Έκθεση-αναφορά κατά των λευκών κελιών

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ: 55

12 / 01 / 2007

ΕΚΘΕΣΗ - ΑΝΑΦΟΡΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΛΕΥΚΩΝ ΚΕΛΙΩΝ

Μια επιτροπή παρατηρητών, αποτελούμενη από τον πρόεδρο και τα μέλη της Ένωσης Ιατρών Τουρκίας (TTB) και του Επιμελητηρίου Αρχιτεκτόνων και Μηχανολόγων της Τουρκίας (TMMOB) επισκέφτηκαν τις φυλακές τύπου F στην Τεκίρνταγ (Ραιδεστός), πράγμα που δεν έχει ξανασυμβεί τα τελευταία 7 χρόνια. Σύμφωνα με την αναφορά της επιτροπής, από τους 324 κρατούμενους, μόνο οι 6 βγαίνουν από τα κελιά τους για τα μαθήματα Θρησκευτικών. Στα έξι εργαστήρια, όπως της κεραμικής, γλυπτικής κ.ά. παρακολουθούσαν μόνο 3 ή 4 άτομα.

Στην έκθεση - αναφοράς, οι εκπρόσωποι της επιτροπής τόνισαν ότι: «Παρότι το καθεστώς αυτό εφαρμόζεται σύμφωνα με την νομοθεσία, όπως υπερασπίστηκε η διοίκηση των φυλακών, παρατηρήσαμε ότι η συντριπτική πλειοψηφεία των κρατούμενων δεν μπορούν να πάνε στους κοινωνικούς χώρους. Επίσης, πρέπει να σημειωθεί ότι ο χρόνος που προβλέπεται ότι ο κρατούμενος μπορεί να βρίσκεται σε κάποιο κοινωνικό χώρο είναι πολύ λίγος και η συχνότητα της εξόδου από τα κελιά τους είναι μειωμένη. Για να μπορέσει ο κρατούμενος να πάει στους κοινωνικούς χώρους, πρέπει να συμμορφωθεί με τις επιδιώξεις της διοίκησης, αλλιώς χάνει κάθε δικαίωμα της επικοινωνίας. Όμως ακόμη και εκείνοι που δέχονται όλους τους εξαναγκασμούς της διοίκησης, δεν μπορούν να χρησιμοποιούν τα δικαιώματα τους.

Παρατηρήθηκε, επίσης, ότι η μεγάλη πλειοψηφεία των κρατουμένων δεν δέχονται να βγαίνουν στους κοινωνικούς χώρους επειδή η έξοδός τους από τα κελιά γίνεται μόνο με την προϋπόθεση αν υλοποιούν τις επιδιώξεις της διοίκησης. Μια μικρή μερίδα των κρατουμένων, παρότι δεν θέλουν να απέχουν, επειδή τιμωρούνται με δεκάδες πειθαρχικές ποινές, που μόνο μια από αυτές μπορεί να τους απαγορεύει κάθε δικαίωμα τους ακόμη για 6 μήνες, δεν τους επιτρέπεται.

Παρά τα κάποια μικρά θετικά πράγματα, όπως η καθαριότητα κλπ. που είδαμε ή μας άφησαν να δούμε, η αρχιτεκτονική δομή, η νομοθεσία-οι κανονισμοί των φυλακών υλοποιούν, δυστυχώς, το καθεστώς απομόνωσης που καταστρέφει σωματικά και ψυχολογικά τους κρατούμενους. Τις καταστροφικές συνέπειες που παρακαλούνται από την έλλειψη της ανθρώπινης σχέσης διαπιστώσαμε στις συζητήσεις που μπορούσαμε να κάναμε με τους κρατουμένους.

Σύμφωνα με τα επιστημονικά πειράματα που πραγματοποιήθηκαν, ο άνθρωπος κοινωνικό ον, για να συνεχίσει την ύπαρξη του ψυχολογικά και σωματικά με υγεία, αναγκάζεται να έχει αρκετά επαφή με άλλους. Η πραγματικότητα είναι ότι ο άνθρωπος όταν εξαναγκάζεται να ζει σ’ ένα χώρο ανυπαρξίας εξωτερικών διεγερτικών ερεθισμάτων, αρχίζει να αντιμετωπίζει προβλήματα στην υγεία του.

Για να μειωθούν οι βλάβες που προκαλούνται από τη εφαρμογή της απομόνωσης στις φυλακές πρέπει:

- να αναγνωρίζεται ως δικαίωμα σε κάθε κρατούμενο να μπορεί να βγαίνει στους κοινωνικούς χώρους με έναν κατάλληλο αριθμό συγκρατουμένων του καθημερινά και για έναν αρκετό χρόνο χωρίς να υπάρξουν προϋποθέσεις και εξαναγκασμοί.

- να παραδεχτεί το υπουργείο Δικαιοσύνης ότι πρέπει να κάνει προσπάθειες για την κατάργηση του καθεστώτος της απομόνωσης και για τις οικοδομικές και νομικές αλλαγές που πρέπει να γίνουν άμεσα.

- να πραγματοποιηθούν άμεσα οι απαραίτητες αλλαγές στο νομικό πλαίσιο σύμφωνα με την απόφαση της Κομισιόν για την καταπολέμηση των βασανιστηρίων και να τεθούν σε λειτουργία.

- να συγκροτηθούν επιτροπές παρατηρητών με την συμμετοχή των εκπροσώπων των Δικηγορικών Συλλόγων και των Συλλόγων Ιατρών της πόλης όπου βρίσκονται οι φυλακές για να μελετήσουν τις παραβιάσεις των ανθρώπινων δικαιωμάτων των κρατουμένων.

- να συγκροτηθεί μια πλατφόρμα, ανοικτή για την συμμετοχή των επιστημονικών φορέων και Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων που θα συζητήσουν και θα προωθήσουν λύσεις για το ζήτημα των φυλακών».

ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΑ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΑΝΗΛΙΚΩΝ

Στις 6 Γενάρη στα κεντρικά γραφεία της Ομοσπονδίας για τα Θεμελιώδη Δικαιώματα, δύο θύματα βασανιστηρίων έδωσαν Συνέντευξη Τύπου. Ο Οζγκιούρ Καράκαγια και ο Ιλκέρ Σαχίν, που συνελήφθησαν και φυλακίστηκαν για την συμμετοχή τους στις διαδηλώσεις ενάντια στα λευκά κελιά, κατάγγειλαν τα βασανιστήρια που υπέστησαν, αναφέροντας λεπτομέρειες:

«Μετά την απόφαση της Εισαγγελίας για την φυλάκιση μας, μας οδήγησαν στις εφηβικές και παιδικές φυλακές της Σίντζαν της Άγκυρας. Εμείς οι τέσσερις, παρότι απαιτήσαμε να μείνουμε μαζί στον ίδιο χώρο, η διοίκηση των φυλακών αποφάσισε να μας ξεχωρίσει και να μας τοποθετήσει σε διαφορετικά κελιά μαζί με τους ποινικούς κρατούμενους. Εκεί μας εξανάγκασαν να σταθούμε σε στάση προσοχής κατά την καταμέτρηση και να χαιρετήσουμε τους δεσμοφύλακες όπως οι στρατιώτες τους ανωτέρους τους. Κατά την είσοδό μας ο αρχιδεσμοφύλακας Οκτάι, κρατούσε μια ξύλινη ράβδο, δίπλα του βρισκόταν ένας άλλος δεσμοφύλακας με πλαστικό σωλήνα στο χέρι. Καταλάβαμε ότι θα μας βασάνιζαν και αρχίσαμε να φωνάζουμε συνθήματα και να αγκαλιαζόμαστε. Άρχισαν να μας επιτίθενται άγρια. Ξεκίνησαν από τον Ναδίρ. Κάποιοι δεσμοφύλακες τον κρατούσαν από τα χέρια και τον ξάπλωσαν στο πάτωμα, κάποιοι άλλοι δεσμοφύλακες σήκωσαν τα πόδια του και άρχισαν να του κάνουν φάλαγγα. Κατόπιν άρχισαν να τον χτυπάνε στους γλουτούς. Οι δεσμοφύλακες που δεν κρατούσαν τίποτα στα χέρια τους μας χτυπούσαν με κλοτσιές και γροθιές. Όχι μόνον εμάς, αλλά βασάνισαν και τον Τζενάν Αλτούντς που μένει στο διπλανό κελί. Από την φάλαγγα, λόγω των πληγών μας στα πόδια δεν μπορούσαμε να πατήσουμε, αλλά ούτε να καθόμαστε από τις πληγές που δημιουργήθηκαν από τα χτυπήματα τους στους γλουτούς μας. Όλο το κορμί μας πονούσε. Εκείνη την ημέρα δεν ξαναφάνηκαν. Τη νύχτα δεν μπορούσαμε να κοιμηθούμε και από το κρύο και απ’ τους φρικτούς πόνους. Το πρωί της δεύτερης μέρας πάλι μας επιτέθηκαν, για να μας κάμψουν μας έκοψαν το νερό επί τριάντα ώρες. Οι ξυλοδαρμοί και τα βασανιστήρια συνεχίστηκαν μέχρι να καταφέρουμε να δούμε τον δικηγόρο μας. Ήταν ημέρα Παρασκευή. Πριν από το επισκεπτήριο του δικηγόρου, μας οδήγησαν σε άλλα κελιά που μοιάζουν με τα λευκά κελιά τύπου – F. Ήταν τόσο στενά ώστε δεν μπορούσε να κινηθεί άνθρωπος, αν προσπαθούσαμε να κινηθούμε λίγο μέσα στο κελί αρχίσαμε να ζαλιζόμαστε. Από τις πρώτες ημέρες άρχισαν να επιδρούν επάνω μας και ιδιαίτερα στα μάτια μας οι συνέπειες της απομόνωσης. Μέσω του δικηγόρου μας, που μας επισκέφτηκε, κάναμε μια καταγγελία στην Εισαγγελία της Σίντζαν. Το ίδιο βράδυ, αποτέλεσμα των προσπαθειών του δικηγόρου μας, ο Εισαγγελέας εξαναγκάσθηκε να μας ακούσει. Πήρε τις καταθέσεις μας και μας παρέπεμψε στον ιατροδικαστή, ο οποίος διαπίστωσε τα ίχνη των βασανιστηρίων που υποστήκαμε. Όμως δεν άλλαξε τίποτα. Ξέρουμε ότι, όλα αυτά που ζήσαμε εμείς, συμβαίνουν καθημερινά στα λευκά κελιά τύπου – F. Η πολιτική της απομόνωσης και των βασανιστηρίων συνεχίζεται σε όλες τις φυλακές. Αυτό που ζήσαμε εμείς ήταν ένα κομμάτι της ίδιας πολιτικής που εφαρμόζεται στα λευκά κελιά».

Κατά την ίδια Συνέντευξη Τύπου μίλησε και ο Ιλκέρ Σαχίν:

«Τα βασανιστήρια συνεχίστηκαν και τις επόμενες μέρες. Όπως είπε ο Οζγκιούρ, επί 30 ώρες δεν μας χορήγησαν νερό, ούτε θέρμανση, δηλαδή το νερό και το κρύο τα χρησιμοποίησαν ως μέσο βασανιστηρίων. Τα κελιά ήταν διαστάσεων 4 χ 8 βήματα. Όλες οι επιφάνειες του κελιού ήταν καλυμμένες με μοκέτες. Μέσα στο κελί δεν υπήρχε ούτε βρύση ούτε κρεβάτι, παρά μόνο τουαλέτα. Στις 22 Δεκέμβρη, ήταν ημέρα επισκεπτηρίου με τον δικηγόρο, με την προσπάθεια του οποίου, επιβεβαιώθηκε και επίσημα ο βασανισμός μας από τον ιατροδικαστή. Στις 25 Δεκέμβρη μας επισκέφθηκε μία Επιτροπή από τον Δικηγορικό Σύλλογο Άγκυρας η οποία διαπίστωσε τα όσα καταγγέλλουμε. Όταν αποχώρησε η Επιτροπή των δικηγόρων, οι δεσμοφύλακες, γελώντας, μας έλεγαν ότι δεν θα τους πειράξει κανείς και ότι θα συνεχίσουν να κάνουν αυτό που ξέρουν. Κατά την διάρκεια της παραμονής μας στα κελιά, καταλάβαμε ότι ο αγώνας μας ενάντια στις συνθήκες των φυλακών και η συμμετοχή μας στις διαμαρτυρίες ενάντια στα βασανιστήρια ήταν δίκαιη. Με αυτά που βιώσαμε διαπιστώσαμε ότι όλος ο λαός πρέπει να αγωνίζεται ενάντια σε αυτά».

Διαβάστε Περισσότερα »

Ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της παιδείας και την αναθεώρηση του άρθρου 16 του συντάγματος

Ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της παιδείας

και την αναθεώρηση του άρθρου 16 του συντάγματος

Μόνο η μαχητική ΕΝΟΤΗΤΑ πανεπιστημιακών – καθηγητών – δασκάλων και οι μαζικές ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ φοιτητών – μαθητών μπορεί να ματαιώσει τις αντιδραστικές «μεταρρυθμίσεις» της κυβέρνησης

Κάτω τα χέρια από το πανεπιστημιακό άσυλο

Η προωθούμενη επίθεση της αντιδραστικής κυβέρνησης του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ – με την στήριξη του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ Γ. Παπανδρέου – ενάντια στο πανεπιστημιακό άσυλο, το άρθρο 16 και την δημόσια δωρεάν παιδεία αποτελεί την μεγαλύτερη και σφοδρότερη ως τώρα επίθεση στον τομέα της παιδείας, επίθεση που στρέφεται όχι μόνο ενάντια στους πανεπιστημιακούς – καθηγητές – δασκάλους και τους φοιτητές – μαθητές αλλά ενάντια σε ολόκληρο τον ελληνικό λαό.

Έτσι η εργατική τάξη και όλοι οι εργαζόμενοι γενικά, δεν μπορούν να μείνουν με σταυρωμένα τα χέρια απέναντι σε αυτή την πολύ επικίνδυνη επίθεση που απειλεί να εκμηδενίσει κάθε λαϊκή κατάχτηση στον τομέα της παιδείας και να ανοίξει διάπλατα και οριστικά το δρόμο στην ιδιωτικοποίηση της παιδείας με καταστροφικές συνέπειες για τον τόπο.

Ο αγώνας των πανεπιστημιακών, των καθηγητών και των δασκάλων με τις ΑΠΕΡΓΙΕΣ του περασμένου χρόνου, αλλά και οι μαζικές ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ των φοιτητών – μαθητών έδειξαν ότι με ένα μαζικό μαχητικό αγώνα μπορούν να ματαιωθούν τα σχέδια του μεγάλου κεφαλαίου. Η ΑΘΗΝΑ (μαζική πανελλαδική απεργία της ΓΣΕΕ για το ασφαλιστικό) και το ΠΑΡΙΣΙ – δύο νικηφόρες περιπτώσεις αγώνων – δείχνουν τον μοναδικό σωστό δρόμο: ΕΝΟΤΗΤΑ – ΜΑΖΙΚΟΤΗΤΑ – ΝΙΚΗ.

Σε αυτή την κατεύθυνση είναι εντελώς απαραίτητη η συγκρότηση ενός πανεκπαιδευτικού μετώπου πανεπιστημιακών – καθηγητών – δασκάλων και μια ευρύτερη συσπείρωση γύρω από τις ΠΟΣΔΕΠ – ΟΛΜΕ – ΔΟΕ με ταυτόχρονα μαζικές ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ φοιτητών – μαθητών με κεντρικά συνθήματα – στόχους: ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ του πανεπιστημιακού ΑΣΥΛΟΥ – ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑΣ – ΑΡΘΡΟΥ 16, τα μόνα που μπορούν να διασφαλίσουν μαχητική ΕΝΟΤΗΤΑ και μεγάλη ΜΑΖΙΚΟΤΗΤΑ, εντελώς απαραίτητες προϋποθέσεις για την απόκρουση της επίθεσης και τη νικηφόρα έκβαση του αγώνα. Οι ΠΟΣΔΕΠ – ΟΛΜΕ – ΔΟΕ επιβάλλεται επιπλέον να ασκήσουν την μεγαλύτερη δυνατή πίεση στους ρεφορμιστές ηγέτες των ΑΔΕΔΥ – ΓΣΕΕ για συμπαράσταση στον αγώνα τους.

Οποιεσδήποτε ενέργειες σε αντιπαράθεση με το παραπάνω πλαίσιο αγώνα είναι διασπαστικές επειδή υπονομεύουν ευθύς εξαρχής την ΕΝΟΤΗΤΑ, ματαιώνουν αναπόφευκτα τη ΜΑΖΙΚΟΤΗΤΑ, καθιστούν εκ των προτέρων ΑΝΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟ τον αγώνα και προδικάζουν με μαθηματική ακρίβεια την αποτυχία του, εντάσσονται εκ των προτέρων στη διασπαστική ταχτική της κυβέρνησης και διευκολύνουν τα σχέδιά της να «περάσει» τα αντιδραστικά μέτρα για την παιδεία. Στη ίδια κατεύθυνση κινούνται και οι διασπαστικές – απεργοσπαστικές ξεχωριστές συγκεντρώσεις των ρεφορμιστών του ΠΑΜΕ που είναι πλήρως ευθυγραμμισμένες με την διασπαστική ταχτική της κυβέρνησης Καραμανλή στα πλαίσια της μόνιμης αντιδραστικής συνεργασίας «Κ»ΚΕ – ΝΔ.

5 Γενάρη 2007

ΚΙΝΗΣΗ για ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ του ΚΚΕ 1918-55
Σωκράτους 48 104 31 Αθήνα
τηλ. 2105237023
http://www.geocities.com/anasintaxi

Διαβάστε Περισσότερα »

Κατάντια των ρεβιζιονιστών: Κάλαντα της "Κ"ΝΕ στον Ψωμιάδη

(χωρίς σχόλια)

(η φωτογραφία είναι παρμένη από την ιστοσελίδα της Τ.Α. Θεσσαλονίκης)

Διαβάστε Περισσότερα »

Ανακοίνωση για το θάνατο του αγωνιστή Ανδρέα Μπίστη

Γενάρης 2006

Προς την Κ.Ε. ΤΟΥ ΕΚΚΕ

Με βαθειά θλίψη πληροφορηθήκαμε το θάνατο του αγωνιστή Ανδρέα Μπίστη, στελέχους του ΕΚΚΕ, που βρέθηκε πάντα στην πρώτη γραμμή της πάλης κατά της φασιστικής αντίδρασης, του καπιταλισμού και του ιμπεριαλισμού.

Κίνηση για Ανασύνταξη του ΚΚΕ 1918-55

Διαβάστε Περισσότερα »

Συνεργασία ΟΤΕ - Vimpel-Communications

Σε συμφωνία με την ρώσικη εταιρία Vimpel-Communications κατέληξε ο ΟΤΕ, την πρώτη βδομάδα του Νοεμβρίου, για την πώληση του μεριδίου του ύψους 90% που κατέχει στην Armenia Telephone Company CJSC (ArmenTel), τον κύριο παροχέα τηλεφωνίας της Αρμενίας.

H VimpelCom είναι η δεύτερη μεγαλύτερη εταιρεία κινητής τηλεφωνίας της Ρωσίας και στο δεύτερο τρίμηνο του 2006 κατέγραψε κέρδη 194,9 εκατ. δολ. Είναι εισηγμένη στο Χρηματιστήριο της N. Υόρκης και στο μετοχικό της κεφάλαιο συμμετέχουν η νορβηγική Telenor με ποσοστό 29% και η ρωσική Alfa Group με 24,5%. Επισημαίνεται δε ότι έχει 51,9 εκατ. συνδρομητές στη Ρωσία, όπου δραστηριοποιείται με το εμπορικό σήμα Beeline. Η εταιρία έκανε πρόσφατα εξαγορές στην Ουκρανία, το Ουζμπεκιστάν, τη Τατζικιστάν και τη Γεωργία ενώ συνεχίζει να χρησιμοποιεί τα brands "K-mobile" και "Excess" στο Καζακστάν.

Είναι σημαντικό να υπογραμμίσουμε ότι η ίδια εταιρία το Μάρτη προχώρησε σε υπογραφή σύμβαση με τη Γερμανός ΑΒΕΕ, για την πώληση του 20% που κατέχει στην εταιρία κινητής τηλεφωνίας Unitel στο Ουζμπεκιστάν η οποία είναι κάτοχος εθνικών αδειών GSM-900 και 1800 Ενδιαφέρον για την απόκτηση της ArmenTel είχε εκδηλώσει η επίσης ρώσικη MTS.

Οι κινήσεις αυτές φανερώνουν και επιβεβαιώνουν πρώτο, το μεγάλο ενδιαφέρον του ρώσικου ιμπεριαλισμού για επέκταση και ενίσχυση της κυριαρχίας του στην περιοχή των πρώην Σοβιετικών Δημοκρατιών, δεύτερο, την όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων στην περιοχή, η εκμετάλλευση της οποίας αποτελεί πεδίο σύγκρουσης μεταξύ του ρώσικου ιμπεριαλισμού με τις ισχυρές ιμπεριαλιστικές χώρες της ΕΕ αλλά και με τις ΗΠΑ και τρίτο, τον μεταπρατικό χαρακτήρα της ελληνικής καπιταλιστικής οικονομίας ο οποίος κάνει βραχύβιες οικονομικές επενδύσεις στην ίδια περιοχή δείχνοντας ότι η οικονομία της Ελλάδας δεν ξεφεύγει από τα όρια μιας οικονομίας εξαρτημένης, εξυπηρετικής για τον επεκτατισμό του ξένου μονοπωλιακού κεφαλαίου στην γύρω περιοχή αναλαμβάνοντας η ίδια το ρίσκο των επενδύσεων στις ασταθείς οικονομίες των πρώην ΣΣΔ.

Το τελευταίο αποτελεί μια ακόμα επιβεβαίωση ότι οι θεωρίες των διάφορων οπορτουνιστών (ΝΑΡ, Αριστερή Ανασύνταξη, κλπ) αλλά και προσφάτως και των θεωρητικών του «Κ»ΚΕ (βλ. ομιλία της Α. Παπαρήγα στην ΚΟΑ «Ρ» 1.2.2005, σελ. 16) περί «ισχυρής ελληνικής οικονομίας» και «ισχυρού ελληνικού εξαγωγικού κεφαλαίου» είναι εντελώς απατηλές, αστήριχτες και αβάσιμες.

Ανασύνταξη, Αρ. Φύλ. 240 15-31 Δεκέμβρη 2006

Διαβάστε Περισσότερα »

Λεωνίδας Ράφτης: Ένας αλύγιστος επαναστάτης κομμουνιστής ήρωας του λαού μας

Λεωνίδας Ράφτης: Ένας αλύγιστος επαναστάτης κομμουνιστής ήρωας του λαού μας

60 χρόνια απ’ την εκτέλεση-δολοφονία του
 

Φέτος τον Αύγουστο συμπληρώθηκαν 60 χρόνια απ’ την καταδίκη στο μοναρχοφασιστικό στρατοδικείο των Ιωαννίνων σε θάνατο του επαναστάτη κομμουνιστή Λεωνίδα Ράφτη και την εκτέλεση-δολοφονία του στη θέση «Αβγό» έξω από τα Γιάννενα.

Γεννήθηκε το 1912 στο χωριό Κάτω Μερόπη (Φραστανά) Πωγωνίου-Ιωαννίνων. Τελείωσε το Γυμνάσιο στη Θεσσαλονίκη και τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Μαθητής γυμνασίου έγινε μέλος της ΟΚΝΕ και το 1929 μέλος του ΚΚΕ. Για την επαναστατική του δράση συνελήφθηκε επανειλημμένα και κλείστηκε διαδοχικά στις φυλακές του Γεντί Κουλέ, εξορίστηκε στη Σίφνο και αργότερα στην Ακροναυπλία. Το 1942 μεταφέρθηκε στη Βόνιτσα και από εκεί στο Λαζαρέτο της Κέρκυρας απ’ όπου δραπέτευσε. Κατά τη διάρκεια της κατοχής δούλεψε σε διάφορες δουλειές και τελευταία αναδείχθηκε Γραμματέας της Περιφερειακής Επιτροπής Πωγωνίου.

Μετά τη Βάρκιζα κυνηγήθηκε και τον Ιούνη του ΄46 βγήκε πάλι στο βουνό σε ανταρτοομάδα με διοικητή τον Αλέκο Πρίφτη (μόνιμος αξιωματικός από την Κέρκυρα) και επίτροπο τον Αλέκο Οικονόμου. Στις 20 Ιούλη 1946 σε μάχη με τους μοναρχοφασίστες, στην οποία σκοτώθηκαν οι Αλέκος Πρίφτης, Αλέκος Οικονόμου, Μιχάλης Βούζας και Φάνης Μπέτζελος, ο Λεωνίδας Ράφτης τραυματίστηκε βαριά και αιχμαλωτίστηκε. Στις 7 Αυγούστου άρχισε η δίκη στο μοναρχοφασιστικό στρατοδικείο Ιωαννίνων που τον καταδίκασε σε θάνατο. Κατά τη διάρκεια της δίκης με τη μαχητική, επαναστατική, λαμπρή και μνημειώδη απολογία του στιγμάτισε τη μοναρχοφασιστική αντίδραση και υπεράσπισε θαρραλέα με παραδειγματική συνέπεια την πολιτική του επαναστατικού ΚΚΕ με επικεφαλής το Νίκο Ζαχαριάδη – απολογία που τον αναδεικνύει σ’ ένα απ’ τα κορυφαία στελέχη του Κόμματος.

Όταν στις 13 Αυγούστου πέρασε από τη φυλακή ο Μητροπολίτης Σπυρίδων, θείος του από την πλευρά της μητέρας του, ο μελλοθάνατος επαναστάτης Λεωνίδας Ράφτης του είπε: «πρέπει να σώσεις το ποίμνιό σου απ’ τη σφαγή που το οδηγούν οι ξένοι και ντόπιοι υποτακτικοί τους» και σε ερώτηση «λυπήσου τη γριά μάνα σου» του απάντησε: «δεν με λυπήθηκες όταν με παρέδωσες στους γερμανούς και μένα και το ποίμνιό σου και τώρα με συμβουλεύεις αυτά; Δε σε ζήτησε κανένας να με συμβουλεύσεις» και ο Σπυρίδωνος του απάντησε: «αν και δεν μ’ εζήτησες ήρθα. Δεν είμαι το νεφέρι της Ηπείρου, άλλοι είναι. Εμένα μου περνάει στην Αθήνα, αλλά δεν θα προλάβω».

Το πρωί (5.30) στις 14 Αυγούστου τον μετέφεραν στον τόπο της εκτέλεσης, «Αβγό» Ιωαννίνων. Δεν δέχτηκε να του δέσουν τα μάτια λέγοντας στον αξιωματικό του εκτελεστικού αποσπάσματος: «οι λαϊκοί αγωνιστές δεν φοβούνται το θάνατο». Απευθυνόμενος στους άντρες του αποσπάσματος τους είπε: «Παιδιά, είστε νέοι ακόμα. Έχετε παρασυρθεί και πρέπει να δείτε την αλήθεια, το σωστό δρόμο. Είστε κι εσείς παιδιά του λαού. Σταθείτε στο πλευρό του. Παλαίψτε μαζί μ’ αυτόν για να επικρατήσει στην αγαπημένη πατρίδα μας λαϊκή δημοκρατία που μόνο αυτή μπορεί να τον κάνει ευτυχισμένο». Μετά σήκωσε την ατρόμητη γροθιά του και βροντοφώναξε: «Ζήτω το ΚΚΕ, ζήτω το ΕΑΜ, ζήτω ο Λαός, κάτω οι προδότες», δίνοντας έτσι απλόχερα τη ζωή του για το καλό του λαού (εργατιάς-αγροτιάς) και του τόπου και περνώντας για πάντα στο πάνθεο των ηρώων της μεγάλης σταλινικής-ζαχαριαδικής στρατιάς.

«Στο στρατοδικείο με την υπέροχη απολογία του στιγμάτισε τους δήμιους μοναρχοφασίστες. Αντισυνταγματάρχης ΠΕ τιμημένος νεκρός. Διάταγμα 28/02/49» («ήρωες και μάρτυρες του αγώνα», 1952, σελ. 241).

Αποσπάσματα από τη μαχητική, λαμπρή, υπέροχη και μνημειώδη απολογία του στο στρατοδικείο

«Κύριε πρόεδρε, κύριοι στρατοδίκες, κύριε βασιλικέ επίτροπε. Οι κατηγορίες που αναγράφονται στο κατηγορητήριο είναι οι παρακάτω: 1) Συγκροτήσαμε ένοπλη ομάδα, 2) Επιτεθήκαμε εναντίον του σταθμού χωροφυλακής Γραμμένου, 3) Συνεπλάκημεν με απόσπασμα χωροφυλακής, 4) Κατείχαμε πολεμικά όπλα.

Σε όλη όμως την πορεία της διαδικασίας και στη χθεσινή και στη σημερινή – παρουσιάστηκε το φαινόμενο ώστε ολόκληρο σχεδόν το βάρος της κατηγορίας να μην πέσει στο συγκεκριμένο κατηγορητήριο, αλλά να σταθεί… με υποβολιμαίες και σκηνοθετημένες 100% κατηγορίες, όπως των δήθεν όπλων εξ Αλβανίας, τον φόνον των χωροφυλάκων στους Νεγράδες κ.λπ. κι ακόμα ότι μέσα στις ομάδες αυτοάμυνας ήταν κι ένας Ρώσος.

Πρόεδρος. Δεν ελέχθη τέτοιο πράγμα κατηγορούμενε.

Ράφτης. Ελέχθη κ. πρόεδρε και μάλιστα από το μάρτυρα κ. Φίτσο ο οποίος μίλησε για Σέρβους, Βούλγαρους και Ρώσους.

Επαναλαμβάνω λοιπόν ότι ολόκληρος η διαδικασία στράφηκε το πολύ σ’ αυτό με αντικειμενικό σκοπό να θίξει το ιστορικότερο και ηρωικότερο κόμμα της Ελλάδας, το Κομμουνιστικό Κόμμα του οποίου από 12 χρόνια είμαι πιστό μέλος και στο οποίο έδωσα τη ζωή μου ολόκληρη.

Επαναλαμβάνω και τονίζω λοιπόν – ύστερ’ από όσα ειπώθηκαν εδώ π.χ. οι ερωτήσεις που υποβλήθηκαν αν το ΚΚΕ έδωσε εντολή να συγκροτηθούν ομάδες, αν το ΚΚΕ συνεργάζεται με τα άλλα Κόμματα των Βαλκανίων – ότι είναι ολοφάνερη η προσπάθεια και ο αντικειμενικός σκοπός της δίκης αυτής να κατασπιλώσει το ηρωικότερο Κόμμα της Ελλάδας, το ΚΚΕ.

Κύριε Πρόεδρε, κύριοι στρατοδίκες,

Έγινα μέλος του ΚΚΕ από ηλικίας 17 χρονών. Από τότε δηλαδή που αρχίζουν να διαμορφώνονται στους ανθρώπους οι πολιτικοί προσανατολισμοί. Ήμουν παιδί μικροαστικής οικογένειας, με όχι σοβαρές ελλείψεις. Τάχθηκα όμως στο πλευρό του λαού, της εργατιάς και αγροτιάς, γιατί είδα την οικτρή του κατάσταση και ένοιωσα τι περίμενε τον Ελληνικό λαό αν δεν εγκαθιδρυθεί στην πατρίδα μας ένα καθεστώς λαϊκό, μια κομμουνιστική κοινωνία. Ο αγώνας λοιπόν γι’ αυτό το σκοπό, έγινε το ιδανικό μου. Ρίζωσε βαθειά στην ψυχή μου. Και ο αγώνας για το λαό ήταν να περάσω 12 ολόκληρα χρόνια της ζωή μου στις εξορίες και στις φυλακές. Ολόκληρη δηλαδή την περίοδο της μεταξικής τυραννίας – που τελικά σαρώθηκε κάτω απ’ τις κατάρες του λαού – και αργότερα στα στρατόπεδα των Ιταλών και Γερμανών. Έκανα πάντα το καθήκον μου. Έβαλα πάνω απ’ τη ζωή μου το καθήκον μου προς το λαό, για τη ζωή και την τιμή του λαού. Δεν συνεργάστηκα ποτέ μου όχι μόνο εγώ, αλλά κανένα μέλος του ΚΚΕ, ούτε με Ελληνες φασίστες, ούτε με Γερμανούς, ούτε με Ιταλούς, ούτε με Αλβανούς, Βούλγαρους και Άγγλους φασίστες.

Σήμερα όμως – παρ’ όλο τον αγώνα μας – η ένδοξη και μαρτυρική Ελλάδα μας που τόσες θυσίες πρόσφερε στο συμμαχικό αγώνα για τη συντριβή του φασισμού δεν είναι ελεύθερη. Βρίσκεται σκλάβα, κάτω από καινούργια κατοχή και δυστυχώς αυτή τη φορά κατακτητές μας είναι οι ως χθες σύμμαχοί μας Εγγλέζοι. Γι’ αυτό θεωρώ καθήκον μου να δώσω και την τελευταία ρανίδα του αίματός μου για να ελευθερωθεί η πατρίδα μας από κάθε ζυγό, από κάθε εξάρτηση, από κάθε τυραννία. Είτε εγγλέζος λέγεται ο τύραννος, είτε Αλβανός, είτε Βούλγαρος, είτε Ρώσος. Κανένα ξένο κατακτητή δεν θέλομε στη χώρα μας. Κι αυτά τα λέγω γιατί ειπώθηκαν εδώ περί Πανσλαβισμού και περί… σχεδίων διαφόρων συγκροτημάτων. Και ο σκοπός που ειπώθηκαν και διακηρύσσονται οι θεωρίες αυτές είναι η δημιουργία ενός αντιρρόπου για να σκεπασθεί η πραγματική κατοχή και η σκλαβιά στην οποία βρίσκεται σήμερα η πατρίδα μας, ν’ αποτραβηχθεί η προσοχή του λαού μας από την εγγλέζικη κατοχή και τις συμφορές της.

Οι δύο δρόμοι. Η θέση μας όμως, όπως αποδείχθηκε κι απ’ τα σημειώματα που βρέθηκαν στους συλληφθέντες, είναι πρώτ’ απ’ όλα η συμφιλίωση του ελληνικού λαού, η αγάπη, η ομόνοια, για να απομονωθούν οι Εγγλέζοι και ν’ αποδιωχθούν. Κι αυτό αποδείχθηκε όχι μόνο με λόγια, αλλά με έργα. Περάσαμε πολλά χωριά και μιλήσαμε. Βρήκαμε δεξιούς, ανθρώπους του Κέντρου, άλλους παρασυρμένους ανθρώπους οι οποίοι έκαναν πολλά σε βάρος μας, αλλά δεν πειράξαμε κανένα. Αποδείξαμε στην πράξη ότι ο ελληνικός λαός θέλει ν’ αδελφωθεί για ν’ αποτινάξει τον εγγλέζικο ζυγό και το ζυγό των αγγλοδούλων. Μετά τις εκλογές της 31ης Μάρτη φάνηκε πλέον καθαρά ότι η Ελλάδα οδηγείται στο βάραθρο. Οι σύμμαχοί μας Εγγλέζοι – οι πρώην σύμμαχοί μας – δηλώνουν ότι το δημοσίευμα δεν θα διεξαχθεί – όπως είχαν συμφωνήσει – το 1948. Αυθαίρετα το προσδιορίζουν την 1 Σεπτεμβρίου. Και ο τρόπος της διενεργείας του είναι πολύ χειρότερος από τον τρόπο των εκλογών της 31ης Μάρτη κι από τον τρόπο του δημοψηφίσματος του 1935.

Χιλιάδες είναι ο αγωνιστές του έπους της Εθνικής Αντίστασης, που σαπίζουν στις φυλακές. Κι άλλες χιλιάδες διώκονται με ψεύτικες κατηγορίες. Ολόκληρος ο δημοκρατικός κόσμος της χώρας βρίσκεται υπό διωγμό. Όλοι οι δημοκράτες στην ύπαιθρο τσακίζονται να φύγουν όταν περνούν τ’ αποσπάσματα και κοιμούνται με τον εφιάλτη του καταδότη και κανένας δεν έχει την κάπα στο σπίτι του. Πρόκειται δηλαδή περί διωγμού πρωτοφανούς εναντίον ολόκληρου του ελληνικού λαού. Έτσι κι εμείς – πρωτοπόροι του Λαού στον αγώνα – καταδιωκόμασταν. Είχαμε να διαλέξουμε τους εξής δρόμους: ΄Η να σταθούμε να μας κλείσουν στις φυλακές επ’ αόριστον – χειρότερα δηλαδή κι απ’ την 4η Αυγούστου του Μεταξά – ή να συρθούμε στις εξορίες, ή να φύγουμε στην Αλβανία και τ’ άλλα κράτη, ή ν’ ακολουθήσουμε τον τίμιο δρόμο της πάλης.

Απ’ τα κάτεργα της Ελληνικής πλουτοκρατίας είχαμε πικρή πείρα. Τέτοια που προτιμήσαμε καλύτερα να σκοτωθούμε παρά να ξαναπιαστούμε σ’ αυτά. Τον δρόμο της εξορίας προς τ’ άλλα κράτη δεν τον θελήσαμε. Και προτιμήσαμε το δρόμο της ένοπλης πάλης. Ετσι πήραμε – καταδιωκόμενοι – το δρόμο του βουνού. Να αγωνιστούμε για να επέλθει στην Ελλάδα μια ριζική μεταβολή, να γίνει συμφιλίωση, να μεταβληθεί αυτό το καθεστώς των φυλακίσεων και των εξοριών, να δοθεί γενική Αμνηστεία σ’ όλους τους κρατούμενους και της αριστεράς και της δεξιάς.

Στην ομάδα μου ίσως υπάρχουν και μερικοί που δεν καταδιώκονται.

Πρόεδρος. Όχι ίσως. Απεδείχθη.

Ράφτης. Δεν διώκονται βέβαια επίσημα, αλλά διώκονται από ανεύθυνα στοιχεία. Γι’ αυτό και συγκροτηθήκαμε σε ομάδα για να μπορούμε καλύτερα να υπερασπίσομε τον εαυτό μας. Ο κάθε Έλληνας πατριώτης σήμερα, βλέποντας να διώκονται τα μέλη της Εθνικής Αντίστασης και κάθε δημοκρατικός πολίτης, θα σκεφθεί: ΄Η ν’ αφήσει αυτά τα παληκάρια να χαθούν, ή να παλέψει να καταποντισθεί ολόκληρο το φασιστικό σύστημα.

Πρόεδρος. Όλοι θαυμάζουν το δικαστήριο που σε ακούει. Να λες πράγματα συγκεκριμένα. Όλα τ’ άλλα που λες είναι κανέλλες και γαρύφαλλα.

Ράφτης. Θ’ απαντήσω. Υστερ’ από όσα ελέχθησαν εδώ θέλω να τονίσω ότι δεν είχα καμιά εντολή και καμιά επαφή με το ΚΚΕ. Ούτε με το Σιάντο ούτε με άλλα στελέχη του Κόμματος είχα καμιά σύνδεση ή καμιά εντολή. Τίποτα απολύτως. Και τώρα ας έλθομε στο άλλο ζήτημα. Το ζήτημα των όπλων της Αλβανίας.

Το ζήτημα των όπλων. Επειδή συμβαίνει πολλές περιοχές της Ελλάδας όπως η Μακεδονία, Θράκη, Θεσσαλία και Ήπειρος να φλέγονται από το δημοκρατικό πνεύμα οι αρχές του σημερινού κράτους, του νεοφασιστικού κράτους, τις έβαλαν υπό διωγμό. Κι επειδή πολλές απ’ αυτές βρίσκονται στα σύνορα οι φασιστικές αρχές βρίσκουν όλη την ευκαιρία να χύσουν το δηλητήριό τους. Μηχανεύονται όλα τα μέσα για ν’ αποδείξουν ότι, μεταξύ των ομάδων των καταδιωκομένων και του εξωτερικού, υπάρχει άμεσος εξάρτηση. Ο μοναρχοφασιστικός τύπο γράφει καθημερινά ότι εισέρχονται «συμμορίες» από το Μοναστήρι προς τη Μακεδονία ή απ’ αλλού προς άλλα μέρη της Ελλάδας. Γράφει για Οχρανίτες κι ένα σωρό άλλα γράφονται και λέγονται για τις ομάδες αυτοάμυνας με συκοφαντικούς σκοπούς.

Πρόεδρος. Είναι πράξις αυτοάμυνας ο φόνος των χωροφυλάκων, στους Νεγράδες, και η επίθεσις στο Γραμμένο;

Ράφτης. Σεις ο ίδιος είπατε ότι δεν κατηγορούμαστε για τους Νεγράδες. Σκοπός των ομάδων ήταν ο περιορισμός της χωροφυλακής από τις αυθαιρεσίες της.

Εμείς οι κομμουνιστές.

Ράφτης. Και τώρα στο ζήτημα του περιφήμου σημειώματος. Τέτοιο σημείωμα δεν έδωσα ποτέ στον Τσίπη. Το αρνούμαι επισήμως. Παρ’ όλο ότι λέτε ότι η υπογραφή έχει κάποια ομοιότητα με τη δική μου. Η ομοιότητα αυτή μπορεί να υπάρχει, αλλά η υπογραφή μου είναι ευανάγνωστη και μπορεί να πλαστογραφήθηκε. Μπορούσε επίσης να γραφεί η λέξη «Τίρανα» ή «Σόφια» ή Μόσχα ή οποιαδήποτε άλλη λέξη.

Πρόεδρος (προς τον κατηγορούμενο Πάνου Φώτιο). Ήταν ο Ράφτης στα Τίρανα.

Πάνου… Ήταν.

Ράφτης. Όλα αυτά είναι συκοφαντίες, γιατί δεν πήγα στην Αλβανία. Αυτός εδώ (δείχνει τον Τσίπη) ίσως ήθελε να ζήσει ελεύθερος στην Αλβανία και μπορούσε να γράψει και Σόφια και Μόσχα. Εγώ δεν είδα ποτέ τέτοιο έγγραφο. Αυτή η υπόθεση περί εγγράφου σημειώματος, όπλων απ’ την Αλβανία κ.λπ. αποβλέπει στο να θίξει το Κόμμα στο οποίο αφιερώθηκαν 18 ολόκληρα χρόνια. Κι ακόμα να θίξει το Κόμμα αυτό σε μια περίοδο πολύ κρίσιμη για την Ελλάδα, για τις εθνικές διεκδικήσεις στην περίοδο που συνέρχεται στο Παρίσι η διάσκεψη της Ειρήνης.

Το Κομμουνιστικό Κόμμα πιστό στις εθνικές παραδόσεις τις πρόσφατες και στο αίμα των παληκαριών που έδωσε κατά δεκάδες χιλιάδες απέστειλε στη Διάσκεψη του Παρισιού υπόμνημα ξεκαθαρίζοντας για πάντα τις συκοφαντίες που εκτοξεύουν εναντίον του. Εμείς οι κομμουνιστές δεν συνεργαστήκαμε ποτέ με τους Γερμανούς, όπως άλλοι δυστυχώς Έλληνες στα τάγματα Ασφαλείας (ζωηρή αίσθηση στο δικαστήριο) με Βουλγάρους και Ιταλούς σήμερα με Εγγλέζους.

Βασιλικός Επίτροπος: Πρέπει να μας πείτε τότε που βρήκες τα όπλα για να βρούμε και τους συνενόχους, αφού δεν προέρχονται από την Αλβανία.

Ράφτης. Καθημερινά ανακαλύπτονται όπλα στα χωριά. Σεις οι ίδιοι καταδικάσατε τους Μπισδουνιώτες, επειδή βρέθηκαν όπλα.

Βασιλικός Επίτροπος. Εσύ πού τα βρήκες;

Ράφτης. Εμένα μου έδωσε όπλο ο καπετάνιος της ομάδας μου. Και τώρα συνεχίζω, κύριε πρόεδρε, την πρωινή μου απολογία κατά την οποία ανέφερα τα ζητήματα που με έκαναν να ενταχθώ στην ομάδα αυτοάμυνας μετά τις εκλογές της 31ης Μαρτίου που φάνηκε πια ότι η Ελλάδα βαδίζει προς τον όλεθρο».

«Οι χωροφύλακες κι οι στρατιώτες είναι παιδιά του Ελληνικού Λαού, που βασανίζεται. Για μας κύριος και βασικός εχθρός είναι οι εγγλέζοι, οι πρώην σύμμαχοί μας και εκείνοι, φυσικά, που τους υποστηρίζουν εναντίον του ελληνικού Λαού. Ολοι οι Ελληνες είναι αδέλφια μας και θέλομε να ζήσομε σε ησυχία».

Πρόεδρος. Αυτό που φοράς είναι εγγλέζικο και η τροφή που τρως είναι εγγλέζικη, διότι η Ελλάς έχει ανάγκη από τους Αγγλους και από όλους τους άλλους συμμάχους.

Ράφτης. Δεν μας διακρίνει αγνωμοσύνη. Όμως εμείς θέλομε πρώτα τη λευτεριά μας. Θέλομε να έχομε σχέσεις φιλικές με τους εγγλέζους, αλλά όχι σχέσεις δούλου προς αφέντη.

Πρόεδρος. Οι κατηγορούμενοι ομολόγησαν την πράξη τους.

Ράφτης. Μίλησαν για την παρουσία μας στα Ανω Ραβένια, ενώ δεν ήταν αλήθεια. Η ομάδα μας δεν έκανε τίποτα ενάντιο στο πνεύμα της ενότητας και της συμφιλίωσης. Όταν πηγαίναμε λέγαμε σε όλους «πέστε ό,τι θέλετε». Εμείς θέλομε να φέρομε ένα καθεστώς στην Ελλάδα στο οποίο να μιλάει και να σκέπτεται κανείς ελεύθερα.

Πρόεδρος. Ρωτάει τους κατηγορούμενους για τα καθεστώτα Αλβανίας, Γιουγκοσλαβίας κ.λπ. και ρωτάει σχετικά τους Τσίπη και Πάνου.

Ράφτης. Σήμερα η Ελλάδα είναι ένα στρατόπεδο φρικτό, τα κάτεργα της Ελλάδας άνοιξαν πάλι χειρότερα από τη 4η Αυγούστου. Οι Έλληνες κατατρέχονται από τις συμμορίες της δεξιάς. Έχουν γεμίσει τα κάτεργα από το «Γεντί Κουλέ» ως την Πελοπόννησο και τα νησιά του Ιονίου και του Αιγαίου. Και κανένας δημοκρατικός δεν ξέρει τι τύχη τον περιμένει. Η Ελλάδα, το λέγω αυτό πικρία, είναι ένα απέραντο στρατόπεδο. Ούτε Ζαχαριάδης της Ηπείρου ήμουν ούτε ηγήτορας. Ήμουν απλό μέλος της ομάδας. Ο κ. Γκορτζίδης τα σταχυολόγησε αυτά από παιδιά 17-18 χρονώ τύπου Τσίπη και άλλες καταθέσεις ποικίλων θηραμάτων».

Αναφερόμενος στον τραυματισμό του συμπλήρωσε: «Οφείλω να σας αναφέρω και μια σκέψη μου που μου πέρασε μια στιγμή από το νου μου: Ν’ αυτοκτονήσω. Γιατί είχα πείρα απ’ ό,τι έπαθα. Καταδίκασα όμως τη σκέψη μου αυτή με βάση την επαναστατική μου διαπαιδαγώγηση και προτίμησα να υποστώ το χειρότερο θάνατο, αλλά από τους αντιπάλους μου. Και θα τον υποστώ.

Πρόεδρος. Πώς το ξέρεις;

Ράφτης. Τον έχω υποστεί ήδη ύστερ’ από 10 μέρες μαρτύρια. Πέρασα από φάλαγγα. Μου έχουν σπάσει στα πλευρά».

Η απολογία του συνεχίστηκε και έκλεισε με τη φράση: «Τη σημερινή δίκη θα την κρίνει η ιστορία».

Ανασύνταξη, Αρ. Φύλ. 240 15-31 Δεκέμβρη 2006

Διαβάστε Περισσότερα »

127 χρόνια από τη γέννηση του ΙΩΣΗΦ ΣΤΑΛΙΝ

Τα 127 χρόνια από τη γέννηση του μεγάλου σοβιετικού ηγέτη Ιωσήφ Στάλιν τίμησαν χτες κομμουνιστές στη Ρωσία, στη Γεωργία και άλλες περιοχές της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.

Στη φωτογραφία, κομμουνιστές στη Γεωργία, κρατώντας σημαίες και πορτρέτα του Στάλιν πραγματοποιούν συγκέντρωση στην πόλη όπου γεννήθηκε, το Γκόρι.

Διαβάστε Περισσότερα »

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ:52

12-12-2006

Αστυνομική Τρομοκρατία στην Κωνσταντινούπολη

Από τις 7 Δεκέμβρη έχει ξεκινήσει μια ‘επιχείρηση σκούπα’ ενάντια σε μια σειρά από νόμιμους δημοκρατικούς φορείς που συμμετέχουν στους λαϊκούς αγώνες της χώρας μας. Τα κεντρικά γραφεία της Ομοσπονδίας για τα δικαιώματα και τις ελευθερίες και 13 παραρτήματά της , ο Σύλλογος των οικογενειών για τη συμπαράσταση και την αλληλοβοήθεια στους πολιτικούς κρατούμενους ( TAYAD), το πολιτιστικό κέντρο «Γαρύφαλλο» , ο εκδοτικός οίκος «Λαϊκός ποιητής» (Οzan) , το περιοδικό «Πορεία» (Yuruyus) αλλά και πολλά σπίτια μελών και φίλων των παραπάνω δέχθηκαν εφόδους από τις κατασταλτικές δυνάμεις. Δεκάδες συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν στη Γενική Διεύθυνση της Αστυνομίας . Αμέσως στις γειτονιές του Γκάζι και του Οκμέιντανι (Κων/πολη) εκατοντάδες διαδηλωτές κατέκλυσαν τους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν για τα όσα συνέβησαν. Ακολούθησαν οδομαχίες με τις δυνάμεις καταστολής και σφοδρή ρίψη δακρυγόνων ενώ τα αστυνομικά άρματα κατέκλυσαν τις προαναφερθείσες φτωχογειτονιές και πολλοί ήταν όσοι συνελήφθησαν κατά τη διάρκεια των επεισοδίων.

Πολλοί συνδικαλιστικοί και πολιτικοί φορείς εξέφρασαν την αντίθεση τους με τα όσα συνέβησαν και απαιτούν την άμεση απελευθέρωση των συλληφθέντων. Η συγκέντρωση διαμαρτυρίας που οργανώθηκε τις ημέρες που ακολούθησαν στο Γκάζι της Κων/ πολης είχε μαζική συμμετοχή και έδωσε την καλύτερη απάντηση στις δυνάμεις καταστολής που επιδιώκουν να τρομοκρατούν το λαό.

Σε μια αντίστοιχη επιχείρηση προχώρησαν και οι γερμανικές αρχές που τις προηγούμενες μέρες συνέλαβαν δεκάδες αγωνιστές από την Τουρκία που ζουν και εργάζονται στη Γερμανία με την κατηγορία ότι συμμετέχουν σε τρομοκρατικές οργανώσεις. Πραγματοποιήθηκαν έφοδοι σε 69 σπίτια και στα γραφεία του Συλλόγου που ανήκουν στην Ομοσπονδία Ανατολίας. Τρεις από τους συλληφθέντες φυλακίστηκαν παράνομα.

Διαβάστε Περισσότερα »

Το Κομμουνιστικό Μανιφέστο σε κινούμενα σχέδια

Διαβάστε Περισσότερα »

Ενάντια στην εμπορευματοποίηση της Παιδείας

Διακήρυξη του ΧΧ Διεθνούς Αντιιμπεριαλιστικού και Αντιφασιστικού Κάμπινγκ Νεολαίας Νεολαίας

Κοπεγχάγη, Δανία, 4 Αυγούστου 2006

http://www.iul2006.net

Από την πρώτη σύνοδο των υπουργών παιδείας της ΕΕ το 1999 μέχρι σήμερα έχουν γίνει αμέτρητες επιθέσεις στην ελευθερία και στη φύση της εκπαίδευσης και των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων σε ολόκληρη την Ευρώπη:

1. Οι εκπαιδευτικές εγκαταστάσεις προορίζονται για να μετατραπούν σε επιχειρήσεις που ανταγωνίζονται για την εξεύρεση χρημάτων και σπουδαστών, τα οποία μπορούν να επιλέξουν σύμφωνα με τα δικά τους κριτήριά. Η αξιολόγηση της επιτυχίας του εξαρτάται μόνο από τη δυνατότητά τους να επιδεικνύουν υψηλό επίπεδο μάνατζμεντ μέσα στην οικονομία της αγοράς.

2. Όλα τα προσφερόμενα επιστημονικά αντικείμενα πρέπει να εγκρίνονται από μια κεντρική επιτροπή. Τα αντικείμενα που δεν εντάσσονται στο οικονομικό σύστημα θα εξαφανιστούν. Αυτό, ξεκάθαρα, εμπορευματοποιεί την εκπαίδευση.

3. Το νέο σύστημα πιστωτικών μονάδων (ECTS) έχει ως ξεκάθαρο στόχο να διαμορφώσει ελίτ, ανατρέποντας τη φύση της εκπαίδευσης.

4. Η αναδιάρθρωση έχει υποτίθεται ως στόχο να αυξήσει τη συμμετοχή φοιτητών και καθηγητών στο εκπαιδευτικό σύστημα και στις αποφάσεις. Αντίθετα όμως τίποτα δεν άλλαξε σε αυτή την κατεύθυνση και οι αναδιαρθρώσεις γίνονται χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των φοιτητών.

5. Τα δίδακτρα μετατρέπουν την εκπαίδευση σε ένα αγαθό διαθέσιμο μόνο σε αυτούς που μπορούν να το αγοράσουν. Αυτό βαθαίνει τις κοινονικές ανισότητες και αυξάνει την αδικία του συστήματος.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

1. Η εκπαίδευση να είναι αναφαίρετο δικαίωμα.

2. Η εκπαίδευση πρέπει να είναι δημόσια, δωρεάν και ελεύθερη ανεξάρτητα από τα χρόνια και τον τόπο φοίτησης.

3. Ελεύθερη πρόσβαση στην εκπαίδευση ανεξάρτητα από ταξική καταγωγή, εθνικότητα ή φύλλο.

4. Τα εκπαιδευτικά ιδρύματα πρέπει να παραμείνουν ανεξάρτητα και η γνώση δεν πρέπει να μετατραπεί σε εμπόρευμα.

5. Μόνο μια αντιιμπεριαλιστική και αντιφασιστική εκπαίδευση είναι μια ελεύθερη εκπαίδευση.

Η ανάγκη του συντονισμού της πάλη της νεολαίας σε Πανευρωπαϊκό επίπεδο μεγαλώνει κάθε μέρα. Η μεταρρύθμιση της Μπολόνια είναι μια επίθεση σε όλα τα θεμελιώδη δικαιώματα της σπουδάζουσας νεολαίας σε όλη την Ευρώπη, χωρίς εξαιρέσεις.

Αισθανθήκαμε την ανάγκη να στήσουμε ένα δίκτυο για την πάλη σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Πραγματικά νομίζουμε ότι όλες οι διαφορετικοί αγώνες έχουν έναν κοινό στόχο: Την πάλη ενάντια στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την ακραία φιλελεύθερη πολιτική της.

Καθώς διεξάγουμε τη πάλη μας σε κάθε χώρα πρέπει, πιστεύουμε, να καταφέρουμε να κατακτήσουμε και έναν αληθινό συντονισμό των κινημάτων με σκοπό να πετύχουμε μια κοινή προοπτική.

Να διαδώσουμε αυτή το πνεύμα αυτής της διακήρυξης σε όλους της νέους της Ευρώπης όχι μόνο σε αυτούς που σπουδάζουν αλλά και σε αυτούς που εργάζονται και σε ολόκληρη τη νεολαία συνολικά.

Διαδώστε την πεποίθησή μας ότι η πάλη πρέπει να γίνει αποτελεσματικότερη, συντονισμένη και, επομένως, ισχυρότερη.

Η δύναμη της νεολαίας βρίσκεται στην ενότητά της!!!

Διαβάστε Περισσότερα »