ’ το ΄53 και μετά σειράς καπιταλιστικών οικονομικών μεταρρυθμίσεων στην τότε σοσιαλιστική οικονομία της Σοβιετικής Ένωσης με αποκορύφωμα τις μεταρρυθμίσεις του Σεπτέμβρη 1965 (ολόπλευρη και πλήρης επέκταση των Εμπορευματο-Χρηματικών Σχέσεων, Κέρδος ως σκοπός της παραγωγής, μετατροπή των Μέσων Παραγωγής σε Εμπορεύματα, πλήρης Οικονομική Ιδιοσυντήρηση, αυτονομία των επιχειρήσεων και Αποκέντρωση που οδήγησαν σε κατάργηση Πλάνου κλπ.) είχε ως αποτέλεσμα την εξάλειψη του σοσιαλισμού και την πλήρη παλινόρθωση του καπιταλισμού δηλ. οδήγησε στη εμφάνιση της λεγόμενης «σοσιαλιστικής» εμπορευματικής οικονομίας στην οποία σκοπός της Παραγωγής ήταν το Κέρδος, τα πάντα είχαν μετατραπεί σε Εμπορεύματα, ο νόμος της Αξίας καθόριζε την Παραγωγή, είχαν επανεισαχθεί όλες οι καπιταλιστικές οικονομικές κατηγορίες (Κέρδος, Αποδοτικότητα, Τόκος, καπιταλιστική τιμή Παραγωγής, κλπ.) και επανεμφανίστηκαν όλοι οι οικονομικοί νόμοι του καπιταλισμού και μαζί και τα άλλα δυο, πέραν του Κέρδους, βασικά του χαρακτηριστικά γνωρίσματα: η μετατροπή των μέσων Παραγωγής σε Εμπορεύματα και της εργατικής Δύναμης σε Εμπόρευμα.

Έτσι, μια χώρα με τα παραπάνω βασικά χαρακτηριστικά, όπως η Σοβιετική Ένωση της περιόδου των Χρουστσοφ-Μπρέζνιεφ-Γκορμπατσόφ δεν μπορεί σε καμιά περίπτωση να χαρακτηριστεί χώρα «σοσιαλιστική»: αντίθετα ήταν μια χώρα στην οποία είχε παλινορθωθεί πλέρια ο καπιταλισμός.

Και τώρα μερικές παρατηρήσεις-σημεία για το σημαντικότατο θέμα του βιβλίου: το πρόβλημα της ΕΞΑΡΤΗΣΗΣ ή μη της Ελλάδας απ’ τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, ιδιαίτερα την ιμπεριαλιστική Ευρωπαϊκή Ένωση:

Πρώτο, ορθά ο συγγραφέας, παρά τις όποιες υπαρκτές ελλείψεις και αντιρρήσεις, επιχειρηματολογεί και υπερασπίζει τη μαρξιστική θέση – που ήταν και θέση του επαναστατικού κομμουνιστικού κινήματος για πολλές δεκαετίες – ότι η Ελλάδα είναι και σήμερα μια χώρα ΕΞΑΡΤΗΜΕΝΗ απ’ τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, προφανώς και απ’ τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις της ΕΕ, και ανασκευάζει το μύθο ότι η σημερινή Ελλάδα είναι μια λίγο-πολύ «ιμπεριαλιστική»(!) χώρα, όπως υποστηρίζεται τα τελευταία χρόνια απ’ τη χρουστσοφική ηγεσία του σημερινού αστικού σοσιαλδημοκρατικού «Κ»ΚΕ, που οι σχέσεις της με την ΕΕ δεν χαρακτηρίζονται πλέον από ΥΠΟΤΑΓΗ και ΕΞΑΡΤΗΣΗ αλλά από «αλληλεξάρτηση»(!) δηλ. είναι τάχα σχέσεις «ισότιμης συμμετοχής»(!) σ’ αυτή την ιμπεριαλιστική Ένωση.

Δεύτερο, ο ισχυρισμός της ηγεσίας του «Κ»ΚΕ περί «ιμπεριαλιστικής» ή «μικρο-ιμπεριαλιστικής» Ελλάδας είναι ολωσδιόλου ατεκμηρίωτος αφού ως τώρα οι σοσιαλδημοκράτες ηγέτες δεν έχουν να παρουσιάσουν καμιά σχετική ανάλυση, και επομένως είναι εντελώς αυθαίρετος και πολιτικά άκρως επιζήμιος.

Τρίτο, η ηγεσία του «Κ»ΚΕ απλά εγκατέλειψε τη μαρξιστική ανάλυση-θέση του παλιού επαναστατικού ΚΚΕ και της Γ΄ Κομμουνιστικής Διεθνούς για τις σχέσεις Ελλάδας-ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, υιοθετώντας τα γνωστά μυθεύματα των αντεπαναστατών τροτσκιστών που κι αυτοί παρόλο που πέρασε σχεδόν ένας αιώνας δεν διαθέτουν επιστημονική μαρξιστική ανάλυση, την οποία υποκαθιστούν με διάφορες αντιμαρξιστικές φλυαρίες. Ορθά ο συγγραφέας σημειώνει τη νέα τροτσκιστική θέση της σημερινής ηγεσίας του «Κ»ΚΕ. Όμως δεν είναι μόνο αυτό και ούτε είναι το κύριο.

Τέταρτο, η «νέα» δήθεν θέση «αλληλεξάρτησης» της Ελλάδας με τις ισχυρές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις Γερμανία-Γαλλία κλπ., και γενικά με την ιμπεριαλιστική ΕΕ, δεν είναι ούτε νέα μα ούτε και παρουσιάζει καμιά πρωτοτυπία αλλά είναι πολύ παλιά. Πέρα απ’ το ότι η ηγεσία του «Κ»ΚΕ αναμασά τους γνωστούς τροτσκιστικούς μύθους, η θεωρία-θέση περί «αλληλεξάρτησης» είναι κατευθείαν δανεισμένη απ’ τους απολογητές της παλιάς αποικιοκρατίας αλλά και της νεότερης της ιμπεριαλιστικής περιόδου του καπιταλισμού, με την οποία δικαιολογούσαν την άγρια εκμετάλλευση των λαών αλλά και την πρωτοφανή λεηλασία των αποικιών και των εξαρτημένων χωρών.

Πέμπτο, άρνηση της ύπαρξης ΕΞΑΡΤΗΣΗΣ της Ελλάδας απ’ την ιμπεριαλιστική ΕΕ και τις άλλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις σημαίνει οριστική εγκατάλειψη της αντιιμπεριαλιστικής πάλης για την αποτίναξη του ιμπεριαλιστικού ζυγού της χώρας, αφού η Ελλάδα, κατά τους χρουστσοφικούς σοσιαλδημοκράτες ηγέτες του «Κ»ΚΕ, έχει ήδη απαλλαγεί απ’ την ιμπεριαλιστική εξάρτηση και είναι μια «μικρο-ιμπεριαλιστική» ή «ιμπεριαλιστική» δύναμη σε σχέση «αλληλεξάρτησης»(αντί υποταγής-εξάρτησης) με Γερμανία-Γαλλία, κλπ.

Έκτο, άρνηση της ύπαρξης ΕΞΑΡΤΗΣΗΣ της Ελλάδας απ’ την ιμπεριαλιστική ΕΕ σημαίνει αποδοχή και δικαιολόγηση των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων της ΕΕ στα εσωτερικά της χώρας, οι οποίες παρουσιάζονται ως «αλληλοεκβιασμοί» Ελλάδας-ΕΕ δηλ. «αλληλοεξαρτώμενων» ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, όπως συνέβηκε με την ωμή επέμβαση των ΜΕΡΚΕΛ-ΣΑΡΚΟΖΙ (πρώτο δεκαήμερο του Νοέμβρη 2011,) η οποία δεν καταγγέλθηκε από ΚΑΝΕΝΑ πολιτικό κόμμα του Ελληνικού Κοινοβουλίου, κρατώντας ΟΛΑ μια προκλητικά, για τις αντιιμπεριαλιστικές παραδόσεις του λαού μας, ΞΕΝΟΔΟΥΛΗ στάση και επιδεικνύοντας μια ακραία ΕΘΕΛΟΔΟΥΛΕΙΑ που έχει ακόμα και τα «αφεντικά» τους, εκπροσώπους των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, καταπλήξει (Σόϊμπλε, κλπ.).

Έβδομο, άρνηση της ύπαρξης ΕΞΑΡΤΗΣΗΣ της Ελλάδας απ’ την ιμπεριαλιστική ΕΕ και τις άλλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις εκ μέρους του «Κ»ΚΕ και των τροτσκιστικών-τροτσκιζόντων δυνάμεων σημαίνει παραπέρα διατήρηση, εξωραϊσμό, στήριξη αντικειμενικά και διαιώνιση της ιμπεριαλιστικής ΕΞΑΡΤΗΣΗΣ της χώρας.

Όγδοο, άρνηση της ύπαρξης ΕΞΑΡΤΗΣΗΣ της Ελλάδας απ’ την ιμπεριαλιστική ΕΕ σημαίνει δικαιολόγηση της λεηλασίας του πλούτου της απ’ τις διάφορες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις και «ξέπλυμα» της προδοτικής πολιτικής της υποτέλειας της κυρίαρχης ΞΕΝΟΔΟΥΛΗΣ αντιδραστικής αστικής τάξης δυο και πλέον αιώνων.

Ένατο, αυτό επιβεβαιώνεται και από ένα τελευταίο άρθρο, επίθεση σε ΚΚΕ-Ζαχαριάδη, του σοσιαλδημοκράτη τροτσκιστή Μ.Μαϊλη, το πρώτο 10ήμερο του Γενάρη («Ρ»7-8/1/2012, σελ.13*) που διαμαρτύρεται οργισμένα, ανοιχτά και προκλητικά, επειδή η ντόπια αστική τάξη «χαρακτηρίστηκε ξενόδουλη από γεννησιμιού της»

Δέκατο, το κύριο και πρωταρχικό όμως σχετικά με την αλλαγή θέσης του «Κ»ΚΕ (από «εξάρτηση» σε «αλληλεξάρτηση») πάνω στο ζήτημα της σχέσης Ελλάδας-ιμπεριαλιστικών χωρών, ειδικότερα της ΕΕ, δεν είναι τόσο το πέρασμα της ηγεσίας του «Κ»ΚΕ σε τροτσκιστικές θέσεις αλλά το πέρασμά της στις θέσεις των δυο μεγάλων αστικών κομμάτων, της μοναρχοφασιστικής ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, που κι αυτά αρνούνται την ύπαρξη εξάρτησης της χώρας απ’ τον ιμπεριαλισμό και κάνουν λόγο για «ισότιμη συμμετοχή» (!) της Ελλάδας στην ιμπεριαλιστική ΕΕ, κάτι που είχε ήδη διακηρύξει, εξαπατώντας το λαό, ο υπεραντιδραστικός «εθνάρχης»(!) Κ.Καραμανλής, ο οποίος το 1978 παρουσίασε τη συμμετοχή της Ελλάδας στην ΕΟΚ-ΕΕ όχι μόνο ως «ισότιμη συμμετοχή» αλλά και επιπλέον ως «κατοχύρωση της εθνικής μας ανεξαρτησίας»(!),(«Μήνυμα Κων. Καραμανλή από Ελληνική τηλεόραση για την ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ, 22/12/1978»), για να ακολουθήσει μετά από 16 χρόνια η Α. Παπαρήγα δηλώνοντας ότι «ο όρος σήμερα "εθνική ανεξαρτησία" δεν ανταποκρίνεται στις σημερινές συνθήκες» (ομιλία της Α. Παπαρήγα στην ΚΟΑ του ΚΚΕ , "Ρ" 1/2/2005, σελ.15), εναρμονίζοντας έτσι πλήρως την πολιτική της γραμμή και στάση σ’ αυτό το καίριας και ζωτικής σημασίας ζήτημα με τη στάση-θέση των ντόπιων μεγαλοαστικών κομμάτων, εκφραστών και υπερασπιστών των ταξικών συμφερόντων του ντόπιου μεγάλου κεφαλαίου.

____

* Στο προφορικό κείμενο της παρέμβασης έγιναν κάποιες ελάχιστες συμπληρώσεις, προπαντός στο τελευταίο σημείο με τις δηλώσεις Καραμανλή-Παπαρήγα και δίνονται οι ακριβείς ημερομηνίες

Διαβάστε Περισσότερα »

Η ΓΣΕΒΕΕ καλεί σε κινητοποιήσεις 26/9, μέρα της γενικής απεργία που έχουν κηρύξει ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ

Η Γενική Συνομοσπονδία Επαγγελματιών-Βιοτεχνών-Εμπόρων (ΓΒΕΕ) αποφάσισε συμμετοχή στις κινητοποιήσεις της ερχόμενης Τετάρτης 26 Σεπτεμβρίου με κλείσιμο των επιχειρήσεων και καταστημάτων ώς τις 3 μετά το μεσημέρι, μέρα που ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ οργανώνουν γενική απεργία.

Διαβάστε Περισσότερα »

4ο τακτικό Συνέδριο του Επαναστατικού ΚΚ Ακτής Ελεφαντοστού

Πραγματοποιήθηκε 31 Αυγούστου-1 Σεπτεμβρίου σε πόλη της Ακτής Ελεφαντοστού το 4ο τακτικό Συνέδριο του Επαναστατικού Κομμουνιστικού Κόμματος Ακτής Ελεφαντοστού μετά από πρόσκληση της Κεντρικής του Επιτροπής.

Διαβάστε Περισσότερα »

Πραγματοποιήθηκε το 6ο Συνέδριο του ΚΚ Μπενίν

Πραγματοποιήθηκε τέλη Αυγούστου στο Cotonou το 6ο Συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος Μπενίν.

Το Συνέδριο ψήφισε και απεύθυνε “πρόσκληση από το έκτο συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος του Μπενίν στο λαό του Μπενίν, στους εργαζόμενους, στους βιοτέχνες, στους αγρότες, στους νέους ανθρώπους όλων των τάξεων, στις γυναίκες”.

Το κείμενο υπάρχει ολόκληρο στα Γαλλικά και αποσπάσματά του δημοσιεύονται στο πρόσφατο φύλλο της γαλλικής La Forge (τ. 532, Σεπτέμβρης 2012)

Διαβάστε Περισσότερα »

30 χρόνια κομμουνιστικού τύπου στη Δανία

Το πρώτο φύλλο της “Arbjederen” (Εργάτης) που κυκλοφορόρησε το Σεπτέμβρη του 1982. Στο πρωτοσέλιδο άρθρο του σ. Klaus Riis με τίτλο “Τι θέλουμε”. Ο σ. Klaus ήταν τότε πρόεδρος του DKP / ML (ιδρύθηκε το 1978) το οποίο διασπάστηκε το 1997. Σήμερα αρθρογραφεί στην “Kommunistisk Politik”, όργανο του APK (ΚΚ Εργατών Δανίας).

Στην Kommunistisk Politik φύλλο 17, 2012 δημοσιεύεται συνέντευξη του σ. Klaus με αφορμή τα 30 χρόνια από την κυκλοφορία της “Arbjederen”.

Επάνω: Ο συντάκτης της Kommunistisk Politik  Klaus Riis και η Dorte Grenaa, δημοσιογράφος της τότε επαναστατικής εφημερίδας “Arbjederen”.

Διαβάστε Περισσότερα »